.
.
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Η Επαφη
Απόγευμα,η θάλασσα λίγο πιο πέρα,μια ρυθμικη αναπνοή.
Και τότε την είδε,σε κάποια απόσταση.
Του φάνηκε παράξενο το βάδισμα της,σαν να διστάζει να κάνει το επόμενο βήμα.
Καθησε σε μια πέτρα,σε μια κάπως πλάγια σταση.
Το βλέμμα του πάνω της.
Σκέφτηκε πως το φόρεμα της ήταν ελαφρύ για μια τέτοια εποχή,που ακόμα δεν είχε ζεστανει.
Η σκέψη τον τρόμαξε.
Ένα παιδί πέρασε τρέχοντας ανάμεσά τους κυνηγώντας μια μπάλα.
Τώρα εκείνη είχε αλλάξει ελαφρά στάση,το αριστερό της πόδι είχε τεντωθεί,το φόρεμα της τραβηχτηκε,έβλεπε τον γυμνό μηρό της.
Ξαφνικά η άγνωστη γυναίκα έστρεψε το βλέμμα της προς το μέρος του.
Ήταν σίγουρος,προς αυτόν.
Είχε αρχίσει να νυχτώνει.
Αυτό θα τον έκανε κατά κάποιο τρόπο αόρατο.
Όταν τελείωσε,η γυναίκα σηκώθηκε και απομακρύνθηκε μέσα στη νύχτα.
Αυτό ήταν το τέλος τής σιωπηρης επαφής τους.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου