.
.
-Αναμνήσεις Μαρτυρίες μιας Γυναίκας
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Φωτογράφηση
-χνκουβελης cncouvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Αναμνήσεις Μαρτυρίες μιας Γυναίκας
τώρα που γέρασα,οι νύχτες είναι πιο μεγάλες απ'τις μέρες,ατελείωτες οι θα ώρες.
το δωμάτιο μου είναι μικρό,το βλέπεις,λίγα πράγματα,το κρεβάτι,το τραπέζι,μια καρέκλα.
σπ'το παράθυρο κοιτάζω έξω,βλέπω ανθρώπους να περνούν,κανείς δεν ξέρει ότι υπήρξα.
τότε γνώρισα πολλους.
άντρες που πίστευαν πως ο έρωτας μπορούσε να αγοραστεί για μία ώρα.
θυμαμαι τα πρόσωπα τους.
πολλοί δεν έρχονταν για το σώμα μου,αλλά για να ξεφύγουν απ'την μοναξιά τους,απ'αυτό που τους καταδιώωκε.
ένας μου έδειξε τη φωτογραφία μιας γυναικας που είχε πεθάνει πριν είκοσι χρόνια.
ένας μου ζητούσε να του διαβάσω αισθηματικά μυθιστορήματα.
υπήρχαν και άλλοι,εκείνοι που ήθελαν να εκδικηθούν ολόκληρο τον κόσμο μέσα σε μια νύχτα.
τους φοβόμουν.
τα χρόνια πέρασαν γρήγορα,
οταν ημουνα νέα,νομίζα πως ο χρόνος προχωραει αργά.
δεν είναι αλήθεια.
ξεχάστηκα και ξαφνικά βρέθηκα μπροστά σε έναν καθρέφτη και αναρωτηθηκα πότε άσπρισαν τα μαλλιά μου.
πότε εμφανίστηκαν οι ρυτίδες,τόσο βαθιές.
πότε τα στήθη μου έπεσαν βαρια.
πότε σταμάτησε το τηλέφωνο να χτυπά.
πότε δεν ερχονταν πελατης.
ήρθε η σιωπή.
αναρωτιέμαι αν αγάπησα ποτέ πραγματικά κάποιον.
υπήρξαν άντρες που με αγάπησαν,η' ειπαν πως μ' αγάπησαν.
οι άνθρωποι έμεναν λίγο μαζί μου,έπειτα έφευγαν,κανείς δεν έμεινε αρκετά για να τον θυμαμαι.
ισως να μην ήθελα κι εγώ να μείνουν.
τα απογεύματα πηγαινω στο παρκο,κάθομαι σ'ένα παγκάκι,βλέπω παιδιά να παίζουν,μανάδες να τα προσεχουν,γέρους να συζητούν.
κανείς δεν ξέρει την ιστορία μου.
αυτό με στεναχωρεί.
γιατί κάθε άνθρωπος επιθυμεί να τον θυμάται κάποιος.
οχι για τη δουλεια που έκανε,ούτε για τα λάθη του.
αλλά ότι υπηρξε.
με φοβίζει η λησμονια,όχι η μοναξιά,
γιατί η λησμονια είναι ο πραγματικός θάνατος.
ο τελευταίος.
(τής ζήτησα να την φωτογραφίσω,δέχτηκε,με έναν ορο:να μην της δειξω τη φωτογραφία της)
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου