.
.
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Σκηνες
ενα παιδί στέκεται μπροστά σε μια πόρτα, ακούει μέσα φωνές,μια γυναίκα γελάει,ένας άντρας μιλάει χαμηλά.
Όταν ανοίγει τη πόρτα,δεν υπάρχει μέσα κανείς.
Σε ένα νοσοκομείο,μια γυναίκα καλείται να αναγνωρίσει έναν νεκρό.
Τον κοιτάζει προσεκτικά.
-Δεν είναι αυτός,λέει.
Όταν φεύγει,καταρρέει στο διάδρομο.
Ήταν αυτός.
Δεν άντεχε να τον αφήσει να γίνει παρελθόν.
Μια γυναίκα λέει ψέματα σε ένα παιδί:
-Η μητέρα σου θα γυρίσει.
Ξέρει ότι δεν θα γυρίσει.
Το παιδί χαμογελάει για πρώτη φορά μετά από μέρες.
Η γυναίκα φεύγει και κλαίει στο ασανσέρ.
ενα παιδί κοιτάζει απέναντι σε άλλο διαμέρισμα.
Βλέπει έναν ηλικιωμένο αντρα να κάθεται ακίνητος για ώρες στο παράθυρο.
Το παιδί ρωτάει τη μητέρα του αν ο άνθρωπος είναι ζωντανός.
Η μητέρα απαντά χωρίς να κοιτάξει:
-Ναι, φυσικά.
Το επόμενο πρωί,το παράθυρο είναι κλειστό.
ενας άντρας βρίσκει έναν τραυματισμένο αδέσποτο σκυλι και το παίρνει σπίτι.
Η γυναίκα του αντιδρά,δεν το θέλει.
Το πρωί βρισκει το σκυλι πεθαμένο.
Η γυναίκα το παιρνει αγκαλιά και το χαϊδεύει.
μια γυναίκα καλεί εναν αριθμό που είχε χρόνια να πάρει.
Στην άλλη άκρη,ένας άντρας απαντά.
-Ξέρω ότι είσαι εσύ,λέει εκείνη.
Σιωπή.
Στο βάθος ακούγεται μια γυναικεία φωνή
Η γυναίκα κλείνει.
ενα παιδί παίζει με ένα μικρό αυτοκίνητο στο πάτωμα.
Το σπρώχνει μέχρι να χτυπήσει στον τοίχο.
Ο πατέρας του το κοίτα χωρίς να μιλά.
Το παιδί συνέχεια παίζει το ίδιο.
Δεν εξηγεί γιατί.
στο διαμέρισμα απέναντι, μια γυναίκα κοιτάζει επίμονα προς το μέρος του.
Από εκείνη τη μέρα κάθε βράδυ κρυμμένος μέσα στο σκοταδι τού δωματίου του την παρακολουθεί με τα κυάλια.
μια μητέρα γεμίζει ξανα και ξανά ένα ποτήρι νερό για το παιδί της,που επιμένει ότι διψά.
Το παιδί όμως δεν πίνει ποτέ.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου