I Am a Greek European Worldwidel Man-Now!- www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

I Am a Greek European Worldwide Man-Now!-

www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

Δευτέρα, 6 Απριλίου 2020

GREEK POETRY -ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ ΒΑΤΡΑΧΟΙ στιχοι 1-168 [μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis] ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΒΑΤΡΑΧΟΥΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ - χ.ν.κουβελης c.n.couvelis- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
-ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ ΒΑΤΡΑΧΟΙ στιχοι 1-168
[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]
ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΒΑΤΡΑΧΟΥΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ
- χ.ν.κουβελης c.n.couvelis-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.


ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ ΒΑΤΡΑΧΟΙ στιχοι 1-168
[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]
ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΒΑΤΡΑΧΟΥΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ
- χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Η Κωμωδια Βατραχοι του Αριστοφανη διδαχθηκε το 405 π.Χ στα Ληναια,ενα χρονο
πριν το τελος του Πελοποννησιακου Πολεμου,και πηρε το πρωτο βραβειο,Τα Πρωτεια.
Η ενασχοληση με τον Αριστοφανη,με οποιοδηποτε εργο του, ειναι ακρως διασκεδαστικη.
Βεβαια διασκεδαστικη οχι με την χυδαια εννοια,αλλα ουσιατικη.
Στους Βατραχους ο Διονυσος παρουσιαζεται πεζος φορωντας λαμπρο κροκωτο φορεμα
με λεοντη,ροπαλο και κοθορνους,τα ψηλοτακουνα θεατρικα παπουτσια ,συνοδευομενος
απο τον υπηρετη του Ξανθια,καβαλαρη σε γαιδαρο και στους ωμους του κουβαλαει
διαφορα ,τη σκευη.Αυτο διακειμενικα παραπεμπει στον υστερο Δον Κιχωτη του Θερβαντες
και τον υπηρετη του Σαντσο.Και φυσικα στο Θεατρο Σκιων,ο Ξανθιας θα μπορουσε να
ηταν ρολος του Καραγκιοζη,αν διευρυνουμε το ρεπερτοριο εργων Καραγκιοζη.
Οι Βατραχοι,ειναι θεατρο μεσα στο Θεατρο,με νεωτερικους ορους θα την ονομαζαμε
Μεταθεατρο,γιατι με θεατρο μιλαει για θεατρο,για τραγικους και κωμικους ποιητες,για
τα εργα τους και τους τροπους που μεταχειριζονται να καταπληξουν τους θεατες.
Ομως ο Διονυσος τους απεχθανεται,και οταν τους θεαται γερναει κατα ενα χρονο,ειναι
αδεξιοι,φλυαροι,προχειρολογοι,και νιωθει ενα ποθο για τον Ευριπιδη,τοσο λιγουρευτικο
οσο ακριβως  μια σουπα φαβα, και θελει να τον επαναφερει απο τον κατω κοσμο.
Σκεπτεται πως ο Ηρακλης,αφου κατεβηκε στον Αδη να φερει τον Κερβερο,θα ξερει
τις οδους για να παει κι αυτος εκει.
Ο Ξανθιας,βαρυφορτωμενος,αλλ'ομως καβαλαρης,παρακολουθει ολη αυτη τη Κατα-
βαση στον Αδη,μια Νεκυια εκ διαμετρου αντιθετη υφολογικα απο την Νεκυια στην
Οδυσσεια του Ομηρου.Σ'αυτη ο Οδυσσεας πρεπει να μαθει το δρομο του γυρισμου
του στην Ιθακη.Σ'αυτη του Διονυσου πρεπει να επανερθει,να γυρισει,η Ποιηση στο
Τολμηρο της Υψος.τι παρακεκινδυνευμένον,και μαζι η Αθηνα,που γενικα,μετα την
 πολεμικη ηττα,διαλυεται κοινωνικα,πολιτικα,ηθικα,πολιτιστικα.
Τελικα εκει κατω στον Αδη θα διεξαχθει Αγωνας μεταξυ Αισχυλου και Ευριπιδη ποιος
θα θεωρηθει αξιος Παλινορθωσης της Ποιησης.
Ειναι διασκεδαστικο κατ'ουσιαν να μεταφραζεις Αριστοφανη.Οι λεξεις,οι στιχοι του ειναι
κυριολεκτικα ανοικτοι.Ανοικτο Εργο θα ελεγε ο Ουμπερτο Εκο.Χωροι Ελαστικοι,Ευρυχωροι.
Γλωσσικες Επιφανειες Μεγαλης Μεταβλητοτητας.
Και ολη η Ελληνικη Γλωσσα,ολων των περιοδων της,προσαρμοζεται με το Αριστοφανικο
Κειμενο,εναρμονιζεται,συναρθρωνεται αδιασπαστα μαζι του.
Επισης μπορει να γινει ουσιαστικη ωσμωση με διαφορες  Ελληνικες,αλλα και Παγκοσμιες,
Πραγματικοτητες:Ιστορικες,Κοινωνικες,Πολιτικες,Ανθρωπολογικες,Φιλοσοφικες,Πολιτιστικες.
Ο Αριστοφανης,το εργο,η γλωσσα του,οι ιδεες του,επιδεχονται πληθωρα επεμβασεων,
παντα βεβαια εχοντας κατα νου ο Αριστοφανης να παραμενει παντα Αριστοφανης.Χωρις
ρηχους,ματαιοδοξους εμπλουτισμους.
Για καθε λεξη,για καθε στιχο,του Αριστοφανη κι αυτο πρεπει σοβαρα να προσεχθει,
εχουμε συμφωνη,,ομοφωνη,ομοδοξη,οχι ετεροδοξη,συσωμη την Ελληνικη Γλωσσα,
στο τεραστιο ανθρωπολογικα εκφραστικο ευρος της.
Τι τεραστια χαρα,ευχαριστηση,απολαυση,διασκεδαση, να τον μεταφραζεις ετσι,κι αλλιως,
και παντα να παραμενει ατοφιος,δυνατος και επικαιρος.
Ο Αριστοφανης ειναι ενα Γλωσσικο Μουσικο Οργανο για απειρες ανεπαναληπτες
ΓλωσσοΜορφικες Ραψωδιες Ελληνικοτητας και Παγκοσμιοτητας
Ας γινει,λοιπον,καποιος απο μας Διονυσος να τον Επαναφερει,κι εμεις,οι αλλοι, ας ειμαστε
ο απλοικος Ξανθιας
.
.
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ ΒΑΤΡΑΧΟΙ στιχοι 1-168
[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

Ξανθίας
Εἴπω τι τῶν εἰωθότων ὦ δέσποτα,
ἐφ᾽ οἷς ἀεὶ γελῶσιν οἱ θεώμενοι;
Διόνυσος
νὴ τὸν Δί᾽ ὅ τι Βούλει γε, πλὴν ”πιέζομαι,“
τοῦτο δὲ φύλαξαι· πάνυ γάρ ἐστ᾽ ἤδη χολή.
Ξανθίας
μηδ᾽ ἕτερον ἀστεῖόν τι;
Διόνυσος
πλήν γ᾽ ”ὡς θλίβομαι“.
Ξανθίας
τί δαί; τὸ πάνυ γέλοιον εἴπω;
Διόνυσος
νὴ Δία
θαρρῶν γε· μόνον ἐκεῖν᾽ ὅπως μὴ ᾽ρεῖς,
Ξανθίας
τὸ τί;
Διόνυσος
μεταβαλλόμενος τἀνάφορον ὅτι ”χεζητιᾷς“.
Ξανθίας
μηδ᾽ ὅτι τοσοῦτον ἄχθος ἐπ᾽ ἐμαυτῷ φέρων,
εἰ μὴ καθαιρήσει τις, ἀποπαρδήσομαι;    10
Διόνυσος
μὴ δῆθ᾽, ἱκετεύω, πλήν γ᾽ ὅταν μέλλω ᾽ξεμεῖν.
Ξανθίας
τί δῆτ᾽ ἔδει με ταῦτα τὰ σκεύη φέρειν,
εἴπερ ποιήσω μηδὲν ὧνπερ Φρύνιχος
εἴωθε ποιεῖν καὶ Λύκις κἀμειψίας;
Διόνυσος
μή νυν ποιήσῃς· ὡς ἐγὼ θεώμενος,
ὅταν τι τούτων τῶν σοφισμάτων ἴδω,
πλεῖν ἢ ᾽νιαυτῷ πρεσβύτερος ἀπέρχομαι.
Ξανθίας
ὢ τρισκακοδαίμων ἄρ᾽ ὁ τράχηλος οὑτοσί,
ὅτι θλίβεται μέν, τὸ δὲ γέλοιον οὐκ ἐρεῖ.    20
Διόνυσος
εἶτ᾽ οὐχ ὕβρις ταῦτ᾽ ἐστὶ καὶ πολλὴ τρυφή,
ὅτ᾽ ἐγὼ μὲν ὢν Διόνυσος
υἱὸς Σταμνίου
αὐτὸς βαδίζω καὶ πονῶ, τοῦτον δ᾽ ὀχῶ,
ἵνα μὴ ταλαιπωροῖτο μηδ᾽ ἄχθος φέροι;
Ξανθίας
οὐ γὰρ φέρω ᾽γώ;
Διόνυσος
πῶς φέρεις γὰρ ὅς γ᾽ ὀχεῖ;
Ξανθίας
φέρων γε ταυτί.
Διόνυσος
τίνα τρόπον;
Ξανθίας
Βαρέως πάνυ.
Διόνυσος
οὔκουν τὸ Βάρος τοῦθ᾽ ὃ σὺ φέρεις ὄνος φέρει;
Ξανθίας
οὐ δῆθ᾽ ὅ γ᾽ ἔχω ᾽γὼ καὶ φέρω μὰ τὸν Δί᾽ οὔ.
Διόνυσος
πῶς γὰρ φέρεις, ὅς γ᾽ αὐτὸς ὑφ᾽ ἑτέρου φέρει;
Ξανθίας
οὐκ οἶδ᾽· ὁ δ᾽ ὦμος οὑτοσὶ πιέζεται.    30
Διόνυσος
σὺ δ᾽ οὖν ἐπειδὴ τὸν ὄνον οὐ φῄς σ᾽ ὠφελεῖν,
ἐν τῷ μέρει σὺ τὸν ὄνον ἀράμενος φέρε.
Ξανθίας
οἴμοι κακοδαίμων· τί γὰρ ἐγὼ οὐκ ἐναυμάχουν;
ἦ τἄν σε κωκύειν ἂν ἐκέλευον μακρά.
Διόνυσος
κατάβα πανοῦργε. καὶ γὰρ ἐγγὺς τῆς θύρας
ἤδη βαδίζων εἰμὶ τῆσδ᾽, οἷ πρῶτά με
ἔδει τραπέσθαι. παιδίον, παῖ, ἠμί, παῖ.
Ἡρακλῆς
τίς τὴν θύραν ἐπάταξεν; ὡς κενταυρικῶς
ἐνήλαθ᾽ ὅστις· εἰπέ μοι τουτὶ τί ἦν;
Διόνυσος
ὁ παῖς.
Ξανθίας
τί ἔστιν;
Διόνυσος
οὐκ ἐνεθυμήθης;
Ξανθίας
τὸ τί;
Διόνυσος
ὡς σφόδρα μ᾽ ἔδεισε.
Ξανθίας
νὴ Δία μὴ μαίνοιό γε.
Ἡρακλῆς
οὔ τοι μὰ τὴν Δήμητρα δύναμαι μὴ γελᾶν·
καίτοι δάκνω γ᾽ ἐμαυτόν· ἀλλ᾽ ὅμως γελῶ.
Διόνυσος
ὦ δαιμόνιε πρόσελθε· δέομαι γάρ τί σου.
Ἡρακλῆς
ἀλλ᾽ οὐχ οἷός τ᾽ εἴμ᾽ ἀποσοβῆσαι τὸν γέλων
ὁρῶν λεοντῆν ἐπὶ κροκωτῷ κειμένην.
τίς ὁ νοῦς; τί κόθορνος καὶ ῥόπαλον ξυνηλθέτην;
ποῖ γῆς ἀπεδήμεις;
Διόνυσος
ἐπεβάτευον Κλεισθένει -
Ἡρακλῆς
κἀναυμάχησας;
Διόνυσος
καὶ κατεδύσαμέν γε ναῦς    50
τῶν πολεμίων ἢ δώδεκ᾽ ἢ τρεῖς καὶ δέκα.
Ἡρακλῆς
σφώ;
Διόνυσος
νὴ τὸν Ἀπόλλω.
Ξανθίας
κᾆτ᾽ ἔγωγ᾽ ἐξηγρόμην.
Διόνυσος
καὶ δῆτ᾽ ἐπὶ τῆς νεὼς ἀναγιγνώσκοντί μοι
τὴν Ἀνδρομέδαν πρὸς ἐμαυτὸν ἐξαίφνης πόθος
τὴν καρδίαν ἐπάταξε πῶς οἴει σφόδρα.
Ἡρακλῆς
πόθος; πόσος τις;
Διόνυσος
μικρὸς ἡλίκος Μόλων.
Ἡρακλῆς
γυναικός;
Διόνυσος
οὐ δῆτ᾽.
Ἡρακλῆς
ἀλλὰ παιδός;
Διόνυσος
οὐδαμῶς.
Ἡρακλῆς
ἀλλ᾽ ἀνδρός;
Διόνυσος
ἀπαπαί.
Ἡρακλῆς
ξυνεγένου τῷ Κλεισθένει;
Διόνυσος
μὴ σκῶπτέ μ᾽ ὦδέλφ᾽· οὐ γὰρ ἀλλ᾽ ἔχω κακῶς·
τοιοῦτος ἵμερός με διαλυμαίνεται.
Ἡρακλῆς
ποῖός τις ὦδελφίδιον;    60
Διόνυσος
οὐκ ἔχω φράσαι.
ὅμως γε μέντοι σοι δι᾽ αἰνιγμῶν ἐρῶ.
ἤδη ποτ᾽ ἐπεθύμησας ἐξαίφνης ἔτνους;
Ἡρακλῆς
ἔτνους; βαβαιάξ, μυριάκις γ᾽ ἐν τῷ βίῳ.
Διόνυσος
ἆρ᾽ ἐκδιδάσκω τὸ σαφὲς ἢ ᾽τέρᾳ φράσω;
Ἡρακλῆς
μὴ δῆτα περὶ ἔτνους γε· πάνυ γὰρ μανθάνω.
Διόνυσος
τοιουτοσὶ τοίνυν με δαρδάπτει πόθος
Εὐριπίδου.
Ἡρακλῆς
καὶ ταῦτα τοῦ τεθνηκότος;
Διόνυσος
κοὐδείς γέ μ᾽ ἂν πείσειεν ἀνθρώπων τὸ μὴ οὐκ
ἐλθεῖν ἐπ᾽ ἐκεῖνον.
Ἡρακλῆς
πότερον εἰς Ἅιδου κάτω;
Διόνυσος
καὶ νὴ Δί᾽ εἴ τί γ᾽ ἔστιν ἔτι κατωτέρω.    70
Ἡρακλῆς
τί βουλόμενος;
Διόνυσος
δέομαι ποιητοῦ δεξιοῦ.
οἱ μὲν γὰρ οὐκέτ᾽ εἰσίν, οἱ δ᾽ ὄντες κακοί.
Ἡρακλῆς
τί δ᾽; οὐκ Ἰοφῶν ζῇ;
Διόνυσος
τοῦτο γάρ τοι καὶ μόνον
ἔτ᾽ ἐστὶ λοιπὸν ἀγαθόν, εἰ καὶ τοῦτ᾽ ἄρα·
οὐ γὰρ σάφ᾽ οἶδ᾽ οὐδ᾽ αὐτὸ τοῦθ᾽ ὅπως ἔχει.
Ἡρακλῆς
εἶτ᾽ οὐχὶ Σοφοκλέα πρότερον Εὐριπίδου
μέλλεις ἀναγαγεῖν, εἴπερ ἐκεῖθεν δεῖ σ᾽ ἄγειν;
Διόνυσος
οὐ πρίν γ᾽ ἂν Ἰοφῶντ᾽, ἀπολαβὼν αὐτὸν μόνον,
ἄνευ Σοφοκλέους ὅ τι ποιεῖ κωδωνίσω.
κἄλλως ὁ μέν γ᾽ Εὐριπίδης    80
πανοῦργος ὢν
κἂν ξυναποδρᾶναι δεῦρ᾽ ἐπιχειρήσειέ μοι·
ὁ δ᾽ εὔκολος μὲν ἐνθάδ᾽ εὔκολος δ᾽ ἐκεῖ.
Ἡρακλῆς
Ἀγάθων δὲ ποῦ ᾽στιν;
Διόνυσος
ἀπολιπών μ᾽ ἀποίχεται,
ἀγαθὸς ποιητὴς καὶ ποθεινὸς τοῖς φίλοις.
Ἡρακλῆς
ποῖ γῆς ὁ τλήμων;
Διόνυσος
ἐς Μακάρων εὐωχίαν.
Ἡρακλῆς
ὁ δὲ Σενοκλέης;
Διόνυσος
ἐξόλοιτο νὴ Δία.
Ἡρακλῆς
Πυθάγγελος δέ;
Ξανθίας
περὶ ἐμοῦ δ᾽ οὐδεὶς λόγος
ἐπιτριβομένου τὸν ὦμον οὑτωσὶ σφόδρα.
Ἡρακλῆς
οὔκουν ἕτερ᾽ ἔστ᾽ ἐνταῦθα μειρακύλλια
τραγῳδίας ποιοῦντα πλεῖν ἢ μύρια,    90
Εὐριπίδου πλεῖν ἢ σταδίῳ λαλίστερα.
Διόνυσος
ἐπιφυλλίδες ταῦτ᾽ ἐστὶ καὶ στωμύλματα,
χελιδόνων μουσεῖα, λωβηταὶ τέχνης,
ἃ φροῦδα θᾶττον, ἢν μόνον χορὸν λάβῃ,
ἅπαξ προσουρήσαντα τῇ τραγῳδίᾳ.
γόνιμον δὲ ποιητὴν ἂν οὐχ εὕροις ἔτι
ζητῶν ἄν, ὅστις ῥῆμα γενναῖον λάκοι.
Ἡρακλῆς
πῶς γόνιμον;
Διόνυσος
ὡδὶ γόνιμον, ὅστις φθέγξεται
τοιουτονί τι παρακεκινδυνευμένον,
αἰθέρα Διὸς δωμάτιον, ἢ χρόνου πόδα,    100
ἢ φρένα μὲν οὐκ ἐθέλουσαν ὀμόσαι καθ᾽ ἱερῶν,
γλῶτταν δ᾽ ἐπιορκήσασαν ἰδίᾳ τῆς φρενός.
Ἡρακλῆς
σὲ δὲ ταῦτ᾽ ἀρέσκει;
Διόνυσος
μἀλλὰ πλεῖν ἢ μαίνομαι.
Ἡρακλῆς
ἦ μὴν κόβαλά γ᾽ ἐστίν, ὡς καὶ σοὶ δοκεῖ.
Διόνυσος
μὴ τὸν ἐμὸν οἴκει νοῦν· ἔχεις γὰρ οἰκίαν.
Ἡρακλῆς
καὶ μὴν ἀτεχνῶς γε παμπόνηρα φαίνεται.
Διόνυσος
δειπνεῖν με δίδασκε.
Ξανθίας
περὶ ἐμοῦ δ᾽ οὐδεὶς λόγος.
Διόνυσος
ἀλλ᾽ ὦνπερ ἕνεκα τήνδε τὴν σκευὴν ἔχων
ἦλθον κατὰ σὴν μίμησιν, ἵνα μοι τοὺς ξένους
τοὺς σοὺς φράσειας, εἰ δεοίμην, οἷσι σὺ    110
ἐχρῶ τόθ᾽, ἡνίκ᾽ ἐπὶ τὸν Κέρβερον,
τούτους φράσον μοι, λιμένας ἀρτοπώλια
πορνεῖ᾽ ἀναπαύλας ἐκτροπὰς κρήνας ὁδοὺς
πόλεις διαίτας πανδοκευτρίας, ὅπου
κόρεις ὀλίγιστοι.
Ξανθίας
περὶ ἐμοῦ δ᾽ οὐδεὶς λόγος.
Ἡρακλῆς
ὦ σχέτλιε τολμήσεις γὰρ ἰέναι καὶ σύ γε;
Διόνυσος
μηδὲν ἔτι πρὸς ταῦτ᾽, ἀλλὰ φράζε τῶν ὁδῶν
ὅπῃ τάχιστ᾽ ἀφιζόμεθ᾽ εἰς Ἅιδου κάτω·
καὶ μήτε θερμὴν μήτ᾽ ἄγαν ψυχρὰν φράσῃς.
Ἡρακλῆς
φέρε δὴ τίν᾽ αὐτῶν σοι φράσω πρώτην; τίνα;    120
μία μὲν γὰρ ἔστιν ἀπὸ κάλω καὶ θρανίου,
κρεμάσαντι σαυτόν.
Διόνυσος
παῦε, πνιγηρὰν λέγεις.
Ἡρακλῆς
ἀλλ᾽ ἔστιν ἀτραπὸς ξύντομος τετριμμένη
ἡ διὰ θυείας.
Διόνυσος
ἆρα κώνειον λέγεις;
Ἡρακλῆς
μάλιστά γε.
Διόνυσος
ψυχράν γε καὶ δυσχείμερον·
εὐθὺς γὰρ ἀποπήγνυσι τἀντικνήμια.
Ἡρακλῆς
βούλει κατάντη καὶ ταχεῖαν σοι φράσω;
Διόνυσος
νὴ τὸν Δί᾽ ὡς ὄντος γε μὴ βαδιστικοῦ.
Ἡρακλῆς
καθέρπυσόν νυν ἐς Κεραμεικόν.
Διόνυσος
κᾆτα τί;
Ἡρακλῆς
ἀναβὰς ἐπὶ τὸν πύργον τὸν ὑψηλόν --
Διόνυσος
τί δρῶ;
Ἡρακλῆς
ἀφιεμένην τὴν λαμπάδ᾽ ἐντεῦθεν θεῶ,    131
κἄπειτ᾽ ἐπειδὰν φῶσιν οἱ θεώμενοι
”εἷναι“, τόθ᾽ εἷναι καὶ σὺ σαυτόν.
Διόνυσος
ποῖ
Ἡρακλῆς
κάτω.
Διόνυσος
ἀλλ᾽ ἀπολέσαιμ᾽ ἂν ἐγκεφάλου θρίω δύο.
οὐκ ἂν βαδίσαιμι τὴν ὁδὸν ταύτην.
Ἡρακλῆς
τί δαί;
Διόνυσος
ἥνπερ σὺ τότε κατῆλθες.
Ἡρακλῆς
ἀλλ᾽ ὁ πλοῦς πολύς.
εὐθὺς γὰρ ἐπὶ λίμνην μεγάλην ἥξεις πάνυ
ἄβυσσον.
Διόνυσος
εἶτα πῶς περαιωθήσομαι;
Ἡρακλῆς
ἐν πλοιαρίῳ τυννουτῳί σ᾽ ἀνὴρ γέρων
ναύτης διάξει δύ᾽ ὀβολὼ μισθὸν λαβών.    140
Διόνυσος
φεῦ,
ὡς μέγα δύνασθον πανταχοῦ τὼ δύ᾽ ὀβολώ.
πῶς ἠλθέτην κἀκεῖσε;
Ἡρακλῆς
Θησεὺς ἤγαγεν.
μετὰ ταῦτ᾽ ὄφεις καὶ θηρί᾽ ὄψει μυρία
δεινότατα.
Διόνυσος
μή μ᾽ ἔκπληττε μηδὲ δειμάτου·
οὐ γάρ μ᾽ ἀποτρέψεις.
Ἡρακλῆς
εἶτα βόρβορον πολὺν
καὶ σκῶρ ἀείνων· ἐν δὲ τούτῳ κειμένους,
εἴ που ξένον τις ἠδίκησε πώποτε,
ἢ παῖδα κινῶν τἀργύριον ὑφείλετο,
ἢ μητέρ᾽ ἠλόασεν, ἢ πατρὸς γνάθον
ἐπάταξεν, ἢ ᾽πίορκον ὅρκον ὤμοσεν,    150
Διόνυσος
νὴ τοὺς θεοὺς ἐχρῆν γε πρὸς τούτοισι κεἰ
τὴν πυρρίχην τις ἔμαθε τὴν Κινησίου.
ἢ Μορσίμου τις ῥῆσιν ἐξεγράψατο.
Ἡρακλῆς
ἐντεῦθεν αὐλῶν τίς σε περίεισιν πνοή,
ὄψει τε φῶς κάλλιστον ὥσπερ ἐνθάδε,
καὶ μυρρινῶνας καὶ θιάσους εὐδαίμονας
ἀνδρῶν γυναικῶν καὶ κρότον χειρῶν πολύν.
Διόνυσος
οὗτοι δὲ δὴ τίνες εἰσίν;
Ἡρακλῆς
οἱ μεμυημένοι --
Ξανθίας
νὴ τὸν Δί᾽ ἐγὼ γοῦν ὄνος ἄγω μυστήρια.
ἀτὰρ οὐ καθέξω ταῦτα τὸν πλείω χρόνον.    160
Ἡρακλῆς
οἵ σοι φράσουσ᾽ ἁπαξάπανθ᾽ ὧν ἂν δέῃ.
οὗτοι γὰρ ἐγγύτατα παρ᾽ αὐτὴν τὴν ὁδὸν
ἐπὶ ταῖσι τοῦ Πλούτωνος οἰκοῦσιν θύραις.
καὶ χαῖρε πόλλ᾽ ὦδελφέ.
Διόνυσος
νὴ Δία καὶ σύ γε
ὑγίαινε. σὺ δὲ τὰ στρώματ᾽ αὖθις λάμβανε.
Ξανθίας
πρὶν καὶ καταθέσθαι;
Διόνυσος
καὶ ταχέως μέντοι πάνυ.168
.
.
Ξανθίας
[καβαλαρης σε γαιδουρι και στον ωμο του κουβαλα τα συμπρακαλα]
να πω ενα απ'αυτα,αρχοντα,που συνηθανε
να χασκογελανε παντοτε οι θεατες;
Διόνυσος
[πεζος,με λαμπρο κιτρινο κροκοτο φορεμα,κοθορνους,τα ψηλα
θεατρικα παπουτσια,με ριγμενη λεοντη στους ωμους και κρατωντας
ροπαλο]
μα τη πιστη,οτι γουσταρε ξεφουρνα,μονο 'καταπιεζομαι'
αυτο προσεξε το,αντε γιατι αρκετα πια μ'εχουν πρηξει
Ξανθίας
μηπως κανα αλλο αστειο;
Διόνυσος
εκτος το 'συνθλιβομαι'
Ξανθίας
τι στο δαιμονα;πολυ να γελασουν να πω;
Διόνυσος
μα το θεο,ελα,
μον'εκεινο να μη ξεστομισεις
Ξανθίας
το ποιο;
Διόνυσος
ολο αλλαζοντας το ξυλο με το φορτωμα πως σου'ρχεται να χεστεις
Ξανθίας
μητε οτι τοσο βαρος φορτωμενος,κι αν καποιος
δεν με ξεφορτωσει,τοτε σε πορδες θα ξεσπασω; 10
Διόνυσος
μη ποτε,σε ικετευω,εκτος αν το πας φιρι φιρι να ξερασω
Ξανθίας
τι λοιπον ολ'αυτα τα σαμπρακαλα  κουβαλαω αν δεν κανω
απ'αυτα  που κι ο Φρυνιχος συνηθουν με τους χαμαληδες
να κανουν κι ο Λυκις κι ο Αμειψιας;
Διόνυσος
οχι τωρα μην το κανεις·εγω ως θεατης
οταν κατι τετοιες εξυπναδες βλεπω
κατα ενα χρονο γερασμενος φευγω
 Ξανθίας
ο ταλαιπωρος εγω,ο σβερκος μου σκληρα
ετσι να πατιεται,κι ενα αστειο να μην λεω 20
Διόνυσος
δεν ειναι τουτο θρασος και σκετη τεμπελια,
οτ'εγω οντας ο Διονυσος υιος του Σταμνιου
να πηγαινω πεζος και να κουραζομαι,
και τουτον να τον εχω σε καβαλα,να μην
ταλαιπωριεται μητε φορτιο να κουβαλα;
Ξανθίας
γιατι δεν κουβαλαω;
Διόνυσος
γιατι πως κουβαλας αφου καβαλας;
Ξανθίας
αφου κουβαλω αυτα εδω
Διόνυσος
με ποιονα τροπο;
Ξανθίας
παρα πολυ βαρια
Διόνυσος
τι λες μωρε το βαρος που κουβαλας ο γαιδαρος δεν το κουβαλα;
Ξανθίας
οχι καθολου αυτο που'χω γω και κουβαλω,μα τη πιστη μου,οχι
Διόνυσος
γιατι πως κουβαλας,αφου απ'αλλον κουβαλιεσαι;
Ξανθίας
δεν το γνωριζω,ομως ο ωμος τοσο πιεζεται 30
Διόνυσος
τοτε λοιπον επειδη ο γαιδαρος λες πως  δεν σ'ωφελει,
αλλαξε μερια και συ τον γαιδαρο σηκωνοντας κουβαλα
Ξανθίας
αλιμονο ο δυστυχος,γιατι δεν πηγα να ναυμαχισω;
[στις Αργινουσες ως δουλος και θ'απελευθερωνομουν]
τοτε θα σε διαταζα αντε θα σου'λεγα ξαφανισου μακρια
Διόνυσος
κατεβα αθλιε,γιατι κοντα στη πορτα ειμαι
που γι'αυτηνα δω περπατουσα,και πρωτα
πρεπει να στραφω,παιδι,παιδακι λεω,παιδακι.
Ἡρακλῆς
[βγαινει με τη λεοντη και το ροπαλο]
ποιος τη πορτα χτυπησε;σαν να'ναι κενταυρος
χυμηξε πανω,πες μου τουτο δω τι ειναι;
Διόνυσος
το παιδι
Ξανθίας
τι ειναι;
Διόνυσος
δεν κατενοησες;
Ξανθίας
το ποιο;
Διόνυσος
ποσο πολυ με φοβηθηκε
Ξανθίας
μα το Δια,για μουρλο θα σε περασε
Ἡρακλῆς
μα τη Δημητρα δεν κρατιεμαι να μην γελασω,
αν και δαγκωνομαι,στο τελος θα γελασω.
Διόνυσος
δαιμονα ελα δω,για κατι σου ζητησω
Ἡρακλῆς
μα δεν γινεται να σταματησω να γελω βλεπωντας
λιονταριου τομαρι πανω σε κροκοτο ρουχο ριγμενο.
ποιος λογος; και κοθορνο ψηλοτακουνο  και ροπαλο
ταιριαξες;σε ποια γη τραβας;
Διόνυσος
επιβατευα στον Κλεισθενη
Ἡρακλῆς
και ναυμαχησες;
Διόνυσος
και πνιξαμε πλοια 50
των εχθρων,καπου δωδεκα με δεκατρια
Ἡρακλῆς
εσεις οι δυο ;
Διόνυσος
μα το φως του Απολλωνα που βλεπουμε
Ξανθίας
κι εγω εκει πανω ξυπνησα
Διόνυσος
και τοτε πανω στο πλοιο καθως διαβαζα
την Ανδρομεδα[του Ευριπιδη]ξεμοναχιασμενος ξαφνικα
ποθος τη καρδια χτυπα φαντασου ποσο ισχυρος
Ἡρακλῆς
ποθος;ποσος τι;
Διόνυσος
να μικρος τοσο οσο ο Μολων
Ἡρακλῆς
γυναικας;
Διόνυσος
ουχι
Ἡρακλῆς
αλλα παιδιου;
Διόνυσος
καθολου
Ἡρακλῆς
αλλ᾽ αντρος;
Διόνυσος
απαπα
Ἡρακλῆς
το'κανες με τον Κλεισθενη;
Διόνυσος
μη κοροιδευεις αδερφε μου,γιατ'ειμαι χαλια.
τετοιος ποθος με διαλυει
Ἡρακλῆς
μα ποιος αδερφακι μου ; 60
Διόνυσος
δεν εχω λογια.
ομως μ'αινιγμα θα σου πω.
σου'ρθε ποτε ξαφνικα να λιγουρευτεις σουπα φαβα;
Ἡρακλῆς
σουπα φαβα;βεβαια αχ,μυριαδες στο βιο
Διόνυσος
αρα στο'δωσα σαφες η' αλλιωτικα να το πω;
Ἡρακλῆς
για τη φαβα οχι επουδενι.γιατι καλα το ξερω
Διόνυσος
τετοιος λοιπον με δαγκωνει ο ποθος
του Ευριπιδη
Ἡρακλῆς
κι αυτα για τον πεθαμενο;
Διόνυσος
και ουδεις απ'τους ανθρωπους δεν θα μπορεσει
να με πεισει να μην παω σ'εκεινον
Ἡρακλῆς
ποιο τι στον Αδη κατω;
Διόνυσος
και μα τη πιστη μου αν γινεται κι ακομα παρακατω 70
Ἡρακλῆς
ωραια,και τι θελεις;
Διόνυσος
ζηταω ποιητη δεξιοτεχνη,
γιατι απ'αυτους κανενας πια δεν ειναι,κι οι τωρινοι αταλαντοι
Ἡρακλῆς
τι; ουτε ο Ιοφων ζει;
Διόνυσος
ναι και το μοναδικο
ακομα απομεινον καλο,αν βεβαιως ειναι.
γιατι καλα δεν ξερω τουτο το πραμα πως εχει
[αν δηλαδη παρουσιαζει τα εργα του πατερα του Σοφοκλη
για δικα του εργα]
Ἡρακλῆς
επειτα γιατι τον Σοφοκλη πριν απ'τον Ευριπιδη δεν φροντιζεις
πανω να φερεις,αν απο κει πρεπει καποιον να φερεις;
Διόνυσος
οχι πριν  τον Ιοφωντα να ξεμοναχιασω
χωρις τον Σοφοκλη τι κανει να τσεκαρω,
αλλωστε ο Ευριπιδης 80
κατεργαρης ων
και να αποδρασει απο δω θα επιχειρησει με μενα.
ο αλλος βολεμενος κι εδω βολεμενος κι εκει
Ἡρακλῆς
ο Αγαθωνας που ειναι;
Διόνυσος
χαθηκε και μ'αφησε,
αγαθος ποιητης και ποθητος στους φιλους
Ἡρακλῆς
σε ποια γη ο δυστυχος;
Διόνυσος
στων Μακαρων το συμποσιο
Ἡρακλῆς
ο Σ[Ξ]ενοκλης;
Διόνυσος
μαλλον φοφησε μα το Δια
Ἡρακλῆς
ο Πυθαγγελος;
Ξανθίας
για μενα καμια κουβεντα
που τοσο πολυ ο ωμος τριβεται
Ἡρακλῆς
αλλ'ομως εδω ειναι παιδαρελια
τραγωδιες να κανουν πανω απο μυρια 90
απ'τον Ευριπιδη  πανω απο σταδιο λαλιστερα
Διόνυσοςφλ
αυτα'ναι απογαμηδια και φλυαρα,
χελιδονοτιτιβισματα,καταστροφεις τεχνης,
στα γρηγορα εξαφανιζονται,αν σ'ενα παιξουν χορο,
απαξ δια παντος κατουριζουν την τραγωδια.
ικανο ποιητη οσο κι ακομα αν ζητας
δεν θα'βρεις,που ενα στιχο αξιο να πει.
Ἡρακλῆς
πως ικανο;
Διόνυσος
τοσο ικανο,που να αρθρωσει
καποιον τετοιον τολμηρο,
αἰθέρα Διὸς δωμάτιον, ἢ χρόνου πόδα,    100
ἢ φρένα μὲν οὐκ ἐθέλουσαν ὀμόσαι καθ᾽ ἱερῶν,
γλῶτταν δ᾽ ἐπιορκήσασαν ἰδίᾳ τῆς φρενός.
αιθερα του Δια δωμα,η' του χρονου βημα
η' νους που να ορκιστει στα ιερα εναντια δεν θελει,
γλωσσα που απ'το νου ξεχωριστα επιορκει
[σημειωση:
στιχοι απο εργα του Ευριπιδη:
Μελανιππη-όμνυμι δ' ιρόν αιθέρα, οίκησιν Διός.
Αλεξανδρας-και χρόνου προύβαινε πους
Ιππολυτος- η γλώττ' ομώμοχ', η δε φρήν ανώμοτος 612]
Ἡρακλῆς
κι αυτα γουσταρεις;
Διόνυσος
παρα πολυ με ξετρελενουν.
Ἡρακλῆς
απομιμησεις ειναι,και το ξερεις
Διόνυσος
μην σπιτωνεσε στο μυαλο μου,εχεις σπιτι
Ἡρακλῆς
κι ατεχνα κι εξυπναδες φαινονται
Διόνυσος
για φαγοποτι δασκαλεψε με[εισαι ικανος]
Ξανθίας
για μενα καμια κουβεντα
Διόνυσος
αλλ'ενεκα αυτου μ'αυτη δω την εντυμασια ηρθα
δικια σου απομιμηση,αυτους για να μου πεις
που σε φιλοξενησαν,ισως να μου χρειαστουν,νομιζω, 110
εκει κατω,καποτε οταν για τον Κερβερο κατεβηκες
και γι'αυτα πες μου,λιμανια,φουρναρικα,
πορνεια χοτελ διασταυρωσεις βρυσες οδους
πολεις εστιατορια ξενοδοχοκαμαριερες,οπου
ομως να'χουν λιγους κοριους
Ξανθίας
για μενα καμια κουβεντα
Ἡρακλῆς
δυστυχε,θα τολμησεις να πας κι εσυ;
Διόνυσος
μηδεν αλλο περι'αυτου,ελα πες τις οδους οπου
πιο γρηγορα να φτασουμε στον Αδη εκει κατω.
και μητε ζεστους μητε παρα πολυ ψυχρους να πεις
Ἡρακλῆς
περιμενε,ποια απ'αυτους πρωτο να σου πω;ποια;120
μια ειναι με σχοινι και καρεκλακι,
να κρεμαστεις
Διόνυσος
παψε.αποπνικτικη ειναι
Ἡρακλῆς
αλλ'ειναι και ενα συντομο μονοπατι δια της τριβης
στο γουδι στο γουδοχερι
Διόνυσος
δηλαδη το κωνειο λες;
Ἡρακλῆς
βεβαιως μαλιστα
Διόνυσος
ψυχρη και κακοχειμωνιασμενη
κι αμεσως τα καλαμια των ποδιων παγωνει
Ἡρακλῆς
θελεις κατηφορικη και γρηγορη να σου πω;
Διόνυσος
ναι,μα το Δια,δεν ειμαι του περπατηματος
Ἡρακλῆς
κατρακυλα τωρα στον Κεραμεικο
Διόνυσος
και μετα τι;
Ἡρακλῆς
ανεβα στον πυργο τον ψηλο
Διόνυσος
τι να κανω;
Ἡρακλῆς
κοιτα την αναμενη λαμπαδα προς τη θεα, 131
κι επειτα οταν φωναξουν οι θεατες
'φυγετε',τοτε φυγε και συ
Διόνυσος
για που
Ἡρακλῆς
κατω
Διόνυσος
αλλ'ομως θα χασω τα διδυμα ντολμαδακια του μυαλου.
οχι αυτη την οδο δεν θα βαδιζω
Ἡρακλῆς
επομενως τι;
Διόνυσος
αυτην ακριβως που συ τοτε κατεβηκες
Ἡρακλῆς
αλλ'ο πλους του ταξιδιου πολυς
και πρωτα σε μια μεγαλη θα φτασεις λιμνη
πολυ βαθεια αβυσσο
Διόνυσος
επειτα πως περα θα περασω;
Ἡρακλῆς
μ'ενα βαρκακι τοσοδουλι ενας βαρκαρης γεροντας
θα σε περασει αφου μισθωμα δυο οβολους  λαβει 140
Διόνυσος
αλιμονο,
ποσο μεγαλη των δυο οβολων ειναι η δυναμη παντου,
πως ηρθανε κι εκει;
Ἡρακλῆς
ο Θησεας τους εισηγαγε.
μετα απ'αυτα φιδια και θηρια θα δεις μυρια
φρικτοτατα
Διόνυσος
μη με τρομαζεις μη με φοβιζεις
δεν θα κολλωσω
Ἡρακλῆς
επειτα λασπη πολυ
και σκατα που επιπλεουν,και μεσ'σ'αυτη χωμενοι,
αν καπου ξενο καποιος αδικησε καποτε,
η' παιδι πηδωντας το χρημα χρωστουσε
η' τη μανα ξυλοκοπησε,η' του πατερα το σαγονι
εσπασε,η' επιορκον ορκο ορκιστηκε,150
Διόνυσος
μα τους θεους,θα πρεπει μεσ'σ'αυτους εκει
να'ναι οποιος τον πυρριχειο εμαθε του Κινησια
η' του Μορσιμου καποιος στιχο αντεγραψε
Ἡρακλῆς
πιο περα φυσημα αυλων θα σε περιλουσει,
θα δεις και φως ωραιοτατο οπως ακριβως εδω,
και μυρσινοκηπους και θιασους χαρωπους
αντρων γυναικων και παλαμακια χεριων πολλα
Διόνυσος
αυτοι λοιπον ποιοι ειναι;
Ἡρακλῆς
οι μυημενοι
Ξανθίας
μα το Δια εγω λοιπον γαιδαρος οδηγω τα μυστηρια.
τωρα πια δεν θα τα βασταξω πιοτερο χρονο 160
[τα πεταει κατω]
Ἡρακλῆς
αυτοι σε σενα απαξαπαντα θα πουνε οσα
αν χρειαστεις,γιατ'αυτοι σ'αυτη την οδο
πολυ κοντα στου Πλουτωνα τις πορτες κατοικουν
και τωρα σε χαιρεταω αδερφε
Διόνυσος
μα το Δια κι εσυ
υγιαινε.εσυ τα στρωματα αμεσως παρε
Ξανθίας
προτου να κατεβω;
Διόνυσος
αντε γρηγορα γρηγορα 168
.
.

Κυριακή, 5 Απριλίου 2020

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Ευκλειδης Στοιχεια Βιβλιο γ',προταση ιστ' - Δυο Μαθηματικοι Κατα Πλατωνα Διαλογοι,Ακαδημια Αθηνα και Αλεξανδρεια μεταφραση translation προτασης και κειμενα διαλογων χ.ν.κουβελης c.n.couvelis- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Ευκλειδης Στοιχεια Βιβλιο γ',προταση ιστ' -
Δυο Μαθηματικοι Κατα Πλατωνα Διαλογοι,Ακαδημια Αθηνα και Αλεξανδρεια
μεταφραση translation προτασης  και κειμενα διαλογων χ.ν.κουβελης c.n.couvelis-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.
https://artpoeticacouvelis.blogspot.com/2015/04/efclidis-translation-c.html


.
-Ευκλειδης Στοιχεια Βιβλιο γ',προταση ιστ' -
Δυο Μαθηματικοι Κατα Πλατωνα Διαλογοι,Ακαδημια Αθηνα και Αλεξανδρεια
μεταφραση translation προτασης  και κειμενα διαλογων χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Α' Μαθηματικος Κατα Πλατωνα Διαλογος:
Πλατων, Ευκλειδης διαλογος,
Αθηνα,Ακαδημια

Πλατων:οι αισθησεις απατουν.δεν συμφωνεις;
Ευκλειδης:και βεβαια
Πλατων:επομενως δεν ειναι τα αισθητα κατωτερα των νοητων;
Ευκλειδης:ναι,ειναι
Πλατων:αυτος ο κυκλος που εδω γραφω ειναι αισθητος,μια εικονα του νοητου,ετσι
δεν ειναι;
Ευκλειδης:ετσι,βεβαια
Πλατων:φερνω τη διαμετρο ΑΒ,και σ'αυτη τη καθετο ΑΕ,βλεπεις τον ενδιαμεσο
χωρο μεταξυ αυτης και του κυκλου;
Ευκλειδης:τον βλεπω
Πλατων:νομιζεις οτι μεσα σ'αυτον μπορει να παρεμβληθει και αλλη ευθεια με την
ιδιοτητα της ΑΕ;
Ευκλειδης:νομιζω πως ναι
Πλατων:ποσες;
Ευκλειδης:απειρες
Πλατων:η' και καμια;
Ευκλειδης:η΄και καμια
Πλατων:δεν θα πρεπει αυτο να το αποδειξουμε,τι αληθεια συμβαινει;
Ευκλειδης:θα πρεπει
.
Β' Μαθηματικος Κατα Πλατωνα Διαλογος:
 Ευκλειδης Μαθητης διαλογος,
Αλεξανδρεια

Ευκλειδης:οι αισθησεις απατουν.δεν συμφωνεις;
Μαθητης:και βεβαια
Ευκλειδης:επομενως δεν ειναι τα αισθητα κατωτερα των νοητων;
Μαθητης:ναι,ειναι
Ευκλειδης:αυτος ο κυκλος που εδω γραφω ειναι αισθητος,μια εικονα του νοητου,ετσι
δεν ειναι;
Μαθητης:ετσι,βεβαια
Ευκλειδης:φερνω τη διαμετρο ΑΒ,και σ'αυτη τη καθετο ΑΕ,βλεπεις τον ενδιαμεσο
χωρο μεταξυ αυτης και του κυκλου;
Μαθητης:τον βλεπω
Ευκλειδης:νομιζεις οτι μεσα σ'αυτον μπορει να παρεμβληθει και αλλη ευθεια με την
ιδιοτητα της ΑΕ;
Μαθητης:νομιζω πως ναι
Ευκλειδης:ποσες;
Μαθητης:απειρες
Ευκλειδης:η' και καμια;
Μαθητης:η΄και καμια
Ευκλειδης:δεν θα πρεπει αυτο να το αποδειξουμε,τι αληθεια συμβαινει;
Μαθητης:θα πρεπει
Ευκλειδης:αν υποθεσουμε οτι παρεμβαλλονται απειρες,ας γραψουμε μια παρα
πολυ κοντα της ΑΕ,φαινεται να ειναι η ευθεια που ζητουμε
Μαθητης:ετσι φαινεται
Ευκλειδης:ας μεγεθυνουμε το σχημα μας,τι βλεπεις τωρα;
Μαθητης:οτι η ευθεια μας τεμνει την περιφερεια  του κυκλου
Ευκλειδης:κι επομενως δεν ειναι εντος του τοπου της ΑΕ και του Κυκλου
Μαθητης:δεν ειναι
Ευκλειδης:και τι λοιπον
Μαθητης:οι αισθησεις μας απατουν
Ευκλειδης:τοτε δεν θα ζητησουμε την αληθεια με τον νου,οπως Πλατων μας διδαξε;
Μαθητης:και βεβαια
Ευκλειδης:Ας αρχισουμε λοιπον
Μαθητης:ανυπομονω
.
ΕΥΚΛΕΙΔΗ Στοιχεια,βιβλιο γ',προταση ιστ'
ιϛ΄. Ἡ τῇ διαμέτρῳ τοῦ κύκλου πρὸς ὀρθὰς ἀπ' ἄκρας ἀγομένη ἐκτὸς πεσεῖται τοῦ
κύκλου, καὶ εἰς τὸν μεταξὺ τόπον τῆς τε εὐθείας καὶ τῆς περιφερείας ἑτέρα εὐθεῖα οὐ
παρεμπεσεῖται, καὶ ἡ μὲν τοῦ ἡμικυκλίου γωνία ἁπάσης γωνίας ὀξείας εὐθυγράμμου
μείζων ἐστίν, ἡ δὲ λοιπὴ ἐλάττων.

Ἔστω κύκλος ὁ ΑΒΓ περὶ κέντρον τὸ Δ καὶ διάμετρον τὴν ΑΒ· λέγω, ὅτι ἡ ἀπὸ τοῦ Α
τῇ ΑΒ πρὸς ὀρθὰς ἀπ' ἄκρας ἀγομένη ἐκτὸς πεσεῖται τοῦ κύκλου.
Μὴ γάρ, ἀλλ' εἰ δυνατόν, πιπτέτω ἐντὸς ὡς ἡ ΓΑ, καὶ ἐπεζεύχθω ἡ ΔΓ.
Ἐπεὶ ἴση ἐστὶν ἡ ΔΑ τῇ ΔΓ, ἴση ἐστὶ καὶ γωνία ἡ ὑπὸ ΔΑΓ γωνίᾳ τῇ ὑπὸ ΑΓΔ. ὀρθὴ δὲ ἡ ὑπὸ ΔΑΓ· ὀρθὴ ἄρα καὶ ἡ ὑπὸ ΑΓΔ· τριγώνου δὴ τοῦ ΑΓΔ αἱ δύο γωνίαι αἱ ὑπὸ ΔΑΓ, ΑΓΔ δύο ὀρθαῖς ἴσαι εἰσίν· ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον. οὐκ ἄρα ἡ ἀπὸ τοῦ Α σημείου τῇ ΒΑ πρὸς ὀρθὰς ἀγομένη ἐντὸς
πεσεῖται τοῦ κύκλου. ὁμοίως δὴ δείξομεν, ὅτι οὐδ' ἐπὶ τῆς περιφερείας· ἐκτὸς ἄρα.
Πιπτέτω ὡς ἡ ΑΕ· λέγω δή, ὅτι εἰς τὸν μεταξὺ τόπον τῆς τε ΑΕ εὐθείας καὶ τῆς ΓΘΑ περιφερείας ἑτέρα εὐθεῖα οὐ παρεμπεσεῖται.
Εἰ γὰρ δυνατόν, παρεμπιπτέτω ὡς ἡ ΖΑ, καὶ ἤχθω ἀπὸ τοῦ Δ σημείου ἐπὶ τὴν ΖΑ κάθετος
ἡ ΔΗ. καὶ ἐπεὶ ὀρθή ἐστιν ἡ ὑπὸ ΑΗΔ, ἐλάττων δὲ ὀρθῆς ἡ ὑπὸ ΔΑΗ, μείζων ἄρα ἡ ΑΔ τῆς ΔΗ.
ἴση δὲ ἡ ΔΑ τῇ ΔΘ· μείζων ἄρα ἡ ΔΘ τῆς ΔΗ, ἡ ἐλάττων τῆς μείζονος· ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον.
οὐκ ἄρα εἰς τὸν μεταξὺ τόπον τῆς τε εὐθείας καὶ τῆς περιφερείας ἑτέρα εὐθεῖα παρεμπεσεῖται.
Λέγω, ὅτι καὶ ἡ μὲν τοῦ ἡμικυκλίου γωνία ἡ περιεχομένη ὑπό τε τῆς ΒΑ εὐθείας καὶ τῆς
ΓΘΑ περιφερείας ἁπάσης γωνίας ὀξείας εὐθυγράμμου μείζων ἐστίν, ἡ δὲ λοιπὴ ἡ περιεχομένη
ὑπό τε τῆς ΓΘΑ περιφερείας καὶ τῆς ΑΕ εὐθείας ἁπάσης γωνίας ὀξείας εὐθυγράμμου ἐλάττων
ἐστίν.
Εἰ γὰρ ἐστί τις γωνία εὐθύγραμμος μείζων μὲν τῆς περιεχομένης ὑπό τε τῆς ΒΑ εὐθείας καὶ τῆς
ΓΘΑ περιφερείας, ἐλάττων δὲ τῆς περιεχομένης ὑπό τε τῆς ΓΘΑ περιφερείας καὶ τῆς ΑΕ εὐθείας,
εἰς τὸν μεταξὺ τόπον τῆς τε ΓΘΑ περιφερείας καὶ τῆς ΑΕ εὐθείας εὐθεῖα περεμπεσεῖται, ἥτις
ποιήσει μείζονα μὲν τῆς περιεχομένης ὑπό τε τῆς ΒΑ εὐθείας καὶ τῆς ΓΘΑ περιφερείας ὑπὸ
εὐθειῶν περιεχομένην, ἐλάττονα δὲ τῆς περιεχομένης ὑπό τε τῆς ΓΘΑ περιφερείας καὶ τῆς ΑΕ εὐθείας. οὐ παρεμπίπτει δέ· οὐκ ἄρα τῆς περιεχομένης γωνίας ὑπό τε τῆς ΒΑ εὐθείας καὶ τῆς
ΓΘΑ περιφερείας ἔσται μείζων ὀξεῖα ὑπὸ εὐθειῶν περιεχομένη, οὐδὲ μὴν ἐλάττων τῆς περιεχομένης ὑπό τε τῆς ΓΘΑ περιφερείας καὶ τῆς ΑΕ εὐθείας.

ιϛ΄.η αγομενη στη διαμετρο του κυκλου κατα ορθες γωνιες στο ακρο εκτος θα πεσει
του κυκλου,και στο ενδιαμεσο τοπο και της ευθειας και της περιφερειας αλλη
ευθεια δεν παρεμβαλεται,και η μεν του ημικυκλιου γωνια καθε ευθυγραμμης οξειας
γωνιας μεγαλυτερη ειναι,η δε υπολοιπη μικροτερη.

Αποδειξη:


Εστω ο κυκλος ΑΒΓ περι το κεντρον Δ και διαμετρον την ΑΒ,
λεω,οτι η απο του Α στην ΑΒ κατα ορθες γωνιες στο ακρο αγομενη εκτος θα πεσει
του κυκλου.
οχι λοιπον,αλλα αν ειναι δυνατον,ας πεσει εντος ως η ΓΑ,κι ας συνδεθει η ΔΓ.
επειδη ιση ειναι η ΔΑ στην ΔΓ,ιση ειναι και η γωνια ΔΑΓ με την ΑΓΔ,
ορθη δε η ΔΑΓ.ορθη επομενως και ΑΓΔ.του τριγωνου ΑΓΔ τωρα οι δυο γωνιες οι
ΔΑΓ,ΑΓΔ δυο ορθες ειναι.το οποιον ειναι αδυνατον.
επομενως η απο του Α σημειου στη ΒΑ κατα ορθες αγομενη δεν θα πεσει εντος
του κυκλου.
ομοια τωρα θα δειξομε,οτι ουτε επι της περιφερειας.εκτος επομενως.
 ας πεσει ως η ΑΕ.λεω τωρα,οτι στον ενδιαμεσο τοπο και της ΑΕ ευθειας και της ΓΘΑ
περιφερειας αλλη ευθεια δεν παρεμβαλεται.
γιατι αν δυνατον,ας παρεμβληθει ως η ΖΑ,και ας αχθει απο του Δ σημειου επι την ΖΑ
καθετος ΔΗ.κι επειδη ορθη ειναι η ΑΗΔ,μικροτερη δε ορθης η ΔΑΗ,μεγαλυτερη επομενως
η ΑΔ της ΔΗ.ιση δε η ΔΑ στη ΔΘ.μεγαλυτερη επομενως η ΔΘ της ΔΗ,η μικροτερη της
μεγαλυτερης.το οποιο ειναι αδυνατον.
επομενως στον ενδιαμεσο τοπο και της ευθειας και της περιφερειας αλλη ευθεια
δεν παρεμβαλεται.
λεω,οτι και η μεν του ημικυκλιου γωνια η περιεχομενη και υπο της ΒΑ ευθειας και της
ΓΘΑ περιφερειας καθε ευθυγραμμης οξειας γωνιας μεγαλυτερη ειναι,η δε υπολοιπη
η περιεχομενη και υπο της ΓΘΑ περιφερειας και της ΑΕ ευθειας καθε ευθυγραμμης οξειας
γωνιας μικροτερη ειναι.
γιατι αν ειναι καποια γωνια ευθυγραμμη μεγαλυτερη μεν της περιεχομενης υπο και της ΒΑ
ευθειας και της ΓΘΑ περιφερειας,μικροτερη δε της περιεχομενης υπο και της ΓΘΑ
περιφερειας και της ΑΕ ευθειας,στον ενδιαμεσο τοπο και της ΓΘΑ περιφερειας και της
ΑΕ ευθειας ευθεια παρεμβαλεται,η οποια θα κανει μεγαλυτερη μεν της περιεχομενης
υπο και της ΒΑ ευθειας και της ΓΘΑ περιφερειας υπο ευθειων περιεχομενη,μικροτερη
δε της περιεχομενης και υπο της ΓΘΑ περιφερειας και της ΑΕ ευθειας.ομως δεν παρεμ-
βαλεται.επομενως της περιεχομενης γωνιας και υπο της ΒΑ ευθειας και της ΓΘΑ περι-
φερειας δεν ειναι μεγαλυτερη οξεια υπο ευθειων περιεχομενη,ουτε οχι λιγοτερη της
 της περιεχομενης γωνιας και υπο της ΓΘΑ περιφερειας  και της ΑΕ ευθειας
.
Ευκλειδης:τωρα δεν εισαι σε θεση να περιγραψεις την αποδειξη που αποσιωπησαμε;
Μαθητης:και βεβαια ειμαι
Ευκλειδης:ακουω λοιπον


Μαθητης:στην πρωτη περιπτωση: η γωνια υπο και τη περιφερεια ΓΘΑ και την ευθεια
ΒΑ ειναι μεγαλυτερη καθε ευθυγραμμης οξειας γωνιας με μια ευθεια τη ΒΑ,
τοτε η αλλη ευθεια,ας πουμε ΑΖ, της οξειας γωνιας ,δεν μπορει να βρισκεται εντος του
τοπου υπο της ΓΘΑ περιφερειας και της ΑΕ ευθειας,πραγμα που αποδειξαμε ατοπο
να παρεμβαλεται,
επομενως μενει να  τεμνει τον κυκλο,τοτε η σχηματιζομενη ευθυγραμμη οξεια γωνια
ΖΑΒ ειναι φυσικα μικροτερη.οπερ εδει δειξαι.
και στην δευτερη περιπτωση: η γωνια υπο και τη περιφερεια ΓΘΑ και την ευθεια
ΑΕ ειναι μικροτερη καθε ευθυγραμμης οξειας γωνιας με μια ευθεια τη ΑΕ
τοτε η αλλη ευθεια,ας πουμε ΑΖ, της οξειας γωνιας ,δεν μπορει να βρισκεται εντος του
τοπου υπο της ΓΘΑ περιφερειας και της ΑΕ ευθειας,πραγμα που αποδειξαμε ατοπο
να παρεμβαλεται,
επομενως μενει να  τεμνει τον κυκλο,τοτε η σχηματιζομενη ευθυγραμμη οξεια γωνια
ΖΑΕ ειναι φυσικα μεγαλυτερη.οπερ εδει δειξαι
Ευκλειδης:Ευγε,,αποδειχθηκε καθαρα,νοητα,χωρις παρεμβολη αισθητων,μηχανικων,
μεσων,ετσι ακριβως οπως ηθελε ο δασκαλος μας Πλατων
:Ἡ τῇ διαμέτρῳ τοῦ κύκλου πρὸς ὀρθὰς ἀπ' ἄκρας ἀγομένη ἐκτὸς πεσεῖται τοῦ κύκλου,
καὶ εἰς τὸν μεταξὺ τόπον τῆς τε εὐθείας καὶ τῆς περιφερείας ἑτέρα εὐθεῖα οὐ
παρεμπεσεῖται, καὶ ἡ μὲν τοῦ ἡμικυκλίου γωνία ἁπάσης γωνίας ὀξείας εὐθυγράμμου
μείζων ἐστίν, ἡ δὲ λοιπὴ ἐλάττων.
.
.

Τα Μεγαλα Λαικα Αφιερωσεις χ ν κουβελης c n couvelis https://youtu.be/bix7vP02c9U

.
.

Τα Μεγαλα Λαικα Αφιερωσεις χ ν κουβελης c n couvelis
https://youtu.be/bix7vP02c9U



.
.

Σάββατο, 4 Απριλίου 2020

Εντασεις-Ετεροπροσωπιες-music compositions χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

.
.

Εντασεις-music composition χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
https://youtu.be/P-FRIuhkvoY


.
.
Ετεροπροσωπιες-music composition χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
https://youtu.be/yuuvc0rAwBw


.
.

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2020

ΔιαΧωροι Εκτασεων-piano composition c.n.couvelis χ.ν.κουβελης https://youtu.be/6ls1a_KpaZE

.
.

ΔιαΧωροι  Εκτασεων-piano composition c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
https://youtu.be/6ls1a_KpaZE


.
.

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2020

GREEK POETRY -Ο λοιμος της Αρχαιας Θηβας ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΗΣ στιχοι 22-30 -Ο λοιμος της Τροιας Κατα των Αχαιων ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΔΑ στιχοι 33-56 [μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
-Ο λοιμος της Αρχαιας Θηβας
ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΗΣ στιχοι 22-30
-Ο λοιμος της Τροιας Κατα των Αχαιων
ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΔΑ στιχοι 33-56
[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.


Ο λοιμος της Αρχαιας Θηβας
ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΗΣ στιχοι 22-30
Ο λοιμος της Τροιας Κατα των Αχαιων
ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΔΑ στιχοι 33-56
[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Ο λοιμος της Αρχαιας Θηβας
ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΗΣ στιχοι 22-30
[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΙΕΡΕΥΣ
...
πόλις γάρ, ὥσπερ καὐτὸς εἰσορᾷς, ἄγαν
ἤδη σαλεύει κἀνακουφίσαι κάρα
βυθῶν ἔτ᾽ οὐχ οἵα τε φοινίου σάλου,
φθίνουσα μὲν κάλυξιν ἐγκάρποις χθονός,25
φθίνουσα δ᾽ ἀγέλαις βουνόμοις, τόκοισί τε
ἀγόνοις γυναικῶν· ἐν δ᾽ ὁ πυρφόρος θεὸς
σκήψας ἐλαύνει, λοιμὸς ἔχθιστος, πόλιν,
ὑφ᾽ οὗ κενοῦται δῶμα Καδμεῖον· μέλας δ᾽
Ἅιδης στεναγμοῖς καὶ γόοις πλουτίζεται.30

γιατι η πολη,οπως  βεβαια κι ο ιδιος βλεπεις,παρα
πολυ ηδη αναταρασεται και ν'ανασανει το κεφαλι
απ΄τα βαθη δε μπορει τετοιας φονικης αναταραχης
μαραζωνουν πριν να δεσουν οι καρποι της γης 25
μαραζωνουν τα κοπαδια στις βοσκες,κι οι γενες
αγονες των γυναικων.ο δε πυροφορος θεος,
ορμωντας χτυπα,λοιμος κακος εχθρος,τη πολη,
ερημωνοντας το οικημα του Καδμου.ο δε μαυρος
Αδης με στεναγμους και θρηνους πλουτιζεται 30
.
.
Ο λοιμος της Τροιας Κατα των Αχαιων
ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΔΑ στιχοι 33-56
[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Ὣς ἔφατ᾽· ἔδεισεν δ᾽ ὁ γέρων καὶ ἐπείθετο μύθῳ·
βῆ δ᾽ ἀκέων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης·
πολλὰ δ᾽ ἔπειτ᾽ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ᾽ ὁ γεραιὸς35
Ἀπόλλωνι ἄνακτι, τὸν ἠύκομος τέκε Λητώ·
«Κλῦθί μευ, Ἀργυρότοξ᾽, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας
Κίλλάν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις,
Σμινθεῦ, εἴ ποτέ τοι χαρίεντ᾽ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα,
ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί᾽ ἔκηα40
ταύρων ἠδ᾽ αἰγῶν, τὸδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·
τίσειαν Δαναοὶ ἐμὰ δάκρυα σοῖσι βέλεσσιν.»
Ὣς ἔφατ᾽ εὐχόμενος, τοῦ δ᾽ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων,
βῆ δὲ κατ᾽ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ,
τόξ᾽ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην·45
ἔκλαγξαν δ᾽ ἄρ᾽ ὀιστοὶ ἐπ᾽ ὤμων χωομένοιο,
αὐτοῦ κινηθέντος· ὁ δ᾽ ἤιε νυκτὶ ἐοικώς·
ἕζετ᾽ ἔπειτ᾽ ἀπάνευθε νεῶν, μετὰ δ᾽ ἰὸν ἕηκε·
δεινὴ δὲ κλαγγὴ γένετ᾽ ἀργυρέοιο βιοῖο·
οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς,50
αὐτὰρ ἔπειτ᾽ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς
βάλλ᾽· αἰεὶ δὲ πυραὶ νεκύων καίοντο θαμειαί.
Ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο,
τῇ δεκάτῃ δ᾽ ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς·
τῷ γὰρ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη·55
κήδετο γὰρ Δαναῶν, ὅτι ῥα θνήσκοντας ὁρᾶτο·

ετσι μιλησε ,ο γεροντας[Χρύσης] φοβηθηκε και υπακουσε
στο λογο του,αποσυρθηκε σιωπηλος στην ακρογυαλια
της βοερης θαλασσας κι οταν πηγε πολυ απομερα
παρακαλεσε ο γερος τον δυνατο Απολλωνα που
τον γεννησε η ομορφομαλουσα Λητω.
''Ακουσε με αργυροτοξε,που την Χρυσην περιβλεπεις
την Κιλλα την καλην και στην  Τενεδο κυριαρχεις,
Σμινθεα,αν ποτε εγω για σενα εχτισα ναο να τον
χαιρεσαι,κι αν ποτε για σενα παχια κρεατα εψησα
ταυρων και κατσικιων  για τον βαρυ καημο μου
τιμωρησε τους Δαναους  με τα βελη σου τα δακρυα μου ''
ετσι ειπε προσευχομενος,τον ακουσε ο Φοιβος Απολλων
κι απ'τις κορυφες του Ολυμπου κατεβηκε οργισμενος
με το τοξο και στους ωμους ειχε γεματη φαρετρα,
ετριξαν δυνατα τα βελη στους ωμους οργισμενος
καθως κινηθηκε και σαν την νυχτα εμοιαζε,
καθισε παραμερα των καραβιων κι επεταξε το βελος
και φοβερη βροντη βγηκε απ'τ'αργυρο τοξο
πρωτα-πρωτα τα μουλαρια χτυπησε και τα γρηγορα
σκυλια,επειτα σ'αυτους εστειλε το διαπεραστικο βελος,
κι ακαταπαυστα οι  φωτιες εκαιγαν νεκρων σωματα στοιβες
εννια μερες ριχνονταν στο στρατο τα βελη απ'το θεο
και τη δεκατη καλεσε σε συνελευση το λαο ο Αχιλλεας
αυτο το'βαλε στο μυαλο του η ασπροχερα θεα Ηρα
που για τους Δαναους στεναχωριονταν να τους βλεπει
να πεθαινουν
.
.


Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2020

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Ετσι λοιπον -The moment was apt for business,Ολος ο Δεκεμβρης του 1944,η στιγμη ηταν καταλληλη για μπιζνες- [κειμενα και μεταφρασεις χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Ετσι λοιπον
-The moment was apt for business,Ολος ο Δεκεμβρης του 1944,η στιγμη ηταν καταλληλη
για μπιζνες-
[κειμενα και μεταφρασεις χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.

Churchill and Stalin Συμφωνια των ποσοστων-Percentages agreement-Соглашение о процентах


Συμφωνια των ποσοστων-Percentages agreement-Соглашение о процентах


Dmitri Kessel  4 Δεκεμβριου 1944


Ετσι λοιπον
-The moment was apt for business,Ολος ο Δεκεμβρης του 1944,η στιγμη ηταν καταλληλη
για μπιζνες-
[κειμενα και μεταφρασεις χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]


καθ'ολο τον Δεκεμβριο του 1944 οπου στην Αθηνα μαινονταν oι ολεθριες μαχες,
τα Δεκεμβριανα,και χυνονταν αιμα ο Ουινστον Τσωρτσιλ και ο Ιωσηφ Σταλιν σχεδον
καθημερινα αλληλογραφουσαν χωρις την παραμικρη νυξη στο εθνικοανθρωποφθορο
ζητημα της Ελλαδας,
σαν να μην συνεβαινε τιποτα απολυτως,σαν να ηταν λυμενο,διακανονισμενο,ανταλλαζαν
φιλοφρονησεις,συγχαρητηρια και ευχες γεννεθλιων,

αποδειγματα/ντοκουμεντα
http://www.marx2mao.com/Stalin/WWIICv1wm.pdf
http://www.marx2mao.com/Stalin/WWIICv2wm.pdf

Stalin / Churchill WWII Correspondence - vol. 1
No. 374
PERSONAL MESSAGE FROM Mr CHURCHILL TO MARSHAL STALIN
I send you my most sincere congratulations on your birthday.
I believe that your life is very precious to the future of the world and to the constant
strengthening of the ties which unite our two countries. It is therefore no figure of speech
when I wish you “Many happy returns of the day.”
20th December, 1944

No. 377
PERSONAL MESSAGE FROM PREMIER J. V. STALIN TO THE PRIME MINISTER,
Mr W.CHURCHILL
Thank you for your congratulations and good wishes for my birthday.
I have always greatly appreciated your friendly sentiments.
December 25, 1944

Σταλιν/Τσωρτσιλ Β' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ-τομος 1

No. 374
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ Μιστερ ΤΣΩΡΤΣΙΛ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΑΡΧΗ ΣΤΑΛΙΝ
Σας αποστελω τα πιο ελικρινη συγχαρητηρια μου δια τα γενεθλια σας.
Πιστευω οτι η ζωη σας ειναι πολυ πολυτιμος δια το μελλον του κοσμου και δια την
σταθερην ενδυναμωσιν των δεσμων οι οποιοι ενωνουν τας δυο χωρες μας.Συνεπως
δεν  ειναι σχημα λογου οταν σας ευχομαι:'Πολλαι ευτυχισμεναι ημεραι να ελθουν'
20 Δεκεμβριου 1944

No. 377
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΝΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ Ι.Β.ΣΤΑΛΙΝ
ΣΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ Μιστερ Ο.ΤΣΩΡΤΣΙΛ
Ευχαριστω δια τα συγχαρητηρια σας και τις καλες ευχες δια τα γενεθλια μου.
Εχω παντοτε εις μεγαλην εκτιμησιν  τα φιλικα σας αισθηματα
25 Δεκεμβριου 1944

αυτη η απαντηση του Σταλιν,25 Δεκενβριου 1944,στο ευχετηριο του Τσωρτσιλ,γραφτηκε
τη μερα των Χριστουγεννων οταν ο Σταλιν αιφνιδιαστικα επισκεφθηκε την Αθηνα,και
παραλιγο να σκοτωθει αν τελικα γινονταν η ανατιναξη του ξενοδοχειου της Μεγαλης
Βρετανιας στο Συνταγμα,με πυριτιδα στους υπονομους,απο τους ανταρτες του ΕΑΜ,
και τοτε,φυσικα,οι αμοιβαιες ευχες των Δυο Μεγαλων Διαμοιραστων του Κοσμου θα
εμεναν μετεωρα διακεκομενες,

Βεβαια το ελληνικο ζητημα το ειχαν διακανονισει πριν ενα μηνα ,σε μια στιγμη
καταλληλα για μπιζνες,
στην Συμφωνια των ποσοστων-Percentages agreement-Соглашение о процентах
ΣΤΗ 4η ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΣΟΡΤΣΙΛ ΚΑΙ ΣΤΑΛΙΝ 9-11  Οκτ 1944

The moment was apt for business,
ΤΟ ΚΥΝΙΚΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΣΟΣΤΩΝ.

αποδειγματα/ντοκουμεντα
[Churchill' s History of the Second War, volume 6]
«The moment was apt for business, so I said [to Stalin], "Let us settle about our affairs
in the Balkans. Your armies are in Roumania and Bulgaria. We have interests, missions,
and agents there. Don't let us get at cross-purposes in small ways. So far as Britain and
Russia are concerned, how would it do for you to have ninety percent predominance in
Roumania, for us to have ninety per cent of the say in Greece, and go fifty-fifty about
Yugoslavia?" While this was being translated I wrote out on a half-sheet of paper:


Roumania Russia 90% ,the others 10%
Greece G.Britain 90% ,the others 10%
Yugoslavia 50/50
Hungary 50/50
Bulgaria Russia 75%,the othes 25%

I pushed this across to Stalin, who had by then heard the translation. There was a slight pause.
Then he took his blue pencil and made a large tick upon it, and passed it back to us. It was all
settled in no more time than it takes to set down…After this there was a long silence. The
pencilled paper lay in the centre of the table. At length I said, "Might it no be thought rather
cynical if it seemed we had disposed of these issues so fateful to millions of people, in such
an offhand manner? Let us burn the paper". "No, you keep it", said Stalin.»

ο Τσωρτσιλ γραφει στηνΙστορια του Δευτερου Παγκοσμιου Πολεμου,τομος 6ος:
'η στιγμη ηταν καταλληλη για μπιζνες,ετσι ειπα[στον Σταλιν],'ας διακανονισουμε τις
υποθεσεις μας στα Βαλκανια.Τα στρατευματα σας ειναι στη Ρουμανια και Βουλγαρια.
Εμεις εχουμε συμφεροντα,αποστολες και πρακτορες εκει.Ας μην χαθουμε σε μικροζητη-
ματα.Οσο αφορα την Βρετανια και τη Ρωσια,πως θα φαινονταν για σας να εχετε εννηντα
τοις εκατο κυριαρχια στη Ρουμανια,για μας να εχουμε εννηντα τοις εκατο  λογο στην
Ελλαδα,και πενηντα-πενηντα περιπου στην Γιουγκοσλαβια;'Ενω αυτο ηταν σε μεταφραση
εγραψα σ'ενα μικρο φυλλο χαρτιου:


Ρουμανια Ρωσια 90% ,αλλοι 10%
Ελλαδα Μ.Βρετανια 90% ,αλλοι 10%
Γιουγκοσλαβια 50/50
Ουγγαρια   50/50
ΒουλγαριαΡωσια 75%,αλλοι 25%

αυτο το εσπρωξα προς τον Σταλιν,ο οποιος ειχε εν τω μεταξυ ακουσει τη μεταφραση.
Υπηρξε μια μικρη σιωπη.Τοτε αυτος πηρε το μπλε μολυβι του κι εκανε μια μεγαλη μολυβια
επικυρωσης πανω σ'αυτο,και το επεστρεψε σε μας.Αυτο ολο ηταν διακανονισμενο σε πολυ
λιγοτερο χρονο απ'οτι χρειασθηκε να τεθει.Μετα απ'αυτο υπηρξε μια μεγαλη σιωπη.
Το γραμμενο χαρτι βρισκονταν στο κεντρο του τραπεζιου.Εν τελει ειπα:'Δεν θα θεωρηθει
αυτο μαλλον κυνικο αν φανει οτι κανονισαμε αυτα τα ζητηματα τοσο κρισιμα για τη μοιρα
εκατομυριων ανθρωπων,με τετοιο προχειρο τροπο;Ας καψουμε το χαρτι'.'Οχι,κρατηστε
το΄,ειπε ο Σταλιν'

Ετσι λοιπον:
-The moment was apt for business,Ολος ο Δεκεμβρης του 1944,η στιγμη ηταν καταλληλη
για μπιζνες-

στη διαδηλωση,Κυριακη 3 Δεκεμβριου 1944,ερχοντουσαν κοσμος με σημαιες,απο τον
Βυρωνα,απο το Αιγαλεω απ'ολες τις συνοικιες της Αθηνας,μεγαλο πληθος διαδηλωτων,
φωναζαν:Λαοκρατια
υστερα ανοιξαν πυρ,πεσανε νεκροι,ειμασταν αοπλοι,απο τα ανθοπωλεια του Συνταγματος
εντρομοι τρεξαμε στη Ρηγιλλης.
την αλλη μερα 4 Δεκεμβρη εγινε η απεργια,φερανε τα φερετρα των σκοτωμενων,τα ερρα-
ναν  με λουλουδια,γονατισαν μπροστα τους δακρυσμενοι κι εψαλλαν :
Επέσατε θύματα, αδέρφια, εσείς
Σε άνιση Πάλη κι Αγώνα
Ζωή, λευτεριά και τιμή του Λαού
Γυρεύοντας, βρήκατε μνήμα

σ'ενα πανο που κρατανε γονατισμενες γυναικες γραφει:
ΟΤΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ
ΣΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΔΙΑΛΕΓΕΙ
Η' ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ Η' ΤΑ ΟΠΛΑ     ΕΑΜ


φωτογραφια του Ουκρανου Dmitri Kessel φωτογραφου του LIFE,
σ'αυτη αναγνωριζουμε τη συντροφισα αγωνιστρια Τασουλα Τζωνη,κοριτσι 15 χρονων,
ειναι αριστερα η πρωτη που κραταει το πανο

και την αλλη μερα
στις 5 Δεκεμβριου 1944,δυο μερες μετα το ματωμενο συναλλητηριο του ΕΑΜ,Κυριακη
3 Δεκεμβριου1944, ο Τσωρτσιλ εστειλε τηλεγραφημα στον στρατηγο Σκομπι των Βρετα-
νικων δυναμεων στην Αθηνα να φερθει με αποικιοκρατικο τροπο σε κατεχομενη πολη.

αποδειγματα/ντοκουμεντα
τηλεγραφημα 5 Δεκεμβριου 1944 του Τσωρτσιλ στον στρατηγο Σκομπι στην Αθηνα
You are responsible for maintaining order in Athens and for neutralizing or destroying all EAM-ELAS [National Liberation Front – Greek People’s Liberation Army] bands approaching the city. You may make any regulations you like for the strict control of the streets or for the rounding up
 of any number of truculent persons….
 It would be well of course if your command were reinforced by the authority of some Greek Government…. Do not, however, hesitate to act as if you were in a conquered city where a
local rebellion is in progress….
We have to hold and dominate Athens. It would be a great thing for you to succeed in this
without bloodshed if possible, but also with bloodshed if necessary.

Εισθε υπευθυνος δια την τηρησιν της ταξης εις Αθηνας και δια την εξουδτερωσιν η'
καταστροφην ολων των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ [Εθνικο Απελευθερωτικο Μετωπο-Εθνικος Λαικος
Απελευθερωτικος Στρατος] ομαδων πλησιαζοντων την πολιν.Δυνασθε οπως προβειται
εις οποιεσδηποτε ρυθμισεις νομιζετε δια τον αυστηρον ελεγχον των οδων η' δια την
περικυκλωσιν οιωνδηποτε ταραχοποιων ατομων.
Θα ητον κατα συνεπειαν καλον εαν η επιχειρησις σας ηταν ενδυναμωμενη απο την
εξουσιοδοτησιν τινος Ελληνικης Κυβερνησεως.
Εντουτοις,μη διστασετε να δρασετε ως αν ησασταν εις μιαν κατακτημενην πολιν οπου
μια τοπικη στασις ειναι εις εξελιξιν.
Πρεπει να καταλαβωμεν και να ελεγξωμεν τας Αθηνας.Αυτο θα ητον μεγας αθλος δια
εσας να επιτυχετε εις τουτον εαν δυνατον ανευ αιματοχυσιας,αλλα και δια αιματοχυσιας
εαν απαραιτητον ειναι.

Ετσι λοιπον
.-The moment was apt for business,Ολος ο Δεκεμβρης του 1944,η στιγμη ηταν καταλληλη
για μπιζνες-

τα βραδυα εριχναν φωτοβολιδες για να βλεπουν τις κινησεις των  ανταρτων,μια κολαση
η Αθηνα,πυροβολισμοι,εκρηξεις ολμων,ανατιναξεις σπιτιων,
στη Καισαριανη το τετραγωνο καστρα παραγκες ισοπεδωθηκε,αντρες και γυναικες μαχον-
ταν σ'ανισο αγωνα,η Πολυξενη,η Ευαγγελια,η Ευτυχια ολες μορφες αρχαιας τραγωδιας,
αθωα παιδια,γυριζαν στους δρομους,και μαζευαν τους καλυκες απ΄τις σφαιρες και παιζα-
νε αμαδες,
το χυμενο αιμα αρχισε να χωριζει τους ανθρωπους,ζητουσε εκδικηση,γινανε ακροτητες,
το βλημα ενος ολμου εκοψε το χερι μιας κοπελας,Ελενη τη λεγανε,
και αεροπλανα Σπιτφαιαρ και Μποφαιερ βομβαρδιζαν την Αθηνα,παντου ητανε ελευθεροι
σκοπευτες και μας πυροβολουσαν,στην Ακροπολη ειχανε οι Αγγλοι οπλοπολυβολα,
θανατος παντου
στις 21 Δεκεμβρη 1944 στα Πατησια στην οδο Ιακωβιδου αντρες της Λαικης Πολιτο-
φυλακης μ'αρχηγο καποιον ονοματι Ορεστη,εναν παλιανθρωπο,συλλαβανε την ηθοποιο
Ελενη Παπαδακη,ως συνεργατρια των Ναζι,την περασανε απο συνοπτικη δικη και την
συρανε στα διυλιστηρια της ΟΥΛΕΝ στο Γαλατσι,εκει μπροστα απο εναν ανοικτο ταφο
αφουν την εβρισαν χυδαια και την εγδυσαν βιαια,ο Ορεστης ουρλιαζοντας 'θανατος στη
πουτανα' αρπαξε πλιατσικο τη γουνα της και διεταξε τον Μακαρωνα να την χτυπησει με
τσεκουρι αποκεφαλιζοντας την,τελικα την πυροβολησε στον αυχενα και κλωτσωντας την
την ερριξε μεσα στον ταφο,τετοιος στα ολεθρια Δεκεμβριανα ηταν ο αδικος θανατος
της μεγαλης ηθοποιου Ελενης Παπαδακη,θυμα της ζηλοφθονιας και των αλογων παθων
των ανθρωπων.

Ετσι λοιπον
-The moment was apt for business,Ολος ο Δεκεμβρης του 1944,η στιγμη ηταν καταλληλη
για μπιζνες-
.
.

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2020

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -ταῦτα μὲν τὰ κατὰ τὴν νόσον γενόμενα. [ο λοιμός της Αθήνας το 430 π.Χ] ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΒΙΒΛΙΟ Β' 47-54 [μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-ταῦτα μὲν τὰ κατὰ τὴν νόσον γενόμενα.
[ο λοιμός της Αθήνας το 430 π.Χ]
ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
ΒΙΒΛΙΟ Β' 47-54
[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.


ο λοιμός της Αθήνας το 430 π.Χ- χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ταῦτα μὲν τὰ κατὰ τὴν νόσον γενόμενα.
[ο λοιμός της Αθήνας το 430 π.Χ]
ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
ΒΙΒΛΙΟ Β' 47-54
[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

[47] [47.1] ετσι εγινε η ταφη στον χειμωνα τουτο,και με το περασμα του το πρωτο ετος
του πολεμου αυτου εδω τελειωσε.[47.2] απο δε την αρχη του καλοκαιριου οι Πελοποννη-
σιοι και οι συμμαχοι με τα δυο μερη οπως ακριβως και πριν εισεβαλαν στην Αττικη[υπο την
ηγεσια του Αρχιδαμου του Ζευξιππου των Λακεδαιμονιων βασιλια]κι αφου στρατοπεδευ-
σαν λεηλατουσαν τη χωρα.[47.3]και οταν συνεβαιναν αυτα δεν ηταν πολλες μερες που
στην Αττικη  η νοσος πρωτοαρχισε να μεταδινεται στους Αθηναιους,η οποια λεγονταν
και πρωτυτερα σε πολλα αλλα μερη ενεσκηψε και στη Λημνο και σ'αλλες χωρες,ομως
τετοιας εκτασης νοσος  ουτε τοση μεγαλη απωλεια ανθρωπων  πουθενα δεν μνημο-
νευεται να εγινε.[47.4]γιατι ουτε οι γιατροι κατορθωναν αρχικα να την θεραπευσουν
λογω αγνοιας,αλλα κι αυτοι οι ιδιοι πεθαιναν οσο πιο πολυ την πλησιαζαν,ουτε αλλα
ανθρωπινη τεχνη καμια.και οσα στα ιερα ικετευαν η΄ στα μαντεια και στα τετοια
επιχειρουσαν,τα παντα ανωφελα ηταν,και στο τελος απ'αυτα παρατηθηκαν απο το
 κακο νικημενοι.
  [48] [48.1] το πρωτο αρχισε,καθως λεγεται,απο την Αιθιοπια νοτια της Αιγυπτου,επειτα
δε και στην Αιγυπτο και τη Λιβυη μεταφερθηκε και στου βασιλια το μεγαλυτερο μερος
της χωρας.[48.2] στη δε πολη των Αθηναιων ξαφνικα επεσε,και πρωτο στον Πειραια
κολλησε τους ανθρωπους,ετσι ωστε και ειπωθηκε απ'αυτους πως οι Πελοποννησιου
δηλητηρια πεταξαν μεσα στα πηγαδια,γιατι βρυσες ακομη δεν ηταν εκει.υστερα δε
και στην πανω πολη εφτασε,και πεθαιναν παρα πολυ τωρα πια.48.3]να λεει μπορει
λοιπον γι'αυτη ο καθενας οπως γνωριζει και γιατρος και ιδιωτης,απο που πιθανως αυτη
προεκυψε,και τις αιτιες οποιες νομιζει τετοια μεγαλη μεταβολη ηταν ικανες σε δυναμη
διαταρασοντας να φερουν.εγω δε και αυτο που εγινε θα πω,κι απ'αυτα τα συμπτωματα
αν καποιος να εξετασει,εαν καποτε και παλι πεσει,πολυ καλυτερα αν εχει κατι απο πριν
γνωρισμενο να μην αγνοει,αυτα αναφερω κι ο ιδιος αφου νοσησα κι ο ιδιος αφου ειδα
αλλους να πασχουν.
[49] [49.1] το μεν ετος λοιπον,καθως ωμολογειται,καθ'ολα πραγματικα ανοσο απο αλλες
ασθενειες τυχαινε να ηταν.κι αν δε καποιος προηγουμενως επασχε κατι,σ'αυτη ολα αντα-
ποκρινονταν.[49.2]τους αλλους δε χωριας καμια προειδοποιηση,αλλα ξαφνικα ενω ηταν
υγιεις,πρωτα με ισχυρη θερμη του κεφαλιου και με κοκκινισμα ματιων και φλεγμονη τους
προσβαλε,και τα εντος,οπως και ο φαρυγκας και η γλωσσα,αμεσως αιματωδη ηταν και η
αναπνοη ασυνηθιστη και με δυσωδια εβγαινε.[49.3]επειτα απ'αυτα πταρνισμα και
βραγχνιασμα επακολουθουσε,κι οχι σε πολυ χρονο κατεβαινε στο στηθος ο πονος με
βηχα ισχυρο.κι οταν στο στομαχι εφτασε,το ανακατεψε και απεκκρισεις της χολης ολες
οσες απο τους γιατρους  περιγραφομενες ειναι επακολουθησαν,κι αυτες με μεγαλη
ταλαιπωρια.[49.4] και λοξυγκας στους περισσοτερους ακολουθουσε υποκουφος,
σπασμο προκαλωντας ισχυρο,στους μεν μετα απ'αυτα σταματουσε,στους δε και πολυ
υστερα.[49.5]και εξωτερικα αγγιζομενο το σωμα  ουτε υπερβολικα θερμο ηταν ουτε
ωχρο,αλλα κοκκινωπο,πελιδνο,με μικρες φουσκαλες κι εξανθηματα.τα δε εσωτερικα
τοσο καιγονταν ωστε μητε των πολυ λεπτων ενδυματων και σεντονιων το σκεπασμα
μητε αλλο κατι παρα γυμνοι ανεχονταν,και πολυ μεγαλη ελαφρωση αν σε νερο ψυχρο
τους εαυτους τους ριξουν.και πολλοι αυτο απο τους παραμελημενους ανθρωπους επραξαν
κι επεσαν στα πηγαδια,απο την απαυστη διψα κατεχομενοι.και στη ιδια κατασταση ηταν
και με το περισσοτερο  και με το λιγοτερο πιομα.[49.6]και η δυσφορια να μην ησυχαζουν
και η αγρυπνια τους βασανιζε διαρκως.και το σωμα,για οσο χρονο και η νοσος ειναι
σ'ακμη,δεν εξασθενουσε,αλλα παραδοξα αντεχε στη ταλαιπωρια,ωστε η' πεθαιναν οι
περισσοτεροι στην ενατη και εβδομη ημερα απο το εσωτερικη καουρα,ακομα εχοντας
καποια δυναμη,η' αν διεφευγαν,κατεβαινοντας η νοσος στη κοιλια και ελκος σ'αυτη ισχυρο
δημιουργουνταν και διαρροια ταυτοχρονα ακρατη αφου επακολουθουσε οι πολλοι
μετα απ'αυτη την εξασθενιση πεθαιναν.[49.7]γιατι διερχονταν δια μεσου ολου του
σωματος αφου απο πανω αρχιζε στο κεφαλι να πρωτοπιανει το κακο,κι αν καποιος
απ'τα πιο μεγαλα επιζουσε,στα ακρα τα σημαδια της αφηνε.[49.8]γιατι διαδιδωνταν
στα γεννητικα οργανα  και στα ακρα των χεριων και των ποδιων,και πολλοι αφου τα
στερουνταν ξεφευγαν,ειναι καποιοι δε και τα ματια.κι αλλοι παλι τη μνημη εχαναν
αμεσως μολις επανερχονταν  παντελως,και δεν αναναγνωριζαν κι αυτους τους ιδιους
και τους οικειους.
[50][50.1]το ειδος λοιπον της νοσου ηταν πολυ πανω απ΄τα λογια και τ'αλλα πιο δυσχερη
για την ανθρωπινη φυση σε καθεναν που προσβαλε,και σ'αυτο εδω εδειξε καθαρα μαλιστα
οτι αλλο ηταν παρα απ'τα συνειθισμενα κατι.γιατι τα ορνια και τα τετραποδα οσα τους
ανθρωπους αγγιζουν,αν και πολλοι αταφοι βρισκονταν η' δεν τους πλησιαζαν η' αν τους
ετρωγαν πεθαιναν.[50.2]αποδειξη δε οτι τετοιων πουλιων εξαφανιση παντελης εγινε,και
δεν φαινονταν ουτε αλλου ουτε γυρω τετοιο κανενα.τα δε σκυλια αισθηση μαλλον εκαναν
αφου καταφευγουν για να συμφαγουν.
[51][51.1]το μεν λοιπον νοσημα,πολλα και αλλα παραλιποντας παραξενα,στον καθενα
τυχαινε κατα τι να ειναι διαφορετικο απο τον εναν στον αλλο,τετοιο ηταν κατα πασα
εικονα.και αλλο δεν ενοχλουσε κατα εκεινο το καιρο κανενα απο τα συνειθισμενα.κι οποιο
συνεβαινε,σ'αυτο τελειωνε.[51.2]αλλοι δε πεθαιναν απο παραμελειση,και αλλοι καλα
φροντισμενοι.και ουτε ενα παρουσιαστηκε γιατρικο για να πω οτι μπορεσε να προσφερει
ωφελεια.γιατι στον εναν το συμφερον  αλλον αυτο εβλαπτε.[51.3]και σωμα ανθεκτικο να
ειναι κανενα δεν ξεχωρισε προς αυτο ισχυρο η' ασθενικο,αλλα ολα αρπαξε κι αυτα που με
καθε διαιτα ηταν φροντισμενα.[51.4] το δε πιο χειροτερο απ'ολα του κακου ηταν και η
βαρυθυμια οποτε καποιος ασθανονταν ν'αρρωσταινει[γιατι προς την απελπισια  ευθυς
στρεφομενοι στη διαθεση ολοκληρωτικα οι ιδιοι παραδινονταν και δεν αντιστεκονταν],
και οτι ο ενας απ'του αλλου τη φροντιδα μολυσμενοι οπως ακριβως τα προβατα πεθαιναν.
και την πιο πολυ φθορα αυτο εκανε. [51.5] ειτε γιατι μη θελωντας απο φοβο ο ενας με τον
αλλον να πλησιασουν,χανονταν παρατημενοι,και σπιτια πολλα εγκαταλειφτηκαν απο ελλειψη
θεραπευτη.ειτε αν πλησιαζαν,πεθαιναν,και μαλιστα αυτοι που απο καλοσυνη ηταν συμπαρα-
στατες.γιατι η φιλοτιμια τους εκανε τους ιδιους να λυπουνται κι εμπεναν μεσα στους φιλους,
επειδη και τους  θρηνους γι'αυτους που κατεληγαν να τελειωσουν και οι οικειοι παρατουσαν
απ'το πολυ κακο νικημενοι.[51.6] επι πλεον ομως αυτοι που ειχαν διαφυγει κι αυτον που
πεθαινε κι αυτον που πονουσε ευσπλαχνιζονταν κι επειδη πια το γνωριζαν κι οι ιδιοι τωρα
ξεθαρρεψαν.γιατι δυο φορες τον ιδιο,ωστε και να σκοτωσει,δεν επιανε.και καλοτυχουνταν
απ΄τους αλλους, κι αυτοι στη στιγμη ενιωσαν χαρα και στον μετεπειτα χρονο καποια κρυφη
ελπιδα ειχαν μητε απο αλλο νοσημα επισης ποτε θα πεθανουν.
[52][52.1]πιεσε δε αυτους πολυ στην υπαρχουσα συμφορα και η εισροη απο την υπαιθρο
στη πολη,κι οχι λιγοτερο τους εισελθοντες [52.2]επειδη σπιτια δεν υπηρχαν,αλλα σε
πνιγερες καλυβες λογω της εποχης αφου διεμεναν η φθορα γινονταν ανεξελεγκτα.αλλα
και νεκροι πανω ο ενας στον αλλον πεθαινοντας βρισκοταν και στους δρομους κυλουσαν
και σ'ολες τις βρυσες μισοπεθαμενοι απ'την επιθυμια του νερου.[52.3] και τα ιερα στα
οποια κατασκηνοναν γεματα απο νεκρους ηταν,εκει μεσα πεθαιναν.γιατι πολυ βασανισμενοι
απ'το κακο οι ανθρωποι,μη γνωριζοντας τι θα παθουν,παραμελουσαν ομοια και ιερα και οσια.
[52.4] κι ολοι οι νομοι καταπατηθηκαν  τους οποιους χρησιμοποιουσαν πριν για τις ταφες,
τους εθαβαν οπως ο καθενας μπορουσε.και πολλοι σε μη αρμοζουσες θηκες κατεφευγαν
απο την σπανιοτητα των συγγενων λογω του οτι πολλοι ειχαν πεθανει πριν απ'αυτους.γιατι
σε πυρα ξενη  προφτανοντας οι μεν πανω θετωντας τον δικο τους νεκρο την αναβαν,οι δε ενω
καιγονταν αλλος αφου πεταγαν απο πανω αυτον που εφεραν εφευγαν.
[53][53.1].και πρωτα πρωτα εφερε και στ'αλλα στη πολη επιπλεον ανομιες το νοσημα.
γιατι ευκολα τολμουσε καποιος αυτα που πρωτυτερα απεκρυπτε απο ηδονη να μην κανει.
την γρηγορη μεταστροφη βλεπωντας και των πλουσιων και αιφνιδια πεθαμενων κι αυτων
που τιποτα πρωτυτερα δεν κατειχαν,τωρα τα εκεινων να εχουν. [53.2] ωστε γρηγορες τις
απολαυσεις και τα προς τερψη απαιτουσουν να κανουν,γιατι εφημερα και τα σωματα και
τα πραγματα εξ ισου  θεωρουσαν. [53.3] και το να απο πριν ταλαιπωρηθει γι'αυτο που
νομιζει καλο κανενας δεν ηταν προθυμος,αφου αβεβαιο το νομιζε αν θα το κατορθωσει
πριν πεθανει. τωρα πια οτι και ευχαριστο κι απο παντου φερει κερδος,τουτο και καλο
και χρησιμο καταντησε. [53.4]θεων δε φοβος η΄ανθρωπων νομος  κανενας δεν συγ-
κρατουσε,αφου εκριναν αυτο εξ ισου με την ευσεβεια και αφου εβλεπαν ολους ισα
να χανονται.για δε τα αμαρτηματα κανεις δεν περιμενε μεχρι να δικαστει θα επιζει
για να τιμωρηθει,πολυ δε πιο μεγαλη την ηδη καταδικαστικη αποφαση που πανω
τους επικρεμονταν θεωρουσαν,και πριν πανω τους πεσει φυσικο ειναι του βιου κατι
να απολαυσουν.
[54][54.1].σε τετοια συμφορα οι Αθηναιοι εχοντας πεσει δυσφορουσαν,κι απ'τους
ανθρωπους που μεσα πεθαιναν και απ΄τη γη που εξω καταστρεφονταν.  [54.2] μεσ'στο
κακο αναμεσα σε καποια που αναθυμηθηκαν φυσικο ηταν και τουτος εδω ο στιχος,που
οπως ελεγαν οι παλαιοτεροι παλια τραγουδουνταν:θα'ρθει δωρικος πολεμος και μαζι
μ'αυτον λοιμος.[54.3] εγινε τοτε  διαφωνια στους ανθρωπως οτι δεν κατανομαζεται λοιμος
νοσος στο στιχο των παλιων, αλλα λιμος πεινα,επικρατησε δε στα παροντα συμβαντα
φυσικα λοιμο να λεει.γιατι ανθρωποι συμφωνα προς αυτα που πασχουν την μνημη
κανουν.βεβαια νομιζω αν ποτε αλλος πολεμος παρει μερος δωρικος απ'αυτον υστερα και
συμβει να πεσει λιμος πεινα,φυσικο ειναι ετσι να τραγουδουν.[54.4] επενθυμησαν δε και
τον χρησμο των Λακεδαιμονιων σ'αυτους που τον γνωριζουν,οταν ρωτησαν τον θεο αν
πρεπει να πολεμησουν σ'αυτους χρησμοδοτησε  πως αν κατα κρατος πολεμησουν θα
νικησουν,κι ο ιδιος ειπε θα συμμετασχει.[54.5]περι μεν λοιπον του χρησμου τα συμβαι-
νοντα συμπεραναν οτι συμφωνα ειναι.αφου εχοντας εισβαλει οι Πελοποννησιοι η νοσος
αρχισε αμεσως.και στην Πελοποννησο δεν εισεβαλε,οπως να΄ναι αξιο να πεις,εξαπλωθηκε
στην Αθηνα κατα το πλειστο,επειτα δε και στα πιο πολυανθρωπα των αλλων οικισμων.
αυτα λοιπον τα συμβαινομενα κατα τη νοσο.


[47] [47.1] Τοιόσδε μὲν ὁ τάφος ἐγένετο ἐν τῷ χειμῶνι τούτῳ· καὶ διελθόντος αὐτοῦ πρῶτον ἔτος τοῦ πολέμου τοῦδε ἐτελεύτα. [47.2] τοῦ δὲ θέρους εὐθὺς ἀρχομένου Πελοποννήσιοι καὶ οἱ ξύμμαχοι τὰ δύο μέρη ὥσπερ καὶ τὸ πρῶτον ἐσέβαλον ἐς τὴν Ἀττικήν (ἡγεῖτο δὲ Ἀρχίδαμος ὁ Ζευξιδάμου Λακεδαιμονίων βασιλεύς), καὶ καθεζόμενοι ἐδῄουν τὴν γῆν. [47.3] καὶ ὄντων αὐτῶν οὐ πολλάς πω ἡμέρας ἐν τῇ Ἀττικῇ ἡ νόσος πρῶτον ἤρξατο γενέσθαι τοῖς Ἀθηναίοις, λεγόμενον μὲν καὶ πρότερον πολλαχόσε ἐγκατασκῆψαι καὶ περὶ Λῆμνον καὶ ἐν ἄλλοις χωρίοις, οὐ μέντοι τοσοῦτός γε λοιμὸς οὐδὲ φθορὰ οὕτως ἀνθρώπων οὐδαμοῦ ἐμνημονεύετο γενέσθαι. [47.4] οὔτε γὰρ ἰατροὶ ἤρκουν τὸ πρῶτον θεραπεύοντες ἀγνοίᾳ, ἀλλ’ αὐτοὶ μάλιστα ἔθνῃσκον ὅσῳ καὶ μάλιστα προσῇσαν, οὔτε ἄλλη ἀνθρωπεία τέχνη οὐδεμία· ὅσα τε πρὸς ἱεροῖς ἱκέτευσαν ἢ μαντείοις καὶ τοῖς τοιούτοις ἐχρήσαντο, πάντα ἀνωφελῆ ἦν, τελευτῶντές τε αὐτῶν ἀπέστησαν ὑπὸ τοῦ κακοῦ νικώμενοι.
[48] [48.1] ἤρξατο δὲ τὸ μὲν πρῶτον, ὡς λέγεται, ἐξ Αἰθιοπίας τῆς ὑπὲρ Αἰγύπτου, ἔπειτα δὲ καὶ ἐς Αἴγυπτον καὶ Λιβύην κατέβη καὶ ἐς τὴν βασιλέως γῆν τὴν πολλήν. [48.2] ἐς δὲ τὴν Ἀθηναίων πόλιν ἐξαπιναίως ἐσέπεσε, καὶ τὸ πρῶτον ἐν τῷ Πειραιεῖ ἥψατο τῶν ἀνθρώπων, ὥστε καὶ ἐλέχθη ὑπ’ αὐτῶν ὡς οἱ Πελοποννήσιοι φάρμακα ἐσβεβλήκοιεν ἐς τὰ φρέατα· κρῆναι γὰρ οὔπω ἦσαν αὐτόθι. ὕστερον δὲ καὶ ἐς τὴν ἄνω πόλιν ἀφίκετο, καὶ ἔθνῃσκον πολλῷ μᾶλλον ἤδη. [48.3] λεγέτω μὲν οὖν περὶ αὐτοῦ ὡς ἕκαστος γιγνώσκει καὶ ἰατρὸς καὶ ἰδιώτης, ἀφ’ ὅτου εἰκὸς ἦν γενέσθαι αὐτό, καὶ τὰς αἰτίας ἅστινας νομίζει τοσαύτης μεταβολῆς ἱκανὰς εἶναι δύναμιν ἐς τὸ μεταστῆσαι σχεῖν· ἐγὼ δὲ οἷόν τε ἐγίγνετο λέξω, καὶ ἀφ’ ὧν ἄν τις σκοπῶν, εἴ ποτε καὶ αὖθις ἐπιπέσοι, μάλιστ’ ἂν ἔχοι τι προειδὼς μὴ ἀγνοεῖν, ταῦτα δηλώσω αὐτός τε νοσήσας καὶ αὐτὸς ἰδὼν ἄλλους πάσχοντας.
[49] [49.1] Τὸ μὲν γὰρ ἔτος, ὡς ὡμολογεῖτο, ἐκ πάντων μάλιστα δὴ ἐκεῖνο ἄνοσον ἐς τὰς ἄλλας ἀσθενείας ἐτύγχανεν ὄν· εἰ δέ τις καὶ προύκαμνέ τι, ἐς τοῦτο πάντα ἀπεκρίθη. [49.2] τοὺς δὲ ἄλλους ἀπ’ οὐδεμιᾶς προφάσεως, ἀλλ’ ἐξαίφνης ὑγιεῖς ὄντας πρῶτον μὲν τῆς κεφαλῆς θέρμαι ἰσχυραὶ καὶ τῶν ὀφθαλμῶν ἐρυθήματα καὶ φλόγωσις ἐλάμβανε, καὶ τὰ ἐντός, ἥ τε φάρυγξ καὶ ἡ γλῶσσα, εὐθὺς αἱματώδη ἦν καὶ πνεῦμα ἄτοπον καὶ δυσῶδες ἠφίει· [49.3] ἔπειτα ἐξ αὐτῶν πταρμὸς καὶ βράγχος ἐπεγίγνετο, καὶ ἐν οὐ πολλῷ χρόνῳ κατέβαινεν ἐς τὰ στήθη ὁ πόνος μετὰ βηχὸς ἰσχυροῦ· καὶ ὁπότε ἐς τὴν καρδίαν στηρίξειεν, ἀνέστρεφέ τε αὐτὴν καὶ ἀποκαθάρσεις χολῆς πᾶσαι ὅσαι ὑπὸ ἰατρῶν ὠνομασμέναι εἰσὶν ἐπῇσαν, καὶ αὗται μετὰ ταλαιπωρίας μεγάλης. [49.4] λύγξ τε τοῖς πλέοσιν ἐνέπιπτε κενή, σπασμὸν ἐνδιδοῦσα ἰσχυρόν, τοῖς μὲν μετὰ ταῦτα λωφήσαντα, τοῖς δὲ καὶ πολλῷ ὕστερον. [49.5] καὶ τὸ μὲν ἔξωθεν ἁπτομένῳ σῶμα οὔτ’ ἄγαν θερμὸν ἦν οὔτε χλωρόν, ἀλλ’ ὑπέρυθρον, πελιτνόν, φλυκταίναις μικραῖς καὶ ἕλκεσιν ἐξηνθηκός· τὰ δὲ ἐντὸς οὕτως ἐκάετο ὥστε μήτε τῶν πάνυ λεπτῶν ἱματίων καὶ σινδόνων τὰς ἐπιβολὰς μηδ’ ἄλλο τι ἢ γυμνοὶ ἀνέχεσθαι, ἥδιστά τε ἂν ἐς ὕδωρ ψυχρὸν σφᾶς αὐτοὺς ῥίπτειν. καὶ πολλοὶ τοῦτο τῶν ἠμελημένων ἀνθρώπων καὶ ἔδρασαν ἐς φρέατα, τῇ δίψῃ ἀπαύστῳ ξυνεχόμενοι· καὶ ἐν τῷ ὁμοίῳ καθειστήκει τό τε πλέον καὶ ἔλασσον ποτόν. [49.6] καὶ ἡ ἀπορία τοῦ μὴ ἡσυχάζειν καὶ ἡ ἀγρυπνία ἐπέκειτο διὰ παντός. καὶ τὸ σῶμα, ὅσονπερ χρόνον καὶ ἡ νόσος ἀκμάζοι, οὐκ ἐμαραίνετο, ἀλλ’ ἀντεῖχε παρὰ δόξαν τῇ ταλαιπωρίᾳ, ὥστε ἢ διεφθείροντο οἱ πλεῖστοι ἐναταῖοι καὶ ἑβδομαῖοι ὑπὸ τοῦ ἐντὸς καύματος, ἔτι ἔχοντές τι δυνάμεως, ἢ εἰ διαφύγοιεν, ἐπικατιόντος τοῦ νοσήματος ἐς τὴν κοιλίαν καὶ ἑλκώσεώς τε αὐτῇ ἰσχυρᾶς ἐγγιγνομένης καὶ διαῤῥοίας ἅμα ἀκράτου ἐπιπιπτούσης οἱ πολλοὶ ὕστερον δι’ αὐτὴν ἀσθενείᾳ διεφθείροντο. [49.7] διεξῄει γὰρ διὰ παντὸς τοῦ σώματος ἄνωθεν ἀρξάμενον τὸ ἐν τῇ κεφαλῇ πρῶτον ἱδρυθὲν κακόν, καὶ εἴ τις ἐκ τῶν μεγίστων περιγένοιτο, τῶν γε ἀκρωτηρίων ἀντίληψις αὐτοῦ ἐπεσήμαινεν. [49.8] κατέσκηπτε γὰρ ἐς αἰδοῖα καὶ ἐς ἄκρας χεῖρας καὶ πόδας, καὶ πολλοὶ στερισκόμενοι τούτων διέφευγον, εἰσὶ δ’ οἳ καὶ τῶν ὀφθαλμῶν. τοὺς δὲ καὶ λήθη ἐλάμβανε παραυτίκα ἀναστάντας τῶν πάντων ὁμοίως, καὶ ἠγνόησαν σφᾶς τε αὐτοὺς καὶ τοὺς ἐπιτηδείους.
[50] [50.1] γενόμενον γὰρ κρεῖσσον λόγου τὸ εἶδος τῆς νόσου τά τε ἄλλα χαλεπωτέρως ἢ κατὰ τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν προσέπιπτεν ἑκάστῳ καὶ ἐν τῷδε ἐδήλωσε μάλιστα ἄλλο τι ὂν ἢ τῶν ξυντρόφων τι· τὰ γὰρ ὄρνεα καὶ τετράποδα ὅσα ἀνθρώπων ἅπτεται, πολλῶν ἀτάφων γιγνομένων ἢ οὐ προσῄει ἢ γευσάμενα διεφθείρετο. [50.2] τεκμήριον δέ· τῶν μὲν τοιούτων ὀρνίθων ἐπίλειψις σαφὴς ἐγένετο, καὶ οὐχ ἑωρῶντο οὔτε ἄλλως οὔτε περὶ τοιοῦτον οὐδέν· οἱ δὲ κύνες μᾶλλον αἴσθησιν παρεῖχον τοῦ ἀποβαίνοντος διὰ τὸ ξυνδιαιτᾶσθαι.
[51] [51.1] Τὸ μὲν οὖν νόσημα, πολλὰ καὶ ἄλλα παραλιπόντι ἀτοπίας, ὡς ἑκάστῳ ἐτύγχανέ τι διαφερόντως ἑτέρῳ πρὸς ἕτερον γιγνόμενον, τοιοῦτον ἦν ἐπὶ πᾶν τὴν ἰδέαν. καὶ ἄλλο παρελύπει κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον οὐδὲν τῶν εἰωθότων· ὃ δὲ καὶ γένοιτο, ἐς τοῦτο ἐτελεύτα. [51.2] ἔθνῃσκον δὲ οἱ μὲν ἀμελείᾳ, οἱ δὲ καὶ πάνυ θεραπευόμενοι. ἕν τε οὐδὲ ἓν κατέστη ἴαμα ὡς εἰπεῖν ὅτι χρῆν προσφέροντας ὠφελεῖν· τὸ γάρ τῳ ξυνενεγκὸν ἄλλον τοῦτο ἔβλαπτεν. [51.3] σῶμά τε αὔταρκες ὂν οὐδὲν διεφάνη πρὸς αὐτὸ ἰσχύος πέρι ἢ ἀσθενείας, ἀλλὰ πάντα ξυνῄρει καὶ τὰ πάσῃ διαίτῃ θεραπευόμενα. [51.4] δεινότατον δὲ παντὸς ἦν τοῦ κακοῦ ἥ τε ἀθυμία ὁπότε τις αἴσθοιτο κάμνων (πρὸς γὰρ τὸ ἀνέλπιστον εὐθὺς τραπόμενοι τῇ γνώμῃ πολλῷ μᾶλλον προΐεντο σφᾶς αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀντεῖχον), καὶ ὅτι ἕτερος ἀφ’ ἑτέρου θεραπείας ἀναπιμπλάμενοι ὥσπερ τὰ πρόβατα ἔθνῃσκον· καὶ τὸν πλεῖστον φθόρον τοῦτο ἐνεποίει. [51.5] εἴτε γὰρ μὴ ’θέλοιεν δεδιότες ἀλλήλοις προσιέναι, ἀπώλλυντο ἐρῆμοι, καὶ οἰκίαι πολλαὶ ἐκενώθησαν ἀπορίᾳ τοῦ θεραπεύσοντος· εἴτε προσίοιεν, διεφθείροντο, καὶ μάλιστα οἱ ἀρετῆς τι μεταποιούμενοι· αἰσχύνῃ γὰρ ἠφείδουν σφῶν αὐτῶν ἐσιόντες παρὰ τοὺς φίλους, ἐπεὶ καὶ τὰς ὀλοφύρσεις τῶν ἀπογιγνομένων τελευτῶντες καὶ οἱ οἰκεῖοι ἐξέκαμνον ὑπὸ τοῦ πολλοῦ κακοῦ νικώμενοι. [51.6] ἐπὶ πλέον δ’ ὅμως οἱ διαπεφευγότες τόν τε θνῄσκοντα καὶ τὸν πονούμενον ᾠκτίζοντο διὰ τὸ προειδέναι τε καὶ αὐτοὶ ἤδη ἐν τῷ θαρσαλέῳ εἶναι· δὶς γὰρ τὸν αὐτόν, ὥστε καὶ κτείνειν, οὐκ ἐπελάμβανεν. καὶ ἐμακαρίζοντό τε ὑπὸ τῶν ἄλλων, καὶ αὐτοὶ τῷ παραχρῆμα περιχαρεῖ καὶ ἐς τὸν ἔπειτα χρόνον ἐλπίδος τι εἶχον κούφης μηδ’ ἂν ὑπ’ ἄλλου νοσήματός ποτε ἔτι διαφθαρῆναι.
[52] [52.1] Ἐπίεσε δ’ αὐτοὺς μᾶλλον πρὸς τῷ ὑπάρχοντι πόνῳ καὶ ἡ ξυγκομιδὴ ἐκ τῶν ἀγρῶν ἐς τὸ ἄστυ, καὶ οὐχ ἧσσον τοὺς ἐπελθόντας. [52.2] οἰκιῶν γὰρ οὐχ ὑπαρχουσῶν, ἀλλ’ ἐν καλύβαις πνιγηραῖς ὥρᾳ ἔτους διαιτωμένων ὁ φθόρος ἐγίγνετο οὐδενὶ κόσμῳ, ἀλλὰ καὶ νεκροὶ ἐπ’ ἀλλήλοις ἀποθνῄσκοντες ἔκειντο καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς ἐκαλινδοῦντο καὶ περὶ τὰς κρήνας ἁπάσας ἡμιθνῆτες τοῦ ὕδατος ἐπιθυμίᾳ. [52.3] τά τε ἱερὰ ἐν οἷς ἐσκήνηντο νεκρῶν πλέα ἦν, αὐτοῦ ἐναποθνῃσκόντων· ὑπερβιαζομένου γὰρ τοῦ κακοῦ οἱ ἄνθρωποι, οὐκ ἔχοντες ὅτι γένωνται, ἐς ὀλιγωρίαν ἐτράποντο καὶ ἱερῶν καὶ ὁσίων ὁμοίως. [52.4] νόμοι τε πάντες ξυνεταράχθησαν οἷς ἐχρῶντο πρότερον περὶ τὰς ταφάς, ἔθαπτον δὲ ὡς ἕκαστος ἐδύνατο. καὶ πολλοὶ ἐς ἀναισχύντους θήκας ἐτράποντο σπάνει τῶν ἐπιτηδείων διὰ τὸ συχνοὺς ἤδη προτεθνάναι σφίσιν· ἐπὶ πυρὰς γὰρ ἀλλοτρίας φθάσαντες τοὺς νήσαντας οἱ μὲν ἐπιθέντες τὸν ἑαυτῶν νεκρὸν ὑφῆπτον, οἱ δὲ καιομένου ἄλλου ἐπιβαλόντες ἄνωθεν ὃν φέροιεν ἀπῇσαν.
[53] [53.1] Πρῶτόν τε ἦρξε καὶ ἐς τἆλλα τῇ πόλει ἐπὶ πλέον ἀνομίας τὸ νόσημα. ῥᾷον γὰρ ἐτόλμα τις ἃ πρότερον ἀπεκρύπτετο μὴ καθ’ ἡδονὴν ποιεῖν, ἀγχίστροφον τὴν μεταβολὴν ὁρῶντες τῶν τε εὐδαιμόνων καὶ αἰφνιδίως θνῃσκόντων καὶ τῶν οὐδὲν πρότερον κεκτημένων, εὐθὺς δὲ τἀκείνων ἐχόντων. [53.2] ὥστε ταχείας τὰς ἐπαυρέσεις καὶ πρὸς τὸ τερπνὸν ἠξίουν ποιεῖσθαι, ἐφήμερα τά τε σώματα καὶ τὰ χρήματα ὁμοίως ἡγούμενοι. [53.3] καὶ τὸ μὲν προσταλαιπωρεῖν τῷ δόξαντι καλῷ οὐδεὶς πρόθυμος ἦν, ἄδηλον νομίζων εἰ πρὶν ἐπ’ αὐτὸ ἐλθεῖν διαφθαρήσεται· ὅτι δὲ ἤδη τε ἡδὺ πανταχόθεν τε ἐς αὐτὸ κερδαλέον, τοῦτο καὶ καλὸν καὶ χρήσιμον κατέστη. [53.4] θεῶν δὲ φόβος ἢ ἀνθρώπων νόμος οὐδεὶς ἀπεῖργε, τὸ μὲν κρίνοντες ἐν ὁμοίῳ καὶ σέβειν καὶ μὴ ἐκ τοῦ πάντας ὁρᾶν ἐν ἴσῳ ἀπολλυμένους, τῶν δὲ ἁμαρτημάτων οὐδεὶς ἐλπίζων μέχρι τοῦ δίκην γενέσθαι βιοὺς ἂν τὴν τιμωρίαν ἀντιδοῦναι, πολὺ δὲ μείζω τὴν ἤδη κατεψηφισμένην σφῶν ἐπικρεμασθῆναι, ἣν πρὶν ἐμπεσεῖν εἰκὸς εἶναι τοῦ βίου τι ἀπολαῦσαι.
[54] [54.1] Τοιούτῳ μὲν πάθει οἱ Ἀθηναῖοι περιπεσόντες ἐπιέζοντο, ἀνθρώπων τ’ ἔνδον θνῃσκόντων καὶ γῆς ἔξω δῃουμένης. [54.2] ἐν δὲ τῷ κακῷ οἷα εἰκὸς ἀνεμνήσθησαν καὶ τοῦδε τοῦ ἔπους, φάσκοντες οἱ πρεσβύτεροι πάλαι ᾄδεσθαι ’ἥξει Δωριακὸς πόλεμος καὶ λοιμὸς ἅμ’ αὐτῷ.’ [54.3] ἐγένετο μὲν οὖν ἔρις τοῖς ἀνθρώποις μὴ λοιμὸν ὠνομάσθαι ἐν τῷ ἔπει ὑπὸ τῶν παλαιῶν, ἀλλὰ λιμόν, ἐνίκησε δὲ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἰκότως λοιμὸν εἰρῆσθαι· οἱ γὰρ ἄνθρωποι πρὸς ἃ ἔπασχον τὴν μνήμην ἐποιοῦντο. ἢν δέ γε οἶμαί ποτε ἄλλος πόλεμος καταλάβῃ Δωρικὸς τοῦδε ὕστερος καὶ ξυμβῇ γενέσθαι λιμόν, κατὰ τὸ εἰκὸς οὕτως ᾄσονται. [54.4] μνήμη δὲ ἐγένετο καὶ τοῦ Λακεδαιμονίων χρηστηρίου τοῖς εἰδόσιν, ὅτε ἐπερωτῶσιν αὐτοῖς τὸν θεὸν εἰ χρὴ πολεμεῖν ἀνεῖλε κατὰ κράτος πολεμοῦσι νίκην ἔσεσθαι, καὶ αὐτὸς ἔφη ξυλλήψεσθαι. [54.5] περὶ μὲν οὖν τοῦ χρηστηρίου τὰ γιγνόμενα ᾔκαζον ὁμοῖα εἶναι· ἐσβεβληκότων δὲ τῶν Πελοποννησίων ἡ νόσος ἤρξατο εὐθύς, καὶ ἐς μὲν Πελοπόννησον οὐκ ἐσῆλθεν, ὅτι καὶ ἄξιον εἰπεῖν, ἐπενείματο δὲ Ἀθήνας μὲν μάλιστα, ἔπειτα δὲ καὶ τῶν ἄλλων χωρίων τὰ πολυανθρωπότατα. ταῦτα μὲν τὰ κατὰ τὴν νόσον γενόμενα.
.
.

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2020

GREEK POETRY -ΤΕΤΡΑΠΤΥΧΑ:1-σε κάθετο άπλετο φως-2-ακούστηκε σε άπταιστα ελληνικα- 3-και να μην κηρύξουν ουδετεροτητα,527 μ.Χ-4-τι χρώμα έχουν τα δάχτυλα των ανθρώπων -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
-ΤΕΤΡΑΠΤΥΧΑ:1-σε κάθετο άπλετο φως-2-ακούστηκε σε άπταιστα ελληνικα-
3-και να μην κηρύξουν ουδετεροτητα,527 μ.Χ-4-τι χρώμα έχουν τα δάχτυλα
των ανθρώπων
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.



ΤΕΤΡΑΠΤΥΧΑ:1-σε κάθετο άπλετο φως-2-ακούστηκε σε άπταιστα ελληνικα-
3-και να μην κηρύξουν ουδετεροτητα,527 μ.Χ-4-τι χρώμα έχουν τα δάχτυλα
των ανθρώπων
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


ΤΕΤΡΑΠΤΥΧΑ

1
-σε κάθετο άπλετο φως-

Κυκλωπεια τείχη αγριοσυκιες
αργοσυρτοι λόφοι
επιπλέον το πουλί χρησμός
σε κάθετο άπλετο φως
στρώθηκε το τραπέζι με τα Θυεστια
εμείς ωμοφαγοι εκλεπτυσμένοι
ένας αποθανάτισε ιαμβικα το γεγονός
τραβήχτηκαν και αναμνηστικές φωτογραφίες
ας περιμένει η ύβρις μας
τη νέμεση την ατη την τισις
τώρα αλλά επείγοντα προεχουν
.
.
2
-ακούστηκε σε άπταιστα ελληνικα-

Ισοβαρές μεσημέρι
στην υπερβολικα ελληνική Συρακουσα
τα τζιτζίκια έγκυα στον ήλιο
τότε είδε το σκοτεινό χαντάκι
που έσκαβε η σκιά του Ρωμαιου στην.αμμο
Μη μου τους κύκλους ταραττε
ακούστηκε σε άπταιστα ελληνικα
.
.
3
-και να μην κηρύξουν ουδετεροτητα,527 μ.Χ-

Μην ελπίζει ο ποντίφικας της Ρωμης
κι οι ηγεμόνες των ιταλικών πόλεων
Φλωρεντίας Μιλάνου Νάπολης Φερραρας
στη φιλανθρωπία του ισχυρού
και να μην κηρύξουν ουδετεροτητα
δεν ωφελει
και να συμμετάσχουν ενεργά
με ένα από τα αντιπαλλομενα μερη
έτσι συμβουλεύει ο Νικολο Μακιαβέλι
άλλωστε δεν έχουν καιρό
ήδη ο Γερμανός αυτοκράτορας Κάρολος Ε
συμμάχησε με τους Ισπανούς κι οι πόλεις των
κι η Ρώμη κινδυνευουν
στη πολιτικη σε κρίσιμες ώρες
ζητούνται αποφάσεις τολμηρες
η ουδετερότητα πάντα βλαπτει
.
.
4.
-τι χρώμα έχουν τα δάχτυλα των ανθρώπων-

τι χρώμα έχουν τα δάχτυλα
των ανθρώπων
και πως επιμηκύνονται
μέσα στις χωμάτινες φλεβες
σκαλίζοντας συστρεφομενες
ρίζες αιωνόβιων δεντρων
κόκκινο το αίμα τους κρυσταλλώνει
στάζει ο ιδρώτας
ποτίζοντας τα κορμιά τους
τόσο η ανάγκη για φως
τους βασανιζει
κάποιος τρελαμενος μιλούσε
για τα βυζιά της γυναίκας του
έκανε τα σχήματα τους
σ'ένα κίτρινο χαρτί
ωχρά φύλλα που στροβιλίζουν
πεταλούδες
.
.
.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Ιστορίες του κ.Κ-Η Κρίση του Νιτσε -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Ιστορίες του κ.Κ-Η Κρίση του Νιτσε
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.

Ιστορίες του κ.Κ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Η Κρίση του Νιτσε

ο κ.Κ ρωτήθηκε τι συμβουλεύει για τα πολύ κρίσιμα τελευταία γεγονότα
'θα απαντησω'ειπε' μεταφράζοντας Nietzsche:

Was mich nicht umbringt, macht mich stärker.
ότι δεν με σκοτώνει με κάνει δυνατοτερο

Denn viele Menschen ... sind selber Intervalle und Pausen in der Symphonie des wirklichen
Lebens.
επειδή πολλοί άνθρωποι είναι οι ίδιοι τα διαστήματα και οι παύσεις στη Συμφωνία
της πραγματικής ζωής
γι'αυτό δεν πρέπει να χαθουν' συμπλήρωσε και συνέχισε:

Kein Sieger glaubt an den Zufall.
κανένας νικητής δεν πιστεύει στη τύχη

Wer einen eigenen Willen in die Dinge zu legen hat, über den werden die Dinge nicht Herr.
όποιος έχει τη δική του θέληση πάνω στα πράγματα να βάλει,πάνω σ'αυτον τα πράγματα
δεν γίνονται Κυριος

Die großen Epochen unsres Lebens liegen dort, wo wir den Mut gewinnen, unser Böses
als unser Bestes umzutaufen.
οι μεγάλες εποχές τις ζωής μας βρίσκονται εκεί που αποκτήσαμε το θάρρος τα κακά μας
σαν τα πιο καλά μας να βαφτιζουμε

Sieg Übermensch
Ζητω ο Υπερανθρωπος

Überzeugungen sind gefährlichere Feinde der Wahrheit, als Lügen.
οι πεποιθήσεις είναι περισσότερο επικίνδυνοι εχθροί της αλήθειας,παρά το ψέμα

Die größten Ereignisse — das sind nicht unsre lautesten, sondern unsre stillsten Stunden.
τα πιο μεγάλα γεγονότα-δεν είναι τα πιο θορυβώδη,αλλά οι ήσυχες στιγμές μας

Leben überhaupt heißt in Gefahr sein.
το να ζεις γενικά σημαίνει να'σαι σε κίνδυνο

Gott ist tot
ο θεός πεθανε

ο άνθρωπος πρέπει να επιβάλει τη δύναμη της θέλησης του στα πραγματα

Unsere Pflichten, das sind die Rechte anderer auf uns.
τα καθήκοντά μας,είναι τα δικαιώματα των άλλων πάνω μας

Mitfreude, nicht Mitleiden, macht den Freund.
η συμπόνια,όχι ο οίκτος,κάνει τον φιλο,

τον συνάνθρωπο,τον σύντροφό,τον συνοδοιπορο

Im Gebirge der Wahrheit kletterst du nie umsonst: entweder du kommst schon heute
weiter hinauf oder du übst deine Kräfte, um morgen höher steigen zu können.
στα βουνά της αλήθειας,ποτέ δεν σκαρφαλώνεις μάταια,είτε ανεβαίνεις σήμερα
περισσότερο είτε ασκεις τη δύναμή σου για να μπορέσεις αύριο ψηλότερα να ανέβεις
.
.