.
.
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χνκουβέλης cncouvelis
Madame Bovary
Nous étions à l’Étude, quand le Proviseur entra, suivi d’un
nouveau habillé en bourgeois et d’un garçon de classe qui portait
un grand pupitre. Ceux qui dormaient se réveillèrent, et chacun
se leva comme surpris dans son travail.
Την Μαντάμ Μποβαρύ τού Φλωμπερ τη διάβασε στα τριάντα οκτώ.Δεν τη συγκίνησε ο έρωτας της Έμμας,τη φόβισε η επιμονή της στον έρωτα.
Δεν πεθαίνει από τον έρωτα, πεθαίνει από τις εικόνες που διάβασε και δεν πραγματοποηθηκαν.
Απόγευμα.Στεκονταν
μπροστά στο μεγάλο παράθυρο του διαμερίσματος.
Το σπίτι ήταν σχεδόν άδειο. Είχε αφαιρέσει όλα τα διακοσμητικά.
Δεν ήθελε τίποτε που να υπόσχεται μια ζωή ωραιότερη από εκείνη που υπήρχε.
Η πόλη απλωνόταν κάτω και περα γκρίζα χωρίς προεκτάσεις.
Κτίρια,δρόμοι,και άνθρωποι που δεν ήταν ήρωες κανενός μυθιστορήματος.
Διάβαζε στις εφημερίδες:
Ζητείται λογιστής.
Ενοικιάζεται δυάρι.
Χάθηκε γάτα.
Αυτές οι αγγελίες της φαίνονταν πιο αληθινές από τα μεγάλα πρωτοσέλιδα.
Ο κόσμος δεν αποτελούνταν από τραγωδίες αλλά από ανθρώπους που έχαναν τα κλειδιά τους,που γέμιζαν το καλαθι στο σούπερ μάρκετ,που ξέχναγαν να ποτίσουν ένα φυτό.
Κάποτε είχε αγαπήσει έναν άντρα που της έλεγε πως γεννήθηκε για την ευτυχία.
Τον άκουγε με την ίδια ηλιθιοτητα όπως κάποτε η Έμμα άκουγε τις ερωτικές διακηρύξεις των θαυμαστών της.
Αργότερα κατάλαβε την απάτη.
Η ζωή αρκείται σε δύο καρέκλες,ένα τραπέζι και κάποιον που να λέει: Πέρασε η μέρα.
Οπου μια μέρα μοιάζει αρκετή επειδή δεν προσπαθεί να μοιάσει με μυθιστόρημα.
Έτσι έμεινε μόνη,όχι γιατί την εγκατέλειψαν,αλλά γιατι προτιμούσε τη μοναξιά από την αυταπατη,το θέατρο της επιθυμίας.
Άρχισε να βραδυαζει.Η πόλη θολωνε.
Αναρωτήθηκε αν η Έμμα Μποβαρύ είχε ποτέ σταθεί έτσι,μπροστά σε ένα παράθυρο, χωρίς να περιμένει κανέναν.
Όπως αυτή.
Ίσως όχι.
Η Έμμα πάντοτε περίμενε.
Έναν άντρα.
Ένα γράμμα.
Ένα άλογο.
Μια άμαξα.
Ένα φιλί.
Μια άλλη ζωή.
Εκείνη δεν περίμενε τίποτε.
Τα φώτα είχαν ανάψει στη πόλη.
Σκέφτηκε ότι ο Φλωμπέρ είχε γράψει ένα βιβλίο εναντίον των ψευδαισθήσεων.
Το δωμάτιο σκοτείνιασε.
Δεν άναψε το φως.
Depuis la mort de Bovary, trois médecins se sont succédé à
Yonville sans pouvoir y réussir, tant M. Homais les a tout de suite
battus en brèche. Il fait une clientèle d’enfer ; l’autorité le ménage
et l’opinion publique le protège.
Il vient de recevoir la croix d’honneur.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου