.

.

χνκουβέλης cncouvelis

συγγραφες

και μη μου πεις πως ο κόσμος αλλάζει μόνος του

γιατί κάποτε θα τελειώσουν όλα αυτά.

και θα μείνει μόνο ένα χέρι που άγγιξε ένα άλλο χέρι μέσα στο σκοτάδι.

εκεί να ψάξεις την επανάσταση

το σωμα

ένα ίχνος από αγγίγματα

που δεν έγιναν ποτέ

κάποτε είχαμε λέξεις

κι ύστερα χαθηκαμε σε δυο σιωπες

Κάποιοι είπαν πως νικήσαμε.

Κάποιοι πως ηττηθήκαμε.

Εμείς απλώς μετρήσαμε τα πρόσωπα

που έλειπαν από τη φωτογραφία

ένα φύλλο στροβιλιζονταν. ηταν η τελευταία κίνηση ενός κόσμου 

που έφευγε

Οχι τους νεκρούς.Αυτούς τους κρατά γαληνια η γη.

Να μη ξεχνάςεκείνους που έζησαν και έμειναν για πάντα με το βάρος 

μιας απουσίας

νυχτα

και ο καθρεφτης έδειχνε μόνο μια καρέκλα

που περίμενε κάποιον νεκρό

να αναστηθει

Μην συνηθίσεις στο σκοταδι

Κράτα μια σπίθα

Για να θυμάσαι

πως κάποτε είχες μέσα σου

μια φωτιά

.

.

.