Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

CORY RIGHTS ALL MY OWN WORKS RENT

CORY RIGHTS ALL MY OWN WORKS RENT
The Copy-Rights all of my own works in site artpoeticacouvelis
and facebook Christos Couvelis and Youtube ARTPOETICACOUVELIS CHANNEL
are for Rent
Contact:tele 6981297059 [Greece +30]
e-mail Cris.Couv@yahoo.gr

GREEK--συν-τονισμοι- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK--συν-τονισμοι-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.




Abstract in Reflexions-2μ χ 3μ-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
.
.
συν-τονισμοι-χ.ν.κουβελης

ενα πληθος γλαρων η λευκοτητα
μπροστα στον καθρεφτη αντιστρεφει τον χρονο
σ'ενα ρομβο συμμετρια λεξεων
απειρη αιωρηση σωματος
στο διχτυ των φυλλων
το πρασινο εσυρε κυκλο με τον διαβητη του κιτρινου
η διαφανεια ισορροπει στο λευκο σεντονι του αερα
με τετραγωνα γαλαζια
η επιδερμιδα της επιθυμιας σε τονισμους βιολοντσελου
το σωμα της φωνης
ο χρονος στους κυβους της θαλασσας
στα χρωματα τα βηματα των νερων
σε σχηματα πουλιων οι οφθαλμοι
με τους ελικες του αερα το φως  αποτειχιζει το τοπιο
το σωμα πεταλουδας σε σι ελασσονα συμμετρια
στ'αριστερο χερι της αγριας μεντας
.
.
.

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

GREEK-Δοξα σοι η Αγορα- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK-Δοξα σοι η Αγορα-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.
Δοξα σοι η Αγορα-χ.ν.κουβελης

η Αγορα βιοτεχνια Δημοκρατιας -λεω λεγεις λεω/ακουω ακουεις ακουω/
κρινω κρινεις κρινω/κρινομαι κρινεσαι κρινομαι/ συνεχεις προεκτασεις λογων/
διακλαδωσεις σχεσεων-εγω εσυ αυτος εμεις εσεις αυτοι ολοι/ορεγομαι κατα
φυσιν την κοινωνιαν-την Πολιτειαν-συνομιλια/συνθεσις-φιλοτης-στην Αγορα-
η Αλγεβρα της Αγορας:αντιμεταθετικοτητα:ο Α με τον Β με τον Γ-ο Β με τον Α
με τον Γ-ο Γ με τον Β με τον Α-ο Α με τον Γ με τον Β-...-μεταβατικοτητα :ο Α με
τον Β ,ο Β με τον Γ ,τοτε ο Α με τον Γ - προσεταιριστικοτητα:ο Α με τους Β και Γ
τοτε ο Α με τον Β και ο Α με τον Γ-η Αντιστηξη της Αγορας:πολυφωνια/συγκλι-
νουσα ακολουθια λογων/η οργανικη συνεκδηλωση δια-φωνιων/η Αρχη της Δια-
τηρησης της Κοινωνιας/η Αντιστροφη Εντροπια/Συν-Υπαρξη σε Πλατωνικους
Διαλογους:να εξετασουμε τι ειναι το Α,ειναι Β ; η' μηπως δεν ειναι Β;αν ειναι Β
τοτε ειναι Γ; η' οχι Γ;...αν δεν ειναι Β τοτε ειναι Δ;η' οχι Δ;.../ η μαιευτικη Μεθοδος
της Δημοκρατιας/η ατερμονη αντιφατικοτητα/Συμπτωσεις-Ασυμπτωσεις-Συμ-
πτωσεις/Δοξα-ΑντιΔοξα/Δοξα σοι η Αγορα
.
.
.

GREEK POETRY-ON-IN WOMAN- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY-ON-IN WOMAN-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.













ON-IN WOMAN-χ.ν.κουβελης

in/on into/out towards fromwards between
insights thinging of
η συμμετοχη του αορατου η ενδιπλωση[αναδιπλωση/εκδιπλωση του αφατου
ο εκλεκτικος ελκυστης του απροσδιοριστου
η εκδηλος υπεκφυγη της αθωοτητας
το εξαισιον α-τελες in seduction η απορρυθμιση της ηθικης η ακριβης ωρα
της αντιστροφης εντροπιας το λαμπρο
εφελκυμο της υλης η γεωμετρικη τοπολογια
της ορασης το εγγενες αυτο-αυτο ειναι εκει που αυτο ειναι -η πληθωριστικη
ακριβολογεια του ελαχιστου-το ευ δεινον της δημιουργιας-
η ρυθμικη υπεραπλουστευση
.
.
.

Κυριακή, 19 Απριλίου 2015

GREEK POETRY-ΕΚ ΧΡΕΟΥΣ ΠΟΙΗΣΗ- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY-ΕΚ ΧΡΕΟΥΣ ΠΟΙΗΣΗ-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.




ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ-GREEK POETRY-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
.
.

ΕΚ ΧΡΕΟΥΣ ΠΟΙΗΣΗ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
.
.


Στον Τακη Σινοπουλο.
Εκ Χρεους
.
τον βρηκαν στο κρεβατι, τον σηκωσαν
τον πηραν,πολλες ανακρισεις,τη νυχτα κυριως,
δεν μιλησε,τον χτυπησαν με ροπαλο
στα ποδια ,δεν μιλησε
''γιατι δεν μιλας παλιοτομαρο;''
τους κοιταξε στα ματια,τρομαξαν,
τοτε τον κλωτσησαν στο προσωπο
''να. να μαθεις να βλεπεις'' τρεις μερες
τρεις νυχτες δεν εσπασε,
τον πηραν ,τον φορτωσαν σε καραβι,
τον πεταξαν σαν τσουβαλι
αδειο στο νησι,μαζυ μ'αλλους
τον Κωστα,τον Γιωργο,τον Νικο,
τον Γιαννη,τον Μανωλη,τον Νωντα
το πηρε κατακαρδα,''ποιον αδικησα;''
''ποιον αδικησα;''φωναζε,γυριζε
στα βραχια που σκαει το κυμα,εκεινοι
φοβηθηκαν μην τους παρει για κοπαδι προβατα
και τους σφαξει,βρηκαν την ευκαιρια
''πηγε να το σκασει'',τον εσυραν
στις πετρες,εμεις βλεπαμε,μας
ειχαν κι απο τις δυο μεριες του δρομου
παρατεταγμενους να βλεπουμε ,
''σαν τον Εχτορα ''σκεφτηκα
''σαν τον Εχτορα''
''κοιταχτε τον'' φωναζαν ''κοιταχτε τον,ρε''
αναισθητο τον περασαν πανω στις πετρες,αιμοφυρτο
κρατησαν οι τυραννοι τα προσχηματα
τον περασαν απο δικη, φυσικα,τον καταδικασαν,
κι ακουσαμε το ξημερωμα τον τουφεκισμο του
Εγω ο Κωστας,Εγω ο Γιωργος,Εγω ο Νικος
Εγω ο Γιαννης,Εγω ο Μανωλης,Εγω ο Νωντας
.
.


Οδυσσεας Ελυτης [ ποιητης ] 1911 - 1996
γεννηθηκε στο Ηρακλειο της Κρητης

Στον Οδυσσεα Ελυτη.
Εκ Χρεους
.
μην πλανασθαι
ου λοιδοροι,ουχ αρπαγες
των κρινων,φαυλο το εργο
των δημαγωγων,
υπερ το ζην, η ωραιοτητα
η καθαροτητα της βρεφικης ηληκιας/του
μη οντος / το εγκρατες
των δεντρων, η πετρα σιγη φυσεως
Χαιρε,
...........το φως
ευγενη βλαστηση αντινομιων/ η συμβιωση
των ανθεων,μεχρι θανατου η υπερασπιση
του δικαιου,
και ειδα εθνη συντριφθεντα,
και ειδα ανθρωπους
εν κλαυθμω και οδυρμω, και ακουσα
φωνη δικαιοσυνης φωνη Κρισεως
οξυτατη,και ακουσα :''σου δε υψηλοτερον
η πολιτεια'', και
μετρησα τον ανθρωπο,το υστερουν και το
πλεοναζον των Ιδεων,το αρτιον και το ελλειπες,
και τοτε ειπα:τις λεξεις της Γλωσσας μου
δωριζω,μην απαιδευτως λαλης,
και ειπα παλι:ουδεν πλεον παρα
το καλλος,την ωραιοτητα μη σε
στερησης
.
.


Νικος Εγγονοπουλος [ ποιητης , ζωγραφος ] 1907 - 1985
γεννηθηκε στην Αθηνα
.
Στον Νικο Εγγονοπουλο
Εκ Χρεους
.
τι αρμοζει να σου δωρισω,Ποιητη;
για σενα ,Οδυσσεα Αντρουτσο,
θα πω σαν ερθει η ωρα,
ο νους μου το καλλος ,ως
δογμα ετηρησα
ας περασουμε ομως γρηγορα στις φωνες
των πουλιων,σε ορη υψη και ερημιες
με τα αιματα βαφω τον ζητιανο ηρωα
αγιο,ο αξιοτερος
αναμεσα στους αξιοτερους απο εμας,πως
ζουν στην Υδρα τα δελφινια; οι
Υψηλοι Ευγενεις της Νοτιας Αμερικης
σ'αυτους
χαραζω λιθινες λεξεις,το Ονομα σου
οροσειρα σεισμων
Ποιητη,εισαι ωραιος
σαν Εγγονοπουλος
στις ψυχες Πυρ
υπαρχουν και τωρα ανθρωποι
να παιδευσεις,βαλε ολη την τεχνη σου
Χαιρε ,ανθρωπινων πραγματων Δοξαστικε
Χαιρε,πνευμα συνθετον και πολυμορφον
Χαιρε,του Ρηγα Φερραιου παιδι
.
.
.
για καθε πραξη η' γνωμη μοναδικη μας
εγνοια η αληθεια
.
.


Ομηρος [ Homer ]
.
Στον Ομηρο.
Εκ Χρεους
.
[τὸ τρίτον αὖτ᾽ Αἴαντα ἰδὼν ἐρέειν᾽ ὁ γεραιός·
τίς τὰρ ὅδ᾽ ἄλλος Ἀχαιὸς ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε
ἔξοχος Ἀργείων κεφαλήν τε καὶ εὐρέας ὤμους;]
.
.
.
ουτος δ 'Αιας εστι πελωριος ερκος Αχαιων
και τι καταντησε ο Αιαντας,να
γυρνα στα βραχια ,χαμενος
στο τελος εστησε στην αμμο το ξιφος και
καρφωθηκε πανω του ,και παει το πελωριο
σωμα,το ερκος των Αχαιων,
αρνυμενος την ψυχην και νοστον
η μηνις ενος ταπεινου ανθρωπου,που
παιρνει βαρια την αδικια,ειχε
αυτη τη ρητορικη μεταχειριση,πολυ
καλα εκανε ο Πλατων να εξορισει
την ποιηση απο την Πολιτεια του,με
ψευτιες θ'ασχολουμαστε τωρα;
.
την ωρα αυτη στη Τροια
επι Σκαιηισι πυληισι η Ελενη παρουσιαζει
στον βασιλια Πριαμο τους Ελληνες
ως αρ'εφαν,Πριαμος δ'Ελενην εκαλεσσατο φωνηι
τον δ'Ελενη μυθοισιν αμειβετο
.
''Ουτος δ'Αιας εστι πελωριος ερκος Αχαιων
.
''Ουτος δ'αυ Λαερτιαδης πολυμητις Οδυσσευς
.
''Ουτος γ'Ατρειδης ευρυ κρειων Αγαμεμνων
.
.


Ανδρεας Εμπειρικος [ 1901-1975 ] Ελληνας ποιητης,πεζογρα-
φος,φωτογραφος,ψυχαναλυτης,γεννηθηκε στην Μπραιλα της
Ρουμανιας,εγκατασταθηκε στην Ελλαδα το 1902
.
.
Στον Ανδρεαν Εμπειρικον.
Εκ Χρεους
.
εντος ατμομηχανης ροδανθων
αιδοιαζουσα κορη ακοιτις
εντος υπερωκεανιου ανθεστηρων
Υπερουσιων ακραιφνες δοχειον
ατελεσφορων υπογαστριων
εν γενει εμπειρικων θαυμασμων
εγκαρσιων ορυχειωσεων υψιπετων
μολων λαβε και αλλων υπερκαινοφανων
αστεισμων περι αρετης
περι ευγονιας
περι ευοδοσεως
αντιθετων κυκλαμινων σκεψεως
εντος των οριων των λοφων ελαφος ποταμος
βουστρυφηδων ανατεμνει κηπαρια μοσχοβολιστα
φωνηεντων
πληρεξουσια νοθευμενων εκ φυσεως
συμφωνων
αντιβοωντος τα ελαχιστα ο Μεγας Αιγαγρος,
ο Μεγας Ψολος των Αθωων,
εκδορευς φαυλων λογιδριων
εμπληστος δικαισυνης ισορροπης
αντιφωνιων
και πληθυνουσα η αμετροεπεια το τρυφηλον
της δολοπλοκιας εκχωρει χερσα επιφανεια
σβολων και τρυγματων σε κυνικους των Δογματων
και της Υβρεως εν καιρω η Νεμεσις και
παραταυτα η Τισις,
ο αποποιων το Φως εν τη Σκοτια πορευθησεται,
και ο μη μετανοων επι αδικια συντριφθησεται
εν πληνθοις
εν δακρυοις εν οδυρμοις
και εγκαρσιως διαφευγουσα η περκα η ιχθυος
τα διαφανα πεπλα των υπερποντιων χρησμων
ως ταπεινη χλοη υπερυψουται εν δοξει
υπερ παντων των χαμερπων εκφανσεων της μωριας
αγορητων πελεκανων των εντομων των πεπτοκοτων
.
αλλοφρονες βδεγλυροι κολακες ,ηγγικεν η
φθινουσα των ανιδεων η
εκλειψη των αγνωμων ,
ηγγικεν η
Υπερκοσμιος Πανηγυρις των Ελληνων
.
.


Ανδρεας Εμπειρικος

ΩΣΑΝΝΑ ΤΑ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΟΜΟΟΥΣΙΑ
.
.
υπερκαινοφανες αεροστατον
εις βαθυν ποντον παρθενος
λοξοδρομων εναλιως εφορμα
δεξιοστροφως εις τα στιλβοντα
λευκοτητα στηθη της
και να! μεγας καυσων
ωσαν το ηφαιστειο της Σαντορινης
να εκρηγνυεται συνθεμελα
με εκσπερματωσεις λαβας ποικιλων ανθεων
ως επι το πλειστον υακινθων
και πληθωρα πεοειδων κρινων
και η φωνη ητο θεσπεσια
και εναρμονια σε τρεις οκταβες
ηδονης και το ελληνικο ρο
ακουσθηκε καθαρο και λαμπρο
και αιθεριο,
ωσαννα τα ελαχιστα και ενδοξα επιγεια
ειναι το πεπρωμενο των ανθρωπων η συμμετρια
κι ο διχασμος σε ομοουσια
Χαιρε των Ατμητων η Υπερβολη
Χαιρε των Ατελων η Εντελεια
Χαιρε των Ελαχιστοβιων το Απεραντο
Χαιρε η κορη η αυνανιζουσα το Ασελγες
Χαιρε η παρθενος η διακορευουσα το Ηδυπαθες
Χαιρε η Ποπη
Χαιρε η Ελενη
Χαιρε η Κωνσταντινα
Χαιρε η Μαρια

και εις το σκοτος
ΦΩΣ
.
.
ΓΑΛΑΖΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ
.
Τετραφωνη ενταση αιθριας λεξης
δυο ωρες και το πελαγο ακινητει στο φως
συνηχηση δρομεων δελφινιων
ποια λεξη φερνει τη μορφη της ως εδω
παλλομενη
η Ελλαδα συμπτωση με τη θαλασσα

να λογοκρινεις Ανδρεαν Εμπειρικον
ειναι να χανεις την ελευθερια σου
να γινεσαι σκλαβος

τι διαφανη μερα διαλεξες ν'άποκαλυψεις

αιωρουμενη ουτοπια ψαχνεις

στο ρο στο ει
στο παντα ρει

ως αυριον ως χθες η Ιστορια αει παρουσα

εις μιαν επι Γης Ηδονην

κυνηγηθηκαν απ'ολα τα καθεστωτα
η Ελευθερια η Δκαιοσυνη η Αληθεια

Υπερ Φυσεως

Υπερ Κοσμου

Υπερ Ανθρωπου

Υπερ Ελευθεριας

Υπερ Δρασεων


Υπερ Ελληνων
.
.
''ΟΚΤΑΝΑ ΕΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΟΚΤΑΝΑ ΕΝ ΗΔΟΝΗ
ΟΚΤΑΝΑ ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ''
ΩΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΑΙΑΝ Ν'ΑΚΟΥΣΘΕΙ
ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΕΙ!
[Ιερη Αναφορα εις τον Ανδρεαν Εμπειρικον]-χ.ν.κουβελης

εκλεισεν τους οφθαλμους οταν τους ηνοιξεν την ειδον να ανοιγη διαπλα-
τα το σωμα και την ψυχην της,να γινεται νοητη,απτη,σωμα περικαλλες και 
σφυζον,Οκτανα μου,ειπον ψιθυριζων,εισαι το μεσον της ελευθερας
εκφρασεως μου,διηνεκης ερως,το ιμερικον θαυμα του εντος και του
εκτος των τηλαυγων ενορασεων,ενοτητα,περαν καθε εννοιας καλου
η' κακου,εσυ δοχειον ιμερικης ηδονης δι'εμε,εγω αμειωτος εκτοξευ-
τηρας σπερματος δι'εσε,πολυυμνητος χρυσαυγης μη-Ουτοπια ΟΚΤΑΝΑ,
ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗΝ ΕΝ ΔΟΞΕΙ ΕΝΣΑΡΚΩΣΗΝ ΣΟΥ,ΕΜΦΥΛΟΣ
ΕΝΤΕΛΕΧΕΙΑ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ,εκεινη ημιγυμνος εις την αρωματι-
σμενην  κλινην εξαπλωμενη εις αισθητικον ημιφως με εκοιτουσεν αισθη-
σιαζομενη  εμφανιζον γλυκειον ερεθυμα εις ολοκληρον το σωμα της
και ηκουα πνιχτην φωνιτσαν διαφευγουσαν εκ λιαν υγραμενων ροδο-
πεταλων  και κατεχομενη υπο εντονων παλμων καρδιας,εβλεπον εκ
της θεσεως μου τα πλουσιως προεξεχοντα στηθη της και τα ροδαλα δαχτυ-
λα της να προστριβουν και να συνθλιβουν την σαρκαν των μηρων της,  
συνειδητον ασυνειδητον ενεργον ενεργουμενον ον πληθωριστικου ερε-
θισμου,ης εξηρχετο,μαλλον εκφραζομενος,δια βογγητων και απαλων
αναπνοων, ρυθμος μουσικης εξαισιας,''αγαπη μου'',''ψυχη μου''και
μετα εξ  εντονοτερου εκχυσεως ηδονης  εκραυγαζεν ''λατρεια μου''
''χαρα ευτυχια μου'',εβλεπον την ενσαρκωσην της Γυναικας ,την επλη-
σιασα και με τα χειλη μου εις τα φλογιζοντα χειλη της της ειπον:''μεθυ-
στικη μου υπαρξις'',την εφιλισα παθιασμενα,και παλιν της ειπον:''εσυ η 
πεμπουσια της θηλυκοτητος'',τοτε ηρχισεν τα τρεμει το σωμα της και
να με εκλιπαρει,να με παρακαλει,κατεχομενη υπο σφοδροτατου ερωτικου
οιστρου δια αμεσον ανευ ορων σαρκικην επαφην,την αλλως λεγομενην 
συνουσιαν,ειδον την θυσανωδην θαλλουσαν ηβην της υγρη βαθεια σχισμη
ροζ γλυκυτατον και το πεος μου στιλπνον σκληρον ορθουμενον εισερχε-
ται του φουσκωμενου υγρου κολπου της και εξερχεται ,πολλακις ηδονικως
παλινδρομων,εκ δε της συνεργειας ταυτης  υπερυψουται εν πληρει δοξει 
λευκοτατον σπερμα και εκτινασεται,''αγαπη μου'' ηκουσθει εις τα ωτα μου 
λιποθυμικως η φωνη της,γλυκυτατη θερμη ιμερικη,το σπερμα μου κοχλαζον
 εκχυθη εντος  του  καιομενου αιδοιου της,εγω εκσπερματιζων καυλοπυρεσ-
σων δονουμενος,εκεινης ηδονιζομενης διαπεραστικη φωνη της εκφευγη:
''ηδονη μου'',''καυλα μου''.εν τελει ο οργασμος,με διαπυρον ζεσιν η ζευξις,
η ολοκληρωσις του ερωτος και το απογαιον της ηδονης,εν τελει το τρυφερον 
αιδοιον της και η λιαν ευαισθητος εγκαυλος  κλητορις  χυνουν εν πληρει εκστασει 
ταρασομενα πυρεσσοντα υπερδονουμενα περισφιγγοντα  τον  εν στυσει φαλ-
λον μου,εντος μας εν συμφωνια κραυγες λαγνειας αντηχουσαν εναρμονιες,''εσυ 
ερωτικη ιερη λαγνεια μου'',της ειπον,εκεινη ανοιγουσα τα υπο ζεσιν φλογιζοντα 
χειλη της  μου απηντησεν,''εσυ ο θαυμαστος ερως,εσυ ο γλυκυτατος αισθησιασμος 
μου,η υπερτατη αγαπη''

ΟΚΤΑΝΑ Ο ΦΑΛΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΔΟΙΟΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΑ
ΟΚΤΑΝΑ ΤΟ ΕΓΩ ΚΑΙ ΤΟ ΕΣΥ ΕΝ ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ
ΟΚΤΑΝΑ Η ΙΔΕΩΔΗ ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΗ  ΠΟΛΙΤΕΙΑ

''ΟΚΤΑΝΑ ΕΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΟΚΤΑΝΑ ΕΝ ΗΔΟΝΗ
ΟΚΤΑΝΑ ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ''
ΩΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΑΙΑΝ  Ν'ΑΚΟΥΣΘΕΙ
ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΕΙ!
.
.


Κωστης Παλαμας
.
Εκ Χρεους
στον Κωστη Παλαμα
.
Ηχειστε οι σαλπιγγες
και δονηστε τη χωρα περα ως περα
Ο Παλαμας δεν ειναι Παρελθον.Ειναι Παρον.Και Μελλον
Ζει και Βασιλευει
Τον γνωριζω απ'τον Λογο το Ρυθμο
απελατης αρματωλος κι Ακριτας Διγενης
στα μαρμαρενια αλωνια ματωνει και σηκωνεται
και παλι ματωνει και σηκωνεται
χιλια χρονια χιλια χρονια
Γυρισε εκει που παντα εγεννηθεις
στη πρασινη πλαση στα δαση στα νερα
ολακερη ζωη ολακερη σοφια
και στ'ακρογιαλια της πατριδας γυριστε,
που παιζατε παιδια με τον αφρο του κυματος
το ξαφνο πεταγμα του γλαρου
του δελφινιου το τιναζμα
το κινησμα τ'αερα
εκει μαζεψτε στις χουφτες τ'ασπρο αλατι
να νοστιμιστε ψωμι φαι και σκεψη
κι ακουστε καρδερινας φωνη τραγουδι
και στα ορθα καλαμια γριλου ροκανισμα
και στη γλινα του βουρκου αναμεσα στα βουρλα
ξυπνειστε γυρινους
ολακερης ζωης αναπνοη
τυλιγαδι Ασαλευτης Οικουμενης
απο κυπαρισσι σ'ελια σκεψη λιτη κι αμολυντη
απο φεγγαρι πανσεληνο σ'ηλιο υπερμαχο στρατηγο
μερα ηλιοκαλη ανοιγεται απλωνεται στα πλατη
νυχτα ονειρο σπαρμενη μαγια κι αρωματα μυρωδικα
Χαιρε,Στ'απαλο λικνισμα των νερων Στο τρανταγμα των φυλλων
Στο περαστικο γυρισμα πουλιου στον ουρανο
Στ'ανθη Ανατολης και Δυσης το πορφυρισμα
Ρωμεικο να.Τρανο Πανηγυρι Ιδεων
και Παναρχαιο Παλεμα Ειρηνης
να σηκωθει να συντριψει το Κακο
να καταλυσει τ'Αδικο
τ'Αποκοσμο το Βαρβαρο τ'Απανθρωπο
εις τον Αιωνα τον Απαντα.

Σκορπιστειτε κουφιοι κι οκνοι φαυλοι και περιττοι
ψευτες μανταρινοι καταληταδες βαρηκουοι
Τσακιστητε νιτερισολογοι
ορνια του Μαμωνα και κορακια
Ρωμεικο,εδω'ναι.Ολακερη ζωη
Ολακερη Σοφια.
.
.


Τακης Σινοπουλος,Ποιητης-χ.ν.κουβελης
.
Εκ Χρεους
ΠΡΟΣΘΗΚΕΣ  ΣΤΟ  ΠΟΙΗΜΑ ''Ο ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ''
ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ-χ.ν.κουβελης
.
Κοιτάχτε μπήκε στη φωτιά! είπε ένας από το πλήθος.
[Μαρια,μπορει να ηταν εκεινος ο Μπιλιας,
εκεινος που τωρα θα βρεχονται τα κοκκαλα του γυμνα
αδεια απο μεδουλι σε καποια σκοτεινη πλευρα της Ιστοριας
εκεινος με υψωμενο το δακτυλο εδειχνε προς τη μερια μας
ενα Τοπιο Θανατου]
Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα. Ήταν
στ’ αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο, όταν του
μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται. Μα δε φωνάζει βοήθεια.
[μας βουλιαζαν οι λεξεις μας,ενας-ενας οι ανθρωποι
χανονταν στις λασπες
κι απο πανω μας πυροβολουσαν οι δολοφονοι
ειδα τον Φιλιππο,με κοιταξε και δεν με κοιταξε,
ειχε φτασει στην αλλη πλευρα,τοτε τον ρωτησα με φωνη,
που δεν ακουσε:
Φιλιππε,γιατι χαθηκες;δεν εισαι αναμεσα μας,τελευταια
φορα σ'ειδαμε στο σταθμο στη Λαρισσα,επειτα κενο,
με τι κενο αδειασες τις μερες σου;]
Διστάζω. Λέω να πάω εκεί. Να τον αγγίξω με το χέρι μου.
Είμαι από τη φύση μου φτιαγμένος να παραξενεύομαι.
[και τι ωφελει,να καθομαι απραγος,η φωτια καιει τα δεντρα,
πριν καηκαν τα σπιτια,το σκυλι ουρλιαζε ολη τη νυχτα,
επειτα το πρωι δεν το ειδαμε,χυμηξε στη ληθη,δεν ξερουμε,
και σενα ρωταω Ελπηνορα,να μου πεις,γεγονοτα,που
σκοτωθηκες,σε ποιο μεταιχμιο;γιατι απο τα λεγομενα σου
θα συμπερανω και θ'αποφασισω για τον κοσμο.
Εμπρος ,λοιπον,Φιλε.Πες.Ακουω.]
Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος;
Το σώμα του το ανθρώπινο δεν τον πονά;
[εχεις μετρησει ποση αποσταση ειναι απο τα ποδια σου,
απο τις πατουσες σου,που αγγιζουν τη γη,μεχρι την ακρη
του κεφαλιου σου,που συνορευει τον ουρανο;Οχι.Να σου πω εγω.
Απειρη.Και δεν ειναι κουφιος κομπασμος.
Δεν εχουμε καιρο για τετοια.]
Η χώρα εδώ είναι σκοτεινή. Και δύσκολη. Φοβάμαι.
Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις, μου είπαν.
[ειναι λιγο πριν ξημερωσει σ'ερημο ακρογυαλι της πατριδας
εδω,που καποτε ηταν γεματο βαρκες,τωρα δεν υπαρχουν,
που ταξιδεψαν τοσοι ανθρωποι χωρις εμας;γιατι δεν γυριζουν;
γιατι μας αποστρεφονται;τοσα χρονια]
Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος.
Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο.
[γυρισε ο Μπιλιας,τον ρωτησαμε ποιο τ'ονομα του.
Δεν απαντησε.Σαν να μην υπηρχαμε.Σκιες.Κι αυτος
πραγματικος]
Γινόταν ήλιος.
[μας χωριζε ενα ποταμι,μπροστα μας πλατυ ισιο
πιο κατω εστριβε.Κανεις δεν γυρισε απο κει να μας πει
τι ηταν,τι υπηρχε,πιο περα απο μας]
Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές
άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε.
[η Μαρια.Η κραυγη της.Ποιους θρηνει η'ποιους φωναζει
να μαζευτουν;Δεν ξερει,πως ειναι δυσκολο να γυρισουν
αυτοι,που πηγαν.Ο Φιλιππος δεν γυρισε.Ο Ιακωβος δεν
γυρισε.Ο Μπιλιας δεν γυρισε.ο Πόρπορας, ο Kονταξής,
ο Mάρκος, ο Γεράσιμος,δεν γυρισαν ο Γουρνάς ο Φάκαλος
ο Tζαννής,ο Παπαρίζος, ο Eλεμίνογλου, ο Λαζαρίδης,ο Φλασκής
ο Kωνσταντόπουλος η Λίτσα η Φανή η Eλένη η Nτόνα η Nανά
ο Γιάννης ο Mακρής, ο Πέτρος ο Kαλλίνικος, ο Γιάννης
ο κουτσαίνοντας,ο Pούσκας,ο Προσόρας,ο Mπακρυσιώρης,
ο Aλαφούζος, ο Zερβός,ο Tζεπέτης, ο Zαφόγλου, ο Mαρκουτσάς,
ο Λουκάς δεν γυρισαν,σε ποια γεγονοτα θεριστηκαν κι αχυρα
σκορπισαν τα κοκκαλα τους;
Kι' από την Πελοπόνησο ως την Λάρισα
βαθύτερα ως την Kαστοριά
που κοπηκε θρυματιστηκε η μνημη τους,και δεν ανασαινει;
τοσο αιμα κι η Ελλαδα ταξιδευει χρονια αναμεσα στους δολοφονους
σκοτεινο ποταμι η Ιστορια μου
ελαχιστος ανωνυμος εγω τους καλεσα σε Νεκροδειπνο
Kι' εκεί μαζι τους ήρθανε πουλιά,
περλεκαμοί κι' άλλα παράξενα,σειράδες, τσιλαμήθρες,σκόρτσοι
κοτσυφια,κιτρινολαιμηδες και νυφούλες
χρόνια και χρόνια ζωντανεύοντας χαμένα πρόσωπα
επειδη τελειωμο δεν εχουν οι ανθρωποι]
Ο ποιητής μοιράζεται στα δυο.
[κι ηρθε ο Μπιλιας,στο θολο φως τον ειδα,δεν ηταν αλλος
και μου'πε με σοβαρη φωνη:Φιλε καιρο με ξεχασες.
Και τοτε θυμηθηκα την υποσχεση στον νεκρο φιλο Ελπηνορα.
Πως τον Λησμονησα
Ειπα να πω κατι,μια δικαιολογια,
και παει χαθηκε]
.
.


Κωστας Βαρναλης,Ποιητης-χ.ν.κουβελης
.
Εκ Χρεους
ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ-ΦΑΛΛΙΚΟ
.
κι αν ειναι να γιομισει απ'ακρου σ'ακρη
η χωρα η ελληνικη γονιμους θεους
το κοτσονατο κριαρι τον φαλλο-ισοκρατη  Πριαπο
το γαιδουρι το βαρβατο.
Αξιον Εστι η Γεννα!Παναξια!
η Ορθοβυζα  Πλαση μου Ελλαδα
.
.


Νικος Εγγονοπουλος,Ποιητης-χ.ν.κουβελης
.
Εκ Χρεους
ενα Ελληνικο Ποιημα
[Αναφορα στον Ποιητη Νικο Εγγονοπουλο]-χ.ν.κουβελης
.
το φως ειναι αποσπασματα λεξεων
[ μια μετρικη ελληνικης μεταφυσικης ] αυτο
που μαθαινουμε απ ' το τοπιο
- ο δειχτης , το δακτυλο τ ' αριστερου χεριου του
γραφει ενα κυκλο με ακριβεια ,
επαναλαμβανει τη κινηση ,
και στο τελος τον ριχνει σαν δισκοβολος αθλητης στο τοπιο
που φωτιζεται απο μια λαμπα πετρελαιου ακουμπισμενη
πανω στο τραπεζι
- [ πως να μην αποσκοπεις στο κερδος παρα να ωφελεις ]
- μπορει να κατασκευαζεται σαν μηχανισμος με γραναζια η Αληθεια ,
αν οχι . τοτε πρεπει να εξαλειψουμε το Ψεμα απ ' τις πραξεις μας
- [και ο κοσμος σαν συνθεση προτασεων υπαρχει ] ομως ,
προπαντος , να αποφυγουμε την κουφια φλυαρια ,
μεσα σε τοσο φως θα ηταν μια υβρις
.
.


Ντινος Χριστιανοπουλος,Ποιητης-χ.ν.κουβελης
.
ΕΚ ΧΡΕΟΥΣ ΣΤΟΝ ΝΤΙΝΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟ
.
Αν και υπηρξα
στα μεσα του 1970 στη Θεσσαλονικη
και γυριζα στα πορνοσινεμα
και στα πορνεια του Βαρδαρη
και στα Λαδαδικα βολταριζα
ποτε δεν συναντησα
τον Ποιητη
ποτε δεν επεσα πανω του
οχι πως δεν υπηρξε
αλλα επειδη ηταν σ'αλλους
χωρους

Εγω,αντρας γυναικων
Αυτος,αντρας αντρων
.
.


Νικος Γαβριηλ Πεντζικης-χ.ν.κουβελης
.
ΕΚ ΧΡΕΟΥΣ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΓΑΒΡΙΗΛ ΠΕΝΤΖΙΚΗΝ
.
Εγω
Λογικος
Ορθολογος
Δεν αντιλεγω
Τον Ποιητην
Νικο Γαβριηλ Πεντζικην
Στη Πιστη του

[πηρε τους μαθητες του και τους εδειξε τα ματια
της Παναγιας,
το ενα ματι της μεγαλυτερο απο τ'αλλο,
και τους ειπε,πως αν δεν ηταν ετσι τα ματια της
ποτε δεν θα εμπενε στην εκκλησια]
η μεταφυσικη
.
.


Μανωλης Αναγνωστακης-ποιητης-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
.
.
Μανωλης Αναγνωστακης
Εκ Χρεους

και να σκεφτεις
πως υπηρξανε ανθρωποι που θελαν να πεταξουν τα κλειδια
που κλεινανε τις πορτες
που θελανε τα σπιτια τους να γινουν σπιτια ολων
κι αν δεν το καταφεραν
καθολου δεν σημαινει πως ειναι αδυνατο να γινει
.
.


Οδυσσεας Ελυτης-ποιητης-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
.
Οδυσσεας Ελυτης
Εκ Χρεους

εμεις εχουμε τη γλωσσα μας
οποτε θελουμε την οργωνουμε
τη σπερνουμε με τα φωνηεντα και τα συμφωνα μας
κι εχουμε σοδεια τις ελληνικες λεξεις μας
να μην μας λειψει σε κανεναν καιρο
ουτε ο Ομηρος ουτε ο Σολωμος
ουτε ο Μακρυγιαννης ουτε ο Αισχυλος
ουτε κι εγω ακομα ο ταπεινος
.
.

Τραγια-χ.ν.κουβελης
.
Ανδρεας Εμπειρικος
Εκ Χρεους
Εις Παρθενον ο Μεγας Στιλβων Τραγος Αλαλαζων Ιμεροεντας Παιανας

Α ο θειος Τραγος του Εμπειρικου ο Μεγας Ψωλος μου εις εκτυφλωτικον ροδον
αιδοιου παρθενος πλεων περιπαθως λαμνοντας αλαλαζων ιμεροντας παιανας
εμπροσθωχωρησας λιαν ευμεγεθους ελευθεριας
μετα θερμοτατων εκπυρσοκροτησεων λευκοτατων πυροτεχνηματων
Ω Μεγα Ψωλε Τραγε Φαλε Πανυπερτε ος μυστικους κορφους κορασιδος
υγρους διαρρυγνυεις και διαστελεις
Εν Ελευθερια Νικηφορος
Εν Λαγνεια Υπεροπτης
Ο Μη Αιδους Αιχμαλωτισθεις
Ο Ασυστολος Ο Απροσμενως Επιπεσων
Ως καυτος Λιβας Καβλος Επερχομενος εις τους ευανθηρους και ευοσμους
λειμωνας παγκαλλου κορης μελαχροης η' ξανθιης χλοης εν τω μεσω
απαλοτατων μηρων ροδαλουντων εκπορθων Μεγας Πριαμος Απαστραπτων
.
.



Νικος Εγγονοπουλος-ποιητης ελλην του κοσμου-χ.ν.κουβελης
.
Εκ Χρεους
ΚΑΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΝ ΠΟΙΗΤΗΝ-χ.ν.κουβελης

κατι να πουμε για τον Νικολαον Εγγονοπουλον που να μην ειναι ατιμωτικον
δια το εθνος μας αλλα να ειναι ηρωικον -ως ταιριαζει-και υμνολογικον
Ελληνα ω| Ελληνα Σιμον Μπολιβαρ
ναι-βεβαιοτατα-υπαρχουν καποιοι αθανατοι αναμεσα μας
να παραδειγματος χαριν ο Θεοφιλος τοσοι Βολιωτες-αλλωστε-εχουν να λεγουν
καποτε αγαπουσα με μεγα παθος τη ζωη-τη ζωη μας οχι μονον την ιδικη μου-
ολες τις εκφανσεις της-κυριως τις πιο ασημαντες-αλλα και τωρα-δεν λεγω-
την αγαπαω
-να με μελλει-κι ας καταντησαμε σακατηδες ανεργιοι της Ιστοριας μας
τωρα-και να το πιστεψεις-αγαπαω περισσοτερο τη ζωη και τη συμμετρια
που εχουν οι ιδεες μας
Ε| Οδυσσεα Αντρουτσο βουνισιες περδικες τα λογια σου
Ε| Γεωργιε Καραισκακη βραχια αετων τα λογια σου
ατιμοι οσοι δυσκολεψανε τη ζωη μας στους εμφυλιους
ψευδορκοι ατιμασαντες -και τι δεν ηταν-και τι δεν ειναι-κακοεργοι οφικκιοφοροι
και υποκριτες νομιμοφανεις-σε διαβεβαιω-ποιητη-θα κριθει ο ανομησας
γιατι να πουμε ψεματα οταν-το ξερουμε καλα-η αληθεια θα νικησει ολοσχερως
το σκοταδι
αχ| ποσοι γελοιοι φανατισμοι το σαρακι του εθνους μας
το ξερεις-δεν γινεται να μην το ξερεις-μια απεραντη ηθικολογια κανει χειροτερο
τον κοσμο
θα συγχωρεθουν αραγε ποτες η απειρη -αμετρη-πλεονεξια μας οι μωροφιλοδοξιες
μας
η απληστια σε επιδειξη και επικρατηση;-αλλιμονον δεν το ελπιζω-εις τον αιωνα
τον απαντα
ωσαν λυκοι θα ειμαστε τρουπωμενοι στο θαλαμι μας ενω ολογυρω μας-το λεγω
μετα βεβαιοτητας-θα υπαρχει πραγματικον-ζωντανον-το ασπαιρον φως
τριανταφυλλενιου ροδωνος αττικου
Ω| Νικο Εγγονοπουλε πολυ σπανια μιλω για σενα εγγονι-η' πατερα-αυτα τα δυο
τα μπερδευω-του Μεγ'Αλεξανδρου
-ποια μαγεια εξασκεις-ποια λεξικα της φυλης ανασκαλευεις-πως εφευρισκεις
τις ωραιες τις λσμπρες τις γενναιες τις εξοχες λεξεις σου;
στο πρωινο κελαδημα του κορυδαλλου μεσα στο βαθυ ισκιο των δεντρων
η δικαιη σνταμοιβη για τη γλυκεια πατριδα μου που-αιωνιως-βασανισθηκε
μ'ολες τις αποχρωσεις της αληθειας ας ορκισθουμε -εμεις οι γενναιοι-
πως δεν θα πεθανουμε ποτε
.
.


Τακης Σινοπουλος-ποιητης-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
.
Εκ Χρεους
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ -χ.ν.κουβελης

χειμωνας
μεσα στην αδεια Ιστορια
ανθρωποι με
κομμενα χερια συντριμενα ποδια
ουτε αγαλματα ουτε ηρωες
''πως εφτασες ως εδω;πες μας ποιος εισαι; πες μας τι εγινε;''
ουτε αγαλμα ουτε ηρωας
σακατης
ρουφιανοι δολοφονοι με
πλαστογραφημενες Ιστοριες ενθεν και ενθεν πορνεια
η Ελλαδα

κενοδοξια ποιητων η ποιηση
η'
εκρηξη της γλωσσας
.
.


Ανδρεας Εμπειρικος-ποιητης-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
.
Εκ Χρεους
ΕΝ ΙΜΕΡΩ ΕΚΣΤΑΣΕΙ ΓΛΩΤΤΑ-χ.ν.κουβελης

ω!το ορμητικοτατον μεγα υπερωκεανιον  εν σφοδρα στυσει φαλλος προσω
ολοταχως εισερχομενον εις κρυφοτατον μυχον αιμασωντος αιδοιου δεκα-
επταετους παρθενου υγραεντος και ζεον περικαλλης ανθωνας ροδων και
ιοφαιων ινιδιων πληρως γεμουσων ιμερου εξαρσεως ω!το ατιθασον στητον
στηθος απαλου σαρκος ευμυριστον θαλλον ευλιγυστον εις τας θωπειας
ποθον αντιδρων ω!τα αλαβαστρινα μπρατσα και η λευκοτητα της κοιλιας
αρχαιοτατη εγκατοικησις  περιστερων ω!ο λαιμος του κυκνου ω!τα κρινο-
δαχτυλα εις ικεσιαν δια αμεσον συνουσιαν ανεμποδιστον ω!οι ελικες των
μηρων ως γαλακτος λευκων λαμπρος διαδρομος σπερματος εκτινασομενου
βαθεως του κολπου αναταραζων τας αισθησεις τας απο αρχης κοσμου
εως συντελειας κοσμου σφαδαζων ηδονουμενον ω! ροδαλον αιδοιον η
νεουργια φωτος βλαστησεως.θαρσαλεον αγνον.απορρητον ελευθερον.
ευκαρπον αμαραντον.απειρογαμον ευοσμον θυμιαμα.θεια εισοδος απροσ-
μαχητος.κραταιον αφθαρτον  ασβηστον φωτιζον.φλογος ερεθυμα αειζεον.
μελιχυουσα κρηνη.το γλυκαινον τα αισθητηρια.ες αει ηδοιον ειναι.
.
.


Μανωλης Αναγνωστακης-ποιητης-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
.
Εκ Χρεους
ησυχοι ημαστε που ξεμπερδεψαμε μια και καλη με την Ιστορια-χ.ν.κουβελης

αν ειναι να εκλαβουν αλλιως την Ιστορια
να την πλαστογραφησουν να την εκχυδαισουν
καλυτερα να σιωπησουμε
να μιλησουν για μυθογραφιες
ν'αλλαξουν τα γεγονοτα μ'αλλα γεγονοτα
να μιλησουν για προσωπα κατα πως τους συμφερει
ν'αλλαξουν ημερομηνιες να σβησουν
να παραχαραξουν την πραγματικοτητα
να μας προσαψουν κενοδοξια ιδιοτελεια
καλυτερα ειναι να σιωπησουμε
αν ετσι πρεπει να κυλησει ο ρους της Ιστοριας
πες πως ποτε δεν υπηρξαμε
αλλωστε ποτε δεν μας αρεσαν οι κουφιοι ηρωισμοι
και μαλιστα,και δεν ειναι σπανιο αυτο,να εξαργυρωνονται
ησυχοι ημαστε που ξεμπερδεψαμε μια και καλη με την Ιστορια
.
.

 Τασος Λειβαδιτης,Ποιητης-χ.ν.κουβελης
.
Τασος Λειβαδιτης,Ποιητης
Αθηνα,20 Απριλιου 1922- Αθηνα ,30 Οκτωβριου 1988
.
ΕΚ ΧΡΕΟΥΣ ΣΤΟΝ ΤΑΣΟ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ
.
σε χρονο φθινοπωρου
επιστροφη απο την αιωνιοτητα
στην αιωνιοτητα
ηταν που εζησα με το δικο σας ονομα
και δεν προδωσα δεν σε κατεδωσα
''Μην τολμησεις ν'ανοιξεις το παραθυρο στο φως''
Αρνηθηκα,ανοιξα
με σιδεροδεσαν στο σκοταδι,''Εχει φως''
φωναξα
''στη νεοτητα μου''
απο'να μακρινο ταξιδι ερχομαι νυχτερινος επισκεπτης
του ακατορθωτου
κατεβαινω στον παλιο ξεχασμενο σταθμο
συνομωτης ,κρυβομαι στα ονειρα,που πραγματοποιουνται
''είμαι εδώ, ανάμεσά σας,
κι ολομόναχος''
εζησα στη χωρα μου σ'ενοικιαζομενα δωματια Ιστοριας
και σου λεω:''Γιατι ηρθαμε εδω;
Μην σωπαινεις''Μην σωπαινεις
Εσυ,Εγω,Εμεις κληρονομοι του αγνωστου
θυμαμαι,το εκμυστερευομαι,το'χω ζωντανο,μεσα στον εμφυλιο
ειδα ενα σωμα κρεμασμενο σ'ενα δεντρο σαν τομαρι ζωου
ξεραινονταν σε τοσο πολυ ηλιο ,
απο τοτε εμεινα για παντα στη Ποιηση

δεν χρειαζεται καμια εξηγηση
ντοκουμεντο ανθρωπου
.
.


Μιλτος Σαχτουρης,Ποιητης-χ.ν.κουβελης
.
Εκ Χρεους
Ασκητεψε σε Διονυσιο Σολωμο
.
απ'το πρωι απ'το ξημερωμα ενα γαλαζιο
τριγωνικο πουλι απαγγελει συμμετρικα
''τα παντα ρει και ρι και τρι''
του'δειξαμε μια πρασινη καρεκλα να καθισει,
καθισε,γεμισε φυλλα το δωματιο,
σιγα -σιγα ανεβαιναν στρωματα -στρωματα,
τοτε ανοιξε η πορτα δυτικα,μπηκε ενα παιδι
με μια μπαλα,την πετουσε στον απεναντι τοιχο
τον γεμισε λεξεις,τις ξεκολλησε μια-μια και τις πεταξε
απ'τ'ανοιχτο παραθυρο ανατολικα
εκεινες μεταιωρισθηκαν κι επειτα επεσαν δυνατα,
αυτο το ειδαμε,
πανω στα δεντρα σ'ολα τα δεντρα στα κυπαρισσια
πανω σ'ολες τις ελιες,τις τιναξαν και πιο πανω
αγγιξαν τους θαμνους,τους τιναξαν στον ουρανο
''Ειναι ο Χρονος που σας δινει αυτο το δωρο''γυρισε
και μας ειπε το παιδι,πλησιασε ,
μας αφησε στα χερια στον καθενα απο ενα αρχαιο πηλινο κεφαλι,
βαρυναν τα χερια,
''μ'αυτο θα πορευεσθε'',
εμεις θελαμε να το ευχαριστησουμε για το δωρο,
ανοιγαμε το στομα ,δεν ακουγονταν φωνη,
''γιατι δεν μπορουμε να μιλησουμε;''
''γιατι δεν μπορουμε να μιλησουμε;''
και τοτε ακουσαμε τη φωνη μας απο τον ουρανο
σηκωσαμε τα κεφαλια μας,κι ειδαμε
στα δεντρα τ'ουρανου να ξημερωνει και πουλια
ανεβασμενα στα κλαδια τους και να πετουν,
και να πετουν τις λεξεις μας,οσες ειπαμε και δεν ακουστηκαν,
τις πιασαμε ,καθενας οπου μπορουσε τις εβαζε,
αλλος στη μεσα τσεπη του σακακιου του τις εχωνε,
αλλος στις τσεπες του παντελονιου
κι αλλος τις εριχνε στο στομα του,τις μασουσε,
τις καταπινε ,σαν να τρωγε ,
''Χορτασα'',ειπε,
και τοτε ειδαμε διαφανο το σωμα του,
το στομαχι του αφομειωνε τις λεξεις
τις διελυε στα γραμματα,
τα γραμματα τα ειδαμε να κυκλοφορουν στις αρτηριες
του,
τον πλησιασαμε ,τα δειχναμε με τα δακτυλα μας,
''να το α ,τωρα ειναι στην αριστερη παλαμη
το μ ειναι στη καρδια''
τα δειχναμε

απ'το πρωι απ'το ξημερωμα ενα γαλαζιο
τριγωνικο πουλι απαγγελει συμμετρικα
''τα παντα ρει και ρι και τρι''
.
. 


Νικηφορος Βρεττακος,Ποιητης-c.n .couvelis  χ.ν.κουβελης
.
ΕΚ ΧΡΕΟΥΣ ΣΤΟΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΒΡΕΤΤΑΚΟ-χ.ν.κουβελης
.
η θαλασσα στρεφεται ολο στρεφεται
σε σχημα κοχυλιου,μη με ρωτησετε πως το ξερω,
και πως ξυνεται στη μυτη ενος ψαριου ο ανεμος
γραφω τη λεξη ροδο,το αντικειμενο ροδο,
σαν μουσικη παρτιτουρα σε μια πλαγια με δεντρα
μιλω απταιστα ελληνικα
και μαζευω σκεψη οπως νερο απο βρυση σε σταμνα
γεμιζω,το φανταζεσαι
αν δεν μου δινανε το απειρο πως θα μετρουσα
τα πεντε δακτυλα τ'αριστερου χεριου μου
και τις πετρες στην ακρη του χωραφιου μου
δεν ξοδευω το φως
το μοιραζω
σου στελνω λιγο ψωμι,εμαθα,η' το υποψιαζομαι,πως πεινασες
και το σπιτι μου βλεπω,στους αιωνες των αιωνων
η δυση γερνει με δυο γαρουφαλλα χρωματα
σπερνει τα χωραφια ,στους αιωνες των αιωνων
καθε μεσημερι πλαθω με πηλο τα πουλια
συμμετρικα σχεδιαζω ,τα πετω
ανοιξ'το παραθυρο, σε φυλλο ελιας
σου στελνω πρασινο κηπο
και το ξερω,το νιωθεις,χρειαζεται πολυ θαρρος
να δεις βρεγμενο το φεγγαρι,αποψε
εκατσα και λογαριασα ,περισσευει το καλο στο κοσμο
α να μην το ξεχασω ,οτι εχω διδαχτει το'χω διδαχτει
απο το ελαχιστο
απο το λιγο
οι λεξεις μου ανεβαινουν
κατεβαινουν
ανεβαινουν
.
.


Γιαννης Σκαριμπας-συγγραφεας-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
.
.
στον Γιαννη Σκαριμπα
-Εκ Χρεους -χ.ν.κουβελης

καλλιο χορευταρας να'μουνα περι
καλλαμαρας με μολυβακια
και στα νερα τα ουλαλουμ
να'ριχνα βοτσαλακια

[απο τη παρασταση Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΟΥΛΑΛΟΥΜ]
Εφοριακος:Καραγκιοζη,ωραιο το σπιτι σου,θα κοστισε ακριβα;
Καραγκιοζης:με ενοικιο μενω,τι με περασες Σεφερη;
Εφοριακος:ομως οικονομας απο τις παραστασεις σου
Καραγκιοζης:βεβαια κονομαω πολλα.Τωρα σημερα και χτες υπεστην
μια αγρια πανστρατια επιθεση δοξης
Εφοριακος:θα επεσες,οπωσδηποτε,εις τον πειρασμον να πλουτισεις
και να δοξασθεις,ολοι ειμαστε αδυνατοι εις την δοξα και τα πλουτη
Καραγκιοζης:εγω πρωτος αδυνατοτατος,ειχα προγκα με τη δοξα.Ο πει-
ρασμος δεν μου ελειψε και δεν τον κατανικησα,ηθελα κι εγω να βαλω
πιλον υψηλον μετα παρασημου ετσι θα φουσκωνα στο ψεμα τους πλη-
σιον μου και τους παραπερα,εις Ελλαδα εις Εχθρωπη εις Αφρικα και
εις Αμερικα και διατι οχι εις Ασιαν και να μη συγγωνευομαστε και εις
Αστραλια
ουλαλουμοντ
.
.

Γιαννης Σκαριμπας-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
.
.
ΧΑΙΡΕ ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ ΟΥΛΑΛΟΥΜ ΕΛΛΑΣ-χ.ν.κουβελης

Τι  σας στεναχωρει αυτηνη η ΕΛΛΑΣ.οπως δουλεψατε το καθενα απο σας
καθικι την καμνατε.Τι φωνασκουτε οι μπουρτζοβλαχοι.Βιασμενη την θελατεν
και εκπορνευομενην καταναλωτριαν και τρυφυλην ρουφιαναν.Οξο οι κοπροι
των Ιδεαλισμων.οι αγραμματοι. της Ιστοριας.οι αχρηστοι.του Μοδερνου.Εγω
στραβος κι εσεις ανοιχτοματηδες.Ας οψετε το 21.Ουλαλουμ Βουτατουμ Ελληνες
καθορνια.Τωρα κλαιτε κι οδυρεσθε.Το πρωτον τι καμνατε;Δεν ενθυμασθε;Επιλησμονες
του κριματος τουτου.Κοιμηθητε τοτες ως εστρωσατε.
Σας εκρουσα τη θυρα και δεν ακουσατε.Ωι εσεις σφαχτα τραγια του Χρηματος.
«Γροίκισα σὰν κάποιο τίναγμα…»,.
– Μὰ βέβαια, βυθιζόμεθα Κυρίες μου και Κυριοι!
.
.
.

GREEK POETRY-ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ Η ΙΣΤΟΡΙΑ- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY-ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ Η ΙΣΤΟΡΙΑ-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.


ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ-ΠΟΙΗΣΗ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
.
.
ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ Η ΙΣΤΟΡΙΑ-χ.ν.κουβελης


Διων του Κλειτια Τυραννος Εν ετει 218 - 210 π.Χ
.
Εκεινος ο Διων του Κλειτια,ενας αχρειος,
μας ξεγελασε,ανεβηκε τα αξιωματα,
μαζεψε κολακες,ιδιοτελεις ανθρωπους και
τωρα κυβερνα [τροπος του λεγειν] τη Πολη
οχτω συναπτα ετη.Και τους μαζευει στη Συγκλητο
βγαζει κουφιους λογους,τους γελειοποιει,
κι αυτοι χειροκροτουν τον τυραννο,
συμφωνουν μαζι του [ ας τους κοτουσε να μην
συμφωνισουν].Και τι να κανει το ποπολο,
τι ξερει απο δημοκρατιες και τετοια,να φαει
να μεθυσει το νοιαζει,κι επειτα ας
τα βγαλουν περα αυτοι που'χουν συμφεροντα.
Ομως τον Διωνα τον οργιζει,πολυ τον πειραζει
που ενας Γραφιας,ενας τιποτενιος δηλαδη,
ο Δημητριος,τολμα να μην τον αναφερει
πουθενα στην Ιστορια που γραφει,[σιγα
τον νεο Θουκυδιδη,και την Ιστορια, αλλα ,να,
δεν παυει να'ναι τελοσπαντων καποια
Ιστορια,και να λειπει] αυτος ο γελειωδεστατος
δεν λεει τιποτα γι'Αυτον,ενα Κενο στην Ιστορια.
Α, θα τον κανονισει[κι αν δεν καταλαβαινει
απο απειλες ,δωροδοκιες] θα τον ξεκανει,λιαν
συντομως μαλιστα.Τοσους εχει να το κανουν,
μετα χαρας μαλιστα,ενα νευμα του,μια
ανεπαισθητη κινηση ,και τελειωσε ο Δημητριος
ο Ιστορικος με την Ιστορια του .[ Και το'χει
βεβαιο πως αφου θα γραψουν για τη δολοφονια
του,ειναι φυσει αδυνατον να μην γραψουν
και για τον φονια του],Ετσι σχεδιαζε ο Τυραννος
να τον γραψει η Ιστορια,τι Τυραννος τι Φονιας.
Ομως αλλα του εμελλαν οι Θεοι,καπου κρυφα
στα περιχωρα ,ετοιμαζουν την εξοντωση του,
ο Αρμοδιος και ο Αριστογειτων[τα ψευδωνυμα
των συνομωτων ]
Η ειρωνεια της Ιστοριας ειναι πως ο Δημητριος
για να τιμησει τους Τυραννοκτονους αναγκαστηκε
να γραψει στην Ιστορια του πως τους απαλλαξαν
''απο τον επαισχυντον Τυραννον Διωνα του Κλειτια''
.
..
Μηδεια
.
Παρατημενη ,ατιμασμενη και διωγμενη η
Μηδεια μετα απο εκεινα τα αποτροπαια
γεγονοτα βρεθηκε στην Αθηνα .Για να ζησει
ειχε στησει ενα παγκο στην Αγορα και που-
λουσε φρουτα και λαχανικα.Σκεφτοταν:
''Ο ανθρωπος ενας λογος βαρυς η' ελαφρυς
στο στομα του αλλου ανθρωπου''
Παρα τα βασανα ηταν ομορφη,πυκνα σγουρα
μακρυα μαλλια, ματια μεγαλα μαυρα, λεπτο
και ψηλο κορμι, γυρω στα τριαντα τοτε.
Ζουσε μονη σ'ενα σπιτι κοντα στη θαλασσα.
Ανθρωπος δεν μπηκε στο σπιτι της.
Με τον καιρο μαθευτηκε πως γνωριζε τη τεχνη
της μαιας , κι ετρεχαν να την καλεσουν να
ξεγεννησει καποια εγγυο γυναικα. Δεν επαιρνε
αμοιβη . Ελεγαν :''Κριμα τετοια αγια γυναικα
να μην εχει αντρα και παιδια''
Οταν εφυγε απο' κεινα τα μερη για τη πατριδα
της ,ολοι στεναχωρηθηκαν πολυ.Κι οταν αργο-
τερα κυκλοφορησαν εκεινες οι φυλλαδες εκεινου
του αγυρτη αναστατωθηκαν ,ουτε ενας τον
πιστεψε και κανενας δεν πατησε στο θεατρο
να δει το εργο του.
.
.
στη τριτη σκηνη βγηκε ο Τειρεσιας
με μαγιο του 19ου αιωνα
στα χερια βατραχοπεδηλα
κιτρινα γαντια
ανοιξε την ομπρελα και
την εκλεισε επειτα
σοβαρος
την αφησε στο τραπεζι
ν'ανεβει τη σκαλα με χορευτικες κινησεις
φτανοντας στον εξωστη υποκλιθηκε
στους θεατας δηλαδη σ'εμας
επειτα σαν να'θελε να μας διασκεδασει
με τριπλη περιστροφη βουτηξε στο κενο χωρο

Σιγα μη μας κοροιδεψε
ενας τυφλος κλοουν ηταν ο γελοιος
.
.
ΗΝ ΤΙΣ ΓΥΝΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΗ , ΥΠΑΤΙΑ
.
'Ην τις γυνη εν τη Αλεξανδρεια,τουνομα
Υπατια'' κατα τον Σωκρατη τον Σχολαστικο
αυτην την τινα γυνη την σταματησαν
στο δρομο την εγδυσαν [ μια γρια ηταν
σαραντα πεντε χρονων ,τι να δουν ; ]
με οστρακα την εγδαραν , την σκοτωσαν,
να μαθει , τρακοσια χρονια και βαλε να
κοροιδευει και να τολμα να διαδιδει τα εθνικα
να'χει φιλο τον Ρωμαιο Ορεστη ενα εχθρο
του λαου, ευτυχως ο κυριος μας ο Κυριλλος
την εδωσε στα δοντια του οχλου, ας λενε
οι αντιθετοι οτι θελουν, τοσα μας εκαναν
αυτοι οι εθνικοι ,μην ξεχασουμε τα θηρια,
τωρα περασαν αυτα , πισω δεν γυριζουμε,
μια γοησα ηταν μια ψευτρα ,ταχα πως
δασκαλους ειχε καποιον Πλωτινο,και
καποιον αλλον Ιαμβλιχο,να περασουν
τον Πλατωνα ,οι σχολιαστες,οι νανοι,
κι η προπαγανδα, ταχα πως εγραψε σχολια
στα Αριθμητικα του Διοφαντου,ακουσον
ακουσον μια Ευα Μαθηματικος,και το
αλλο; σχολια στον Αστρονομικο Κανονα
του Πτολεμαιου,ποτε ειδε τ'αστρα οταν
εβγαζε τα ματια της στα χωραφια;η πορνη,
καλα ολ'αυτα ας τα πιστεψουμε , αλλα
για τα Κωνικα του Απολλωνιου; τι να
συμπληρωσει η ανοητη;αληθεια συμβιβαζονται
Πλατωνικα ,και μαλιστα νεα,με Μαθηματικα;
Επειτα αν αυτα πραγματικα αξιζαν κι ηταν
σπουδαια δεν θα'πρεπε να σωθουν; σωθηκε
τιποτα;εστω μισος παπυρος,πολυγραφοτατη,
καλα το περηφανευτηκε ο Θεοδοσιος ο Μικρος
πως το 416 δεν εμεινε εθνικος για εθνικος
στην αυτοκρατορια κι ας τους να παινευονται
για εναν αστεροειδη με διαμετρο 149 χμ
και καθε 8 ωρες και 52 λεπτα περιστρεφει
στο κενο το ανθρακουχο λιθαρι της η
Υπατια,πολυ διαφημιση γι'αυτη την κενη
Αλεξανδρινη , ας μην εγραφε ο ιστορικος μας,
τι θα'μενε απ'αυτη ; ''και ταυτα πεπρακται
τω τεταρτω ετει της Κυριλλου επισκοπης,
εν υπατεια Ονωριου το δεκατον,και Θεοδοσιου
το εκτον,εν μηνι Μαρτιω ,νηστειων ουσων''
.
καλα ολ'αυτα τα κουφια λογια κι οι
παλληκαριες ,τι θελαν κι αναφερουν
τον Θεοδοσιον,και να σκεψτεις οτι
τον ειπαν Μικρον,το κεφαλαιο Μ
σε τιποτα δεν τον σωζει,ολοι ξερουμε
ποσο μικρος ηταν ,ενα μ μικρο .μωρο
.
.
ο αεχαικος κουρος του Αριστοδικου

ο Κουρος του Αριστοδικου
ο τελευταιος αττικος κουρος
μια υπογραφη σ'ενα εγγραφο
αγοροπωλησιας ενος αγρου
εμεις καθαρισαμε το μαρμαρο απ' το χωμα
τα βλεφαρα ανοιγοκλεισαν στ'αγγιγμα
του ανεμου,το ποσο το πληρωσαμε
σε σημερινα νομισματα,καποιοι
μας λοιδορησαν να σπαταλαμε
για αχρηστες ξεπερασμενες γεωμετριες,
για κατακορυφες μυτες,για τοξα
φρυδιων και κομβους μαλλιων,
εμεις αντιδρασαμε,τους δειξαμε
την ελληνικη αναλογια,με
κατακορυφο επιπεδο τεμνοντας στη μεση
το σωμα χωριζεται σε δυο ομοια μερη
κι ειναι αυτο αχρηστο;
αν το σκεφτεις καλα, ο ανθρωπος
συμμετρος των Ιδεων
.
.
των Κωων εστω καποια νικη

ο γλυπτης Πραξιτελης για ν'αστειευτει,να διασκεδασει
την αυστηροτητα της τεχνης αναπαραστησε τον θεο
Απολλωνα σαν ενα κακομαθημενο αγορι ,που δεν εχει
τι να κανει πως να περασει την ωρα του και σκοτωνει
διασκεδαζοντας σαυρες στον κορμο ενος δεντρου
[Απολλων ο Σαυροκτονος ,ο διθυραμβικος τιτλος ]
και συνεχισε περιπαιχτικα με το θαυμασιο τελειο κορμι
της Φρυνης,ηταν και ερωμενη του το μοντελο,εκανε
δυο Αφροδιτες την εταιρα,η μια ντυμενη ,σεμνη, κι η
αλλη γυμνη,το πρωτο αγαλμα το διαλεξαν και τ'αγορασαν
οι σεμνοτυφοι Κωοι ,το αλλο το πηραν ,οπως αναφερει
ο Πλινιος στη Φυσικη Ιστορια του,οι ελαφρεις Κνιδιοι
[κατοικοι της παλαιας αποικιας των Σπαρτιατων στην
Καρια της Μικρας Ασιας]για κεινο το γυμνο αγαλμα
συνερρεε μεγα πληθος προσκυνητων στην Κνιδο,στην
Ευπλοια Αφροδιτη,και πολυ στεναχωρηθηκαν,εκ των
υστερων,οι φρονιμοι Κωοι,κι οσο χρυσαφι και να εταζε
στους Κνιδιους ο βασιλιας της Κω Νικοδημος, δεν το
αποκτησαν ποτε,κι οι Κνιδιοι περηφανοι το'χαν στησει σε
περιοπτη θεση στο ναο,ακομα και νομισματα εκοψαν γι'αυτη
την εταιρα,και λενε πως πολλοι ηταν οι ερωτυλοι που προ-
σπαθησαν να ζευγαρωσουν με το γυμνο ειδωλο ,
ανεπιτυχως βεβαια.
Δυστυχως το πρωτοτυπο εργο δεν σωθηκε,γι'αυτο
φροντισαν,ως συνηθως σε τετοιες περιστασεις,επιμελως
με ζηλο οι χριστιανοι.
Αντι της Αφροδιτης το θεικο γυμνο κορμι της εταιρας
Φρυνης εχουμε το χοντροκομενο ρωμαικο αντιγραφο
[συμπληρωμενο με το χερι του Τμηματος Ηθων]

Ετσι, ειναι κι αυτο μια καποια εστω νικη
των ατυχων Κωων
.
.
αποσπασμα.1

'' ...πασχισε
να'χει τες ευνοιες των βασιλεων,
και οταν τες εχασε στραφηκε
στους εχθρους των ο αχρειος...''
.
.
αποσπασμα.2

''...ο Ιουλιανος
να δεις ο γελοιωδεστατος
θα μας σερνει στα θεατρα
και στα ωδεια να γεμιζουμε
τ'αυτια μας με ολα τα ανοητα,
που πρεσβευει,μας νομιζει
για δικους του,ομως εμεις
τον εχουμε γραμμενο....''
.
.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ,ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
.
Κι εγω που γραφω αυτα,εκανα ενοικιαστης
στην Ιουλιανου στην Πετροπουλακιδων
στην Αριστομενους.
.
Σ'εκεινον τον Γ' Ιερο Πολεμο ενικησεν ο Φιλιππος Β'
με το Κοινον των Θεσσαλων εκεινους τους αντιπαλους
των Φερων και τους Φωκεους συμμαχους των
και την κορη του απο την θεσσαλη Νικησιπολη
την ειπε Θεσσαλονικη κι εγινε επειτα η Πανελληνια
εκστρατεια του Αλεξανδρου μεχρι τον Ινδο ποταμο
και τελειωσε και στην πατριδα θελει τον θρονο
ο Κασσανδρος γαμπρος του πεθαμενου ενδοξου
βασιλια και για να φανει σπουδαιος ιδρυσε στ'ονομα
της γυναικας του την Θεσσαλονικη απο 26 πολιχνες
και απο την αρχαια Θερμη το ετος 316/15 π.Χ
Τοσο μεγαλωσε η νεα πολη που ωχρηνε την Πελλα
και πολλους επιφανεις φιλοξενησε
το 273 π.Χ τον Αντιγονο Β' Γονατα σαν ηττηθηκε
απο τον Πυρρο και πηγε στην πολη να γλυτωσει
και να ανασυνταχθει κομματι λιγο
ηρθαν και Συροι και Αιγυπτιοι και Ιουδαιοι εμποροι
και κατωκησαν στη πολη να πλουτισουν
και το Βασιλειο των Αντιγονιδων το τελειωσε
ο ρωμαιος υπατος Λευκιος Αιμιλιος Παυλος το 168 π.Χ
και η πολη επαρχια και θεμα της Αυτοκρατοριας
την via Egnatia [αυτη που περπατας]την αρχισαν το 146
και την τελειωσαν το 120 π.Χ ,την Εγναντια Οδο,
οταν σε εμφυλια εχθρητα ηταν οι Δημοκρατικοι με
τους Αυτοκρατορικους στην πολη διαλεξαν
τους Αυτοκρατορικους και πηγαν με το μερος τους
και στην Ιστορια της Ρωμης νικησαν οι Δημοκρατικοι ,
Alea jacta est και δολοφονησαν τον Ιουλιο Καισαρα το 44 π.Χ,
και συ τεκνον,Βρουτε,και πανε τα veni,vidi,vici του
και το 42 π.Χ ο Αντωνιος και ο Οκταβιανος νικησαν
στους Φιλιππους,εδω κοντα μας,τον Βρουτο και
τον Κασσιο και η πολη τιτλοφορηθηκε Civitas Libera
ηρθαν και Ιουδαιοι και το 50 μ.Χ ο Παυλος
επιστολογραφει με Θεσσαλονικεις Αδελφους
στην τετραρχια ο Γαλεριος το 305 μ.Χ με αψιδα
θριαμβου στην Εγναντια,αυτην την Καμαρα,προπαγανδα
διαφημιση της νικης κατα Βαρβαρων και Περσων
και Δημητριων,εκτισε ανακτορο και Μαυσωλειο,αυτην
την Ροτοντα,στα χερια εκεινου του Θεοδoσιου Αγιος Γεωργιος,
σιγα μην το αφηνε μνημειο της Pax Romana,αλλωστε
στο imperium μαρτυρησε ο Δημητριος,
στα χρονια του Θεοδοσιου γλυτωσαμε απο τις ορδες των
απολιτιστων Γοτθων το 378 μ.Χ και σαν σταθεροποιηθηκε
εστειλε διαταγμα απ'την πολη μας,τελος οι εθνικες θρησκειες
και οι διαφοροι παγανισμοι,μωριες ανοησιες,νεα Θρησκεια
μια,α και τι φταιει αυτος αν εξεγερθηκαν κατα
της φρουρας του των Γοτθων του Βουτεριχου,ας
καθονταν καλα,να μην σφαγουν 7000 Θεσσαλονικεις
μεσα στον Ιπποδρομο,το 390,
το 324 ο Κωνσταντινος στην ρηξη του με τον Λικινιο
στον σκαπτο λιμενα ειχε πολλα καραβια και στρατο
οταν τον νικησε στην Χρυσουπολη τον εκλεισε στο
καστρο της Ακροπολης[της δικης μας,οχι της Αθηνας]
και τον δολόφονησε να γλυτωσει απο τις φιλοδοξιες του
και η πολιτικη και το συμφερον
θελησε το ασημαντο Βυζαντιο Βασιλευουσα
και την πολη την λαμπρη Συμβασιλευουσα,
δυο αιωνες σλαβοι με Αβαρους την πολεμουσαν
τους εκοψε τη φορα ο Αυτοκρατορας μας Ιουστινιανος ο Β'
ο Ρινοτμητος,θριαμβευτης κατα των Σλαβων μπηκε στην πολη,
το 688 εγιναν αυτα,
επειτα ηρθε το 904 και Σαρακηνοι του Λεοντα
Τριπολιτη,την πολιορκησαν την αλωσαν την λεηλατησαν
επειτα ηρθε το 1185 και ο διοικητης καποιος Δαυιδ
Κομνηνος το'βαλε στα ποδια και μπηκαν φυλα
Νορμανδων,τι να κανει αδυνατος ανθρωπος ηταν,
εικοσι χρονια το Βασιλειο της Θεσσαλονικης το ειχε
καποιος Βονιφατιος Μομφερατος την εποχη
της Αλωσης της Βασιλευουσας απο τους Φραγκους το 1204,
ηρθε το 1224 σειρα του Δεσποτη της Ηπειρου
Θεοδωρου Δουκα ,Βασιλευς Ρωμαιων στη Θεσσαλονικη,
πως να πανε τα πραγματα,να'χεις απεναντι την
Αυτοκρατορια της Νικαιας,απ'το κακο στο χειροτερο,
ηττα στη Κλοκοτνιτσα 1230 απο τον Βουλγαρο Ιωαννη
Ασσαν Β',παρηκμασαν ως το 1246 που ηρθε νικητης
τροπαιουχος ο Ιωαννης Γ' Δουκας Βατατζης,
πληθη αθλιων ρακενδυτων και πενητων προσφυγων
απο τις εχθρητες των Επιφανων Ευγενων εκεινου
του Μεγα Δουκα Αλεξιου Αποκαυκου με τον κυρ-
Ιωαννη Κατακουζηνο,τι διοικηση να κανουν
τετοιοι ματαιοδοξοι,και το 1342 στασιασαν οι Ζηλωτες,
με την Αννα της Σαβοιας υπερ του Αποκαυκου,μιλουσαν
για ελευθεριες και δικαιωματα,πατησαν σπιτια ευπορων
πλουσιων τα δηωσαν ,πηραν την εξουσια και στο
γυρισμα του 1349 τους ανετρεψαν,στα πραγματα τωρα
ηρθαν οι Ησυχαστες του Γρηγοριου Παλαμα,
Αρχιεπισκοπος της πολης ηταν,απαγορευσε κλασσικα
γραμματα και φιλοσοφιες αρχαιες,με μωριες και
ανοησιες θ'ασχολουμαστε τωρα,επειτα ανοιξαν
οι Σχολες στο Ορος Αθω,τεσσερα χρονια τους
πολιορκουσαν οι Οθωμανοι του Σουλτανου Βαγιαζητ Α',
και τι μπορουσαν να κανουν ανημποροι ως ηταν
τι να ωφελησει ο Αγιος,τι να ωφελησουν τα Υπερμαχω,
μοιραιο ηταν ,επεσαν το 1387
ως το 1402 ,τον Βαγιαζητ νικησε ο τρομερος Ταμερλανος
και στη πολη ηρθε μετα βαιων και κλαδων ο
εκλαμπροτατος Αυτοκρατορας Μανουηλ,δωρο για την
βοηθεια του στον Σουλειμαν Τσελεμπη γιο του Βαγιαζητ
στις εριδες των διαδοχων του θρονου,ενας αδυναμος
ανθρωπος ασχετος στα πολιτικα και τις διπλωματιες
τι φταει αν απο το 1420 οι Βενετοι για εφτα χρονια
παρηκμαζαν στην Εγναντια Οδο μεσα σε λαμψεις
σαπφειρων σε γαλερες και βεγγερες,επεσε η πολη
μεσα σε τρεις μερες,τοσο βασταξαν στην πολιορκια,
αρκετα για αδιαφορους ανθρωπους,δικα μας ειναι;
ξενα ειναι,παμε αλλου.
την 29 Μαρτιου το 1430 επεσε η αγαπημενη πολη
στους Οθωμανους για πεντε αιωνες εφορου ζωης υποτελεις
επαειν η Πολη επαρθηκεν η Σαλονικη
εσβηστην η Συμβασιλευουσα Πολη
και τον 15ο αιωνα εφτασαν κυνηγημενοι απο
την Ιβηρικη την Ισπανια και την Βορεια Ευρωπη
Εβραιοι ανθρωποι Ασκεναζιμ και Σεφαραδιτες
και πηρεν η πολη το προσωπο τους και εζησαν
και προοδευσαν με τους Ελληνες και τους αλλους,
και στην Πυρκαγια του 1917 τους εκαψαν,παει
η πολη,πανε χαθηκαν τα σπιτια τα καταστηματα
οι συναγωγες οι εκκλησιες,αφανισαν 72000 ψυχες,
το 1922-24 αλλαζαν τους ανθρωπους,τους πληθυσμους,
ηρθαν Μικρασιατες και Ποντιοι,Καλαμαρια,Μενεμενη,
Κορδελιο,Ευοσμος,γεμισε η Θεσσαλονικη προσφυγες
με τη Συνθηκη της Λωζανης
και φτανουμε στα χρονια του '30 και σ'εκεινον
τον δικτατορα οι εθνικιστες του καινε την φτωχογειτονια
του Καμπελ να εξοντωσουν Εβραιους και Ελληνες
της Φεντερασιον του Μπεναρογια,να δουνε,απο το 1908
να ζητουνε δικαια και στον ηλιο μοιρα,
τα χρονια ηρθαν διστυχα στην κατοχη στο γκετο
του Χιρς,πηραν τις περιουσιες των Εβραιων Γερμανοι
και Ελληνες συνεργατες,τελικα τους σαρωσαν σαν σκουπιδια
και τους εξοντωσαν στο Αουσβιτς και στο Μπεργκεν-
Μπελσεν,46000 ψυχες εξοντωσαν απ'την πολη
.
κι επειτα στις 22 Μαιου του 1963 τον Γρηγορη Λαμπρακη
το 14ο απο τα 18 παιδια του πατερα και της μανας του
.
και να σκεφτει κανεις πως αν ο σφετεριστης Κασσανδρος,
ανδρας μιας β' αδερφης του ενδοξου στρατηλατη Αλεξανδρου,
μιας ασημαντης πριγκιπισσας,για να φανει σπουδαιος
στους Μακεδονες και στη γυναικα του
δεν ιδρυε την πολη και δεν εδωνε το ονομα της
[ισως και σφοδρα ερωτοχτυπημενος να μην την χασει
υπεκυψε στην ματαιοδοξια της]
ισως για την Θεσσαλονικη να μην νοιαζονταν η Ιστορια
να μην την καταδεχονταν στον λαβυρινθο της
.
[ Μια γνωμη εκφερω,μια απλη αποψη ,ποια θα ηταν
η Ιστορια της Πολης αν την ονομαζαν
π.χ
Νικου -Γαβριηλ Πεντζικη Πολη; ]
.
Κι εγω που γραφω αυτα εκανα ενοικιαστης
στη Ιουλιανου στην Πετροπουλακιδων
στην Αριστομενους
.
.
.
[G.SEFERIS]Γ.Σ.ΣΕΦΕΡΗΣ
''Ο Δαιμων της Πορνειας''
-ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ[στο Ποιημα ''Ο Δαιμων της
Πορνειας'' του Γ.Σ.Σεφερη
[Χ.Ν.Κουβελης]
.
.
...Κυπρον,ου μ'εθεσπισεν....
.
Λεοντιου Μαχαιρα[Εξηγησις της γλυκειας
χωρας Κυπρου,
η οποια λεγεται Κρονακα,τουτεστιν Χρονικον]
Το Χρονικον γραφτηκε το α' μισο του XV αιωνα
στη κυπριακη διαλεκτο της εποχης]
.
[Στην Αρχη] της εξηγησης§234.-Τὸ λοιπὸν ἀφίννομεν τὴν ἐξήγησιν τοῦ σκύλλου
τοῦ σουλτάνου, καὶ ἂς ἔλθωμεν εἰς ἄλλην τῆς ρήγαινας,
ὀνόματι Λινόρας, γυναῖκα τοῦ ἄνωθεν ρὲ Πιέρ. Ὁ καλὸς
ρήγας, ὡς γοιὸν ἠξεύρετε καὶ ὁ δαίμων τῆς πορνείας ὅλον
τὸν κόσμον πλημελᾶ, τὸν ἐκόμπωσεν τὸν ρήγαν, καὶ
ἔππεσεν εἰς ἁμαρτίαν μὲ μίαν ζιτὶλ ἀρχόντισσα ὀνόματι
Τζουάνα Λ᾿ Αλεμά, γυναῖκαν τοῦ σὶρ Τζουὰν τε Μουντολὶφ
τοῦ κυροῦ τῆς Χούλου, καὶ ἀφῆκεν την ἀγκαστρωμένην
μηνῶν ηʹ. Καὶ πηγαίνωντα ὁ ρήγας τὴν δεύτερην φορὰν
εἰς τὴν Φρανγγίαν, ἔπεψεν καὶ ἔφερέν την εἰς τὴν αὐλὴν
ἡ ρήγαινα· καὶ τὸ νὰ ἔλθῃ ὀμπρός της, ἐτίμασέν την
ἀντροπιασμένα λογία, λαλῶντα της: «Κακὴ πολιτική,
χωρίζεις με ἀπὸ τὸν ἄντρα μου!» Καὶ ἡ ἀρχόντισσα
ἐμούλλωσεν· καὶ ἡ ρήγαινα ὥρισεν τὲς βάγες της καὶ
ἔριψάν την χαμαί, [καὶ ἕναν γδὶν] καὶ ἐβάλαν το ἀπάνω
εἰς τὴν κοιλιάν της καὶ ἐκουπανίσαν [πολλὰ πράματα,]
διὰ νὰ ρίψῃ τὸ βρέβος· καὶ ὁ θεὸς ἐγλύτωσέν το καὶ δὲν
ἔππεσεν. Θωρῶντα πῶς τὴν ἐτυράνιζεν ὅλην τὴν ἡμέραν
καὶ δὲν ἔππεσεν, ὥρισεν καὶ ἐσφαλίσαν την εἰς ἕναν
σπίτιν ὡς πισαυρίου· καὶ ὅνταν ἐξημέρωσεν, ὥρισεν
καὶ ἐφέραν την ὀμπρός της, καὶ ἐφέραν καὶ ἕναν
χερομύλιν, καὶ ἁπλῶσαν την χαμαὶ καὶ ᾿βάλαν το είς
την κοιλίαν της καὶ ἀλέσασιν [αʹ πινάκιν] σιτάριν ἀπάνω
εἰς τὴν κοιλιάν της, καὶ ἐκρατοῦσαν την, καὶ δὲν ἔππεσεν
τὸ παιδίν. Καὶ ᾿ποῖκεν της πολλὰ κακά, καὶ μυρίσματα,
τζίκνες, βρώμους, καὶ ἄλλα κακά, καὶ ὅσα ὠρδινιάζαν
οἱ γιλλοῦδες, γοἱ μαμμοῦδες· καὶ τὸ παιδὶν περίτου ἐδυ-
νάμωννεν εἰς τὴν κοιλιάν της. Ὥρισέν τη νὰ πάγῃ ἔσσω
της, καὶ [ἐπαράγκειλεν τῆς ὑποταγῆς της, ὅσον γεννήσῃ
τὸ παιδὶν νὰ τὸ φέρουν τῆς ρήγαινας· καὶ ἤτζου ἐγίνην,
καὶ δὲν ἠξεύρομεν τίντα ἐγίνην τὸ βρέφος τὸ καθαρὸν
καὶ ἄπταιστον.]
.
[ Ουτε το ποιημα ''ο Δαιμων της Πορνειας''του Γ.Σ.Σεφερη
ουτε η Μεταγραφη του θα ηταν δυνατα αν δεν υπηρχε
ο Καβαφης]
[Η Μεταγραφη του Ποιηματος εγινε για να δοκιμασθει
η αντοχη της γλωσσα μου στην μεταπλαση του]
.
.
Ο ΔΑΙΜΩΝ ΤΗΣ ΠΟΡΝΕΙΑΣ
[του Γ.Σ.Σεφερη]
.
....................................................Nicosia e Famagosta
..............................per la lor bestia si lam enti e garra
....................................................................PARADISO
.
...ὡς γοιὸν ἠξεύρετε καὶ ὁ δαίμων τῆς πορνείας ὅλον τὸν
κόσμον πλημμελᾶ τὸν ἐκόμπωσε τὸν ρήγαν καὶ ἔππεσεν
εἰς ἁμαρτίαν...
ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΜΑΧΑΙΡΑ
.
Ὁ Τζουὰν Βισκούντης εἶχε γράψει τὴν ἀλήθεια.
Πῶς πλέρωσε μαυλίστρες ὁ κούντη Τερουχᾶς
πῶς βρέθηκαν ἀντάμα αὐτὸς κι ἡ ρήγαινα
πῶς ἄρχισε τὸ πράμα, πῶς ξετέλειωσε,
ὅλα τῆς Λευκωσίας τὰ κοπέλια
τὸ διαλαλοῦσαν στὰ στενὰ καὶ στὶς πλατεῖες.
Πῶς ἦταν ἡ γραφὴ σωστὴ ποὺ ἔστειλε στὴ φραγκιὰ στὸ ρήγα
τὸ ξέραν οἱ συβουλατόροι.
..........................................Ὅμως τώρα
συνάχτηκαν καὶ συντυχαῖναν γιὰ νὰ συβουλέψουν
τὴν Κορόνα τῆς Κύπρου καὶ τῶνἹεροσολύμων·
τώρα ἦταν διαταμένοι γιὰ νὰ κρίνουν
τὴ ρήγαινα Λινόρα ποὺ κρατοῦσε
ἀπ᾿ τὴ μεγάλη τὴ γενιὰ τῶν Καταλάνων·
κι εἶναι ἀνελέημονες οἱ Καταλάνοι
κι ἂν τύχαινε κι ὁ ρήγας ἐκδικιοῦνταν
τίποτε δὲ θὰ τό ῾χαν ν᾿ἁρματώσουν καὶ νὰ῾ρθοῦνε
καὶ νὰ τοὺς ξολοθρέψουν αὐτοὺς καὶ τὸ βιό τους.
Εἶχαν εὐθύνες, τρομερὲς εὐθύνες·
ἀπὸ τὴ γνώμη τους κρέμουνταν τὸ ρηγάτο.
.
Πὼς ὁ Βισκούντης ἦταν τίμιος καὶ πιστὸς
βέβαια τὸ ξέραν·ὅμως βιάστηκε,
φέρθηκε ἀστόχαστα ἄμοιαστα ἄτσαλα.
Ἦταν ἁψὺς ὁ ρήγας, πῶς δὲν τὸ λογάριασε;
καὶ μπρούμυτα στὸν πόθο τῆς Λινόρας.
Πάντα μαζί του στὰ ταξίδια τὸ πουκάμισό της
καὶ τό ῾παιρνε στὴν ἀγκαλιά του σὰν κοιμοῦνταν·
καὶ πῆγε νὰ τοῦ γράψει ὁ ἀθεόφοβος
πῶς βρῆκαν μὲ τὴν ἄρνα του τὸ κριάρι·
γράφουνται τέτοια λόγια σ᾿ ἕναν ἄρχοντα;
Ἦταν μωρός. Τουλάχιστο ἂς θυμοῦνταν
πὼς ἔσφαλε κι ὁ ρήγας·ἔκανε τὸ λιγωμένο
μὰ εἶχε στὸ πισωπόρτι καὶ δυὸ καῦχες.
Ἀναστατώθη τὸ νησὶ σὰν ἡ Λινόρα
πρόσταξε καὶ τῆς ἔφεραν τὴ μιά, τὴ γκαστρωμένη
κι ἄλεθαν μὲ τὸ χερομύλι πάνω στὴν κοιλιά της
πινάκι τὸ πινάκι τὸ σιτάρι.
Καὶ τὸ χειρότερο- δὲν τὸ χωράει ὁ νοῦς-
ἀφοῦ τὸ ξέρει ὁ κόσμος ὅλος πὼς ὁ ρήγας
γεννηθηκε στο ζωδιο του Αιγοκαιρω,
πῆρε στὰ χέρια του ὁ ταλαίπωρος καλάμι
τὴ νύχτα ποὺ ἦταν στὸν Αἰγόκερω ἡ σελήνη
νὰ γράψει τί; γιὰ κέρατα καὶ κριάρια!
Ὁ φρόνιμός τη μοίρα δὲν τηνε ξαγριεύει.
Ὄχι· δὲν εἴμαστε ταγμένοι γιὰ νὰ ποῦμε
ποῦ εἶναι τὸ δίκιο. Τὸ δικό μας χρέος
εἶναι νὰ βροῦμε τὸ μικρότερο κακό.
Κάλλιο ἕνας νὰ πεθάνει ἀπὸ τὸ ριζικό του
παρὰ σὲ κίντυνο νὰ μποῦμε ἐμεῖς καὶ τὸ ρηγάτο.
.
Ἔτσι συβουλευόντουσαν ὅλη τὴ μέρα
καὶ κατὰ τὸ βασίλεμα πῆγαν στὸ ρήγα
προσκύνησαν καὶ τοῦ εἶπαν πὼς ὁ Τζουὰν Βισκούντης
εἶναι ἕνας διαστρεμμένος ψεματάρης.
.
Κι ὁ Τζουᾶν Βισκούντης πέθανε ἀπ᾿ τὴν πείνα σὲ μιὰ γούφα.
Μὰ στὴν ψυχὴ τοῦ ρήγα ὁ σπόρος τῆς ντροπῆς του
ἅπλωνε τὰ πλοκάμια του καὶ τὸν ἐκίνα
τό ῾παθε νὰ τὸ πράξει καὶ στοὺς ἄλλους.
Κερὰ δὲν ἔμεινε ποὺ νὰ μὴ βουληθεῖ νὰ τὴν πορνέψει·
τὶς ντρόπιασε ὅλες. Φόβος κι ἔχτρα ζευγαρῶναν
καὶ γέμιζαν τὴ χώρα φόβο κι ἔχτρα.
.
Ἔτσι, μὲ τὸ«μικρότερο κακό», βάδιζε ἡ μοίρα
ὡς τὴν αὐγὴ τ᾿ Ἁγι᾿ Ἀντωνιοῦ, μέρα Τετάρτη
ποὺ ἦρθαν οἱ καβαλάρηδες καὶ τὸν ἐσύραν
ἀπὸ τῆς καύχας του τὴν ἀγκαλιὰ καὶ τὸν ἐσφάξαν.
«Καὶ τάπισα παρὰ οὕλους ὁ τουρκοπουλιέρης
ἧβρεν τὸν τυλιμένον τὸ αἵμαν» λέει ὁ χρονογράφος
«κι ἔβγαλεν τὴν μαχαίραν του καὶ κόβγει
τὰ λυμπά του μὲ τὸν αὐλὸν καὶ τοῦ εἶπε:
Γιὰ τοῦτα ἔδωκες θάνατον!».
...............................................Αὐτὸ τὸ τέλος
ὅρισε γιὰ τὸ ρήγα Πιὲρ ὁ δαίμων τῆς πορνείας.
.
.
.
Μεταγραφη [Χ.Ν.Κουβελη] στο ποιημα
Ο ΔΑΙΜΩΝ ΤΗΣ ΠΟΡΝΕΙΑΣ
του Γ.Σ.Σεφερη .
.
.
Την ωμη αληθεια τον εγραψε ο σιρ Τζουαν Βισκουντης.
Ο κουντης τε Ρουχας πληρωσε μαγισσες γοησες
κι επεσε στο κρεβατι με τη ρηγισα
τον εγραψε την αρχη της ιστοριας,το τελος της,ολα
και πως στην Λευκωσια ολοι το'ξεραν
και το κουβεντιαζαν στις ρουγες και στην αγορα
[Ἐγράπτη ἐν τῆ πόλει Λευκωσία ιγʹ δικεβρίου ͵
ατξηʹ Χριστοῦ]
Το'ξεραν οι συμβουλοι ,οσα γραφτηκαν στον ρε
στην Φρανγγιαν ησαν περα για περα σωστα
Τωρα μαζευτηκαν ν'αποφασισουν τι να συμβουλευσουν
τι να πουν τι γνωμη να δωσουν στον Κυριο
της Κυπρου και των Ιεροσολυμων
[(τὸ) κοντοσταυλίκιν τῆς Κύπρου, καὶ σταυλον
τῶν Ἱεροσολύμων]
Διαταχθηκαν να δωσουν κριση για τη ρηγισα
την Ελεονωρα κορη απο μεγαλο γενος Καταλανων
[Καὶ ὁ ρὲ Πιὲρ ἁρμάστην μίαν ὄμορφην κόρην
ἀπὸ τὴν Καταλονίαν, τὴν Λιονόραν τε Ραού.
Καὶ ἐστέφθην μὲ τὸν ἄνωθεν ρὲ Πιὲρ ἀντάμα.]
κι ειναι εκεινοι οι Καταλανοι αδιστακτοι
δεν αστειεβονται,θα πεσουν πανω στον ρηγα
ανελεητοι αν ηθελε εκδικηθει,σε τιποτα δεν το'χαν
να καταπλευσουν ταχιστα στο νησι με πλοια
και στρατο και να τους αφανισουν ολους
κι αυτους μαζι με τα υπαρχοντα τους
Εφεραν ευθυνη τρανη ευθυνη,απ'την κριση τους
χανονταν η' σωζονταν το ρηγατο
.
Το'ξεραν ο Τζαν Βισκουντες ηταν πιστος και τιμιος
ομως τι τα'θελε και μπερδευτηκε και να μαρτυρησει
τα μοιχα επραξε απερισκεπτα βεβιασμενα κι ανοητα
Ο ρηγας ηταν οξυθυμος,αυτο διολου δεν το σκεφτηκε;
πιασμενος σαν αρκουδι στα διχτια της Λιονορας
Και στις απουσιες του παντα γυρω απ'το κορμι του
τη νυχτα πριν κοιμηθει τυλιγε σφιχτα το μεσοφορι της
να το αναπνεει,σ'αυτον εγραψε ο ανοητος να του πει
πως η ομορφη αιγα του βαρβατισε με τον τραγον
Γινεται να γραψεις τετοια γεγονοτα σ'εναν Αφεντη;
Α διχως αλλο ηταν ανοητος.Τι δεν ηξερε ταχα τον ρηγα;
τι καθαρος δεν ηταν στα συζυγικα,πως υποκρινονταν τον πιστο
και στα κρυφα μοιχευε με δυο γυναικες
Το νησι ταραχτηκε σφοδρα σαν μαθευτηκε η διαταγη
της Λινορας να της συρουν μπροστα της τη μια απ'αυτες,
εκεινη που ηταν γκαστρωμενη μηνων η' ,ονοματι
Τζουανα Λ'Αλεμα,[η αλλην καυχαν του ητον η ταμε Τζιβα
τε Στααντιλιου] κι εβαλε και κοπανισαν
στην κοιλια της πολλα πραγματα να πεσει το βρεφος
και την αλλη ημερα ξημερωνοντας εβαλαν
πανω στην κοιλια της χερομυλο ν'αλεσει πινακι σιταρι
και παλε το παιδι δεν επεσε και τοτε μεταχειριστηκε
πολλα κακα,τσικνες και βρωμους κι αυτα εγιναν
χωρις να'χει παθει το βρεφος το καθαρον και απταιστον
Το χειροτερο ειναι και δε το βαζει ο νους,ολοι γνωριζαν
πως τη νυχτα που γεννηθηκε ο ρηγας στον Αιγωκερο
ηταν ο ηλιος,και να πιασει ο μωρος την πενα να γραψει;
και τι να γραψει; για κερατα και για κριαρια
Ο σωφρων ανθρωπος τη μοιρα του δεν την προκαλει
Οχι,ποτε.Εμεις δεν ειμαστε εδω να ζυγιαζουμε που'ναι
το δικιο.Δικια μας δουλεια ειναι να κανονιζουμε
τα πραγματα ετσι για να'χουμε την μικροτερη ζημια
Συμφερον ειναι ενας να χαθει απ'το γραφτο του
παρα σε μεγαλο κινδυνο και φασαριες να μας βαλει
εμας που δεν φταιμε σε τιποτα και μαζι το κρατος
.
Μ'αυτα κα μ'αυτα ολη τη μερα συνεδριαζαν
και σαν εδυσε ο ηλιος ειδαν τον ρηγα
γονατισαν και του ειπαν για κεινον τον Τζουαν Βισκουντης
πως ενας αδιαντροπος εκβιαστης ειναι,ενας μεγαλος ψευτης
.
Και ο Τζουαν Βισκουντης ριχτηκε ζωντανος σε γουβα βαθεια
[στη γουφα του Σκουτελα εις την Κερυνιαν,επειτα εις τον
Λιονταν]στη γη και πεθανε απο την πεινα και την διψαν
τετοια τυχην ηβρε
[καὶ ἔμεινεν χωρὶς φᾶν ὥς που καὶ ἀπόθανεν. Ὁ αὐτὸς
καβαλλάρης ἂν ἦτο νὰ σᾶς εἴπουν ποτάπος ἀντρειωμένος ἦτον,
καὶ εἰ(ς) τζοῦστες καὶ πᾶσα ἄρματον ἦτον πολλὰ βαλέντε
ἀντρ(ει)ωμένος· τάμε ὁ θεὸς νὰ τοῦ συγχωρήσῃ.]
Μα στο μυαλο και στη ψυχη του ρηγα φυτρωσε και θεριεψε
ο σπορος ο δαιμων της ντροπης του κι απλωσε πλοκαμια
σαν χταποδι και τον γραπωσαν να τον πνιξουν
αν δεν εκανε στους αλλους αυτο που εκεινον τον ντροπιαε
και τον ταπεινωσε
Δεν αφησε κυρα για κυρα στη χωρα να μην την πορνεψει,
ολες τις ατιμασε.Ο φοβος και το μισος,τα δυο μαζι
πλημμυρισαν και μολεψαν τη χωρα με φοβο και μισος
.
Κι ετσι με ''τη μικροτερη ζημια'' κυλουσε ο καιρος
ως το ξημερωμα,ημερα Τεταρτη,τ'Αγιου Αντωνιου
[τῇ τρίτῃ τῇ ιςʹ ἰαννουαρίου ατξηʹ Χριστοῦ]
τοτε μπηκαν αρματωμενοι στ'αλογα τον βρηκαν
στο κρεβατι της αμοροζας του,τον επιασαν τον εσυραν
και του εκοψαν συριζα στον λαιμον του τον λαρυγγα
''και ταπισα παρα ουλους,ο τουρκοπουλιερης
[και τελευταιος απ'ολους ηρθε ο τουρκος αξιωματικος]
λεει ο χρονογραφος Λεοντιος Μαχαιρας στην Κρονακα του
της γλυκειας χωρας Κυπρου
εκει στο μερος που τον βρηκε βουτιγμενον στο αιμα
βγαζει το μαχαιρι του και του κοβει συριζα τ'οργανα
και τα πετα στους σκυλους να τα φανε
''καὶ εἶπεν του: Διὰ τοῦτα ἔδωκες θάνατον!»
[Για ολ'αυτα πληρωθηκες με θανατο]
...............................................................Μ'αυτο το τελος
πληρωσε ο αρχεκακος δαιμων της πορνειας τον ρε Πιερ
του Λουζουνια[Αρχων εις(τὸ) κοντοσταυλίκιν τῆς Κύπρου,
καὶ σταυλον τῶν Ἱεροσολύμων]
.
Η Κυπρος ταξιδευει χρονια αναμεσα στους δολοφονους
και η Ελλαδα
.
παραφραζοντας τον Τακη Σινοπουλο
.
.
[Στο Τελος] της εξηγησης§281.-Καὶ οὕτως ἐνέβησαν οἱ καβαλλάριδες ν-εἷς ὀπίσω
τοῦ ἄλλου, καὶ ὅλοι ἐβάλαν τὰ μαχαίργια τους διὰ τὸν ὅρκον,
καὶ ἐκρατοῦσαν τοὺς ἀδελφοὺς τοῦ ρηγός κοντὰ καὶ σφικτά,
διὰ νὰ μηδὲν γενῇ τίποτες ταραχή· ἐκεῖνοι ἐφοβοῦνταν μηδὲν
τοὺ(ς) σκοτώσουν. Καὶ τἄπισα παρὰ οὕλους ἦρτεν ὁ
τουρκοπουλιέρης ὅπου δὲν ἦτον εἰς τὴν βουλήν τους·
διὰ νὰ μηδὲν ᾖνε ἔξω τῆς βουλῆς, ηὗρεν τον τυλιμένον
(᾿ς) τὸ αἷμαν του, ἀναβράκωτον καὶ κομμοκέφαλον, καὶ
ἔβγαλεν τὴν μάχαιράν του καὶ κόβγει τὰ λυμπά του μὲ τὸν
αὐλόν, καὶ εἶπεν του: Διὰ τοῦτα ἔδωκες θάνατον!» Καὶ πολλά
τὸν ἐλυπήθην, ἀμμὲ διὰ νἆνε εἰς τὴν συντροφιάν τους
τὸ ᾿ποῖκεν
.
.
ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ
[ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ ΤΟΥ ΚΥΡ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ ΔΟΥΚΑ]
.
ητο βεβαιο πως μια παλακκιδα το ονομα Θεοδωρα
φιληδονη και ακρα φιλοχρηματη τον ειχε γερα δε-
μενον με μαυλισματα στα δεσμα της αιχμαλωτον
ερμαιον του παθους του τον κυρ Ανδρονικον
Δουκα,τεσσερα και πλεον ετη,και μεσα στα αρχο-
ντικα και μεσα στις ριμες και στα καπηλεια και
στα χαμαιτυπεια της πολης ολοι εκεινα τα ηξεραν
καλα και τα κουβεντιαζαν φανερα,πως μια αμοροζα
τον σερνει στα ποδια της μια πορνικη αβουλο
παιγνιο στα χερια της σαν να ηταν αγουρος κι ανοη-
τος,και πως για τη δικη του φαμελια δεν εχει πλεον
νου και εγνοια καμια,και τουτα δεν ειναι καλα
πραγματα και θα καταληξουν σε κακα,και δεν επε-
σαν εξω στις κρισεις τους,οπως τον προσταξεν τον
κυρ Ανδρονικον Δουκαν εκεινη η μοιχαλιδα η Θεο-
δωρα ετσι εκεινος επραξε,εξωρισεν στα ξενα
μακρια την νυμφευτη του ,ταχα πως ηταν μαγισσα
ειδωλολατρισα,και τα παιδια του ηταν καρποι ερα-
στων ,λενε πως εβαλε δικους του μυστικους να
την φονευσουν να εξαφανισθει απο το προσωπο
της γης,τα δε ανηλικα και αμοιρα παιδια του τα πε-
ταξε σε φτωχοκομεια και σε ορφανοτροφεια,την δε
παλλακιδα του την σπιτωσε και σπαταλουσε τα χρη-
ματα του στις ορεξεις της σε ακριβα κοσμηματα σε
λουσα και πολυτελειες,κι ηταν πολλοι να τον φθο-
νησουν να κοιμαται με τετοια γυναικα ωραιοτατη
στο κρεβατι του,και τα πλουτη του γρηγορα σκορ-
πιστηκαν και τα χρηματα σπαταληθηκαν,αλλα δεν
εμειναν,και θα την εχανε την Θεοδωρα,τοτε μηχα-
νευτηκε σχεδιο να κλεψει απο το δημοσιο ταμειο,
και αυτο επραξε,γρηγορα τον υποψιαστηκαν και
γρηγορα φανερωθηκε,πηγαν κουστουδια στρατιω-
των και τον συνελαβαν νυχτα στο σπιτι της αμοροζας
του,τον εκλεισαν στο κατεργο και μαρτυρησε,πως εκει-
νος ηταν ο κλεφτης,πως εξωρισε τη γυναικα του,
μονο για την Θεοδωρα δεν εβγαλε μιλια,δεν ειπε τι-
ποτα ουτε την κατηγορησε,τον δικασαν στη φυλακη
δεκα χρονους να κλειστει κι υστερα να εξορισθει στα
μακρινα τα ξενα,την δε γυναικα εκεινη της απωλειας
του δεν την πειραξαν,κι εκεινη στερουμενη τον προ-
στατη της και την αφθονιαν του επεστρεψε στα μερη
του προηγουμενου βιου της ,και ζουσε ως παλλακιδα
αμοροζα,εκεινος δε ο κυρ Ανδρονικος Δουκας μετα το
τελος των χρονων της φυλακης εξορισθηκε και περι-
πλανηθηκε στις ερημιες του κοσμου και δυστυχησε
σε ξενους τοπους ανεστιος και αστεγος πολυ χρονο,
οταν ηρθε το πληρωμα του καιρου και βρηκε σπηλαιο
σε βραχο ,μετανοων εκει εκατοικησε,και ηταν το
σπηλαιο στη κορυφη υψηλοτατου βραχου ορθου
πανω απο τη θαλασσα,εζησε εκει σιτιζομενος ελαχι-
στα με αγρια χορτα και με λιγοστα ψαρια που επιανε
στα περιοδικα απονερισματα της θαλασσας.
.
.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΠ'ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΝ ΣΙΚΕΛΙΑ
ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ ΜΑΣ
.
Μαρτυς μας αδιαψευστος ο Θουκυδιδης πως
κατεβηκαμε με αμαξες και πεζοι στον Πειραια
στο λιμανι εκεινη τη μερα της Ανοιξης να δουμε
τα καραβια μας να πλεουν για την φημισμενη
εκστρατεια στη Σικελια,πολυς κοσμος μαζευτηκε
απ'ολα τα σημεια της Αττικης,και τα παιδια μαζι
μικρα μεγαλα κουνουσαν στα χερια σημαιουλες.
Επ'ευκαιρια ποζαραμε σε υπαιθριους φωτογραφους
για μια αναμνηστικη φωτογραφια του κλεους μας,
στο βαθος η δαντελα της Αιγινας αχνη
''Ωραιος καιρος,ηλιος''ειπε η Ελενη ευτυχισμενη
στον συζυγο διπλα της,εναν Ροδιο πλουσιο εποικο
''Να παρουν μαζι τους ηλιο,θα τους χρειασθει φως
στα σκοταδια που θα βρεθουν που θα πεσουν ''
και το συγκεντρωμενο πληθος χειροκροτουσε δυνατα
να εγκαρδιωσει τους στρατιωτες και απο τα πολυαριθμα
πλοια απαντουσαν οι στρατιωτες με ενθουσιωδεις
ζητοκραυγες κι εφευγαν οι στρατιωτες μακραιναν
και το 'ξεραν πως πισω δεν θα γυρισουν οι περισοτεροι
Η Ιστορια ευγενικη θα γραψει,βεβαια,γι'αυτους
και για την ηλιολουστη μερα εκεινης της Ανοιξης
θα γραψει,και για τις ζητωκραυγες ,ολα θ'αποθανατισθουν
με ακριβεια και με αυστηρη αντικειμενικοτητα,
ισως μπορει να γραψει και για μας που απομειναμε
πισω θεατες,μεχρι να'ρθει,κι ειναι βεβαιο πως θα'ρθει
η μερα που η φωτογραφια θα κιτρινισει στη κορνιζα
στο τοιχο του σπιτιου μας,ποιοι ειναι αυτοι
που καποτε υπηρξαν και τωρα τους ξεχασαμε,
κι αυτους και τις ενδοξες εκστρατειες τους,
μοιραια ξεχνιουνται,πεταξε πετρα ο Χρονος,
ανοιξε η πετρα στο νερο τρυπα και ναυαγησαν
.
Ομως εκεινη την εξαισια ηλιουλουστη μερα
της Ανοιξης ολα ηταν διαφορετικα και λαμπρα
.
.
ΟΥ ΝΕΜΕΣΙΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ-ΕΛΕΝΗ/ΜΑΡΙΑ ΣΚΛΗΡΑΙΝΑ
.
.
Στις Σκαιες Πυλες στην Τροια ειδαν την Ελενη και ειπαν:
ου νέμεσις Τρώας και ευκνήμιδας Αχαιούς
τοιήδ' αμφί γυναικί πολύν χρόνον άλγεα πάσχειν.
αινώς αθανάτησι θεής εις ώπα έοικεν
Ομηρου Ιλιαδα-ραψωδια γ'-156-158
καμια τιμωρια  δεν ειναι οι Τρωες και οι Ελληνες
για μια τετοια γυναικα τοσο πολυ καιρο να δεινοπαθουν,
τρομερα στις αθανατες θεες μοιαζει στην μορφη
[χαλαλι για μια τετοια γυναικα οι Τρωες και οι Ελληνες
τοσο πολυ καιρο  πονους να υποφερουν,
τρομερα στις αθανατες θεες μοιαζει στην οψη ]
το  ιδιο αναφωνησε ενας ασικης στην Αγορα της Πολης οταν ειδε
να περναει η πανεμορφη Μαρια Σκληραινα ερωμενη του αυτοκρα-
ρα Κωνσταντινου Θ' του Μονομαχου,συζυζου της Πορφυρογεν-
νητης Ζωης,μια οπτασια ητανε,ενα χαρμα ιδεσθαι,η αποκαλουμενη
Σεβαστη με τις ευλογιες της ιδιας της Ζωης,μεγαλος πειρασμος,πηγη
σκανδαλων και στασεων,μια χαιδιαρα γυναικα:
ου νεμεσις Βυζαντινοι αμαρτιας πασχειν
χαλαλι Βυζαντινοι για μια τετοια γυναικα ν'αμαρτανεις
.
.
Στη Μαρια Μηδεια Τοσκα Νορμα
.
μετα τα αποτροπαια γεγονοτα η πριγκιπισσα Μηδεια
παρουσιασθηκε στην Αγορα μπροστα στο λαο και
ζητησε τους δικαστες να την καταδικασουν,εκεινοι
τα ηξεραν ολα με την παραμικρη λεπτομερεια ,
αν και με καποια υπερβαση ,απο τον ποιητη Ευριπιδη,
την πηραν οι στρατιωτες στην αυλη του δικαστηριου,
οι δικαστες συσκεφθηκαν,και με τρομο ανακαλυψαν
πως δεν υπηρχαν νομοι για μια τετοια πραξη,για ενα
τοσο ειδεχθες εγκλημα,ανησυχησαν για το κενο νομου,
επειτα τα χρονια περασαν και βαραιναν στους ωμους
και στη κριση τους,κι επειτα τι συμφερει τον αρχοντα ,
το πιο συμφερον γι'αυτον ειναι που γλυτωσε
απο τη βαρβαρη γυναικα και τα παιδια της,ηταν
μια λυση αυτο,θα βρουν τροπο να την τιμωρησουν,
δεν θα κωλισιεργησουν,ειναι ζητημα ωρων,εστω ημερων,
οσο για κεινον τον αγυρτη τον ψευδοκαινοτομο ποιητη
θα τον κανονισουν,του ετοιμαζουν,τι του ετοιμαζουν ;ηδη
την εχουν ετοιμασει,την εξορια στη Μακεδονια,
ας παει εκει να παιξει τα μοντερνα θεατρα του,εκει
μπορει να τους ξεγελασει ετσι απολιτιστοι που ειναι,
ενας λαος σε παρακμη ,χωρις προσωπο και μελλον
στην ιστορια,ακους ο σαλτιμπαγκος ο αταλαντος να θελει
να τους γελοιοποιησει,να βρουν τον μπελα τους,με κενα νομων,
με οικογενειακα δικαια,με δικαιωματα γυναικων,καλα εχουν
την ησυχια τους,ας παει αλλου να δοξασθει,κι αυτη
τη φονισσα διεταξαν και την πηραν στρατιωτες
και την πηγαν μακρυα στην ακρη του κοσμου σε πυκνο δασος
που συνορευει με αποκρεμνους τοπους και πελωρια βραχια
ως τη θαλασσα,να κλειστει εκει μεσα να μην ξεφυγει,
κι ετσι εγινε κι οταν γινονταν νυχτα κι ειχε πανσεληνο
τραγουδουσε η ερημη γυναικα και διαλυονταν η φωνη της
στο φως του φεγγαριου σε χιλια κομματια πονου,
κι οσα καραβια τ'ακουσαν πετρωσαν στο μεσο του ποντου
κι οσοι παιδια ναυτικοι τ'ακουσαν χαθηκαν στα μαυρα νερα
.
.
ΑΣ ΦΡΟΝΤΙΖΑΝ ΔΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ ΚΑΛΟΝ
.
Ητο τοσο μωροφιλοδοξος και ανοητος
που αν και μας ηξερε τι κολακες ειμασταν
μας κουβαλουσε στις συγκλητους
να χειροκροτουμε τις κουφιες ρητορειες του
και πληρωνε με προνομια
αδιαφοροντας αν την κρισιμη στιγμη της Ιστοριας
εκει που κριθηκε η μοιρα του
εμεις του γυρισαμε την πλατη
και φυσικα πηγαμε με τους αντιπαλους του,
τι να καναμε αδυνατοι ανθρωποι ειμαστε
κι εχουμε πολλες χρειες και συμφεροντα,
εχουμε οικογενειες εχουμε εμπορειες,
κι αυτους θα τους αφησουμε για αλλους
πλεον ισχυροτερους, σαν ερθει η ωρα,
ας φροντιζαν να πολιτευονται για το κοινο καλο
αλλ'αυτοι δια το ιδιον οφελος πασχιζουν
και αρεσκονται να συναναστρεφονται
τετοιους ιδιοτελεις και πονηρους που ειμαστε,
εμεις οσο ηταν ισχυρος τον βοηθησαμε
και με το παραπανω,
τι φταιμε για τα περαιτερω;
αυτος τον δρομο του
κι εμεις τον δικο μας δρομο
.
.
''ΑΡΔΙΑΙΟΣ Ο ΤΥΡΑΝΝΟΣ ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ''
επ'ασπαλαθων μακρια στην Παμφυλια
.
ηταν η φυση υπεροχη και η θεα καταπληκτικη
στη θαλασσα περα στα νησια στους γυρω λοφους
ποικιλα χρωματα και καθαρη γαλαζια ατμοσφαιρα
δεντρα κυριως πευκα και ελιες
και παπαρουνες,κοκκινες παπαρουνες παντου
τιποτα δεν προμηνουσε τι θα συνεβαινε
οι εκδρομεις πληθος,απολαμβαναν την εξοχον εξοχην
οι νεαροι ερωτοτροπουσαν
οι αντρες επιναν καφε,μπυρα,επαιζαν ταβλι
οι γυναικες σχολιαζαν τη μοδα,τα σηριαλς της τηλεορασης
και ξαφνικα ολα παγωσαν,ολα ακινητοποιηθηκαν,
ενα ταμπλω-βιβαν,
και δεν ειδαν τι εγινε:
εκεινος ο αχρειος τυραννος Αρδιαιος
προσπαθησε να ξεφυγει απ'το μερος ,που πληθαιναν
οι παπαρουνες ,τον καταλαβαν κι αντρες δυνατοι
τον επιασαν,του εδεσαν τα χερια και τα ποδια,
τον πεταξαν κατω και τον εγδαραν
επειτα τον εσυραν πανω στ'αγκαθια
του καταξεσχισθηκε η σαρκα επ'ασπαλαθων κι ετσι πληρωσε
τα εγκληματα του
και ξαφνικα ολα αρχισαν ,οι αντρες στο ταβλι
και στις συζητησεις τους,οι γυναικες στη φλυαρια τους
κι οι νεαροι στις ερωτοτροπιες
κι ισως να γυρνουσαν πισω στα σπιτια τους ησυχοι
κι ευχαριστημενοι αν ενας δεν φωναζε:
''Ο Αρδιαιος Τετελεσται''
και με δυνατωτερη φωνη επανελαβε:
''Ο Αρδιαιος Τετελεσται''
κανεις δεν καταλαβε,ενα ονομα αγνωστο,ενα
φανταστικο προσωπο,
ομως,θες η τοση ωραιοτης του τοπιου,
θες η διαθεσις των δια ευθυμιαν,τους παρεσυρε,
καποιους ,οχι ολους,για να ειμαστε ακριβεις,
και χειροκροτησαν,και μαλιστα το παρακαναν
και ξεσπασαν σε ενθουσιωδεις ζητοκραυγες,
καποιος,αν δεν τους ηξερε,θα νομιζε πως ειναι
δυσαρεστημενοι,πως απαλλαχθηκαν απο εναν κινδυνο,
γλυτωσαν,κι απο τωρα και στο εξης
θα κανονισουν αλλιως τα πραγματα και τη ζωη τους,
πως ολ'αυτα ηταν ενα θεατρο,μια υποκρισια,το ξεραμε,
μια επιδειξη,
επειτα εμεις δεν κινδυνευουμαι,εχουμε Δημοκρατια,
δεν λεμε,γινονται λαθη,αλλα και σε τι ανθρωπινο
δεν γινεται λαθος,δεν υπαρχει ιδανικη κατασταση,
με Ιδεες θ'ασχολουμαστε τωρα;
κι υστερα αυτα αφορουν την Παμφυλια,
εκει εγιναν και γινονται αυτα,
να η αποδειξη:`
Πλάτωνος Πολιτεία 615 C – 616 A Αρδιαίος ο τύραννος
Ἔφη γὰρ δὴ παραγενέσθαι ἐρωτωμένῳ ἑτέρῳ ὑπὸ ἑτέρου
ὅπου εἴη Ἀρδιαῖος ὁ μέγας. Ὁ δὲ Ἀρδιαῖος οὗτος τῆς Παμφυλίας
ἔν τινι πόλει τύραννος ἐγεγόνει, ἤδη χιλιοστὸν ἔτος εἰς ἐκεῖνον
τὸν χρόνον, γέροντά τε πατέρα ἀποκτείνας καὶ πρεσβύτερον
ἀδελφόν, καὶ ἄλλα δὴ πολλά τε καὶ ἀνόσια εἰργασμένος, ὡς
ἐλέγετο. Ἔφη οὖν τὸνἐρωτώμενον εἰπεῖν, «Οὐχ ἥκει,» φάναι,
«οὐδ’ ἂν ἥξει δεῦρο. Ἐθεασάμεθα γὰρ οὖν δὴ καὶ τοῦτο τῶν
δεινῶν θεαμάτων· ἐπειδὴ ἐγγὺς τοῦ στομίου ἦμεν μέλλοντες
ἀνιέναι καὶ τἆλλα πάντα πεπονθότες, ἐκεῖνόν τε κατείδομεν
ἐξαίφνης καὶ ἄλλους − σχεδόν τι αὐτῶν τοὺς πλείστους
τυράννους· ἦσαν δὲ καὶ ἰδιῶταί τινες τῶν μεγάλα ἡμαρτη-
κότων οὓς οἰομένους ἤδη ἀναβήσεσθαι οὐκ ἐδέχετο τὸ στόμιον,
ἀλλ’ ἐμυκᾶτο ὁπότε τις τῶν οὕτως ἀνιάτως ἐχόντων εἰς πονηρίαν
ἢ μὴ ἱκανῶς δεδωκὼς δίκην ἐπιχειροῖ ἀνιέναι.
Ἐνταῦθα δὴ ἄνδρες, ἔφη, ἄγριοι, διάπυροι ἰδεῖν, παρεστῶτες
 καὶ καταμανθάνοντες τὸ φθέγμα, τοὺς μὲν διαλαβόντες ἦγον,
τὸν δὲ Ἀρδιαῖον καὶ ἄλλους συμποδίσαντες χεῖράς τε καὶ πόδας
καὶ κεφαλήν, καταβαλόντες καὶ ἐκδείραντες, εἷλκον παρὰ τὴν
ὁδὸν ἐκτὸς ἐπ’ ἀσπαλάθων κνάμπτοντες, καὶ τοῖς ἀεὶ παριοῦσι
σημαίνοντες ὧν ἕνεκά τε καὶ ὅτι εἰς τὸν Τάρταρον ἐμπεσού-
μενοι ἄγοιντο.»

πολυ μακρια,
τι να λεμε τωρα;
επ'ουδενι δεν μας επειρεαζουν
.
.
Ο των Λακεδαιμονιων ενδοξος στρατηγος Παυσανιας.
.
Ολα ηταν μια πλεκτανη ,μια συνομωσια,
δεν το αμφισβητουμε,
εναντια στον ενδοξο στρατηγο Παυσανια
τον εν Πλαταιαις το 479 π.Χ συντριψας τους Περσες
για τον χαμο και την εξοντωση του,
βερος σπαρτιατης απ'τη μεγαλη γεννια του Λεωνιδα
κληρονομησε την εξουσια κι εμεις θα καθομασταν απραγοι;
ηλιθιοι χειροκροτητες;δειλοι κολακες;
τον στειλαμε στο Βυζαντιο να ξεσηκωσει τους λαους
κατα των Μηδων,κι εκεινος μηδισε,
τα μαθαμε,εχουμε τους μυστικους μας,
συμπεριφερονταν με ανατολικους τροπους,
πανε χαμενα τα ''μολων λαβε'',που του μαθαμε,
του'δινε και πεντακοσια χρυσα ταλαντα ο Ξερξης
να του παραδωσει την Ελλαδα,
ενας προδοτης καταντησε,
κι εμεις εχουμε πολλα συμφεροντα και μεγαλες φιλοδοξιες,
δεν θα τον αφηναμε να μας τιναξει στον αερα,
διαμαρτυρηθηκαμε στη Συγκλητο,φεραμε ατραντα στοιχεια,
πληρωσαμε ακριβα γι'αυτα αλλωστε,
κι αναγκασαμε τους Εφορους να τον ανακαλεσουν ,
να επιστρεψει στη πατριδα ν'άπολογηθει,
τι να κρυψει με στρεψοδικιες ,δεν επεισε
και καταδικαστηκε,κατεφυγε ικετης στον ναο της Χαλκειας
Αθηνας,ηταν υβρις μεγαλο αμαρτημα να τον πειραξουμε,
και τοτε ο ιδιος ο πατερας του ο Αγησιλαος ειπε
να παρουμε πετρες και να φραξουμε τις πορτες
και τα παραθυρα του ιερου να πεθανει της πεινας
και λιμοκτονωντας τελειωσε τις μερες του
κι η ιδια η μανα του θελησε να μεινει αταφο το κορμι του,
ετσι εγινε και γλυτωσαμε
τι ειχαμε πολλα συμφεροντα και μεγαλες φιλοδοξιες
το ξεραμε πως οι ιστορικοι στο μελλον θα ξεθαψουν
την Υποθεση του Παυσανια,θ'αποκαλυψουν εωλες τις κατηγοριες
και θα συμπερανουν πως επεσε θυμα συνομωσιας ο ενδοξος
σπαρτιατης στρατηγος,
αχρηστα πραγματα,κουφια,
εν τω μεταξυ ,κι αυτο ειναι το οφελιμο και το σπουδαιο,εμεις
θα'χουμε κανει τις δουλειες μας και θα'χουμε κερδισει,
για κουφιες κι ανοητες υστεροφημιες θα νοιαζομαστε τωρα;
.
.
Ο ΑΚΑΡΝΑΝ ΤΥΡΑΝΝΟΣ ΤΟΥ ΑΣΤΑΚΟΥ ΕΥΑΡΧΟΣ
ΕΝΘΑΔΕ ΓΡΑΦΕΤΑΙ
.
ενα ονομα στον Θουκυδιδη Βιβλιο Β' παραγραφος 30
Ευαρχος Τυραννος Αστακου
Οἱ δ' ἐν ταῖς ἑκατὸν ναυσὶν ᾿Αθηναῖοι ἔτι ὄντες περὶ Πελοπόννησον
Σόλλιόν τε Κορινθίων πόλισμα αἱροῦσι καὶ παραδιδόασι Παλαιρεῦσιν
καρνάνων μόνοις τὴν γῆν καὶ πόλιν νέμεσθαι· καὶ ᾿Αστακόν,
ἧς Εὔαρχος ἐτυράννει, λαβόντες κατὰ κράτος καὶ ἐξελάσαντες
αὐτὸν τὸ χωρίον ἐς τὴν ξυμμαχίαν προσεποιήσαντο
ευαναγνωστο το αποσπασμα της Ιστοριας ,τα Ελληνικα ιδιοφωνα
απο τοτε
αυτον τον Ευαρχον τον εχουν υποστηριξει συντεχνιες
εμποροι ,καραβοκυρηδες ,λενε οι αντιπαλοι του να τον κατηγορησουν
πως και μια πορνη ευνοουμενη του τον βοηθησε με τον τροπο της,
ονομα Λιζετ,
βεβαια ειχε αναμφιβολα ικανοτητες,και στα οικονομικα
και στα πολιτικα και στα στρατιωτικα και στη διπλωματια,
ηθικα προσβλητος,δολοπλοκος αλλα και υψηλοφρων
κατα την περιστασιν,πλην ματαιοδοξος,διαβιουσε πλουσια
με χλιδη στη κατοικια του 2χλμ Β-ΒΔ απο την παραλια
και 8χλμ αποσταση ΝΔ απο τα Κοροντα που κυβερνουσε
ο γυναικαδελφος του Κυνητας του Θεολυτου,
Κορινθιος φιλος μετα τους Σολλιους και τους Αλυζιους
στην αρχη του Πολεμου το 431 με το 430 ηρθαν οι Αθηναιοι
με εκατο πλοια οι φοβεροι και ισχυροι θαλασσοκρατορες
βρηκαν τους εχθρους του προθυμους να τον παραδωσουν,
συνομοτησαν,ενας στυγνος αλλαζων Τυραννος ηταν,
εχθρος της Δημοκρατιας,να πιαστει μια ωρα αρχητερα,μισητος
στο λαο,
τον επιασαν νυχτα σκοτεινη στο κρεβατι με μια κοινη γυναικα,
οχι εκεινη τη Λιζετ,μια νεαρη κοπελα,τρεις αντρες δυνατοι
τον ακινητοποιησαν,γυμνο ανισχυρο τον βρηκαν,τον εσυραν
σαν σκυλι και το πεταξαν στο σκοτεινο αμπαρι ενος πλοιου,
κι εκει τον κλειδωσαν,τρεις μερες και τρεις νυχτες
τον αφησαν νηστικο και διψασμενο,μεσα στο κελι εκανε
τις ακαθαρσιες του,βρωμησε ο χωρος,ασφυκτιουσε να σκασει,
πλησιαζε το τελος του,
οταν ηρθαν να τον βγαλουν απο κει τον βρηκαν λιποθυμο,
του πεταξαν κρυο νερο να ξυπνησει,τον εσυραν πανω στο
καταστρωμα,τον εδειραν,του εχυσαν αρμυρο νερο πανω
στις πληγες του,τσιριξε,δεν τον λυπηθηκαν,τον σηκωσαν
και τον εδεσαν σφιχτα στο ψηλο καταρτι,τα χερια ψηλα δεμενα
στριφτα,και τα ποδια,να μη αγκιζουν κατω,κρεμασμενο
τον ειχαν,η μερα ηταν πολυ ζεστη,τον αφησαν στον ηλιο
να ξεραθει σαν χταποδι μεχρι το απογευμα
στο λιωσιμο του ηλιου στα κοκκινα νερα
τον απελευθερωσαν,εν τω μεταξυ ειχαν αλλαξει τα πραγματα,
νεα δεδομενα προεκυψαν-λενε πως πλουσιοι Φιλοκορινθιοι
Αστακιωτες τους δωροδοκησαν με τα χρυσα αναθηματα του Ναου
του Καραου Διος και της Αγροτερας Αρτεμιδας και
με πολλα νομισματα των ΑΣΤΑΚΩΝ-
τον ελυσαν απ¨τα σχοινια,του καθαρισαν τις πληγες,τον ελουσαν
και τον αλοιψαν με αρωματα και λαδι,τον εντυσαν με κοκκινη
πορφυρα ,στο κεφαλι του φορεσαν χρυσο στεμμα και τον
ανεβασαν σε αμαξα που την εσερναν τρια νεαρα αλογα τετραεατη
και μπροστα εφιππη πανοπλη συνοδεια στρατιωτων σε αψογη
παραταξη
και πισω παρομοια συνοδεια στρατιωτων ακολουθουσε,το θεαμα
ηταν λιαν συμμετρικον και εξοχον και διερχονταν τις ριμες της πολης,
παντου απ¨τις δυο πλευρες του δρομου παρατεταγμενος
ο λαος συσωμμος ,και στα καταμεστα μπαλκονια, κουνουσε σημαιακια
και δαφνες ζητοκραυγαζοντας ¨Ζητω ο Αρχοντας¨ και ολοι κατεληξαν
στη προκυμαια,εκει ακουστηκαν πανηγυρικοι λογοι απο πολλους ρητορες,
κι ολα τελειωσαν με εξαισια πυροτεχνηματα και ξεφρενο γλεντι
ως αργα τη νυχτα
κι ολα ξεχαστηκαν με το ξημερωμα της νεας μερας
.
Αυτο ηταν το Χρονικο πως πιαστηκε πως μαρτυρησε
πως γλυτωσε και πως επανηλθε ισχυρος και κραταιος
ο Ακαρναν Τυραννος Ευαρχος του Αστακου
.
Εγω,που εγραψα,ξυνεγραψα,τουτο το Χρονικο
δεν ειμαι συγκαιρινος του,και φυσικα ουτε Κορινθιος
ουτε Αθηναιος.
Δημοκρατης δηλωνω
.
.
ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ  ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΩΝ
Ο ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΡΙΣΤΟΓΕΙΤΩΝ ΕΔΡΑΣΑΝ ΚΑΤΑ
ΤΩΝ ΤΥΡΑΝΝΩΝ
.
Στο Λεωκορειον,ιερο στη βορεια πλαγια της Ακροπολης
θα παρευρισκετο στη Γιορτη ο Ιππαρχος στενα περιβεβλημενος
με πλειστους ραβδουχους κορυνοφορους με ροπαλα να
τον φυλανε,οπως απ'τ'αρχαια χρονια ως τα σημερινα
συνειθιζεται να φυλαγονται οι λογης τυραννοι,πλην ομως,
και να το εχουν υπ'οψιν τους,οι τετοιοι φυλακες εξαγοραζονται
λιαν ευκολως με χρυσα και με αργυρα νομισματα,παντα και
παντου το χρημα μεγας μοχλος εκπορθητης,ο ετερος Πεισιστρατιδης
τυραννος ο Ιππιας παρευρισκετο στην αλλη ακρη της Παναθηναικης
οδου στο τερμα της,εκει τον ειδαν να συνομιλει και να συναγελαζεται
 μ'εναν εκ των συνομωτων,φοβηθηκαν πως προδοθηκαν κι εκινηθηκαν
γρηγορα να προλαβουν τον αλλο τυραννο Ιππαρχο στο Λεωκορειον
στην αφετηρια των Μεγαλων Παναθηναιων,ο σαλπιγκτης σαλπισε δυνατα
ν'αρχισει η Γιορτη,και τοτε επεσαν με τα ξιφη πανω του ως λεοντες
ορεσιβιοι με ορμη,ειχαν καποιους των φυλακων χρηματισμενους
να μην κινηθουν και να διευκολυνουν,τον χτυπησαν στο κεφαλι και
στο κορμι και τον αφησαν αψυχον,
ομως τον Αρμοδιον επι τοπου τον επιασαν και τον μαχαιρωσαν,
σκοτωθηκε,τον Αριστογειτωνα τον κυνηγησαν,μεσα στη μεγαλη και
ξαφνικη συγχιση τους ξεφυγε και τον εχασαν,δεν προφθασαν
να τον πιασουν,καπου κρυφτηκε,ομως γρηγορα τον ανακαλυψαν,
καταδοτες τον εδειξαν ,το εσυραν απ'τη κρυπτη του,τον βασανισαν
σκληρα μερες και στο τελος  ο τυραννος εδωσε εντολη να τον εκτελεσουν,
τον σκοτωσαν,ετσι τελειωσε η Σταση εκεινη τη μερα που γιορταζαν
τα Μεγαλα Παναθηναια στην Αθηνα το 514/13 π.Χ,με μικρα αποτελεσματα,
τιποτα ουσιαστικα δεν εγινε,η τυραννια παρεμεινε,δεν κατελυθει,και
μαλιστα σκληρυνε τα μετρα της,ισχυρα και κραταιη,γνωστα κι αναμενομενα
επακολουθα στις τυραννιες απ'αρχαιοθεν,εμειναν ομως τα ονοματα τους
συμβολα αιωνια,Αρμοδιος και Αριστογειτων οι Τυραννοκτονοι,Τιμη και Δοξα,
εστησαν και τα αγαλματα τους λαμπρα στην Αγορα με Ναξιο μαρμαρο,και
επιγραφη στη βαση,οι Ελευθερωτες των Αθηνων της Δημοκρατιας του Θησεα,
τους εθαψαν στον Κεραμεικο αιωνια να μνημονευονται στην Ελλαδα μεσα
και στον κοσμο ολο ,ως οι Αριστοι των Πολιτων,και σε πολλα αγγεια
απεικονιζονται οι τιμημενοι αθλοφοροι,
να τι κερδισαν,κλεος ες αιει.
.
.

Sandro_Botticelli Σαντρο Μοτιτσελι.Η Συκοφαντια του Απελλη,
περιπου 1495.Πινακοθηκη Οθφιτσι.Η Εικονα Κατα την περιγραφη του Λουκιανου
.
Απελλης Προς τον Πτολεμαιον Α' ο Λαγου
Περι του μη ραδιως πιστευειν διαβολη-χ.ν.κουβελης.
.
Τωρα τι να λεμε,ειναι φανερο το πραγμα,
τι συμφερο ειχεν ο Απελλης να συνομοτησει
εναντιον του Πτολεμαιου;κουραφεξαλα,
εκεινος ο ηληθιος Αντιφιλος,το λεει και τ'ονομα του,
ολη τη διαβολη μηχανευτηκε,Συκοφαντια,Φθονος,
Ζηλια,Επιβουλη,Απατη,να σπιλωσει την Υποληψη
του ζωγραφου στον ο Λαγου βασιλια,επειδη
τοσο πολυ τον ευνοουσε και τον τιμουσε,
να συνομοτησει με τον επαρχο της Τυρου τον Θεοδοτα
εναντιον του;να κερδισει τι;αυτος που ζωγραφιζε
κατ'αποκλειστικοτητα τον Αλεξανδρο,κανεναν αλλον
δεν δεχονταν ο Μακεδονας,μαλιστα του χαρισε και την Καμπασπη
να την εχει,μια ομορφη ερωμενη του Λαρισινη η¨Θηβαια,
που την ηθελε πολυ
και στα Ζωγραφεια της Σικυωνας ηταν  φημισμενος
κοντα στον δασκαλο του Παμφιλο και στον Μελανθιο
μ'αυτον εκανε και την εικονα του τυραννου Αριστρατου
-μαρτυρες ο Πλουταρχος στον Βιο του Αρατου παραγραφος 13
και ο Πλινιος στη Φυσικη Ιστορια του στο βιβλιο 35-
και την Αναδυομενη Αφροδιτη εκανε με το ωραιο σωμα
της Καμπασπης η',αλλοι λενε,της πανωραιας της Φρυνης
του Πραξιτελους  την εταιρα,που τη ειδε να λουζεται
μια ζεστη μερα στη θαλασσα της Ελευσινας,
τοσα χρηματα χρυσα ταλαντα επαιρνε τι λογο ειχε
να μπει σε μπελαδες ;να μπλεχτει σε δολοπλοκιες
και μαλιστα Κατα του  Ευεργετη του;α βεβαια αν το εκανε
θα ηταν πολυ ανοητος και μωρος και πολυ αχαριστος
Στην αρχη πετυχε τους στοπους του ο αχρειος Αντιφιλος
και πικραθηκε και θυμωσε πολυ ο Πτολεμαιος Α' ο Λαγου
και με το δικιο του και τοτε ζωγραφισε την Συκοφαντια του
κι ελαμψε η Αληθεια σ'ολο το Μεγαλειο της κι ηρθε η Μετανοια
-την εικονα τη περιγραφει ζωντανα ο Λουκιανος στο εργο του
Περι του μη ραδιως πιστευειν διαβολη-
κι οπως και παντου  και παντα ολα αποκαλυπτονται στο φως
και τα καλα και τα κακα ο βασιλιας καταλαβε τη πλεχτανη
κι εδωσε εκατο χρυσα ταλαντα στον Απελλη και τον αισχυστο
Αντιφιλο να τον εχει δουλο του,
κι ετσι τον ειχε να του  σπαζει τις πετρες και να τις τριβει καλα
για τις τετραχρωμιες του το λευκο το μαυρο το κιτρινο το κοκκινο
και ν'ανακατευει τα χρωματα με το ελαφαντοδοτο,εργο ευτελες
για εναν ζωγραφο να καταντησει ετσι τριβολογος ανακατευτης
.
.
Παραλληλα Κειμενα[Απολειπειν ο θεος Αντωνιον]
Πλουταρχου/Κ.Π.Καβαφη-χ.ν.κουβελης
.
Πλουταρχου Βιος Αντωνιου
[Απολειπειν ο θεος Αντωνιον]
[75.4] ἐν ταύτῃ τῇ νυκτὶ λέγεται μεσούσῃ σχεδόν, ἐν ἡσυχίᾳ καὶ
κατηφείᾳ τῆς πόλεως διὰ φόβον καὶ προσδοκίαν τοῦ μέλλοντος
οὔσης, αἰφνίδιον ὀργάνων τε παντοδαπῶν ἐμμελεῖς φωνὰς ἀκου-
σθῆναι καὶ βοὴν ὄχλου μετ᾽ εὐασμῶν καὶ πηδήσεων σατυρικῶν,
ὥσπερ θιάσου τινὸς οὐκ ἀθορύβως ἐξελαύνοντος· [75.5] εἶναι
δὲ τὴν ὁρμὴν ὁμοῦ τι διὰ τῆς πόλεως μέσης ἐπὶ τὴν πύλην ἔξω
τὴν τετραμμένην πρὸς τοὺς πολεμίους, καὶ ταύτῃ τὸν θόρυβον
ἐκπεσεῖν πλεῖστον γενόμενον. [75.6] ἐδόκει δὲ τοῖς ἀναλογιζο-
μένοις τὸ σημεῖον ἀπολείπειν ὁ θεὸς Ἀντώνιον, ᾧ μάλιστα συν-
εξομοιῶν καὶ συνοικειῶν ἑαυτὸν διετέλεσεν.

[μεταφραση χ.ν.κουβελης]

[75,4]εκεινη τη νυχτα  περιπου τα μεσανυχτα ,λεγεται,ενω βρισκον-
ταν η πολη σε ησυχια και στεναχωρια απο το φοβο και την απειλη αυ-
των που προκειται να συμβουν ξαφνικα ακουστηκαν απο οργανα καθε
ειδους μελωδικοι ηχοι και βοη οχλου με βακχισμους ευοι ευαν
και πηδηματα σατυρων σαν να εξορμα καποιος θιασος με θορυβο
[75,5]κι ηταν σαν η ευθυμη παρεα να διασχιζει τη πολη με κατευθυν-
ση προς την εξω πυλη που'ναι στραμενη προς τους αντιπαλους εχθρους
κι εκει αφου εγινε ο θορυβος πολυ μεγαλυτερος μειωθηκε[75,6]εκεινοι
που ασχοληθηκαν να εξηγησουν το σημαδι αυτο ειχαν τη γνωμη
πως ο θεος εγκαταλειπει τον Αντωνιο με τον οποιο κατεξοχην ηθελε
να συνταυτισθει και να συνυπαρχει

[Απολειπειν ο θεος Αντωνιον-Κ.Π.Καβαφης]1911

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.
.
[χ.ν.κουβελης]2013

ραγδαια τα συμβαντα,το 44 δολοφονηθηκε ο Ιουλιος Καισαρας
το 43 η τριανδρια το 42 στους Φιλιππους η τιμωρια
των δολοφονων το 41 στη Ταρσο της Κιλικιας
γνωρισε την Ελλαδιτισα βασιλισα Κλεοπατρα
απο το 41 μεχρι το 31 ηδονικα ζουσε στην Αλεξανδρεια
με μουσικες εξαισιες κι αρωματα μεθυστικα
τους φλοισβους του Νειλου τους λωτους
τα λογια τους ψιθυρισμους τα ζεστα κορμια
με τετοια γεμισε ο βιος του κι ηθελε αυτοκρατορια για κεινη
και για κεινον να χωρεσουν  μαζι και τα παιδια τους
ο Καισαριων και τα μικρα ο Αλεξανδρος κι ο Πτολεμαιος
αλλωστε τους ειχαν μοιρασει και τα βασιλεια
ο Καισαριων βασιλευς των βασιλεων
ο Αλεξανδρος βασιλευς των Αρμενιων της Μηδιας και των Παρθων
ο Πτολεμαιος της Κιλικιας της Συριας της Φοινικης
μια μερα με ζεστο ηλιο κι ολοι οι Αλεξανδρινοι βγηκαν
εξω να γιορτασουν το γεγονος κι ηταν πραγματι
λαμπρη μεγαλειωδης γιορτη αυτη η χειροτονηση
το 31 ηρθε η  καταποντιση το μεγαλο ναυαγιο
στο Ακτιο,
το 30 ο θεος Διονυσος τον εγκαταλειπει
μαζευει το θιασο του και τα μεσανυχτα με θορυβο
με μουσικες και κραυγες φευγει απ'την Αλεξανδρεια,
ας παει στα κομματια,τι θα τον ωφελουσε να εμενε,
ο Οκταβιος δεν χωρατευει,εξω ετοιμαζει τα σχεδια του
να μην λαθεψουν,ουτε ιδρωνουν τ'αυτια του
απο τετοια γουστα,φαιδροτητες,
ο κοσμος,η αυτοκρατορια δηλαδη
ειναι πολυ σοβαρη υποθεση να την χειριζονται αδυναμοι
επιρρεπεις τυποι σε γυναικες και απολαυσεις,
αλλα τι ξερει εκεινος απο χαρες κι απολαυσεις της ζωης,
αχρωμος,σκληρος,ας κυβερνησει,αυτον δεν τον ενδιαφερει,
αφου δεν μπορει να κυβερνησει οπως θελει
ας τελειωσει το εργο,η ιστορια του,
κι ο θεος,σιγουρο ειναι,αλλον θα'βρει να παιδεψει,
υστερα,στο κατω κατω της γραφης τι τον παιδεψε,
αντιθετα,
χαρηκε,απολαυσε,εζησε
καθολου δεν ηταν για veni vidi vicis,
κουφιες ματαιοτητες
τωρα,το ξερει,θαρραλεος οπως ειναι,ο κυβος ερριφθη,
alea jacta est
.
.
ΕΤΣΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΤΟ 53 π.Χ Ο ΚΡΑΣΣΟΣ ΤΟ ΠΑΛΑΙ
ΠΟΤΕ ΔΥΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΙΣΧΥΡΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΗ
.
εκεινος ο ισχυρος Κρασσος τι ζητουσε τα περισσοτερα
σε τοσους και τοσους πλειστηριασμους πηρε σπιτια
οσο-οσο κι εκανε μεγαλη περιουσια σπο πυρκαγιες
κι αλλα προσχεδιασμενα κολπα γκροσα
επαιξε σ'ολα τα τραπεζια και τα χρηματιστηρια
των κερδοσκοπων ρισκαρε και κερδιζε και
με τον Σπαρτακο και με τον Κατιλινα και με τον Καισαρα
και με τον Πομπηιο τριανδρια και το 53 π.Χ
στη Συρια ανθυπατος τα'βαλε με τους Παρθους
προσβλεπε και στη συμμαχια του Αρταβαζη του Αρμενιου,
μωρος δεν ηταν,αυτα τα πραγματα στη πολιτικη ειναι
αβεβαια αιολα και ποτε κλεινουν απο'δω και
ποτε απο'κει αναλογα τα τρεχοντα συμφεροντα
δεν ειναι να βασιζεσε σε τετοιους λογους
και τελειωσε η τραμπα με τον Αρταβαζη
εκεινος συμπεθεριασε με τον Ορωδη,την αδερφη του
την πηρε ο γιος του Πακορος,γυρισε το φυλλο
τον απομονωσαν τον κυνηγησαν και στις Καρρες
της Μεσοποταμιας τον κατανικησαν και του αποτελειωσε
τις λεγεωνες ο Σουρηνας,τον επιασαν και του εκοψαν
το κεφαλι και το δεξι χερι και εστειλαν το κεφαλι
με καποιον Σιλακη στον βασιλια Ορωδη ανθρωπο
φιλοτεχνο και φιλομαθη και τουτο ετυχε απογευματινη
ωρα στην εξαισια πορφυρη δυση του ηλιου οταν συνετρωγε
και συνδιασκεδαζε με τον φιλο του Αρταβαζη ανθρωπο
των γραμματων που ηξερε τα ελληνικα φαρσι κι εγραφε
και τραγωδιες και ιστορικα οταν εβλεπαν κι ακουγαν με μεγαλη
αισθητικη απολαυση τον Τραλλιανο υποκριτη Ιασονα
ν'απαγγελει,λεει ο Πλουταρχος,απο τις Βακχες του Ευριπιδη
τη σκηνη της Αγαυης και θεατρικη μασκα του Πενθεα φορουσε
κι οταν πεταχτηκε πανω στη σκηνη θριαμβευτικα το κομμενο
κεφαλι του Κρασσου το σηκωσε ο ηθοποιος στα χερια του
κι αφου εβγαλε τη μασκα του και την εδωσε σ'αλλον ηθοποιο
με το κεφαλι στα χερια του επαιξε με τον χορο τον ρολο
της μαινομενης Αγαυης κι ακουστηκαν στο θεατρο οι στιχοι
φερομεν εξ ορεος ελικα νεοτομον επι μελαθρα
μακαριον θηραμα
και,τις εφονευσεν;
Εμον το γερας,
πεταχτηκε τοτε καπ+οιος Εξαθρης,Εγω τον σκοτωσα,
σε μενα ανηκει η πληρωμη
και πληρωθηκε πλουσιοπαροχα κι αυτος και ο υποκριτης
για την τεχνη του
ετσι αποτελειωσε τις μερες του το 53 π.Χ ο Κρασσος
ανδρας δυνατος και ισχυρος στη Ρωμη και γελοιοποιηθηκε
σε μια τραγωδια στην αυλη του Ορωδη
Τοσα ονοματα ηθοποιοι στις μυλοπετρες της Ιστοριας
.
.
Στις Μυκηνες το φως τρυπησε τις λεξεις
.
στις Μυκηνες το φως τρυπησε το ξυλο
μιας  προσωπιδας,ενας κοτσυφας αρχισε το τραγουδι,
τα βηματα του Αιγισθου στις πετρες εσβησαν
δυσκολο ειναι στον ανθρωπο να σηκωσει τις λεξεις
ν'ακουσει την ανασα τους
Αυγουστος,καυτη μερα,κι οι τουριστες φωτογραφιζουν
μια αναγλυφη πετρα γεγονοτων και την ελια
και το κυπαρισσι ,τη θαλασσα περα
η Κλυταιμνηστρα εχει το ουζερι ''ΠΟΛΥΧΡΥΣΑΙ ΜΥΚΗΝΑΙ''
φρεσκο ψαρι και ψητο χταποδι στα καρβουνα σερβιρει
και στη διαπασον  το συρτακι,ο Ορεστης τοτε
πιαστηκε απο τους χωροφυλακους,τον εδεσαν
τον εσυραν στο θεατρο,''δεστε τον,ποιος τον ξερει;
ποιος ειναι αυτος ο αλητης;''σιωπη,κανενας
δεν τολμησε να μιλησει πως τον ηξερε,κι ας τον ηξεραν
καλα ολοι τους ,και μαζι του ειχαν συνομωτησει,σιωπη,
ολοι φοβισμενοι,ετρεμαν,και χειροκροτησαν το θεαμα,
να μην μπλεξουν,χειροκροτησαν με προσποιητο
ενθουσιασμο,
και τοτε ξαφνικα ενα παιδι απο τα πανω καθισματα
κατεβηκε τρεχοντας και φτανοντας στη σκηνη γυρισε
προς το μερος των θεατων και κατεβασε το παντελονι του
και τους εδειξε τ'αποκρυφα του,''να!'',τους φωναξε,
''Η Ιστορια ειναι αλλα γεγονοτα.Μην ξεγελιεστε''
τους φανηκε αστειο,θεαμα,μια μοντερνα παραξενια
του σκηνοθετη,γελασαν,Ιστορια,γεγονοτα,κουραφεξουλα,
τοτε οι χωροφυλακες κι ο Ορεστης μπηκαν μπροστα του
και υποκληθηκαν στο κοινο
χειροκροτηματα
η παρασταση τελειωσε,μια  τεραστια  ανεπαναληπτη επιτυχια
και μετα απο εκεινα τα γεγονοτα οι θεατες σκορπιστηκαν
στα διαφορα κεντρα αναψυχης της περιοχης ,ταβερνες
και ζαχαροπλαστεια και αλλα
να τελειωσουν ευχαριστα την υπολοιπη μερα τους
.
.
Αναφορα στον Πλωτινο
[ Εν-Νους-Ψυχη ]
.
στον Αμμωνιο Σακκα εμαθε τα πρωτα
στην Αλεξανδρεια ,τα πολλα ενα ειναι;
ρωτησε,και μετεπειτα στη Ρωμη ρωτουσε
και απαντουσε και ξανα ρωτουσε κι απαντουσε,
τα αναφερει αυτα ο Πορφυριος ο μαθητης,και
δεν εγραφε,πως να γραψει αυτο που αλλαζει
και δεν μενει σταθερο,τι μια ισχυει,
την αλλη αντικρουεται,η αληθεια πολεμος,
το ενα πολλα και τα πολλα ενα
κι ο Νους να τα οργανωσει να τα ταξινομισει
με την Ψυχη να τρεμει τι ειναι Αληθεια
τι Ψεμμα,
και τις Εννεαδες εγραψε ο δασκαλος,αφου υποχωρησε

κι ενας απο μας χρονια αργοτερα ρωταει
Τι ειναι ο Πλατωνας σημερα;

πτηση αεροστατου στις Ιδεες
.
.
Ο λουομενος Κουρος στην Αγριλια του Αστακου
.
ο ηχος της θαλασσας εσκαγε πανω στα βραχια
μ'αφρους τα εσκαβε
τα κοχυλια ανασαιναν τα νερα
ανιδεα
οταν περνουσαν τα πολλα καραβια των Αθηναιων
για τη μεγαλη σικελικη εκστρατεια
ουτε ο τιμιος αλλα δεισιδαιμων Νικιας
ουτε ο ανδρειος Λαμαχος
ουτε ο εφυης αλλα εφιαλτικα διπροσωπος Αλκιβιαδης
γνωριζαν την εκβαση  της επιχειρισης
τα ελη τα λατομεια τον χαμο χιλιαδων ψυχων
τον μεγαλο ολεθρο
ουτε οι δυστυχεις γνωριζανε το μειδιαμα του Κουρου
που παραπλεανε σε παραλια του Αστακου
.
.
Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ
[Ο ΑΙΑΣ ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΗ]-χ.ν.κουβελης 
.
ακουστε εσεις ναυτες συντροφοι του Αιαντα
τωρα τον δυνατο Αιαντα βαρια τρελλα του  πηρε τα μυαλα
κι εχει σφαγμενο κοπαδι  και τα χερια στο αιμα
κι αλλα ζωα τα' σφαζε κι αλλα στα δυο τα κοματιαζε
και σ'ενα κριαρι κοβει κεφαλι και γλωσσα
κι αλλο το δενει και με λουριδα το χτυπαει ουρλιαζοντας
βρισιες ακουγες μαζι και  γελια αγρια
κι υστερα απ' αυτα τα ακατανοητα ησυχασε
οπως δυνατος νοτιας ησυχαζει αφου ολα τα γκρεμισε
και τα σκορπισε στο αγριο περασμα του
ησυχασε και στα μυαλα του ηρθε κι ειδε τι φρικιαστικα εκανε
κι οσο η Τεκμησσα η γυναικα του τα θυμαται ανατριχιαζει 
και φοβαται γι'αυτα και για τα μελλουμενα 
θυμαται πως ο Αιαντας στη τρελα του μεσα αρπαξε μαχαιρι
κι εκεινη η δυστυχη του φωναξε,τι πας να κανεις Αιαντα;
κι εκεινος της απαντησε,
παψε,η σιωπη ειναι στολιδι της γυναικας,
και στα σκοταδια ορμησε και χαθηκε στη νυχτα
και μητε ηξερε που πηγε και τι εκανε
κι οταν γυρισε ειχε ταυρους κριαρια και σκυλια δεμενα μαζι
και τα' σερνε
και τα'σφαζε σ'αλλο εκοψε το σβερκο σ'αλλο εκοβε το λαιμο
και μεσα στο κοπαδι γυρνουσε αγριεμενος και τα χτυπουσε τα ζωα
με βρισιες σαν να'ταν ανθρωποι αντρες εχθροι κι ακουγες
βρισιες με καποιον να λογομαχει ονοματα καθαρα δεν ξεχωριζες
κι ακουγες και γελια καθως κανει τρελλος
θυμαται η γυναικα πως σαν ξαναρθε στα μυαλα του ειδε γυρω του
οσα φρικαλεα επραξε τη μεγαλη σφαγη και τοτε εβγαλε φωνη μεγαλη
ουρλιαξε κι αρπαξε τα μαλλια του να τα ξεριζωσει
κι εκεινη την εβριζε πως τουτα τα φριχτα εγιναν και δεν τον εμποδισε
και τη ρωτουσε να του πει κι εκεινη του ειπε 
και σαν τ'ακουσε φωναξε δυνατα ουρλιαξε
κι ηταν σαν η καρδια να του ξεριζωθηκε
κι ηταν σαν αγριος ταυρος που μουγκριζει
και τον βλεπει να καθεται ακινητος κι αμιλητος
και μητε να φαει θελει και μητε να πιει νερο
και της φαινονταν πως κατι κακο του τριγυρνουσε το κεφαλι
κατι κακο να κανει στον εαυτο του τον ιδιο
και τον ακουσε να φωναζει τ'ονομα του παιδιου τους
παιδι μου παιδι μου 
και τ' ονομα του Τευκρου τ'αδερφου του φωναζε και τον γυρευε
ο Τευκρος,που ειναι ο Τευκρος;που σπαταλαει  τις ωρες του
τωρα που εγω  θα χαθω;
η τρελλα μ'αρπαξε και μου ξετιναξε μυαλο και τιμη
κι εγινα ντροπιασμα και γελασμα σ'ανθρωπους και στο τοπο
κι αντι να σκοτωσω τους αθλιους εσφαξα τ'αθωα ζωα
ας τους σκοτωνα κι ας σκοτωνομουν κι εγω υστερα
κι εκεινη η δυστυχη ακουσε και  του'πε
και τι τι θελω τη ζωη μου χωρις εσενα
χωρις τον αντρα μου και χωρις τον πατερα το παιδιου μου;
κι εκεινος φωναξε μ'απελπισια
που να παω;που να κρυφτω και μην φαινομαι;
ετσι ατιμασμενος που καταντησα;
αιαζω τ'ονομα μου
να ξερω πως φταινε οι αθλιοι που δεν πηρα τα οπλα του Αχιλλεα
ποιος ηταν αξιωτερος απο'μενα να τα παρει;
κανεις
ολοι δελοι και πλανοι, σκουληκια
και τωρα ζητουν την τιμωρια μου ζητουν το κεφαλι μου
κι η γυναικα του'πε με παραπονο και φοβο
αν εσυ χαθεις θ'αρπαξουν εμενα και το παιδι 
σκλαβα στα ξενα και το παιδι ορφανο και περιφρονημενο
και τετοια ατιμωτικα λογια θ'ακουω
να η γυναικα και το παιδι του Αιαντα,σκλαβοι,τι καταντια,
να τι επαθαν και δυστυχουν
αλλον,να το ξερεις,απο σενα δεν εχουμε
κι εκεινος αρπαξε το παιδι στα δυο του χερια κι ειπε
αληθεια,τιποτα απ'αυτα δεν νιωθεις κι ουτε καταλαβαινεις
και γυρνωντας στη γυναικα ειπε
παρε γυναικα το παιδι και φυλαξε το απ'τους εχθρους
σταματα τα κλαματα,
τα κλαματα στις γυναικες αρεσουν
ετσι που' ρθαν τα πραγματα δεν εχει γυρισμο
το μαχαιρι εχει το λογο τωρα

ο απειρος χρονος ολα στο φως τα φανερωνει κι ολα τα κρυβει
ολα τ'αλλαζει
τον χειμωνα διαδεχεται το καλοκαιρι
η νυχτα ανταλλασεται με τη μερα
κι ο εχθρος φιλος γινεται 
και το μαχαιρι του Εχτορα πρεπει να πεταξω να εξαφανισω 
σε κουφιο και κρυφο τοπο να θαψω
τα δωρα των εχθρων δωρα δεν ειναι

και σ'ερημικη παραλια βρεθηκε ο Αιαντας 
και στην μαλακη αμμο καρφωμενο ορθο το μαχαιρι ειχε
ακονισμενο γυαλιστερο να περιμενει 
το πελωριο το μεγιστο σωμα το πελωριον  ερκος Αχαιων
δεν δειλιαζε,ετοιμος ηταν,
ολα κανονισμενα
εστειλε τη Τεκμησσα να φωναξει τον αδερφο του τον Τευκρο
να προφτασει να παρει τ'αψυχο κορμι του
πριν  το βρουν οι εχθροι και το το ριξουν στα σκυλια 
και στα ορνια να το φανε

ενα πεσιμο πανω στο ορθο μαχαιρι ,και το τελος,
η πνοη κοπηκε η ζωη κυλησε κι εσπασε σε κοματια
ψιλη αμμος
και θελω οπως εγω σφαχτηκα ετσι κι αυτοι οι αθλιοι
να πανε σφαγμενοι απο τα ιδια τα παιδια τους
μεσα στα σπιτια τους
ο ενας κυκλος φερνει τον αλλο κυκλο
.
.
ΟΛΙΓΟΝ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ ΤΟΥ 31 π.Χ
.
οι Αλεξανδρινοι βεβαιως εχουν μεγαλη εφεσιν εις την τεχνην
εις την ζωγραφικην και την γλυπτικην και την αρχιτεκτονικην
και τα θεατρα κατακλυζουν εις δραματικες και κωμικες παραστασεις
και χειροκροτουν και σχολιαζουν εμβριθως
την ιστοριαν ομως την παραμελουν εις τα γεγονοτα κωφευουν
και ελαχιστα,και αφελως,τους απασχολουν εις τας συζητησεις των
εις την Ρωμην ομως αλλα σχεδιαζει γι'αυτους ο Αυγουστος
και για τον Μαρκον Αντωνιον και για την Κλεοπατρα Ζ'
του Πτολεμαιου ΙΒ' του Αυλητη ''ετσι κι αλλιως''λεγουν''καιρο ειναι
που εχουμε καταντησει ανεπισημως ρωμαικη επαρχια'',
μ'αυτους τους γαμους της βασιλισσας ποτε με τον Ιουλιον Καισαρα
και ποτε με τον Μαρκον Αντωνιον''
το νιωθαν αυτοι ,κι ηταν ανοησια να το εμποδισουν
παρα να κοιταξουν επρεπε πως θα ωφεληθουν περισσοτερο
με την μελοντικη κατασταση των πραγματων,
την τυχη των Σελευκιδων στη Συρια θα ειχαν,
κι αυτη η τωρινη δοξα ειναι προσκαιρη χωρις θεμελια και οι κατακτησεις,
ολες οι κατακτησεις γενικα,θα σαρωθουν,ονειρο καπνος και διαλυθηκαν,
''ειχαμεν επιτυχιες ςις Φοινικην εις Κιλικιαν εις Κρητην
εις Αρμενιαν εις Συριαν εις Μικραν Ασιαν εις Κυρηναικην
και εις την Ινδιαν θα εχομεν'',ας ειναι,
ολα στηριγμενα στη γοητεια και την εφυια της Κλεοπατρας Βασιλισσης,
αλλα και στην ικανοτητα και τη θεληση μιας απογονου
των Πτολεμαιων,
η Venus Genetrix με τους Ερωτιδεις τις Νηρηιδες και τις Χαριτες
και τη δολοφονια της αδερφης της Αρσινοης Δ' και καποιου
αδελφου της Πτολεμαιου ΙΓ'
ετσι ετελειωσε λιαν αδοξως η μεγαλη ελληνικη δυναστεια
του Μακεδονα στρατηγου Πτολεμαιου Α' του Λαγου
το λαμπρον επιγονον εν Αιγυπτω εκ της μεγαλης εν τη Ασια
εκστρατειας του Αλεξανδρου
και ο Αλεξανδρος Ηλιος και η Κλεοπατρα Σεληνη και ο Καισαριων
ο Βασιλευς των Βασιλεων κενα ονοματα
το 31 π.Χ ηταν το τελος ολων αυτων των ψευδαισθησεων της ιστοριας
.
.
Η ΜΕΓΙΣΤΗ ΕΝ ΤΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

μετα το 323 εμεις οι Πτολεμαιοι της Αλεξανδρειας και οι επιλοιποι
Επιγονοι 
Σευλεκιδες της Συριας Ατταλιδες τηε Μικρασιας Αντιγονιδες της Πελλας
πολυ υπερεχομεν εις τον κοσμον εις πολιτισμον εζοχον 
και εις πλουτον αμυθητον εις εμπορεια και εις πολυανθρωπους πολεις
Ελληνες Αιγυπτιοι Ιουδαιοι Εβραιοι Λιβυοι Αφρικανοι Ρωμαιοι ουδενος 
εξαιρουμενου ελληνιζοντες 
εγω ο Δημητριος εδω εις την συνοικιαν Βρουχειον διαχειριζομαι τα οικονομικα 
της μεγαλης εν Αλεξανδρεια Βιβλιοθηκης και με εσταλει σημερον επισημον
εγγραφον 
και να προσεξω πρεπει πως απαγορευεται αυστηρως η εξαγωγη παπυρων
μετρον λιαν απαραιτητον για να κατασταλει ο αθεμιτος ανταγωνισμος
της βιβλιοθηκης της Περγαμου
πολιτικη προπαγανδα των Σελευκιδων 
αυτο εχω να επιμεληθω
εργον πολυ βαρυτατον και με μεγαλας επιπτωσεις
για την Μεγαλην Βιβλιοθηκην που ο Δημητριος ο Φαληρευς εισηγηθει
εις τον Πτολεμαιον τον Α' την ιδρυση της 
ο Φαληρεας ηταν μαθητης του Αριστοιελη και του Θεοφραστου 
κι ειχε βαθεια εις τον νου του την Πολιτεια του Πλατωνα
υπαρχει εις το αρχειον και η επιστολη του Πτολεμαιου του Γ' προς ολους 
τους ηγεμονας του κοσμου 
οι Αθηναιοι εστειλαν Ασχυλο Σοφοκλη και Ευριπιδη 
στα ερμαρια της ειναι τα Στοιχεια του Ευκλειδη οι Αριθμοι του Ευδοξου του Κνιδιου 
το κοσκινο του Ερατοσθενη τα ημικυκλια του Παππου τα Σχολια της Υπατιας 
οι χαρτες των αστερισμων του Ιππαρχου η τριγωνομετρια και το ηλιοκεντρικο
συστημα του Αρισταρχου του Σαμιου οι χαρτες και τα επικυκλια συστηματα 
του Πτολεμαιου τα κωνικα του Απολλωνιου τα μηχανικα του Αρχιμηδη
τα Πνευματικα του Ηρωνα η ερευνα εις τον Ιπποκρατην του Ηροφιλου
τα περι νοησεως πορισματα του Ερασιστρατου και τα δεκαπεντε βιβλια του Γαληνου
περι ανατομιας και ιατρικης
αυτος ο μεγας εγκεφαλος της παγκοσμιας γνωσης καταστραφηκε
ο Σενέκας εις το De tranquillitate animi ΙΧ πιστοποιει την πρωτη καταστροφη
επι Ιουλιου Καισαρα που καηκε το Βρουχειον
επειτα καποιος Καρακαλλας ρωμαιος αυτοκρατορας δεν χωνευε τους Αλεξανδρινους 
γιατι τον ειρωνευονταν και του ειχαν μπει στη μυτη
Και δη τους φιλοσόφους, τους Αριστοτελικούς ονομαζόμενους, τα τε άλλα δεινώς 
εμίσει, ώστε και τα βιβλία αυτού (του Αριστοτέλη) κατακαύσαι εθελήσαι 
α εν τη Αλεξανδρεία είχον,
τα του Καρακαλλα τα αναφερει ο Διων Κσσσιος
το 391 παει και το Σεραπειον επι Θεοδοσιου
επειτα ηρθε εις το προσκηνιον καποιος ο Ιωάννης Φιλόπονος βιβλιόφιλος
αυτος δεν καταφερε να σωσει τα βιβλια
''η' ειναι περιττα η' ειναι επιζημια'' του ειπαν 
κι εγιναν καυσιμη υλη να ζεσταθουν τα πολυαριθμα λουτρα της πολης
λιαν χρησιμοτατα εχρησιμευσαν 
τοσα μεθυστικα αρωματα κι αλοιφες να παγουν χαμενα για τις ερασμιες 
κυριες της Αλεξανδρειας να μην επαλοιφθουν τα ηδυπαθη σωματα 
για τες αισθητικες των απολαυσεις;
και τωρα η ερημος εις την συνοικιαν αυτη
.
.
2014.Περι της Συνομωσιας του Κατιλινα Νεωτερα

απετυχε στις επιδιωξεις του
το 65 το 64 το 63 Υπατος δεν εκλεχθηκε
δεν του εμεινε αλλο παρα η συνομωσια
o tempora o mores
κι αν απετυχε στα σχεδια του και τελικα συνετριβει
καποια Φουλβια φταιει

και παντα καποιος Κικερων καιροφυλαχτει
.
.
Η TOUR-SHOW RETOURN ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑΤΩΝ 2014 μ.Χ
(Η ενσταντε φωτογραφια μιας ευτυχισμενης μερας ενος νεαρου δυτη
στην Ποσειδωνια το 480 π.Χ)

τον 7ο αι. ηρθαν οι Συβαριτες απογονοι αποικων Αχαιων απο την Ελικη
και Ιωνων της Τροιζηνας και αποικησαν στο Σαλερνο
εκει στον κολπο εχτισαν την Ποσειδωνια πολη λαμπρη και πλουσιωτατη
Μετεπειτα ιστορει ο Αριστοξενος ο Ταραντινος πως οι Λευκανοι
αφου εκμεταλλευτηκαν τους εμφυλιους των Ελληνων και με δολο 
δολοφονησαν τον Αλεξανδρο Α' τον Μολοσσο κυριαρχησαν στην παλαι
ποτε ισχυρη πολιτεια και τους Ελληνες εξευτελιζαν να μην ομιλουν πλεον
την ελληνικην γλωσσα τους κι ουτε τα ελληνικα εθιμα να ακολουθουν 
μοναχα τους επετρεψαν καθε χρονο μια φορα να συναθροιζονται 
εντος των τειχων και να ενθυμουνται τα ελληνικα τα ονοματα 
και τα ενδοξα προγονικα και να τους βλεπουν με τι πικρα και νοσταλγια 
να οδυρονται -ενα εξοχον θεαμα γι'αυτους να διασκεδασουν την ανια τους 
οπως στα θεατρα με ηθοποιους-ωσπου καταντησανε εν τελει τα ελληνικα 
κενα γραμματα μη πλεον ενθυμουμενοι οι Ποσειδωνιαται τι εκφραζανε
και ποια ητανε η ουσια τους δι'αυτους
Και του Πυρρου καθολου δεν βοηθησαν οι νικες-αλλωστε πυρρειες νικες ηταν-
Το 273 επικρατουντες οι Ρωμαιοι την ονομασαν λατινικα το Paestum
και στην Αργεια Ηρα τωρα οι τουριστες βλεπουν τον Αιαντα τον Σαλαμινιο 
να σκοτωνει τον εαυτο του ριχνοντας το βαρυ του σωμα στο ορθιο ξιφος
και περιφερονται με τις φωτογραφικες μηχανες στους τρεις  περιλαμπρους 
περιπτερους αρχαιους ναους της Αθηνας της Ηρας και του Ποσειδωνα
μεσα στην τεραστια ερημια της πολης και της δοξας της -εσαει tour show πλεον-
στο ανοιχτο θεατρο Ιταλοι ηθοποιοι υποκρινονται τους Ελληνες. Ποσειδωνιατες
με ακριβειαν θεατρικην και δεξιοτεχνιαν χειροκροτουμενοι απο τους θεατας
Και στο βαθος της μνημης ο χρονος επιστρεφοντας σε καποιο μεσημερι 
του 480 οταν νεαρος δυτης απο ψηλη εξεδρα καταδυεται με εξαισιον αλμα 
στα νερα ποταμου μια λαμπρη μερα του ενδοξου ελληνισμου μας που-αλιμονο-
ανεπιστρεπτι χαθηκε
.
.
Η ΔΑΜΟΚΛΕΙΟΣ ΣΠΑΘΗ

πολυ τον ενοχλουσε τον Διονυσιο τον Πρεσβυτερο η κολακεια,ανθρωπο εμπειρο,
και ειδικα η κολακεια του Δαμοκλη,φυσικα κι ηξερε πως ηταν  αριστος ποιητης
τελειωνει και τη  τραγωδια  του ''Εκτορος Λυτρα'',αριστουργημα διχως αλλο,
κι εκεινος συνεχιζει να παινευει την Αριστομαχη και τη Δωριχα ποσο ομορφες
και καλες και αξιες ειναι οι γυναικες του και πως τον στολιζουν τον δικαιο κυβερνητη
των Συρακουσων και πως ειχε πολυ δικιο να εκδιωξει τον Πλατωνα,ποιος ηταν εκεινος
να επικρινει αυτον και τι νομιζε πως με τις φιλοσοφιες του,τις μπουρδολογιες του δηλαδη,
το Αγαθον η  Αρετη κτλ,θ'αλλαζε την κοινωνια,ποσον μαλλον απαταται,
αυτον τον Δαμοκλη τον βαρεθηκε τις κολακειες του κι ηθελε ενα μαθημα να του δωσει
και τον καλεσε και του'πε πως για μια μερα θα γινει αυτος τυρρανος στη θεση του,
πως ελαμψε η φιλαυτια του,το ειδε στα ματια του,οταν τ'ακουσε ο ελαφρος,
το μεγα παθος της εξουσιας,η ανευ οριων απολαυση η ματαιοδοξια
και αληθεια τον εκανε τυρρανο στη θεση του και στη μεγαλη τραπεζαρια θρονιαστηκε
εν μεσω αφθονων λαχταριστων φαγητων παντοειδων  ποτων και μεθυστικων αρωματων
και απολαυμβανε υπνωτικα χαυνωτικα το χορο λαγνων ορχηστριδων και ετερπετο λιαν
οταν ξαφνικα πανω απο το στεφανωμενο κεφαλι  του ειδε το σπαθι να κρεμεται
ποσο τρομαξε τοτε ποσο φοβηθηκε μην σπασουν οι δυο-τρεις τριχες τ'αλογου
που'ταν δεμενο και πεσει με τρομερη δυναμη και του καρφωσει το στηθος
ισια στη καρδια τον τρυπησει και ρωτησε με σπασμενη φωνη λιγοθυμισμενη
τι σημαινε αυτο τ'αστειο κι ο Διονυσιος τ'απαντησε πως αν ο αρχοντας δεν προσεξει
παντα θα κινδυνευει κι ολα ειναι αιολα και τι απατηλη ειναι ολη αυτη η λαμψη
ποσο εφημερη η ευτυχια και πλανη η δυναμη και πως ατρανταχτη δεν ειναι η εξουσια
σαν κυβερνας ανθρωπους,ευκολα,αν δεν προσεξεις,ερχονται τα πανω κατω
κι η καταστροφη αναποφευκτη σε προσμενει

Αυτο το μαθημα πηρε ο κολακας Δαμοκλης απο τον τυρρανο Διονυσιο
τον Πρεσβυτερο
μια τοση δα λεπτη κλωστη χωριζει τη λαμψη της εξουσιας απο την οδυνηρη πτωση
την καταστροφη

ολ'αυτα τα αναφερει ο ρητορας Κικέρωνας στις "Ερωτήσεις Τυσκυλανές" του
.
.
Δημητριος ο Φαληρευς

ο διορισμενος στεητμαν του Κασσανδρου στην Αθηνα Δημητριος
πληρουσε ολα τα προσοντα του Πλατωνα
Φιλοσοφος Κυβερνητης
και σε πολλα εξωραισε την πολη
τοσον δε δημοφιλης ηταν που οι Αθηναιοι-που ευκολα διολου
δεν κολακευουν-του αφιερωσαν 360 ανδριαντες οσες οι μερες
του χρονου να τον τιμησουν
στα χρονια που τη Μεγαλη Αυτοκρατορια του Αλεξανδρου μοιραζαν
-τι μοιραζαν τεμαχιζαν-με Εμφυλιους και Δολοπλοκιες οι Επιφανεις Επιγονοι
απο αυτη τη δοξα και την υστεροφημια ηρθε να τον αποκαθηλωσει
ενας αλλος Δημητριος ο  Α' ο Πολιορκητης γιος του Αντιγονου του Μονοφθαλμου
τοτε αυτος κατεφυγε σ'αλλον συμμαχο τον Πτολεμαιο Α' στην Αλεξανδρεια
εκει δικο του εργο η φημισμενη Βιβλιοθηκη και με μεγιστη σχολαστικοτητα
ασκησε την Γραμματικη και την Φιλολογικη Επιστημη
και επιπλεον την Αποκωδικοποιηση των Ιερογλυφικων επιμεληθηκε
αλλ'ουτε απ'εδω γλυτωσε ο φιλοσοφος Δημητριος ο Φαληρευς
απο τους Εμφυλιους και τις Δολοπλοκιες των Σφετεριστων της Εξουσιας
ενας αλλος Πτολεμαιος  ο Β'-μη οντας πια αρεστος στο Νεο Καθεστως-
τον εξορισε στην Ανω Αιγυπτο
εκει το 283 π.Χ ενα φιδι-απ'αυτα τα δηλητηριωδη π'αφθονουν στην περιοχη-
τον τσιμπησε κι ετσι αφησε αυτον τον μικροψυχο και ματαιοδοξο κοσμο
που δεν χρειαζεται  κι αναγκη δεν εχει  καθολου τους φιλοσοφους
.
.
ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑΤΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

''Ποσειδωνιαται''
γυρισαμε,
εμας φωναζαν;ποιοι ηταν αυτοι;
τι σχεση εχουμε με τετοιους;
βαρβαρους η' οτι τελοσπαντων ηταν
Και τι αχρειοι ηταν να
μας ειρωνευτουν η'
και να μας προσβαλουν οι αχρειεστατοι
Α,να πανε,ποιος νοιαζεται
τα Παρελθοντα παρελθοντα
Τελος,
να ξεμπερδευουμε με δαυτα
.
..
ΠΑΝΩ Σ'ΕΝΑΝ ΑΡΧΑΙΟ ΣΤΙΧΟ
[Ομηρου Οδυσσεια,Ραψωδια Α',42-43]
αλλ' ου φρενας Αιγισθοιο πειθ'αγαθα φρονεων
.
ενα μηνα εχει,που γυρισε 
και φοβεριζει,σ'ολο το Αργος και μεσα στις χρυσες 
Μυκηνες,εχουμε ανθρωπους δικους μας μυστικους παντου
και τα μαθαινουμε,τι παει να ενεργησει εναντιον μας,
δεν θα προλαβει,θα τον τσακωσουμε στο διχτυ,σφιχτα
θα τον τυλιξουμε,
και ξερει πως το διχτυ αυτο ειναι πολυ παλια ιστορια,
κι αυτος ο μωρος κι εγω εχουμε μπλεχτει στα διχτυα του,
απ'τον μακρυνο καιρο του Τανταλου,Τανταλιδες και οι δυο,
εκεινον τον προγονος μας ,που μαγειρεψε τα κρεατα 
του γιου του Πελοπα και τα προσφερε φριχτο γευμα
να φανε οι θεοι,ετσι να τους εξεφτυλισει την ανωτεροτητα 
και τον εγωισμο,κι απο τοτε σκληρη η καταρα πανω 
στο γενος του μας αρπαξε ολους,
επειτα ο Ατρεας ο πατερας αυτουνου του αγυρτη Αγαμεμνωνα 
πηρε την εξουσια,διεδοσε κι ενα γελοιο παραμυθι,πως ενα κριαρι 
με χρυσο μαλλι του δινει την εξουσια,ολ'αυτα τα ψεματα 
τα μαρτυρησε στον πατερα μου τον Θυεστη,τον αδελφο του,
η Αεροπη,η μανα αυτουνου του αχρειου,για το κριαρι 
το χρυσομαλλο,ολες τις σκευωριες εμαθε,τι ηταν 
με την Αεροπη εραστες κρυφα,κι ο Ατρεας για να εκδικηθει 
τον πατερα μου σκοτωσε τα παιδια,που'καμε μ'εκεινη 
τη γυναικα,τα μαγειρεψε τα κρεατα τους και τον καλεσε 
σε φριχτο γευμα να φαει,και τον εξορισε τον δυστυχο,
κι εκεινος πηγε στο κρεβατι με την κορη του Πελοπεια,
να βγει συμφωνα με το χρησμο,που δωσανε οι θεοι 
ο εκδικητης του,
και βγηκα εγω απο'κεινη την αιμομιξεια,ο Αιγισθος,
η μανα μου ντραπηκε για τη γεννα της και με παρατησε
σε μαντρα βοσκου και μια γιδα αιγα με χορτασε με το γαλα της
κι αναστηθηκα,απ'αυτο το γεγονος πηρα τ'ονομα μου,Αιγισθος,
μεγαλωσα και τον σκοτωσα τον Ατρεα,
περασαν οι καιροι
κι αυτος ο πλανος βασιλευε στις χρυσες Μυκηνες και 
μεσα στο Αργος,και σκοτωσε την ιδια του την κορη 
την Ιφιανασσα να παει στον ηληθιο πολεμο,να δοξαστει 
η ματαιοδοξια του,να φερει πλουτη,να κορωσει τη φιλαργυρια του
χρυσαφια,
κι εκει περα στη Τρωαδα τι αισχιστο επραξε το μαθαμε,
τα νεα τα πληροφορηθηκαμε απ'τον Ομηρο τον ραψωδο,
αν και σε ποιηματα στιχους μετρα και ριμες ,δηλαδη κατασκευες,
τι αναντρο παιχνιδι επαιξε αυτος ο δειλος στον αντρειο
κι ευγενικο Αχιλλεα,και σηκωσε την μηνιν του ηρωα,
και τωρα νατος πισω εδω στο βασιλειο σωος και αβλαβης 
να φοβεριζει ο δειλος εμενα και την γυναικα του
την Κλυταιμνηστρα την βασιλισα,
πως τον ντροπιασαμε τον αδιαντροπο,πως ειμαστε παρανομοι 
εραστες,ολα τα χρονια που'λειπε στην ''λαμπρη υπερποντια 
εκστρατεια βγαζανε τα ματια τους οι μοιχοι ''.
ετσι ελεγε,κι ειμαστε χωρις ντροπη κι αιδω εραστες 
απο τοτε,
πως τον αδικησαμε,αυτον τον σκαιο αυτον τον καταχραστη, 
πως κυβερναμε παρανομα τον τοπο,
πως η κυβερνηση ειναι νομιμο δικο του δικαιωμα,
τετοια αστεια κι αστηρικτα λεει και διαδιδει στους φιλους του 
στους κολακες και στο πληρωμενο συναφι του,και βαζει 
λογια να ξεσηκωσει το λαο στην Αγορα στις Συνελευσεις 
πυρ και μανια εναντιον μας,
και δεν βλεπει ο αισχρος τα δικα του,τα αισχιστα,
δεν ντραπηκε να φερει πισω στη πατριδα την αμοροζα του 
και να την εχει μαλιστα σπιτωμενη,την Κασσανδρα,
την κορη του φημισμενου και σεβαστου Πριαμου,
ακους;μια πριγκιπισα να τη σερνει σκλαβα ενας λεχριτης,
κι ακομα εφερε και τα δυο παιδια,π'απεκτησε μαζι της,
τι ντροπη,κι εχει ο αχρειος το θρασος και θελει να μιλαει
περι Ηθικης και να διδασκει τα πρεποντα,
α θα'χει ασχημα μπλεξιματα,θα τερματισει η ξετσιπωσια του,
δεν θα του περασουν οι ψευτοπαλληκαριες,τι νομιζει ο ανοητος 
πως θα φοβηθουμε εκεινο το νιανιαρο τον Ορεστη,η' 
εκεινη την θεουσα την βλαμενη την κορη του Ηλεκτρα,
μια υστερικη ειναι,να το ξερει,ολος ο κοσμος το λεει,και 
μαζι της κουβαλαει κι εκεινη την ανοητη κι αβουλη αδερφη της 
την Χρυσοθεμι,
τετοια να μηχανευεται να κανει και θα το φαει εξαπαντος 
το κεφαλι του,η Κλυταιμνηστρα τον μισει,οσο δεν γινεται,
ουτε στα ματια της δεν θελει να τον δει,
τον σιχαινεται τον παιδοκτονο,κι εγω με τη σειρα μου τον μισω
για οσα κακα εκαναν και συμφορες εφεραν οι Ατρειδες
στην οικογενεια μου και σ'εμενα,
ακους;να ειμαστε σφετεριστες της εξουσιας εμεις οι ακρα 
νομιμοι κληρονομοι;
τι θελει;την ιδια του γυναικα και βασιλισα την πηρα 
στο κρεβατι μου,ειμαι αντρας εγω κι οχι ενας αναντρος πολυλογας 
και ψευτης,
που να'ξερε;πως του ετοιμαζουμε αυτες τις μερες που ερχονται
τον χαμο του,μυστικη παγιδα του στηνουμε,στο λουτρο αμεριμνο 
θα τον πνιξουμε,εγω με την Κλυταιμνηστρα,οι δυο μας,κι ας
μας συμβουλευουν να πραξουμε φρονιμα,ν'αποφυγουμε τη βια,
''το ενα φονικο φερνει στ'αλλο φονικο'',τι μας νοιαζουν πια
οι συνεπειες των πραξεων μας;μαθαμε στη σκληροτητα,
ο Τανταλος εσφαξε κι εβρασε τον γιο του,ο Ατρεας σκοτωσε
κι εβρασε τα παιδια του Θυεστη,τ'αδερφια μου,και του'δωσε
να φαει τα βρασμενα κρεατα τους ,εγω με τα χερια μου 
σκοτωσα τον Ατρεα,τωρα ηρθε η σειρα να σκοτωσω 
τον γιο του,τον Αγαμεμνωνα,γιατι να'χω τυψεις για εναν
παιδοκτονο,που πολυ μισω;
ειναι νυχτα βαθεια περασμενη ωρα,η γυναικα η Κλυταιμνηστρα 
κοιμαται στο κρεβατι στο πλαι μου,εγω αγρυπνω στο σκοταδι 
και λογαριαζω,δεν φοβαμαι,θα εκτελεσθει με καθε ακριβεια και 
τελειοτητα το σχεδιο η μηχανη ,
ο Αγαμεμνωνας θα εκτελεσθει,τελειωσε,
κι επειτα ας γινει οτι ειναι να γινει,ας εξελιχθουν τα γεγονοτα 
ανεμποδιστα,θα τα περιμενουμε ησυχοι και γαληνιοι,
ετοιμοι απο καιρο,
θα'ρθει ο Ορεστης να μας δολοφονησει, εμενα τον πατριο
και φονια του πατερα του Αιγισθο και τη μοιχαλιδα συνεργο 
μητερα του Κλυταιμνηστρα,που το βυζι της εβαζε στο στομα του
να τον θρεψει μικρο με το γαλα της,και τωρα ξεστομιζε βρισιες,
με την Ηλεκτρα βοηθο θα'ναι στο φονικο και τον καρδιακο φιλο 
και ξαδερφο του Πυλαδη,
τι εχουμε να φοβηθουμε,τοσο αδυνατοι ,που ειμαστε; 
ζησαμε τη ζωη μας μεσα στο φοβο και την αναγκη,
οι χαρες μας λιγες και συντομες,
το ξερουμε πως οι επερχομενοι ανθρωποι
θα γραψουν για τις πραξεις μας,θα τις κρινουν ,αδικα η'
δικαια,αναλογα με τα συμφεροντα,που θα εξυπηρετουν,
κι οπως ο κοσμος θα'χει αλλαξει στο δρομο του 
και θα τον κανονιζουν αλλοι νομοι κι αλλες ιδεες 
.
..
ΕΙΣ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΝ

Αρτεμ[ι]τι Αγροτ[ερα]
Θεογενης Πεισιθεου
Καλλιφων Θεογενεος
Σωτων Φαιδρια
Φοξος Σωτιωνος
Φιλων Σωτιωνος
Πραυχος Πεισιθεου
Λαμιος Σωτυλου
Σωτιων Ταυρωνος
Σωτων Σωτωνος
Σωτιων Σωτιωνος
Ηρακλειτος Λεοντισχου
Νικων Ιππαρχου
Σωτιων Κλεωνος
Συγκυναγοι
Σωτων Αγησαρχου
Δημωναξ Αισχυλου
Σωτιων Λευκιου
Νικομαχος Ανδρωνος
Ν]εοπτολεμος Παυσανια
Λυσι]στρατος Φαλακριωνος
ματαια,στο Search στο Facebook
κανενας κυναγος και κανενας συγκυναγος
μ'αυτα τα ονοματα
ματαια,ν'αναζητας οτι ξεχασες
στη πλακα γραμμενα τα ονοματα τους
στο ιερο των Αγιων Αποστολων στο Δραγαμεστο
εκει στην Ακαρνανια απο τον 2ο αιωνα π.Χ
Ματαια
Και το αινιγμα τους,τι να προσφεραν
στην Αρταμιτα την Αγροτεραν
κι αξιζε να μνημονευτουν;
αχρειστοι σε μας τωρα να προσφερουν κατι,
εστω κατι μικρο να μας σωσουν
[και βεβαια ξερουμε η' υποπτευομαστε
το δωρο τους στην Αγροτεραν,
καποιο ελαφι η' καποιο αγριογουρουνο
η' καποια γιδα αιγα στην αναγκη]
.
.
ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΝ

Και αυτος ο ποθος πολλων εκ των
συμπολιτων μας για εξουσια,να κυβερνησουν
να μας κυβερνησουν,
τοσο μεγαλος κι ακατανικητος οπως λιγουρα για
φαβα
Διονυσος:μη σκωπτε μ'ωδελφ'. Ου γαρ αλλ'εχω κακως,
τοιουτος ιμερος με διαλυμενεται
Ηρακλης:ποιος τις ωδελφιδιον;
Δι:ουκ εχω φρασαι.ομως γε μεντοι σοι δι'αινιγμων
ερω.ηδη ποτ'επεθυμησας εξαιφνης ετνους;
Ηρ:ετνους;βαβαιαξ,μυριακις γ'εν τω βιω
Δι:αρ'εκδιδασκω τι σαφες η' τερα φρασω;
Ηρ:μη δητα περι ετνους γε,πανυ γαρ
μανθανων
Δι:τοτουτοσι τοινυν με δαρδαπτει
ποθος
οπως για φαβα[ετνους] ποθος[ιμερος] διαλυμαινεται
με μανια τους διαλυει τους κοβει
λιμασμενους
τους συναρπαζει[δαρδαπτει]
τους αρπαζει και τους σηκωνει
φαβαιαξ η εξουσια,
.
Μαλλον απο χεσιμο φαβαεξουσιας
θα εκπεσει η Δημοκρατια μας,Ω Ελληνες
.
.
ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΓΛΩΣΣΑΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ
.
''Look how beautiful is a flower''
hold up a flower
There is beauty
I believe it
But,in those days I didn't have time
I've learned to draw icones
Now,a bird is passing
I don't know where
[η λεξη υδωρ αντικατασταθηκε απο τη λεξη νερο-
στο τελος του 6ου αιωνα και στις αρχες του 7ου
ηρθαν οι Σλαβοι στην Πελοποννησο-αυτο γραφτηκε
στο Χρονικο της Μονεμβασιας]
εκεινοι οι συγγραφεις απεφευγαν τους χυδαισμους
δεν απεφευγαν ομως τους αττικους τυπους,τον δυικο αριθμο
και τη χρηση της ευκτικης
γραφηκαν συντομα ποιηματα σε ελεγειακο μετρο η'σε εξαμετρους
σημερα σωζωνται μονο αποσπασματα
και τω καλλει της λεξεως ακουων ηδομαι
[ο Θεοδωρος Πτωχοπροδρομος γραφει στον αυτοκρατορα
Ιωαννη Β' Κομνηνο
ως τινας πολιτικους αμετρους παλιν στιχους,
συνεσταλμενους,παιζοντας,αλλ'ουκ αναισχυντωντας
-η λεξη τριψιδογαροπιπερον-]
A discovery of greatest importance to mathematics is
the discovery by Tartaglia that you can solve a cubic equation
[Did you know that there are twice as many numbers as numbers?
No ,there are not
Yes,there are
Show it
I will prive it.Name a number
One
Two
Five
Ten
Twenty-seven
Fifty-four
So,there are three times as many numbers as numbers
So,there are four times as many numbers as numbers
So,there are million times as many numbers as numbers
This is called Infinity
[το παιδι γεννηθηκε χωλο οιδιποδας
σακατη βασιλια δεν θα κανανε
εφευραν τον χρησμο:''σαν μεγαλωσει θα σκοτωσει τον πατερα
και θα παντρευτει τη μανα'',πεταξαν το παιδι
εκεινο μεγαλωσε στη Κορινθο,και νομιζε πως ηταν παιδι του βασιλια
Πολυβου και της Μεροπης,και μια μερα σ'ενα καυγα καποιος
για να τον προσβαλει τον φωναξε νοθο,ζητησε να μαθει
κι εμαθε την αληθεια,γυρισε στη Θηβα,σκοτωσε σ'ενεδρα τον Λαιο
και καταφερε να παντρευτει την Ιοκαστη,και ν'αποκτησει
απο τη μανα δυο κορες και δυο γιους,κανεις απ'το λαο δεν υποψιαζονταν
την εκδικηση,ηταν αξιος και δικαιος,ηταν και το παραμυθι με την Σφιγγα,
μονο ο Κρεοντας και ο Τειρεσιας και οι συν αυτους συνομωτες
γνωριζαν,ηθελαν την εξουσια,και βρηκαν αφορμη τη πανουκλα
να τον καταστρεψουν,εφεραν τους βοσκους του Κιθαιρωνα
να μιλησουν στην αγορα κι ολα αποκαλυφθηκαν,
τοτε η μανα κρεμαστηκε κι ο γιος εξορυξε τα ματια του]
ο ηλιος στην ασπιδα τ'ουρανου κυκλος
μεσημερι κι ο εργατης εσκαψε το χωμα και σε βαθος 34 εκ
βρηκε τη πινακιδα,εγραφε:e-ke εχει/ko-no-so Κνωσο
Εκεινη τη μερα γευματιζε ενας εμπορας απο τη Κνωσο
σ'ενα κεντρικο εστιατοριο της Τιρυνθας,
το 1952 μαθαμε πως εκεινη την ηλιολουστη μερα εφαγε στρειδια,
ηπιε κοκκινο κρασι Νεμεας κι εμπορευτηκε σιταρι,συκα και σταφιδα
[A little later I hear
''I 've got to pee''
''The wc is there''
''Thanks sir''
I came back to Athens five weeks later]
μη τις αμαθια προση τοις θεωμενοισιν,ως τα λεπτα μη γνωναι
λεγοντοιν
και κανεις να μην περναει τους ανθρωπους για ανοητους
και πως δεν καταλαβαινουν τις υψηλες ρητορειες σας
πολυ καλα τις καταλαβαινουν και τις νιωθουν και θα σας πληρωσουν
γι'αυτο οπως σας αξιζει
[Χρονος,που ερχεται και Χρονος,που φευγει ειναι ο Ιδιος]
βουλεσθε δητα κοινη σκωψωμεν Αρχεδημον;
ος επτετης ων ουκ εφυσε φρατερας
νυνι δε δημαγωγει
θελετε να τα χωσουμε στον Αρχιδαμον;
επτα χρονια στην εξουσια και δεν αφησε ορθο τιποτα
και τωρα εχει το θρασος να δημαγωγει
[I said.''Okay'',and got in the yellow taxi
The taxi-driver is saying me:''I'll show you all the fancy
places of the city''
I saw a Man
I saw a Woman
I saw a Child]
I felt very sorry
[Κοιταξτε γυρω σας.Κοιταξτε.Ο Κοσμος]
.
.
ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ.ΧΑΙΡΕ
.
ποια απ'αυτες παρακαλεσε θερμα την Κυπριδα για τον ονοματι Δεξιλεω:
γιατι στο κοιταγμα του βαθυ κι επιμονο πολλα περιστερια
φτεροκοπουν στο στηθος της;
την κτεινα της Παφιας,αντιχειρας με δειχτη,σημαδι να σ'ακολουθησω,
δειξε!Εσυ,Βακχις
τρυφερη επιδερμιδα,κι η νυχτα απαλο διαφανο σεντονι
Φιλω την ωραια με τα μεγαλα ματια και τους λευκους στρογγυλους ωμους
την Αιγινω
Ακολουθοι μοι.Ανθις
Γλυκέρα της Θαλασσίδος.Χαιρε Καλλος.Τι ζητας;Θα στα δωσω!
Δροσίς,Ευνοουμενη της Πανδημης,Φιλοκαλλον Αιδοιον.Χαιρε Αμαραντο Ροδο
Την Eύκλεια Τιμω.Στην οδος Ζηνωνος σ'ενα σπιτακι περιμενει
Hδεία Πορνη, Χαιρε .Ολογυμνη.Καλλιστη!
Θαΐς η Πτολεμαίου,Φιλτατη της Θάλλουσας.Σαν κορυδαλλοι.
Ανοιξης διδυμοι Κρινοι
Να σ'αγγιξω Iόεσσα.Μια λεξη σιωπηλη ν'ακουει.
Το'ξερες Kαλλιξένα.Τρια Ποιηματα.Σταχτη.
Σου εστειλα.Εγω αυτοπροσωπως ο Αιγαγρος ο Μεγας Ψωλος
η' ειδαλλως Ανδρεας Εμπειρικος Οδησσηνος και συ η Λαγις
Λαμπιτω,Λαμπρουλα,μια εκδορα απο σενα στη κοιλια με παρηγορει
τωρα,που η νυχτα προχωραει
με βηματισμους σκεψεις,Mυλτώ
Mυρτάλη,Αυριο Ηχηρο Υψος
Mυρτίς η Παμφιλου Ηδονης Χαιρε Κεχαριτωμενη Πειραιωτισα
Αρνηθηκα.Αληθεια η' Τιποτα.Σου γραφω,Nαννώ
Nικαρέτη.Τι ζητας;Ουρανο.Το χερι εγραψε την ηλικια.Σωμα
Και η Oπώρα ειναι διαφανη πυγολαμπιδα χρονου
η Πραξυλλα ομως σ'ενα κλειστο δωματιο μετραει καθρεφτες κενου
Ευγενικη Ροδοκλεια Αναμεσα στο πληθος ,Εγναντια Θεσσαλονικη.
Ηλικια 18.Μερες του '80.Βροχη.Να σε ρωτησω
Να σε βρω Φανώ.
Δεν θυμαμαι τ'ονομα σου.Ειναι τρισυλλαβο;
η' πεντασυλλαβο;
Λεξη,που απο στομα σε στομα εχασε το νοημα της.
Ετος 31ο Απο τη Μερα της Δολοφονιας του Γρηγορη Λαμπρακη
η' 16 εμφυλια χρονια απο το χαμο του Δεξιλεω στα περιχωρα
της Υδρας το 94
Μαλλον Σωσσάνδρα.Τρισυλλαβο.Οπως Θαλασσα.
Μνημη ρυτιδιασμενη
στα ματια.Ισοβια Ιστορια Φωτογραφιας.Φίλα η Κορη.
Φωτογενεια διλημματος η Φιλάνδρα.Αριθμος 10 η' 11 Οδος Φυλης.
Που να θυμασαι.Ολα τα πορτελα ειχαν κοκκινο φως στην εξωπορτα.
Εκτος αν τα ειχαν κλεισει δια της βιας.
Οπως εγινε με τη Φιλουμένη
και τη Φιλύρα και τη Φρύνη.Εφτασε η εποχη της Ατιμιας.Xρυσογονη
Λαις.
Κι αυτη η μερα περασε.Σαν τις αλλες.
Στη σειρα ιδιες.
Λιγο δεν ειναι,που γλυτωσαμε.
Αν σκεφτεις
Δολοφονησαν τον Οδυσσεα Αντρουτσο
τον Αττικ,τον Κλεωνα Τριανταφυλλου,να μη ξεχασω,
κατα λαθος σκουντηξε καποιον στο δρομο κι εκεινος
τον γρονθοκοπησε αλυπητα
στην ημερομηνια της 29ης Αυγουστου το 1944
Δεν ειναι λιγο ,που δεν μας πειραξαν ακομα
Να κυκλοφορειτε με ψευδωνυμα και λαθος διευθυνσεις
και αοριστα ανακριβη βιογραφικα
.
.
.