.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Η Μεταφυσική τού Κόσμου
(αφιέρωμα στον κυρ Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη)
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Η Μεταφυσική τού Κόσμου
(αφιέρωμα στον κυρ Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη)
1.
Νύχτα,η θάλασσα έξω ήτο ακίνητη,το φεγγαρι στον ουρανό χλωμό,
ένα πουλί ξαφνικά πέταξε.
Ξάπλωσε στο κρεβάτι του.-Η ψυχή ζητεί αναυπασιν,ψιθύρισε,
έκλεισε τα μάτια και σταυρωσε τα χέρια του.
Και εγένετο σιωπή,η αιώνια ησυχία.
2.
Όταν νύχτωσε είδε τη σκια ανθρώπου στην αυλη του.
Δεν φοβήθηκε.
Στεκονταν ακίνητη,ουτε τού μίλησε.
Τού φάνηκε πως ήρθε να ζητήσει συγχώρεση.
Μετά από λίγο χάθηκε.
3.
Ενας χρόνος πέρασε από τότε που την έχασε,ποτέ στον υπνο του δεν την είδε,
ένιωθε μεγάλη θλίψη.
Κι εκείνη τη νύχτα τον ξύπνησε ελαφρά ανάσα δίπλα στο μαξιλάρι του.
Αμέσως την γνώρισε.Ηταν εκεινη.Ειχε γυρίσει από την αιωνιοτητα.
Ξαπλωμένη την είχε πια κοντά του.
4.
Κάθε βράδυ άναβε ένα κερί και το άφηνε στο δρομο.
-Δεν ξέρεις ποτέ, έλεγε,ποιος θα χρειασθει φως.
5.
Πάντα στο δείπνο του άφηνε ψωμί και κρασί.
Κάποιος έλεγε θα πεινάσει.
Και το πρωί ξυπνώντας εύρισκε το ψωμί να έχει φαγωθεί και το κρασί
πιωμενο.
Πάντα υπάρχουν στον κόσμο πεινωντες και διψωντες οδοιπόροι
και την χρειαν μας εχουν.
6.
Εκείνο το ξημέρωμα δεν ακούσθηκαν πουλιά.Ο αέρας ήτο ακίνητος.
Οι άνθρωποι ανησύχησαν σφόδρα.
-Ποιος τώρα,είπαν,θα ψάλλει στους ουρανούς.
Και ξαφνικά πάλι άκουσαν τα λαληματα τών πουλιών.
Και εννοησαν πως κάτι Θαυμαστόν ενεμφανισθη Αόρατον Άρρητον και
εσιωπησαν δια την Μεγαλοσύνην του.
Και όταν πλεον παρήλθεν ηρχισαν πάλι οι ήχοι των.
7.
Το μεγάλο ρολόι απέναντι από το κρεβάτι του.
Δεν μετρα,είπε,τις ώρες μου,αλλά τις μνήμες μου.
8.Τη νύχτα άφηνε τη πόρτα τού σπιτιού του ανοιχτή.
Τόσοι ανεστιοι να να φιλοξενηθούν.
Τόσες ψυχές έχουν ανάγκη.
9.
Άφηνε όλη τη νύχτα ανοιχτό το φως,να φαίνεται κάτω από τη πόρτα του.
Από αυτό καταλάβαιναν την ύπαρξη του.
Όταν δεν το ξαναείδαν,καταλαβαν το τέλος του.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου