.
.
THEATRE-ΘΕΑΤΡΟ
Αγγελου Βλαχου
-η κορη του παντοπωλου-
Γυμνασιο Αστακου Ξηρομερο-30 Ιαν 2009-
σκηνοθεσια βιντεοληψεων By c.n.couvelis[χ.ν.κουβελης]
.
.
Άγγελος Βλάχος (1838-1920)
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
.
Ο Άγγελος Βλάχος (1838-1920) υπήρξε πολιτικός και
λογοτέχνης του 19ου και του 20ού αιώνα
Βιογραφικά στοιχείαΓεννήθηκε στην Αθήνα. Έγινε γνωστός
κυρίως για το μεταφραστικό και φιλολογικό του έργο. Έχει
συγγράψει πληθώρα θεατρικών έργων και αποτέλεσε τον
πατέρα της «κωμωδίας μετ'ασμάτων» με το έργο του
«Η κόρη του παντοπώλου». Διατέλεσε πρεσβευτής στο
Βερολίνο (1887-1890), νομάρχης Κέρκυρας, βουλευτής
Αττικοβοιωτίας, υπουργός Παιδείας (1895) και διευθυ-
ντής του Βασιλικού Θεάτρου (1900 και 1906-1908).
.
Η κόρη του παντοπώλου (1865)
.
.
THEATRE-ΘΕΑΤΡΟ
Αγγελου Βλαχου - η κορη του παντοπωλου
Γυμνασιο Αστακου Ξηρομερο-30 Ιαν 2009
σκηνοθεσια βιντεοληψεων By c.n.couvelis[χ.ν.κουβελης]
διαρκεια 51' 23'' [51min 23 sec]
.
Ο Άντον Τσέχωφ γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1860
στην φτωχή πόλη Ταγκανρόγκ, ένα λιμάνι στη νότια
Ρωσία. Ήταν το τρίτο από τα έξι παιδιά της οικογέ-
νειάς του και μεγάλωσε σε πολύ αυστηρό και θρησκευ-
τικό περιβάλλον. Ο πατέρας του ήταν αλκοολικός,
ωστόσο ήταν πολύ αυστηρός με την εκπαίδευση των παι-
διών του. Το 1967 φοίτησε με τον αδερφό του στο ελ-
ληνικό δημοτικό σχολείο του Νικολάου Βουτσινά, ενώ
από το 1968 στο ρώσικο σχολείο της περιοχής του.
Καλός μαθητής δεν υπήρξε ποτέ, αλλά ήδη από τα χρό-
νια αυτά απέκτησε τη φήμη του παραμυθά και του ευφυ-
ολόγου. Όταν το 1875 η οικογένειά του πτωχεύει και
φεύγει στη Μόσχα, ο Τσέχωφ μένει πίσω για να ολοκλη-
ρώσει τις σπουδές του, ενώ παράλληλα εργάζεται για
να μπορέσει να ζήσει. Έχει ήδη αρχίσει να γράφει δι-
ηγήματα. Το 1979 πηγαίνει και αυτός στη Μόσχα, όπου
γράφεται στην ιατρική σχολή. Όντας φοιτητής, δημοσι-
εύει περίπου 300 κείμενα, ενώ συνεργάζεται με χιουμο-
ριστικά περιοδικά της Μόσχας και της Πετρούπολης ως
σατιρίζοντας την καθημερινή ζωή στους δρόμους.
Το 1882 γράφει ένα τετράπρακτο θεατρικό έργο, το
οποίο όμως απορρίπτεται από το θέατρο Μάλι και ο
Τσέχωφ το καταστρέφει. Πιθανότατα το έργο αυτό να
ήταν ο Πλατόνωφ, που ανακαλύφθηκε σε μια πρώτη γρα-
φή το1920. Το 1884 αποκτά το πτυχίο του και αρχίζει
να εργάζεται ως γιατρός. Παράλληλα εκδίδει την πρώ-
τη συλλογή διηγημάτων του «Παραμύθια της Μελπομένης».
Καθώς συνεχίζει να κυκλοφορεί συλλογές, χαρακτηρίζε-
ται ως πρωτοπόρος καλλιτέχνης της νέας γενιάς. Το
1886 κι ενώ γράφει την πρώτη μορφή του «Οι βλαβερές
συνέπειες του καπνού», μαθαίνει ότι πάσχει από φυμα-
τίωση. Την επόμενη χρονιά, η παράσταση του έργου του
«Ιβάνωφ» σημειώνει αποτυχία, ωστόσο συνεχίζει την
παραγωγή του και την επόμενη χρονιά παρουσιάζει τα
«Κύκνειο Άσμα», «Στέππα» και «Αρκούδα». Μεγάλη επι=
τυχία σημειώνει η παράσταση του «Ιβάνωφ», από το θέατρο
Μαριίνσκι αυτή τη φορά, στη Μόσχα. Γνωρίζεται με τον
Στανισλάβσκι.
Ενώ συνεχίζει την πλούσια θεατρική παραγωγή του, εγκαθί-
σταται το 1892 στο Μελίχοβο της Ουκρανίας, όπου ως γιατ-
ρός εξυπηρετεί 26 χωριά και 7 εργοστάσια. Προηγουμένως,
έχει επισκεφτεί τη νήσο Σαχαλίνη, μελετώντας τις άθλι-
ες συνθήκες διαβίωσης των καταδίκων. Η κοινωνική του
συνείδηση φαίνεται και όταν γράφει το 1889 το «Στοιχειό
του δάσους» το 1889, που απορρίπτεται από τη λογοκρι-
σία. Επίσης, το 1896, με χρήματα που συγκεντρώνει από
εράνους, φιλανθρωπίες και παραστάσεις, χτίζει το σχο-
λείο στο Ταλέζ, αργότερα και στη Γιάλτα.
Το 1895 γράφει τον «Γλάρο», που κάνει την εντελώς απο-
τυχημένη πρεμιέρα του το 1896, ωστόσο είχε πιο επιτυχη-
μένη πορεία στη συνέχεια. Το 1898 ο «Γλάρος» παίζεται
στο Θέατρο Τέχνης στη Μόσχα, σε μια παράσταση που κατα-
ξιώνει το έργο και τον συγγραφέα τον ίδιο στη συνείδηση
της κριτικής και του κοινού. Ήδη σε αυτήν την παράστα-
ση έχει γοητευτεί από την ηθοποιό Όλγα Κνίππερ, που κρα-
τούσε τον ρόλο της Αρκάντινα. Ακολουθούν οι τεράστιες
επιτυχίες του «Θείου Βάνια» το 1899, των «Τριών Αδερφών»
το 1901, του «Βυσσινόκηπου» το 1904. Το 1899 εκλέγεται
μέλος της Ρωσσικής Ακαδημίας. Το 1904 πεθαίνει στην
πόλη Μπαντερβάιλερ στη Γερμανία, όπου έχει πάει για ανά-
παυση, λόγω της επιδείνωσης της υγείας του. Το κωμικό,
όμως, δεν τελειώνει με τον θάνατό του. Η σορός του με-
ταφέρεται στη Ρωσία σ' ένα βαγόνι με στρείδια κι από
λάθος οι παριστάμενοι ακολουθούν έναν άλλο νεκρό στρα-
τιωτικό με τη συνοδεία μπάντας. Πάνω από τον τάφο του,
στο κοιμητήρι Νοβοντέβιτσι υπάρχει μια κερασιά.
Οι ήρωες του Τσέχωφ είναι άνθρωποι της ανώτερης κυρίως
τάξης, που χάνονται μέσα στην πνιγερή ατμόσφαιρα της
ρώσικης επαρχίας, που ο ίδιος τόσο καλά γνώρισε όντας
γιατρός. Έχει ειπωθεί για τον Τσέχωφ, ότι ουσιαστικά
τίποτα δε συμβαίνει στα έργα του. Η αδράνεια είναι εξα-
πλωμένη παντού. Συνήθως βλέπουμε την ιστορία της ανα-
στάτωσης κάποιων ηρώων, από την «εισβολή» στη ζωή τους
κάποιων άλλων, πιο κοσμικών, πιο «σημαντικών» ηρώων.
Ο θείος Βάνιας, ο Κόστια, η Νίνα, είναι οι ήρωες που
μένουν πίσω και βλέπουν ότι έχουν θυσιάσει τη ζωή τους
σ’ έναν σκοπό, που αρνείται να δικαιώσει την ύπαρξή
τους. Και όλα αυτά, ενώ ο χρόνος περνάει ανελέητα! Οι
εισβολείς είναι η Αρκάντινα, ο Ντορν, η Έλενα και άλ-
λοι, που όταν επιστρέφουν στην κανονική τους ζωή, επι-
τείνουν την αίσθηση ματαιότητας στις ζωές αυτών που
μένουν πίσω.
Το ανανταπόδοτο στον έρωτα, τα ερωτικά τρίγωνα και
οι συγκρούσεις είναι μοτίβα πάντα παρόντα στα έργα
του, καθώς και ο ρόλος της φύσης, που αντανακλά το
έντονο ενδιαφέρον του Τσέχωφ για την οικολογία και την
αγάπη του για τη φυσικό περιβάλλον. Αλλά και οι θυελ-
λώδης έρωτές του αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης και καυστι-
κών σχολίων, διαμέσου των ηρώων του. Η ειρωνική αποδο-
χή της ζωής και το στοιχείο του αυτοσαρκασμού είναι
παράγοντες του κωμικού και ταυτόχρονα του πικρού στοι-
χείου που διαπνέει τα έργα του.
Ο Τσέχωφ, έχει να επιδείξει και πολύ μεγάλη λογοτε-
χνική δραστηριότητα, εκτός από τη δραματουργική. Στην
πατρίδα του θεωρείται ότι ανήκει στους σπουδαιότερους
συγγραφείς της Ρωσίας. Και στο θέατρο, θεωρείται από
τους σημαντικότερους δραματουργούς, που πρόσφερε α-
ξεπέραστα διαμάντια στην παγκόσμια δραματουργία.
.
.
THEATRE-ΘΕΑΤΡΟ-Αντον Τσεχωφ-
Η Επετειος-2 Μονοπρακτα -
Γυμνασιο Αστακου Ξηρομερο-21Δεκ2007-
σκηνοθεσια βιντεοληψεων By c.n.couvelis[χ.ν.κουβελης]
διαρκεια 36' 20''[36 min 20 sec]
.
.
.
THEATER[ΘΕΑΤΡΟ]
Γιαννης Ριτσος[Η Σονατα του Σεληνοφωτος]
Γυμνασιο Αστακου Ξηρομερο-13Μαρτιου2009
Σκηνοθεσια Βιντεοληψεων By c.n.couvelis[χ.ν.κουβελης]
.
.
Γιάννης Ρίτσος
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γιάννης Ρίτσος(Μονεμβασιά 1 Μαΐου 1909 - Αθήνα 11
Νοεμβρίου 1990)
ήταν Έλληνας ποιητής. Δημοσίευσε πάνω από εκατό ποι-
ητικές συλλογές και συνθέσεις, εννέα μυθιστορήματα,
τέσσερα θεατρικά έργα και μελέτες. Πολλές μεταφράσεις,
χρονογραφήματα και άλλα δημοσιεύματα συμπληρώνουν το
έργο του.
Το 1921 άρχισε να συνεργάζεται με τη «Διάπλαση των
Παίδων». Συνεισέφερε επίσης ποιήματα στο φιλολογικό
παράρτημα της «Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας»
του Πυρσού. Το 1934 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική συλλογή
του με τίτλο «Τρακτέρ», ενώ ξεκίνησε να δημοσιεύει
στο «Ριζοσπάστη» τη στήλη «Γράμματα για το Μέτωπο».
Την ιδια χρονιά γίνεται μέλος του ΚΚΕ στο οποίο παρέ-
μεινε πιστός μέχρι το θάνατό του. Το 1935 κυκλοφορούν
οι «Πυραμίδες», το 1936 ο «Επιτάφιος» και το 1937 «Το
τραγούδι της αδελφής μου». Έλαβε ενεργό μέρος στην
Εθνική Αντίσταση, ενώ κατά το χρονικό διάστημα 1948-
1952 εξορίστηκε σε διάφορα νησιά. Συγκεκριμένα συλλαμ-
βάνεται τον Ιούλιο του 1948 και εξορίζεται στη Λήμνο,
κατοπιν στη Μακρόνησο (Μάης 1949) και το 1950 στον
Άι Στράτη. Μετά την απελευθέρωση του τον Αύγουστο του
1952 έρχεται στην Αθήνα και προσχωρεί στην ΕΔΑ. Το
1954 παντρεύεται με την παιδίατρο Γαρυφαλιά (Φαλίτσα)
Γεωργιάδη κι ένα χρόνο αργότερα γεννιέται η -μοναδική
- κόρη τους Ελευθερία (Έρη). Το 1956, τον ίδιο χρόνο
δηλαδή, τιμήθηκε με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για
τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος».
Το 1968 προτάθηκε για το βραβείο Νομπέλ . Το 1975
αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου
Θεσσαλονίκης και το 1977 τιμήθηκε με το Βραβείο
Ειρήνης του Λένιν.
.
Γιαννης Ριτσος
Η ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΟΦΩΤΟΣ
[Αποσπασμα]
.
Ἀνοιξιάτικο βράδι. Μεγάλο δωμάτιο παλιοῦ σπιτιοῦ.
Μιὰ ἡλικιωμένη γυναίκα ντυμένη στὰ μαῦρα μιλάει σ᾿ ἕναν
νέο. Δὲν ἔχουν ἀνάψει φῶς. Ἀπ᾿ τὰ δυὸ παράθυρα μπαίνει
ἕνα ἀμείλικτο φεγγαρόφωτο. Ξέχασα νὰ πῶ ὅτι ἡ γυναίκα
μὲ τὰ μαῦρα ἔχει ἐκδώσει δυό-τρεῖς ἐνδιαφέρουσες ποιη-
τικὲς συλλογὲς θρησκευτικῆς πνοῆς. Λοιπόν, ἡ Γυναίκα μὲ
τὰ μαῦρα μιλάει στὸν νέο.
Ἄφησέ με ναρθῶ μαζί σου. Τί φεγγάρι ἀπόψε! Εἶναι καλὸ
τὸ φεγγάρι, - δὲ θὰ φαίνεται ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου.
Τὸ φεγγάρι θὰ κάνει πάλι χρυσὰ τὰ μαλλιά μου. Δὲ θὰ κα-
ταλάβεις. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.
.
.
THEATER[ΘΕΑΤΡΟ]
Πετρου Κατσαιτη[Ιφιγενεια εν Ληξουριω]
Τραγικωμωδια του 1720
Γυμνασιο Αστακου Ξηρομερο
[ΑγρινιοΔΗΠΕΘΕ-Μαης 2002]
σκηνικα By c.n.couvelis[χ.ν.κουβελης]
.
Πετρος Κατσαιτης [Ιφιγενεια εν Ληξουριω]
Αποσπασμα απο το βιβλιο του Γιωργου.Π.
Πεφανη:Η άμμος του κειμένου. Αισθητικά και
δραματολογικά θέματα στο ελληνικό θέατρο,
Παπαζήσης, Αθήνα 2008.
.
Στον χώρο της δραματουργίας ξεχωρίζει η φυσιογνωμία
του Πέτρου Κατσαΐτη, που είναι ενδεικτική μιας κατηγορί-
ας ανθρώπων η ζωή των οποίων θα μπορούσε να αποτελέσει
από μόνη της ένα λογοτεχνικό έργο. Γεννήθηκε μετά τα
μέσα του 17ου αιώνα στην περιοχή του Ληξουρίου και πέθανε
λίγο πριν από το 1742. Έλαβε μέρος στο βενετουρκικό πόλεμο
(1684-1699), αργότερα παίρνει μέρος στην υπεράσπιση του
Ναυπλίου, αιχμαλωτίζεται από τους Τούρκους και οδηγείται
στα Χανιά για να πουληθεί ως σκλάβος για δύο χρόνια. Το
διάστημα αυτό γράφει το επικό ποίημα Κλαθμός Πελοποννή-
σου (1716). Αφήνεται μετά να επιστρέψει στην Κεφαλονιά,
απ’ όπου στέλνει τα χρήματα εξαγοράς της ελευθερίας του.
Ο Κατσαΐτης ήταν «ανεπίσημα» μορφωμένος: χωρίς να έχει
σπουδάσει σε- κάποιο ιταλικό πανεπιστήμιο, διάβαζε ιτα-
λικά λογοτεχνικά έργα, γνώριζε την παλαιότερη κρητική
και βυζαντινή λογοτεχνία και είχε κάποια επαφή με τα
εκκλησιαστικά κείμενα.Γνώριζε επίσης και θεατρικές πα-
ραστάσεις που δίδονταν στο Ναύπλιο κατά την εκεί διαμο-
νή του – όπως αναφέρει στον Κλαθμό.[40] Η Ιφιγένεια
(1720), το πρώτο του θεατρικό έργο, όπως και ο Θυέστης,
που γράφεται έναν χρόνο μετά, (1721), χρησιμοποιούν τη
δημοτική με κρητικούς και κεφαλληνιακούς ιδιωματισμούς
και βεβαίως τον λαϊκό δεκαπεντασύλλαβο στίχο, αποτελούν
δε έργα που δημιουργήθηκαν για τη σκηνή – σύμφωνα
με πολλά χωρία και από τις δύο τραγωδίες. Ως πρότυπά
τους έχουν τις ομώνυμες τραγωδίες του Lodovico Dolce
Thieste και Ifigenia, αλλά ο κεφαλονίτης συγγραφέας
αναπλάθει δημιουργικά το υλικό του με ποιητική διάθε-
ση και αξιόλογη θεατρικότητα.[41]
Η Ιφιγένεια, ειδικότερα, με τα 26 δραμα-
τικά της πρόσωπα, πλην των κορασίδων του χορού, καθώς
και με την εισαγωγή νέων χαρακτήρων, δείχνει αμέσως τη
διαφοροποίησή της όχι μόνο από το πρότυπό της, αλλά και
από τους κανόνες της κλασικιστικής ασιθητικής. Και στις
πέντε πράξεις του έργου, άλλωστε, και όχι μόνο στα τρία
κωμικά τμήματά του, υπολανθάνει ένας κωμικός τόνος, ο
οποίος ελκύει την ερμηνεία προς ιλαροτραγικές λύσεις,
δικαιολογώντας παράλληλα την έλλειψη βάθους στις
κορυφαίες δραματικές στιγμές. Για άλλη μια φορά, η τυ-
πική αδυναμία μετατρέπεται σε ιδιότυπη αρετή, αν εστι-
άσουμε σωστά την προσοχή του αναγνώστη-θεατή. Η αίσθη-
ση αυτή ενισχύεταισαφώς με τις τρεις καταληκτικές κωμι-
κές σκηνές, οι οποίες συνδέονται μόνο με τον μίτο της
προετοιμασίας των γάμων του Αχιλλέα και της Ιφιγένειας,
ενώ ανοίγουν τον δρόμο για τις μεταγενέστερες συνθέ-
σεις των Ψευτογιατρών και του Χάση. Εδώ αποκαλύπτεται
η δεξιοτεχνία του Κατσαΐτη στη διαμόρφωση των κωμικών
καταστάσεων, με το πηγαίο χιούμορ του, τους άμεσους
διαλόγους, τα λεκτικά και σκηνικά ευρήματα, τον καρνα-
βαλικό χαρακτήρα και βεβαίως την ενεργοποίηση παλαι-
ότερων κωμικών τύπων (Commedia dell’arte και κρητική
κωμωδία), σε έναν πρωτότυπο για τον αρχόμενο 18ο
αιώνα, ιλαροτραγικό συνδυασμό αρχαιόθεμου πλαισίου,
κωμικού αυτοσχεδιασμού και δημοτικήςγλώσσας. Η Ιφιγέ-
νεια μπορεί εμμέσως να συσχετιστεί με τις μολιερικές
κωμωδίες, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν στοιχεία για άμεσες
επιδράσεις. Οι αγωγοί της επίδρασης μόνο έμμεσοι μπο-
ρούν να θεωρηθούν, καθώς το μολιερικό πνεύμα επιβιώνει
στην ιταλική έντεχνη κωμωδία και στους θιάσους της
Commedia dell’arte.[42]
Ο Θυέστης διαιρείται σε πέντε σκηνές με πρόλογο και
επίλογο. Βρίθει από απόηχους της Ερωφίλης και υπερ-
βαίνει εμφανώς το πρότυπό του. Έχει θεωρηθεί το κορυ-
φαίο έργο του συγγραφέα, αλλά και η σημαντικότερη
«τραγωδία» του 18ου αιώνα στην Ελλάδα.[43] Αν και δεν
λείπουν κάποιες μακρηγορίες, (όπως και στην Ιφιγένεια),
αποφεύγεται η συνηθισμένη σε παρόμοια έργα της εποχής
μεγαλοστομία, ενώ δημιουργείται ατμόσφαιρα ανησυχίας,
ζόφου και αγωνίας, όπου όμως δεν χάνεται ο ανθρώπινος
παλμός, αλλά αντιθέτως δημιουργούνται δραματικές εν-
τάσεις. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τις επιτυχη-
μένες εισόδους και εξόδους των προσώπων και την άρτια
δόμηση των σκηνών, υποδηλώνει συγγραφέα με «σκηνοθετι-
κές» γνώσεις και σκηνικές εμπειρίες στη ζωή του.
.
.
THEATER[ΘΕΑΤΡΟ]Πετρου Κατσαιτη[Ιφιγενεια εν Ληξουριω]
Γυμνασιο Αστακου Ξηρομερο[ΑγρινιοΔΗΠΕΘΕ-Μαης 2002]
σκηνικα By c.n.couvelis[χ.ν.κουβελης]1
διαρκεια 52' 35''[52min 35 sec]
.
.
THEATER[ΘΕΑΤΡΟ]Πετρου Κατσαιτη[Ιφιγενεια εν Ληξουριω]
Γυμνασιο Αστακου Ξηρομερο[ΑγρινιοΔΗΠΕΘΕ-Μαης 2002]
σκηνικα By c.n.couvelis[χ.ν.κουβελης]2
διαρκεια 56' 11''[56min 11 sec]
.
.
. THEATER [ΘΕΑΤΡΟ] Βαβυλωνια
[Ναυπλιο 1836]
[του Δ.Βυζαντιου] Γυμνασιο Αστακου Ξηρομερο
[σκηνικα Χ.Ν.Κουβελης[c.n.couvelis]
Θεατρο Μουσουρη[Αθηνα]
27 Ιουνιου 2001
.
Η ταινια αφιερωνεται σ'ολα τα παιδια
και σ'ολους τους συντελεστες της παραστασης
και στην Μνημη του Δημητρη Χατζη [πρωτος κατα σειρα εμφανισης στον ρολο
του Ανατολιτη]
.
. Το έργο
Ένας Ανατολίτης, ένας Μωραΐτης, ένας Χιώτης, ένας
Κρητικός, ένας Αρβανίτης, ένας Κύπριος κι ένας
λογιότατος από την Κω, μαθαίνοντας την είδηση για
την καταστροφή της αρμάδας του Ιμπραήμ στο
Ναυαρίνο (1827), συγκεντρώνονται σε ένα πανδοχείο
για να γιορτάσουν το γεγονός. Το γλέντι, ωστόσο,
γρήγορα θα ακολουθήσει μια σειρά παρεξηγήσεων
και παρανοήσεων, αφού ο καθένας χρησιμοποιεί
το ιδιαίτερο γλωσσικό του ιδίωμα ...
.
Στη Βαβυλωνία σύμφωνα με τον μελετητή Δημήτριο
Σπάθη, «ο Βυζάντιος εκμεταλλεύτηκε ένα πανάρχαιο
κωμικό θέμα -την ασυνεννοησία και τις παρεξηγήσεις
ανάμεσα σε πρόσωπα που μιλούν διαφορετικά τοπικά
ιδιώματα. Αξιοποίησε το θέμα με δικό του πρωτότυπο
και δημιουργικό τρόπο και πέτυχε να αποτυπώσει μιαν
ανεπανάληπτη στιγμή από την πολιτική και πολιτιστική
ιστορία του Ελληνισμού, καταγράφοντας μαζί με τις
ντοπιολαλιές του Χιώτη, του Ανατολίτη, του Επτανήσιου
και άλλων προσώπων και τις νοοτροπίες και συμπε-
ριφορές τους σε ζωντανά στιγμιότυπα από τη νεοελληνική
πραγματικότητα εκείνης της εποχής».
.
Η Βαβυλωνία όπως σημειώνει ο Σπύρος Ευαγγελάτος
«είναι για το θέατρο ό,τι τα Απομνημονεύματα του
Μακρυγιάννη για την πεζογραφία μας: το λαβωμένο
ηρωϊκό παρόν της γενιάς των αγωνιστών του ';21.
Δεν θα μπορούσε να γεννηθεί κάτω από άλλες
συνθήκες [ ...;]
.
Η Βαβυλωνία τυπώθηκε για πρώτη φορά στο Ναύπλιο
το 1836, παίχτηκε αμέσως στην Αθήνα από «επαγγελ-
ματικό» θίασο, ξανατυπώθηκε στην «οριστική», κατά
τον συγγραφέα της, μορφή το 1840 στην Αθήνα, παί-
χτηκε και ξαναπαίχτηκε αδιάλειπτα από επαγγελμα-
τικούς και ερασιτεχνικούς θιάσους (ακόμη και έξω από
τα ελληνικά σύνορα), τυπώθηκε και ανατυπώθηκε σε
λαϊκές και «φροντισμένες» εκδόσεις ως τις μέρες μας,
κατ'; επανάληψη διδάχτηκε και στον 20ό αιώνα σε
όλη την Ελλάδα, «γυρίστηκε» ταινία, παρουσιάστηκε
στο ραδιόφωνο, με δυο λόγια είναι ένα έργο ζωντανό. [...]
. Ο Συγγραφέας Δημήτριος Κ. Βυζάντιος (Χατζηασλάνης) (Κωνσταντινούπολη, περ.1790 - Πάτρα, 1853)
.
Θεατρικός συγγραφέας και αγιογράφος. Μεγάλωσε,
σπούδασε και διδάχτηκε την τέχνη του αγιογράφου
στην Κωνσταντινούπολη. Από το 1812 εργάστηκε ως
διερμηνέας στην υπηρεσία του μπέη της Τύνιδας και
τον Μάιο του 1821 ήρθε στην Πελοπόννησο για να
πάρει μέρος στον Αγώνα. Υπηρέτησε σε διάφορες
διοικητικές θέσεις (γραμματέας του Εγκληματικού
Κριτηρίου, διευθυντής της επί των Πολεμικών Γραμ-
ματείας, έπαρχος, γραμματέας νομαρχίας
κλπ). Το 1838 διαφώνησε με την κυβέρνηση και παραι-
τήθηκε. Την τελευταία περίοδο της ζωής του ο Βυζάντιος
εργάστηκε, για λόγους βιοποριστικούς, ως αγιογράφος.
Έργα του σώζονται σε εκκλησίες του Ναυπλίου, της
Καλαμάτας και στον Άγιο Ανδρέα της Πάτρας.
Το 1836 ο Βυζάντιος δημοσίευσε στο Ναύπλιο
τη Βαβυλωνία, μια τετραπρακτη κωμωδία, που έμελλε
να κατακτήσει ξεχωριστή θέση στο δραματολόγιο του
ελληνικού θεάτρου. Ακολούθησαν Ο Σινάνης (1838,
η Γυναικοκρατία (1841) και Ο Κόλαξ, που δημοσιεύ-
τηκε το 1856 μετά τον θάνατο του συγγραφέα. Στο
μεταξύ, το 1840, είχε τυπωθεί η δεύτερη γραφή της
Βαβυλωνίας, σε πέντε πράξεις, με προσθήκες και αλ-
λαγές που είχε κάνει ο συγγραφέας μετά την πρώτη
παράστασή της (1837).
Δημ. Σπάθης, «Δημήτριος Βυζάντιος (Χατζηασλάνης)»
[ για την αντιγραφη απο το kulturosupaBlog
Χ.Ν.Κουβελης]
.
. Δ.ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ''ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ'' [Ναυπλιο 1836]
ΠΡΑΞΙΣ Α'
ΣΚΗΝΗ Α΄
(Ξενοδοχείον όπου εισέρχονται οι εν τη σκηνή)
Ανατολίτης, Ξενοδόχος
.
ΑΝΑΤ. (Καθ' εαυτόν) Λοκάντα, λοκάντα λέανε, άκουγα,
άμμα τι πράμα είναι ντεν ήξερα...· πρώτη βολά γλέπω·..
Εντώ πέρα ούλα αλά φράγκα είναι ψιλολογιά
κομμέ να...· υ...!! σουφράδες, τσανάκια, τσομπλέκια,
ποτήργια! ούλα σειρά σειρά είναι ντουζντισμένα...
Άμμα φαγιά, τίποτα...· τσιμπούκια, όχι...· καφέ, μαφέ,
όχι...· γιατάκι, τίποτα...· μαξιλάρια φιλάν φαλάν,
ντεν έχει...· αμέ σα μετύση κανένας πού τα ιξαπλωτή για;...
Αιντε μπακαλούμ...· τώρα πγια μπήκα που μπήκα...·
αρτίκ ντροπής είναι να γυρίσω πίσου...· γένηκε το γένηκε...
Κανένα ντε γλέπω...· ποιόνα να φωνάξω για; (φωνάζει)·
Ει... Λοκάντατζη!!... ε Λοκάντατζη... Έι ύστερα; κανένας
ντέν ακούγει... ν' άμπη και κανένας να ικλέψη ούλα αυτά,
κανένας ντε γλέπει... (φωνάζει) Έι Λοκάντατζη...· λαιμός
μου ιξεσκίστηκε άνταμ!
.
[για την αντιγραφη απο την Βικιθηκη,Ελευθερη
Εγκυκλοπαιδεια]
Χ.Ν.Κουβελης
. λιγα λογια για τα σκηνικα
[εκανα 6 σκηνικα για την παρασταση της
''Βαβυλωνιας'',τα 3 για την Λοκαντα,και τα αλλα
3 για τη φυλακη .
Στο αριστερο της Λοκαντας φαινεται το Ναυπλιο,
το νησακι-φρουριο το Μπουρτζι,και στο υφος του
Νικου Εγγονοπουλου κτιρια,
στο κεντρικο σκηνικο η φουστανελοφορα μορφη
του πατερα του Οδυσσεα Ανδρουτσου του Λεωνιδα
Ανδρουτσου[ζωγραφια του Θεοφιλου],το 1836 οι
μνημες του ηρωικου αγωνα του 1821 ειναι ζωντανες,
επισης η εικονα μιας νεαρης κοπελας με ανθη και
τριανταφυλλα,η Ανοιξη -κορη.
στο δεξιο σκηνικο ειναι η μορφη του Οδυσσεα
Αντρουτσου,
υπαρχουν στο σκηνικο μουσικα οργανα,ταμπουρας,
σκευη,υφαντα,σκαλες,που ανεβαινουν στα δωματια
της Λοκαντας
Στα 3 σκηνικα της φυλακης το αριστερο σκηνικο
ειναι ενα σκοτεινο μπουντρουμι[παραπομπη στο
Παλαμηδι,που μεσα του κλειστηκαν αγωνιστες ,
και ο ιδιος ο Θοδωρος ο Κολοκοτρωνης],
στο κεντρικο σκηνικο ειναι το αστυνομικο γραφειο,
αριστερα το σιδεροφραχτο κρατητηριο με τις αλυσιδες
για τους κρατουμενους,και στους τοιχους του κελιου
ειναι γραμμενα συνθηματα,καποιο ειναι απο τον
Διονυσιο Σολωμο,και πανω απ'το γραφειο ειναι η
μορφη του εθνομαρτυρα Ρηγα Φερραιου με
τα λογια του Θουρειου,
στο δεξιο σκηνικο ενα παραθυρο δειχνει εξω στο
Ναυπλιο,σε μια γειτονια του,αριστερα ειναι ενας
πινακας της ''Πολιορκιας της Ακροπολης των Αθηνων''
του Παναγιωτου Ζωγραφου κατα την υποδειξιν του
Στρατηγου Γιαννη Μακρυγιαννη,και δεξια ενα φυλλο
της Εφημεριδος της Κυβερνησεως,που καταγραφει
ενα επικαιρο συμβαν της εποχης,υπαρχουν κρεμα-
σμενα οπλα,το γιαταγανι η ''Ασημω'' του Οδυσσεα
Αντρουτσου...]
.
. THEATER[ΘΕΑΤΡΟ] Βαβυλωνια[Δ.Βυζαντιου] Γυμνασιο Αστακου Ξηρομερο
[σκηνικα :Χ.Κουβελης[c.n.couvelis]
[ Η παραστασαη του εργου εγινε
στο Θεατρο Μουσουρη] Αθηνα 27 Ιουνιου 2001
.
.
. THEATER
[Aristofanes's ''BIRDS''] ΘΕΑΤΡΟ [Αριστοφανης]Ορνιθες
[Δημοτικο Σχολειο Αστακου Ξηρομερο]
σκηνικα-video σκηνοθεσια χ.ν.κουβελης[c.n.couvelis]
. Όρνιθες (κωμωδία) Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια Οι Όρνιθες είναι κωμωδία του Αριστοφάνη που
παρουσιάσθηκε το 414 π.Χ. στα Διονύσια, χαρίζοντας
στον δημιουργό της το δεύτερο βραβείο. Ο Αριστοφάνης
έγραψε τους «Όρνιθες» απογοητευμένος από την τροπή
του Πελοποννησιακού Πολέμου. Με το μεγάλο αυτό έργο,
ο Αριστοφάνης βρίσκει την ευκαιρία να διακωμωδήσει
τους συκοφάντες και τους κόλακες του δήμου, καθώς και
τις θεωρίες για νέα πολιτεύματα. Το έργο πραγματεύεται
τη φυγή δυο ανθρώπων από την τυραννία του κόσμου στο
βασίλειο του παραμυθιού και συνενώνει την πιο τολμηρή
φαντασία με την πιο ανάερη ποίηση.
Η υπόθεση του έργου Δύο Αθηναίοι φίλοι, ο πονηρός Πεισθέταιρος και ο αγαθός
Ευελπίδης επιθυμούν να βρουν το πουλί Τσαλαπετεινό
(που άλλοτε ήταν άνθρωπος, ο βασιλιάς Τηρέας) για να το
ρωτήσουν σε ποιά πόλη μπορεί κανείς να ζήσει ήσυχα,
πλούσια και ειρηνικά. Στην εισαγωγή του έργου λοιπόν
εμφανίζονται οι δύο φίλοι να πετούν μέσα από το δάσος
ο ένας πάνω σε μια κουρούνα και ο άλλος σε μια καλιακούδα
δηλώνοντας ότι μεταναστεύουν επειδή βαρέθηκαν τη
δικομανία των Αθηναίων.
Όταν πια βρίσκουν τον Τσαλαπετεινό, εκείνος τους απογοητεύει
καθώς δεν έχει να προτείνει καμία πόλη που να τους αρέσει.
Τότε όμως ο Πεισθέταιρος συλλαμβάνει την ιδέα να ιδρύσουν
μαζί με τον Τσαλαπετεινό-Τηρέα την πόλη των πουλιών στους
αιθέρες, στο μεσοδιάστημα δηλαδή μεταξύ του κόσμου των
ανθρώπων και του κόσμου των θεών. Ο Τσαλαπετεινός πείθεται
και καλεί τα πουλιά για να τους ανακοινώσουν μαζί το σχέδιο
του Πεισθαίτερου.
Τα πουλιά εμφανίζονται αγριεμένα από την εισβολή των
ανθρώπων και θεωρώντας ότι ο Τσαλαπετεινός τους πρόδωσε,
ετοιμάζονται να επιτεθούν στους εισβολείς. Για άλλη μιά φορά
όμως ο Πεισθέταιρος παίρνοντας το λόγο, φουσκώνει τα μυαλά
των πουλιών και μαγεύει σταδιακά το ακροατήριό του. Στο
τέλος πείθει τα πουλιά να ιδρύσουν τη Νεφελοκοκκυγία
(= κατοικία των κούκων στα σύννεφα, την πόλη δηλαδή
των πουλιών) με στόχο να αναδειχτούν σε ρυθμιστές της
θεϊκής εξουσίας λειτουργώντας ως ενδιάμεσοι των θεών
με τους ανθρώπους.
Έτσι τα πουλιά χωρίζονται σε ομάδες εργασίας και ξεκινάει
το χτίσιμο του τείχους που θα περιβάλλει τη χώρα των πουλιών
και θα εμποδίζει έτσι την τσίκνα από τις θυσίες των ανθρώπων
να ανεβαίνει στους θεούς.
Πριν ακόμα καλά καλά χτιστεί η πόλη και με πρώτον από όλους
τον ιερέα που έρχεται για να κάνει θυσία, καταφθάνουν
διάφοροι εκμεταλλευτές και καλοθελητές που προσπαθούν
να αποκομίσουν οφέλη από την ίδρυση της Νεφελοκοκκυγίας.
Ο Πεισθέταιρος όμως τους ξεφορτώνεται όλους και σιγά σιγά
το τείχος ολοκληρώνεται.
Εν τω μεταξύ οι Θεοί αρχίζουν να πεινάνε και να ανησυχούν
γιατί δεν φτάνει πια στους ουρανούς η κνήσσα των σφαχτών.
Αρχικά στέλνουν την Ίριδα ως αγγελιοφόρο, την οποία όμως
εκδιώκει βίαια ο Πεισθέταιρος. Έπειτα εμφανίζεται ο -πάντα
αντιεξουσιαστής- Προμηθέαςγια να ενημερώσει μυστικά τον
Πεισθέταιρο για τις αποφάσεις των θεών και να τον συμβουλεύ-
σει τι να κάνει για να τους πάρει την εξουσία.
Πραγματικά όπως έχει προειδοποιήσει ήδη ο Προμηθέας φτάνει
αντιπροσωπεία των θεών για να διαπραγματευτεί την ελεύθερη
διακίνηση της τσίκνας. Η αντιπροσωπεία απαρτίζεται από τον
διπλωμάτη Ποσειδώνα, τον φοβερό φαγά Ηρακλή και τον
αγροίκο Τριβαλλό, που είναι εκπρόσωπος των βαρβαρικών
θεών. Οι διαπραγματεύσεις - οι οποίες διεξάγονται δίπλα από
ένα σφαχτό που ψήνεται- καταλήγουν, πάντα σύμφωνα με τις
συμβουλές του Προμηθέα, στο γάμο της όμορφης νεαρής θεάς
Βασίλειας με τον Πεισθέταιρο. Έτσι το έργο τελειώνει με τη
γαμήλια ένωση του Πισθέταιρου και της ουράνιας θεάς
. Η ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ''ΟΡΝΙΘΩΝ''
ΚΑΤΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ [ του Χ.Ν.Κουβελη] Κατ'αρχην συντηριτικα,διατηρωντας τα μερη της
κωμωδιας:
-προλογος
-παροδος[η εισοδος του χορου των πουλιων
με χορο και τραγουδι,απο καποιο κοτετσι,δεν το τσε-
καρα]
-στασιμα[ο χορος των πουλιων χορευει και
τραγουδαει,κανωντας μας αερα με τα φτερα του]
-επεισοδια[η δραση,η υποθεση του εργου προχωραει,
θα μαθουμε αν θα χτισθει η πουλοχωρα,η Ουτοπια,
δεν βαζω και το χερι μου στη φωτια οτι θα γινει ποτε]
-εξοδος[η λυσις][να σηκωθουμε απο τις καρεκλες
σε λιγο,μας αρεσε δεν μας αρεσε το εργο,δεν μας
πεφτει λογος, δεν πληρωσαμε,τζαμπα ητανε]
-η παραβαση[οχι,που θα γλυτωναμε,εδω ακουμε τις
αμπελοσοφιες του ποιητη,τι εννοει ο ποιητης δηλαδη,
αυτα μην τ'ακουτε ειναι για τους χορηγους να τους
καλοπιασει για του χρονου,ρεκλαμα,και για τους αργο-
σχολους]
Βεβαια τα παιδια εκαναν αταξιες στην παρασταση,
αλλα αυτος που ειναι υπευθυνος για τις παρανομιες,
και τις παραβασεις στο κοτετσι των Κοτων[Ορνιθων,
Ορνιων] ειναι ο σκηνοθετης ο δασκαλος ο Γιαννης,
απο τη Θεσσαλια,
αυτος λοιπον εβαλε συγχρονα[και με το δικιο του
απο το 414 πχ μεχρι το 2005 μχ ,ειναι τοσα χρονια,
ζαλιζεσαι,μονο το π με το μ ν'αλλαξεις,το χ ειναι
σταθερο,σαν την κοταμαρα μας].Εκσυγχρονιση.
Ακουσαμε Vangelis[Βαγγο,να πουμε],το μινορε
της αυγης[του Σπυρου Περιστερη][να ξυπνησουν
οι πετινοι]''Ξυπνα μικρο μου κι ακουσε''[αμα εχεις
μικρο ειναι να το ξυπνησεις; κακως κακιστα,και να'ρθεις
με τον κηδεμονα σου] και καπακι[να εμπεδωσουμε
το ξυπνημα,μηπως και δεν ξυπνησουμε,σαν τα δυο
ρολογια,που βανουν να ξυπνησουν μερικοι εξυπνοι]
''Γιατι με ξυπνησες πρωι;''[εδω θελει ερωτηματικο,
γιατι να με ξυπνησεις;] του Βασιλη Τσιτσανη,
να και το Ποπακι,οχι καμια Ποπη,
μην εκθετουμε ποσωπα,και μαλιστα θηλεα],το ποπακι
[παλιν συγνωμη.προκειται περι αναποφευχτης
συμπτωσης]της Ελενας Παπαριζου το ''The Number
One'',α' βραβειο στην EUROVISION 2004,bit bit
boot κουνημα,να και ο Διονυσος [φαντης μπαστουνης,
τι δικο του το πανηγυρι,Θεατρο Θετρο Μπαιγνιο
Σκωμμα,γινεται χωρις αυτον;]να μην στειλει αντι-
προσωπο; την αφεντομουτσουναρα του συνονοματο
του Διονυσση Σαβοπουλου με τον Καραγκιοζη του
[''κεινο που με τρωει,[ειναι τα ...],κεινο που με σωζει...]
πουλια πουλακια πουλαδες πουλες κουτοπουλια κοτουρ-
νιθια χαζοπουλια
ο ουρανος ανηκει σ'ολα τα πουλια
[με το μπαρδον τι ανηκει;,αδικο,και να παρθουν
αμεσα μετρα εισαγγελικα,μας κουτσουλανε κυριε
προεδρε, θα μ'αναψουν τα αιματα,θ'αρπαξω καμια
καραμπινα,και μπαμμ στο φτερο,και αμαρτιαν
ουκ εχω]
Ωωπ,στοπ.Οικολογια[τωρα το μερος της Οικολογιας.
Αετος εφαγεν χελωνα ,χελωνα εφαγε χορτο,και
παει,κι ας περνιεται για κορακοζωητη,...εφαγεν...
εφαγεν...ωραια Οικολογια Καλοφαγιας].Φτου[ρ]Φτου[ρ]
ε ας ριξουμε μια Βουγιουκλακη[αν και...γατουλα.sos.πουλια]
[τι να πει ;ας πει το, ας το πει ,πεταξτο στον αερα]
''Τ'αγορι μου, τ'αγορι μου,...Ρικο,Ρικο κο κο''[ε φανερος ο
στοχος σου κ. σκηνοθετα,τι κουτορνιθια ειμαστε,το ρικο
ρικοκο ειναι απο τον κοκορα το κικιρικο και το
κοκο το αυγο, εξυπνο παντως για κοτους ανθρωπους]
κι επειδη η Βουγιουκλακη εχει σουξε,στο καπακι της παρα-
στασης πηραμε τους δρομους και ποιος μας πιανει ,
τσιμπησε το δισκακι
''καροτσερι καροτσερι τραβα και μη σταματας''
τα παιδια- κοτοπουλια κακαριζουν :
''εφτασε η ωρα για την πουλοχωρα
εφτασε η ωρα για να δοξαστει[εμενα μου λες
θα φαμε τετοιο δοξασμενο κουτσουλισμα, τιμη
μας και καμαρι μας,στο πετο σαν παρασημα,μην
ειμαστε και αχαριστοι]
Λοιπον συνεχεια κοτοχ...
''εφτασε η ωρα για την πουλοχωρα
εφτασει η ωρα σ'ολους ν'ακουστει ''
[και οπου φυγει φυγει πουλ πουλ]
Εν τω μεταξυ [στα επεισοδια,εγιναν επεισοδια]
ηρθαν,την επεσαν διαφοροι πονηροι επιτιδειοι
τεχνοκρατες[να εδω οι δρομοι,εδω τα κοτοπουλεια,
εδω οι κοτοφραγκοι,εδω οι κοτες,εδω τα κορακια
στην Πουλοχωρα]τους πηραν χαμπαρι τους προγ-
κιξαν τους εκραξαν τους διαολοεστειλαν.
επειτα κατεφθασσε διμελες [για το Αδιαφθορο,μας
ακουει κανεις;κλεισε την πορτα]της Εφοριας.
λιγο πουλυ ζητουσαν ελεγχο.Να ο διαλογος
[αυθεντικος απο την παρασταση]
-εχουμε διαταγη να κανουμε ελεγχο
-ενα δεκαλιρο;
-ντροπη ,κυριε,δωροδοκια
-δυο δεκαλιρα;
-αυτο δεν επιτρεπεται θα σας καταγγειλω
-πεντε δεκαλιρα;
-πεντε δεκαλιρα,ειπατε;ειπατε
δωστα,δωστα
-να παρτα,παρτα[και τους ...μουτζωνει με τα
πεντε δεκαχτυλα]
Ειδατε ποσο συγχρονο ειναι το...συγχρονο
Εν τω μεταξυ ακουμε διαφορα κουφα:
Ζητω .Λαος -Πουλια στην Εξουλια
[Δηλαδη Εξουσιοπουλισαμε,ξεπουλισαμε]
Κατι ακουστηκε και για το ευρω,αλλα δεν κατα-
λαβε κανενας τιποτα,αγνωστο αντικειμενο,
δυσευρευτο.''Καλε,για το ευρω δεν θα πει κανεις
τιποτα; '',Ασε μας πουλο-κοπελα μου,μην σγαρλιζεις
τον πονο μας;τετοιες μερες μνημονιου]
και σαν να μην εφταναν αυτα,Μοδα τα Πουλια,Γκραν
Σουξε,επεσε Πουλομανια[αργοτερα μας κουβαληθηκε
η νοσος των πτηνων]
Απαριθμουν οι Ρεκλαμαδοροι Πουλιων[ενα Ειδος
Γραφειου Προπαγανδας Πουλιων]:
τα παιδια στα σχολεια κανουν γραμματα ορνιθοσκα-
λισματα,το ...το λενε πουλι,λενε διαφορα,οπως ''θα
μου δεις τον περδικο'',εκαναν τραγουδια με τα πουλια,
''ειμ'αητος χωρις φτερα''[τωρα μεταξυ μας,τι σοι αητος
ειναι χωρις φτερα;γουστα ειναι αυτα]''η γερακινα'',
επεται συνεχεια,
τ'αλλα αντ'αλλα''αλλου τα κακαρισματα κι αλλου
γενουν οι κοτες'',
''της γερακιδας γιος'',''μου παρηγγειλε τ'αηδονι με το
πετροχελιδονι'',και του Χρηστακη ''το πουλι'',''και του
πουλιου το γαλα''του Βασιλοπουλου[τζαμπα διαφημιση
ρε μπαγασα ,για τα ματια μιας μικρης,εχε χαρι],σου
τρεσαρει μπουνια στα μουτρα ο μαγκας... κι ειδες
πουλακια να τσιουτσιουνιζουν ,κι αλλα πουλλα πουλισια
Εν τω μεταξυ οι θεοι στελνουν sms μηνυμα,κτυπα
το κινητο ,''Οι Θεοι ,ειναι'' .''Τι θελουν τα λαμογια;''
Αρθρο α':Εμεις οι Θεοι παραδινουμε την Εξουσια
στα πουλια[Μεγα Κοροιδελικι,δεν τρωμε κοτοχορτο,
ποιος παραδινει εξουσια ;ποτες των ποτων]
Αρθρο β':Τα Πουλια να μας δωσουν συνταξη [Να την
περναμε ζωη και κοτα,αμ τι τζαμπα ειναι η Δημοκρατια;
τωρα τι θυμηθηκα]
Αρθρο γ':Να μην περνουν στον ουρανο[διοδια και
τα ρεστα θα πληρωνονται]να μην εμποδιζουν
τις κουτσολοπτησεις των πουλιων
Αρθρο δ':Να φροντιζουν το Περιβαλον[Πρασινοι Θεοι,
λιγο δυσκολο το βλεπω οι Θεοι μας ηταν παντα...ροζ ,
ολη την ωρα το'χαν το μυαλο τους στις τρελλιτσες με
τις διαφορες αλλανιαρες ,θεες και τις δικες μας
τις γηινες,τι απ'το ψαχνο θα το ριξουν στο χορτο;
δεν το βλεπω]
Αρθρο ε':Να ζουν αγαπημενοι,με αγαπη ειρηνη
και δικαιοσυνη[Η Πεμπτουσια της Μπαγοποντιας,
αυτο κι αν ειναι Κοροιδιλικι Μεγα]
Και τοτε πεταγεται ο Λιγοπλανος και δουλευεται
γαζι και την αμολαει και μαλιστα στο ρυθμικο αλα
ΚΚΕ του Φλωρακη:
''ΑΓΑΠΗ,ΕΙΡΗΝΗ ,ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Οι Νομοι των Θεων και των Ανθρωπων ''
[το επαναλαμβανει,και μαζυ του ολα τα κουτορνιθια]
ΑΓΑΠΗ ΕΙΡΗΝΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
[Βρε ουστ,ΟΥΣΤΟΠΙΑ,
Νομοι των Θεων; [των Δυνατων δηλαδη].Δυνατοι
ειναι οτι θελουν κανουν ,και...κοκοβιους γιαχνι αμα
λαχει,να πουμε
Νομοι των Ανθρωπων;[Ποτε;που;,δεν κολλατσιζεις
στους ανθρωπους τετοια :Αγαπη Ειρηνη Δικαιοσυνη;
ουτε...κοκοβιους γιαχνι,την γαζωνουν στο αλλιωτικο
[ΠΑΡΑΒΑΣΗ:
ΟΥΤΟΠΙΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
ΤΕΛΟΣ ]
Για καλο και για κακο παρτε μια ασπιρινη η ' ενα
καλμον η ' ενα ντεπον[αναφερω ολες τις μαρκες
για μην μεροληπτησω]να σας περασει ο πονοκεφαλος,
γιατι ''οποιος ανακατωνεται με τα σκατα τον τρωνε
οι κοτες'',ως γνωστον εξ αρχαιοτατων χρονων
.
Στα σκηνικα προσπαθησα να δρασω Αριστοφανικα,
στο αριστερο σκηνικο στον ουρανο τα πουλια σχηματι-
ζουν το SOS,στο μεσαιο ο δρομος ανηφοριζει στην
Πουλοχωρα,μην τον ακολουθησεται σε κανεναν
γκρεμο θα σας ριξει,πριν την ωρα σας,εχω εκει
μια κορη κι ενα κουρο ,με προσωπα πουλιων,μην
το πιστευεται,δεν ειστε κοτορνιθια,μασκες θεατρι-
κες ειναι[να'μαστε με το γραμμα του νομουτων κριτικων,
μην μας την πεσει κανενας,και μας ζαλισει τον ερωτα
του....θεατρου],ο κουρος φοραει ποδοσφαιρικο σωβρα-
κο με τον αριθμο 10,η αρχαια κωμωδια ηταν λαικο
θεαμα με πολιτικες προεκτασεις,και οχι οπως καντησε ν'ασχο-
λειται με πορνο-σταρς,τιβι ψωνια,παρανοικους
εθνικιστες,γυναικιζοντα νουμερα,αταλαντους,
και με διαφορους αθυροστομους βωμολοχους
αφσκολογους επι πληρωμει,
στο δεξιο σκηνικο η πολη,τις πολυκατοικιες,με τα
δεντρα τις κεραιες των τηλεορασεων να ισορροπουν
με τα καμενα δεντρα στο αριστερο σκηνικο,στον
ουρανο τα πουλια σχηματιζουν την ελληνικη σημαια,
εχω κι εναν Φασιανοιζοντα ποδηλατιστη με φτερα,
και σε μια λαικη συνοικια εχει παρασταση Καραγκιοζη
με το εργο :''Ο Καραγκιοζης Κοτοπουλας''.
.
[Οταν εκανα τα σκηνικα ,στον χωρο εκεινο γι-
νονταν και οι προβες των παιδιων,ηταν μεγαλη
εμπειρια για μενα,εκεινη την ωρα,που επαιζαν
μπροστα απο τα ατελειωτα σκηνικα δεν δουλευα,
καθομουν και τα ακουγα,επηρεαζομουν απο αυτα,
το τι θα εκανα.
Τα παιδια ,γινονταν πουλια με τις φωνες τους τα φτερα
τους να πεταξουν ελευθερα.
Τους ευχομαι σ'ολη τους τη ζωη να πετανε ελευθερα
και ευτυχισμενα]
.
Η πρεμιερα της παραστασης εγινε
στον Αστακο στο Πολιτιστικο Πνευματικο Κεντρου
του Δημου 11 Ιουνιου 2005 στην παρασταση αυτη εκανα τα σκηνικα
[Η ταινια ειναι Αφιερωμενη στα παιδια και σ'ολους
τους συντελεστες της παραστασης]
για να ανεβει το βιντεο στο ιντερνετ εκανα
μετατροπη,με συνεπεια να χαμηλωσει αρκετα η ποιοτητα
της εικονας,ομως για την προβολη του στο κουμπιουτερ
ειναι ικανοποιητικη
.
.
.
. Γιαννης Ριτσος [Η Σονατα του Σεληνοφωτος] By ARTPOETICACOUVELIS
. ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ
λεξη τη λεξη το φεγγαρι
στο επικλινες τ'ουρανου
κυλησε τη σφαιρα του
απο δω εμεις ειδαμε
τη σχισμη του να χανεται
οπως κοριτσι κρυφτηκε ντροπαλο
οταν κυνηγηθηκε
στα νερα του καθρεφτη
το προσωπο της
.
.
