.

.

χ.ν.κουβελης  c.n.couvelis

μεταφράζοντας 

Πλάτωνος Πολιτεία 610α

Παρά πολυ ορθά πραγματι,είπε,μιλας

Σύμφωνα με την ίδιο λοιπόν συλλογισμο,είπα εγώ, 

εάν τού σώματος ή νοσηρότητα δεν προξενεί στη ψυχή φθορά της ψυχης

ας μην ποτέ παραδεχτούμε ότι από ξένη φθορα χωρίς τη δικη της φαυλοτητα η ψυχή καταστρεφεται,με το κακό ενός άλλου ένα αλλο.

Αυτό πράγματι έχει,είπε,λογική.

Ὀρθότατ᾽ αὖ, ἔφη, λέγεις.

Κατὰ τὸν αὐτὸν τοίνυν λόγον, ἦν δ᾽ ἐγώ, ἐὰν μὴ σώματος πονηρία ψυχῇ ψυχῆς πονηρίαν ἐμποιῇ, μή ποτε ἀξιῶμεν ὑπὸ ἀλλοτρίου κακοῦ ἄνευ τῆς ἰδίας πονηρίας ψυχὴν ἀπόλλυσθαι, τῷ ἑτέρου κακῷ ἕτερον.

Ἔχει γάρ, ἔφη, λόγον.

.

.

.