I Am a Greek European Worldwidel Man-Now!- www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

I Am a Greek European Worldwide Man-Now!-

www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Περί Ζωιλου Ομηρομαστιγος-Περι Ομηρου Μικρολογιες- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Περί Ζωιλου Ομηρομαστιγος-Περι Ομηρου Μικρολογιες-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

Οδυσσεια Ομηρου εκδοση 1504

Περί Ζωιλου Ομηρομαστιγος-χ.ν.κουβελης

Αιτια για την ενασχοληση μου για τον Ζωιλο ηταν το διηγημα ''Τα Συμβαντα του Μυλου''
του Παπαδιαμαντη,εκει διαβασα:
Τὰ δένδρα ἔσμιγον εἰς τρυφερὰς περιπτύξεις ἐκεῖ τὴν νύκτα, καὶ ὁ κισσὸς καὶ τὸ κλῆμα
ἀνερριχῶντο εἰς τὰ ὕψη τῶν κλάδων, καὶ καρποὶ μελαμβριθεῖς ἐκρέμαντο εἰς τὰ
ἀκροκλώνια, διὰ νὰ δίδεται τροφὴ εἰς ὅλα τὰ πτερωτὰ καὶ τὰ ὄρνεα, τὰ ἐπικαλούμενα τὸ
ὄνομα τοῦ Κυρίου. Καὶ θνητὸς ἄνθρωπος δὲν ἠδύνατο ν᾿ ἀναβῇ ἐκεῖ, οὐδὲ νὰ
καταβῇ, ἐκτὸς ἂν ἦτον οὐρανοπετής. «Οὐδέ κεν ἀμβαίη βροτὸς ἀνήρ, οὐ καταβαίη».

αυτο το «Οὐδέ κεν ἀμβαίη βροτὸς ἀνήρ, οὐ καταβαίη». μου κινησε το ενδιαφερων,μου
φανηκε να ειναι ομηρικο,και κανοντας αναζητηση στο Google πραγματι ηταν ο  στιχος 77
στη ραψωδια μ' της Οδυσσειας,που περιγραφει τι θα συναντησει ο Οδυσσεας μετα την
αναχωρηση του απο την Κιρκη,δηλαδη τις Σειρήνες, τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη και τα Βοδια
του Ηλιου:
[Ομηρου Οδυσσεια,ραψωδια μ',στιχοι 73-79]
οἱ δὲ δύω σκόπελοι ὁ μὲν οὐρανὸν εὐρὺν ἱκάνει
ὀξείῃ κορυφῇ, νεφέλη δέ μιν ἀμφιβέβηκε
κυανέη: τὸ μὲν οὔ ποτ' ἐρωεῖ, οὐδέ ποτ' αἴθρη 75
κείνου ἔχει κορυφὴν οὔτ' ἐν θέρει οὔτ' ἐν ὀπώρῃ.
οὐδέ κεν ἀμβαίη βροτὸς ἀνὴρ οὐ καταβαίη, 77
οὐδ' εἴ οἱ χεῖρές τε ἐείκοσι καὶ πόδες εἶεν:
πέτρη γὰρ λίς ἐστι, περιξεστῇ ἐϊκυῖα.

[μεταφραση χ.ν.κουβελης]
εκει'ναι δυο σκοπελοι,στον πλατυ ουρανο ο ενας φτανει
μ'οξεια κορυφη,και με συνεφο ολουθε σκεπασμενος
μαυρο,κι ουτε ποτε αυτο σκορπα κι ουτε ποτε καθαριζει 75
κεινου κραταει τη κορυφη ουτ'αν ειν' στο θερος ουτ'αν στο φθινοπωρη
κι ουτε ν'ανεβει θνητος ανθρωπος μπορει κι ουτε να κατεβει 77
ουτε κι αν χερια εικοσι και ποδια ειχε
γιατ' ειναι η πετρα λεια,ολοξυστη να'ναι μοιαζει

[και στη μεση αυτου του σκοπελου ειναι η σπηλια της τρομερης Σκυλλας]

στα αποτελεσματα της αναζητησης που εκανα εμφανισθηκε και ο Ζωιλος,ενας επικριτης
του Ομηρου,που τον εψεγε,συν τοις αλλοις,σ'αυτον τον ομηρικο στιχο:
οὐδέ κεν ἀμβαίη βροτὸς ἀνὴρ οὐ καταβαίη
ειναι περιττο να λες,πως δεν μπορεις να κατεβεις απο εκει που δεν μπορεις ν'ανεβεις,
ειναι λογικη ανοησια
εκανα μια πρωτη κριση,φυσικα και το ηξερε αυτο ο Ομηρος,απλα ο στιχος ειναι,και
πρεπει να ειναι,ενταγμενος στη τεχνη της ποιησης,στο μετρο του στιχου,το δακτυλικο
εξαμετρο,με εξι ποδες μακρο βραχυ βραχυ,επισης η ευφωνια αμβαιη/καταβαιη,χαριν
της ποιητικης αδειας δικαιολογειται ο λογικος πλεονασμος,κι ακομα πως η ποιηση δεν
ειναι αυστηρη επιστημη,οχι τι ξερω αλλα τι εχει αισθητικη,
στη Βικιπαιδεια εγραφε:
Ο Ζωίλος ήταν ρήτορας από την Αμφίπολη που έζησε μεταξύ 285- 247 π.Χ.[1]
Κατηγορούσε με μικρόλογα τον Όμηρο, γι αυτό επονομάστηκε Ομηρομάστιξ και για τη
δηκτική του γλώσσα γενικά κύων ρητορικός.
λιγοστα μπορουσες να βρεις στο inrenet,θελησα να μαθω περισσοτερα,επισκεφτηκα
την Εθνικη Βιβλιοθηκη,εκει βρηκα μετα απο μερες και με μεγαλη δυσκολια μια εργασια
για τον Ζωιλο τριων σελιδων  γραμμενη στα ελληνικα μεσα στο βιβλιο The Classical Works
[edition 1931Oxford] του Henry.G.Moore  ενος αγγλου καθηγητη στην εδρα Classical
Literature University of  Oxford,England,με τον τιτλο:Περί Ζωιλου Ομηρομαστιγος,
τοτε ενιωσα,επηρεασμενος απο την εργασια του αγγλου καθηγητη,την σφοδρη επιθυμια
να γραψω για τον Ζωιλο,και μαλιστα με τον ιδιο τιτλο:
Περί Ζωιλου Ομηρομαστιγος
[παρακατω αντιγραφω το εργο μου ]:

Περί Ζωιλου Ομηρομαστιγος

ο Ζωιλος [περιπου 285- 247 π.Χ ]ηταν απο την Αμφιπολη,ρητορας και σοφιστης,μαθητευσε
στον Διογενη τον Κυνικο,
στο Λεξικο Σουδας γραφεται για τον Ζωιλο:
"Ζωίλος Αμφιπολίτηςος επεκλήθη Ομηρομάστιξ, ότι επέσκωπτεν Ομηρον.
Δι ο αυτόν διώξαντες οι εν τη  Ολυμπία κατά των Σκιρωνίδων πετρών έρριψαν.
Ρήτωρ δε ήν και φιλόσοφος "
ισως η αποτυχια του ως ρητορας,επειδη στερουνταν την απαραιτητα δυνατη,επιβλητικη
φωνη και την ικανοτητα των θεατρικων,υποκριτικων,κινησεων που συνοδευουν την εκ-
φωνηση των λογων στα δικαστηρια και στην αγορα να τον εκανε να στραφει προς την
φανατικη επικριση των ιερων πρωτοτυπων,οπως του Ομηρου αλλα και του Πλατωνα,
τον Ομηρο τον κοσκινιζε στιχο-στιχο να βρει λαθη,ανακριβειες,λογικα χασματα,ασαφειες,
αφελειες,μωρολογιες,κλπ
πραγμα αρκετα ευκολα,γιατι σ'συτο συνηγορουσαν πολλα:
-πρωτον,η γλωσσα του Ομηρου,μια καθαρα τεχνικη γλωσσα,που δεν μιλιονταν πουθενα
στον ελληνικο χωρο,με βαση την Ιωνικη διαλεκτο,με αιολικα,αρκαδο-κυπριακα και
μυνηναικα γλωσσικα δανεια
-δευτερον,η αναγκη να διατηρηθει το μετρο,το δακτυλικος εξαμετρο,με εξι ποδας ανα
στιχο,με μακρο βραχυ βραχυ καθε ποδας,αυτο εμπεριειχε τον κινδυνο καθε λογης
ευκολιων,και αυθαιρεσιων, για να επιτευχθει
-τριτον,η διαφορετικη εποχη που γραφτηκαν τα Ομηρικα Επη Ιλιαδα και Οδυσσεια,τον 8ο
με 7ο αιωνα π.Χ απο την εποχη που διαδραματισθηκαν τα γεγονοτα που αφηγειται,τον 12ο
αιωνα π.Χ,η ερωτηματικη συμπλοκη νεωτερων και παλιοτερων στοιχειων,κι ακομα η
Πεισιστρατια διορθωση τον 6ο αιωνα π.Χ
-τεταρτον,το ιδιο το προσωπο του Ομηρου,αν δηλαδη υπηρξε,
εχομε αμφιβολια για τον  τοπο γεννησης του,επτα πολεις τον διεκδικουν,
το Άργος,η Αθήνα,η Χίος,η Κολοφώνα,η Ρόδος,η Σαλαμίνα,η Σμύρνη,
με επικρατεστερη τη Σμυρνη,
το αρχικο ονομα του ηταν Μελησιγένης
για τον πατερα του εχομε διαφορα ονοματα:
Μαίων,Μέλας,Μνησαγόρας,Δαίμων,Θαμόρας,Μενέμαχος.
και για τη μητερα του τα ονοματα:
Μήτις,Κριθηίς,Θεμιστώ,Συγνεθώ,Μέλας
οσο για την τυφλοτητα του,πρεπει τυφλωθηκε αργοτερα,μετα τα Επη,πιθανον απο
καταρρακτη,η' απο διαβητικο γλαυκωμα,η' απο εκφυλιση της ωχρας κηλιδας,
[ομηρος στην ιωνικη  διαλεκτο της Σμυρνης σημαινει τυφλος]
δεν ξερουμε αν δηλαδη ηταν ενας ο ποιητης των Επων η'περισσοτεροι ποιητες,οι αοιδοι,
η' οι Ομηριδες,και ισως τα ολοκληρωμενα επη δεν ειναι παρα μια συρραφη ολων των
διασπαρτων επικων διηγησεων,αυτο,μαλλον,φανερωνεται και απο τα λογοτυπα που
επαναλαμβανονται και στα δυο επη,σε επιθετα ηρωων και θεων,σε μαχες,σε αγορευσεις,
κλπ,και για καθαρα μνημονευτικους λογους,αφου τα επη για αιωνες ηταν  προφορικα
μεχρι τη καταγραφη τους απο τον Πεισιστρατο[600-527 π.Χ]
αυτος λοιπον ο Ζωιλος βρηκε  προσφορο εδαφος να επικρινει το Ομηρο,να τολμησει
να τον ψεξει στους:Κατα της Ομηρου Ποιησεως Λογους εννεα,
χωρις να νοιαστει για την υστεροφημια του να μικρολογησει κατα ενος Ιερου Αβατου,
Προσωπου,τον Ομηρο,κατα καποιον λοιπον ειρωνικο τροπο κερδισε την υστεροφημια
του...χανοντας  την υστεροφημια του σκωπτωντας.
Μπορουμε να φαντασθουμε και να σχεδιασουμε εναν πιθανον εμπεριστατωμενο προλογο
στους κακοπιστους του 'Κατα της Ομηρου Ποιησεως Λογους εννεα'

Ζωιλου προλογος

Αν κρινω πονηρά υβριζω τους θεους,αν κρινω αρμοδιως θα με εχθρευτουν οι
πολιτες,παρ'ολ'αυτα,Ανδρες Αθηναιοι,δεν θα σιωπησω και μιλησω,
Τουτον λοιπον τον Ποιητην θα δειξω ως φλυαρον παντογνωστην,Αντιγραφει χειριστα
οσα του παραδωθηκαν απο τους αρχαιοτερους,δεν λεω φιλος ειναι ο Ομηρος,ομως
φιλτερα η Αληθεια ,η' δεν συμφωνειται πλεον;
ο Ομηρος ψαλλει των Μουσων τον ωραιο ηχο με τη λυρα του αλλα δεν ακουει τι λεει,
οσα ποιησε ειναι πεπλασμενα θαυματα,παραδοξα και παραλογα,ως μαγος εμφανιζεται
εις τον αδαη και τον απατα,μαλιστα καλλιεργει την εικονα του θεουργου,του φιλοσοφου,
του προφητη,του μαντη,του επιστημονα,του χρησμωδου,των Μουσαων θεραποντα,
επικαλουμενος την ρηση της Πυθιας,ενας λογοκλοπος ομως ειναι των αοιδων,και
του Φημιου και του Δημοδικου,θα τους εχετε νομιζω ακουστα,
δεν ειναι αποριας αξιον η πολυμαθεια του να μην του διδαξει τον νου,λεει πως Αλαθητος
ειναι μα δεν ειναι,και θα το δειξω αυτο καλα πως ετσι ειναι,ανθρωπος μ'ακορεστη
φιλοδοξια ενας ανεμελος  γλετζες ειναι,και δεν θα'ταν υπερβολη αλλα μετα  βεβαιοτη-
τος να πω,καθολου υποθετικα,πως μετα τα πλουσια γευματα και δειπνα που συχνα
παρευρισκεται ξερνα μια και δυο και τρεις φορες,
κι αν πραγματικα ειναι σοφος θα'πρεπε να γνωριζει τι ειναι σοφο,κι αυτος σιγουρα δεν
το γνωριζει,μεταχειριζεται ολες τις τεχνες για να πει κατι δηθεν σημαντικο αλλα στην ουσια
δεν λεει τιποτα,και μου φαινεται ηολυ εμπειρος και επιδεξιος στη τεχνη να κολακευει τους
δυνατους,και θεους,Ανδρες Αθηναιοι,και ανθρωπους,και να επωφελειται,
ενω ειναι τελειως ανιδεος περι των υπερφυσικων ζητηματων ισχυριζεται πως ειναι
βαθυς ειδημων,και να μην το ξεχναται αυτο,Ανδρες Αθηναιοι,θεραπων και υπηρετης και
δουλος ειναι των πλουσιων και των αργοσχολων, κι αυτος ο Μεγας Αδεκαστος,ο
Αδιαφθορος,μεροληπτησε υπερ του υμετερου φιλου Οδυσσεα και δεν αναφερει πουθενα
τον Μεγιστο Παλαμηδη τον ηρωα,των εφευρετη,τον φιλοσοφο που τον συκοφαντησαν και
τον σκοτωσαν αδικα και ποταπα στη Τροια,κι αυτη ηταν,μην σας απατα,η αληθινη αιτια
για τον θυμο την μηνιν του Αχιλλεα,αλλα σιωπα και υποκλεπτει την αληθεια,την γραφει
κατα το ιδιον του συμφερεον,
τωρα ειναι η ωρα να μαθετε πως τα εργα του ειναι επαισχυντα προιοντα υποτελειας,και
αισχροτατης στους θεους και στους ανθρωπους ιδιοτελειας,βριθει παλινωδιων,ποτε το
το ενα το λεει ετσι ποτε το λεει αλλιως,κατα το δοκουν,αυτα ομως δεν ειναι σοβαρα
πραγματα,ενας χυδαιος λογογραφος ειναι που πληρωνεται αδρα,Πολλά πιών καί πολλά
φαγών,
ευθαρσως τον προσαγορευω Σαθων ο αιδοιος αντι αοιδος ,
ο ανοητος ειπεν τον Αχιλεα ατοκον,αληθεια πως να εχει τοκον ο Αχιλλεαςαφου δεν ειναι
παντρεμενος;
ειπεν ο καπνος ανωθεν φερεται,
αληθεια ειδε καποιος εξ  υμων καπνον κατωθεν να φερεται;
τοσον πολυ ακαπνιστος μου φαινεται να ειναι αυτος ο Ομηρος
και σας διαβεβαιω,Ανδρες Αθηναιοι,πως δεν ειναι και φυσικα ατρανταχτα μ'αυτο το
εργο μου που εχετε ανα χειρας θα το αποδειξω,με μικρολογιες και οχι με απεραντολογιες
.
Καπως ετσι θα εγραφε τον προλογο ο Ζωιλος στους  'Κατα της Ομηρου Ποιησεως Λογους
εννεα'
επισης εγραψε και αλλα εργα:
Ιστοριαν απο θεογονιας εως της Φιλιππου τελευτης βιβλια τρια
Περι Αμφιπολεως
Κατα Ισοκρατους του ρητορος
για το τελος του λενε πως τον σταυρωσε ο Πτολεμαιο ο Φιλαδελφος,αλλοι πως θανα-
τωθηκε με λιθοβολισμο στην Χιο,κι αλλοι πως τον εκαψαν ζωντανο στη Σμυρνη,
ας μην θεωρησουμε αιτια αυτων των βιαιοπραγιων τα μικρολογα του,γιατι μικρα ειναι,και
μαλλον αστεια και διασκεδαστικα,και δεν χαλασε ο κοσμος για ενα αστειο,
και φυσικα ο θειος Ομηρος,
και πως αυτος ο Ζωιλος ο Ομηρομαστιξ,μαστιγωνει,τιμωρει,τον Ομηρο,η' πως ειναι η
μαστιγα,η καταρα του Ομηρου,αυτο μαλλον ειναι αστειο
.
τωρα,ας επιτραπει να κανουμε μια φανταστικη πλαστογραφιση του εργου του,
και στον λογο εβδομο  Κατα της Ομηρου Ποιησεως να διαβασουμε τα κατωθι ...μικρολογα:

κι εδω ας εξετασουσε τον στιχο 110 της ραψωδιας μ' της Οδυσσειας:
ἓξ ἑτάρους ἐν νηὶ ποθήμεναι ἢ ἅμα πάντας.

μαζι με τον στιχο 60 της ραψωδιας ι' ,παλι της Οδυσσειας:
ἓξ ἀφ᾿ ἑκάστης νηὸς ἐυκνήμιδες ἑταῖροι
ὤλονθ᾽
βλεπομε καθαρα πως εχομε επαναλαμβανομενο λογοτυπο,
λεει,στην πρωτη περιπτωση,την υποθετικη,στη Σκυλα, θα χασει εξι συντροφους απο το
καραβι
και στη δευτερη περιπτωση που συνεβηκε στους Κικονες πως εχασε εξι συντροφους
απο καθε καραβι,
τωρα γιατι εξι σε καθενα κι οχι,π.χ ενας στο πρωτο καραβι,δυο στο δευτερο,τρεις στο τριτο
κι ουτω καθεξεις η' και διαφορετικα,αυτο το ξερει μονο ο...ποιητης και μαλιστα ισχυριζεται
πως λεει την αληθεια,βεβαια θα ισχυρισθει λογους υψηλης τεχνης,το μετρο,
το αντιστοιχο του 'εξι σε καθε καραβι' θα ηταν να πει' εβδομηνταδυο',,επειδη δωδεκα ηταν
ολα τα καραβια του Οδυσσεα,τοτε εξι επι δωδεκα ισον εβδομηνταδυο,
το εβδομηνταδυο βεβαια κατα τον σοφοτατο Ποιητη θα χαλαγε το μετρο και φυσικα την
τεχνη,αλλα,εγω θα ελεγα,τι αξιζει η υψηλη τεχνη οταν δεν υπηρετει  την αληθεια;
τωρα το εξι στην πρωτη περιπτωση διατηρειται,κι ας μην διατηρειται  η αληθεια,λογω του
του λογοτυπου,
αλλ'αυτο,παλι εγω λεω,δεν ειναι ποιηση,τεχνη,να την παιρνει κανεις σοβαρος ανθρωπος
στα σοβαρα αλλα...μηχανοραφια,νομιζω,
και αλλα μικρολογα γι'αυτους τους δυο μικρολογους,δηλαδη στιχους,θα μπορουσα να
γραψω αλλα αυτα τα μικρα,ολιγα,επαρκουν
και για να εχει ο αναγνωστης πληρη εικονα παραθετω τα δυο συνολα των μικρολογων
στιχων απ'οπου αντλησα τα δυο μικρολογα στιχους-παραδειγματα μου:

[Ομηρου Οδυσσεια,ραψωδια μ' ,στιχοι 108-110]
ἀλλὰ μάλα Σκύλλης σκοπέλῳ πεπλημένος ὦκα
νῆα παρὲξ ἐλάαν, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν
ἓξ ἑτάρους ἐν νηὶ ποθήμεναι ἢ ἅμα πάντας. 110

[μεταφραση-χ.ν.κουβελης]
αλλα πολυ κοντα στης Σκυλλας το σκοπελο πλησιασε γοργα
το καραβι περα να κωπηλατησεις,επειδη πολυ καλλιτερο ειναι
εξι συντροφοι στο καραβι να ρουφηχτουν παρα μαζι ολοι 110

.
[Ομηρου Οδυσσεια,ραψωδια ι' ,στιχοι 39-61]
Ἰλιόθεν με φέρων ἄνεμος Κικόνεσσι πέλασσεν,
Ἰσμάρῳ· ἔνθα δ' ἐγὼ πόλιν ἔπραθον, ὤλεσα δ' αὐτούς.    40
ἐκ πόλιος δ' ἀλόχους καὶ κτήματα πολλὰ λαβόντες
δασσάμεθ', ὡς μή τίς μοι ἀτεμβόμενος κίοι ἴσης.
ἔνθ' ἦ τοι μὲν ἐγὼ διερῷ ποδὶ φευγέμεν ἡμέας
ἠνώγεα, τοὶ δὲ μέγα νήπιοι οὐκ ἐπίθοντο.
ἔνθα δὲ πολλὸν μὲν μέθυ πίνετο, πολλὰ δὲ μῆλα
ἔσφαζον παρὰ θῖνα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς.
τόφρα δ' ἄρ' οἰχόμενοι Κίκονες Κικόνεσσι γεγώνευν,
οἵ σφιν γείτονες ἦσαν, ἅμα πλέονες καὶ ἀρείους,
ἤπειρον ναίοντες, ἐπιστάμενοι μὲν ἀφ' ἵππων
ἀνδράσι μάρνασθαι καὶ ὅθι χρὴ πεζὸν ἐόντα.    50
ἦλθον ἔπειθ', ὅσα φύλλα καὶ ἄνθεα γίνεται ὥρῃ,
ἠέριοι· τότε δή ῥα κακὴ Διὸς αἶσα παρέστη
ἡμῖν αἰνομόροισιν, ἵν' ἄλγεα πολλὰ πάθοιμεν.
στησάμενοι δ' ἐμάχοντο μάχην παρὰ νηυσὶ θοῇσι,
βάλλον δ' ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.
ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ,
τόφρα δ' ἀλεξόμενοι μένομεν πλέονάς περ ἐόντας·
ἦμος δ' ἠέλιος μετενίσετο βουλυτόνδε,
καὶ τότε δὴ Κίκονες κλῖναν δαμάσαντες Ἀχαιούς.
ἓξ δ' ἀφ' ἑκάστης νηὸς ἐϋκνήμιδες ἑταῖροι    60
ὤλονθ'· οἱ δ' ἄλλοι φύγομεν θάνατόν τε μόρον τε.

[μεταφραση χ.ν.κουβελης]]
απ'το Ιλιο φερνοντας με ο  ανεμος στους Κικονες με πεταξε
στην Ισμαρω,οπ'εγω τη πολη πατηξα κι αυτους αφανισα 40
απ'τη πολη και γυναικας και πολλα αγαθα αρπαζοντας
τα μοιραστηκαμε,κανεις να μην με κατακρινει πως δεν τα'θεσα ισα,
τοτ'εγω να σηκωσουμε τα ποδι μας να φευγουμε απο'κει
συμβουλευα,αυτοι παρα πολυ μωροι δεν πειθονταν
οπου πολυ κρασι πινοντας μεθουσαν,πολλα δ'αρνια
εσφαζαν σ'ακρογυαλι και τα χορευτικα στο βαδισμα βοδια,
εν τω μεταξυ πηγαν οι Κικονες στους Κικονες και φωναξαν
που σ'αυτους γειτονες ησαν,και πιο πολλοι και πιο αντρειοι,
πο'μεναν στη στερια,ξεροντας απ'τ'αλογα
στους αντρες να μαχονται κι αν χρειαστει και πεζοι να'ναι 50
και τοτε ηρθαν,ωσα τα φυλλα και τ'ανθια που γινονται στην ωρα τους,,
στην αχλυ το ξημερωμα,τοτε κακη μοιρα του Δια επεσε πανω
σε μας τους καταδικασμενους,για να πολλα βασανα να παθουμε,
στηθηκαν κι εμαχονταν κοντα στα γρηγορα καραβια
πετουσαν οι μεν εδω στους δε εκει τα χαλκινα κονταρια ,
οσ'αυγη  ητανε κι αυξανε η μερα
ως τοτε τους αντικρουσαμε αν και περσοτεροι ηταν
ομως ο ηλιος οταν εφτασε και λυνουνε  τα βοδια
τοτε κι οι Κικονες απωθησαν τους Αχαιους νικωντες,
εξη απο καθε καραβι με τις καλες περικνημιδες συντροφοι 60
χαθηκαν,οι αλλοι φυγαμε και το θανατο και τη μαυρη μοιρα
.
.
ακομα ενας αλλος μικρολογος στιχος προς επι-κριση ειναι ο στιχος 210 απο την ραψωδια
Χ' της Ιλιαδας,ν'αλλαξουμε κι εργο,για μεγαλυτερη σφαιρικοτητα των μικρων λογων μου
Κατα της Ομηρου Ποιησεως

καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα,
ἐν δ᾽ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο, 210
τὴν μὲν Ἀχιλλῆος, τὴν δ᾽ Ἕκτορος ἱπποδάμοιο,
ἕλκε δὲ μέσσα λαβών· ῥέπε δ᾽ Ἕκτορος αἴσιμον ἦμαρ,
(Ομήρου Ιλιαδα ραψωδια Χ' στίχοι 209-212)

[μεταφραση χ.ν.κουβελης]
και τοτε τη χρυση ο πατερας τεντωσε ζυγαρια
κι εβαλε τις δυο μοιρες τ'οδυνηρου θανατου
τη μια τ'Αχιλλεα,την αλλη τ'Εχτορα του ιπποδαμαστη
τη τραβηξε τη μεση πιανοντας,κι εκλινε τ'Εχτορα η γραμμενη μερα

κι εγω απλα και πολυ φυσικα απορων μικρολογω ρωτωντας:
ποδαπαὶ γὰρ αἱ Μοῖραι ἐν ταῖς πλάστιγξι,
καθήμεναι ἢ ἑστηκυῖα
δηλαδη
πως ειναι τοποθετημενες οι μοιρες στη πλαστιγκα;
καθιστες η' ορθιες
μια μικρολογη απορια,αθωα χαριν παιδιας

Εγω ο Ζωιλος ο επικαταρατος Αττικος επι παντων επιστητων μικρολογω
και φυσει δεχομαι των παντων επ'εμοι τινα μικρολογιαν
.
.
ΕΠΙΜΥΘΙΟ
αν και τον Ομηρον μικρολογω
κατ'ουσιαν Αυτον μεγαλογω
[Ζωιλος Αμφιπολιτης]
.
.

GREEK POETRY -Οιδίπους Τυραννος- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
-Οιδίπους Τυραννος-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.

Οιδίπους Τύραννος-plexiglass and neon light-2μ χ 3μ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Οιδίπους Τυραννος-χ.ν.κουβελης

έβαλε ένα δίσκο στο πικ απ
το ταγκό που αρέσει στην Ιοκαστη
στο δωμάτιο με τους καθρέφτες χορευαν
εκείνη φορούσε ένα κατακόκκινο μακρύ φορεμα
μια χρυσή καρφίτσα στα μαλλια
με στικτη μέλισσα πάνω σε τριανταφυλλο
''σε ποιο καθρέφτη είμαστε αληθινοι;"
εκείνη δεν τρόμαξε, ρώτησε:
"η σφίγγα είχε σώμα γυναίκας:"
σκεφτηκε αν έπρεπε να της το πει,
τελικά είπε:"η Αντιγονη της μοιάζει"
"έχει δύο μέρες να πάρει τηλέφωνο"
χτύπησε το τηλέφωνο, μιλησε
"πρέπει να προσέχω τον Τειρεσια, είναι φιλόδοξος, κολακας του Κρεοντα,
φοβαμαι πως κάποια μηχανοραφια θα σοφιστεί, θυμάσαι τότε τι παθαμε;"
την είδε λυπημένη, σχεδόν ετρεμε "έχεις δίκιο"της είπε "μην ανησυχείς,
αύριο θα φωνάξω εργατες να αδειάσουν το δωμάτιο
από τους καθρεφτες"
.
.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Ένα δημοτικό κι ένα λαϊκό τραγουδι- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Ένα δημοτικό κι ένα λαϊκό τραγουδι-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

τρίχορδο-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Ένα δημοτικό κι ένα λαϊκό τραγουδι-χ.ν.κουβελης

(ωρε) για μένανε
για μένανε βρέχει.στους καμπους
(ωρε)για μενανε
για μένανε χιονίζει στα βουνα
και συ Δροσούλα μ' δεν φανηκες
τρυγωνα μ πλουμισμενη

(ωρε)για μενανε
για μένανε αστράφτει στα λαγκαδια
(ωρε)για μενανε
για μένανε βροντάει στα πλαγια
και σύ Δροσούλα μ' αργησες
πέρδικα μ' γραμμενη.
.
.
έχω πόνο μεγάλο στη καρδια
η ξενητια με σκλαβωσε
και μ'εχει σκλαβωμενο

Μάνα. γυναίκα δεν θα δω
ουτ'εχω αδερφο
Εδώ στα έρημα τα ξενα
πάνε τα χρόνια μου χαμενσ
.
.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Μεταφυσικό Τοπίο- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Μεταφυσικό Τοπίο-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.




Αγριαγκαθο-τ'Γιαν'του πγιαδ'-ριγανι-θυμαρι-Μάχαιρα-Ξηρομερο-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Μεταφυσικό Τοπίο-χ.ν.κουβελης

Αγριαγκαθο Η τέλεια. Συμμετρία. Εξαισιο σκουλαρίκι στ'αυτί αρχοντοπουλας και γύρω μου Ο Τόπος λιτός. Αχαμνος, Ξηρό Μερος,αιχμηρο εκτυφλωτικό φως σε πιέζει, σε ψήνει μαζί με τη ριγανι τα πουρναρια τα αγριαγκαθα τα σπερδουκλια κι απ'αυτά κόψαμε τα ξύλα να φκιαξουμε μυλους στα παιδια, οι βελανιδιές θροιζουν χρησμούς έρω τι τι,επειτα είναι ευδιακριτοι οι κόμποι των χεριών οι αντζες των ποδιών ωκυποδες άνθρωποι εργατικοι και πορευομενοι με τα ελάχιστα ένα πέταγμα πουλιου απ'την ανατολή στη δύση φευγαλέα τσιμπολογωντας τα σκόρπια άχυρα του αέρα,η ρίγανη απ'τη ψημένη μυρωδιά της αποκαλύπτεται, όπως η Αγροτερα Αρτεμι σε κρυφό λούσιμο της, εκεί στο πηγαδι μικρο παιδί πότιζε τον Κάρα τον Ντορη τον Μπουτσκο δια αλογων,το χλιμιντρισμα βαθύ σ'ονειρο τρεμουλιασμα των νερών,τα βηματα καλύπτει χλωρη χλόη κι όταν αυτή ξηραινεται άλλο χορτάρι νέο. γι 'αυτό και τίποτα. δεν χανεται, όλα είναι παρόντα,μαλιστα αιώνια παροντα
.
.

GREEK POETRY -Εν/νοησεις- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
-Εν/νοησεις-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.



Minimal landscape-2μ χ 3μ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Εν/νοησεις-χ.ν.κουβελης

η προσωκρατικη ενοραση του φυλλου
η μεταφυσική ρυθμική του νερου
η επιδέξια καμπύλη του αέρα στην ορμή του δεντρου
η επιμονή αλλαγή του κοχλια του ηλιου
η ενσωμάτωση των υπεροχων ελιγμων των πουλιων
η ισορροπη αντανάκλαση ελλειπτικης φωνης
η ανυποχώρητη αστάθεια της ιδεας
η προσωκρατικη νοητική αριστοκρατια
.
.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Κυρ Αλεξανδρος Παπαδιαμαντης-Ομολογιες- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Κυρ Αλεξανδρος Παπαδιαμαντης-Ομολογιες-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

Κυρ Αλεξανδρος Παπαδιαμαντης-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Ομολογιες-χ.ν.κουβελης

Μη σεαυτου ποιησεις εικόναν,τουτο εδιαλογιζονταν και συναισθανονταν βαθεως
το αμαρτήμα του,οι οφθαλμοί τεταπεινωμενοι,εν ταπεινώσει πορευου,μη την
φιλαυτίαν ζητεις,
Κυρ Αλεξανδρε τελειώσαμε,ηκουσε τη φωνή του φιλου Παυλου Νιρβανα,μια φωτογραφία είναι,
Nous excitons la couriosite du public,,μίλησε γαλλικά,εμεις προκαλούμε την περιέργεια
του κοινού,το κοινό,ενα μισόκοιμισμένο γκαρσονι,ενας γεροντακος που λίαζονταν,δυο λουστρακια που παίζανε,
δεν είχανε έρθει ακόμα οι τουρίστες για να τους πωλησουμε το γραφικό,
.
.

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016

Sonny Rollins Jazz Saxophonising-painting c.n.couvelis χ.ν.κουβελης-music Sonny Rollins-Oleo

.
.
Sonny Rollins-jazzman-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης













Sonny Rollins Jazz Saxophonising
-painting c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
-music Sonny Rollins-Oleo
.
.
.
.

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

Keith Jarrett in-painting c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

.
.
Keith Jarrett-jazzman-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης






,
Keith Jarrett in
-painting c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
.
.
.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Παρθένιος ὁ Νικαεύς: Ἐρωτικὰ παθήματα 36. Περὶ Ἀργανθώνης [μεταφραση-σχολια χ.ν.κουβελης]- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Παρθένιος ὁ Νικαεύς: Ἐρωτικὰ παθήματα
36. Περὶ Ἀργανθώνης
[μεταφραση-σχολια χ.ν.κουβελης]
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

Ἀργανθώνη-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Παρθένιος ὁ Νικαεύς: Ἐρωτικὰ παθήματα
36. Περὶ Ἀργανθώνης
[μεταφραση-σχολια χ.ν.κουβελης]

Παρθένιος ὁ Νικαεύς: Ἐρωτικὰ παθήματα
36. Περὶ Ἀργανθώνης
[ιστορει Ασκληπιαδης Μυρλεανος εν Βιθυνιακοις πρωτον]
[36.1] Λέγεται δὲ καὶ Ῥῆσον, πρὶν ἐς Τροίαν ἐπίκουρον ἐλθεῖν, ἐπὶ πολλὴν γῆν ἰέναι
προσαγόμενόν τε καὶ δασμὸν ἐπιτιθέντα. ἔνθα δὴ καὶ εἰς Κίον ἀφικέσθαι κατὰ κλέος
γυναικὸς καλῆς· Ἀργανθώνη αὐτῇ ὄνομα. [36.2] αὕτη τὴν μὲν κατ᾿ οἶκον δίαιταν καὶ μονὴν ἀπεστύγει, ἀθροισαμένη δὲ κύνας πολλοὺς ἐθήρευεν οὐ μάλα τινὰ προσιεμένη. ἐλθὼν οὖν
ὁ Ῥῆσος εἰς τόνδε τὸν χῶρον βίᾳ μὲν αὐτὴν οὐκ ἦγεν, ἔφη δὲ θέλειν αὐτῇ συγκυνηγεῖν· καὶ
αὐτὸς γὰρ ὁμοίως ἐκείνῃ τὴν πρὸς ἀνθρώπους ὁμιλίαν ἐχθαίρειν· ἡ δὲ ταῦτα λέξαντος ἐκείνου κατῄνεσε πειθομένη αὐτὸν ἀληθῆ λέγειν. [36.3] χρόνου δὲ ου πολλοῦ διαγενομένου εἰς πολὺν
ἔρωτα παραγίνεται τοῦ Ῥήσου· καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἡσυχάζει αἰδοῖ κατεχομένη· ἐπειδὴ δὲ σφοδρότερον ἐγίνετο τὸ πάθος, ἀπετόλμησεν εἰς λόγους ἐλθεῖν αὐτῷ, καὶ οὕτως ἐθέλων αὐτὴν ἐκεῖνος ἠγάγετο γυναῖκα. [36.4] ὕστερον δέ, πολέμου γενομένου τοῖς Τρωσί, μετῄεσαν αὐτὸν
οἱ βασιλεῖς ἐπίκουρον· ἡ δὲ Ἀργανθώνη, εἴτε καὶ δι᾿ ἔρωτα, ὃς πολὺς ὑπῆν αὐτῇ, εἴτε καὶ
ἄλλως καταμαντευομένη τὸ μέλλον, βαδίζειν αὐτὸν οὐκ εἴα. [36.5] Ῥῆσος δὲ μάλα
κακιζόμενος ἐπὶ [τῇ] μονῇ οὐκ ἠνέσχετο, ἀλλὰ ἦλθεν εἰς Τροίαν καὶ μαχόμενος ἐπὶ ποταμῷ
τῷ νῦν ἀπ᾿ἐκείνου Ῥήσῳ καλουμένῳ, πληγεὶς ὑπὸ Διομήδους ἀποθνήσκει. [36.6] ἡ δὲ ὡς
ᾔσθετο τεθνηκότος αὐτοῦ, αὖτις ἀπεχώρησεν εἰς τὸν τόπον, ἔνθα ἐμίγη πρῶτον αὐτῷ, καὶ
περὶ αὐτὸν ἀλωμένη θαμὰ ἐβόα τοὔνομα τοῦ Ῥήσου· τέλος δὲ σῖγα τῷ ποταμῷ προσημένη
διὰ λύπην ἐξ ἀνθρώπων ἀπηλλάγη.
.
[μεταφραση χ.ν.κουβελης]

[36.1] λεγεται και για τον Ρησσο,πριν στην Τροια συμμαχος να'ρθει,σε πολλους τοπους
πηγε και τους πρασαρτησε και φορολογια εβαλε,οπου εκει και στη Κιο εφτασε,απο τη
φημη μιας γυναικας ομορφης,Αργανθωνη τ'ονομα της[36.2]αυτη τα οικιακα και την
εγκλειστη διαμονη  απεχθανονταν,και μαζευοντας πολλα σκυλια κυνηγουσε και ουτε
ηθελε  καποιον να την ακολουθει,οταν ηρθε λοιπον ο Ρησος σε τουτη εδω τη χωρα με τη
βια δεν την πηρε,της ειπε πως θελει μ'αυτην μαζι να κυνηγησουν,κι αυτος ιδια μ'εκεινη
την συναναστροφη  με τους ανθρωπους μισουσε,εκεινη αυτα λεγοντας εκεινος συνενεσε
πιστευοντας πως αυτος αληθεια λεει,[36.3] δεν περασε πολυς χρονος και πολυ ερωτευτηκε
τον Ρησο,και στην αρχη δεν μιλουσε επειδη ντρεπονταν,οταν ομως σφοδροτερο εγινε το
παθος,τολμησε να του μιλησει,κι ετσι θελοντας την την πηρε κοντα του γυναικα ,[36.4]
υστερα ,οταν ο πολεμος γινονταν στους Τρωες,του ζητησαν οι βασιλιαδες να συμμετασχει,
η Αργανθωνη,ειτε απ'τον πολυ ερωτα που την διακατειχε,ειτε μ'αλλο τροπο μαντευοντας
το μελλον,δεν αντεχε αυτος να παει,[36.5]ο Ρησος ομως να κατηγορηθει γι'ανανδρεια
μενοντας στο σπιτι δεν τ'ανεχονταν,κι ετσι ηρθε στη Τροια και μαχομενος στον ποταμο
που τωρα απο κεινον ειναι ονομασμενος,πληγωμενος απ'τον Διομηδη πεθαινει,[36.6]
αυτη οταν εμαθε τον πεθαμο του,αναχωρησε στον τοπο,οπου για πρωτη φορα  εσμιξε
μ'αυτον,κι  εκει περιπλανωμενη συνεχεια φωναζε τ'ονομα του Ρησου,και τελος ησυχασε
στον ποταμο καθισμενη κοντα απ'τη λυπη κι απαλλαχτηκε απ'τ'ανθρωπινα.
.
.
Σχολια:
-ο Ασκληπιαδης ο Μυρλεανος[Μυρλεια Βιθυνιας 1ος αι.π.Χ]ηταν γραμματικος στη σχολη
της Περγαμου
-ο Ρησος ηταν βασιλιας της Θρακης,ονομαστος για τα καταλευκα αλογα του,που συμφωνα
μ'ενα χρησμο αν βοσκουσαν στη Τροια θα νικουσαν οι Τρωες,σκοτωθηκε απο τον Διομηδη
και τον Οδυσσεα μεσα στην σκηνη του κατα την αποστολη της κατασκοπειας των Τρωων
[Ομηρου Ιλιαδα ραψωδια Κ' στιχοι 455 κ.ε],ο Ευρυπιδης εγραψε την τραγωδια 'Ρησος'
-Κιος,αρχαια πολη στη Βιθυνια,Προποντιδα,χτισμενη τον 8ο-7ο αιωνα απο τους Μιλησιους
και τον Κιο[κατα την μυθολογια απο τους Αργοναυτες]
-Ρησος ποταμος της Βιθυνιας,παραποταμος του Γρανικου,
[Ομηρου Ιλιαδα  ραψωδια Μ'  στιχος 20]

ὅσσοι ἀπ' Ἰδαίων ὀρέων ἅλα δὲ προρέουσι,
Ῥῆσός θ' Ἑπτάπορός τε Κάρησός τε Ῥοδίος τε    20
Γρήνικός τε καὶ Αἴσηπος δῖός τε Σκάμανδρος
καὶ Σιμόεις,
.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -(Ανθρώπινα Εσωτερικα) Διαστολες- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
(Ανθρώπινα Εσωτερικα)
Διαστολες
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

πορτραίτο Ε.-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

(Ανθρώπινα Εσωτερικα)
Διαστολες-χ.ν. κουβελης

επιστρέφοντας από τη δουλεια κοιμήθηκε,την ξύπνησε το κουδούνι της εξώπορτας,κοιταξε
το κινητό της τηλέφωνο απενεργοποιημενο,δεν το ενεργοποιησε,το κουδούνι στη πόρτα
 ξαναχτυπησε,δεν σηκώθηκε ν'ανοιξει,προσπαθησε να ξανάκοιμηθεί αλλά δεν τα
καταφερε,ενιωθε ζεστή,σηκωθηκε,μπηκε στο μπάνιο κι έκανε ένα δροσερό ντουζ,στη
κουζίνα ανοιξε το ψυγείο,δεν είχε γάλα,εκανε ένα τοστ με καπνιστη γαλοπούλα και
τυρι,σερβιριστηκε κι ένα ποτήρι χυμό πορτοκάλι, κοίταξε εξω,η απεναντι πολυκατοικία
της έκλεινε τη θέα,σ'ενα μπαλκόνι ήταν απλωμένα ρούχα,τα έβλεπε πάνω από μία
εβδομάδα,ποτε δεν είχε δει άνθρωπο εκεί,υποθεσε μαλλον κάποια γυναικα,ανα-
ρωτηθηκε,και χαμογελασε,πως να την βλέπουν οι άλλοι άνθρωποι από εκεί απέναντι,
τι να γνωρίζουν η' τι να υποθετουν γι'αυτη,η' αν αδιαφορούν,φυσικα ελάχιστες φορές
βγαίνει στο μπαλκόνι,καποιες φορές για να το καθαρίσει η' ν'απλωσει πλυμένα ρουχα,
κυρίως νύχτα,οι κουρτίνες στις τρεις μπαλκονόπορτες,του σαλονιού ,της κουζίνας και της
κρεβατοκάμαρας πάντα είναι τραβηγμένες,αδυνατο κάποιος να δει κάτι,γενικα επικρατεί
ησυχία,ακινησια,σαν τίποτα να μην συμβαίνει,μονο μια φορα,στην αρχή,δυο χρόνια
πριν,οταν είχε πρωτονενοικιασει αυτό το διαμέρισμα,την ξύπνησαν δυνατες φωνές,ενος
αντρα και μιας γυναίκας,κυριως ή γυναίκα ακούγονταν,δεν μπορούσε να ξεχωρισει τι
λέγανε,η μία φωνή,κραυγη,κάλυπτε την άλλη,καποια στιγμη ακουστηκε ή γυναίκα να
ουρλιάζει,επειτα ησυχία,τιποτα άλλο δεν ακουστηκε,δεν ήταν σίγουρη αν οι φωνές ήταν
απ'τους ορόφους πάνω απ'το δικό της διαμέρισμα η' έρχονταν από τους κάτω,
δεν ξέρει πως της ήρθε στο μυαλό τώρα,ισως αυτη ή γυναίκα να ήταν ή γυναίκα με τα
 απλωμένα ρούχα,είχε βραδιάσει,ετοιμασθηκε και βγήκε έξω,το κινητό το παράτησε
σπίτι,πηγε σε μία καφετέρια εκεί γύρω,σ'αυτη πρώτη φορά πήγαινε,παράγγειλε κρύα
μπύρα, την ήπιε,αργοτερα παράγγειλε και μία άλλη,ειχε την τηλεόραση στη πλάτη της,
σχεδον δεν σκέφτονταν,στην αρχή παρατηρούσε κι άκουγε τους γύρω της,,μετα αυτο
το σταμάτησε,οταν έφυγε ήταν νύχτα,σ'ενα μίνι μάρκετ ανοιχτό αγόρασε γάλα,γυρισε
σπίτι,ενεργοποιησε το κινητό,δεκα και αναπάντητες κλισεις,το απενεργοποιησε πάλι,
έβαλε σ'ενα ποτήρι γάλα και κάθησε στον καναπέ στο σαλόνι με σβησμένα φώτα και
το ήπιε,σκεφτηκε να δει τηλεόραση,μετα όμως μετάνιωσε,κοιταξε την ώρα στο ρολόι
του τοίχου,ειχε περάσει από δώδεκα,πηγε στη κρεβατοκάμαρα και ξάπλωσε,μετα από
λίγο αποκοιμήθηκε,ειδε ένα όνειρο,ηταν ξαπλωμενη στο κρεβάτι σε κάποιο εκτυφλωτικά
φωτισμενο δωμάτιο,η τηλεόραση απέναντι της ηταν ανοιχτη ,ή έντονη αντανάκλαση της
κι ο θόρυβος της την ενοχλούσε πολυ,εψαξε δίπλα της στο τραπεζάκι να βρει το τηλε-
κοντρολ να την κλείσει δεν το'βρισκε,ουτε κι ειχε δύναμη να σηκωθεί,ενιωθε σαν παρα-
λυτη,τοτε είδε αμυδρά τη μορφή κάποιου που μπήκε μέσα στο δωμάτιο και την έκλεισε,
"μητερα εσύ είσαι;'' φώναξε και ξυπνησε
.
.

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2016

GREEK POETRY -Up down the sentence-Πανω κάτω την προταση- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
-Up down the sentence-Πανω κάτω την προταση-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.

Διαρθρωσεις-ξυλο και χρωμα-2μ χ 3μ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Up down the sentence-χ.ν.κουβελης

No doubt this was the foot of tree
The profound thoughts of words
Watermelon is a fruit sunrise
The time is a savor fleeting fishes
And the apple-tree is the memory of garden
The murmur of steps toward the seagulls
All things are true-false collections
A horse showed the site of the solitude of moon
The dazzled colors suddenly of sense realism
in clothing of morning in bee flights
Around a circle table the clock is playing cards
The story of fact is no less true than the same fact
You are walking as thouth you want a question
To don't answer about flower-flesh labyrinth
The words are rythming the body
Nothing without words

Πανω κάτω την προταση-χ.ν.κουβελης

Χωρίς αμφιβολία αυτό ήταν το πόδι του δέντρου
Οι βαθιές σκέψεις των λέξεων
Το καρπούζι είναι η ανατολή του ηλίου φρούτο
Ο χρόνος είναι μια γεύση φευγαλέων ψαριων
Και η μηλιά είναι η μνήμη του κήπου
Το ψιθυρισμα των βηματων προς τους γλάρους
Όλα τα πράγματα είναι σωστό-λάθος συλλογές
Ένα άλογο έδειξε το χώρο της μοναξιάς του φεγγαριού
Το χρωματικό τρεμουλιασμα ξαφνικά της αισθησης του ρεαλισμού
στο ρούχο του πρωινου στις πτήσεις των μελισσών
Γύρω από ένα κυκλικο τραπέζι το ρολόι χαρτοπαιζει
Η διήγηση του γεγονότος δεν είναι λιγότερο αληθινη από το ίδιο το γεγονός
Εσείς βαδιζετε σαν να θέλετε μια ερώτηση
να μην απαντήσει για τον λουλούδινη σάρκα λαβύρινθο
Οι λέξεις ρυθμίζουν το σώμα
Τίποτα χωρίς λόγια
.
.

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

GREEK POETRY -Σιμωνιδης ο Κειος -Δαναη- [μεταφραση σχολια χ.ν.κουβελης] POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
-Σιμωνιδης ο Κειος
-Δαναη-
[μεταφραση σχολια χ.ν.κουβελης]
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.

Danaë  Οράτσιο Τζεντιλέσκι (1621)


Gentileschi Artemisa Danae Sait Louis


Klimt Danae 1907 -08


Tintoret-Danaé-Lyon


Titian Danae(Hermitage Version)


Titian Danae


Δαναη Rembrandt Harmensz van Rijn  (1643), Μουσείο Ερμιτάζ


Δαναη-Jan Gossaert
.
.
Σιμωνιδης ο Κειος
-Δαναη-
[μεταφραση σχολια χ.ν.κουβελης]

ὅτε λάρνακι
ἐν δαιδαλέαι
ἄνεμός τε …μην… πνέων
κινηθεῖσά τε λίμνα δείματι
5 ἔρειπεν͵ οὐκ ἀδιάντοισι παρειαῖς
ἀμφί τε Περσέι βάλλε φίλαν χέρα
εἶπέν τ΄· ὦ τέκος οἷον ἔχω πόνον·
σὺ δ΄ ἀωτεῖς͵ γαλαθηνῶι
δ΄ ἤθεϊ κνοώσσεις
10 ἐν ἀτερπέι δούρατι χαλκεογόμφωι
<τῶι>δε νυκτιλαμπεῖ͵
κυανέωι δνόφωι ταθείς·
ἄχναν δ΄ ὕπερθε τεᾶν κομᾶν
βαθεῖαν παριόντος
15 κύματος οὐκ ἀλέγεις͵ οὐδ΄ ἀνέμου
φθόγγον͵ πορφυρέαι
κείμενος ἐν χλανίδι͵ πρόσωπον καλόν.
εἰ δέ τοι δεινὸν τό γε δεινὸν ἦν͵
καί κεν ἐμῶν ῥημάτων
20 λεπτὸν ὑπεῖχες οὖας.
κέλομαι δ΄͵ εὗδε βρέφος͵
εὑδέτω δὲ πόντος͵ εὑδέτω δ΄ ἄμετρον κακόν·
μεταβουλία δέ τις φανείη͵
Ζεῦ πάτερ͵ ἐκ σέο·
25 ὅττι δὲ θαρσαλέον ἔπος εὔχομαι
ἢ νόσφι δίκας͵
σύγγνωθί μοι
.
[μεταφραση χ.ν.κουβελης]

ηταν τοτε μεσα σε βαρκουλα
καλα φκιαγμενη
κι ο ανεμος με μανια φυσουσε
κι  αγρια φουσκωμενη η θαλασσα ,απ'το φοβο αυτη ετοιμη
ηταν να σωριαστει,και με δακρυα εβρεχε τα μαγουλα
τοτε αγκαλιασε σφιχτα τον Περσεα με τρυφερα χερια
κι του'πε.παιδακιι μου,τι βασανο αυτο που'χω.
συ κοιμασαι,γαληνια σαν μετα απ'το βυζαγμα
βαθεια αποκοιμισμενο
μεσ'στην δυστυχη βαρκα με ξυλα με χαλκινα καρφια στερεωμενα
που στη νυχτα πολυ αστραφτει,
μεσα στο μαυρο πυκτο σκοταδι ξαπλωμενο,
ο αλμυρος αφρος πανω στα μαλλια σου πεφτοντας
του κυματος που μ'ορμη περνα
δεν σ'ενοχλει,ουτε τ'ανεμου
η πολυ βουη,μεσα στο πορφυρο εισαι
καλυμενος σεντονι,μονο τ'ομορφο προσωπο φαινεται,
αχ αν εσυ ενιωθες ο τρομος τι τρομος ειναι
στα πικρα μου τα λογια
θα τεντωνες καλα να τ'ακουσεις το τρυφερο σου αυτι,
σε παρακαλω,κοιμησου μωρο μου,
να κοιμηθει η θαλασσα,να κοιμηθει το τρανο κακο.
και μεταβολη ας φανερωθει,
Δια πατερα,στη θεληση σου,
αν αναιδης ειναι η επικλιση μου
κι οχι ορθη
συγχωρεσε με
 .
.
Σχολια:
-ο Σιμωνιδης ο Κειος[Κεα 556 π.Χ-Συρακουσες 469 π.Χ] ηταν μεγαλος αρχαιος ελληνας ποιητης,
ο Σιμωνιδης ειναι που εγραψε τα δυο φημισμενα επιγραμματα,
το ενα για τη Μαχη του Μαραθωνα κατα των Περσων:

Ελλήνων προμαχούντες Αθηναίοι,
Μαραθώνι χρυσοφόρων Μήδων εστόρεσαν δύναμιν.

και το αλλο για τη Μαχη των Θερμοπυλων:

Ὦ ξεῖν', ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις,
ὅτι τῇδε κείμεθα τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι
.
-η Δαναη,ηταν κορη του βασιλια του Αργους Ακρισιου,ενας χρησμος ελεγε πως το παιδι
της Δαναης θα τον σκοτωσει και θα του παρει το θρονο,γι'αυτο εκλεισε τη Δαναη μεσα σ'ενα
υπογειο να μην ερθει σε επαφη με αντρα,ομως ο Διας με τη μορφη χρυση βροχης εισχωρησε
στη φυλακη και γονιμοποιησε την Δαναη,οταν γεννηθηκε το μωρο ο Περσεας και το εμαθε ο
Ακρισιος για να απαλλαγει απ'το ανεπιθυμητο παιδι διεταξε να βαλουν τη μανα και το παιδι
μεσα σε μια μικρη βαρκα,λαρνακα,και να την αφησουν βαθεια μεσα στη θαλασσα να χαθουν
[ο μυθος πιθανον να  απηχει τον φοβο τα νοθα παιδια να διεκδικησουν την κληρονομημενη
βασιλεια]
-λαρνακα,σκαφη,βαρκουλα
-δαιδαλεαι,δαιδαλεω,απο τεχνιτη,μαστορα,δαιδαλο,[απο τον Δαιδαλο]κατασκευασμενη,καλα
φκ[τ]ιαγμενη
-λιμνα,λιμνη,ακινητα νερα,με το ρημα κινηθεισα,κινηθεισα λιμνα,τα ακινητα νερα κινηθηκαν,
φουσκωσαν,φουσκωμενη θαλασσα,τρικυμισμενη θαλασσα
-φιλαν χερα,φιλικο χερι,χερι που δειχνει αγαπη,που πιανει τρυφερα
-γαλαθηνωι,μωρο που ηπιε γαλα απο το βυζι της μανας του,που βυζαξε κι ειναι γαληνιο,
χαραλωμενο,[τα μωρα μετα το βυζαγμα αποκοιμιουνται],ευτυχισμενο,
-κνοωσσεις,υπνωσεις,υπνωμενο,χαλαρωμενο,βαθια υπνωμενο,αποκοιμισμενο
-ατερπει,ατερπης,που δεν δινει τερψη,χαρα,ειναι δυστυχης
-δουρατι χαλκεογομφωι,επιμηκη ξυλα[σανιδες]καρφωμενα με χαλκινα καμφια,γομφους,
-νυκτιλαμπει,της νυχτας το λαμπος,λαμπω αστραφτω,στη νυχτα π'αστραφτει
-κυανεωι,κυανος,σκουρος,σκοτεινος
-δνοφωι,δνοφως,ουδεν φως,σκοταδι
-ταθεις,ενταθεις,τεντωμενος,ξαπλωμενος
-αχναν [δωρικα η σε α],αχνη,αχναν βαρειαν κυματος,η βαρεια[αλμυρη]αχνη του κυματος,
ο αλμυρος αφρος του κυματος
-παριοντος,παρ'οντος,παρ'ειναι,περναει
-φθογγος,φωνη,ηχος,βουη
-χλανιδι,χλανις,χλαινη,πανωφορι,κατι απο πανω φορεμενο,σεντονι,κουβερτα,που σκεπαζει
οταν κοιμομαστε
-λεπτον ουας,λεπτο αυτι,τρυφερο αυτι,μικρο αυτι,αυτακι
-υπεχεις,υπεχω,προσεχω,υπεχω ους,τεντωνω τ'αυτια ν'ακουσω κατι προσεχτικα
-αμετρον,α[στερητικο]+μετρον,χωρις μετρο,αμετρητο,τεραστιο,μεγαλο,τρανο
-μεταβουλια,μετα+βουλη,βουλη,γνωμη,βουλομαι,βουληση,θελω,θεληση,
[μεταβουλια,μεταβολη,αλλαγη,θελησης]
-φανειη,φα -φως,να φανει,να φανερωθει,να ερθει στο φως,να δειχτει
-θαρσαλεον,θαρσος θαρρος,τολμηρο,θαρσυς,θαρσης,αναιδης
-επος ευχομαι,επος[λογος]ευχης,προσευχη,επικλιση
-νοσφι δικας,μακρια απο δικαιο,απο πρεπον,απρεπο,οχι σωστο,οχι ορθο
-συγγνωθι μοι,συν+γνωθω,εχω την ιδια γνωμη με καποιον,να συμμεριζομαι την ιδια γνωμη
με καποιον,να συγχωρω[χωρω στον ιδιο χωρο με καποιον,να συγχωρω
.
.

Δαναη Danae -painting c.n.couvelis χ.ν.κουβελης -music Georges Aperghis Recitation Nr 9 by Sarah Maria Sun

.
.
Δαναη Danae
-painting c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
-music Georges Aperghis Recitation Nr 9 
by Sarah Maria Sun
.
.
.
.
.

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2016

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -ΔΗΜΩΝΑΣΣΑ- Διωνος Χρυσοστομου Περι Τυχης Λογοι β' [μεταφραση σχολια χ.ν.κουβελης]- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

,
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-ΔΗΜΩΝΑΣΣΑ-
Διωνος Χρυσοστομου Περι Τυχης Λογοι β'
[μεταφραση σχολια χ.ν.κουβελης]
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
..
.

Δημωνασσα-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΔΗΜΩΝΑΣΣΑ
Διωνος Χρυσοστομου Περι Τυχης Λογοι β'
[μεταφραση σχολια χ.ν.κουβελης]

Ἐρῶ δὲ ὑμῖν τινα καὶ Κύπριον λόγον, εἰ βούλεσθε. ἤνεγκεν ὁ  παλαιὸς βίος καὶ ἐνδόξους
γυναῖκας, Ῥοδογούνην πολεμικήν,Σεμίραμιν βασιλικήν, Σαπφὼ μουσικήν, Τιμάνδραν
καλήν· οὕτω καὶ ἐν Κύπρωι Δημώνασσα ἐγένετο, πολιτική τε ὁμοῦ γυνὴ καὶ νομοθετική.
τρεῖς ἔθηκεν αὕτη τοῖς Κυπρίοις νόμους· τὴν μοιχευθεῖσαν κειραμένην πορνεύεσθαι·
θυγάτηρ αὐτῆς ἐμοιχεύθη καὶ τὴν κόμην ἀπεκείρατο κατὰ τὸν νόμον καὶ ἐπορνεύετο. τὸν
αὑτὸν  ἀποκτείναντα ἄταφον ῥίπτεσθαι · δεύτερος οὗτος Δημωνάσσης νόμος· τρίτος ὥστε
μὴ ἀποκτεῖναι βοῦν ἀρότριον. δυοῖν δὲ αὐτῆι παίδων ἀρρένων ὄντων,ὁ μὲν ἐπὶ τῶι βοῦν
ἀποκτεῖναι ἀπέθανε, τὸν δὲ αὑτὸν ἀποκτείναντα οὐκ ἔθαψεν. ἡ δέ τέως μὲν ἐκαρτέρει,
καὶ ἄπαις οὖσα καὶ νομοθετοῦσα· ἰδοῦσα δέ βοῦν ἐπὶ μόσχωι ἀπολλυμένωι μυκωμένην
καὶ τὴν ἑαυτῆς ἐν ἄλλωι συμφορὰν γνωρίσασα, τήξασα χαλκὸν εἰς αὐτὸν ἥλατο. καὶ ἦν ἐκεῖ
πύργος ἀρχαῖος ἀνδριάντα χάλκεον ἔχων χαλκῶι ἐντετηκότα καὶ πρὸς ἀσφάλειαν τοῦ
ἱδρύματος καὶ πρὸς μίμημα τοῦ διηγήματος· ἐπιγραφὴ δὲ ἐπί τινος στήλης πλησίον·
Σοφὴ μὲν ἤμην, ἀλλὰ πάντ' οὐκ εὐτυχής

[μεταφραση χ.ν.κουβελης]

Σε σας θα πω καποια Κυπριακη διηγηση,αν θελετε.Ειχε κι ο παλιος καιρος ενδοξες γυ-
ναικες,την πολεμικη Ροδογουνη,την βασιλικη Σεμιραμι,την μουσικη Σαπφω,την
ωραια  Τιμανδρα,ετσι και στην Κυπρο η Δημωνασσα εγινε,και ταυτοχρονα πολιτικος
γυναικα και νομοθετης.Τρεις εθεσε αυτη στους Κυπριους νομουε,
την γυναικα που μοιχευει αφου την κουρεψουν συριζα να εκπορνευεται.
η κορη της εμοιχευσε και τα μαλλια κουρεψαν κατα τον νομον και εκπορνευετο.
οποιον αυτοκτονει αταφον να πετανε,αυτος ο δευτερος της Δημωνασσας νομος,
ο τρίτος,για να μην σκοτωνουν βοδι που'ναι στ'αλετρι.
σ'αυτη δυο παιδια αρσενικα οντας,ο ενας επειδη το βοδι σκοτωσε πεθανε ,
τον αλλον που αυτοκτονισε δεν εθαψε.
Αυτη για λιγο καιρο συγκρατιονταν,και χωρις παιδια οντας και νομοθετωντας,οταν ειδε
μια αγελαδα πανω στο πεθαμενο μοσχαρι να μουγκριζει και την δικια της συμφορα σ'αλ-
λης γνωριζοντας,ελιωσε χαλκο και μεσα σ'αυτον επεσε.
Κι ηταν εκει πυργος αρχαιος χαλκινο ανδιαντα  εχοντας σε χαλκο λιωμενο ριγμενον και
προς ασφαλεια του ιδρυματος και προς απομιμηση του διηγηματος.
[ηταν και] μια επιγραφη πανω σε μια στηλη πλησιον
Σοφη ημουν,αλλα παντων δυστυχης
.
.
Σχολια:
-Διων ο Χρυσοστομος[40 μ.Χ-120 μ.Χ]Ελληνας ρητορας,συγγραφεας και κυνικος και
στωικος φιλοσοφος απο την Προυσα της Βιθυνιας
-Ροδογουνη[Ροδογυνη]γυναικα του Υστασπη,μητερα του Δαρειου Α' Μεγα της Περσιας
-Σεμιραμις,βασιλισα της Ασσυριας
-Σαπφω,η ποιητρια
-Τιμανδρα,κορη της Δηδας και του Τυνδαρεω ,αδελφη της Ωραιας Ελενης
-οι τρεις νομοι της Δημωνασσας
1.Γυναικα που μοιχευει να κουρευεται και να εκπορνευεται[να ζει σαν πορνη]
Νομος για την διαφυλαξη της οικογενειας.
2.Οποιον σκοτωνει βοδι που'ναι σ'αλετρι ζευγμενο να τον θανατωνουν.
Νομος για την προφυλαξη της αγροτικης και γεωργικης καλλιεργειας.
3.Εκεινον που αυτοκτονει να τον αφηνουν αταφο.
Νομος για σεβασμο της ζωης που σου δωθηκε
-Η τραγωδια της πολιτικης και νομοθετικης Δημωνασσας ηταν να εκτελεσει κατα
γραμμα και τους τρεις του νομους με θυματα τα τρια παιδια της.
[Ισως πολιτικοι της αντιπαλλοι να τα ''σκηνοθετησαν'' τα γεγοντα ετσι ωστε να φανουν
εκνομα,κολασιμα:μοιχεια,θανατωση βοδιου,αυτοκτονια ]
-Ο τροπος που επελεξε τον θανατο της,να πεσει σε λιωμενο χαλκο,ηταν γιατι σαν
αυτοκτονια που ηταν θα τιμωρουνταν απο τον ιδιο της τον νομο να μεινει αταφη,
πολυ μεγαλη ατιμωση,να μην εχει μνημα
-το επιγραμμα της:
Σοφὴ μὲν ἤμην, ἀλλὰ πάντ' οὐκ εὐτυχής
απηχει την κυνικη φιλοσοφια:
μπορει στο βιο μας να'μαστε σοφοι αλλ'οχι κι οπωσδηποτε ευτυχης
.
.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -ΣΕΛΕΥΚΙΔΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Β' ΝΙΚΑΤΩΡΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΟΧΟΥ Ζ' ΣΙΔΗΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

,
,
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-ΣΕΛΕΥΚΙΔΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Β' ΝΙΚΑΤΩΡΑ  ΚΑΙ  ΑΝΤΙΟΧΟΥ Ζ' ΣΙΔΗΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

Δημητριος Β' Νικατωρ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


Αντιοχος Ζ' Σιδητης-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


Ροδογουνη-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΣΕΛΕΥΚΙΔΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Β' ΝΙΚΑΤΩΡΑ  ΚΑΙ  ΑΝΤΙΟΧΟΥ Ζ' ΣΙΔΗΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ-χ.ν.κουβελης

δυο χρονια πριν το 150 π.Χ  να τον εκθρονισει ο Αλεξανδρος Α' Βαλας ο Δημητριος ο Α'
ο Σωτηρ τους δυο μικρους του γιους τον Δημητριο και τον Αντιοχο φυγαδευει απο την
Συρια στη Σιδωνα για να σωθουν,νομιμοι γονοι της Μεγαλης των Σελευκιδων Δυναστειας
επειδη εκινδυνευαν,γρηγορα ομως τα  πραγματα αλλαζουν κι ο Πτολεμαιος ο Στ'
ο Φιλομητωρ πολυ οργισμενος απο την αποπειρα δολοφονιας του απο τον γαμβρο του
Βαλα υποστηριζει τον Δημητριο και του παραδινει τον θρονο της Συρια και την κορη του
Κλεοπατρα Θεα  γυναικα,πρωην γυναικα εκεινου του καιροσκοπου Βαλα,και φυσικα δεν
θελησησε να κρατησει για δικη του την Συρια για τον φοβο των Ρωμαιων,δεν ητανε
τωρα ωρα για τετοιες μωροφιλοδοξιες,αυτες στοιχιζουν ακριβα αν ακριτα κι επιπολαια
ενεργησεις αλλα ωρα για πολιτικη οξυνοια και διπλωματικο ελιγμο,κατα το ομηρικον
ου καιροι μενετοι,το 145 π.Χ πεθαινει ο Πτολεμαιος και βρισκει την ευκαιρια καποιος
στρατηγος ονοματι Διοδοτος μεσα στην αναταραχη ν'ανακυρηξει ενα κυριολεκτικα
νηπιο στην ηληκια παιδε του Βαλα ως Αντιοχο Στ' Διονυσο βασιλεα της Συριας ,τοτε ειναι
π'αλλαζουν τα πραγματα και χειροτερευουν και κινδυνευει η Μηδια απ'τους Παρθους,,
και χανεται de facto η Ιουδαια,ο Μιθριδαρτης ο Α' της παρθιας παιρνει τη Σελευκεια,
πανε και τα Σουσα και σαν να μην εφταναν ολ'αυτα εκεινος ο γελοιος Διοδοτος
δολοφωντας τον νηπιο βασιλεα ανακυρησσει εαυτον βασιλεα ως Διόδοτος Τρύφων,
τον Δημητριο το 138 π.Χ αιχμαλωτιζουν για δεκα χρονια οι Παρθοι και τον νυμφευει
ο Μιθριδατης με την κορη του Ροδογυνη εν τω μεταξυ στη Συρια βασιλευει ο αδερφος
του ως Αντιοχος Ζ' Σιδητης κι εχει για γυναικα του την Κλεοατρα Θεα,ο Δημητριος μετα
απο δυο  αποτυχημενες οποπειρες  αποδρασης αφου τον Μιθριδατη τον διαδεχθηκε ο
αδελφος του Φραατης  Α  για  καθαρα διπλωματικους  λογους  απελευθερωθηκε το 139,
να  αναψουν εμφυλιο πολεμο με τον αδελφο του Αντιοχο,ομως ο Αντιοχος σκοτωνεται
σε μαχη με τους Παρθους και δεν συγκρουονται κι ετσι καταληγει ο Δημητριος Β
ο Νικατωρ να αρχει σε συρικνωμενο βασιλιο,μονο της Συριας και της Κιλικιας
κι  επιπλεον η Κλεοπατρα Θεα πολυ κι επιμονα τον περιφρονουσε εξ'αιτιας της
Παρθιας Ροδογουνης,δεν τον ηθελε γι'αντρα της και τον μισουσε,κι η πρωην πεθερα
του Κλεοπατρα Β' με ιδιοτελη σκοπο τον προσεταιρισθηκε με το μερος της παραχω-
ροντας του στρατο να τον χρησιμοποιησει στην εμφυλια εχθρα της με τον αδελφο της
Πτολεμαιο Η' Φυσκονα,το 125 σε μια μαχη νικηθηκε ο Δημητριος,η Κλεοπατρα Θεα
τον εγκατελειψε στο πλοιο αβοηθητο και πεθανε,και μετα απ'αυτον βασιλεψε της Συριας
η Κλεοπατρα Θεα και μετα τα παιδια τους Σελευκος  Ε' Φιλομητωρ και Αντιοχος Η' Γρυπος,
αυτα συνεβησαν κατα την ελληνιστικη εποχη στους επιγονους Σελευκιδες
.
.

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Λουκιανου Εταιρικοὶ Διάλογοι-Δωρίων καὶ Μυρτάλη [μεταφραση χ.ν.κουβελης] Εταιρα Μυρταλη περιοχη Κεραμεικου μ.Χ-χ.ν.κουβελης- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Λουκιανου Εταιρικοὶ Διάλογοι-Δωρίων καὶ Μυρτάλη
[μεταφραση χ.ν.κουβελης]
Εταιρα Μυρταλη περιοχη Κεραμεικου μ.Χ-χ.ν.κουβελης-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

ο Λουκιανός ο Σαμοσατεύς [π. 120 μ.Χ-π. 190 μ.Χ]ηταν ρητορας και σατυρικος συγγραφεας
απο τα Σαμοσατα της Κομμαγηνης της Συριας
[Λουκιανος,πορτραιτο 17ου αιωνα]


Μυρτάλη καὶ Δωρίων -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Λουκιανου Εταιρικοὶ Διάλογοι-Δωρίων καὶ Μυρτάλη
[μεταφραση χ.ν.κουβελης]
Εταιρα Μυρταλη περιοχη Κεραμεικου μ.Χ-χ.ν.κουβελης
.
ο Λουκιανός ο Σαμοσατεύς [π. 120 μ.Χ-π. 190 μ.Χ]ηταν ρητορας και σατυρικος συγγραφεας
απο τα Σαμοσατα της Κομμαγηνης της Συριας
.
Luciani Samosatensis Opera. Lucian. Karl Jacobitz. in aedibus B. G. Teubneri. Leipzig, 1896.
βικιθηκη
Λουκιανου Εταιρικοὶ Διάλογοι
Δωρίων καὶ Μυρτάλη

Δωρίων
[1] νῦν με ἀποκλείεις, ὦ Μυρτάλη, νῶν, ὅτε πένης ἐγενόμην διὰ σέ, ὅτε δέ σοι τὰ τοσαῦτα ἐκόμιζον, ἐρώμενος, ἀνήρ, δεσπότης, πάντ᾽ ἦν ἐγώ. ἐπεὶ δ᾽ ἐγὼ μὲν αὖος ἤδη ἀκριβῶς, σὺ δὲ τὸν Βιθυνὸν ἔμπορον εὕρηκας ἐραστήν, ἀποκλείομαι μὲν ἐγὼ καὶ πρὸ τῶν θυρῶν ἕστηκα δακρύων, ὁ δὲ τῶν νυκτῶν φιλεῖται καὶ μόνος ἔνδον ἐστὶ καὶ παννυχίζεται, καὶ κυεῖν φὴς ἀπ᾽ αὐτοῦ.

Μυρτάλη
ταῦτά με ἀποπνίγει, Δωρίων, καὶ μάλιστα ὁπόταν λέγῃς ὡς πολλὰ ἔδωκας καὶ πένης γεγένησαι δἰ ἐμέ. λόγισαι γοῦν ἅπαντα ἐξ ἀρχῆς ὁπόσα μοι ἐκόμισας.

Δωρίων
[2] εὖ γε, ὦ Μυρτάλη, λογισώμεθα. ὑποδήματα ἐκ Σικυῶνος τὸ πρῶτον δύο δραχμῶν· τίθει δύο δραχμάς. [p. 268]

Μυρτάλη
ἀλλ᾽ ἐκοιμήθης νύκτας δύο. [p. 320]

Δωρίων
καὶ ὁπότε ἧκον ἐκ Συρίας, ἀλάβαστρον μύρου ἐκ Φοινίκης, δύο καὶ τοῦτο δραχμῶν νὴ τὸν Ποσειδῶ.

Μυρτάλη
ἐγὼ δέ σοι ἐκπλέοντι τὸ μικρὸν ἐκεῖνο χιτώνιον τὸ μέχρι τῶν μηρῶν, ὡς ἔχοις ἐρέττων, Ἐπιούρου τοῦ πρωρέως ἐκλαθομένου αὐτὸ παρ᾽ ἡμῖν, ὁπότε ἐκάθευδε παρ᾽ ἐμοί.

Δωρίων
ἀπέλαβεν αὐτὸ γνωρίσας ὁ Ἐπίουρος πρῴην ἐν Σάμῳ μετὰ πολλῆς γε, ὦ θεοί, τῆς μάχης. κρόμμυα δὲ ἐκ Κύπρου καὶ σαπέρδας πέντε καὶ πέρκας τέτταρας, ὁπότε κατεπλεύσαμεν ἐκ Βοσπόρου, ἐκόμισά σοι. τί οὖν; καὶ ἄρτους ὀκτὼ ναυτικοὺς ἐν γυργάθῳ ξηροὺς καὶ ἰσχάδων βῖκον ἐκ Καρίας καὶ ὕστερον ἐκ Πατάρων σανδάλια ἐπίχρυσα, ὦ ἀχάριστε· καὶ τυρόν ποτε μέμνημαι τὸν μέγαν ἐκ Γυθίου.

Μυρτάλη
πέντε ἴσως δραχμῶν, ὦ Δωρίων, πάντα ταῦτα

Δωρίων
[3] ὦ Μυρτάλη, ὅσα ναύτης ἄνθρωπος ἐδυνάμην μισθοῦ ἐπιπλέων. νῦν γὰρ ἤδη τοίχου ἄρχω τοῦ δεξιοῦ καὶ σὺ ἡμῶν ὑπερορᾷς, πρῴην δὲ ὁπότε τὰ Ἀφροδίσια ἦν, οὐχὶ δραχμὴν ἔθηκα πρὸς τοῖν ποδοῖν τῆ Ἀφροδίτης σοῦ ἕνεκεν ἀργυρᾶν; καὶ πάλιν τῇ μητρὶ εἰς ὑποδήματα δύο δραχμὰς καὶ Λυδῇ ταύτῃ πολλάκις εἰς τὴν χεῖρα νῦν μὲν δύο, νῦν δὲ τέτταρας ὀβολούς. ταῦτα πάντα συντεθέντα οὐσία ναύτου ἀνδρὸς ἦν. [p. 321]

Μυρτάλη
τὰ κρόμμυα καὶ οἱ σαπέρδαι, ὦ Δωρίων;

Δωρίων
ναί· οὐ γὰρ εἶχον πλείω κομίζειν· οὐ γὰρ ἂν ἤρεττον, εἴ γε πλουτῶν ἐτύγχανον. τῇ μητρὶ δὲ οὐδὲ κεφαλίδα μίαν σκορόδου ἐκόμισα πώποτε. ἡδέως δ᾽ ἂν ἔμαθον ἅτινά σοι παρὰ τοῦ Βιθυνοῦ τὰ δῶρα

Μυρτάλη
τουτὶ πρῶτον ὁρᾷς τὸ χιτώνιον; ἐκεῖνος ἐπρίατο, καὶ τὸν ὅρμον τὸν παχύτερον. [p. 269]

Δωρίων
ἐκεῖνος; ᾔδειν γάρ σε πάλαι ἔχουσαν.

Μυρτάλη
ἀλλ᾽ ὃν ᾔδεις, πολὺ λεπτότερος ἦν καὶ σμαράγδους οὐκ εἶχε. καὶ ἐλλόβια ταυτὶ καὶ δάπιδα, καὶ πρῴην δύο μνᾶς, καὶ τὸ ἐνοίκιον κατέβαλεν ὑπὲρ ἡμῶν, οὐ σάνδαλα Παταρικὰ καὶ τυρὸν Γυθιακὸν καὶ φληνάφους.

Δωρίων
[4] ἀλλὰ ἐκεῖνο οὐ λέγεις, οἵῳ ὄντι συγκαθεύδεις αὐτῷ; ἔτη μὲν ὑπὲρ τὰ πεντήκοντα πάντως, ἀναφαλαντίας καὶ τὴν χρόαν οἷος κάραβος. οὐδὲ τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ ὁρᾷς; αἱ μὲν γὰρ χάριτες, ὦ Διοσκόρω, πολλαί, καὶ μάλιστα ὁπόταν ᾄδῃ καὶ ἁβρὸς εἶναι θέλῃ, ὄνος αὐτολυρίζων, φασίν. ἀλλὰ ὄναιο αὐτοῦ ἀξία γε οὖσα καὶ γένοιτο ὑμῖν παιδίον ὅμοιον τῷ πατρί, ἐγὼ δὲ καὶ αὐτὸς εὑρήσω Δελφίδα ἢ Κυμβάλιόν τινα τῶν κατ᾽ ἐμὲ ἢ τὴν γείτονα ὑμῶν τὴν αὐλητρίδα ἢ πάντως τινά. δάπιδας δὲ καὶ ὅρμους καὶ διμναῖα μισθώματα οὐ πάντες ἔχομεν. [p. 322]

Μυρτάλη
ὦ μακαρία ἐκείνη, ἥτις ἐραστὴν σέ, ὦ Δωρίων, ἕξει· κρόμμυα γὰρ αὐτῇ οἴσεις ἐκ Κύπρου καὶ τυρόν, ὅταν ἐκ Γυθίου καταπλέῃς.
.
.
[μεταφραση χ.ν.κουβελης]

Luciani Samosatensis Opera. Lucian. Karl Jacobitz. in aedibus B. G. Teubneri. Leipzig, 1896.

Δωριος
[1] τωρα μενα απ'εξω με κλεινεις,Μυρταλη,τωρα,που φτωχος εγινα για σενα,οταν σε σενα
τοσα εφερνα,αγαπητικος,αντρας,κυριος,τα παντα ημουνα.Κι επειδη εγω'μαι πια τελειως
στεγνος,εσυ τον Βιθυνο εμπορο βρηκες για εραστη,εγω απ'εξω κλεινομαι και μπροστα
στις πορτες σταθηκα με δακρυα,αυτος τις νυχτες ν'αγαπιεται και μονος μεσα να'ναι
και να ξημεροβραδυαζεται,και πως γκαστρωθηκες λες απ'αυτον.

Μυρτάλη
αυτα μ'ενοχλουν πολυ,Δωριε,και μαλιστα οποτε λες πως πολλα εδωκες και φτωχος
εχεις γινει για μενα.Υπολογισε λοιπον ολα απ'την αρχη οσα σε μενα εφερες.

Δωριος
[2] ωραια,Μυρταλη,ας υπολογισουμε.Παπουτσια απ'τη Σικυωνα πρωτα πρωτα δυο
δραχμες.Προσθεσε δυο δραχμες.

Μυρτάλη
αλλ'ομως κοιμηθηκες δυο  νυχτες

Δωριος
κι οταν καποτε ηρθα απ'τη Συρια,αλαβαστρο με μυρο απ'τη Φοινικη,δυο και τουτο
δραχμες μα τον Ποσειδωνα.

Μυρτάλη
κι εγω σε σενα οταν απεπλευσες τον κοντο εκεινο χιτωνα που μεχρι τους μηρους φτανει,
να τον εχεις οταν κωπηλατουσες,απ'τον Επιουρο αυτον της πρωρης υπευθυνο ξεχασμενον
σε μας,οταν καποτε κοιμονταν σε μενα.

Δωριος
τον ξαναπηρε αφου τον γνωρισε ο Επιουρος πριν λιγο καιρο στη Σαμο μετα απο πολυ
βεβαια,ω θεοι,μαχη.
Κρεμμυδια απ'την Κυπρο και σαπερδες ψαρια πεντε και περκες τεσσερες,οταν καποτε
καταπλευσαμε απ'τον Βοσπορο,εφερα σε σενα.Τι ετσι λοιπον σ'αφησα;κι αρτους
ναυτικους σε καλαθι ξηρα παξιμαδια και βαζο με συκα απ'τη Καρια κι υστερα απ'τα Πα-
ταρα σανδαλια επιχρυσα,αχαριστη,και το τυρι καποτε θυμαμαι το υπεροχο απ'το Γυθιο

Μυρτάλη
πεντε ισως δραχμες ,Δωριε,ολ'αυτα

Δωριος
[3]Μυρταλη,οσα ναυτικος ανθρωπος μπορουσα με μισθο πλεοντας,τωρα ομως της  πλευ-
ρας του πλοιου επιβλεπω της δεξια και συ με υπεροψια μας κοιτας,πριν λιγο καιρο ομως
οταν καποτε τ'Αφροδισια ηταν,δεν εβαλα μπρος στα δυο ποδια της Αφροδιτης  για χαρη
σου ασημενια δραχμη;κι ακομα στη μητερα σου στα παπουτσια δυο δραχμες και σ'αυτη τη
Λυδη πολλες φορες στο χερι,τωρα δυο,τωρα τεσσερες οβολους.Αυτα ολα αν μαζωχτουν η
περιουσια ναυτικου ειναι.

Μυρτάλη
τα κρεμμυδια κι οι σαπερδες τα ψαρια,Δωριε;

Δωριος
ναι.γιατι δεν ειχα περισσοτερα να φερω.γιατι δεν θα κωπηλατουσα,αν βεβαια πλουσιος
τυχαινα να'μουνα.στη μητερα μου ουτε μια σκελιδα σκορδου δεν εφερα ποτε.
Ευχαριστως θα'θελα να μαθω ποια ακριβως σε σενα απ'τον Βιθυνο τα δωρα ειναι.

Μυρτάλη
αυτο εδω πρωτα πρωτα το βλεπεις το φουστανι;εκεινος τ'αγορασε ,και το περιδεραιο
το βαρυτερο.

Δωριος
εκεινος;ξερω ομως πως και παλια το'χες.

Μυρτάλη
αλλ'αυτο οπως ξερεις,πολυ λεπτοτερο ηταν και σμαραγδια δεν ειχε.Κι αυτα εδω τα σκου-
λαρικια και ταπητες,και πριν λιγο καιρο δυο μνας,και το ενοικιο κατεβαλε για μας,οχι σαν-
δαλια Παταρικα και τυρι Γυθιου κι ανοητες φλυαριες.

Δωριος
[4] αλλ'εκεινο δεν το λες,τετοιος που'ναι κοιμασαι μ'αυτον;χρονια πανω απ'τα πενηντα
παντως,φαλακρος και το δερμα ιδιος καραβιδα.Ουτε τα δοντια του βλεπεις;και τα
χαρισματα του,Διοσκορε,πολλα,και μαλιστα οταν καποτε τραγουδαει κι αβρος θελει
να'ναι,γαιδαρος που γκαριζει,λενε.Αλλα να ωφεληθεις αφου αξια του εισαι και να
γεννηθει σε σας παιδι ομοιο στον πατερα,εγω ο ιδιος θα βρω Δελφιδα η' Κυμβαλιον
καποια απ'αυτες σε μενα η' τη γειτονισα σας την αυλητριδα  η' τελοσπαντων καποια,
ταπητες και περιδεραια και δυομνων μισθωματα δεν εχουμε ολοι.

Μυρτάλη
ω ευτυχισμενη εκεινη,π'αγαπητικο εσενα,ω Δωριε,θα'χει.Γιατι κρεμμυδια σ'αυτη θα
φερεις απ'τη Κυπρο και τυρι,οταν απ'το Γυθιο θα καταπλεεις.
.
.
Εταιρα Μυρταλη περιοχη Κεραμεικου-χ.ν.κουβελης

την πρωτη φορα που την συναντησα μου'χε πει τ'ονομα της,''Μυρταλη'',γελασε,''η Μανταμ
μου το'βγαλε,ταιριαζει μου'πε,ουτε  ξερω απο που βγαινει,το δικο μου ειναι Κουλα,Βασιλι-
κη'',
μετα απο λιγες μερες την επισκεφθηκα,εφερα μαζι μου και τους Εταιρικους Διαλογους
του Λουκιανου στο αρχαιο κειμενο,την ρωτησα αν θελει να της διαβασω,απαντησε ναι,
''σημερα εχω ρεπο κι εχω οσο χρονο θελω'',
της διαβασα τον διαλογο της Μυρταλης και του Δωριωνος οσο πιο καλη προφορα του
αρχαιου κειμενου μπορουσα,με ακουσε με προσοχη,τελειωσα,
με κοιταξε,ειχε ωραια ματια,''τωρα εσυ θα νομιζεις πως εχω παει σχολειο,πηγα δεν πηγα
μεχρι τη δευτερα δημοτικου,καταλαβα βεβαια πως ηταν ελληνικα,επιασα αρκετες
λεξεις,αυτο το αποκλειεις το λεμε κι εμεις,με παραμεριζεις σημαινει,με ξαποστελνεις
αλλιως,φυσικα και καταλαβα τα με σε,και τα ιμων,τα κρομμυα και το τυρι,τις δραχμες,
κι απο εκεινο που ακουσα,που πρεπει να λεει,''αλλα μαζι μου κοιμηθηκες  δυο νυχτες'',
συμπερανα κι απο τ'άλλα,πως προκειται για καποια ιεροδουλη με ονομα Μυρταλη,αρχαια
συναδελφο μου,και τον προστατη της Δωριων,νταβατζη τον λεμε τωρα,που τον ξαποστειλε
για καποιον πλουσιο εμπορο,πενηνταρη,που τις κανει ακριβα δωρα, φανταζουμαι χρυσα
κοσηματα με σμαραγδια,κι ωραια φορεματα,και της πληρωνει και το ενοικιο,την εχει
σπιτωμενη'',''στεγιτης'' σχολιασα,''ενω εκεινος'',συνεχισε,''της εφερνε κρεμμυδια και
ψαρια και τυρια απ'τα ταξιδια του στη θαλασσα,τριχες,και της πουλουσε αγαπες κι ερωτες,
φυκια δηλαδη για μεταξωτες κορδελες,και της λεει να τον παρατησει τον αλλονε,τον εμπο-
ρο,γιατ'ειναι γερος,πεννηνταρης ακουσα,κι ακουσα και μια λεξη,δεν θυμαμαι ποια,μαλλον
θα'θελε  να πει φαλακρος,και σαν καραβιδα ακουσα και χρωμα,και δεν εχει φωνη να
τραγουδησει,πως γκαριζει σαν γαιδαρος,κι εκεινη του λεει πως δεν τον θελει αλλο
κι εκεινος της λεει,αυτο το καταλαβα,θα βρει μια αλλη,μια απο Δελτα ειπε,μια γειτονισα,κι
εκεινη του'πε ,μακαρια,το λεμε και σημερα για καποιον πολυ ευτυχισμενο,μακαριος
λεμε ειναι ,πολυ ευτυχισμενη λοιπον θα'ναι αυτη  η γυναικα που θα της φερνεις
κρεμμυδια και τυρια'',
''πολυ καλα καταλαβες'',της ειπα,''δεν χρειαζεται να σου μεταφρασω τον διαλογο απο τα
αρχαια ελληνικα στη γλωσσα που μιλαμε σημερα,αυτη ειναι η ιστορια'',και συνεχισα,''εδω
στον Κεραμεικο που ειναι το σπιτι της μανταμ με τις κοπελες τα αρχαια χρονια ηταν οι
οικοι της Πανδημης Αφροδιτης,τα σπιτια των ιεροδουλων,εταιρες τις λεγανε,κι η Μυρταλη
ηταν μια απ'αυτες'',
''κι η Μυρταλη ειμαι κι εγω μια απ'αυτες σημερα'',με διεκοψε,γελασε,επειτα σοβαρεψε,
την αφησα να μιλησει,
''μ'ειχε κι εμενα,πανε τωρα δεκαπεντε χρονια,διπλαρωσει ενας τετοιος τυπος,αθωα κι
αβγαλτη οπως ημουνα δεν τον καταλαβα με τουμπαρισε με τα γλυκα λογια και δηθεν
αιωνιες αγαπες,ημουνα τελειως απειρη και τον πιστεψα,ναυτικος ητανε,οταν ξεμπαρκαρε
μου'φερνε κατι φτηνιαρικα πραγματα και μου τα πασσαρε σαν σπουδαια δωρα,θυμαμαι
μια βενταλια κι ενα κιμονο απ'τη Κινα,κατι αρωματα που βρωμουσαν  βαρια απ'την
Ινδια,καπου τελως παντων απο'κει περα,εσωρουχα απ'τη Μαρσιλια,εν τω μεταξυ εγω ειχα
πονηρεψει και καταλαβα τη μηχανη του,οτι βγαζω απο την πουτανια να του τα δινω δηθεν
να τα κανει κουμαντο αυτος που ξερει καλα,κι εγω του τα'δινα η ηληθια,καποια παθουσα
με ψιλιασε,το και το ,του ζητησα τα λεφτα,εγινε αγριο θηριο,μ'ειπε αχαριστη,που δεν τον
εμπιστευομαι,αυτος που νοιαζεται για το καλο μου,εγω επεμεινα,τα θελω να μου τα
δωσει,τοτε αυτος παρατησε τους καλους τροπους,με χτυπησε αγρια,με κλωτσησε
αλυπητα,στη κοιλια στη μητρα,μου φωναζε πως θα μου χαραξει το προσωπο,εγω δεν
τον φοβηκα,ηξερα πως ηταν δειλος,ανανδρος,αντισταθηκα,χυμηξα πανω του,του'μπη
ξα νυχια μου στο κορμι να το ξεσχισω,ουρλιαζα,του'πα να ξεκουμπιστει απο μπροστα
μου,να μην τον ξαναδω στα ματια μου,δεν θελω τα λεφτα αρκει ποτε πια να μην ξανα-
συναντησω,ετσι τον ξαποστειλα,πως το διαβασες;τον αποκλεισα'',
σταματησε,η αναπνοη της ηταν βαρια,αυτο που ειχε θυμηθει ειχε ζωντανεψει μεσα της
κι ηταν οδυνηρο,δεν σχολιασα την αφησα να συνελθει,
οταν ηρεμησε με κοιταξε και χαμογελασε,''δεν ειναι τιποτα,μην ανησυχεις,παει,περα-
σε,βλεπεις ποσο μοιαζει η ιστορια μου μ'αυτη την ιστορια που μου διαβασες;η ιδια
ιστορια ειναι,και τοτε και τωρα''.
ετοιμασθηκα να φυγω,η ωρα ειχε περασει,εξω ειχε νυχτωσει,με παρακαλεσε να της αφη-
σω το βιβλιο μ'αυτην την ιστορια,''να μου το δωρισεις'',ειπε,''αλλωστε εγω σου εκανα και
τη μεταφραση του'',συμφωνησα,''ευχαριστως'',της ειπα,''δικο σου ειναι το βιβλιο,παρτο'',
την χαιρετησα κι εφυγα,
εστριψα απο το δρομακι της στην Πειραιως,ανεβηκα στην Ομομοια και πηρα το μετρο
.
.