.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-υπογραψε:Emma Zunz de J.L.Borges-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.
in red black and J.L.Borges-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
υπογραψε:Emma Zunz de J.L.Borges-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
η ιστορια αυτη διαδραματιζεται η' διακλαδιζεται σε διαφορα χρονικα διαστηματα,
το 1922,το 1948,το 1949,και πριν απο δεκα χρονια,και σε διαφορους τοπους,Αργεντινη,
Βραζιλια,Γερμανια,Αγγλια,Ελλαδα,ενα μερος της,προς το τελος,στην Ισπανια,
αφηγειται την ιστορια της Ε.,23 χρονων,τον Μαρτιο εως τελος Απριλιου,το Ε. μπορει να
ειναι το αρχικο γραμμα του γυναικειου ονοματος Εμμα,
απ'ολες τις δυνατες αφηγησεις θα προτιμηθει η γραμμικη εξιστορηση των γεγονοτων,
αλλωστε προκειται για ενα τυπικο αστυνομικο διηγημα,
η Ε.ηταν γερμανικης καταγωγης,απο το μερος της μητερας της ενας μακρυνος συγγενης
ηταν ενας τυφλος ποιητης συγγραφεας,στη πολη που κατοικουσε οι γονεις της ειχαν
μεταναστευσει οταν ηταν μικρη,δουλευε εργατρια σε εργοστασιο υφαντουργικης,
εκει ο πατερας ηταν επιστατης,εμενε μονη της σε διαμερισμα που ειχε ενοικιασει,
συνεβηκαν καποια περιεργα γεγονοτα,Ha ocurrido una cosa que es increíble,κι ο πατερας
της κατηγορηθηκε για καταχρηση και μετατεθηκε δυσμενως στο εργοστασιο της textile
company στη Βραζιλια;η' σε καποια αλλη χωρα,
στις 4 Μαρτιου,πρωι,η' μεσημερι,η' απογευμα ,η' νυχτα,η Ε.ελαβε ενα γραμμα απο τη μη-
τερα της,η' ενα τηλεφωνημα,η' της τηλεφωνησε,και την πληροφορουσε πως ο πατερας της
αυτοκτονησε με υπερβολικη δοση βερονιλ,
κατερρευσε,δεν πηγε στη δουλεια,τηλεφωνησε πως ειναι αρρωστη,κλειστηκε στο διαμερι-
σμα στο απολυτο σκοταδι,για τρεις μερες δεν αγγιξε τροφη,στην αρχη εκλαψε,μετα βουβα-
θηκε,εξαντλημενη κοιμονταν το πρωι,
την τριτη μερα στις 7 ,η' 8 Μαρτιου,αναψε το φως και καθησε μπροστα στον καθρεφτη,απο
το συρταρι του κομοδινου εβγαλε το γραμμα και το εσχισε,επειτα μακιγιαριστικε,με κοκκι-
νο κραγιον εβαψε τα χειλη,κολλησε ψευτικες βλεφαριδες,μαυρο μολυβι στα ματια,στη
ντουλαπα βρηκε μια ξανθια περουκα κι αφου τη χτενισε τη φορεσε,διαλεξε ενα μαυρο
στενο κοντο φουστανι και κοκκινα ψηλοτακουνα,
βγηκε,εξω ειχε νυχτωσει,καλεσε ενα ταξι και την πηγε στο κεντρο,
μπηκε σ'ενα μπαρ,παραγγειλε ουισκι,η' βοτκα με λεμονι,η' τζιν σκετο,την πλησιασε μια
κοπελα και με βραχνη φωνη της ζητησε τσιγαρο,ηταν μεθυσμενη,δεν ειχε φωτια,της
αναψε,την ρωτησε πως τη λενε,της ειπε 'Εμμανουελα'η' Λιντα,η γυναικα γελασε,
'καινουργια;'ρωτησε κι απομακρυνθηκε τρεκλιζοντας και καθισε σ'ενα τραπεζι με τρεις
αντρες,
η Ε.την παρακολουθουσε,κατεγραφε τις κινησεις τους σωματος της,των χεριων,του κεφα-
λιου,των ποδιων,τις γκριματσες της,απορροφηθηκε,
'please ,baby',ακουσε,ενας νεαρος ναυτης της χαμογελουσε,'I wanna drink a drink with
you,do you want?' ,'Sí, lo haré' απαντησε μιμουμενη τον τονο της φωνης της αλλης γυναι-
κας,η' Sim, eu vou η' Ja, ich werde η' ναι,θελω,ο ναυτης δεν καταλαβαινε τη γλωσσα της,
η Ε.κουνησε το κεφαλι 'ναι',
η γκαρσονα εφερε δυο ουισκι με παγο,ο νεαρος ηταν συμπαθητικος,οταν ακουστηκε το
Gloomy Sunday της Billie Holiday,ο νεαρος της ζητησε να χορεψουν 'dance,baby,dance?,
δεχτηκε,σηκωθηκαν να χορεψουν,την εσφιγγε,η ατμοσφαιρα και η μουσικη την ζαλισαν,
Sunday is gloomy /My hours are slumberlessdearest the shadows/I live with are numberles
'θελω να περασουμε τη νυχτα μαζι' της ψιθυρισε στ'αυτι,ανατριχιασε,η αναπνοη του την
εκαιγε,οταν συνηρθε του αρνηθηκε ,'no' ,ο νεαρος απογοητευτηκε,του εξηγησε σε σπαστα
μισοεγγλεζικα μισο ιρλανδεζικα πως ειναι αγκαζε με αλλον,ο αλλος καταλαβε,
τελειωσε το τραγουδι και καθησε στη θεση της στο μπαρ,ηπιε απ'το ουισκι,ειχε μισοζαλι-
στει,οχι,δεν επρεπε να παει με τον Ιρλανδο ναυτη,δεν ηθελε κανενα συναισθηματικο δεσι-
μο,ηταν πολυ επικινδυνο για το σχεδιο της,
αργοτερα διαλεξε,η' διαλεχτηκε απο,εναν αδιαφορο αντρα,πηγαν σ'ενα φθηνο ξενοδοχειο
εκει γυρω σε καποια παροδο του κεντρου,ο αγνωστος αντρας μυριζε οινοπνευμα,το πρωι
που ξυπνησε εκεινος ειχε φυγει,ειδε τα λεφτα στο κρεββατι,πηρε τα χαρονομισματα στα
χερια της και τα μετρησε,ακριβως οσα ειχανε συμφωνησει,τα εσχισε και τα πεταξε,τα
κομματια σκορπισαν στα σεντονια και κατω στο δαπεδο,επειτα καθησε στον καθρεφτη,
κοιταχτηκε,κυριως ειδε τα ματια της,εξευτελισμος η' θριαμβος victorious,
οι επομενες μερες κυλησαν βασει του σχεδιου της,
επρεπε ο εργοδοτης της να τιμωρηθει για την δολοφονια,και οχι αυτοκτονια,του πατερα
της,πληροφορηθηκε,γι'αυτον,τις συνηθειες,τις ιδεες του,πως και που δεν εχει σημασια για
τη πλοκη της ιστοριας να επεκταθουμε σ'αυτο,
εμενε σ'ενα κτιριο καστρο,με αγρια σκυλια να τον φυλανε απο τους ληστες,το σπιτι ηταν
κυριολεκτικα λαβυρινθος,η' μπορουσε να γινει,συρομενα διαχωριστικα το μετετρεπαν σε
λαβυρινθο δωματιων και διαδρομων,εμαθε επισης για το βιτσιο του να πληρωνει κοινες
γυναικες που τον επισκεπτονταν στο διαμερισμα του μυστικα,
βρηκε το γραφειο που του προμηθευε γυναικες,κι οπως ηταν ομορφη και θελκτικη δεν δυ-
σκολευτηκε να την προσλαβουν,ηταν πλεον θεμα χρονο να την καλεσουν να του προσφε-
ρει τις υπηρεσιες της,
σε αλλα εκδοχη της ιστοριας η Ε. ενηργησε μονη της,του τηλεφωνησε,η' με γραμμα,η'
με καποιο αλλο τροπο,τον πληροφορησε πως στο εργοστασιο καποια ομαδα εργατριων
ετοιμαζει σαμποταζ και τον προειδοποιουσε πως τα πραγματα ειναι σοβαρα,
παντως και στις δυο περιπτωσεις,την ερωτικη και την συνομωτικη,ηξερε πως στο συρταρι
του γραφειου του ο Α.[το ονομα του μαλλον ηταν Ααρων]ειχε κρυμμενο ενα γεματο περι-
στροφο,
τα γεγονοτα πρεπει να επισπευσθηκαν,στις 17 Μαρτιου,και οχι τελος Απριλιου,και να
συνεβηκαν αυτα,
ας εχουμε,πρωτα,τη περιπτωση της ερωτικης συναντησης:
η Ε.εφτασε με αυτοκινητο του γραφειου,τα σκυλια ηταν δεμενα και φιμωμενα γι'αυτο το
λογο να μην κανουν θορυβο,χτυπησε το κουδουνι,της ανοιξε,ανεβηκε τη μαρμαρινη σκα-
λα,τον βρηκε στο σαλονι,ενας χοντρος με αραια μαλλια ψηλος αντρας ,γυρω στα πενηντα,
ειδε αμεσως στα ματια του πως του εκανε αμεσως εντυπωση,ηταν σχολαστικα μακιγιαρι-
σμενη,κοκκινο κραγιον στα χειλη,ψευτικες εντυπωσιακες βλεφαριδες,μαυρο μολυβι στα
ματια, ξανθια περουκα,μαυρο στενο κοντο φουστανι και κοκκινα ψηλοτακουνα,
καθησε στον καναπε,σταυρωσε προκλητικα τα ποδια,εκεινος την ετρωγε με τα ματια
του,την ρωτησε αν θελει ποτο,'βοτκα με οραντζ και παγο' του ειπε με επιτηδες βραχνη
φωνη,
εκεινος πηγε στο μπαρ,με γυρισμενη τη πλατη ετοιμαζε τα ποτα,τοτε εκεινη ανοιξε το
συρταρι αθορυβα,τραβηξε το περιστροφο,οταν εκεινος γυρισε με τα ποτα τον πυροβο-
λησε στη καρδια,εκεινος κανοντας μια θεαματικη περιστροφη με το σωμα του σωριαστηκε
στο δαπεδο,τα ποτα κυλησαν απο τα χερια του,χυθηκαν και σπαζοντας σκορπιστηκαν τα
κρυσταλλα τους,αυτο μπορει να εγινε και μετα την ερωτικη πραξη,
αλλα και στην εκδοχη,διακλαδωση,της ιστοριας με την αποκαλυψη των ονοματων των
συνομοτριων παλι ετσι συνεβηκε το γεγονος του πυροβολισμου,
παντως και στις δυο περιπτωσεις δεν προλαβε,επειδη ο αντρας πεθανε ακαριαια,να του
πει το λογο της πραξης της,πως τον εκδικειται ως υπαιτιο της αυτοκτονιας του πατερα της
η' ως υπαιτιο της ατιμωτικης εκπορνευσης της η' ως υπαιτιο και των δυο,
στην αστυνομια και στις δυο περιπτωσεις θα πει πως την ειχε καλεσει στο διαμερισμα να
συζητησουν για επαγγελματικους λογους κι εκεινος της επιτεθηκε να την βιασει,κι εκεινη
σε αμυνα τον πυροβολησε,
ηθελε το εγκλημα της,οπως το σχεδιασε,να ειναι τελειο,οπως ηθελε και ο Ρασκολνικωφ
στο Εγκλημα και Τιμωρια του Ντοστογιεφσκι,βεβαια με αντιστροφο τροπο,επρεπε για
να το εκτελεσει να νιωσει κατωτερος ανθρωπος
οταν ξαναβαλε το περιστροφο στη θεση του στο συρταρι τοτε ειδε τη φωτογραφια,
αυτο συνεβηκε στην πριν δεκα χρονια ιστορια,
πηρε τη φωτογραφια στα χερια της,αναγνωρισε το πατερα της,η γυναικα διπλα,με την
οποια ηταν αγκαλιασμενοι,ηταν η γυναικα του ανθρωπου που σκοτωσε,του εργοδοτη
τους Α.,την γνωρισε,την ειχε δει μια φορα σε καποια κοσμικη συναντηση της textile
company,την θυμαται,της ειχε κανει εντυπωση,δεν κανει λαθος,η γυναικα στη φωτογρα-
φια χαμογελουσε,ηταν ομορφη γυναικα κι ο πατερας της ηταν ομορφος αντρας,φαινονταν
ευτυχισμενοι,
γυρισε τη φωτογραφια,πισω εγραφε Εμμανουηλ και Αλις,τα ονοματα τους,[της γυναικας
δεν ηξερε το ονομα],ξαναβαλε τη φωτογραφια στη θεση της κι απο πανω τοποθετησε το
περιστροφο,
στη διακλαδωση της ιστοριας του 1949,οπου δεν αναφερεται η φωτογραφια,στο συρταρι
ειδε το βιβλιο του Arthur Schopenhauer Die Welt als Wille und Vorstellung[The World as
Will and Representation]στην εκδοση του 1948 Zurich Classen in einer gekürzten Fassung
dargeboten απο τον Thomas Mann,
ο σελιδοδεικτης ηταν στο THIRD BOOK-THE WORLD AS REPRESENTATION-SECOND ASPECT,
εκει διαβασε:
The Representation Independent of the Principle of Sufficient Reason:
The Platonic Idea: The Object of Art
τί τὸ ὂν ἀεί, γένεσιν δὲ οὐκ ἔχον;καὶ τί τὸ γιγνόμενον μὲν καὶ
ἀπολλύμενον, ὄντως δὲ οὐδέποτε ὄν; Plato [Timaeus, 27 D].
("What is that which eternally is, which has no origin? And what
is that which arises and passes away, but in truth never is?" [Tr.J]
[τι ειναι αυτο που παντα ειναι, που γεννηση δεν εχει;και τι ειναι αυτο
που γινεται και χανεται,αλλ'ουδεποτε πραγματικα ειναι; ]
στη διακλαδωση του διηγηματος το 1948,η Εμμα,περιμενοντας την αστυνομια, στο
περιθωριο της σελιδας σημειωσε με κοκκινο στυλο:
La historia era increíble, en efecto, pero se impuso a todos, porque sustancialmente
era cierta. Verdadero era el tono de Emma Zunz, verdadero el pudor, verdadero el
odio. Verdadero también era el ultraje que había padecido; sólo eran falsas las
circunstancias, la hora y uno o dos nombres propios.
και υπογραψε:Emma Zunz de J.L.Borges
οταν ηρθε η αστυνομια ειπε:
Ha ocurrido una cosa que es increíble... El señor Loewenthal me hizo venir con el
pretexto de la huelga... Abusó de mí, lo maté...
.
.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-υπογραψε:Emma Zunz de J.L.Borges-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.
in red black and J.L.Borges-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
υπογραψε:Emma Zunz de J.L.Borges-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
η ιστορια αυτη διαδραματιζεται η' διακλαδιζεται σε διαφορα χρονικα διαστηματα,
το 1922,το 1948,το 1949,και πριν απο δεκα χρονια,και σε διαφορους τοπους,Αργεντινη,
Βραζιλια,Γερμανια,Αγγλια,Ελλαδα,ενα μερος της,προς το τελος,στην Ισπανια,
αφηγειται την ιστορια της Ε.,23 χρονων,τον Μαρτιο εως τελος Απριλιου,το Ε. μπορει να
ειναι το αρχικο γραμμα του γυναικειου ονοματος Εμμα,
απ'ολες τις δυνατες αφηγησεις θα προτιμηθει η γραμμικη εξιστορηση των γεγονοτων,
αλλωστε προκειται για ενα τυπικο αστυνομικο διηγημα,
η Ε.ηταν γερμανικης καταγωγης,απο το μερος της μητερας της ενας μακρυνος συγγενης
ηταν ενας τυφλος ποιητης συγγραφεας,στη πολη που κατοικουσε οι γονεις της ειχαν
μεταναστευσει οταν ηταν μικρη,δουλευε εργατρια σε εργοστασιο υφαντουργικης,
εκει ο πατερας ηταν επιστατης,εμενε μονη της σε διαμερισμα που ειχε ενοικιασει,
συνεβηκαν καποια περιεργα γεγονοτα,Ha ocurrido una cosa que es increíble,κι ο πατερας
της κατηγορηθηκε για καταχρηση και μετατεθηκε δυσμενως στο εργοστασιο της textile
company στη Βραζιλια;η' σε καποια αλλη χωρα,
στις 4 Μαρτιου,πρωι,η' μεσημερι,η' απογευμα ,η' νυχτα,η Ε.ελαβε ενα γραμμα απο τη μη-
τερα της,η' ενα τηλεφωνημα,η' της τηλεφωνησε,και την πληροφορουσε πως ο πατερας της
αυτοκτονησε με υπερβολικη δοση βερονιλ,
κατερρευσε,δεν πηγε στη δουλεια,τηλεφωνησε πως ειναι αρρωστη,κλειστηκε στο διαμερι-
σμα στο απολυτο σκοταδι,για τρεις μερες δεν αγγιξε τροφη,στην αρχη εκλαψε,μετα βουβα-
θηκε,εξαντλημενη κοιμονταν το πρωι,
την τριτη μερα στις 7 ,η' 8 Μαρτιου,αναψε το φως και καθησε μπροστα στον καθρεφτη,απο
το συρταρι του κομοδινου εβγαλε το γραμμα και το εσχισε,επειτα μακιγιαριστικε,με κοκκι-
νο κραγιον εβαψε τα χειλη,κολλησε ψευτικες βλεφαριδες,μαυρο μολυβι στα ματια,στη
ντουλαπα βρηκε μια ξανθια περουκα κι αφου τη χτενισε τη φορεσε,διαλεξε ενα μαυρο
στενο κοντο φουστανι και κοκκινα ψηλοτακουνα,
βγηκε,εξω ειχε νυχτωσει,καλεσε ενα ταξι και την πηγε στο κεντρο,
μπηκε σ'ενα μπαρ,παραγγειλε ουισκι,η' βοτκα με λεμονι,η' τζιν σκετο,την πλησιασε μια
κοπελα και με βραχνη φωνη της ζητησε τσιγαρο,ηταν μεθυσμενη,δεν ειχε φωτια,της
αναψε,την ρωτησε πως τη λενε,της ειπε 'Εμμανουελα'η' Λιντα,η γυναικα γελασε,
'καινουργια;'ρωτησε κι απομακρυνθηκε τρεκλιζοντας και καθισε σ'ενα τραπεζι με τρεις
αντρες,
η Ε.την παρακολουθουσε,κατεγραφε τις κινησεις τους σωματος της,των χεριων,του κεφα-
λιου,των ποδιων,τις γκριματσες της,απορροφηθηκε,
'please ,baby',ακουσε,ενας νεαρος ναυτης της χαμογελουσε,'I wanna drink a drink with
you,do you want?' ,'Sí, lo haré' απαντησε μιμουμενη τον τονο της φωνης της αλλης γυναι-
κας,η' Sim, eu vou η' Ja, ich werde η' ναι,θελω,ο ναυτης δεν καταλαβαινε τη γλωσσα της,
η Ε.κουνησε το κεφαλι 'ναι',
η γκαρσονα εφερε δυο ουισκι με παγο,ο νεαρος ηταν συμπαθητικος,οταν ακουστηκε το
Gloomy Sunday της Billie Holiday,ο νεαρος της ζητησε να χορεψουν 'dance,baby,dance?,
δεχτηκε,σηκωθηκαν να χορεψουν,την εσφιγγε,η ατμοσφαιρα και η μουσικη την ζαλισαν,
Sunday is gloomy /My hours are slumberlessdearest the shadows/I live with are numberles
'θελω να περασουμε τη νυχτα μαζι' της ψιθυρισε στ'αυτι,ανατριχιασε,η αναπνοη του την
εκαιγε,οταν συνηρθε του αρνηθηκε ,'no' ,ο νεαρος απογοητευτηκε,του εξηγησε σε σπαστα
μισοεγγλεζικα μισο ιρλανδεζικα πως ειναι αγκαζε με αλλον,ο αλλος καταλαβε,
τελειωσε το τραγουδι και καθησε στη θεση της στο μπαρ,ηπιε απ'το ουισκι,ειχε μισοζαλι-
στει,οχι,δεν επρεπε να παει με τον Ιρλανδο ναυτη,δεν ηθελε κανενα συναισθηματικο δεσι-
μο,ηταν πολυ επικινδυνο για το σχεδιο της,
αργοτερα διαλεξε,η' διαλεχτηκε απο,εναν αδιαφορο αντρα,πηγαν σ'ενα φθηνο ξενοδοχειο
εκει γυρω σε καποια παροδο του κεντρου,ο αγνωστος αντρας μυριζε οινοπνευμα,το πρωι
που ξυπνησε εκεινος ειχε φυγει,ειδε τα λεφτα στο κρεββατι,πηρε τα χαρονομισματα στα
χερια της και τα μετρησε,ακριβως οσα ειχανε συμφωνησει,τα εσχισε και τα πεταξε,τα
κομματια σκορπισαν στα σεντονια και κατω στο δαπεδο,επειτα καθησε στον καθρεφτη,
κοιταχτηκε,κυριως ειδε τα ματια της,εξευτελισμος η' θριαμβος victorious,
οι επομενες μερες κυλησαν βασει του σχεδιου της,
επρεπε ο εργοδοτης της να τιμωρηθει για την δολοφονια,και οχι αυτοκτονια,του πατερα
της,πληροφορηθηκε,γι'αυτον,τις συνηθειες,τις ιδεες του,πως και που δεν εχει σημασια για
τη πλοκη της ιστοριας να επεκταθουμε σ'αυτο,
εμενε σ'ενα κτιριο καστρο,με αγρια σκυλια να τον φυλανε απο τους ληστες,το σπιτι ηταν
κυριολεκτικα λαβυρινθος,η' μπορουσε να γινει,συρομενα διαχωριστικα το μετετρεπαν σε
λαβυρινθο δωματιων και διαδρομων,εμαθε επισης για το βιτσιο του να πληρωνει κοινες
γυναικες που τον επισκεπτονταν στο διαμερισμα του μυστικα,
βρηκε το γραφειο που του προμηθευε γυναικες,κι οπως ηταν ομορφη και θελκτικη δεν δυ-
σκολευτηκε να την προσλαβουν,ηταν πλεον θεμα χρονο να την καλεσουν να του προσφε-
ρει τις υπηρεσιες της,
σε αλλα εκδοχη της ιστοριας η Ε. ενηργησε μονη της,του τηλεφωνησε,η' με γραμμα,η'
με καποιο αλλο τροπο,τον πληροφορησε πως στο εργοστασιο καποια ομαδα εργατριων
ετοιμαζει σαμποταζ και τον προειδοποιουσε πως τα πραγματα ειναι σοβαρα,
παντως και στις δυο περιπτωσεις,την ερωτικη και την συνομωτικη,ηξερε πως στο συρταρι
του γραφειου του ο Α.[το ονομα του μαλλον ηταν Ααρων]ειχε κρυμμενο ενα γεματο περι-
στροφο,
τα γεγονοτα πρεπει να επισπευσθηκαν,στις 17 Μαρτιου,και οχι τελος Απριλιου,και να
συνεβηκαν αυτα,
ας εχουμε,πρωτα,τη περιπτωση της ερωτικης συναντησης:
η Ε.εφτασε με αυτοκινητο του γραφειου,τα σκυλια ηταν δεμενα και φιμωμενα γι'αυτο το
λογο να μην κανουν θορυβο,χτυπησε το κουδουνι,της ανοιξε,ανεβηκε τη μαρμαρινη σκα-
λα,τον βρηκε στο σαλονι,ενας χοντρος με αραια μαλλια ψηλος αντρας ,γυρω στα πενηντα,
ειδε αμεσως στα ματια του πως του εκανε αμεσως εντυπωση,ηταν σχολαστικα μακιγιαρι-
σμενη,κοκκινο κραγιον στα χειλη,ψευτικες εντυπωσιακες βλεφαριδες,μαυρο μολυβι στα
ματια, ξανθια περουκα,μαυρο στενο κοντο φουστανι και κοκκινα ψηλοτακουνα,
καθησε στον καναπε,σταυρωσε προκλητικα τα ποδια,εκεινος την ετρωγε με τα ματια
του,την ρωτησε αν θελει ποτο,'βοτκα με οραντζ και παγο' του ειπε με επιτηδες βραχνη
φωνη,
εκεινος πηγε στο μπαρ,με γυρισμενη τη πλατη ετοιμαζε τα ποτα,τοτε εκεινη ανοιξε το
συρταρι αθορυβα,τραβηξε το περιστροφο,οταν εκεινος γυρισε με τα ποτα τον πυροβο-
λησε στη καρδια,εκεινος κανοντας μια θεαματικη περιστροφη με το σωμα του σωριαστηκε
στο δαπεδο,τα ποτα κυλησαν απο τα χερια του,χυθηκαν και σπαζοντας σκορπιστηκαν τα
κρυσταλλα τους,αυτο μπορει να εγινε και μετα την ερωτικη πραξη,
αλλα και στην εκδοχη,διακλαδωση,της ιστοριας με την αποκαλυψη των ονοματων των
συνομοτριων παλι ετσι συνεβηκε το γεγονος του πυροβολισμου,
παντως και στις δυο περιπτωσεις δεν προλαβε,επειδη ο αντρας πεθανε ακαριαια,να του
πει το λογο της πραξης της,πως τον εκδικειται ως υπαιτιο της αυτοκτονιας του πατερα της
η' ως υπαιτιο της ατιμωτικης εκπορνευσης της η' ως υπαιτιο και των δυο,
στην αστυνομια και στις δυο περιπτωσεις θα πει πως την ειχε καλεσει στο διαμερισμα να
συζητησουν για επαγγελματικους λογους κι εκεινος της επιτεθηκε να την βιασει,κι εκεινη
σε αμυνα τον πυροβολησε,
ηθελε το εγκλημα της,οπως το σχεδιασε,να ειναι τελειο,οπως ηθελε και ο Ρασκολνικωφ
στο Εγκλημα και Τιμωρια του Ντοστογιεφσκι,βεβαια με αντιστροφο τροπο,επρεπε για
να το εκτελεσει να νιωσει κατωτερος ανθρωπος
οταν ξαναβαλε το περιστροφο στη θεση του στο συρταρι τοτε ειδε τη φωτογραφια,
αυτο συνεβηκε στην πριν δεκα χρονια ιστορια,
πηρε τη φωτογραφια στα χερια της,αναγνωρισε το πατερα της,η γυναικα διπλα,με την
οποια ηταν αγκαλιασμενοι,ηταν η γυναικα του ανθρωπου που σκοτωσε,του εργοδοτη
τους Α.,την γνωρισε,την ειχε δει μια φορα σε καποια κοσμικη συναντηση της textile
company,την θυμαται,της ειχε κανει εντυπωση,δεν κανει λαθος,η γυναικα στη φωτογρα-
φια χαμογελουσε,ηταν ομορφη γυναικα κι ο πατερας της ηταν ομορφος αντρας,φαινονταν
ευτυχισμενοι,
γυρισε τη φωτογραφια,πισω εγραφε Εμμανουηλ και Αλις,τα ονοματα τους,[της γυναικας
δεν ηξερε το ονομα],ξαναβαλε τη φωτογραφια στη θεση της κι απο πανω τοποθετησε το
περιστροφο,
στη διακλαδωση της ιστοριας του 1949,οπου δεν αναφερεται η φωτογραφια,στο συρταρι
ειδε το βιβλιο του Arthur Schopenhauer Die Welt als Wille und Vorstellung[The World as
Will and Representation]στην εκδοση του 1948 Zurich Classen in einer gekürzten Fassung
dargeboten απο τον Thomas Mann,
ο σελιδοδεικτης ηταν στο THIRD BOOK-THE WORLD AS REPRESENTATION-SECOND ASPECT,
εκει διαβασε:
The Representation Independent of the Principle of Sufficient Reason:
The Platonic Idea: The Object of Art
τί τὸ ὂν ἀεί, γένεσιν δὲ οὐκ ἔχον;καὶ τί τὸ γιγνόμενον μὲν καὶ
ἀπολλύμενον, ὄντως δὲ οὐδέποτε ὄν; Plato [Timaeus, 27 D].
("What is that which eternally is, which has no origin? And what
is that which arises and passes away, but in truth never is?" [Tr.J]
[τι ειναι αυτο που παντα ειναι, που γεννηση δεν εχει;και τι ειναι αυτο
που γινεται και χανεται,αλλ'ουδεποτε πραγματικα ειναι; ]
στη διακλαδωση του διηγηματος το 1948,η Εμμα,περιμενοντας την αστυνομια, στο
περιθωριο της σελιδας σημειωσε με κοκκινο στυλο:
La historia era increíble, en efecto, pero se impuso a todos, porque sustancialmente
era cierta. Verdadero era el tono de Emma Zunz, verdadero el pudor, verdadero el
odio. Verdadero también era el ultraje que había padecido; sólo eran falsas las
circunstancias, la hora y uno o dos nombres propios.
και υπογραψε:Emma Zunz de J.L.Borges
οταν ηρθε η αστυνομια ειπε:
Ha ocurrido una cosa que es increíble... El señor Loewenthal me hizo venir con el
pretexto de la huelga... Abusó de mí, lo maté...
.
.
