GREEK POETRY -Περί της σφαγής στον Ιππόδρομο τής Θεσσαλονικης το 390 μΧ POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-Περί της σφαγής στον Ιππόδρομο τής Θεσσαλονικης το 390 μΧ

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χ.ν,κουβελης c.n.couvelis

Περί της σφαγής στον Ιππόδρομο τής Θεσσαλονικης το 390 μΧ

Διάταγμα Θεοδοσίου Α΄

Θεοδόσιος Αὔγουστος Τροπαιοφόρος τοῖς κατὰ Μακεδονίαν ἄρχουσι χαίρειν.

Ἐπει στάσις παράνομος ἐν Θεσσαλονίκῃ νυν γεγένηται

καὶ χεῖρες ἀνόμων εναντια τῶν βασιλικῶν προσταγμάτων ἐπηρμέναι εἰσίν,

κελεύομεν τοὺς στρατιωτικοὺς ἄνδρας μεταχειρίσασθαι τὴν προσήκουσαν τιμωρίαν, 

ἵνα διὰ παραδείγματος κατασταθῇ ασφαλης ἡ κοινὴ εἰρήνη καὶ παύσηται πᾶσα ταραχή.

Γινέσθω οὖν τὸ βασιλικὸν πρόσταγμα ἀπαρεγκλίτως, καὶ μηδεὶς τῶν στασιωτῶν τῆς ὀφειλομένης δίκης διαφευγέτω.

Ἐδόθη ἐκ Μεδιολάνου, Θεοδοσίου Αὐγούστου Ευσεβεστατου.

.

.

Λόγος Βυζαντινού περί της σφαγής εν τω Ιπποδρόμω Θεσσαλονίκης

πόσο σοφη είναι η διακυβέρνηση των ισχυρων  

και πόσον ευσπλαχνικη η δια του ξίφους 

διαπαιδαγώγησης των  υπηκοων

όταν τα φαιδρα γεγονοτα τού Γότθου και του ηνιοχου

όργησαν τον Θεοδόσιο Α'  

και το διάταγμα να υπογραφεί ταχέως

με το που το πλήθος,άντρες γυναίκες τα τέκνα των

συρρευσουν στο Ιπποδρομιο τής πόλης

να εγκλωβιστουν εντός του

και με παραδειγματικη σφαγή να τιμωρηθούν 

σε μια θεαματικη παράσταση

με σύμμειξη ιαχων αυλών και κραυγών 

και κρουνων αίματος αντί μελανος οινου,

θαυμαστή βέβαια είναι επινοηση 

αφού μετά η ανηλεής σφαγή θα ονομασθει 'ταξις'

και η υπακουη 'ειρηνη'

κι ας μεταβληθεί σε εκείνη την αποψραδα ημέρα 

ο Ιπποδρομος της Θεσσαλονίκης το 390 μΧ

σε κοιμητήριο 7000 ψυχων

οι αυλικοί άλλωστε παντοτε φημίζονται 

δια την κολακεία τους.

.

.

Χρονογράφημα Βυζαντινοῦ χρονογράφου

Κατὰ τοῦτον τὸν χρόνον ἐν Θεσσαλονίκῃ συνήχθη πλῆθος πολὺ εν τω  ἱππόδρομω προσδοκῶν τὰ δημοφιλεστατα θεάματα.

Καὶ αἰφνιδίως αἱ πύλαι ἐκλείσθησαν καὶ στρατιῶται μετὰ ξιφῶν καὶ δοράτων εἰσέδραμον.

Καὶ ἐγένετο κραυγὴ μεγάλη καὶ θρῆνος ἀνεκλάλητος, καὶ ἔπιπτον ἄνδρες,γυναῖκες καὶ υεκνα οὐκ ἔχοντες διαφυγῆς ττόπον.

Καὶ τὸ θέατρον, ὅπερ πρότερον φωναῖς εὐφροσύνης ἠχεῖτο,αἵματι οδυρμοις καὶ στεναγμοῖς ἐπληρώθη καὶ οὐδεὶς εφείσθη δίκαιος ἢ ἄδικος, ἀλλὰ κοινὴ συμφορὰ πάντας κατέλαβεν.

Καὶ ἦν ἰδεῖν φοβερὸν θέαμα, ὡς αὐτὸς ὁ ἱππόδρομος εἰς τάφον τοῦ πλήθους μετεβλήθη.

Καὶ ἐβόων αἱ μητέρες τὰ τέκνα ζητοῦσαι

καὶ ὁ θόρυβος τῶν ὅπλων ἐκάλυπτεν τὰς φωνὰς τῶν ἀπολλυμένων.

Καὶ ταῦτα ἐγένετο κατὰ τὰς ἡμέρας Θεοδοσίου τοῦ βασιλέως.

.

.

.