.
.
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Αύριο,θα είναι αργα,νταρλινγκ
το ερώτημα:πως συνδέει μια φωτογραφία έναν άνθρωπο
με έναν άλλο άνθρωπο;
πριν τι συνέβαινε και μετά τι συμβαίνει;
η ιστορία εξελίχθηκε κατά κάποιο τρόπο
και κατέληξε κατά κάποιο τρόπο
Μια από όλες που μπορούσε να συμβεί
Εχει βραδυασει,η πόλη γύρω γεμάτη ανθρώπους η'
άδεια από ανθρωπους
Ένα τηλέφωνο αντηχεί σε ένα κενό δωμάτιο
Στο μπαρ το take five του Brubeck
Μια γυναίκα του ψιθυρίζει στ'αυτι
αύριο,θα είναι αργα
close up στα χείλη της
πόσο σκοτάδι μας διαλύει,νταρλινγκ;
η σάρκα τρέφεται με σάρκα
θα μ'αρεσε να μην είμαι
Τι εννοείς;
Δολοφονημένοι κληρονόμοι της αιωνιότητας
η απάντηση
.
.
Το τέλος του Έλληνα Φλαβιου Κλαυδιου Ιουλιανού
είναι ο Flavius Claudius Julianus ο Ρωμαίος αυτοκράτορας
ούτε Παραβάτης ούτε Αποστάτης,αυτά ηλίθια και φαιδρα είναι
ούτε τα χριστιανικά πιστεύω τους είχε για να τα παραβει,ούτε
ηταν στο κόμμα τους για να αποστατησει,ένας Έλληνας ασκητής
νεοπλατωνιστης είναι,ειρωνικά τον αποκαλούν ο Ειδωλιανος,
και το επισοδειο στην Αντιόχεια ήταν προμελετημένο απ'αυτους
να σαμποτάρουν την θεουργεια της εμφάνισης του Θεού Απόλλωνα
δήθεν τα λείψανα του Βαβύλα μάρτυρα τους λένε το απαγορευσε,
άψυχα οστά και να κάνουν αυτό;και δεν δίστασαν να κάψουν τον ναό
και να μην τιμωρηθούν απαιτησαν ,αλήθεια σε πιο κράτος γίνονται
αυτά τα αισχιστα;να ξέρουν πως Ημίν ανήκουσιν η ευγλωττία
και αι τέχναι της Ελλάδος και η των Θεών αυτής λατρεία,
υμέτερος δε κλήρος εστί η αμάθεια και η αγροικία και ουδέν πλέον.
Αύτη εστίν η σοφία υμών,βεβαια είναι η μωρία τους,κι έπειτα
εκείνος ο δήθεν χρησμός της Πυθίας,'Είπατε τω βασιλεἰ, χαμαί
πἐσε δαίδαλος αυλά·ουκέτι Φοίβος έχει καλύβην, ου μάντιδα
δάφνην .ου παγάν λαλέουσαν, απέσβετο και λάλον ύδωρ.
ενα γελοίο εφευρημαουδέποτε τοιούτος υπήρξε,τώρα στον πόλεμο
με την Περσία οι εχθροί άνοιξαν τα φράγματα και πλημμυρισε ο τοπος,
αναγκαία η οπισθοχώρηση του στρατού,όμως ο καύσωνας πνιγηρος
κι οι πολέμιοι αιφνίδια επιτίθενται,έτσι σε μια παγίδα θανάτου έπεσαν
οι Ρωμαίοι ,αυτά λοιπόν όλα πέρασαν απ'το μυαλό του τελευταίου
Έλληνα Αυτοκράτορα Ιουλιανού πριν διαπεράσει το σώμα του το δορυ
στις 26 Ιουνίου του 363 και τελευτησει ο θαυμάσιος ελληνικος κόσμος του
.
.
