VIDEO - ART [ Αν - Ιδεον ] [Part 2]

VIDEO - ART [ Αν - Ιδεον ] [Part 3]

VIDEO - ART [ Αν - Ιδεον ] [Part 4]

VIDEO - ART [Εν - Αρχον ] [Part1]

VIDEO - ART [Εν - Αρχον ] [Part 2]

VIDEO - ART [Εν - Αρχον ] [Part 3]

VIDEO - ART [Εν - Αρχον ] [Part 4]

PATRA [ InSignificant Chroniko ]Πατρα [ Α-Σημαντων Χρονικο] part 1

PATRA [ InSignificant Chroniko ] Πατρα [ Α-Σημαντων Χρονικο] part 2

PATRA [ InSignificant Chroniko ] By ARTPOETICACOUVELIS [Πατρα [ Α-Σημαντων Χρονικο] part 3

Takis Karnavas in America1988][Ο Μεγαλος Τακης Καρναβας στην Αμερικη 1988[Αφιερωμενο Εξαιρετικα] Ραστ/Γλυκα λαλουνε τα πουλια/ο Ολυμπος κι ο Κισσαβος

Takis Karnavas [ in America ] 1988[The humor of Takis] [Ο Μεγαλος Τακης Καρναβας] στην Αμερικη [1988]Τα Αστεια του Τακη

Greek Buzuki [Parapono in Blue Color ] [Παραπονο σε Γαλαζιο Χρωμα] [ το Μπουζουκι] Paintings -Animations

Greek Pastorale[Oak's Topoi]Vrystiana Maheras Xiromero [Βαδιζοντας στα Βρυστιανα]Οροπεδιο Μαχαιρα Ξηρομερο]Τοποι της Βελανιδιας[,part1]

Greek Pastorale[Oak's Topoi]Vrystiana Maheras Xiromero [Βαδιζοντας στα Βρυστιανα]Οροπεδιο Μαχαιρα Ξηρομερο]Τοποι της Βελανιδιας[,part2]

Greek Pastorale[Oak's Topoi]Vrystiana Maheras Xiromero [Βαδιζοντας στα Βρυστιανα]Οροπεδιο Μαχαιρα Ξηρομερο]Τοποι της Βελανιδιας[,part 3]

Τοποι της Βελανιδιας [ Ξηρομερο] [ Oak's Topoi ,Xiromero Greece ]. [ Part 1 ]

Οι ληψεις εγιναν στην περιοχη με το κοκκινο χρωμα

Τοποι της Βελανιδιας [ Ξηρομερο] [ Oak's Topoi ,Xiromero Greece ]. [ Part 2]

Τοποι της Βελανιδιας [ Ξηρομερο] [ Oak's Topoi ,Xiromero Greece ]. [ Part 3 ]

Περιγραφη μιας Εικονας [ Μια Εικονα σ'ενα εκκλησακι στο Δραγαμεστο ,Ξηρομερο[Description of an Ikone ] Part 1

Περιγραφη μιας Εικονας [ Μια Εικονα σ'ενα εκκλησακι στο Δραγαμεστο ,Ξηρομερο[Description of an Ikone ] Part 2

Περιγραφη μιας Εικονας [ Μια Εικονα σ'ενα εκκλησακι στο Δραγαμεστο ,Ξηρομερο[Description of an Ikone ] Part 3

Οστρια στον Αστακο [Ostria in sea-waters ]Astakos Xiromero Greece

Ο ποταμος Αχελωος παρα την αρχαιαν Σαυριαν [Παλαιομανινα Ξηρομερο ] The river Acheloos near Ancient Savrian [Paleomanina Xiromero Greece ] Part 1

Ο ποταμος Αχελωος παρα την αρχαιαν Σαυριαν [Παλαιομανινα Ξηρομερο ] The river Acheloos near Ancient Savrian [Paleomanina Xiromero Greece ] Part 2

Προλογος και Επιλογος στον Αρχαιο Αστακο [ Prologue and Epilogue in Ancient Astakos Xiromero Greece ]

Η Παναγια στο Βραχο [Μυτικας Ξηρομερο ] Συγκεφαλαιωνοντας τις Ιδεες στο Τοπιο και στους Ανθρωπους [The Madonna in the Rocks ] Myticas Xiromero

Εισβολη στη Μαχαιρα με Τζιπ [ Μαχαιρα Ξηρομερο ] Maheras Xiromero

Χωρις Περιττα Λογια [ η Παναγια στο Λιγοβιτσι ] με βροχη [ the Panagia in Ligovitsi Xiromero] in raining day

Δοκιμιο [ Περι Υφους ] Ancient Greece ] Part 1

Δοκιμιο [ Περι Υφους ] Ancient Greece ] Part 2

Δοκιμιο [ Περι Υφους ] Ancient Greece ] Part 3

Graffiti in Agrinio [Part 1 ]

Graffiti in Agrinio [ Part 2 ]

Graffiti in Agrinio [ part 3 ]

Δοκιμια [ Δια- φωνο ]

On - Line

''Reflections'' [ Paintings -Electronic Music Composition ]'' Αντανακλασεις ''[ Paintings-Ηλεκτρονικη Μουσικη Συνθεση ]

Πανος Γαβαλας [Μεγαλος Λαικος Τραγουδιστης ][ Ζωγραφιζοντας τους Μεγαλους Λαικους ] και ''Λαικα Κειμενα ''

Πανος Γαβαλας [Μεγαλος Λαικος Τραγουδιστης ]
Painting
.
Απο τα ''Λαικα Κειμενα''
...την Τουλα , την ηξερα ,ηταν στενη φιλεναδα
της αδελφης μου,απο μικρο κοριτσακι.Μεγαλυ-
τερος εγω ,τους εριχνα κανα δυο -τρια χρονια,
εκεινη ενα αδυνατο θηλυκο,δεν καταδεχομουνα
να κοιταξω ,ασε που μ'εσερνε απο πισω της μια
νοστιμη ζωντοχηρα και που μυαλο για αλλα.Το
λοιπον αλλαζε ο καιρος και με τον καιρο αλλαξε
και η Τουλα,ομορφοκοριτσο,και τι θελει πολυ ο
ανθρωπος να αλλαξοπιστισει.Κι αρχισα το πολι-
ορκητο,σκληρο καρυδι η Τουλα,μ'ειχε στο αδια-
φορο και στο αποφευγειν.Εδω που τα λεμε δεν
ειχα και το καλυτερο μητρωο,κι αντε τωρα που
να κανεις οπισθεν στο κανονικο.Με το δικιο του
το κοριτσι με φοβονταν.Ομως στη πιατσα δεν
πηγαν χαμενα τα χρονια μου,εστησα βροχια
στο εξυπνο και την τυλιξα την Τουλα.Την στε-
φανωθηκα και μου'κανε ενα γυιο κληρονομο
και δυο θυγατερες ,γραμματια να πουμε.Ας
ειναι ,ετσι ειναι ο κοσμος κι ετσι πορευεται...
.
.

Βασιλης Τσιτσανης [Μεγαλος Λαικος Συνθετης] [Ζωγραφιζοντας τους Μεγαλους Λαικους ] και ''Λαικα Κειμενα ''

Βασιλης Τσιτσανης [ Μεγαλος Λαικος Συνθετης ]

[Painting ]

.

Απο τα ''Λαικα Κειμενα ''

... δυσκολα τα χρονια , τρανο φορτιο η καθε μερα

που ξημερωνε.Η μανα μου ξενοπλενε , ο πατερας

χαθηκε στην κατοχη στον μεγαλο πολεμο , η μεγα-

λυτερη αδελφη δουλα σ'ενα πλουσιοσπιτο,η δευ-

τερη δουλευε σε μια μοδιστρα .Εγω απ'τη μερα

π'ακουσα το μπουζουκι αλλο δεν ειχα στο μυαλο

μου, να το μαθω.Δουλευα στα λιπασματα ,εδινα

απο το βδομαδιατικο στο σπιτι να πορεψουμε κι

οτι εμεινε το φυλαγα ν'αγορασω το οργανο.Στη

γειτονια ,εκει ηταν ενας γερος μουσικος που

κατεχε το οργανο ,με συμπαθησε κι αρχισε να

με μαθαινει τα πρωτα.Ημουν σπιρτο,γρηγορα

τα'παιρνα κι εμαθα σ'αυτον πολλα κολπα,μυστικα.

Τοτε ξεκινησα να παιζω δικα μου.Ειχα ενα κρυφο

σεκλετι,να ενα κοριτσι ητανε,ομορφο ,φινο,

μεγαλυτερη μου κι εγραφα γι'αυτηνα:

'' Τα ματια σου τ'ασικα

μαργιολικα και τσιφτικα ''

.τετοια να πουμε,μεχρι που αρραβωνιαστηκε

παντρευτηκε και παει χαθηκε απ'τη γειτονια.

Κοσμος ειναι και γυριζει...

.

.

EZRA POUND [ On Ezra Pound ] American Poet [ 1885-1972 ]

EINSTEIN [Travelling in Einstein's Gravity Fields ]

ΕνΑλλαγη [ MINIMAL MUSIC COMPOSITION by Chr.N.Couvelis]

10 CONSTRUCTIONS [BUILDINGS IN A FUTURE MEGA-CITY ] Paintings .Part 1

.

.

Η Μαγδαληνη [ 5 Paintings ]

.

.

Το Μεγαλυναριο της Αθωοτητος του Λογου [ Μερος α' ]

.
.
Τα πολλαπλα πορτρετα της ερμηνειας
.
Του ανθρωπου τα λογια ανηκουν,τα απαλα τα
ευηχα,στους ιδιους, η ρητορικη σταζει οπως η
βρυση στην αργυρη λεκανη καθρεφτιζει την βυ-
θισμενη πολιτεια με την εξοχη ρυμοτομια στην
εξοχη
ο θεος Διονυσος οργιαζει με την Αρετουσα,την
πληστρα την αδολη κορη της Μυκηναιας τ'ονο-
μα Χρυσοθεμις,συναμα προσεξα την χρυση ελ-
λειψοειδη σφενδονη του δαχτυλιδιου στ'αριστερο
χερι,που δεν υπαρχει πια μεσα στη βλαστηση ι-
ερουργουν οι τρεις ιεραρχες συν αγγελοις χρυ-
σορημονες θεολογοι μεγαλοι...θεατρινοι εστρε-
ψαν τα φωνηεντα αρμοσμενα σε σπονδυλικη
στηλη συμφωνων κατα το μεγσ πληθος στις κα-
ταμεστες κερκιδες κι οι βελανιδιες ησυχα ιστο-
ρουν το τελευταιο τεταρτο του αιωνα,κατα τα
λεγομενα τους οι αποικιοκρατες ερημωσαν με
τη βια τον τοπο τους απ'τ'αμπελια,στην ακμη
της η ανοιξη γυμνωσε το στηθος στους κρινους
και σεις προσεξτε μην κρινεται ινα μην κριθη-
τε....................................................χωρις
τιτλο το πορτοκαλι κι ο βαλες κουπας εισηλθε
με το μπαρκο στο λιμανι των Κεχρεων της Ισ-
θμιας,πετσινο σακκακι φορουσε και γυαλια
ηλιου,ταυτοχρονα αγγελος Κυριου αφησε την
κανατα στο τραπεζι,ολα ετοιμασθηκαν για τον
Ομηρο να συναντησει απροσκοπτα τον ευυπο-
ληπτο εμπορο κ.Πλατωνα
ο αλλος κολλησε το γραμματοσημο στο γραμμα
οπως κτιστης κολλαει τα τουβλα στη μαντρα,
γρηγορα εκπολιτιστικαμε τωρα σαραντα χρονια
στα ασκηταρια μαθαμε απ'εξω τις κινησεις του
μπαλλετου,γραμματα δεν μαθαμε,ψησαμε μονο
σε πηλο τα σκευη μας και στο θερισμο οι θερι-
στες εκπλαγηκανε με την πολυτελεια των τρο-
φων των παραθαλασσιων οικισμων,απ'
εκει το βιολεντσελο επαιζε τη συνθεση χωρις
τιτλο στην λαμπρη συναγωγη των αρχοντων,
σχεδια που το καλοκαιρι το φθινοπωρο και το
χειμωνα αφηνουν τετραγωνα κι ορθογωνια τα
ιχνη τους στη πλατη του μεταλλωρυχου που μ'
ακρα ταπεινωση σκαβει το ματι του Κυκλωπα
με τους δυο συντροφους μελανομορφους και
τον τριτο ερυθρομορφο στο ραμφος του ερωδι-
ου στον ενδιαμεσο χρονο το λιτο τοπιο ξεφυγε
απ'την ωχρα της χρυσης μασκας του Ατρειδη
αντρα ιππεα σ'αλαφιασμενο αλογο μισος στη
βαρκα μισος στο λαδι του μουσαμα καυγαδιζει
κι επειτα επιχειρηματολογει με συνεση να
ειναι στη γεννηση των αντιφασεων ηρωας
πρωτος
.
Αισθητικα αποκαλυπτειν τα Κρυφια ρηματα
.
[Το ποδι σε οξεια γωνια λυγισμενο προς
το απειρο] στο γονατο ,εκτος
.................απ'τον καρπο γυ-
.................μνο
σκηνη:ανοιξε την κονσερβα με τις
σαρδελες.η δυναμη στον ανδριαντα
λυθηκε στον επιταφιο θρηνο,ευθεια
που ενωνει δυο σημεια κι εκεινη η κατακο-
ρυφος εγκυμονειται στα πλατανια απ'τις
θηλυκες παπιες/αδελφοι μοιραστε οπως
το ψωμι το γελιο,οχι
απλοικος οχι αφελης ο Φρειδερικος Νιτσε,
κοιταξε η λιμνη μας κραταει τα υπαρχοντα
μας στον βυθο:''πιετα''σημαινει η συμπονεση
[η λυπη]/video-γραφη στον παγο[[παγο]δρο-
μιο] στο εθιμο:η νυφη ριχνει πισω ροδι [κοκ-
κινο] Παρθενα ταγιζε
-Το ενδοξο δεν μετρι-....σπειρι σπειρι τον ταυ-
εται στη βιολετα.............ρο με την ανοιξη,φω-
Το ον ειναι α μι-...................τογραφια ασπρο
κρο αντικειμενο.....................μαυρη:Ο Βασιλι
-αει λεξιγραφων..Καντινσκι στο Μπαουχαους,
πτωχευει..........................στο Μοναστηρακι ο
[...και νοητα και.......Γεωργιος Σεφερης...κρα-
αγνωστα οικουν εν...τησε το παιδι το μετρο απ'
ημιν]...........................τη σωστη μερια,με το δα-
-α στερητικο + ληθω ...χτυλο στο αιδοιο ποζαρε
....................η Ελενη,αδειανο ολο το ανω σωμα,
............εκει στη μεση ανασαινει ο αφαλος,ποια
.... .ωρα χτυπησε το τηλεφωνο και ποτε εκλεισε
την τηλεοραση; η γατα βαδισε στο ταβανι
ποια η μετανοουσα Μαγδαληνη

ντυθηκε τα ντυματα της πεταλουδας [ προλαβε
να δει τον Χαμφρει στο Μαροκο]

η Ναυπακτος χτιστηκε μεσα στο βενετσιανικο

καστρο σαν μπαξες /μια με κιτρινα μαλλια μια

με κοκκινα μαλλια μια με κατακοκκινα χειλη,τρεις

συνολικα Μερυλιν

ακουσαν τα περιστερια στην αυλη,ανοιγοντας

το βιβλιο ο αξιωματουχος του 10 ου αι. δεηθηκε

στην Αμωμη:''Εσυ Πηγη Δροσου'' ξαπλωσες με

το μεσοφορι στο ντιβανι,ακομα και τα τακου-

νια φορουσες στα ποδια σου,μην σβησεις το

φως να κοιμηθουμε

θελω να βλεπω τον καθρεφτη και διπλα την

μασχαλη [δυσκολα να επιλυθουν τα Θεωρη-

ματα ] που τεθηκαν/ κυκλος ,αρα ο

..............................................Καντ

.

Με τα βηματα πο'χει το φως

.

Πανω σε ριζιμιο λιθαρι στεριωσανε τον Προμηθεα

Καθε μερα απ'τους επιορκους τουφεκιζονταν ο

Δασκαλος

στην πρωτη σειρα:τρια κοριτσια κι αναμεσα

δυο αγορια

καλοτυχα να'ναι τα βουνα

στο ναο της Αρτεμιδας εισηλθε ο γαμπρος με κρινα

στα χερια

μαυρα που'ναι τα ματια

ξημερωνοντας η αλλη μερα με πυρινη ρομφαια

σχεδιασε ενα αρχετυπο,η σκια του διπλωθηκε

στο επιπεδο το μεσημερι γυρω απ'το τραπεζι

αποφαγαν την σφαγιασμενη

νυχτα σελωνει ο χαιδος τ'αλογο

το παιδι μιλησε στο ασπρο πουλι κοιταζοντας

πανω στην εικονα με τον ταυρο αποκοιμηθηκε

ω γλυκυ μου εαρ που εδυ σου το καλλος

σχεδον μ'οχτω διπλες καραβιων δεθηκε το νη-

σι στα δε ψηλωματα συναχτηκαν οι προσκυνη-

τες,το Θαυμα.

φωναξε το ελαχιστο παιδι,το Θαυμα.

αποψε Γιωργης στολιζεται και γιορτοφοριεται

γλυπτικος μαστος,θηλυκος,Ερωτιδεας αιωρηθη-

κε πανω στη κοιλια εει. εσεις ,αρματωμενοι

σταυρωτηδες αφηστε τα παιδια να με πλησι-

ασουν,στο πυρ το εξωτερον.

ηρθανε τα χελιδονια και τα χελιδονισματα

αυτον σχεδιασε σαν αθωνιτη καλογερο και τον

αλλο να του τρωει ο φοβος τα σπλαχνα στο

βραχο . ποσους οικισμους μετρησαμε στο τοπιο

τα μεγαλα ειδωλια του ηλιου,το αρχαιο νομισμα-

τοσκοπειο

συχνα λαλουνε τα πουλια συχνα λαλουν τ'αηδονια

εσυ , ο Βλαντιμιρ Μαγιακοφσκι στα ορυχεια του

στιχου,εργατης μεταλλευτης, μισθος:ολοκληρος

ο ουρανος

.

Την ανομοιοτητα ειδα στη σκια

.

υπερανω της ελιας η παικτρια με τον

διπλο αυλο συνταιριαζε εναν-εναν τους κυβους

της πολιτειας λευκης μολις που μπηκε στο

λουτρο / κανεις δεν ειναι πια εδω με

προσωπο η' και προσωπειο παρα μοναχα δυο

πελωριες πετρες αναζητουσαν τα γλυπτικα εργα

λεια να πεταξουν απο μεσα τους τα σμηνη των

πελαργων και το οστρακοδερμο/ στην αγορα

συμπεριφερθηκε προκλητικα η πορνη πλουτι-

σε εξευτελισμο το χειρογραφο το εσωσε κι η

μικρογραφια μισοσβησμενη εδειχνε το πισω

ψηλο κτιριο με τα μπαλκονια στα λιγοστα κτη-

ματα της κορης εκει μεταφερανε οι εργατες

τ'αρχαια μαρμαρα τη κεφαλη του μεγαλου

τραγικου την ακουμπισαμε διπλα στο ξυλο

με τις μορφες των συντροφων/ κανεις δεν

διηγηται πια τη διαφωνια και

το αντιφατικο

.

.

EZRA POUND [ Αφιερωμα στον Εζρα Παουντ ,Ποιητη ] Paintings και ''Canto,to Ezra Pound'' ποιημα στον Εζρα Πουντ

.

Εzra Pound [1885-1972].Αμερικανος Ποιητης .Ενας

απο τους μεγαλυτερους ποιητες ολων των αιωνων.

Και ο μεγαλυτερος του 20 ου αιωνα.

.

.

CANTO

[ to Ezra Pound ]

.

1+0 = o........The man

2-1 =1..........is in
a+1=2..........use

a=0..............as an

1+2=1..........Idea

2-1=1+0......for
...................money

..................culture

.

He is..............''My answer

a....................is not a

pencil.............right

in your............answer

hand..............But

Then..............a

write:.............laugh

.....................upon
.....................response

.....................Your

.....................own

.....................response

.

My...............my

word............word is

is.................against

a..................your

light............word

in a.............Don't

cave............fear it

...................An
...................word
...................is not

..................All

.

[on man noone [with words worlds [

Οναρ εστι Time [the light goes in sea

cloths [so why che between [don't tend and

hand does [search ΠΟΛΙΤΕΙΑ Demos cratos [My

words are for truth

ΕΙΝΑΙ

.

man hear

history is not HISTORY

WITH USURA

a man is ισοδυναμον 40 Pounds money αξια

per day working

Να ενα money Interest ,then world-war [πολεμος],

Ezra , CULTURE

CONTRA NATURAM

Αριστοτελη

.

and the word.........a void of nothing

now,

ο Οδυσσεας says '' ανεφαινετο πατρις [land] αρουρα

οι δ' επεεσσι προς αλληλους αγορευον

χρυσον [cold] τε και αργυρον oikad'agesthai

a payment:no truth no δικαιον /my eyes are for

the LIBERTY ALL .Hear it

.

.

