.
.
χ.ν.κουβέλης c.n.couvelis
τότε ακουστηκαν
οταν άνοιξα την πόρτα στο δωματιο
η νύχτα ήταν ξαπλωμένη στο κρεβατι
και οι βαλιτσες των πεθαμένων καθρεφτίζονταν
μέσα στον μεγάλο ορθογώνιο καθρεφτη
φωτογραφίες τους σκορπισμένες στο πατωμα
και στο βάθος μια γυναίκα όρθια
φτιαγμένη από σκουριασμένα μέταλλα
ένα ποτήρι νερό στο τραπέζι
-πιες αιωνιότητα είπε η γυναίκα,
τότε ακούστηκαν φωνές γέλια
κι ένα ταγκο τις συνόδευε
βγήκα από το δωμάτιο
έξω είχε γεμίσει το τοπίο μαύρα δεντρα
που περπατούσαν πάνω στις ρίζες τους
κι όταν άρχισε να ξημερώνει
είδα τους νεκρούς να επιστρέφουν στις φωτογραφίες τους
τα πουλιά.να ξαναμπαινουν στα δεντρα
στην άδεια που μέλλονταν μερα
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου