ΜΑΧΑΙΡΑ ΞΗΡΟΜΕΡΟΥ-Απο τον Αστακο στη Μαχαιρα Ξηρομερου-με λεωφορειο 4 Ιανουαριου 2008-Σκηνοθεσια χ.ν.κουβελης-music Ludwig Van Beethoven 1-MACHERA XIROMEROU

.
.
Απο τον Αστακο στη Μαχαιρα Ξηρομερου-με λεωφορειο 4 Ιανουαριου 2008
-Σκηνοθεσια  χ.ν.κουβελης
-music Ludwig Van Beethoven 1
.
.
.
.
.
.
.
.

Video Art-23 Fragments In Blue-Music Composition and Animations By c.n.couvelis χ.ν.κουβελης-part 1-2-3-4-Avant Garde Electronic Music

.
.
Avant Garde Electronic Music
.
Video Art
-23 Fragments In Blue-
Music Composition and Animations  By c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
.
.


.
.


.
.
.
.

LITTERATURE-GREEK PAINTING-ΤΙΤΛΟΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ -Μεγαλη Ελληνικη Συνθεση -Great Greek Composition-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.

Μεγαλη Ελληνικη Συνθεση -Great Greek Composition-1,80μ χ 3,60μ-χ.ν.κουβελης

.

.

ΤΙΤΛΟΙ  ΖΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ -χ.ν.κουβελης
.
DADA  [ANTI] JOCODA
.
Μαχη Λαπιθων και Κενταυρων:[Ερμηνευτικη Χρωματικη]
Συσσωρευση στο ν-διαστατο Καρτεσιανο πολυπτυχο
[manifolds]
α. Το παιδι μαθαινει μονο να μιλα η' επισης και να σκεπτεται;
Μαθαινει την αισθηση του πολλαπλασιασμου πριν η' μετα
τη μαθηση του πολλαπλασιασμου;
β.Καθε ,κανουργια,νεο κατασκευαμενη γλωσσα διευρυνει
[μεταβαλλει]την εννοια της γλωσσας;
.
NI CRUSIFIXION
''LA TROISIEME  GUERRE MONDIALE  A  DEJA
EU  LIEU''- RESURECTION
.
Ασυμβιβαστο:μονο αυτο η' μονο εκεινο
.
FRAGMENTS  D'UN  DISCOURS  AMOUREUX
J'ai  un  rapport  vivant a la litterature
passee,parce que, justement,cet litterature
me fournit des images,me fournit un  bon
rapport a l'image

Αχελωου θυγατερ,

ποτν' ευπαρθενε Διρκα
συ γαρ εν σαις ποτε παγαις
το Διος...,ελαβες
.
ΑΦΑΙΡΕΣΗ:ΤΙΠΟΤΑ  ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ  ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ
.
Πορτραιτο ενος Τοπολογου
.
Τον δ¨ημειβετ'επειτα περιφρων Πηνελοπεια:
''ξειν,η' τοι μεν εμην αρετην ειδος τε δεμας τε ωλεσαν αθανατοι,
οτε Ιλιον εισανεβαινον Αργειοι,μετα τοισι δ'εμος ποσις ηεν Οδυσσευς
.
Dans le tableau,l'artiste,nous disent certains
veut etre sujet,et l'art de la peinture se distingue
de tous les autres en ceci que dans l'oeuvre,
c'est comme sujet ,comme regard ,que l'artiste
entend a nous,s'imposer
.
Προκειται μαλλον για ηθελημενα  ''ονειρα'' που επιδιωκουν
οχι να σε κανουν να κοιμηθεις αλλα να ξυπνησεις
.
η ιμπεριαλιστικη ιδεα του πραγματικου περναει απο το ιδιο
το πραγματικο
.
SI VOUS DITES:JE VOUS AIME ,C'EST DEJA LE LANGAGE
QUE VOUS VOUS METTEZ A AIMER,C'EST DONC DEJA
UNE FORME DE RUPTURE ET D'INFIDELITE-SELO HEGEL,
''disant l'un A quant l'autre dit B quant l'adversaire dit A,
s'offrent ,par la contradiction  de chacun avec soi-meme,
le plaisir d'etre en contradiction l'un avec l'autre''
.
ΜΕΤΑ-ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ:Πραγματικα αντικειμενα και τρισδιαστατες
ενοτητες
.
-''Αυτο,που σημαινει'' αποτυπωνει το αντικειμενο
.η ''αναντιρρητη'' διαδικασια ειναι ''Γκεντελ[Godel]ιανα''
αναποφασιστη
.
- η διανοητικη αυστηροτητα και το ερευνητικο πνευμα
ενος φιλοσοφου
.Τις εικονες πρεπει κανεις να τις βλεπει οπως ακριβως ειναι
.Το μυαλο του ανθρωπου αγαπα το αγνωστο
.
MULTI-ART:Πως αναπτυσεται η πραγματικοτητα
και απο που προερχεται
.
Αναγραμματισμος:[Matisse]
.
η ξωγραφικη ειναι:να κανει ορατη την Ποιηση
του Κοσμου:η πρικλητικη αρετη
.
ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ:Η μνημη ειναι πληθωριστικη:επαναλαμβανει
τα σημεια της για να αρχισει η εικονα να υπαρχει.
.Τα σημεια σχηματιζουν μια γλωσσα αλλα οχι αυτη που εσυ
πιστευεις οτι γνωριζεις.
.Η εικονα υπαρχει  και δεν εχει παρα ενα μυστικο:
δεν γνωριζει αναχωρησεις,δεν γνωριζει επιστροφες.
.Υπαρχει ενα πραγμα που δεν γνωριζεις.
Ιστορια:Ο Μαρκο Πολο περιγραφει μια γεφυρα,πετρα την
πετρα
-Αλλα ποια ειναι η πετρα που στηριζει τη γεφυρα;
ρωταει ο Κουμπλαι Χαν.
-Η γεφυρα δεν ειναι στηριγμενη σ'αυτη η' σ'εκεινη
την πετρα,απανταει ο Μαρκο Πολο,αλλα στη γραμμη
του  τοξου που αυτες ολες σχηματιζουν.
Ο Κουμπλαι Χαν μενει σιωπηλος,σκεφτεται.Υστερα
προσθετει:
-Γιατι μου μιλας για τις πετρες ;Ειναι το τοξο που μ'ενδιαφερει.
Ο Πολο απαντα:
-Χωρις τις πετρες δεν υπαρχει τοξο.
Συνεχεια:Ισως η εικονα να μην ειναι τιποτα αλλο παρα
μια φαντασμαγορια του πνευματος
.Οι επιθυμιες ειναι οι αναμνησεις.
Παραδοχη:''Εαν καθε πινακας ειναι μια παρτιδα σκακιου,
οταν θα εφτανε μια μερα να γνωριζεις ολους τους κανο-
νες...''
.
επει παθον αλγεα θυμω,
αιει εμην ψυχην παραβαλλομενος  πολεμιζειν,
ως δ'ορνις απτησι νεοσσοισι προφερησι
μαστακ',επει κε λαβησι,κακως δ'αρα πελει αυτη,
ως και εγω πολλας μεν αυπτους νυχτας ιαυον,
ηματα δ'αιματοεντα διεπρησσον πολεμιζων,
ανδρασι μαρναμενος οαρων ενεκα σφετεραων.
δωδεκα  δη εαν νηυσι πολεις αλαπαξ'ανθρωπων,
πεζος δ'ενδεκα φημι κατα Τροιην εριβωλον.
.
Τριπλη Συναντηση:[Μαθημα Κυβισμου]
.
Δια-γωνια γεωμετρικη αφαιρεση
.
ΟΙ ΔΥΟ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΕΣ:[ΚΕΙΜΕΝΑ]
.
Δια-κειμενο:η επιστροφη του Οδυσσεα
.
Αναγραμματισμος
.
ν-αδικες δομες:μετα-συστηματικη  επινοηση
.
Χαριζοντας ''μια δευτερη οραση''
.
α]δυο χερια ωραιας γυναικας που να'χουν εξοικιωθει
μ τ'αγριοπεριστερα
-κι μερα χωριζε απο το κορμι σου,ανεβαινε ,ανοιγε,μεγαλη
ευχη πανω στα ηλιοτροπια.
-Με την ηληκια της θαλασσας στα ματια
.
Γιατι αυτες οι εικονες;
Η ζωγραφικη απελευθερωμενη απο την  ποιηση
.
Μια προταση χωρις εφαρμογη[πχ '' το κοκκινο ειναι δραστηριο'']
ειναι μια προταση χωρις νοημα.
.
Δια-νοητικες αντιθεσεις:η αυθαιρετη δομη της γλωσσας:ο
αμφισημος και παραδοξος χαρακτηρας της πραγματικοτητας.
.
Ελευθερια:Σπουδη σε Ελληνα Δασκαλο
.
BAUHAUS-ISMUS
.
Πηλειδης δ'εξαυτις αταρτηροις επεεσσιν
.Ο αλλος διασκεδαζει τις κυριες με φρασεις
που ειχε μισησει.χτες εγινε υπουργος-
...θυμιζει το σωμα σου.
.
ΚΑΝΩ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΜΟΥ Σ'ΕΝΑ ΚΟΙΛΟ ΚΑΤΟΠΤΡΟ
.L'IDEOLOGIE EST LIEE A LA FORM ET NON AU CONTENU
.
NOUS YEUX SONT FAITS POUR VOIR LES FORMS SOUS LA LUMIERE
.
ARCHITECTURE OU REVOLUTION

.

.

.

LITTERATURE-αρχαια κειμενα για την Ροδωπιν η' την Δωριχαν την ωραιοτατην εταιραν [ο λαβυρινθος-Ηροδοτου Ιστοριαι,Βιβλιον 2 ,148-μεταφραση χ.ν.κουβελης]-[ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ]Η ΡΟΔΩΠΙ Η ΒΕΡΕΝΙΚΗ ΚΙ Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ-Φαγιουμ Fayum painting-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
αρχαια κειμενα για την Ροδωπιν η' την Δωριχαν την ωραιοτατην εταιραν
[ο λαβυρινθος-Ηροδοτου Ιστοριαι,Βιβλιον 2 ,148-μεταφραση χ.ν.κουβελης]

[ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ]Η ΡΟΔΩΠΙ Η ΒΕΡΕΝΙΚΗ ΚΙ Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ
ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ
-Φαγιουμ Fayum paintings
.

Δωριχα η'Ροδωπις η ωραιοτατη εταιρα φιλεναδα του Χαραξου αδερφου
της Σαπφους ,στην Ελληνικην Ναυκρατιν στην Αιγυπτο-Φαγιουμ
ζωγραφικη-χ.ν.κουβελης
.

 ο Χαραξος,αδελφος της Σαπφως,εραστης της ωραιοτατης εταιρας
Ροδωπις η' Δωριχας στην ελληνικην Ναυκρατιν στην Αιγυπτον
-Φαγιουμ ζωγραφικη-χ.ν.κουβελης.
.
.
αρχαια κειμενα για την Ροδωπιν η' την Δωριχαν την ωραιοτατην εταιραν
στην ελληνικην Ναυκρατιν στην Αιγυπτο-μεταφραση  χ.ν.κουβελης
.
ἐνδόξους δὲ ἑταίρας καὶ ἐπὶ κάλλει διαφερούσας ἤνεγκεν καὶ
ἡ Ναύκρατις· Δωρίχαν τε, ἣν ἡ καλὴ Σαπφὼ ἐρωμένην γενο-
μένην Χαράξου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς κατ' ἐμπορίαν εἰς τὴν
Ναύκρατιν ἀπαίροντος διὰ τῆς ποιήσεως διαβάλλει ὡς πολ-
λὰ τοῦ Χαράξου νοσφισαμένην. Ἡρόδοτος δ' αὐτὴν Ῥοδῶπιν
καλεῖ, ἀγνοῶν ὅτι ἑτέρα τῆς Δωρίχης ἐστὶν αὕτη, ἡ καὶ τοὺς
περιβοήτους ὀβελίσκους ἀναθεῖσα ἐν Δελφοῖς, ὧν μέμνηται
Κρατῖνος διὰ τούτων ... εἰς δὲ τὴν Δωρίχαν τόδ' ἐποίησε
τοὐπίγραμμα Ποσείδιππος, [καίτοι] καὶ ἐν τῇ Αἰθιοπίᾳ πολ-
λάκις αὐτῆς μνημονεύσας. ἐστὶ <δὲ> τόδε·
Δωρίχα, ὀστέα μὲν σὰ πάλαι κόνιν, ἕσσατο δ' ἑσμὸς
χαίτης ἥ τε μύρων ἔκπνοος ἀμπεχόνη,
ᾗ ποτε τὸν χαρίεντα περιστέλλουσα Χάραξον
σύγχρους ὀρθρινῶν ἥψαο κισσυβίων.
Σαπφῷαι δὲ μένουσι φίλης ἔτι καὶ μενέουσιν
ᾠδῆς αἱ λευκαὶ φθεγγόμεναι σελίδες.
οὔνομα σὸν μακαριστόν, ὃ Ναύκρατις ὧδε φυλάξει,
ἔστ' ἂν ἴῃ Νείλου ναῦς ἐφ' ἁλὸς πελάγη.


ξακουστες εταιρες ειχε η Ναυκρατις ξεχωριστες στην ομορφια,
οπως τη Δωριχα,που η ομορφη Σαπφω,την κατηγορει στους στι-
χους της, επειδη ηταν ερωμενη του αδελφου Χαραξου που βρι-
σκονταν στη Ναυκρατη για εμποριο, πως του εφαγε τα λεφτα
του.
Ο Ηροδοτος την αναφερει ως Ροδωπιν αγνοωντας πως δεν
ηταν αλλη απο τη Δωριχα,αυτη που τους φημισμενους οβελι-
σκους αφιερωσε στους Δελφους τους οποιους μνημονευει ο
Κρατινος μ'αυτους τους στιχους...
για την Δωριχα ο Ποσειδιππος συνεθεσε επιγραμμα,και συχνα
στην Αιθιοπια την μνημονευει,
αυτο ειναι το επιγραμμα:
Δωριχα,παει καιρος που τα κοκκαλα σου εγιναν σταχτη
το ιδιο και η κορδελα στα μαλλια σου και τ'αρωματισμενο
φορεμα σου,που καποτε τον ομορφο αγκαλιαζες Χαραξο
κορμι με κορμι και ροφουσες στις κουπες πιοτο το πρωι
Της Σαπφως οι υψηλοι στιχοι μενουν ακομη και θα μενουν
για παντα να ηχουν οι λευκες σελιδες τ'ονομα σου
Τ'ονομα σου τιμημενο,η Ναυκρατη ετσι θα το φυλαξει,
οσο τα πλοια απ¨τον Νειλο στην αρμυρη θαλασσα ταξιδευουν

Ηροδοτου Ιστοριαι,Βιβλιον 2,135
Ῥοδῶπις δὲ ἐς Αἴγυπτον ἀπίκετο Ξάνθεω τοῦ Σαμίου κομίσαντός
[μιν], ἀπικομένη δὲ κατ' ἐργασίην ἐλύθη χρημάτων μεγάλων ὑπὸ
ἀνδρὸς Μυτιληναίου Χαράξου τοῦ Σκαμανδρωνύμου παιδός,
ἀδελφεοῦ δὲ Σαπφοῦς τῆς μουσοποιοῦ. Οὕτω δὴ ἡ Ῥοδῶπις ἐλευ-
θερώθη καὶ κατέμεινέ τε ἐν Αἰγύπτῳ καὶ κάρτα ἐπαφρόδιτος γενο-
μένη μεγάλα ἐκτήσατο χρήματα ὡς ἅλις εἶναι Ῥοδώπι, ἀτὰρ οὐκ
ὥς γε ἐς πυραμίδα τοιαύτην ἐξικέσθαι. Τῆς γὰρ τὴν δεκάτην τῶν
χρημάτων ἰδέσθαι ἔστι ἔτι καὶ ἐς τόδε παντὶ τῷ βουλομένῳ, οὐδὲν
δεῖ μεγάλα οἱ χρήματα ἀναθεῖναι. Ἐπεθύμησε γὰρ Ῥοδῶπις μνη-
μήιον ἑωυτῆς ἐν τῇ Ἑλλάδι καταλιπέσθαι, ποίημα ποιησαμένη
τοῦτο τὸ μὴ τυγχάνοι ἄλλῳ ἐξευρημένον καὶ ἀνακείμενον ἐν ἱρῷ,
τοῦτο <δ'> ἀναθεῖναι ἐς Δελφοὺς μνημόσυνον ἑωυτῆς. Τῆς ὦν
δεκάτης τῶν χρημάτων ποιησαμένη ὀβελοὺς βουπόρους πολλοὺς
σιδηρέους, ὅσον ἐνεχώρεε ἡ δεκάτη οἱ, ἀπέπεμπε ἐς Δελφούς·
οἳ καὶ νῦν ἔτι συννενέαται ὄπισθε μὲν τοῦ βωμοῦ τὸν Χῖοι ἀνέ-
θεσαν, ἀντίον δὲ αὐτοῦ τοῦ νηοῦ.
Φιλέουσι δέ κως ἐν τῇ Ναυκράτι ἐπαφρόδιτοι γίνεσθαι αἱ ἑταῖραι.
Τοῦτο μὲν γὰρ αὕτη, τῆς πέρι λέγεται ὅδε ὁ λόγος, οὕτω δή τι
κλεινὴ ἐγένετο ὡς καὶ οἱ πάντες Ἕλληνες Ῥοδώπιος τὸ οὔνομα
ἐξέμαθον, τοῦτο δὲ ὕστερον ταύτης <ἑτέρη> τῇ οὔνομα ἦν
Ἀρχιδίκη ἀοίδιμος ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα ἐγένετο, ἧσσον δὲ τῆς
προτέρης περιλεσχήνευτος.
Χάραξος δὲ ὡς λυσάμενος Ῥοδῶπιν ἀπενόστησε ἐς Μυτιλήνην,
ἐν μέλεϊ Σαπφὼ πολλὰ κατεκερτόμησέ μιν.
Ῥοδώπιος μέν νυν πέρι πέπαυμαι.
.
η Ροδωπι ηρθε στην Αιγυπτο εκει την εφερε ο Ξανθος απο
τη Σαμο,αυτη εκανε το επαγγελμα της εταιρας κι απελευθε-
ρωθηκε για ενα σημαντικο ποσο χρηματων απο εναν αντρα
Μυτηλινιο τον Χαραξο,γιο του Σκαμαντρωνυμονα και αδερφο
της ποιητριας Σαπφως.
Ετσι η Ροδοπη ελευθερωθηκε,και παρεμεινε στην Αιγυπτο οπου
με τη δυναμη της ομορφιας της αποκτησε πολλα χρηματα,αρκετα
για την Ροδωπιν,αλλα οχι αρκετα για να χτισει σπιτι σαν πυρα-
μιδα
Το δεκατο του πλουτου της μπορει να δει καποιος ακομα,αν το
θελει,και τιποτα δεν επιτρεπει να δει πως διεθετε παρα πολλα
χρηματα.
Επιθυμησε η Ροδωπι για τον εαυτο της ν'αφησει στην Ελλαδα
ενα μνημειο ,τετοιο που  να μη βρισκεται αλλο σαν αυτο τοποθε-
τημενο σε ιερο,να το αφιερωσει στους Δελφους στη μνημη της.
Με το δεκατο των χρηματων της κατασκευασε  οβελισκους
απο σιδερο,στο μεγεθος να διαπερασουν βοδι,οσους εκανε
με το δεκατο τους εστειλε στους Δελφους ,τους οποιους ακομα
και ακομα και τωρα  τους συνανταμε εκει πισω απ'τον βωμο
που εχουν αφιερωσει οι Χιωτες,απεναντι απ'αυτον τον ναο.
Πολυ αγαπητες ειναι οι εταιρες της Ναυκρατις πανεμορφες.
Αυτα γι'αυτη,για την οποια γινεται ο λογος,εγινε τοσο ξακου-
στη,που και ολοι οι Ελληνες εμαθαν το ονομα της Ροδωπις.
Μετα απ'αυτη ,μια αλλη εταιρα,που ονομαζονταν Αρχιδικη,
υμνηθηκε  μεσα στην Ελλαδα,λιγοτερο ομως απ'την πρω-
την.
Για τον Χαραξο,οταν γυρισε στη Μυτηλινη,αφου απελευ-
θερωσε την Ροδωπιν,η Σαπφω εγραψε σε στιχους πολλα
σκληρα προσβλητικα .
Αλλα γι'αυτην την Ροδωπιν ας σταματησω τωρα να λεω.
.
Ηροδοτου Ιστοριαι,Βιβλιον 2,134
Τὴν δὴ μετεξέτεροί φασι Ἑλλήνων Ῥοδώπιος ἑταίρης
γυναικὸς εἶναι, οὐκ ὀρθῶς λέγοντες. Οὐδὲ ὦν οὐδὲ εἰ-
δότες μοι φαίνονται λέγειν οὗτοι ἥτις ἦν ἡ Ῥοδῶπις
(οὐ γὰρ ἄν οἱ πυραμίδα ἀνέθεσαν ποιήσασθαι τοιαύτην,
ἐς τὴν ταλάντων χιλιάδες ἀναρίθμητοι ὡς λόγῳ εἰπεῖν
ἀναισίμωνται), πρὸς δὲ ὅτι κατὰ Ἄμασιν βασιλεύοντα
ἦν ἀκμάζουσα Ῥοδῶπις, ἀλλ' οὐ κατὰ τοῦτον. Ἔτεσι
γὰρ κάρτα πολλοῖσι ὕστερον τούτων τῶν βασιλέων τῶν
τὰς πυραμίδας ταύτας λιπομένων ἦν Ῥοδῶπις, γενεὴν
μὲν ἀπὸ Θρηίκης, δούλη δὲ ἦν Ἰάδμονος τοῦ Ἡφαιστο-
όλιος ἀνδρὸς Σαμίου, σύνδουλος δὲ Αἰσώπου τοῦ λογο-
ποιου
.
[Η πυραμιδα του Μυκερινου]καποιοι μεταξυ των Ελληνων
 λενε πως ανηκει στην Ροδωπιν μια γυναικα εταιρα,αλλα
αυτο δεν το λενε ορθα.Μου φαινεται,πως αυτοι ετσι λενε
χωρις να γνωριζουν ποια ηταν  η Ροδωπις ,[δεν θα ανεθεταν
να κατασκευασθει τετοια πυραμιδα,που θα κοστιζε,ο λογος
το λεει,χιλιαδες αναριθμητα ταλαντα]που στη βασιλεια
του Αμασι ηταν σε πληρη ανθιση η Ροδωπις κι οχι μετα
.
Πολλα χρονια υστερα απο τουτους τους βασιλιαδες που
αφησαν τουτες τις πυραμιδες υπηρξε η Ροδωπις,ειχε γενια
απο τη Θρακη,δουλη ηταν του Ιαδμονα γιου του Ηφαιστο
πολι ανδρα απο τη Σαμο,δουλη μαζι με τον Αισωπο,τον
μυθογραφο.

Αιλιανος, VH 13, 33 :
Ῥοδῶπίν φασιν Αἰγυπτίων λόγοι ἑταίραν γενέσθαι ὡραιοτάτην.
καί ποτε αὐτῆς λουομένης ἡ τὰ παράδοξα καὶ τὰ ἀδόκητα
φιλοῦσα ἐργάζεσθαι τύχη προυξένησεν αὐτῇ οὐ τῆς γνώμης
ἀλλὰ τοῦ κάλλους ἄξια. λουομένης γὰρ καὶ τῶν θεραπαινίδων
τὴν ἐσθῆτα φυλαττουσῶν, ἀετὸς καταπτάς, τὸ ἕτερον τῶν ὑπο-
δημάτων ἁρπάσας, ἀπιὼν ᾤχετο· καὶ ἐκόμισεν ἐς Μέμφιν δικά-
ζοντος Ψαμμιτίχου, καὶ ἐς τὸν κόλπον ἐνέβαλε τὸ ὑπόδημα. ὁ
 δὲ Ψαμμίτιχος θαυμάσας τοῦ ὑποδήματος τὸν ῥυθμὸν καὶ τῆς
ἐργασίας αὐτοῦ τὴν χάριν καὶ τὸ πραχθὲν ὑπὸ τοῦ ὄρνιθος προ-
σέταξεν ἀνὰ πᾶσαν τὴν Αἴγυπτον ἀναζητεῖσθαι τὴν ἄνθρωπον,
ἧς τὸ ὑπόδημά ἐστι· καὶ εὑρὼν γαμετὴν ἠγάγετο.
.
Η Ροδωπι λενε Αιγυπτιακες διηγησεις υπηρξε εταιρα πολυ
ομορφη και καποτε που αυτη λουζονταν,η τυχη που αγαπα
τα παραδοξα και τα απροσδοκητα να κανει,την θεωρησε
οχι αξια της γνωσης αλλα της ομορφιας.
Την ωρα που λουζονταν και οι υπηρετριες φυλαγαν τα ρου-
χα της ,ενας αετος χυμαει και το ενα απο τα σανδαλια της
αρπαζοντας και πεταξε,κι εφτασε στη Μεμφιδα,που δικαζε
ο Ψαμμιτιχος,και στην αγκαλια του πεταξε το σανδαλι,
ο Ψαμμιτιχος θαυμασε το σχεδιο και τη λεπτοδουλεια στο
σανδαλι και τι εκανε το πουλι.Τοτε διεταξε να ψαξουν σ'ολην
την Αιγυπτο την γυναικα,στην οποια ανηκει το σανδαλι.
Κι οποιος την βρει θα την παρει γυναικα του
.
.
.

 Η κυρια Βερενικη απο την πολη Αρσινοη-Φαγιουμ
ζωγραφικη Fayum Painting -χ.ν.κουβελης
.
.
Η Βερενικη,25 χρονων.απο την πολη Αρσινοη ,αρχαια
Κροκοδειλουπολη,στη περιοχη Φαγιουμ της Αιγυπτου,
παντρεμενη με τον Μυρωνα ,εμπορο,μενει στον λαβυ-
ρινθο,στο διαμερισμα με αυξοντα αριθμο 2117,φιλη
της εταιρας Ροδωπις[με το τριανταφυλλενιο χρωμα]
η' Δωριχας,απο την Ναυκρατιν.


[-ο λαβυρινθος-]
Ηροδοτου Ιστοριαι,Βιβλιον 2 ,148-μεταφραση χ.ν.κουβελης

... δόξαν δέ σφι ἐποιήσαντο λαβύρινθον, ὀλίγον ὑπὲρ τῆς λίμνης
τῆς Μοίριος κατὰ Κροκοδείλων καλεομένην πόλιν μάλιστά κῃ
κείμενον· τὸν ἐγὼ ἤδη εἶδον λόγου μέζω. 2 εἰ γάρ τις τὰ ἐξ Ἑλ-
λήνων τείχεά τε καὶ ἔργων ἀπόδεξιν συλλογίσαιτο, ἐλάσσονος
πόνου τε ἂν καὶ δαπάνης φανείη ἐόντα τοῦ λαβυρίνθου τούτου.
καίτοι ἀξιόλογός γε καὶ ὁ ἐν Ἐφέσῳ ἐστὶ νηὸς καὶ ὁ ἐν Σάμῳ. 3
ἦσαν μέν νυν καὶ αἱ πυραμίδες λόγου μέζονες, καὶ πολλῶν ἑκά-
στη αὐτέων Ἑλληνικῶν ἔργων καὶ μεγάλων ἀνταξίη, ὁ δὲ δὴ λα-
βύρινθος καὶ τὰς πυραμίδας ὑπερβάλλει· 4 τοῦ [γὰρ] δυώδεκα
μὲν εἰσὶ αὐλαὶ κατάστεγοι, ἀντίπυλοι ἀλλήλῃσι, ἓξ μὲν πρὸς βο-
ρέω ἓξ δὲ πρὸς νότον τετραμμέναι, συνεχέες· τοῖχος δὲ ἔξωθεν
ὁ αὐτός σφεας περιέργει. οἰκήματα δ᾽ ἔνεστι διπλᾶ, τὰ μὲν ὑπό-
γαια τὰ δὲ μετέωρα ἐπ᾽ ἐκείνοισι, τρισχίλια ἀριθμόν, πεντακο-
σίων καὶ χιλίων ἑκάτερα. 5 τὰ μέν νυν μετέωρα τῶν οἰκημάτων
αὐτοί τε ὡρῶμεν διεξιόντες καὶ αὐτοὶ θεησάμενοι λέγομεν, τὰ
δὲ αὐτῶν ὑπόγαια λόγοισι ἐπυνθανόμεθα· οἱ γὰρ ἐπεστεῶτες
τῶν Αἰγυπτίων δεικνύναι αὐτὰ οὐδαμῶς ἤθελον, φάμενοι θήκας
 αὐτόθι εἶναι τῶν τε ἀρχὴν τὸν λαβύρινθον τοῦτον οἰκοδομησα-
μένων βασιλέων καὶ τῶν ἱρῶν κροκοδείλων. 6 οὕτω τῶν μὲν
κάτω πέρι οἰκημάτων ἀκοῇ παραλαβόντες λέγομεν, τὰ δὲ ἄνω
μέζονα ἀνθρωπηίων ἔργων αὐτοὶ ὡρῶμεν· αἵ τε γὰρ διέξοδοι
διὰ τῶν στεγέων καὶ οἱ ἑλιγμοὶ διὰ τῶν αὐλέων ἐόντες ποικι-
λώτατοι θῶμα μυρίον παρείχοντο ἐξ αὐλῆς τε ἐς τὰ οἰκήματα
διεξιοῦσι καὶ ἐκ τῶν οἰκημάτων ἐς παστάδας, ἐς στέγας τε ἄλ-
λας ἐκ τῶν παστάδων καὶ ἐς αὐλὰς ἄλλας ἐκ τῶν οἰκημάτων.
7 ὀροφὴ δὲ πάντων τούτων λιθίνη κατά περ οἱ τοῖχοι, οἱ δὲ τοῖ-
χοι τύπων ἐγγεγλυμμένων πλέοι, αὐλὴ δὲ ἑκάστη περίστυλος
λίθου λευκοῦ ἁρμοσμένου τὰ μάλιστα...
.
...κατασκευασαν για τη δοξα τους λαβυρινθο,λιγο παρα-
πανω απ'τη λιμνη Μοιριο,εκει που ειναι η πολη με τ'ο-
νομα Κροκοδειλουπολις,τον οποιον εγω το ειδα κι ειναι
πιο μεγαλος απο καθε περιγραφη.Αν καποιος τα τειχη
και τα εργα των Ελληνων αθροιζε για να το αποδειξει,
θα του φαινονταν πως αυτα εγιναν με λιγοτερο μοχθο
και δαπανη απ'αυτον τον λαβυρινθο.
Αν και αξιολογος ειναι ο ναος στην Εφεσο και ο ναος
στη Σαμο ,και οι πυραμιδες ηταν,ακομα και τωρα,ανω-
τερες απο καθε περιγραφη,και καθε μια ειναι ανταξια
πολλων απ'αυτα τα μεγαλα Ελληνικα εργα,ομως αυτος
ο λαβυρινθος κι απ'τις πυραμιδες υπερεχει
Εχει δωδεκα αυλες ολοσκεπαστες,με πυλες τη μια απε-
ναντι στην αλλη,εξι προς το βορα κι εξι προς το νοτο
στραμενες,συνεχομενες,κι απεξω ο ιδιος τοιχος τις περι-
βαλλει.
Τα οικηματα ειναι διπλα,τα υπογεια και τα υπερυψωμενα
πανω σ'εκεινα,τρεις χιλιαδες τον αριθμο,χιλιαπεντακοσια
στο καθενα απο τα δυο.
Τα υπερυψωμενα οικηματα τα ειδαμε οι ιδιοι  αφου περ-
πατησαμε διαμεσου αυτων,τα παρατηρησαμε και τα πε-
ριγραφουμε,τα υπογεια τους τα μαθαμε απο διηγησεις.
Οι επιστατες των Αιγυπτιων δεν ηθελαν με κανενα τροπο
να τα δειξουν,λεγοντας πως εκει μεσα ειναι οι ταφοι των
βασιλεων που πρωτοι οικοδομησαν τον λαβυρινθο αυτο
και των ιερων κροκοδειλων.
Ετσι για τα κατω οικηματα λεμε οσα ακουσαμε,ενω τα
πανω ανωτερα απ'τ'ανθρωπινα εργα οι ιδιοι τα βλεπου-
με
Τα περασματα απο τις στεγες και τα γυρισματα απο τις αυλες
ηταν με παρα πολλες παραλλαγες κι απεραντο θαυμασμο μας
προκαλουσαν καθως διερχομασταν απο την αυλη στα οικημα-
τα κι απ'τα οικηματα στις στοες ,σ'αλλες στεγες απ'τις στοες
και σ'αλλες αυλες απ'τα οικηματα.
Η οροφη ολων αυτων ηταν λιθινη οπως κι οι γυρω τοιχοι,οι
τοιχοι ηταν γεματοι με αναγλυφες παραστασεις,κι η καθε
αυλη ηταν περιστυλος απο λευκη πετρα πολυ καλα αρμο-
σμενη...
.
.
.

'Ροδωπις η ωραιοτατη εταιρα στην Ελληνικην Ναυκρατιν στην Αιγυπτο
φιλη της Βερενικης απο την Αρσινοη ,αρχαια Κροκοδειλουπολη,
συνεταιρα -Φαγιουμ Fayum painting-χ.ν.κουβελης
.
.
[ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ]
Η ΡΟΔΩΠΙ Η ΒΕΡΕΝΙΚΗ ΚΙ Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ-χ.ν.κουβελης
.
η Βερενικη ηταν 17 χρονων οταν γνωρισε την Ροδωπι,
σ'εκεινο το περιφημο διοροφο σπιτι με τους βαμενους
με ωχρα τοιχους,εταιρα ηταν η Ροδωπι,22 χρονων,και μα-
λιστα η πιο ομορφη απ'ολες τις αλλες κοπελες κι η πιο μορ-
φωμενη,ειχε τριανταφυλλενιο χρωμα το κορμι της,ροδινο,
μαυρα μακρια μαλλια και μαυρα μεγαλα ματια,λεπτη και
ψηλη, την προτιμουσαν ολοι οι αντρες στην Ναυκρατι,ειχαν
πολλους πελατες κι απο την Μεμφιδα,απο την Βουβαστη,
απο την Ηλιουπολη,απο την Κροκοδειλουπολη,απο τις Θηβες,
κι απ'ολους τους οικισμους στις δυο οχθες του Νειλου,
συχνα με τις κοπελες πηγαιναν να κολυμπησουν στα νερα
του Νειλου και στη λιμνη Μοιρις,προσεχανε πολυ τα νερα
εκει που λουζονταν,γιατι υπηρχαν πολλοι κροκοδειλοι μεσα ,
παιζανε με το τοπι στην αμμουδια, αρωματιζαν τα κορμια
τους και τ'αλοιφαν με αιθερια λαδια να γυαλιζουν,
εκει στο σπιτι γνωρισε και τον Μυρωνα,ηταν τοτε 20 χρονων
κι εκεινος 25,ερχονταν με τον Χαραξο,τον φιλο της Ροδωπις,
εναν νεαρο εμπορο απο τη Μυτηλινη,
ο Χαραξος ητανε αδερφος της ποιητριας Σαπφως,πολυ γνωστης
σ'ολη την Ελλαδα,αυτη η Σαπφω δεν την χωνευε καθολου την
Ροδωπι,και στα ποιηματα της την εβριζε πολυ σκληρα,πως ξελο-
γιασε τον αδερφος της και του'τρωγε τα λεφτα και θα τον αφηνε
καποια μερα ρεστο,την ειχε βγαλει Δωριχα,αχορταγη για δωρα,
αυτη η κατασταση πολυ την στεναχωρουσε την Ροδωπι,γιατι τον
Χαραξο τον αγαπουσε αληθινα και τον προτιμουσε απ' ολους τους
αλλους,
μια μερα,νυχτα ηταν ,πηγε στη καμαρα της ,επεσε στην αγκαλια της
κι εκλαιγε μ'αναφυλητα,''τι της εκανα και τοσο με μισει'',
πολυ δυσκολα την παρηγορησε,να αδιαφορισει,δεν την ειχε
καμια αναγκη,
τοτε εβγαλε απ'τη τσεπη της ενα γραμμα που της ειχε στειλει η
Σαπφω,''διαβασε,να δεις τι γραφει,ειναι αδικο'',
το πηρε και διαβασε:
Δωριχα,πουτανα,που'φαγες τ' αδερφου μου τα λεφτα
κι αυτος ο ανοητος και βλακας σε λατρευει σαν θεα
''αστην να γραφει και να λεει,θα της περασει,θελει δεν θελει'',
της ειπε,
της εστρωσε να κοιμηθει εκει μαζι της,κοιμηθηκε ως το πρωι,
ησυχασε,
με τον Μυρωνα παντρευτηκαν σε τρεις μηνες και την πηρε μαζι
του στην Αρσινοη, στην Κροκοδειλουπολη,εκει ειχε τις εμπορι-
κες του επιχειρησεις,εμπορευονταν αρωματα, αιθερια λαδια και
πολυτιμους λιθους,πολυ μεγαλη περιουσια ειχε,
εμειναν σ'ενα πολυτελες διαμερισμα στον μεγαλο λαβυρινθο της
πολης,ο λαβυρινθος αυτος ειχε πολλες στοες,τρεις χιλιαδες διαμε-
ρισματα,χιλιαπεντακοσια υπογεια και χιλιαπεντακοσια ανωγεια,οι
γονεις του Μυρωνα με τ'αλλα αδερφια του εμεναν εξω απ'τη πολη
σ'ενα εξοχικο σπτι κοντα στις οχθες του Νειλου ,σ'ενα καταπρασι-
νο λιβαδι με πολλα δεντρα ,λουλουδια και πολλα νερα,με τεχνητους
πιδακες,
συχνα τους επισκεπτονταν,ετρωγαν ολοι μαζι εξω στην πρασιναδα
και κοιμοντουσαν ενα-δυο βραδυα,
πολυ γρηγορα κινησε εγκυος και γεννησε ενα χαριτωμενο κοριτσακι,
το βαφτισαν Αρσινοη,
αυτα τα δυο χρονια,που περασαν,δεν ειχε κανενα νεο απο τη φιλε-
ναδα της την Ροδωπι,ουτε ενα γραμμα,αν και με τον Μυρωνα μαζι,
αλλα και μονη της πηγαινε στη Ναυκρατι για ψωνια,ομως για ευνοη-
τους λογους δεν περνουσε απ'το σπιτι να δει τη Ροδωπι και τις
αλλες κοπελες,ειχε αλλαξει κοινωνικη ταξη,δεν ηταν πρεπον να επι-
σκεπτεται τετοια κοκοφημα μερη και να συναναστρεφεται τετοιου
ειδους ανθρωπους,
μια μερα εστειλε την υπηρετρια εξω να της αγορασει ενα απο τα πε#
ριοδικα ποικιλης υλης που επαιρνε συχνα καθε βδομαδα και διαβα-
ζε για να διασκεδασει τη πληξη ,που ενιωθε κλεισμενη  μεσα στον λα-
βυρινθο,
η υπηρετρια της εφερε το περιοδικο,το πηρε στα χερια της και καθισε
στο σαλονι στον καναπε να το ξεφυλλισει,με εκπληξη και χαρα ειδε
στο εξωφυλλο,τη φωτογραφια της Ροδωπις,και διαβασε τον τιτλο,
''Το σανδαλι της Ωραιας Εταιρας Ροδωπις'',
πραγματικα ηταν πολυ ομορφη,τα μαλλια της πιασμενα ψηλα,με
χρυσο στεμμα,χρυσα  σκουλαρικια με πετραδια,και τρεις σειρες κορα-
λια στο λαιμο της,τα χειλια της κοκκινα,τα ματια μεγαλα,ομορφα,σε
κοιτουσαν κατευθειαν στα ματια,ροδινο το χρωμα του προσωπου,
μια θεα,
ανοιξε το περιοδικο,διαβασε τη εγραφε για την ΡοδωπΙ:
μια μερα που κολυμπουσε κι οι υπηρτριες της φυλαγαν τα ρουχα
της στην ακτη,ενας αητος με μεγαλες φτερουγες χυμηξε απ'τα ου-
ρανια ξαφνικα και πριν προλαβουν ν'αντιδρασουν τα κοριτσια ,
που πολυ τρομαξαν απ'τον αητο και κρυφτηκαν στα καλαμια,αρ-
παξε  το'να απ'τα σανταλια της,και σηκωθηκε με μεγαλο θορυβο
στον ουρανο ,πεταξε και χαθηκε,
κι εφτασε στη Μεμφιδα πανω απ'την αυλη,που δικαζε ο βασιλιας
κι αφησε το σανδαλι να πεσει μπροστα στα ποδια του,εκεινος εσκυ-
ψε και το σηκωσε,και θαυμασε τοσο πολυ την ομορφια του,την πο-
λυ λεπτοτητα του,που αμεσως φωναξε  τους ανθρωπους του να ψα-
ξουν μεσα σ'ολη την Αιγυπτο να βρουν τη κορη που της ανοικει αυ-
το το σανδαλι,να μην αφησουν θηλυκο για θηλυκο να μην δοκιμα-
σουν το σανδαλι,αν ταιριαζει στο ποδι,κι οταν βρουν την κοπελα να
την φερουν μπροστα του να την παρει για γυναικα του.
Ετσι εγινε εψαξαν μεσα σ'ολη την Αιγυπτο,δοκιμασαν το σανδαλι
σε πολλες ,κι αυτο ταιριαξε στο λεπτο ποδι της Ροδωπις.
Σαν Παραμυθι.
Εκει τελειωνε το κειμενο,
''Σαν Παραμυθι'',μονολογησε,εκλεισε το περιοδικο και τ'αφησε
πανω στο τραπεζακι μπροστα,''Πραγματικα,Σαν Παραμυθι'',επανε-
λαβε,
εμεινε στον καναπε,εκλεισε τα ματια της,εφερε στη μνημη της ολες
τις ωρες που'χε περασει στο σπιτι στη Νσυκρατι με τη Ροδωπι,και
τις αναπολισε με συγκινηση,
αποκοιμηθηκε για λιγο,
την ξυπνησαν,της εφεραν το παιδι,
μετα απο δυο μερες απ'αυτο το περιστατικο με το περιοδικο,ηταν
λιγο μετα το πρωι η υπηρετρια και της εδωσε ενα σημειωμα,
''Κυρια,ειναι για σας,το εφερε ενα παιδι'',
το ανοιξε και το διαβασε:
''Βερενικη,καλημερα ,ειμαι η Ρποδωπι,ηρθα για λιγες ωρες στη πολη,
αν μπορεις ελα να σε δω,θα ειμαι στο ''Πορτραιτον'',θα χαρω παρα
πολυ να σε δω,πολλα φιλια η Ροδωπις'',
εσπασε η καρδια της απο την χαρα και τη λαχταρα να τη δει,ετοιμα-
σθηκε να βγει,εδωσε οδηγιες στη υπηρετρια για το σπιτι οσο θα λει-
πει,
στο ''Πορτραιτον'' τη βρηκε,αγκαλιαστηκαν ,φιληθηκαν,η Ροδωπι τη
ρωτησε τα δικα της πως  τα περναει,της ειπε,
καλα,δεν εχει παραπονο απο τον αντρα της,την προσεχει,εχει και το
παιδι τωρα,το αγαπαει το λατρευει,αλλα ειναι στιγμες που νιωθει με-
γαλη μελαγχολια,σαν κατι πολυ δυνατο να της λειπει,σαν καποτε να
γνωρισε την ευτυχια και να την εχασε,ειναι στιγμες που νιωθει  μεγα-
λη πληξη,αν δεν ηταν τοσο καλος ο αντρας της ,και δεν ηταν και το
παιδι,θα τα παρατουσε ολα και θα'φευγε,δεν ξερει για που,
αφου τελειωσε ρωτησε τη Ροδωπι για τα δικα της,
εκεινη την κοιταξε στα ματια,ποσο ομορφη ηταν,υστερα εσκυψε το
κεφαλι,και την ακουσε να της λεει,της φανηκε πως ειχε βαθεια λυπη
η φωνη της:
''παει ενας χρονος,που χωρισα με τον Χαραξο,με παρατησε και γυρισε
στην Μυτηληνη,εγινε η θεληση της αδερφης του,κερδισε,τρελλαθηκα
οταν εγινε αυτο,δεν ειχα υπνο,παραλογουσα,εκλαιγα ολη μερα,τιποτα
δεν με παρηγορουσε,ουτε οι πολλοι αντρες που μ'ηθελαν,ουτε η φημη
μου,ουτε η ομορφια μου,σε τι με ωφελησε αφου εχασα εκεινον π'αγα-
πουσα,αρχισα να πινω να τον ξεχασω,αδιαφορουσα για τη δουλεια,πολ-
λους πελατες τους δυσαρεστησα και δεν ξαναπατησαν στο σπιτι,αλλους
τους εδιωξα εγω η ιδια,ημουνα ψυχικο και σωματικο ρακος,πονουσα κι
ουρλιαζα τις νυχτες ,τον ζητουσα ,τον εψαχνα παντου,σκεφτηκα να βα-
λω τερμα στην κακοτυχη ζωη μου,να ησυχασω,να πνιγω στα νερα του
Νειλου,να μου φανε το κορμι οι κροκοδειλοι,να μην μεινει κομματι απο
μενα,τιποτα που να  θυμιζει πως περασα πανω σε τουτη τη γη και σ'αυ-
τον τον ψευτικο κοσμο'',
σταματησε να μιλαει,σιωπη,
μετα σηκωσε το κεφαλι της,την κοιταξε στα ματια,χαμογελασε:
''ο χρονος ειναι'',συνεχισε,'' που τα γιατρευει ολα ,και περνανε τα
βασανα των ανθρωπων και ξεχνιουνται,,σιγα-σιγα συνηλθα,βρηκα
παλι τον εαυτο μου,γεμισε το σπιτι απο αντρες,απ'ολα τα μερη,
και καποιος απο τους θαυμαστες μου,παρα πολυ φανατικος φαινε-
ται,συγγραφεας το επαγγελμα,μυθογραφος σαν τον Αισωπο,τον
θυμασαι το Αισωπο;''
κουνησα το κεφαλι καταφατικα,βεβαια τον θυμομουν τον Αισωπο,
μου'χε αναφερει γι'αυτον,οταν ηταν δουλοι και οι δυο στη Θρακη
στον ιδιο δουλεμπορο κι αυτη την ειχε εξαγορασει στην Αιγυπτο
ο  Χαραξος,ο καημενος ο Αισωπος,μαλιστα,την ειχε ερωτευθει,αλ-
λα ηταν μαυρος και πολυ ασχημος,
''αυτος ο συγγραφεας,μου εστειλε ενα ζωγραφο και με ζωγραφισε,
κι εγραψε,διεδωσε μια ιστορια,πως κολυμπουσα κι ενας αητος αρ-
παξε το σανδαλι μου,το πεταξε στην αυλη του βασιλια,κι εκεινος το-
σο θαμπωθηκε απ'το σανδαλι που'στειλε να ψαξουν σ'ολη την Αιγυ-
πτο να βρουν σε ποια ανηκει,κι αυτη θα παντρευτει.Κι εψαξαν και
βρηκαν τη Ροδωπι'',γελασε,''δηλαδη εμενα''
σταματησε για λιγο,επειτα συνεχισε,η φωνη της ηταν σταθερη:
''Ενα Παραμυθι.Ο συγγραφεας αυτος τοσο πολυ με θαυμαζε που επι-
νοησε ολο αυτο το παραμυθι.Κι ολος κοσμος το πιστεψε.Με επισκε-
φτηκαν δημοσιοφραφοι να με ρωτησουν,μαλιστα ενα περιοδικο με
ειχε και εξωφυλλο,πριν λιγες μερες κυκλοφορισε,με την ιστορια.Κα-
θε μερα αυτο γινονταν.Εγω αρνιομουν να τους δεχτω.Δεν ηθελα
να κουβεντιασω για ψευτιες και παραμυθια.Μου ηταν πολυ ενο-
χλητικο.Δεν βασταξα αλλο,απαγορευσα να με πλησιασουν δημο-
σιογραφοι,η' οποιοδηποτε αλλοι,και ζητησα να δω η ιδια τον συγ-
γραφεα στο σπιτι,
ηρθε,τον ρωτησα επιμονα γιατι το εκανε αυτο,μου ειπε πως τον πλη-
ρωσε ο Αρτεμιδωρος,τον ξερεις, αυτον που εχει φορτηγα και επιβα-
τικα καραβια στο  Νειλο και στη θαλασσα,ηθελε να μου κανει διαφη-
μιση,γνωριζε τον μεγαλο θαυμασμο που ετρεφε ο συγγραφεας για
μενα  και δεν θα'φερνε καμια αντιρρηση στο σχεδιο του,και σκεφτη-
κε αυτον τον τροπο,να με μυθοποιησει,
τον ευχαριστησα κι εφυγε,
αυτος ο Αρτεμιδωρος,θυμασαι,μ'ηθελε απο παλια για γυναικα του,
αλλα εγω τοτε αγαπουσα τον Χαραξο κι αρνιομουν,τον καταλαβα
γιατι εκανε αυτο,
σκεφτηκα πως αξιζε να του δωσω περισσοτερο ενδιαφερον,κι ετσι
αρχισα να κανω πιο  στενη παρεα μαζι του,τον συμπαθησα,μαλι-
στα ,πριν δυο βδομαδες αρραβωνιαστηκαμε και ζουμε μαζι''
χαμογελασε,
η Βερενικη της ευχηθηκε:''Με το καλο'',και τη φιλησε,
''ευχαριστω πολυ'',της αποκριθηκε η Ροδωπι,και τη φιλησε κι'αυτη,
''Οτι επιθυμεις''
Της ειπε να πανε στο σπιτι,να δει το παιδι,και τον Μυρωνα,να μει-
νει και μια βραδια να την φυλοξενησουν,
την ευχαριστησε,''οχι,δεν θα μεινω,σε λιγο θα φυγω,αλλωστε το
ξερεις πως δεν μ'αρεσουν οι λαβυρινθοι και μου χαλενε τη δια-
θεση',ειπε με σοβαρο υφος,κι αμεσως την αγκαλιασε τρυφερα
και της ειπε γελωντας:
''Ελα,ετσι το ειπα για να σε πειραξω.Η ζωη μας ειναι λαβυρινθος
και μεσα εκει ζουμε μαζι μ'αλλους ανθρωπους,και ποιος ο λογος,
οπωσδηποτε,να βγουμε απ'αυτον,αφου σε αλλον λαβυρινθο συνε-
χομενο θα μπουμε αμεσως ,κι ισως πιο μεγαλυτερο και πιο πολυ-
πλοκο.Ολοι και ολα σε συνεχεις λαβυρινθους ειναι,πριν τωρα μετα ,
παντα.Ολα αρχισαν και θα τελειωσουν μεσα σε λαβυρινθο και
παλι μεσα σε λαβυρινθο θα ξαναρχισουν''
Της ζητησε να την συνοδευσει στο σταθμο απ'οπου θα φυγει,εκει-
νη δεχτηκε,οταν αποχαιρετισθηκαν της ειπε:
''Σε περιμενω,οποτε μπορεσεις,να ρθεις στη Ναυκρατι στο σπιτι.
Στον λαβυρινθο του''
Εφυγε
.
.
.

LITTERATURE-[ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ.ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ]Η Αντιγονη,21 ετων-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.

Αντιγονη-χ.ν.κουβελης
.
.
[ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ.ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ]Η Αντιγονη,21 ετων
.
ζει στην Αθηνα,σπουδαζει φιλολογια,5ο εξαμηνο,ακουει
κλασικη μουσικη,διαβαζει Καφκα,Μπορχες,Κωστη Παλαμα,
Διονυσιο Σολωμο και Ανδρεα Λασκαρατο,εχει μια μικροτερη
αδερφη την Ελενη,10 χρονια μικροτερη,αυτη ειναι 21,δεν βρι-
σκεται σε σχεση αυτο τον καιρο,πηγαινει γυμναστηριο,κολυμ-
παει στη πισινα,παιζει τεννις,,δεν εχει ακομα facebook,κατανα-
λωνει τα απαραιτητα,εχει υψος 1,70,ειναι 57 κιλα,εχει μαυρα
ματια,μαυρα μαλλια,εργαζονταν γκαρσονα σε καφετερια,πριν
ενα μηνα,στη περιοχη της Καλλιθεας,ομαδα ειναι Ολυμπιακος,
γνωριζει Αγγλικα και Γαλλικα,μαζευει γραμματοσημα απ'ολο
τον κοσμο,εχει χομπυ τη φωτογραφια,της αρεσουν,γενικα,τα
ψητα μπιφτεκια,τρωει πολλα φρουτα,δεν καπνιζει,δεν της αρε-
σει το αλκοολ,μακιγιαρεται ελαφρα,της αρεσουν οι παρεες,
προσπαθει οσο μπορει να ειναι ευχαριστη και διακριτικη,εχει
αδυναμια στον πατερα της,δεν ξενυχταει χωρις λογο,της αρεσει
η Δημοκρατια,δεν ανηκει σε καποιο πολιτικο κομμα,εχει ελευ-
θερες ιδεες,θα'θελε για καποιο καιρο να ζησει στη Νεα Υορκη,
οχι για παντα γιατι αγαπαει την Ελλαδα,της αρεσουν οι ταινιες
του Αλεξη Δαμιανου,ιδιαιτερα η ταινια ''Μεχρι το πλοιο'',ακουει
Τριτο Προγραμμα,την γοητευει το Ιντερνετ και ποσα μπορεις να
βρεις σ'αυτο,και να κανεις,δεν της αρεσει να τσακωνεται,δεν ειναι
απολυτη στις αποψεις της,θελει να μαθαινει,θεωρει τη γνωση το
παν,λυπαται που δεν ξερει μαθηματικα,της λειπει η αδερφουλα
της,και η μαμα της λειπει,καθημερινα μιλουν στο τηλεφωνο,τiς
βλεπει,και τον μπαμπα φυσικα,στο Skype,εχει ακριβο ενοικιο,τα
λεφτα που της στελνουν καθε μηνα οι γονεις ισα που την φτα-
νουν,οχι,δεν εχει παραπονο,αυτα που εχουν τα στερουνται και της
τα στελνουν,κανει οικονομιες,προσπαθει να πιασει δουλεια,αλλα
ειναι πολυ δυσκολα,διαβαζει για να τελειωσει τη σχολη χωρις κα-
θυστερηση,ουτε ξερει αν θα πιασει με το πτυχιο δουλεια αμεσως,
''θα δουμε τοτε οταν θα'ρθει η ωρα'',ειπε,και χαμογελασε γλυκα,
υστερα σοβαρεψε,''μαθαινω λογοτεχνια,κι αυτο δεν ειναι λιγο,
ετσι δεν ειναι;'',συμφωνησα,παλι γελασε,φωτισθηκε το προσωπο
της,ηταν πολυ ομορφη,της το'πα ,''εισαι πολυ ευγενικος,σ'ευχαρι-
στω'',
την Αντιγονη τη γνωρισα πριν τρεις ωρες περιπου,ηπιαμε καφε
στο Συνταγμα,την κερασα,
κανονισαμε να ξανασυναντηθουμε το απογευμα
.
.
.

GREEK POETRY-AROUND JAZZ-ING RAGTIME VOICING-[Jazz-ing]-POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.

Jazz-ing-2μ χ 3μ -χ.ν.κουβελης
.
.
AROUND JAZZ-ING RAGTIME VOICING
.
ragtime to time
a form of voice
swing swing sonority
mirror of phrasing
constructing jazz
upon [ experience[person] interaction ]

blue blue audience

anything out there free
society
The use of word
The use of world
slang around

heterophony crops of harvest are dancing
in syncopation
making the voices ''talk it''
come out century come out
turn of
say that
look letters in rythms
all that talking the time
the man another voice
sound time
benting harmony
playing the triple and duple pulse of hearting-life
bop bop boping
.
.
.

Ποιηση-Around Jazzing Ragtime Voicing-Poetry Painting Animation By c.n.couvelis χ.ν.κουβελης-music Thelonious Monk

.
.
Ποιηση
-Around Jazzing Ragtime Voicing-
Poetry Painting Animation By c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
music Thelonious Monk
.
.

.
.
.

LITTERATURE-[ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ]Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΑΙΟΛΟΥ-Φωτογραφιες[Στην Αθηνα 19 Στιγμιοτυπα]-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.
[ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ

]Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣΗ ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΑΚΡΙΒΩΣ
ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΑΙΟΛΟΥ
.
εκανε πιατσα στη πλατεια Κοτζια,την καταλαβε,συνεσταλμενη,
φαινονταν απειρη,πηγαινε κατα μηκος της Αθηνας δεκα μετρα
περα δωθε στις ακρες της διαδρομης στεκονταν ακινητη για
ενα λεπτο περιπου,επειτα συνεχιζε το ιδιο δρομολογιο,ψηλο
αναστημα,λεπτο σωμα,ξανθα μαλλια εντονα βαμμενα,κοκκινα
χειλη εντονα τονισμενα,ενα στενο μαυρο ολοσωμο φορεμα με
πολυ χαμηλο ντεκολτε,κοκκινη τσαντα,μαυρα ψηλοτακουνα
παπουτσια,την πλησιασε οταν σταθηκε στην ακρη προς την
Ομονοια,τον κοιταξε,μαυρα ματια,ομορφο προσωπο,''παμε
για καφε '',της ειπε,εκεινη χαμογελασε,τον επιασε αγκαζε,σφι-
χτηκε πανω του,ανεβηκαν προς την Αιολου,εστριψαν δεξια στην
Αιολου,η ωρα ηταν 11 το πρωι,παρα πολλες γυναικες στον εμπο-
ρικο δρομο,σ'ολη τη διαδρομη δεν μιλησαν καθολου,σταθηκαν
σ'ενα καφε πιο κατω,καθισαν εξω,η κοπελα απεναντι του,ηρθε
η γκαρσονα,παραγγειλαν,εκεινος εσπρεσσο,εκεινη μπυρα,η κοπε-
λα ανοιξε τη τσαντα της εβγαλε απο μεσα ενα καθρεφτακι και το
κραγιον,''δεν χρειαζεται''της ειπε ''εισαι αρκετα ομορφη'',εκεινη του
χαμογελασε πολυ γλυκα χωρις να τον κοιταξει ,''ευχαριστω'' ειπε κι
εβαλε κραγιον στα χειλη,οση ωρα το εκανε την παρατηρουσε,εβλε-
πε και τις παραμικροτερες κινησεις της,με ποση προσοχη εβαζε το
χρωμα ,ιδιατερα στο περιγραμμα των χειλιων να μην ξεφυγει,''οπως
ολες οι γυναικες''σκεφτηκε,σερβιριστηκαν τα ποτα,σερβιρισε αυτος
τη γυναικα,εβαλε μπυρα στο ποτηρι της,εκεινη σηκωσε το ποτηρι ,
''στη υγεια σου''του ειπε με χαμηλη φωνη,σχεδον ψιθυριστη,ηπιε
μια γουλια,,γυαλισαν τα χειλη της απο τις σταγονες της μπυρας,σκε-
φτηκε πως δεν χρειαζονταν,δεν ηταν απαραιτητο, να μιλησουν,να
πουν ποιος ειναι και ποια ειναι,ποια τα ονοματα τους,καθισαν μια
ωρα ακριβως σ'εκεινο το σημειο,επειτα εκεινος πληρωσε τον καφε
και τη μπυρα ,σηκωθηκαν να φυγουν,ανεβηκαν την Αιολου,αρκετος
κοσμος κι αυτη την ωρα στο δρομο,η κοπελα τον κρατουσε αγκαζε,
στην πλατεια Κοτζια εστριψαν αριστερα,εφτασαν στην οδος Αθηνας,
στο σημειο που κυκλοφορουσε πριν,σταματησε,εβγαλε απο τη τσεπη
του χρηματα και τα εβαλε στο χερι της κοπελας,της κρατησε για λιγο
το χερι,ηταν απαλο και ζεστο,του φανηκε πως ετρεμε,το εσφιξε,εκεινη
σφιχτηκε πανω του ,τον αγκαλιασε και τον φιλησε,επειτα την αφησε,
''γεια'' της ειπε και χωρις να γυρισει πισω προχωρησε στην οδο Αθη-
νας προς το Μοναστηρακι ,εκει θα επερνε τον ηλεκτρικο γτα το σπιτι
του
.
.
.
Στην Αθηνα 19 Στιγμιοτυπα-χ.ν.κουβελης
.
.

.
.
.

LITTERATURE-POETRY-ΕΚΛΟΓΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ-χ.ν.κουβελης-GREEK FOLK POETRY SONGS

.
.

.
.
ΕΚΛΟΓΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ-χ.ν.κουβελης
GREEK FOLK POETRY SONGS-c.n.couvelis.
.
.
Παντα τα Δημοτικα Τραγουδια μου ασκουσαν μεγαλη γοητεια.
Με τη Μεγαλη Ποιητικη Δυναμη του Λαου μας.Ενα Θαυμα.
Ενα Δωρο.Υπερηφανεια.Ταπεινοτητα.Η Γλωσσα μας.Τα Αισθη-
ματα μας.Η Ιστορια μας.Η Καθημερινοτητα Μας.''Οσα κι αν
περπατησα''Η απο χιλιαδες Χρονια Πορεια μας.
''Σαν αλλο δεν με μαρανε'',τραγουδι που αναφερετε στον ηρωα
Γεωργιο Καραισκακη.
''Τουρκοι βαστατε τ'αλογα'',να χαιρετησει για τελευταια φορα
τον τοπο,που γυριζε ο ηρωας Κατσαντωνης.
Να Ευχαριστουμε τη  Γλωσσα μας.Να την Τιμαμε.
.
.
ποτε θα ρθει η ανοιξη
να ρθει το καλοκαιρι
τραβα αερα μ' τραβα
να ρθει το καλοκαιρι
λουλουδι του μαγιου
ν'ανθισει ο γαυρος κι η οξυα
να σκιωσουν τα λημερια
τραβα αερα μ'τραβα
να σκιωσουν τα λημερια
λουλουδι του μαγιου

να βγουν οι βλαχοι στα βουνα
να βγουν κι οι βλαχοπουλες
τραβα αερα μ' τραβα
να βγουν κι οι βλαχοπουλες
λουλουδι του μαγιου
-
τι τον κανω τον ντουνια
τον ερημο τον τοπο
καημενη Αναστασια
τον ερημο τον τοπο
κοντουλα λεμονια
θα φυγω μανα μ' και θα κλαις
θα παγω μακρυα στα ξενα
καημενη Αναστασια
θα παγω μακρυα στα ξενα
κοντουλα λεμονια
θα κανεις χρονους να με δεις
καιρο να μ'ανταμωσεις
καημενη Αναστασια
καιρο να μ'ανταμωσεις
κοντουλα λεμονια
θα κανω χρονους δωδεκα
και μηνους δεκαπεντε
καημενη Αναστασια
και μηνους δεκαπεντε
κοντουλα λεμονια
-
αγουρος απο Συρια
κορη απ'την Ανατολια
παισαν κι ανταμωσανε
μεσ' στο Δαφνη ποταμο
που'ναι οι δαφνες οι πολλες
κι οι δασες τρανταφυλλιες
-περασεσμε νιουτσικε
σ'δινω τα παπουτσια μου
-δεν τα θελω κορη μου
δεν τα καταδεχουμι
-περασεσμε αγουρε
σ'δινω το καφτανι μου
-δεν τα θελω κορη μου
δε τα καταδεχουμι
-περασεσμε νιουτσικε
σ'δινω και τα χειλη μου
σαν αητος την αρπαξε
περα την επερασι
--
παιστε συντροφισες 
να παμε για νερο
συρτε σεις δεν ερχομαι
μενα μ'αραββωνιασαν
στου περα μαχαλα
που'ν'τα σπιτια τα ψηλα
τα παραθυρια με γυαλια
-
Ηλιε μ' που βγαινεις το πρωι
και τον ντουνια ζεστενεις
μενα γιατι μ'αρνηθηκες
Σαν το δεντρι μαραινομαι
σαν φυλλο κιτρινιζω
χωρις εσενα ηλιε μου
Μια χαραυγη μαυρη χαραυγη
στο σκοτος θα πεθανω
κι εσυ θα παιζεις θα γελας
-
να'χα ενα μηλο να'ριχνα
στο περα,μανα μ' ,παραθυρι
να τσακιζα,ροιδο μου,το μαστραπα
πο'χει,μανα μ',το καριοφυλλι
και μεσα ,ροιδο μου,η κορη καθεται
κεντα,μανα μ', χρυσο μαντηλι
το μαντηλακι,ροιδο μου,που κεντας
σε μενα,μανα μ',να το στειλεις
να μη το στειλειςροιδο μου,μ'αλλονε
παρα με την αγαπη
-
οσα κι αν περπατησα 
Τουρκικα Ρωμαιικα
τιποτας δεν μ'αρεσε
ενας δεντρος μ'αρεσε
φουντωτος κλωναρωτος
στην κορφη ν'εχει σταυρο
και στη μεση το Χριστο
και στη ριζα κρυο νερο
το 'μαθαν οι περδικες
πηγαιναν και το πιναν
-
Ηλιε μου και φεγγαρι μου
μια χαρι σας ζηταω
απο ψηλα που βλεπετε
καμπους βουνα λαγκαδια
αν δειτε εκει στη ξενιτεια
στα μακρυνα τα ξενα
το ταιρι μου αν με σκεφτεται
-
θα χορεψεις γερο,βρε γεροντα
θελεις δεν θες
και θα πεις τραγουδια για τις μικρες
για θυμησου γερο,βρε γεροντα
για θυμησου τα νιατα σου
τα καμωματα σου τα ναζια σου
για θυμησου,γερο,βρε γεροντα
που'σουν παιδι
και τα ειχες μπλεξει με μια μικρη
-
κορη που πας στο ποταμο
Ελενη,για να πλυνεις
παρε και με τα ρουχα μου
να πλυνεις
να μην τα πλυνεις με νερο
μον'με τα δακρυα σου
και με το μοσχοσαπουνο
που λουζεις τα μαλλια σου
να μην τ'απλωσεις σε δεντρι
ουτε και σε κλωναρι
μονο σε πικραμυδγαλια
π'ανθιζει το γενναρη
να πεφτουν φυλλα επανω σου
τα ανθη στη ποδια σου
και αυτα τα πικραμυγδαλα
μεσα στην αγκαλια σου
-
λαλατο αηδονι ,πουλι μου λαλατο
σ'ολα τα περιβολια
και στο δικο μοε,πουλι μου το μπαξε
να μην λαλησεις
παντρευεται η αγαπη μου
και περνει,πουλι μου τον εχθρο μου
-
Κωστα μ' τα χιονια λιωσανε
και τα πουλια το λενε
κι εσυ Κωστα μ' στη φυλακη
στα σιδερα κλεισμενος
σπασε Κωστα μ' τα σιδερα
κι ελα ν'ανταμωθουμε
-
μου παρηγγειλε,το χαιδεμενο μου,
μου παρηγειλε τ'αηδονι
με το πετροχιλιδονι
να του πλεξω,το χαιδεμενο μου,
να του πλεξω τη φωλια του
με τα ολοχρυσα πουπουλα του
για να βαλει,το χαιδεμενο μου,
για να βαλει μεσα αηδονι
να λαλει να το μερωνει
του παρηγγειλα, το χαιδεμενο μου,
του παρηγγειλα κι εγω
πο'χα χρονους μηνους να τον δω
-
ο Γιαννος περνοδιαβαινε
τη νυχτα τραγουδωντας
ξυπνα τ'αηδονια απ'τις φωλιες
Γιαννο μ'απ'τις φωλιες
και τα πουλια απ'τους βραχους
ξυπνα και την αγαπη του
πεντε μερων νυφουλα
τραγουδησε βρε Γιαννο μου
Γιαννακη
-
βγηκε ο ηλιος κοκκινος
και το φεγγαρι μαυρο
κι ο λαμπερος αυγερινος
παει να βασιλεψει
πες μας καημενε αυγερινε
κανα καλο χαμπερι
Τον Λεπενιωτη βαρεσαν
-
[τραγουδι για τον Γεωργιο Καραισκακη]

σαν αλλο δεν με μαρανε
δω στον απανω κοσμο
της νυχτας το περπατημα
και της αυγης ο υπνος
σαν τ'αλογο,Γιωργη μ',το γρηγορο
σαν το γοργο ζευγαρι
σαν τη γυναικα την καλη
που να τιμαει τον αντρα
οντας τον βλεπει να'ρχεται
οξω να περιμενει
οντας του βαζει το ψωμι
δακρυα να το γιομιζει
-
σε ξενο χωμα περπατας
κι εχω βαρυ μαραζι
με τ'ονομα σου ξενυχτω
εσενα δεν σε νοιαζει
μου το γραψαν οι φιλοι μου
πως δεν ρωτας για μενα
με ξεχασες στη ξενιτεια
εγω ρωτω για σενα
πως να αντεξω τον καημο
με τον βαρυ τον πονο
να βρισκεσε στη ξενιτεια
εγω κρυφα να λιωνω
-
για σενανε Δροσουλα μου
με κλεισανε στο καστρο
για δυο λογακια που'παμε
και τα'πες τ'αδερφου σου
Θα'ρθει καιρος,Δροσουλα μου
να βγω  κι εγω απ'το καστρο
και παλι ν'ανταμωσουμε
.
Γιωργη μ' τ' ηρθαν οι φιλοι σου
ηρθαν κι οι μπρατιμοι σου,
Γιωργη μ'Γιωργακη μου,
κι αν ηρθαν καλως ηρθανε
βαλτε ψωμι να φανε,
Γιωργη μ' Γιωργακη μου
Γιωργη μ',χαλευουν τ'αρματα σ'
τα φλωροκαπνισμενα
Γιωργη μ' Γιωργακη μου
Γιωργη μ' χαλευουν τ'αλογο σ'
το φρουσο
Γιωργη μ' Γιωργακη μου
κι αν τα'χαλευουν και στειλτε τους
να πανε
Γιωργη μ' Γιωργακη μου
-
λεβεντες αρματωνονται
να παν' να  κλεψουν κορη
κορη για το σταυραδερφο
τον μπρατιμο τον Θυμιο
κι αυτη του Θυμιου η αδερφη
που τους κερναει τους λεει
τη κορη που θα κλεψετε
κι αυτη τη περδικουλα
να μη μου τη βαλτωσετε
φτερο να μη της πεσει
-
εννια χιλιαδες προβατα
εννια χιλιαδες γιδια
εννια αδερφια τα φυλαγαν
τα δεκαοχτω κοπαδια
τα πεντε πανε για κλεψια
τα τρια στην αγαπη
και μενει ο Γιαννης μοναχος
τα δεκαοχτω κοπαδια
Γιαννης αποκοιμηθηκε
και φυγαν τα κοπαδια
-
εχθες καββαλα διαβαινα
στο μνημα του Δημακη
κι ακω στο μνημα να βογγα
το Δημο ν'αναστεναζει
κοντοκρατω το γριβα μου
Τ'εχεις Δημο μου και βογγας
και βαριαναστεναζεις
μην το χωμα σου βαρυ
-
οταν εγω παντρευτηκα
και πηρα τη καλη μου
φυτεψα μια τριανταφυλλια
στη μεση στην αυλη μου
μα η χρονια η δευτερη
προτου να ρθει ακομα
αγκαθια βγηκαν στο δεντρι
και στης καλης το στομα
αγκαθερη η τριανταφυλλια
κακιας γυναικας μοιαζει
οταν χαθει το αρωμα
πικρο φαρμακι σταζει
-
ενα Σαββατο βραδυ μια Κυριακη πρωι
καημενε Μητσο μια Κυριακη πρωι
βγηκα να σεριανισω μεσα στον γιουλ μπαξε
καημενε Μητσο μεσα στον γιουλ μπαξε
βλεπω μια Αρχοντοπουλα
να κλαιει μεσ'στον μπαξε
καημενε Μητσο να κλαιει μεσ'στον μπαξε
τ'εχεις Αρχοντοπουλα
και καθεσαι και κλαις βασιλικουλα
και καθεσαι και κλαις
-
εμενα το'χει  η μοιρα μου
το'χει το ριζικο μου
ποτε χαρα να μην ειδω
σε ολο τον καιρο μου
εχω πολλα παραπονα
που δεν τα λεει το στομα
γραμμενα τα'χω στη καρδια
για να τα φαει το χωμα
-
με γελασε η χαραυγη
με πλανεψε η πουλια
και βγηκα νυχτα στα βουνα
νυχτα στα κορφοβουνια
κι ακουσα γελια
και  κλεφτικια κουβεντα
-
τι να σας πω μωρε παιδια
τι να σας μολογησω
πο'χω μια μανα μια κακια
και μια αδερφη κακουργα
ολο  για μενα λεγανε
κι ολο για μενα λενε
-
[Τραγουδι για τον Κατσαντωνη οταν τον
ειχαν πιασει και τον πηγαιναν στα Γιαννενα]

Τουρκοι βαστατε τ'αλογα
λιγο να ξανασανω
να χαιρετησω τα βουνα
και τις κοντες ραχουλρες
ν'αφησω διατα στα παιδια
σ'αυτον τον Λεπενιωτη
Οσ'αγαπουν και χαιρονται
μα γω αγαπω και κλαιγω
-
[Θρηνος για τον Μαρκο Μποτασρη]

Θρηνος μεγαλος εγενε
μεσα στο Μεσολογγι
τον Μαρκο παν,παιδια μ,
στην εκκλησια,
τον Μαρκο παν'στο ταφο
ξηντα παπαδες,Μαρκο μ',
παν'μπροστα
και δεκα δεσποταδες
κι απο κοντα ,Μαρκο μ',
Σουλιωτισες

Γεια σας και Χαρα σας Ηρωικα Παιδια
Σε σας ανηκει η Δοξα και η Ελευθερια
 -
βλαχουλα ερροβολαγε απο μια ψηλη ραχουλα
κι ο βλαχος,γεια σου βλαχοπουλα μ',
κι  ο βλαχος την αγναντευε απο ψηλη ραχουλα,
γεια σου βλαχοπουλα,ποθεν ερχεσαι
και πουθε κατεβαινεις,
απο το  σπιτι μ',γεια σου βλαχοπουλα μ,
απο το σπιτι μ'ερχομαι
-
γλυκοχαραζουν τα βουνα
κι η αγαπη μου κοιμαται
σιγα παιδια μ' διαβαινετε
να μην μου την ξυπνατε
κι εγω θα παω στη πορτα της
γλυκα να τραγουδισω
να βγει απ'το παραθυρο
θελω να της μιλησω
-
ριχνω το μαντηλακι μου
τριοδιπλο στον ωμο,λαφινα μου
και περνω διπλα τα βουνα
διπλα τα κορφοβουνια,λαφινα μου
βρισκω τα λαφια να βοσκουν
και να δροσολογιουνται,λαφινα μου
-
ανεβα Γιαννο μ' στις πλαγιες
ανεβα στα λαγκαδια
και σφυρα,Γιαννο μ',κλεφτικα
σ'ολα τα τσελιγκατα
θα βγει μια κορη ,Γιαννο μου,
να σου χαρισει χαιδια
-
που'στε αδερφια μ,ελατε δω
τριγυρω απο μενα
να μη μ'αρπαξει ο σταυραητος
και με παενει στα ξενα
Ολοι τριγυρω ειμαστε
τριγυρω απο σενα
κι ολοι τουφεκια ριχνουμε
κορη μ, για τε σενα
-
Μητρουλη μου  τι σκεφτεσε
τι βανεις με το νου σου
το καλοκαιρι περασε
χινοπωρο θα να'ρθει
βαρυς χειμωνας πλακωσε
και που θα ξεχειμασεις
θελεις στη κουρα τη μικρη
στη λακκα τη μεγαλη
-
βασταει ο δεντρος τη δροσια
βασταει και νιος τη κορη
στα γονατα του τη βασταει
στα ματια τη κοιταει
κορη μου,εισαι ομορφη
κορη μου,εισαι ασπρη
συρε να πεις στη μανα σου
γαμπρο της να με κανει
κι αν δεν με θελει για γαμπρο
πες της για χουσμετιαρη
-
μανα μου τα κλεφτοπουλα
τρωνε και τραγουδανε
μα ενα μικρο κλεφτοπουλο
δεν τρωει δεν τραγουδαει
μον'τ'αρματα του κοιταζε
του ντουφεκιου του λεει
ντουφεκι μου περηφανο
σπαθι μ' ξεγυμνωμενο
πολλες φορες με γλυτωσες
απ'του εχθρου τα χερια
-
περα σ'εκεινο το βουνο
περα σ'εκεινη τη ραχη
πο'χει ανταρα στη κορφη
και κατιχνια στη ριζα
στη ριζα βοσκουν προβατα
και στη κορφη τα γιδια
κι απο τη πισω τη μερια
γινοταν ενας γαμος
ο γαμος ειν'αρχοντικος
-
περδικουλα μ' κι ομορφο πουλι
αυτου στα πλαγια που κοιμασαι
και στα πετρωτα,περδικουλα μ',
δεν φοβασαι τα σαινια και το σταυραητο,
περδικουλα μ'
τα σαινια τα'χω αδερφια
αντρα σταυραητο,περδικουλα μ',
μον'εγω φοβαμαι τα ντουφεκια
και τον κυνηγο,περδικουλα μ'
-
κοντουλα βλαχα απ'τα βουνα
σερνεις το μοσχο στα μαλλια
στης Βασιλιτσας τα νερα
κι εχεις αραδες τα φλουρια
-
δεκα χρονους φυλακη
κανεις δεν ηρθε να με ιδει
απο τους ιδικους  μου
φιλους κι αγαπητικους μου
μον' μι'αγαπη που'χω
κορη απ'τον ασπροποταμο
αυτη γραμμα μου στελνει
και κρυφα με παραγγελνει
ξενε μου το μαντηλι σου
καημο που'χουν τα χειλη σου
στειλτο να σου το πλυνω
με τα δακρυα που χυνω
-
 ν' απ'τη γειτονια μου βγενω
στην αγαπη μου πηγαινω
βρισκω τσουπρες που κεντανε
κι ομορφα που τραγουδανε
σας παρακαλω κοριτσια
με τραγουδια και παιχνιδια
να με μαθετε κεντιδια
να σας μαθω εγω παιχνιδια
μεις που ξερουμε κεντιδια
ξερουμε και τα παιχνιδια
ο δυοσμος κι ο βασιλικος
και το μακεδονισι
παν'τα ματακια μ' βρυση
αυτα μ'αποκοιμησανε
και μου'φυγε η αγαπη
κοντουλα και γεματη
περνω τα ορη ψαχνοντας
και τα βουνα ρωτοντας
τον θιο παρακαλωντας
μην ειδαταν την περδικα
την πλουμιστη τρυγωνα
την παπια την παγωνα
εψες προψες την ειδαμαν
στον αργαλειο να υφαινει
την κρενω δεν με κρενει
κρινε μας περδικουλα μου
κρινε μας περδικα μου
το ντερτι της καρδιας μου
-
ηρθε ο καιρος να φυγουμε ,μωρ' βλαχα,
μωρ'βλαχοπουλα,
η ωρα και να παμε
στο δρομο κι αν διψασουμε,μωρ' βλαχα,
μωρ'βλαχοπουλα,
σαν τι νερο θα πιουμε
στο  δρομο κι αν κρυωσουμε,μωρ'βλαχα,
μωρ'βλαχοπουλα,
με τι θα σκεπαστουμε
στη τσεργα σου στη τσεργα μου μωρ 'βλαχα,
μωρ'βλαχοπουλα,
μ'αυτη θα σκεπαστουμε
-
τι καπετανιος εισαι συ
λεβαντη μου περηφανε
σενα πρεπει 5το σπαθι
φουστανελα με γαζι
και το φεσακι σου ητραβα
γεια σου λεβεντη μου τσολια
τις φπουντες στα τσαρουχια
να γυρισεις τα βελουχια
στη μεση σου τη λυγερη
να'χεις σιλιαχι με φλουρι
τα τσαπραζια να γυαλιζουν
την τουρκια να φοβεριζουν
-
πανω στον απανω πυργο
Μαρω καθονταν
και στον αλλο παραπανω
ο Γιαννης καθονταν
ειν' ο Γιαννης ο Γιαννακης
ο Πλανογιαννος
που πλανευει τα κοριτσια
και τις εμορφες
-
ξυπνα και δεν εχορτασες
του υπνου τη γλυκαδα
γιατι ο υπνος σου καλε
χαλαει την ομορφαδα
μερα και νυχτα τραγουδω
τα καλλη σου κυρα μου
ξυπνα κυρα να σε θωρω
να γειανει η καρδια μου
-
τωρα ειναι Μαης  κι ανοιξη
πρασινο δεντρι
Μητρο  καημενε μ' Μητρο
τωρα ειν' το καλοκαιρι
τωρα κι ο ξενος βουλευτηκε
πρασινο δεντρι
Μητρο  καημενε μ' Μητρο
στον τοπο του να παει
νυχτα σελωνει  τ'αλογο
πρασινο δεντρι
Μητρο  καημενε μ' Μητρο
νυχτα το καλιγωνει
βανει τα πεταλα χρυσα
πρασινο δεντρι
Μητρο  καημενε μ' Μητρο
και τα καρφια ασημενια
πρασινο δεντρι
Μητρο  καημενε μ' Μητρο
-
Κωστη μ' το που συνταζεσε
Κωστη μ' το που'σε διαταγμενος
-με καλεσαν στα Γρεβενα
οι Σαρακατσανεοι
να πολεμησω τη Τουρκια
τα τουρκικα λημερια
-
που'σε καλε μου αδερφε
και πολυαγαπημενε
γυρισε πισω παρε με
παρε μου το κεφαλι
να μην το παρει η παγανια
και ο Γιουσουφ αραπης
-
μανα μ τον αντρα που δωσες
μανουλα μανουλα
ψηλος σαν το ρεβυθι
μα τι αντρειωμενος που ηταν
στη σταχτη εχουρχουλιζε
μανουλα μανουλα-
κι βρησκει ενα βελονι
μα τι αντρειωμενος που ηταν
στη πλατη του το εριξε
μανουλα μανουλα
στου γυφτο το παενει
μα τι αντρειωμενος που ηταν
φκιανει καρφια και πεταλα
μανουλα μανουλα
κι μια βαρια τσικουρα
μα τι αντρειωμενος που ηταν
απ' στη φτερη ανεβηκε
μανουλα μανουλα
να την κλαροκοπησει
μα τι αντρειωμενος που ηταν
κι απο τη φτερη ν'επεσε
μανουλα μανουλα
κι γινκε τρια κομματια
μα τι αντρειωμενος που ηταν
η μυγα περνει τ'αντιρα
μανουλα μανουλα
κι η σφηκα τα πλεμονια
μα τι αντρειωμενος που ηταν
κι ο τρανος ο μερμηγκας
μανουλα μανουλα
περνει τη κεφαλη του
μα τι αντρειωμενος που ηταν
-
κοντουλα σαν τη μπαμπακια
κι ασπρη σαν το μπαμπακι
μηπως σου κακοφανηκε
που σειπανε κοντουλα
κοντος ειν' κι ο βασιλικος
τη μυρωδια την εχει
-
εσυ γιοκα μ' που παλεψες
τις νυχτες της ζωης σου
εσυ που δεν φοβηθηκες
τη μοιρα και τη φτωχεια
γιατι γιοκα μ' φοβηθηκες
αγαπης πικροβροχια
-
κερνα μας μαυροματα μου
ολους με την αραδα
και στο δικο μου το κρασι
βαλε πικρο φαρμακι
-
μια περδικα παινευτηκε
χρυσε μ' αητε
σ'ανατολη και δυση
πως δεν την βρηκε κυνηγος
να την τουφεκισει
-
βαρκουλα ,ρουσα μ'
που'ρχεται απ'τη Χιο
την ακρη ακρη το γυιλο
βαρκουλα τι χαλεβς εδω
μεσ'το δικο μου το γυαλο
-
χελιδονοδακι γυρισε
φωλιτσα δεν εβρηκε
σ'ενα κλαρακι καθισε
πικρες καταρες ειπε
αναθεμα τη ξενιτεια
αναθεμα τα ξενα
με πλανεψαν και αργιζα
και ξεχασαν εμενα
αν ημουνα εδω σιμα
σιμα στη γειτονια μου
θα ειχα την αγαπη μου
και τη ζεστη φωλια μου
-
κρατα καημενη Ελυμπε
και σεις καημενα Χασια
κρατα τους βλαχους που'ρχονται
τους Σαρακατσανεους
αλλ'ερχονται απ' τον Αρμυρο
κι αλλοι απ'την Ελασωνα
.
 εδω σε τουτα τα κονακια
τ'ακους κουμπαρα μου
εχω μια σεβαστικια
κουμπαρουλα μου γλυκεια
και μου λενε να την παρω
τ'ακους κουμπαρα μου
ειν'τα εξοδα πολλα
κουμπαρουλα μου γλυκεια
πεντε λιρες η αρρεαβωνα
τ'ακους κουμπαρα μου
κι εκατο η παντρεια
κουμπαρουλα μου γλυκεια
-
Μαρια λεν'τη Παναγια
Μαρια λεν κι σενα,μωρ'Μαρια μου
κακομοιρα μου
Μαρια δεν στολιζεσε
δεν βαζεις τα καλα σου,μωρ'Μαρια μου
κακομοιρα μου
κι αν αρνηθω την Παναγια
κι αν αρνηθω κι σενα,μωρ'Μαρια μου
κακομοιρα μου
-
Τζουμερκα μου περηφανα
βουνα μου ξακουσμενα
σαν τι κακο να παθατε
ποιον ταχα να θρηνητε
Τον Κατσαντωνη πιασανε
στα Γιαννενα τον πανε
-
θελω ν'ανεβω ,ματζουρανα μου
θελω ν'ανεβω στ'Αγραφα
κι απανω στα κατσαβραχα
για δυο ματακια,ματζουρανα μου
για δυο ματακια π'αγαπω
να τα ξεχασω δεν μπορω
με περν' η νυχτα,ματζουρανα μου
με περν'η νυχτα κι η αυγη
με περνει και μια χαραυγη
-
σπυρι πιπερι ν'εσπερνα
τουΕΙπα να μην φυτρωσει
και παρακλωναρωσει
κι αυτο μον'Βασω μ'φυτρωνε
κι αυτο Βασω φυτρωνει
και παρακλωναρωνει
Τουρκ'εβαζαν το θεριζαν
Ρουμαιοι το κουβαλουσαν
τ'αηδονια το λαλουσαν
κι ου βασιλιας τ'αλωνιζε
με τη χρυση τη μουλα
που τα μαραινει ουλα
-
τα γρεκια χορταριασανε
ρημαξαν τα κοπαδια
πεθανε ο γερο τσελιγκας
μας αφησε χρονακια
μειναν τα γιδια μοναχα
και τα σκυλια ουρλιαζουν
--
εγω ημουνα τ'αντικλαρο
στο Λαρσινο το καμπο
που κατσανε στον ισκιο μου
οι Τουρκοι κι οι Ρωμαιοι
ηρθε κι εν'ορφανο παιδι
κι εκαθισε να κλαιει
-
γυναικες που χουρευετε
τους αντρες που τους εχετε
τους εχουμε στα προβατα
και στα λυκοφαγωματα
παισαν να κλεψουν προβατα
Τουρκοι ηρθανε και τους πιασανε
τους ειδαν και τους πιασανε
στη φυλακη τους βαλανε
-
τα γρεκια χορταριασανε
ρημαξαν τα κονακια
πεθανε ο γερο τσελιγκας
μας αφησε χρονακια
προγκιξανε τα προβατα
και τα σκυλια γαυγιζουν
-
πως βγενει ο ηλιος το πρωι
και πως γυριζει παλι
ετσι κι μενα η αγαπη μου
αρνιται να με παρει
αν του'χεις για να μ'αρνηθεις
γιατι να μ'αγαπησεις
γιατι ν'ανα ψεις τη φωτια
και τωρα να τη σβησεις
σου στελνω χαιρετισματα
με μια καλη τρυγωνα
κι απανω στα φτερουγια της
σου στελνω αρραβωνα
-
να'χα ενα ταχυδρομο
να τον ειχα βοηβο
να μαθαινω απ'την αγαπη
πως περναει τον καιρο
να'ναι φινος ταχυδρομος
να μπορεσει να διαβει
τετοια ορη τετοια δαση
τετοια θαλασσα πικρη
να'χει ενα τρυγονακι
μ'ανοιγμενα τα φτερα
και δεμενο γραμματακι
στο λαιμο του με κλωστη
και του λεγω βρε πουλακι
προσεξε να μην χαθεις
κι οπου βρεις δυο κυπαρισσια
εκει μεσα μια φωλια
εκει μεσα βρε πουλακι
να τιναξεις τα φτερα
-
τρανος χορος μωρ' Λενη μου
τρανος χορος που γινετε
και κουρνιαχτος δεν φαινεται
-
 μου παραγγειλε τ'αηδονι
διαμαντονυμφη
να του τη πλεξω  τη φωλια
διαμαντονυμφη  κυρα
να του πλεξω με μεταξι
διαμαντονυμφη
να του πλεξω με φλουρι
διαμαντονυμφη  καλη
-
 μια βλαχα μια παλιοβλαχα
και του Νταβελη  η μανα
πετρα την πετρα περπατει
λιθαρι στο λιθαρι
-
πως το'παθα κι αγαπησα
κι εγω σαρακατσανα
οπου δεν ξερει απ'τον ντουνια
κι απ'τον απανω κοσμο
-
φευγουν τα λαγια προβατα
στα χειμαδια να πανε
βραδυασε και δεν προφτανε
καλο χειμωνα μωρε παιδια
σαν που  θ'ανταμωθουμε
και κρυο νερο να πιουμε
-
τρια καλα ειναι στο ντουνια
και στον απανω κοσμο
η νιοτη και η λεβεντια
και το καλο κοριτσι
-
Το τραγουδι της Αβδοκιας
[Παραλλογη]
.
Μανα μ' με τους εννια υγιους
και την Αβδοκω δεκα
Κωστα μ' ξενιτεμενε
.
Μας προξεναν την Αβδοκια
πολυ μακρα στα ξενα
Κωστα μ' ξενιτεμενε
.
Ολοι θρηναν δεν ηθελαν
κι ο Κωστας προξενευει
Βδοκια μ' ξενιτεμενη
.
Μανα μ' να την'εδωκουμε
την Αβδοκια στα ξενα
Βδοκια μ' ξενιτεμενη
.
Να το'χω μανα μ' γυρισμα
οντ'ερχομαι απ'τα ξενα
Βδοκια μ' ξενιτεμενη
.
Ηρθεν ο Χρονος δισεχτος
κι οι μηνες σωριασμενοι
Κωστα μ' ξενιτεμενε
.
Και χαθηκαν τα εννια αδερφια
ψυχοραγαει κι η μανα
Κωστα μ' ξενιτεμενε
-
εβγα κορη μ'στη πορτα σου
μωρη κοντη κοντουλα μου
εβγα και στην αυλη σου
κορη μου να σου μιλησω
να ιδεις χορος που γινεται
μωρη κοντη κοντουλα μου
χορος και πανηγυρι
για της κορης το χατηρι
για σενα γινεται χορος
μωρη κοντη κοντουλα μου
για σε το πανηγυρι
εβγα κορη μ¨στο παραθυρι
για σενα στεκουν τ'αλογα
μωρη κοντη κοντουλα μου
και τα παιδια χορευουν
κορη μου σε προξενευουν
-
ια περδικα παινευτηκε
χρυσε μ'αετε
σ'ανατολη και δυση
πως δεν την βρηκε κυνηγος
να τηνε τουφεκισει
-
βαρκουλα,αντε ρουσα μου
που'ρχεται απ'τη Χιο
την ακρη ακρη το γιαλο
βαρκουλα τι χαλεβς εδω
μεσ'στο δικο μοτ το γιαλο
-
με τα ,χρυσε μ' αετε ,
με τα λουλουδια του Μαγιου
τις μυρωδιες τ'απριλη
θα σου χαρισω ματια μου
τα κοκκινα μου τα χειλη
θελω χρυσε μ'αετε
θελω να ειναι Ανοιξη
να κελαηδουν τ'αηδονια
να σου ανοιξω τη καρδια
για ολα μου τα χρονια
-
παραπονιαρικα γιε μ'παιδια
και κακαναθρεμενα
με φτωχεια σας μεγαλωσα
σας χαιρονται τα ξενα
ποτε μου γιε μου δεν εγελασε
τα χειλη μου και μενα
-
αποψε μαυροματα μου
θα κοιμηθουμε ανταμα
ριξε τα στρωματα πλατια
διπλα τα μαξιλαρια
-
με βλεπεις μανα που γελω
και λες δεν εχω ντερτι
το ντερτι το'χω στη καρδια
-
αποψε εχω εχω μια φιλια
παρεα καλεσμενη
αδερφια και ξαδερφια μου
και φιλοι καλεσμενοι
εχω εν'αρνακι στον ταβα
και περδικα ψημενη
-
τη χρυση μου τη παρεα
να τη γλεντησω ωραια
να της πω ενα τραγουδακι
να τη βαλω στο μερακι
-
γλωσσα μου γλυκια μου γλωσσα
πεσε μας καμποσα
-.
εγω'μαι μια κοντη
κοντη κοντουλα
εδω στη γειτονια
εχει μαυρα ματια
και σγουρα μαλλια
η μανα της της λεει
και τηνε ρωτα
για να μαρτυρησει
ποιονε αγαπα
-
κατω στο ρεμα,Ρηνα Ρηνακι μου,το βαθυ
πλενει η Ρηνουλα μοναχη
δεξα μερια ειν'η πλυστρα της
κι αριστερα η χωριστρα της
-
πηρα τη στρατα το στρατι
πανε τα ματια μου βροχη
στρατι το μονοπατι
βασανα που'χει η αγαπη
το μοναπατι μ'εβγαλε
η αγαπη μου με τρελανε
στης Βαγγελιως τη πορτα
εκει που πηγαινα και πρωτα
-
βρυση μου μαλαματενια
που βαστας κρυο νερο
πως βαστω κι εγω ο καημενος
το δικο σου τον καημο
να'μουν βρυυη να'μουν στερνα
να'μουν γαργαρο νερο
να φιλω και να χαιδευω
τον ασπρο σου λαιμο
-
παιδια μ' γιατι μαλωνετε
για πεστε μου και μενα
αφου τα λιγα τα στρεματα
σας τα'χω μοιρασμενα
το σπιτι σας το πατρικο
δεν μοιρασα ακομα
αυτο θα το μοιρασετε
σαν μπω στο μαυρο χωμα
παιδια μου μη μαλωνετε
να'χετε την υγεια σας
γιατι αυτα που κανετε
θα κανουν τα παιδια σας.
-
μαρη για δεν με θες
παντρευουμαι κι εγω
και παιρνω μαυρα ματια
και παιζω και γελω
αλλα λες κι αλλα μου κανεις
βαλθηκες να με πεθανεις
-
παναθεμα σας βασανα
πικρες καημοι και πονοι
γεραζετε τον ανθρωπο
πριν να ρθει η ωρα
-.
μη με μαλωνεις αδερφε
που ηπια παραπανω
εχω κι εγω πικρο καημο
κοντευω να πεθανω
μανα δεν εχω εφυγε
για παντα απο τον κοσμο
κι εκεινη που ελατρευα
με αφησε και λιωνω
ελα κι εσυ αδερφε
να πιεις κι εσυ λιγακι
θα'χεις κι εσυ κανα
πικρο σαρακι
-
τα προβατα προγκιξανε
και τα σκυλια γαυγιζουν
εβγα Γιωργουλα μ'για να δεις
το τι μας τρογυριζουν
αν ειν'ο Κωστης ο ληστης
να κρυψουμε τη Φροσω
γιατι και τουτη τη φορα
πρεπει για να τη σωσω
κι αν ειναι χωροφυλακες
με τον ενωματαρχη
τρεξε και σφαξε δυο αρνια
και πες της Φροσως να'ρθει
-
Κανενας δεν με γελασε απο τους καλογερους
με γελασε ενας δαιμονας και του διαβολου η μανα
Βαζει τον ηλιο προσωπο και το φεγγαρι στρωμα
και την οχια την παρδαλη τριγυρω στο λαιμο της
-
τα μαυρα ματια το πρωι
δεν πρεπει να κοιμουνται
μον'πρεπει να'ναι ξαγρυπνα
και να γλυκοφιλιουνται
γι'αυτο κι εγω θα τραγουδω
για να γλυκοκοιμουνται
-
τουτη η γης κυρα Γιωργηνα
τουτη η γης που τη πατουμε
ολοι μεσα θε να μπουμε
τουτη η γης κυρα Γιωργηνα
τουτη η γης με τα χορταρια
τρωει νιους και παλλικαρια
-
νερατζουλα φουντωμενη
που'ναι τ'ανθη σου,νερατζουλα
που'ναι η τοση η ομορφια σου
που'ναι τα καλλη σου,νερατζουλα
-
μανα μ' στο περιβολι μας
και στις αμυγδαλιες μας
πηγα να μασω μυγδαλα
πηγα να μασω τ'ανθη
-
πατερα μας μεγαλωσες
με πικρες και με πονους
και τωρα που μας παντρεψες
μας εκανες διχονους
το εχουμε παραπονο
πατερα απο σενα
αυτα τα παλιοχωραφα
μας τα'χεις μπερδεμενα
-
βρε σταυραετε περηφανε
και πολυταξιδιαρη
κατεβα λιγο χαμηλα
και κανε μου μια χαρη
να παρεις θελω μια γραφη
γραμμενη απο μενα
και να την πας στη μανα μου
προτου να να φεξει η μερα
-
σηκωσ'απανω Δημητρω μ' κι αλλαξε
και βαλε να χρυσα σου Δημητρουλα μου
παπια χηνα μου
θα παμ'απανω Δημητρω μ' στ'Αγραφα
ψηλα στο Καρπενησι Δημητρουλα μου
παπια χηνα μου
κι εκει,Δημητρω μ' θα βαφτισεις το παιδι
-
χιλιες φορες αναθεμα
στη τυχη μου το ειπα
γιατι σε τουτη τη ζωη
πολλα φαρμακια ηπια
τη μια μου δινει τη χαρα
την αλλη το μαραζι
μια μ'ανεβαζει στα ψηλα
και μια με κατεβαζει
βρε τυχη τι σου εκανα
κι ολο με βασανιζεις
και καθε μερα που περνα
φαρμακια με ποτιζεις
-
βαθια σπηλια μεσ'στα βουνα
θα βρω να κατοικησω
ανθρωπο να μην βλεπω πια
να μην ξαναντικρυσω
να μην γνωρισω βασανα
πικρες καημους και πονους
και να μην βλεπω ορφανα
να κλαινε μεσ'στους δρομους
-
εσεις πουλια του καμπου
και της Ρουμελης τα καημενα
-
εγω για χειλια κοκκινα
εγω για ομορφα ματια
βαζω τον ηλιο στα βουνα
τον σταυραετο στους καμπους
τον κυρ βορια τον δροσερο
βαζω στο παραθυρι
φωναξτε τη κυρουλα σας
φωναξτε τη κυρα σας
φωναξτε της αρχοντισας
να βγει στο παραθυρι
-
μην στεκεις μαραμενη μωρ Αλεξαντρα
τι στεκεις βαρετη
μην εισ'απ'τον αερα μωρ Αλεξαντρα
μην εισ'απ'τη βροχη
δεν ειμ'απ'τον αερα,μωρε λεβεντη
δεν ειμ'απ'τη βροχη
παρα ειμ'απο σενα μωρε λεβεντη
που'σαι στη ξενη γη
δεν ηρθες μια στιγμη
-
μαραθηκαν τα δεντρα κι ολα τα κλαρια
μωρε Δημο
-
εσεις πουλια πετουμενα
πετατε στον αερα τα καημενα
τα παραπονεμενα
εσεις ταχια παντρευεστε
και γινεστε ζευγαρια
κι εγω η τρυγωνα η ορφανη
δεν ξερω τι να κανω η καημενη
η παραπονεμενη
παω και φκιανω αλλου φωλια
-
στο βραχο στην Αραχωβα
και στους Δελφους τ'αγναντια
Καραισκακης πολεμα
μ'ογδοντα παλλικαρια
κι ο Μουσταφαμπεης το σκυλι
του στελνει τα μαντατα
για παραδωσου Γιωργη μου
εσυ και τα φουσατα
Εδω το λενε Αραχωβα
του Παρνασου δερβενι
κι ο Γιωργης της Καλογριας
Τουρκων κεφαλια παιρνει
-
ολες οι δαφνες μαυρα μου ματια
ολες οι δαφνες δαφνες
κι ολες οι μαυροματες
ολες φιλι μου δωσανε
κι ολες το μετανιωσανε
και μια μικρη μαυρα μου ματια
και μια μικρη δαφνουλα
μου'χει παρει τη καρδουλα
-
μαυρη οχια φαρμακερη
ειδα στ'ονειρο μου
και ξυπνησα και ελειπες
εσυ απ'το πλευρο μου
καλυτερα να μου'δινες
μια κουταλια φαρμακι
παρα που μ'αφησες να ζω
σαν τ'ορφανο παιδακι
θα μου ραγισει τη καρδια
ο φοβερος ο πονος
-
δεν ξερω πως γεννηθηκα
και ποιον εχω πατερα
ερωτησα να μαθω εγω
τη μανα μου μια μερα
κι εκεινη μ'αποκριθηκε
μη με ρωτας παιδι μου
ειναι βαρυ το μυστικο
που εχω στη ψυχη μου
αν μαθεις τουτο το κρυφο
που εχω στη καρδια μου
τοτε θα φυγεις γιοκα μου
για παντα απο κοντα μου
-
που ησουν ρουσα περδικα
που ησουν περδικα καημενη
κι ηρθες το πρωι βρεγμενη
ημουνα περα στα πλαγια
στις βοσκες και στα λιβαδια
πες μας τ'ετρωγες στα πλαγια
στις δροσες και στα χορταρια
-
ενα Σαββατο βραδυ
μια Κυριακη πρωι
καημενε Μητσο
μπηκα να σεργιανισω
μεσα στο γιουλ μπαξε
βλεπω μι'αρχοντουλα
να κλαιει μεσ'στο μπαξε
καημενε Μητσο
τ'εχεις αρχοντοπουλα
και καθεσε και κλαις
βασιλικουλα
-
σαραντα μερες Πανωρια μου
σαραντα μερες περπατω
να βρω παπα πνευματικο
κι απανω στις σαραντα δυο
βρισκω παπα πνευματικο
παπα μου ξαμολογαμε
τα κριματα μολαγαμε
-
βγηκα ψηλα στον Ολυμπο
Θαναση Βλαχοθαναση
κι αγναντεψα κατακαμπης
βλεπω λημερια κλεφτικα
κι απο μερια κλεφτοπουλα
με τα σπαθια στα χερια
-
μια βλαχα,μανα μ'
μια παλιοβλαχα
και του Νταβελη η μανα
πετρα τη πετρα περπατει
λιθαρι το λιθαρι
να μη λερωσει η φουστα της
κι η πλουμιστη ποδια της
-
θυμαται ο γερος τα παλια
τα ματια του δακρυζουν
τωρα που ειναι γεροντας
δεν τον υπολογιζουν
καποτε ημουν νιος κι εγω
λεβεντης παλλικαρι
περπαταγα στις χαραυγες
με νυχτες με φεγγαρι
θυμαται ο γερος τα παλια
και καιγεται η καρδια του
του πηρανε τα νιατα του
τα εγγονια τα παιδια του
-
πατερα δεν εγνωρισα
δεν φιλησα μητερα
απ'ανθρωπο δεν ακουσα
ποτε μια καλημερα
γλυκο δεν εφαγα
δεν ενιωσα τα χαδια
μοναχος εκοιμομουνα
τα παγωμενα βραδια
-
στ'Αναπλιου γεια σας λεβεντες
στ'Αναπλιου το Παλαμηδι
εκει βρονταει το καριοφιλι
το βρανταν οι Μωραιτες
κι ολοι οι βαροποινιτες
το βρανταει και μια γυναικα
πανε τωρα χρονια δεκα
-
παιδια μ' γεια σας παιδια μ'
γιατ'ειστε αναλαγα τα κακομοιρα
παιδια καημενα
γιατ'ειστε λερωμενα
ειμαστε ξενα κι ορφανα
τα καημενα
-
μανουλα αν θες να παντρευτω
μια χαρη να μου κανεις
δος μου αυτον που αγαπω
γιατι αλλιως με χανεις
αυτον που θελω να μου δωσεις
μανουλα μου για να με σωσεις
δεν παιρνω αυτον που θες εσυ
και βγαλτο απ'το μυαλο σου
και παψε να με τυραννας
μην χανςις τον καιρο σου
αυτον εγω αγαπησα
κι αυτον εγω θα παρω
θελεις δεν θελεις μανα μου
εγω θα τον επαρω
-
παλια μου χρονια και καιροι
που'σαστε περασμενα
αραγες θα ξαναρθουνε
τα νιατα τα καημενα
Οταν ανθισει ο ξερακας
και βγαλει νιο κλωναρι
τοτες θα γινω κι εγω νιος
θα γινω παλλικαρι
Οταν ασπρισει ο κορακας
να γινει περιστερι
τοτες θα γινω κι εγω νιος
να βρω καινουργιο ταιρι
-
Αναστασια απ'τ'Αγραφα
κι απο το Καρπενησι
μικρο μου κυπαρισσι
μαζι θα το περασουμε
τουτο το καλοκαιρι
μικρο μου περιστερι
ενα νερο θα πινουμε
κι ενα ψωμι θα τρωμε
μικρο μου χελιδονι
και χωρια θα κοιμομαστε
μεχρι να μεγαλωσεις
μικρο μου να μερωσεις
Αναστασια τα καλλη σου
να τα'χα μαξιλαρι
κι ο Χαρος ας με παρει
-
Σελημπεη γιος του Κατσιμπεη
με τα φρυδια τα γραμμενα
κλαιν'τα ματια μου για σενα
Σελημπεη τρομαρα σου
να μην το μαθ'η μανα σου
που κρεμασαν το μποι σου
Σελημπεη γιε μ'
το μαργαριταρενιο
Σελημπεη μπεοπουλο
μικρο μου αρχοντοπουλο
-
γλυκα λαλουνε τα πουλια
γλυκα λαλουν τ'αηδονια
τωρα που ηρθε η ανοιξη
και λιωσανε τα χιονια
κι εγω ο δολιος τραγουδω
τραγουδια πονεμενα
-
ιτια μοσχοιτια
μου'χεις μαρανει τη καρδια
ιτια λουλουδιασμενη
συ μου'χεις τη καρδια καμενη
ιτια μου σε παρακαλω
σκυψε να κοψω τον ανθο
.
.

.
.
.