Το Μεγαλυναριο της Αθωοτητας του Λογου [ Μερος β' ]

.
.
Η ομογνωμια των ειδωλων
.
η ομογνωμια των ειδωλων και το αωρο της ηλικιας
η' και το ανεπαισθητο χνουδι της ψυχης διασωθηκε
δυο και τρεις φορες ανεξιτηλα το φως περιγραφτηκε
λυρικο στον ακεραιο περιττο η'και το ανθηρο στομα
εξαφνα μετεωρισθηκε γυμνο και διαφανο στο επα-
κρο,αλλα ποιος ξερει τι επιλεγει το εξοχο και ανομα-
τιστο.δεκα αιωνες κιτρινο κι υστερα η' πριν το ατραν-
αχτο ερωτημα πως ερχεται το τυφλο αρχετυπο και
τι προμηνυει το καλο,η' το αντιστροφο χαρτοπαιγνιο ,
ματαια η επιπονη εργασια των ανισων
αμετρητα ιχνη φωτιας στο οξυμωρο νησι και το
αλλοτριο αλφα η' τα λιγοστα υπαρχοντα των συν-
ειρμων πριν το προπατορικο φωνηεν
.
Αγνωστη αντιστοιχια
.
Πανω στα ψαρια χτιστηκε το καραβι,τα κυμα-
τα αντιμαχονταν σφοδρα κι ανηλεα για την
ολοσχερη αποδυναμωση του σε αντρες κωπηλα-
τες αλκιμους,αργοτερα στη στερια θα εφταναν οι
πρωτοι ναυαγοι,αγριεμενοι στην οψη και στα
νευρα κατατσακισμενοι,την αγρυπνια κρεμασμενη
σαπια στα ματια.ολοκληρα μερονυχτα τους κυνη-
γουσαν τα σκυλοψαρα,ομως παραξενο χωρις να
τους καταφτανουν στα δοντια τους,ερμαια πιο περα
στους λοφους στην ιχνογραφια ειχαμε ιστορησει
τα ψαρια και στη προκυμαια τα παιδακια
στολισμενα κρατουσαν στα χερια σημαιες που
ανεμιζαν τα χαμενα καταρτια
.
Επιμονα τα παθη
.
τα καραβια προσορμιστηκαν στο γαλαζιο
των ρουχων,ωμα απελευθερωθει το σιγμα
απ'τη συζητηση ισως τοτε η χιλιοειπωμενη
λεξη πανω στ'αλογα να ξεφυγει στ'αορατα
των βλεμματων,μηπως ελπιζεις τον θανατο στην
ανασταση,ε φανατικε συγκυνηγε των λαθραι-
ων εντυπωσεων της αρμονιας,διατηρησε την εμ-
μονη του στην πορνευμενη αμαρτωλη,με τ'ονο-
μα του λουλουδιου αντιστοιχο του αιδοιου της,ορ-
θανοιγμενο στις ροτες των αινιγματων τα βραδυνα,
αυτα και τ'αλλα κατρακυλησαν στην ηθικη,εγω
αφηγουμαι τα αισχρα που μαρτυρησαν τα ματια
μου,επομενο τα λογια μου ν'αναπλαθουν τα
ψεματα πιστα,καθως αργοσαλευει ο ηλιος τα
πρωινα την αιμοραγια του στην ατμοσφαιρα,περ-
πατησε μεχρι τις ιτιες περα οπου αγρυπνησε α-
ριθμωντας τα πολλαπλα στρατευματα των ανθρωπων
.
Το Μεγαλυναριο της Αθωοτητος του Λογου
.
στα ανεξιτηλα χρονια των υακινθων πρωτοστατησε
στα υπεροχα,στα αξιοθαυμαστα. οι υποτελεις
εσυραν αρον αρον τα κοραλλια λευκα στο μεσα
σκοτεινο δωματιο που ξαπλωναμε τα εργαλεια της
τεχνης μας......το παιδι αρχισε να μετραει με τους
εξορυγμενους βολβους των οφθαλμων στα χερια,
η κορη οπου τον αγαπα σηκωνει μετεωρη στη
κεφαλη της το βαρος της καταγλυφης μετωπης,
φορτωμενης μ'εξαισια επιδεξιοτεχνια την επικη
γιγαντομαχια......τελος εδρασε ματαιωνοντας τα
ολεθρια σχεδια των αμαθων μια για παντα,στα δε
πληθωρικα βυζια της τον βυζαξε,μητε που θυμηθηκε
ο αχρειος τη φτωχη μανα του,στην ευτυχια εσπειρε
τον Αη Δημητρη τον Σπορηα μηνα.......περασε,
του ειπε εμπιστευτικα ,μ'εκδηλη περιφανεια ,ο
Ανδρονικος καβαλλαρης στο αλογο,ξωπισω του μυ-
ριαδες οι ακοντιστες μαζι με τους πελταστες μυριαδες
μυριαδων,απο ωρα σ'ωρα αναμενεται εδω στην
παραλια η ευαγγελια της τελειωτικης νικης...αφτου
που κατεληξες μην εξευτελιστεις περισσοτερο,
μετρησε τα λογια,στις πραξεις εδειξε την πρεπουσα
συνεση,
.
αδυνατο να μην συναχτουν τ'αγριοπεριστερα των
κρινων,τ'αξιζαμε τα ευοιωνα σημαδια...ει-
παμε το ψωμι ψωμακι κι αυτα τα μηλα τα χρω-
ματισαμε με σκιες γαλαζιες,το πρωι οι βαρκες
νοτισμενες την αρμυρα της νυχτας ξεφορτωναν σω-
ρους μαργαριταρια το νερο...το'μαθες ξεσκολισε
το παιδι το κρυφο σχολειο και τα δαχτυλα του σ'
ολο το μηκος τους κρυφα αγκιξανε το μεσα
μαλακο μερος των ποδιων της,για εκεινα μην ντρε-
πεσαι,εγω,αυτοπροσωπως ,την κοιμηθηκα πρω-
τος εφτα φορες τον αριθμο,μαρτυρας μου αψευδης
τα φτερα που εχασα απ'τις πλατες μου,τωρα πισω απ'
τον καβο ψαρευουν τα γρι-γρι τη γαληνη,αν ανα-
κατευεις τις λεξεις τραβοντας τες απ'το χυδαιο
λεξικο της αγορας υπαρχει η πιθανοτητα να ανα-
ληφθεις μια ωρα αρχητερα εν πληρει δοξη στα με-
ταφυσικα οραματα του ερημιτη που ολοι ειμαστα,
που ειμαι η δικαιοτερη εικονα καθ'ομοιωση
της στιγμης..............................μετα
.
αναγνωσθηκε το σκληρο κατηγορητηριο με οξεια
φωνη,εκφραστηκε με τ'αηχα,με τα ενρινα,
με τα μακρα,στο τελος του λογου με εντονα
ρητορικα σχηματα ζητησε τον λιθοβολισμο του,
ευτυχως για κεινον που επαναστατησε ο οχλος,
αυτον τον ηρωα που τωρα παρωδουμε αναισχυν-
τα τον αναστησανε με δοξολογηματα εκλαμπρο-
τατο ρηγα να κυβερναει δικαια τις τυχες τους,
στα παραμυθια.....μια μερα ανακαλυψε το
μπρατσο της βυθισμενο στη πορνεια τη ψυχη ομως
εσωσε αμωμη,το παναγιο σκευος των εκσπερμα-
τωσεων,ετσι κι αλλιως μοιρασε καρτερικα την
αμαρτωλη σδονη που δεν γευτηκε την πληροτητα
της,αυτη η ατυχησασα. ειναι στο σχολειο που
θελει να παει,ακουστηκε ξαφνικα στον αερα να
σαλπιζεται,στο πρωτο πανεπιστημιο που θα ι-
δρυθει να φοιτησει την απογυμνωση των αισχρο-
τητων.......τις ωρες δε των οραματων συ-
νειθιζε να τρωει λιτα,τα υπολειματα της τροφης
τσιμπολογησανε τα πουλια,οσα ακομα κατα-
δεχονται να φτερουγιζουν αναμεσα μας,ξερει ακο-
μα πως στη διπλανη μισοσκοτεινη καμαρα κοιμα-
.
ται μ'ανασηκωμενη τη φουστα ψηλα στα ασπρα
ποδια της,παραδομενη στη μοιρα της λαγνειας
μου ωραιοτατη,δεν συμφωνειτε;.........εγω
αισχρος την ξεντυσα απ'την ντροπαλοσυνη της ως
το κοκκαλο,στα κοχυλια των αυτιων της κολλησα σαν
βδελλες τις λαγνες λεξεις,τα πανεμορφα σκουλα-
ρικια που ποθει ο ανθρωπος του θεου,ισως το
κορμι μου εκεινη τη νυχτα να την ξελογιασε,να
την ξετιναξε σαν τη βελανιδια ο ανεμος στα βου-
να,εκεινη την ηχηρη νυχτα αφουγκραστηκα,εγω
ο τυχεροτερος των ανθρωπων στα ακαθαρτα,να ανε-
μοδερνει παραδομενη ανεντροπιαστα στην ευχαρι-
στηση, μ'ενα παλιωμενο ψαλτηρι ξεκλειδωσα το ευω-
διαστο κηπαριο,π'ολες ανθουνε οι βιολες κι οπ'ουλα
τα πουλακια γλυκοτραγουδιζουνε ζευγαρωτα,αμποτες
εμεις οι αμαρτωλοι της αισθητικης ν'αξιωθουμε καθα-
ροι την αμολυντη οραση του μικρου κι ελαχιστου..
κατα πασα βεβαιοτητα το κιτρινο συνεργαζεται αγα-
στα με το γαλαζιο κι επειτα,στο τελος της γραφης,με
ακοντια εξοβελιζονται πανω στο πρασινο σωμα του
Αγιου Σεβαστιανου....ε,καλως ναρθει το επουρανιο
καλεσμα της καρδερινας η' της αγριοχηνας,τιποτα
εμεις δεν εχουμε να φοβηθουμε η' να αποκρυψουμε:
στα περιττα λογαριασαμε την τιμιοτητα μας, αν
και με ακρα αιδημοσυνη κλινουμε να ακολουθησουμε
πειθηνια την πρωτη αμαρτια που θα μας κλεισει το
ματι,ειθε,ας αγιασουμε στη τρομερη πτωση της
εσαει.................απεριττα αθωοι ειμαστε ,εν-
τουτοις
.
Γεννηθητω η εικονα
.
αγναντευω στη θαλασσα το χερι
που την σπερνει ψαρια,ευλογημενος
ο ερχομενος θερισμος,λιτοδιαιτο
το πληρωμα δεν επαψε στιγμη να
κτυπαει κουπι,μετα τα πρωτα φωτα
της μερας αραδιασα ασπρα τα σπιτια
αναμεσα τρυπωσα τις μηλιες στο πλαι
απ'τις δυο μεριες ,ελιοφυτα φυτρωσα,
υπακουα στη λαχταρα των ραβδιστων,
επανω χτενισμενα τα συννεφα
σ'ολους τους μετεπειτα καιρους
.
Ηγγικεν γαρ ο καιρος
.
Εμενα οι γονεις μου εγκλεισμενοι στα
κοχυλια ιερουργουν τα αγαθα και ταπεινα
καθως πλησιαζουν τα πευκα στα νερα
κωδωνοκροτουν στα βραχια τα κυματα,
με πενταδαχτυλες πατημασιες στην
αμμο συνεγραψες τον μελλοντα βιο
των κοραλλιων,υπερηφανα οι ερημιτες
στις σκητες δωρησαν το κρασι και
το ψωμι,αυριο φορτωμενοι σωρους
τ'αμαρτηματα θ'αναληφθουν στα υψη,
εμεις πλεκοντας τα σκληρα λογια θα
λογαριασουμε με αχαριστια τις φωτιες
π'αναψανε,κι αναφτο θ'αφησουμε
το εικονοστασι των αγιογραφημενων,
κριμα. τετοια δεν μας ταιριαζουν
μητε να σωριαζουμε τα κριματα
.
Αραγε,με ποιο ματι κοιταζουμε τα χρωματα;
εμεις οι βουβοι και τυφλοι ψαλμωδοι
.
Τα ειδη των νοηματων
.
Το δεντρο εριχνε το πραγματικο του χρωμα
πανω στο μαρμαρινο μετωπο, με τι
τεχνη αρχισε ν'αμφισβητει την ψευδαι-
σθηση. απλα γεμισε με περιγραμματα
την πηλινη επιφανεια της κοιλιας,ολο-
στρογγυλης κι αλαβαστρινης,αυτο το
συμπλεγμα ηταν περιπου ετσι:στ'αρι-
στερο πανω μερος λαξευμενο το ελαφι,
στην κεντρικη ζωνη η ιδεα του θολου
και κατω δεξια ο σκελετος απο ξυ-
λα μιας βαρκας,στις λεπτομερειες το
υλικο του υφασματος και το σκουλαρικι,
γενικα οι μορφες των γλυπτων ορθω-
θηκαν στο μεγαλο λιμανι,ακομη με
χειρονακτικη δεξιοτητα υφανθηκε το σχε-
διο της πολιτειας,ιδανικης η' ουτοπι-
κης, η δε χυτευση του μεταλλου εδωσε
τα αλογα ,ενω τελος ρητα αποτυπωθηκε
η εναρθρη υπογραφη:Εγω ειμι ο
ην , ο ων και ο ερχομενος
.
Η μεταφορα των ιδεων
.
Το ονομα ξεφυγε αποδημητικο
πουλι νοτια,με ψαροκοκκαλα
εδω, νηστευω το απαραδεκτο,
στα ποδια αγκιστρωνω τα τριαν-
ταφυλλα, αεροπτεριστης επι ωρα
πανω απ'τα πυκνα δαση των λε-
ξεων του μεσημεριου,υγρο,υγρο-
τατο καλαηδισμα νερου αφουγκρα-
στηκε η περδικα,πλησιαζοντας
τα ψεματα ρυτιδιασε στην οψη
η θαλασσα,περισσοτερο εκανε
μεγαλη εντυπωση το σκοταδι,που
επεσε στις ψυχες,με χωμα και
πηλινα ποδια συνεχως συζηταμε,
χωρις διακοπη,την εφημερη ωραιο-
τητα, αλλοι με κενοδοξια διαδηλωνουν
την υπερβολη,αλλου πληρωθηκε
η δολιοτητα κι αλλου μειναμε
αιχμαλωτοι δολιων ανθρωπων
.
.

Το Μεγαλυναριο της Αθωοτητος του Λογου [ Μερος γ' ]

.
.
Αποσπασματα των μορφων
.
Θυμαμαι τους συντροφους στα γλεντο-
κοπια,μα πιο πολυ θυμαμαι οταν
με πονηρια περισσια αποφυγαμε τον Κυ-
κλωπα Πολυφημο,εμεις ακολουθως
ζερβοδεξα χορευγοντας,φυσοντας στις πι-
πιζες και στις φλογερες γλυκα,στ'α-
λωνι το μαρμαρενιο αντικρυσαμε στο φως
της σεληνης τον Διγενη η' τον Αδω-
νι,απεναντι στα πλαγια ακουστηκε
ο καλπασμος τ'αλογου σ'ηχο πλαγιο
του τεταρτου μεσα στη διαφανεια,
ισα που προλαβαμε το χρωμα της πα-
παρουνας κοκκινο αλικο,τ'αλλα
τα καταχωσαμε στ'απλοικα παραμυ-
θια,στον χερομυλο,που λες,αλεσαμε
το ψωμι με Χι με Καππα με Μι
και τ'αλλα ελληνικα εικοσιενα γραμ-
ματα,προσφυγες στη παραλια με τεν-
τωμενες τις φτερουγες ακουγαμε
τον φιλοσοφο ν'ανιστορει την Πολι-
τεια του,οσα παιδια κλαιγαν στον
υπνο τα νανουριζαν στα χερια οι μα-
ναδες,πριν ηχησουν τελεσιδικα οι σαλ-
πιγγες της αρμονιας των θορυβων και
τα χτυπησουν,τα κακομοιρα,καταστηθα
τα βληματα του ηλιου,.........εμεις,
.
ελπιζουμε να βρουμε ,τ'αξιζουμε,τις
αγριοχηνες να λουζονται ξημερωματα
στα νερα,σαν αντρειωμενοι που'μαστε
.
ΤΟ ΜΑΤΙ ΒΛΕΠΕΙ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ
.
και που την κεφαλη κλιναι,δεν
εχει.... κι οι τρεις χαριτες αθλητριες αφησαν
τα λαμπρα στηθια πανω στη τραπεζαρια,μια
μια βγηκαν στον παμφωτο κηπο,εκει η αθωοτητα
σκηνοθετουσε τα παθη των αδυνατων,γρηγορα-
γρηγορα εσυρε το πορτοφολι φουσκωμενο
χρημα αδειαζοντας το σαν γαργαρο νερο,
καρε-καρε στη φωτισμενη οθονη υψωθηκαν οι
ηθοποιοι στους κοθορνους. εν αρχη εν τω μεσω
στο ενδιαμεσο,στο τελος κατρακυλησε ενα
σπασμενο αγαλμα στην ορχηστρα
το ονομα. Το ονομα........λικνιζονταν τα βουνα
στη βαρκα,τωρα τα σπιτια λιαζονται το γαλαζιο
το φαντασιωθηκε στην αισχροτατη διαταξη,η
ενατη ουρλιαξε πανευτυχης στο αυτι:''τα σπιτια
πυργωθηκαν στην κορυφη μ'εκκλησια τρικλιτη''
στην αλλη σελιδα το συννεφο δεθηκε με σχοινια
στο καμπαναριο κι αρμενισε ντιν
νταν ντιν νταν........... το βραδυ εφτασε μ'α-
λογα διακλαδιζοντας την ομιχλη,εργατες στα λιμα-
νια λεπιασμενοι στο κορμι στοιβαζαν αγογγυστα
τα νερα,αρμυρα και φωτεινα,σκοτεινα
και βρωμισμενα δωματια πληγωθηκαν με την
εμμηνη αιμοραγια της κοπελλας,αυτηνης με τον
υγροτατο κολπο και το ματι ασικικο προμαντευει
πως η ωρα των αγγελων ηρθε να αναμνησθουμε
τα πευκα,τα χερια σκεπασμενα πευκοβελονες,
τα ματια,με τα ματια παιζει ο ηθοποιος , με το
γαντι η στριπτηζεζ αγγυλωνε το εξαγνισμενο
κορμι του μαρτυρα............. στ'αστεια
στ'αστεια....... στ'αστεια........... θυμη-
.....θηκε τα κοκκινα κεραμμυδια της ροδιας
.....χυμενα στη ρυμοτομια των βραχων
.....ν'απογυμνωνουν το λευκο και το φως
βομπαρδιζει με πιανα το τοπιο,τα κορμια αναπο-
δωγυρισμενα βαφουν χρυσο το κεφαλι,με τρεις
βαρκες απλωνονται τα χερια στο μεταφυσικο
χρωμα . περιτεχνα κτισματα κλεινουν μεσα τους
τα περιστερια οταν απεξω βουιζει πηλινος ο
οικισμος και τ'ονομα δεν αντεχει το καμπυλωμε-
νο φρυδι,ξεφευγει βιαιο και νικηφορο,αντρειω-
νεται με μπρουτζινες,σιδερενιες πανοπλιες,το
αναγλυφο μυικο συστημα τραγουδαει τον
καημο στα στηθια βαρυ κι ασηκωτο,
πορνη και που την κεφαλη κλιναι,οταν τα πε-
τεινα τ'ουρανου δεν σπερνουν κι ουτε θεριζουν
και που συμμετρικα τα σωματα αντικρυσαν
τον αρχαιο κατεστραμενο ναο , στ'αετωματα
δωρικα τα σωματα συνουσιαζονταν
περα η ανατολη σφυριζει το αναρ-
μοστο το απειροστο διαστημα του θλιμενου
ηρωα με πυγολαμπιδες χιλιαδες μετραει
,,,,,τα στιγματα της ακουαρελλας
.....μεγαλοσωμος μυθος ,γραφει
.....ποιηματα κατ'εξοχην λαμπρα
....πολις λαμπροτατη βασιλευουσα γλυ-
..καινει το πρωτοτοκο παιδι στο βυζι το
κενο εξαερωθηκε στο πισω μερος του οραματος.
ποιος ο λογος να γυμνωθεις εσυ η ντροπαλη εσυ
που δεν εχεις που την κεφαλη κλιναι κι ας εχεις
τα μαλλια χτενισμενα στα λουλουδια κι ας εχεις
τα ποδια λευκα . αφησε το κεφαλι να κυλησει
πανεμορφο στο μαρμαρο τωρα
.....που δεν εχεις που την κεφαλη κλιναι
...........στοχασου το αλφα το ωμεγα
..............φερνε συχνα στη σκεψη
................το ενα και το απειρο
...................ακομη το μηδεν
.........................αυτο
....................προπαντων
.
Αυτο που η γλωσσα βλεπει στην εικονα
.
γεμισε ο γυαλος καραβια κι εκεινος ερριξε το σωμα
του κολυμπωντας,καπου-καπου ξακρυνε τα ποδια
μαλακα,τα δε ματια τον κοιτουσαν καταματα,ποιος
εκεινος ανθρωπος εκει; μ'ακρα συμμετρια γευτη-
καν τις ηδονες και τωρα τα νερα γλυφουν τις μορ-
φες, μερες-μερες ερχεται η φωνη απ'τ'αντικρυνα ,
νησια,οση ωρα βασταει ο τρυγος των αμπελιων εκδι-
ωκονται γεγυμνωμενοι,οι ταπεινοι κι απληστοι,την
ωρα που τα μπαλκονια εδρασαν κυκλωνοντας με γα-
λαζιο τα βλεφαρα,καπου ο ερημος ανθρωπος ψαλμω-
δει τον πλουτο που δεν εχει . α ο φουστανελοφορος
μας αφησε καλογνωμο λογο,καστριτης παλιοκαιρινος
εδω στη φθορα,να θυμηθειτε τα εργα των δαχτυλων,
οι εκπεπτωκοτες,οι δεδιωγμενοι επειδη τολμησαν να
δουν τα κρυφα των γυναικων,ετσι γινονται στο ημι-
φως οι πραξεις,μην ειστε αφελεις,εκεινοι οι οραματι-
στες δουλεψαν τον χαλκο,ολημερις τ'αλογα συρανε
φορτια τις αγιογραφιες,ας δουμε το μολυβι να
καμπυλωνει σε κυκλους την επιθυμια των αρρητων,
και στο ρομβο να ελευθερωνεται, χρυσα ψαρια
κατοικουν στα μερη των χορτων,της αγριας μεντας,
της παπαρουνας,ναι,των ανθρωπων,αυτα χρωματι-
ζονται αδολα,ο αμωμος χρωματιστης επαιξε τη μου-
σικη των βουνων στο βιολι,τι χρεια εχουμε εμεις
απο τετοιες δικαιολογιες για τις αλογιστες σπαταλες;
δικαιοσυνη ποθουμε,και δημοκρατια,αυριο κιτρινι-
ζουν στα χωραφια τα σπιτια μας κι οι ψυχες ταξιδευ-
ουν στα τριανταφυλλα,αν μ'εργα πετυχουμε το λαμ-
περοτερο φως στις σκεψεις εκεινου,αλλα και στα
τραγουδια θελησα το δεντρο ανθισμενο,πιο περα
σκουριασμενη η αρχαια αγκυρα,πως αραγε βρεθηκε
εδω και τ'αλλο,το γυμνο κορμι πως συμμορφωνονται
τα δυο τους;''Τα επτα θανασιμα αμαρτηματα'' καποιος
ειπε αιωνια καρφωμενος στα σανιδια της βαρκας,
για το αμαρτημα να χωρεσει χιλια αλογα μεσα στα
κοκκινα δεντρα,κριμα μεγαλο αν αναλογισθεις τι εχει
να περασει ο Αινειας,πολυπλαγτος,στους αντρες αυ-
τος μονος της σηκωσε τα ποδια,σκεπαζοντας την με
την ντροπη των κοριτσιων,κι αυτη η περδικουλα τον
αφησε ν'αγκαλιαστει,αυτες οι ιδεες μας ερχονται με
τ'αηδονια,κολλανε σαν τις θεατρικες μασκες στα προ-
σωπα κι ετσι γυροφερνουμε ποτε σκιαγραφωντας
μ'αυγοτεμπερες τα αρχετυπα ποτε αλλαζοντας τις θε-
σεις μας στους πεσσους,αγγειογραφημενοι,με γλωσ-
σα ελληνικη το ονομα αυτο
.
Οκτω φορες αγωνισθηκα την αρετη
.
α'
η σεληνη εφερε το παραθυρο ορθανοι-
χτο στην πεδιαδα,πανετοιμο τ'αλογο
καλπασε στο εσωτερικο του
.
β'
τρια χρονια,η αρχαια τριηρης στ'α-
κρωτηρι,την ειδαν οι βιγλατορες,
κι εσυ δεν πιστεψες τα λογια,αυ-
ριο πριν ξημερωσει πρεπει να μπαρ-
καρεις,δεν εχει αλλη αναβολη.
περασαν τα τρια χρονια και στ'ακρω-
τηρι η αρχαια τριηρης
.
γ'
την γελασε οικτρα και τωρα σερνε-
ται απο πληρωμενη αγκαλια σ'αλ-
λη,την ωρα που λουσθηκε ανθισε η
αμυγδαλια απεναντι,δευτερη φορα φε-
τος. επειτα ντυθηκε την αθωοτητα
κι ετσι καθαρη πλαγιασε στ'απαλα
σεντονια μ'εκεινον τον αγνωστο αντρα
.
δ'
ηρθε μ'ενα μεγα πληθος αιχμαλωτων,
τους αφησε ενας-ενας να πουν,να εκ-
στομισουν τη γνωμη τους,συντομα η
αληθεια ελαμψε,η μονη αληθεια
π'ολοι γνωριζαν απ'τα γεννοφασκια τους
.
ε'
το βουνο κατεβηκε στο κυπαρισσι,πιο
κατω ορμησε στην ασπιδα του νερου,η θα-
λασσα. ο ανεμος λυγισε το δεντρο εκτι-
ναζοντας στα ουρανια το πουλι, οσοι το
ειδαν μερα μεσημερι θαυμασαν το ανε-
κτιμητο σχεδιο να αιωρειται εκει ψηλα.
ακουω μεσα στον γλυκο υπνο να παι-
ζει ο παιανας,η' ισως ο παληος χρησμος
.
στ'
Εκεινος ο ανθρωπος με πονηρια φανε-
ρωσε το λογο του : σαν ελαφακι την
αρπαξαν απ'τον κορφο της μανας της ε-
νιωσε βαρια ντροπη...................θελω
να μαθω καθαρα τι απογινε μετα τον
διασυρμο εκεινον
.
ζ'
τρια χρονια η αρχαια τριηρης δραπε-
τευσε στα λιβαδια αναμεσα στα πρασινα
χορτα,σιγα-σιγα αφομοιωθηκε στη
βαθυριζη βελανιδια,αυτη που τωρα εσυ
βλεπεις. η αλλη αγοραστηκε για τα ξυλα της
.
η'
η σεληνη εκπληρωσε την εντολη να
τον πουλησει σκλαβο για σαραντα ολοκλη-
ρα χρονια,βαρυθυμα δεχτηκε τη μαχαι-
ρια στο στηθος. αυριο κοιταξε τη δικαια
τιμωρια.Ποια μανα τον εγεννησε και ποιος
πατερας τον εσπειρε τον νικητη και τροπαι-
ουχο; Ρωτω και ξαναρωτω τα ιδια.
.
Τα αντιδωρα των εικονων
.
Σε γνωριζω απο την οψη την χαλκινη την
αρχαικη,εκει η δεκαοχτουρα εγεννησε το μειδιαμα
εκεινο,επειτα μ'εφτα σφραγιδες το σφραγισε κι
αυτος ο εσταυρωμενος σπαρθηκε σε τριβωλο χωρα-
φι νυν και αειν ο ναισκος στον αγρο του κεραμεως
με καμπυλωμενα τα βλεφαρα φορεσε την πανοπλια
ο ακριτης τραβηξε στο πανηγυρι του αγιου φυσηξε
τη φωνη του στα καλαμια και τους ζουρναδες,αυτος
σηκωσε το θαυμασιο κτιριο στη ξενιτεια,ποιος
γνωριζει που πνεει το πνευμα; ολημερα σκαρφαλω-
σε στις διακλαδωσεις με τα ματια ορθανοιχτα
φορες κι αλλες φορες κατακλειστα.........με τι
κυκλους αρμεγω το φως,εγω ο τεχνιτης ο μεγαλος
μαιστορας Ελληνας και την ερχομενη πεντηκοστη
θα ηχησει η μουσικη του νεου εφηβου και του παλη-
ου μεσ'απ'τον γυψο οι τρεις γιοι του φονια ανασηκω-
σαν τη γυναικα γυμνη στη κοιλια και πιο κατω ακομα
τα ειδα αναποδα τα γλυπτικα σωματα ν'αγκαλιαζον-
ται ψυχη και σωμα, χαρα κι ηδονη ντροπιασμενη
δεν σου ξεφυγε ατρομητε ποιητη. στα δε λευκα
σεντονια θεριστηκε η αφθονη σοδεια των αρχαιων
ευρηματων,ειμαστε τα σχηματα κατω απ'τις αψε-
γαδιαστες γεωμετρικες γραμμες κι αυτη η καρεκλα
κοντα στο συντριβανι κυοφορει τον ισκιο που στον
μελλοντα χρονο θα κυλησει χορευοντας η φημισμενη
γοησσα το παραμυθι της μοναχικης,της ομορφης,
της ζηλεμενης και της κακοριζικης....ο Ιωαννης
Σεβαστιανος Μπαχ βρηκε τη μανα του στο πορνειο
κατω απ'τις τρεις χαριτες,το καδρο,μωρο που ζητησε
το θηλαστρο στο στομα,το μαλαμβαφες.Αυτο
παιξ'το ξανα,η καρδια σφυριζει στα περιστερια τα
ονειρα του ξενιτεμενου,να τη. η βαρκα στο βλεμμα
του τυφλου ποιητη με πολυχρωμη εκρηξη σατυριζει
την μηχανη που δεν αναπαραγει το παν, το τιποτα
μας ατενιζει αγερωχο στο ξυλο , πληθος δε ανθρω-
πων αραιωθηκε στην ακουαρελλα:μια γυναικα στο
βαθος κουνησε με σημασια ψηλα τ'αριστερο της
χερι.Ποια μαρμαρινη προτομη απο εδω το ερμη-
νευσε σωστα το αινιγμα του αποκεφαλι-
σμενου........................................Αυτος
κι οι αλλοι αυτοκρατορες περασαν πια,αφου εκεινος
την ξημερωσε στα λουλουδια το μεσημερι κρατουσε
στα χερια της τις λεξεις,παει,το ξερει,περασε ο και-
ρος με ωριμα σταφυλια περα,τα δε πευκα αφηνουν
το πρασινο ν'αλλαξει θεση με τ'ασπρο κι αυτο
π'αξαφνα οραματισθηκε ηταν η ιστορια των αγνων
και παρθενων,και των αειπαρθενων δωρων
.
.

Το Μεγαλυναριο της Αθωοτητος του Λογου [ Μερος δ' ]

.

.

Φυλλωματα λεξεων

.

ηρθε ο αερας να πλασει το χερι,και

το φως ρηγματωθηκε στα βουνα

...........τα ψαρια κολυμπησανε στις λιμναζμενες

καρδιες,τα χερια γραπωσανε την ασπρη μνημη:

παιδι ηταν οταν ειδε τον αφαλο της και το χαλ-

κινο ποδι του αγαλματος προχωρησε στο τοπιο

με τις μηλιες

το βραδυ που ηρθε αφηγηθηκε τη μοναξια

της δικαιοσυνης,λιτα και λιγοστα λογια. να

ερευνησουμε κατ'αυτην την διευθυνση [Γλυκο

.........βλεμμα πανω στα δαχτυλα. οταν

.........κεντησουν την ομιχλη παιδια...... τοτε]

πληθος στο σταδιο αποθεωνε τον δημοκρατη

αθλητη,με κανονικο οχταεδρο αντι της κεφα-

λης η Μηδεια η' μηπως η Ιοκαστη ξεγεννου-

σε το μιασμα η' μηπως το αινιγμα στα κυμα-

τα,ο γεροντας αλαφροισκιωτος ειπε τα πρεπον-

τα ] λογια

...............''αυτα που χασαμε δεν

................τα ειχαμε αγαπησει''

................η ορμη

................το ρητορικο σχημα

................η αλληλεγγυη των

................λεξεων

.

Με την ελλειψη γραφει

.

Τα δεντρα αποτυπωσαν την ελλειψη στους

.....................................καρπους,σοβαρα

.....................................οι θεατρινοι

.....................................εστησαν την σκηνη

.....................................στο μεσο των υμνων

..........η θαλασσα φτερουγιζει στα

.................................................κοχυλια.

.................................................ζευγος

βραχων αποκρυπτει τη λευκη ληκυθο,απ'

.....το χερι μου,απ'το δαχτυλο ακριβεστερα

..............εκτεινεται η πεδινη εκταση,στ'αλλο

ακρο το σπιτι με τα κοκκινα κεραμυδια,εμεις

ποζαρουμε ορθοι στις βαρκες,σιμωνει η πολιτεια

με καστρα στα ψηλωματα,δοξα Πατρι και Αγιω

Πνευματι,και Υιω,μανα,.......μανα,ο γυιος απελευ-

θερωσε κορην σγουρη και ρουσα,κανεις πλεον δεν

κοιμαται τον υπνο του δικαιου,τρεις η ωρα και βλε-

πω το αντισυμμετρικο και βλεπω καθαρα την α-

πελπισμενη,ομορφη

με φιλοξενησε χαριζοντας τα συκα και το μελι, η

μεγαλυνουσα κουριδιη Μαρια ξεκρεμασε το κορ-

μι σου απ'τον καθρεφτη,ηλιοτρυπησε τη σαρκα

κατα τον ασεμνο καλλιτεχνη κι ανοιξε τρυπες

στ'αυτια για τα σκουλαρικια μανταμ Γκρετα

βαρκες δεν θα ξαναδουμε να σερνονται στη δυση

.................................. του ηλιου σε μυστικο κηπο

γραψανε το βιβλιο σε μεταξι,στη δεκατη εκτη σελι-

δα μικρογραφησανε εφτα αηδονια,τη γυναικα κα-

πως ψηλη,και τον εφηβο εν ταφω..............φυσα

......................................την ομοιοτητα παντοδυ-

......................................ναμε Κυριε και εισακου-

......................................σον τον δουλον......... ο

συγγραφεας με ποια αληθεια εκβιαζει,εμας,το παι-

δι σιωπησε τη φωνη του στην αρθρωση των γραμ-

ματων.

...........μαθετε τον Ομηρο και μαθητευσατε

στην Ιλιαδα και στην Οδυσσεια,τ'αλογα του Αισχυ-

λου σκαφτηκανε στα χερια το ξερεις

......να γλυτωσεις,να με θυμηθεις στην βασιλεια

......σου οταν ερθεις,πως αντεξες εσυ ο ντελικατος

......στην εξορια,πως αραδιασες σαν πετρες τις με-

.....ρες σου; πες μου , πες στο γυιο σου.Στ'ορκιζο-

.....μαι δεν αποζηταω την εκδικηση,τους εχω στο

ξαναλεω,ξεγραμμενους,τα καρφια στις τρυπη-

μενες παλαμες μαζευω το αιμα..... το αιμα αρ-

νουμε να εξαγορασω με χρηματα........ μαζευω

τ'αμαρτηματα των αθωων στη βιολετα,να ξεφυ-

..........γει θελει στα

..........πορτοκαλια μεσα ο

..........ορκισμενος θαλασσοπορος,εντιμος

καθ'ολα:ποια να πιστεψει,ποια να καταλαβει,

ποια να χρωματισει

καθως ειναι........ σ'αυτον.............. Σ'Αυτον

.

.