.
.
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
-Θυμάμαι την ευγενικη Ρωσίδα πωλήτρια στο ρωσικο βιβλιοπωλείο και δισκοθήκη Progress,Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής,Αθήνα,δεκαετία 1980
χνκουβελης cncouvelis
Θυμάμαι την ευγενικη Ρωσίδα πωλήτρια στο ρωσικο βιβλιοπωλείο και δισκοθήκη Progress,Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής,Αθήνα,δεκαετία 1980
Мы не можем путешествовать
θυμάμαι τη δεκαετία του 1980 ένα ρωσικό (σοβιετικό) βιβλιοπωλείο στη γωνία Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής.
Το όνομα του Progress,
από τον σοβιετικό εκδοτικό οίκο Progress Publishers (Издательство «Прогресс»). Εκεί διατίθενταν βιβλία των εκδόσεων Progress, Mir, Raduga και άλλων σοβιετικών εκδοτικών οίκων.
Δεν επρόκειτο για ένα συνηθισμένο βιβλιοπωλείο, αλλά για χώρο διάθεσης σοβιετικών εκδόσεων και πολιτιστικού υλικού, που λειτουργούσε στο πλαίσιο των πολιτιστικών ανταλλαγών της εποχής.
Εκεί μπορούσε κανείς να βρει:
ελληνικές μεταφράσεις της ρωσικής κλασικής λογοτεχνίας (Λέων Τολστόι, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Αντόν Τσέχοφ),
έργα Σοβιετικών συγγραφέων,
πολιτικά και φιλοσοφικά βιβλία,
παιδικά βιβλία με εξαιρετική εικονογράφηση,
λευκώματα τέχνης,μουσικής και επιστήμης,
δίσκους βινυλίου της σοβιετικής δισκογραφικής Melodiya(Melodia),
αφίσες, ημερολόγια και καρτ ποστάλς.
Οι τιμές ήταν συνήθως πολύ χαμηλές, καθώς πολλές εκδόσεις επιδοτούνταν από σοβιετικούς εκδοτικούς οργανισμούς.
Το βιβλιοπωλείο αποτελούσε σημείο συνάντησης φοιτητών, πανεπιστημιακών, μεταφραστών, ανθρώπων της Αριστεράς αλλά και φίλων της ρωσικής λογοτεχνίας και μουσικής.
Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το βιβλιοπωλείο έκλεισε, όπως συνέβη και με πολλά αντίστοιχα σοβιετικά πολιτιστικά σημεία στην Ευρώπη.
Οι διαθέσιμες δημόσιες πληροφορίες για το συγκεκριμένο κατάστημα είναι περιορισμένες και δεν φαίνεται να έχουν διασωθεί επίσημα αρχεία για την ιστορία του.
Ήταν δεκαετία 1980 πριν την καταρρευση.
Κοπέλες με σπουδές στη φιλολογία/μουσικολογία στη Μόσχα ,στο Λένινγκραντ,τις τις στέλνανε εδώ σαν "πολιτιστικές υπαλλήλους" στο βιβλιοπωλείο Προγκρές, αλλά στην ουσία ήταν εγκλωβισμένες. Δεν μπορούσαν να ταξιδέψουν πουθενά αλλού, δεν μπορούσαν να γυρίσουν όποτε θέλουν, και βρίσκονται στην οδος Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής,στην Αθήνα,στην Ελλάδα, με ελευθερία, δίσκους, βιβλία που απαγορεύονταν εκεί.
Και το παράπονο τους ήταν,θυμάμαι την ευγενική νεαρή όμορφη Ρωσίδα,με την σλαβική προφορά,που μου είπε:
-εμείς δεν μπορούμε να πάμε στο Παρίσι να δούμε τον Xenakis, εσείς εδώ έχετε τα πάντα.
Ηταν τόσο ευγενικη και ο ομορφη και τόσο διαβασμένη.
Όταν πήγα και της ζήτησα κάτι ρωσικό και μετά τής είπα:
έχετε το String Quartet No.3 του Marek Kopelent με το Novák Quartet;
το πρόσωπο της φωτίστηκε. Επιτέλους κάποιος που καταλάβαινε τι πουλουσε.
Και είναι ωραίο που το θυμάμαι αυτό.Οι περισσότεροι θυμούνται μόνο τι αγόρασαν,εγώ θυμάμαι και ποια στο πούλησε και τι έλεγε.Αυτό κάνει τη συλλογή μου ακόμα πιο προσωπική.
Ακούω τους δίσκους που αγόρασα εκεί στο ρωσικό Progress στο πικ απ και θυμάμαι το παράπονο της.
-εμεις δεν μπορούμε να ταξιδέψουμε.
Мы не можем путешествовать.
Το όνομα της Λαρίσα.
.
.
https://youtu.be/t9SlF_FZqoc?is=qXMHGYwqPaBsbHg_
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου