.
.
ΠΤΥΧΩΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ
χνκουβελης cncouvelis
Μετάφραση στα Αγγλικα:
ΠΤΥΧΩΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ
-χνκουβελης cncouvelis
ποιητική μετάφραση με μεταφραστικές παρατηρήσεις,κρατώντας τις αριθμημένες ενότητες,τις επαναλήψεις,τις παύλες και όσο γίνεται την ασυνέχεια του πρωτοτύπου. Όπου ένα ελληνικό λογοπαίγνιο ή αρχαιοελληνικός/εκκλησιαστικός απόηχος δεν μεταφέρεται αυτούσιο,το σημειώνω.
ΠΤΥΧΩΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ
PLEATED POETRY
I
dawn-blue
I school the memory
dove-mist, a fragrant whitening
the sower
the north wind
the south wind, boatman
dewdrop
or dew-drop
or else, a little drop
open-air winnowings
of the voice
luminous
the lizard wandered in the sun
as though it had acquired knowledge
that day the child on the shore
stared at the stones
if only
the dream
were
the language
Παρατήρηση:
Το «ορθρινό γαλάζιο» αποδίδεται ως dawn-blue, ώστε να παραμείνει η συμπύκνωση του ελληνικού ουσιαστικού/επιθέτου. Το «παιδεύω τη μνήμη» έγινε I school the memory, όχι I educate memory. Το school κρατά την αίσθηση της άσκησης, της μαθητείας και της πειθαρχίας.
Το:
«δροσοσταλιά / η' δροσοσταλίδα / η' αλλιώς σταλαγματιά»
είναι σκόπιμα λεξικογραφικό. Η πολλαπλή ονομασία ενός πράγματος αποτελεί ήδη σχόλιο πάνω στη γλώσσα.
II
That day Ajax
grew sickened by cunning.
perhaps the wind
had stopped?
that day Ajax
in music the hearing becomes melodic
as the nightingale in spring
that day
Ajax moved along the shore
para thin’ alos
save us, O Lord
lead us not into temptation
the wound open upon the wave
the cry torn to pieces among the trees
noon
Παρατήρηση:
Κρατώ το Ajax αντί να εξομαλύνω το όνομα. Το cunning για το «πονηριά» είναι πιο ανοιχτό από το deceit, γιατί το ελληνικό μπορεί να σημαίνει τόσο δολιότητα όσο και πονηριά.
Το para thin’ alos δεν μεταφράζεται. Είναι η ελληνική αρχαιοπρεπής φράση «παρά θιν’ αλός», «along the shore/by the sea». Η διατήρησή της μέσα στο αγγλικό ποίημα είναι σημαντική: αποτελεί ένα ξένο, αρχαιολογικό θραύσμα.
Το «σωσον Κύριε» γίνεται:
save us, O Lord
ενώ το «μην εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν» αποδίδεται με τη γνωστή βιβλική αγγλική διατύπωση:
lead us not into temptation
Έτσι παραμένει η βυζαντινή/λειτουργική ηχώ.
III
golden mask
Asine
the green figure
duck in the thyme
where do the words go?
the crew aboard the vessel
festering from
suffering, the full moon
hanging from
the mast, the sea
will end
by morning
a spindle, the sky
in the rain
all night the firefly
tomorrow
golden mask
in Achilles’ dream
the sea
in Scyros
Παρατήρηση:
Το Ασίνη γίνεται Asine, διατηρώντας τον ελληνικό τόπο και την πολιτισμική του φόρτιση. Το:
«Ασινην τε»
θα μπορούσε επίσης να παραμείνει αυτούσιο σε μια πιο ακραία αγγλική έκδοση.
Η εικόνα:
«παπιά στο θυμάρι»
είναι παράλογη και πρέπει να παραμείνει παράλογη. Δεν πρέπει να «διορθωθεί» ερμηνευτικά.
Το festering from suffering προσπαθεί να κρατήσει την παράξενη σύζευξη σωματικής σήψης και ψυχικού μαρτυρίου.
IV
with wives and children
the old man
walked on foot
if we should be taken up
afterwards
near the East
the fig tree
cast its conical shadow
the knife cut the bread into slices
he returned from carrying the stone
at night, instead of the moon, the clouds
he played the lyre with a bow
forgive them
Παρατήρηση:
Το «συν γυναιξί και τέκνοις» παραπέμπει σε βιβλικό/αρχαΐζον ύφος. Το απέδωσα with wives and children, αλλά η αρχαϊκή φράση μπορεί να διατηρηθεί ως syn gynaixi kai teknois σε φιλολογική έκδοση.
Το:
«εδοξάρισε τη λύρα»
είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Το ελληνικό συνδέει το δοξάρι με τη λύρα με έναν τρόπο σχεδόν βίαιο: το όργανο μετακινείται από το δικό του πολιτισμικό λεξιλόγιο σε άλλο. Το played the lyre with a bow κρατά την παραδοξότητα.
V
the bee returned
the horizon, a line
and the boat among the reeds
above all, let us not lose the Pleiades
it asked
two years ago
“— language — is — metaphysical —”
footsteps on ice
water-moistened blue
the next day
the gulls
like the bones of the swordfish
in the light
Παρατήρηση:
Εδώ οι παύλες είναι απαραίτητες:
“— language — is — metaphysical —”
Η πρόταση παύει να είναι φυσικός λόγος και γίνεται αντικείμενο ανάλυσης. Η γλώσσα διαλύεται στα συστατικά της.
Το «υγραμένο γαλάζιο» αποδίδεται water-moistened blue, μια κάπως παράξενη αγγλική φράση που προτιμώ από το φυσικότερο wet blue, επειδή το πρωτότυπο θέλει την αίσθηση της υλικότητας.
VI
he told me about the conspiracy
from beginning to its shameful end
once he went on like this
all the designs of the piano, with his back
turned, he played
sometimes he stopped
Παρατήρηση:
Η απλότητα εδώ είναι σκόπιμη. Μετά την πολιτισμική πυκνότητα των προηγούμενων ενοτήτων, η αφήγηση γίνεται σχεδόν προφορική.
Το:
«με γυρισμένη τη πλάτη έπαιζε»
έχει μια παράλογη κινηματογραφικότητα. Δεν εξηγείται.
VII
on the iconostasis, to the left, the image of John
the Colorist [called Tsarouchis]
celebrating the eighth day of the month of April
into the sea the dove sank
white, the wave broke upon the shore
Goethe was right
The color in the word is not the color
the foot fluttered softly at the ankle
white
white
white
Παρατήρηση:
Εδώ το «Ιωάννης ο Χρωματιστής» μεταφράζεται John the Colorist. Το «επονομαζόμενος Τσαρούχης» γίνεται called Tsarouchis, ώστε να διατηρηθεί το ψευδοσυναξαριακό ύφος.
Το:
«λευκό / λευκό / λευκό»
πρέπει οπωσδήποτε να παραμείνει white / white / white. Η τριπλή επανάληψη είναι οπτική, όχι απλώς σημασιολογική.
Και εδώ βρίσκεται μία από τις πιο σημαντικές προτάσεις ολόκληρου του έργου:
The color in the word is not the color.
VIII
in a film by Godard, the violin blossomed
beneath the moon
we heard the cry: “Advance, sons of Greeks!”
until dawn he told the story, and then
close to dawn he fell asleep
somehow language helped me
Παρατήρηση:
Το:
«Ίτε παίδες Ελλήνων»
μεταφέρεται ως:
“Advance, sons of Greeks!”
και όχι Go, children of Greeks, επειδή το advance διατηρεί τη στρατιωτική/ιστορική ηχώ.
Η φράση εισέρχεται ξαφνικά σε μια ταινία του Godard: αρχαιότητα, κινηματογράφος και προσωπική αφήγηση βρίσκονται στο ίδιο πλάνο.
IX
peri — pherei
pherei
peri — pherei
peri — stood beside
the verse, the breath scented
the ode of the flying swan
palpable
the touch of con—presence
con—be
be—
noon, the day
Παρατήρηση:
Εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο μεταφραστικό πρόβλημα του έργου.
Το ελληνικό:
«περι-φέρει»
βασίζεται στη μορφολογία της ελληνικής λέξης. Δεν υπάρχει αγγλικό ισοδύναμο που να αναπαράγει ακριβώς το ίδιο παιχνίδι.
Γι’ αυτό προτείνω να μη μεταφραστεί.
Το peri — pherei γίνεται ξένο σώμα μέσα στην αγγλική γλώσσα, όπως ακριβώς η λέξη γίνεται αντικείμενο μέσα στην ελληνική.
Το «συν-ουσία» είναι ακόμη πιο δύσκολο. Το con—presence είναι δημιουργική μετάφραση του συνουσία: con- ως «μαζί» και presence ως «ουσία/παρουσία». Δεν είναι λεξικογραφική μετάφραση· είναι μεταφραστικό ανάλογο.
X
it is late
the caique with Philoctetes has not returned
yet, for two days and two nights
the grapes on the vine have begun to redden
and the apples on the cheeks have turned red
when Odysseus saw him, he was rotting
a swarm of butterflies told him
the stories of his mind
the fig tree full of figs, the olive
was bearing fruit
“When we have liberated the Greek lands
then our soul will rest.”
the pomegranate was opening its pomegranates
it is late
the caique with Philoctetes sails the sea, tomorrow morning
they will moor the hulls
at the docks
when they saw him, he was rotting
a swarm of butterflies, his tormented
soul
Παρατήρηση:
Το caique διατηρεί την ελληνική λέξη «καΐκι». Το boat θα ήταν σημασιολογικά σωστό αλλά πολιτισμικά φτωχότερο.
Η διπλή σκηνή του Φιλοκτήτη είναι κρίσιμη. Στην πρώτη:
when Odysseus saw him, he was rotting
και στη δεύτερη:
when they saw him, he was rotting
Το πρόσωπο αλλάζει, η σήψη παραμένει.
Η φράση:
«όταν ελευθερώσουμε τα μέρη τα ελληνικά»
έχει σκόπιμα πολιτικό και σχεδόν εθνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα. Δεν πρέπει να εξομαλυνθεί.
XI
there the mist acted
in the nostalgia of style
echoes of music
Παρατήρηση:
Το «εκεί έδρασε η ομίχλη» είναι εξαιρετικά δύσκολο. There the mist acted είναι σχεδόν αφύσικο στα αγγλικά — και γι' αυτό το κρατώ. Η φυσικότερη μετάφραση there the mist fell θα έχανε το ρήμα «έδρασε».
XII
he never narrated, only sometimes—
sometimes he embellished the events
from the middle mast the sailor hung
for days he had been drunk at the port
in the wave the stained beloved gull
lay down
tomorrow they will carry their souls
beyond, toward the olive groves
Remember me
Παρατήρηση:
Το:
«Μνήσθητί μοι»
αποδίδεται ως Remember me, αλλά σε μια πιο τελετουργική έκδοση θα μπορούσε να μείνει:
Mnēsthēti moi
ώστε να διατηρηθεί η εκκλησιαστική/αρχαιοελληνική ηχώ.
XIII
speaking pines
artfully wrought
an autobiographical narrative. he liked
roses, his cheek as a rose
the doctoral studies, in the
beer hall the naked waitresses
Caryatid
Caryatid
Caryatid
Caryatid
Caryatid
and one more name, which I do not remember
ah! Helen or Maria
my voice, resonant
the employment of Blacks in
Georgia
my voice, acidic
speaking, artfully wrought, man
Παρατήρηση:
Το «λαλούντα πεύκα / τεχνηέντα» παραπέμπει σε αρχαΐζουσα σύνταξη. Το artfully wrought κρατά την τεχνηέντως κατασκευασμένη, σχεδόν επιγραφική αίσθηση.
Το «Καρυάτιδα» δεν πρέπει να γίνει Caryatid statue. Η σκέτη λέξη πρέπει να επαναλαμβάνεται σαν όνομα, σαν εμμονή.
Το:
«ενρινη η φωνη μου / οξινη η φωνη μου»
είναι παιχνίδι σωματικότητας και χημείας. Το resonant / acidic δεν αναπαράγει απόλυτα το ελληνικό, αλλά κρατά την αντίθεση.
XIV
can one speak of a great
transformation
it was regarded as the new mechanism of the age
the fruit bowl contains fruits of every kind
apples
peaches
grapes, figs, pineapples
pears, cherries
and those apricots
he liked
Παρατήρηση:
Η φρουτιέρα λειτουργεί σαν παρωδία ταξινόμησης. Μετά το θεωρητικό «μετασχηματισμό» ακολουθεί ένας απλός κατάλογος φρούτων. Η ποιητική και η καθημερινή γλώσσα βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο.
XV
the sea impelled the dream
morality was shamefully butchered
interwoven trees to the furthest reaches of
the forest
the language
of the marginal
limits, with a crude guild-like
logic
interwoven trees to the furthest reaches
of the forest: the sea remained in
the dream: a society somewhat less empty
in the ravine the wild dove
half-slept
the frost crystallized in
the sun
Παρατήρηση:
Το «αλληλενδυτά» είναι δύσκολο να μεταφερθεί. Το interwoven είναι λειτουργικό, αλλά το ελληνικό έχει μεγαλύτερη αίσθηση αλληλοδιείσδυσης.
Το:
«μια κοινωνία λιγότερο κενή»
είναι από τα σημεία όπου η πολιτική σκέψη βγαίνει στην επιφάνεια χωρίς να μετατρέπεται σε πολιτικό ποίημα με την παραδοσιακή έννοια.
XVI
auspicious absence of memory
at the blockade
they arrested his brother
Παρατήρηση:
Το «ευοίωνη απουσία της μνήμης» είναι οξύ παράδοξο: συνήθως η απουσία μνήμης είναι απώλεια, εδώ χαρακτηρίζεται «ευοίωνη». Η μνήμη μπορεί να προστατεύει αλλά και να βασανίζει.
Το blockade για «μπλόκο» κρατά την ιστορικοπολιτική σημασία, αν και η ακριβής αναφορά παραμένει σκόπιμα αδιευκρίνιστη.
XVII
and an interpretive circular, in the desert he lives with prayer, dining on
locusts,
in the shape of the guitar, the note
in the plagal mode of delta
carved from wood
in the color green, the grass
in deep relief
frost-pure
in the scent of jasmine, jasmine
in porcelain
except one, they all were lost, in the
marshes diseases awaited them, and hunger
and hardship decimated them. No one
believed him, when they followed him, indifferent—
the spectacle they saw before their eyes
shook them exceedingly, they wept
bitterly for this
in the shape of the hand, the plough
in iron
in the hollow of my mouth, my
voice, my tongue harped
into words
Παρατήρηση:
Η ενότητα αυτή έχει σχεδόν λεξικογραφική/ερμηνευτική μορφή.
Η αλληλουχία:
shape → note
color → grass
scent → jasmine
hand → plough
mouth → voice → tongue → words
είναι μια θεωρία της αναπαράστασης.
Το αντικείμενο δεν εμφανίζεται ποτέ άμεσα. Εμφανίζεται μέσω ενός συστήματος αντιστοιχιών.
Το «η γλώσσα μου αρπισμένη» αποδίδεται:
my tongue harped into words
ώστε να διατηρηθεί η εικόνα της γλώσσας ως μουσικού οργάνου.
XVIII
The dream
let it be
the language
the lizard in the moon
harmonized its voice
fragrant dewdrop, the sower
the north wind, and then the child thought:
“the real cannot be classified.”
in a certain sense the almond tree
blossomed
he arranged the yellow chairs, the embroidered tablecloth was laid
the lizard wandered in the sun
as though it had acquired knowledge
that day the child on the shore stared at the stones
the bones of the swordfish
whitening
white feather at the ankle and the sailboat
sails seaward, white feather
Daedalus gathered the carcass
of Icarus, and in his honor
athletic games were held for twelve days
language, precisely, is a phenomenon of human life
the dream
Παρατηρήσεις για το τέλος
Εδώ προσπάθησα να διατηρήσω την κυκλικότητα του πρωτοτύπου.
Η πρώτη ενότητα λέει:
if only / the dream / were / the language
και η τελευταία:
The dream / let it be / the language
Η αγγλική μετάφραση πρέπει να επιτρέψει στον αναγνώστη να αισθανθεί αυτή την επιστροφή.
«η σαύρα στη σελήνη ακόρντιζε τη φωνή της»
Το harmonized its voice είναι πιο φυσικό αγγλικά, αλλά το ελληνικό «ακόρντιζε» έχει κάτι πολύ πιο παράξενο: η σαύρα κουρδίζει τη φωνή της σαν μουσικό όργανο.
Θα μπορούσε επομένως να κρατηθεί μια πιο τολμηρή εκδοχή:
the lizard in the moon tuned its voice
Προτιμώ τελικά το tuned its voice, επειδή συνδέεται με το πιάνο, το βιολί, τη λύρα και όλη τη μουσική μεταφορά του έργου.
«ποντοπορεύει»
Το:
«το ιστιοφόρο ποντοπορεύει»
θα μπορούσε να γίνει the sailboat sails the open sea, αλλά το sails seaward κρατά κάτι από την ελληνική σύνθετη λέξη.
Το «πραγματικό»
the real cannot be classified
είναι κατά τη γνώμη μου η σωστή αγγλική διατύπωση.
Δεν θα έβαζα reality cannot be categorized, γιατί το the real έχει σαφώς φιλοσοφικότερη και ποιητικότερη χροιά.
Μια κρίσιμη μεταφραστική παρατήρηση
Το «Πτυχωμένη Ποίηση» δεν πρέπει να μεταφραστεί υπερβολικά «καλά» στα αγγλικά.
Αν ο μεταφραστής εξομαλύνει όλες τις ασυνέχειες, διορθώσει τα παράξενα συντακτικά σχήματα και κάνει τις εικόνες φυσικές, θα καταστρέψει ακριβώς αυτό που κάνει το έργο ιδιότυπο.
Η μετάφραση πρέπει να επιτρέψει να παραμείνουν:
η αμηχανία, η ασυνέχεια, η αρχαιολογία της γλώσσας, η επανάληψη, η παραμόρφωση, το κενό.
Γι' αυτό σε ορισμένα σημεία προτιμώ μια αγγλική φράση που είναι ελαφρώς «παράξενη» από μια άψογη αγγλική πρόταση.
Τίτλος: η τελική επιλογή
ΠΤΥΧΩΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ
θα το απέδιδα:
PLEATED POETRY
και όχι:
Folded Poetry
Folded Verse
Creased Poetry
Το pleated έχει κάτι υλικό, αρχιτεκτονικό και ταυτόχρονα οργανικό. Η πτυχή επανέρχεται, διπλώνεται και αποκαλύπτει άλλη πτυχή — ακριβώς όπως λειτουργεί η σύνθεση.
Και ίσως η πιο συμπυκνωμένη αγγλική εκδοχή της ποιητικής αρχής και του τέλους να είναι:
I school the memory.
...
the real cannot be classified.
...
language, precisely, is a phenomenon of human life —
the dream.
Αυτό, κατά τη γνώμη μου, διατηρεί τον βασικό άξονα του ελληνικού έργου: μνήμη → γλώσσα → πραγματικό → όνειρο.
.
.
.
χνκουβελης cncouvelis
ΠΤΥΧΩΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ
Ι
ορθρινο γαλαζιο
παιδευω τη μνημη
αχλυ του περιστεριου ξασπρισμα μυρωδικο
σπορεας ο
βορηας η
νοτια βαρκαρης
δροσοσταλια
η ' δροσοσταλιδα
η' αλλιως σταλαγματια
υπαιθρια λιχνισματα
της φωνης
φωτερη
η σαυρα στον ηλιο περιπλανηθηκε
σαν απεκτησε τη γνωση
εκεινη τη μερα το παιδι στην
ακρογυαλια χαζευε τις πετρες
ας ηταν
το ονειρο
ας ηταν
η γλωσσα
ΙΙ
Τη μερα εκεινη ο Αιαντας
σιχαθηκε τη πονηρια
μηπως ο ανεμος
σταματησε ;
τη μερα εκεινη ο Αιαντας
στη μουσικη η ακοη μελωδιζεται
ως η αηδονα την ανοιξη
τη μερα
εκεινη ο Αιαντας κινησε κατα τον αιγιαλο
παρα θιν αλος
σωσον Κυριε
μην εισεινεγγεις ημας εις πειρασμους
η πληγη ανοιγμενη στο κυμα
η κραυγη καταξεσχισμενη στα δεντρα
ωρα μεσημερι
ΙΙΙ
μασκα χρυση
Ασινην τε
η πρασινη μορφη
παπια στο θυμαρι
που πανε οι λεξεις ;
το πληρωμα στο σκαφος
κακοφορμισμενο απο τα
βασανα , η πανσεληνος
κρεμασμενη στο
καταρτι η θαλασσα
θα τελειωσει
το πρωι
αδραχτι ο ουρανος
στη βροχη
ολη νυχτα η πυγολαμπιδα
αυριο
μασκα χρυση
στο ονειρο του Αχιλλεα
η θαλασσα
στη Σκυρο
IV
συν γυναιξι και τεκνοις
ο γεροντας
επεζοπορισε
αν αναληφτουμε
μετα
πλησιον της ανατολης
η συκια
ερριχνε τον κωνικο της ισκιο
το μαχαιρι εκοβε το ψωμι φετες
γυρισε απο το κουβαλημα της πετρας
το βραδυ αντι της σεληνης τα συννεφα
εδοξαρισε τη λυρα
αφες αυτοις
V
η μελισσα γυρισε
γραμμη ο οριζοντας
κι η βαρκα στις καλαμιες
προπαντος να μη χασουμε τις Πλειαδες
ρωτησε
πριν δυο χρονια
'' η - γλωσσα - ειναι - μεταφυσικη ''
βηματα στο παγο
υγραμενο γαλαζιο
την αλλη μερα
οι γλαροι
σαν κοκκαλα του ξιφια
στο φως
VI
μου αφηγηθηκε για τη συνωμοσια
απο την αρχη ως το αισχυντο τελος
καποτε συνεχιζε ετσι
ολα τα σχεδια του πιανου , με γυρισμενη
τη πλατη επαιζε
καποτε σταματουσε
VII
στο τεμπλο αριστερα η εικονα του Ιωαννη
του Χρωματιστη [ του εποναζομενου Τσαρουχη ]
εορταζοντος την ογδοην του μηνος Απριλιου
στη θαλασσα βυθιστηκε το περιστερι
ασπρο εσκασε το κυμα στην ακτη
ο Γκαιτε ειχε δικιο
Το χρωμα στο λογο δεν ειναι το χρωμα
Το ποδι φτερουγισε απαλα στον αστραγαλο
λευκο
λευκο
λευκο
IIX
σε ενα φιλμ του Γκονταρ , το βιολι ανθιζε
κατω απο το φεγγαρι
ακουσαμε την ιαχη . '' Ιτε παιδες Ελληνων ''
ως το ξημερωμα διηγοταν κι επειτα
κοντα στο ξημερωμα αποκοιμηθηκε
καπως με βοηθησε η γλωσσα
IX
περι - φερει
φερει
περι - φερει
περι - στοιχιζαν
ο στιχος . η ανασα μυρωδισμενη
ωδη του κυκνου ιπταμενη
απτη
η αφη της συν - ουσιας
συν - ειναι
ειναι -
η μερα το μεσημερι
Χ
αργοπορει
το και'κι με τον Φιλοκτητη δεν γυρισε
ακομη , εδω και δυο μερονυχτα
τα τσαμπια στη κληματαρια αρχισαν να ροδιζουν
και τα μηλα στα μαγουλα κοκκινισαν
οταν ο Οδυσσεας τον αντικρυσε αυτος σαπιζε
ενα σμηνος απο πεταλουδες ,του διηγηθηκε τις ιστοριες του μυαλου του
η συκια μεστη απο συκα , η ελια
καρπιζοταν
'' Οντας ελευθερωσουμε τα μερη τα
ελληνικα τοτε θα αναπαει η ψυχη μας ''
η ροδια ανοιγε τα ροδια της
αργοπορει
το και'κι με τον Φιλοκτητη ποντοπορευει , αυριο το πρωι' θα δεσουν τα σκαρια
στα ντοκα
οταν τον αντικρυσαν αυτος σαπιζε
ενα σμηνος απο πεταλουδες η τυραγνισμενη
ψυχη του
ΧΙ
εκει εδρασε η ομιχλη
στη νοσταλγια του υφους
αποηχοι της μουσικης
ΧΙΙ
ποτε δεν εξιστορησε , μονο καποτε-
καποτε εξωραι'ζε τα γεγονοτα
απο το μεσιανο καταρτι κρεμαστηκε ο
ναυτης , μερες μπεκρουλιαζε στο πορτο
αφου
στο κυμα ξαπλωσε λεκιασμενος ο αγαπημενος γλαρος
αυριο θα γυροφερνουν τη ψυχη τους περα
κατα τους ελαιωνες
Μνησθητι μοι
ΧΙΙΙ
λαλουντα πευκα
τεχνηεντα
μια αυτοβιογραφικη αφηγηση . του αρεσαν
τα τριανταφυλλα , ως τριανταφυλλο η παρεια
οι σπουδες για το διδακτορικο , στη
μπυραρια οι γυμνες γκαρσονες
Καρυατιδα
Καρυατιδα
Καρυατιδα
Καρυατιδα
Καρυατιδα
και ενα ονομα ακομα , που δεν θυμαμαι
α ! Ελένη η' Μαρια
ενρινη η φωνη μου
η απασχοληση των μαυρων στη
γεωργια
οξινη η φωνη μου
λαλουντα τεχνηεντα . ο ανθρωπος
XIV
μπορει κανεις να μιλησει για ενα μεγαλο
μετασχηματισμο
θεωρηθηκε ως ο νεος μηχανισμος της εποχης
η φρουτιερα περιεχει λογης - λογης φρουτα
μηλα
ροδακινα
σταφυλια συκα αναναδες
αχλαδια κερασια
και κεινα τα βερυκοκα που
του αρεσαν
XV
η θαλασσα παρορμησε το ονειρο
η ηθικη επαισχυντα κατακρεουργηθηκε
αλληλενδυτα δεντρα ως τις εσχατιες του
δασους
η γλωσσα
των οριακων
περιορισμων ,με ωμη συντεχνιακη
λογικη
αλληλενδυτα δεντρα ως τις εσχατιες
του δασους : η θαλασσα παρεμεινε στο
ονειρο : μια κοινωνια λιγοτερο κενη
στο λαγκαδι η αγριοπεριστερα
λαγοκοιμονταν
η παχνη αποκρυσταλλωνονταν στον
ηλιο
XVI
ευοιωνη απουσια της μνημης
στο μπλοκο μαζεψαν τον αδερφο του
XVII
και μια ερμηνευτικη εγκυκλιος , στην
ερημο ζει με την προσευχη , δειπνιζοντας με
ακριδες ,
στο σχημα της κιθαρας η νοτα
σε ηχο πλαγιο του δελτα
ξυλοπελεκημενη
στο χρωμα του πρασινου η χλοη
σε βαθυ αναγλυφο
ορθοπαχνισμενη
στη μυρωδια του γιασεμιου το γιασεμι
σε πορσελανη
πλην ενος , ολοι χαθηκαν , στα
ελη τους περιμεναν οι αρρωστειες,και τους
αποδεκατισε η πεινα και οι κακουχιες.Κανεις
δεν τον πιστευε,οταν τον ακολουθησαν αδιαφο-
ροι το θεαμα,που αντικρυσαν εμπρος στους οφθαλ-
μους των τους συνεταραξε λιαν σφοδρα , εκλα-
ψαν πικρα γι ' αυτο
στο σχημα του χεριου το αλετρι
στο σιδερο
στη κοιλοτητα του στοματος μου η
φωνη μου,η γλωσσα μου αρπισμενη
στα λογια
XIIX
Το ονειρο
ας ειναι
η γλωσσα
η σαυρα στη σεληνη ακορντιζε
τη φωνη της
μυρωδικη δροσοσταλιδα , σπορεας ο
βορηας και τοτε το παιδι σκεφτηκε . '' το πραγματικο δεν μπορει να ταξινομηθει''
κατα μια ορισμενη εννοια ανθισε η
αμυγδαλια
αραδιασε τις κιτρινες καρεκλες , το κεντητο τραπεζομαντηλο στρωθηκε
η σαυρα στον ηλιο περιπλανηθηκε σαν απεκτησε
τη γνωση εκεινη τη μερα το παιδι στην ακρογυαλια χαζευε τις πετρες τα κοκκαλα του
ξιφια ασπριζαν
λευκο φτερο στον αστραγαλο και το ιστιοφορο ποντοπορευει λευκο φτερο
ο Δαιδαλος μαζεψε το κουφαρι
του Ικαρου , και προς τιμην του εγιναν αγωνες αθλητικοι μερες δωδεκα
η γλωσσα , ακριβως , ειναι ενα φαινομενο της ανθρωπινης ζωης το
ονειρο
.
.
.
