.
.
-Η τελευταία συνάντηση της Οφηλίας με τον Άμλετ
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Η τελευταία συνάντηση της Οφηλίας με τον Άμλετ
Στο κήπο,
Βραδυαζει,
Η Οφηλία κρατά αγριολούλουδα.
Ο Άμλετ εμφανίζεται ταραγμένος.
Οφηλία:
Πρίγκιπά μου.Πόσες μέρες αναζητώ το βλέμμα σου;
Γιατί με αποφεύγεις;
Αμλετ:
Μην με αποκαλείς έτσι.Δεν είμαι πρίγκιπας.
Είμαι ένας δειλος που βυθιζεται συνεχώς μέσα στην αμφιβολία.
Οφηλια:
Κι εγώ;Τι είμαι για σένα;
Ένα φαντασμα;Ένα τίποτα;
Αμλετ:
(Αποφευγει να την κοιτάξει)
Ήσουν το μόνο φως που γνώρισα,όμως το σκοτάδι που εχω μέσα μου θα σε αφανίσει.
Οφηλια:
Το σκοτάδι δεν με φοβίζει, Άμλετ.Με φοβίζει η σιωπή σου.Με φοβίζει που στέκομαι δίπλα σου και όμως είσαι τόσο μακριά μου.
Αμλετ:
Δεν υπάρχει τίποτα για μας.
Γύρω μας οι άνθρωποι προδίδουν και οι νεκροί ζητούν δικαιοσύνη.
Οφηλια:
Κι η καρδιά,δεν έχει αξία;
Αμλετ:
Η καρδιά είναι αδύναμη.
Έχει παγώσει μέσα μου.
Ησυχια δεν έχω πια.
Οφηλια:
(Του προσφέρει τα λουλούδια.)
Πάρε αυτά.
Θα σου θυμίζουν ότι σ'αγαπησα.
Αμλετ:
(Παίρνει τα λουλούδια)
Συγχώρεσέ με,Οφηλία.Αν
δεν είχα γεννηθεί σε ένα κόσμο τόσο διεφθαρμένο
και σκληρό.
Οφηλια:
Θα ήμασταν μαζί;
Αμλετ:
Ίσως.Ομως τα όνειρα δεν διαρκούν πολύ.
Αντίο Οφηλία.
Οφηλια:
Αντίο,αγαπημένε μου.
Εύχομαι να ζήσεις κι η ψυχή σου κάποτε να βρει γαληνη.
Εγώ σ'αποχαιρετω.
Η Οφηλία απομακρύνεται αργά.
Ο Άμλετ μένει μόνος, κρατώντας το λουλούδια.
Τα φώτα σβήνουν.
Αυλαία.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου