LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Η συνάντηση του Άμλετ με το φάντασμα του πατερα -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Η συνάντηση του Άμλετ με το φάντασμα του πατερα

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

HAMLET-cncouvelis

https://youtube.com/shorts/2eHnyVZy670?feature=shared

χνκουβελης cncouvelis

Η συνάντηση του Άμλετ με το φάντασμα του πατερα

Ήθελε ακόμα να ξημερώσει κι οι επάλξεις του Ελσινορ φαίνονταν να επιπλέουν μέσα στην ομιχλη.

Ο Άμλετ περιπλανιόνταν μονος.

Ξαφνικά είδε την ομιχλη να περνει μορφή ανθρώπου.

Δεν φοβήθηκε,αδιαφορούσε κι αν φοβόνταν.

Ο πατέρας,τον γνώρισε, απέναντι του ντυμένος

με βασιλική πανοπλία.

-Πατέρα,είπε.

Και άπλωσε τα χέρια του να τον αγγίξει,ύστερα τα μάζεψε.

-Άμλετ,απάντησε το φαντασμα.

-Πατερα,είσαι στ' αλήθεια εσύ ή μήπως ο νους μου γεννά μορφές από τη θλίψη;

-Εγώ είμαι κι ηρθα να σου πω όσα θα ήθελες να μην είναι αλήθεια.

-Ομως,πατέρα,είσαι νεκρός,πως επεστρεψες;

-Οι νεκροί βρίσκουν τον τρόπο να επιστρέφουν.

-Μόνο,πατέρα,όσοι δεν δικαιώθηκαν.

-Υποφέρεις,γιε μου;

-Καμια γλώσσα δεν είναι αξια γι'αυτό.

Ο αέρας στροβιλιστηκε ανάμεσα τους και πέρασε.

-Άκουσε,Άμλετ,ο θάνατός μου δεν ήταν έργο της μοίρας.

Ο Άμλετ ένιωσε το αίμα του να παγώνει.

-Τι εννοείς;

-Ενώ κοιμόμουν στον κήπο,συνέχισε το φάντασμα του πατέρα, ο αδελφός μου με πλησίασε αθόρυβα,κι εσταξε δηλητήριο στ' αυτιά μου. 

-Ο Κλαύδιος,είπε ο Άμλετ κι έτρεμε,κι η μητέρα μου;

-Εκεινη ας δικαστεί απ'τον Ουρανο.Εγω για τον φονιά μου μόνο ζητώ εκδίκηση.

-Κι αν με γελούν τα μάτια μου,είπε ο Άμλετ,αν είσαι πνεύμα που με εξαπατά; 

Η μορφή του φαντάσματος έκανε ένα βήμα προς τον Άμλετ.

-Αμλετ,αμφιβάλεις;

-Πατέρα,αν σ'εκδικηθώ,θα βρεις ανάπαυση;

-Κανείς νεκρός δεν ανασταίνεται από την εκδίκηση.Οι ζωντανοί όμως δεν πρέπει να αφήνουν το έγκλημα να μένει στο ατιμωρητο.Και μάλιστα του βασιλιά.

Η ομίχλη άρχισε να διαλύει τη μορφή.

-Πατέρα,μείνε λίγο,μην φεύγεις.Θελω τόσα να σε ρωτησω.Πες μου τι υπάρχει μετά τον θάνατο; Πες μου αν υπάρχει Θεός,αν υπάρχει κρίση,αν υπάρχει κάτι;

Αν αξίζει να ζεις ή να μην ζεις;

To be or not to be?

Το φαντασμα χάνονταν.

-Αν σου το έλεγα,δεν θα μπορούσες πια να ζήσεις.

-Μονο μια λέξη.

-Ζήσε.

Για να εκδίκηθεις το φόνο του βασιλιά πατέρα σου.

Η μορφή έσβησε μέσα στην ομίχλη.

Ο Άμλετ έμεινε μόνος επάνω στις επάλξεις.Η αυγή άρχιζε να χρωματίζει τον ορίζοντα.

Η μέρα που θα έρχονταν κι οι άλλες που θα έρθουν  αλήθεια θα αλλάξουν τον κόσμο;Αν γίνεται τίποτα ν'αλλαξει;

.

.

.