.

.

χνκουβελης cncouvelis

Το τέλος του Βρουτου

(Στους Φιλίππους,Καβάλα,3 Οκτωβρίου 42 π.Χ)

ο Βρούτος κοιτάζοντας ψηλά στον ουρανό 

μίλησε τού Δία

μην ξεχάσεις τον αίτιο των κακων,αυτό ζητησε

υστερα ονοματισε τους νεκρούς του έναν προς έναν,

κάποιος έτρεξε να φέρει νερό μέσα στο κράνος 

οταν ρώτησαν για το νερό,

το ήπιαν,είπε ο Βρούτος χαμογελώντας

εστειλαν άλλον,παραλίγο να συλληφθεί,

αλλον να δει το στρατόπεδο σήκωσε πυρσό,

δεν γύρισε ποτέ

η νύχτα προχωρούσε κι εκείνος παρακαλούσε τώρα 

κάποιον φίλο 

να κρατήσει το ξίφος για να τελευτησει,

πόσο παράξενο,αυτός που κάποτε τη τύχη  κρατούσε  

της Ρωμης

κανείς δεν ήθελε,αρνήθηκαν,τού είπαν να φύγουν

κι εκεινος ειπε:η φυγή με τα χέρια θα γίνει

οχι με τα ποδια,

χαιρέτησε τους φίλους του με αξιοπρέπεια,

κανείς σας δεν με πρόδωσε,είπε

μόνο τη τύχη για τη πατρίδα κατηγορω

κι απ'τους νικητές τυχεροτερος είμαι

αφού φημη αρετης πίσω αφηνω

υστερα γαληνια μπροστά στο ξίφος στάθηκε,

ούτε ορχήστρα θεάτρου ήταν

ούτε σάλπιγγα ήχησε

ούτε χειροκρότημα ακούστηκε

μόνο η μεταλλική σιωπή μιας ένδοξης ηττας

.

.

.