Η φθορά της ψυχής μου
η φθορά
προ των πυλών
αδυσώπητη
η Ηλεκτρα
φωνάζει
Ορέστη η μάνα θέλει σκότωμα θέλει μαχαίρωμα
οι χρυσές Μυκήνες βυθισμένες
στον επαναληπτικό ήχο των τζιτζικιων
στη χρονοφωτογραφια στο Ναύπλιο:(2 Μαρτίου)
η Κλυταιμνήστρα με μακρύ μαύρο φόρεμα,πολύ κομψή,
η Ηλεκτρα με κομμένα τα μαλλιά,αριστερά,
και δεξιά η Χρυσοθεμη με κοτσιδες
1' 2' 3' 4' κλικ
ίσα που πρόλαβε να ποζάρει μαζί τους κι ο Αιγισθος
κόκκινη κλωστή δεμένη στο λαιμό του τυλιγμένη
τραγουδά η Ηλέκτρα
η μάνα η φονισσα θελει μαχαίρωμα
ως το ξημέρωμα
ο ψυχαναλυτής στη δικη ερμήνευε τη πράξη:
κύριοι δικαστες,πρόκειται για το σύμπλεγμα της Ηλεκτρας
σύμφωνα με τον Φρόιντ...
Σταματηστε τον,λέει ανοησίες,ούρλιαξε η Ηλέκτρα,
εκδικήθηκα τον θάνατο του πατέρα
κι αυτός είναι αρχαίος νόμος
που μας κυβερνα
η φθορά της ψυχής μου
η ταραχή της
πως θα ηρεμήσει
η τρικυμία της
.
.
η Μόνα Λίζα με το ψευδωνυμο Λουκρητία Βοργία
το εφαλτήριο βάρος
του σώματος
η Μόνα Λίζα με το
ψευδωνυμο Λουκρητία Βοργία
υπάλληλος
σε μια πολυεθνική τραπεζα
το χρυσό περιδέραιο δώρο ενός
golden daddy
υπογράφει το check
είδε την Ελένη στον Ευρώτα
να λούζει
νύχτα πανσέληνο
το βάρος του σώματος της
.
.
Το σκηνικό του τέλους του Κατωνος του Νεώτερου
στον εμφύλιο των Ρωμαίων στη μάχη της Θάψου της Τυνησίας μοιραια
το 46 πΧ επήλθε η ήττα των ελεφάντων και επικράτησε ο Ιούλιος Καίσαρας
των δημοκρατικών αντιπάλων,τότε νικημένος ο Μάρκος Πορκιος Κάτων
ο Νεώτερος έστησε το σκηνικό του,όπως ο δάσκαλος του Σωκρατης
τη μέρα που ήπιε το κώνειο ενώπιον φίλων και μαθητών,
η φιλοσοφία δεν είναι τίποτα αν δεν γίνεται πράξη,αποσύρθηκε
γαλήνιος ως στωικός στο δωμάτιο του κι εκεί αφού διάβασε
από τον Φαίδωνα του Πλάτωνα τον διάλογο περί της αθανασίας
της ψυχής,λέγεται δὲ οὕτως, ὡς ἄρα τελευτήσαντα ἕκαστον
ὁ ἑκάστου δαίμων, ὅσπερ ζῶντα εἰλήχει, οὗτος ἄγειν ἐπιχειρεῖ
εἰς δή τινα τόπον, οἷ δεῖ τοὺς ξυλλεγέντας διαδικασαμένους εἰς Ἅιδου
πορεύεσθαι, μετὰ ἡγεμόνος ἐκείνου ᾧ δὴ προστέτακται τοὺς ἐνθένδε
ἐκεῖσε πορεῦσαι· [107e] τυχόντας δὲ ἐκεῖ ὧν δὴ τυχεῖν καὶ μείναντας
ὃν χρὴ χρόνον, ἄλλος δεῦρο πάλιν ἡγεμὼν κομίζει, ἐν πολλαῖς χρόνου
καὶ μακραῖς περιόδοις,αυτή γνώριζε καλά ήταν η ώρα του ο δαίμονας
είχε έρθει να παραλάβει την ψυχή του εις τους μακαριους,
έσυρε το ξίφος του και το βύθισε βαθειά στα σπλάχνα του,πολύ λίγο
βέβαια τον εννοιαζε αν οι εχθροί της φιλοσοφίας θα τον χλεύαζαν
στους θριάμβους της Ρώμης ως ένα αυτοξεσχιζομενο άγριο θηρίο
.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου