.
.
(Κλυταιμνήστρα,Μήδεια,
Προκνη)
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
My Own Empire of Heteronyma-Κλυταιμνηστρα,Μήδεια,Προκνη-
χνκουβελης cncouvelis
χνκουβελης cncouvelis
Η νύχτα τριων γυναικών
(Κλυταιμνήστρα,Μήδεια,
Προκνη)
I. Κλυταιμνήστρα
Οι δούλες στολιζαν με πορφυρά υφάσματα το σπίτι για τη γιορτή της επιστροφής του βασιλιά.
Η Κλυταιμνήστρα αμίλητη,έβλεπε,ακόμα,την Ιφιγένεια να λούζει τα μαλλιά της πριν το ταξίδι στην Αυλίδα.
Ο Αγαμέμνονας επέστρεψε νικητής από την Τροία.Οι σάλπιγγες αντηχουσαν,οι σημαίες μεσίστιες στα μπαλκόνια,στα μεγάφωνα εμβατήρια,οι άνθρωποι ζητοκραυγαζαν.
Εκείνος,ο πατέρας,ξέχασε.
Όμως η μάνα θυμάται.
Τον οδήγησε στο λουτρό.Το νερό ήταν ζεστο.
Τότε όρμησε μέσα ο Αίγισθος,τον τύλιξαν με το συρμάτινο δίχτυ,σαν ψάρι σπαρταρουσε.
-Δεν σε σκοτώνω εγώ,του φωναξε.Σε σκοτώνει ο άνεμος που προτιμησες από το παιδί σου.
Η Κλυταιμνήστρα σήκωσε τον πέλεκυ.
Ο πέλεκυς έπεσε.
Και το αίμα ενώθηκε με το νερό.
Έξω κανείς δεν άκουσε.
Μόνο οι Ερινύες ήταν στη πόρτα.
II. Μήδεια
Η νύχτα στην Κόρινθο την έπνιγε με το σκοτάδι της.
Πατρίδα,πατέρα,αδελφό,τα χρόνια της νεότητας,τα εγκατέλειψε για τον κεινον.
Κι εκείνος την αντάλλαζει με έναν βασιλικό γάμο.
Δεν έκλαψε.
Το κλάμα,ήξερε,κάνει αδύναμες τις γυναίκες.
Άναψε φωτιά,ανακάτεψε τα βότανα και ειπε τις μυστικες λέξεις της Εκάτης.
Όταν ξημέρωσε στάθηκε απέναντι στον Ιασονα.
-Δεν με πρόδωσες,του είπε.Εγω πρόδωσα όσα ήμουν πριν σε αγαπήσω.
Τότε ο Ιάσονας κατάλαβε πως θα σκοτωνε.
Στο μυαλό της ήταν το πλοίο η Αργώ,ο πατέρας που δεν ξαναείδε ποτέ,ο αδελφός που σφάχτηκε και κομματιάστηκε και πετάχτηκε στη θαλασσα για να σωθεί εκείνος.
-Όλα τα θυσίασα,τού είπε η Μηδεια κοιτώντας το πρόσωπο του άντρα που δεν την αγαπούσε πια.
Ο Ιάσονας δεν απάντησε.
Το βλέμμα εκείνο τον πάγωσε.
III. Πρόκνη
Ο Τηρέας αγαπούσε το κυνήγι και πίστευε πως κάθε πλάσμα μπορεί να παγιδευτεί.
Αγνοούσε πως κάποτε θα γίνει κι ο ίδιος θήραμα.
Η Πρόκνη καταλαβε τι είχε κάνει στη Φιλομήλα.
Η γλώσσα της αδελφή της είχε κοπεί να μην μιλήσει. .
Τότε στον αργαλειό,με τα νήματα, τα χρώματα,άκουσε τη φωνή της,διάβασε στο υφαντό τον βιασμό της.
Ο Τηρέας κάθισε στο τραπέζι για το δείπνο και ευχαριστήθηκε το φαγητό χωρίς να ρωτήσει από πού προέρχονταν το τρυφερο κρέας.
Μόνο στο τέλος η Πρόκνη σήκωσε το σκέπασμα του δίσκου.
Εκεί βρισκόταν το μικρό κεφάλι του Ίτυ.
-Τον γιο σου εφαγες,τού φώναξε.
Ο βασιλιάς ούρλιαξε.
Άρπαξε το ξίφος και άρχισε να κυνηγά τις δύο γυναίκες.
Οι θεοί τις λυπήθηκαν
και τις μεταμόρφωσαν σε πουλιά.
Από τότε,κάθε άνοιξη,το αηδόνι τραγουδά με φωνή που μοιάζει με θρήνο γυναικας.
Ειναι η Προκνη.
Και η Φιλομήλα σαν χελιδονι ξαναγυρνα για μια δίκη που δεν τελείωσε ποτέ.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου