.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Ο δολοφόνος τού συγγραφέα
(Ελληνικά, English, Francais, German, Italiano, Spanish, Portuguese)
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Ο δολοφόνος τού συγγραφέα
(Ελληνικά, English, Francais, German, Italiano, Spanish, Portuguese)
Το τελευταίο του μυθιστόρημα είχε τίτλο:
Ο συγγραφέας που δολοφονήθηκε.
Ο αφηγητής,ένας ανώνυμος παρατηρητής, περιέγραφε τη δολοφονία ενός διάσημου συγγραφέα αστυνομικών,την εύρεση τού πτώματος στο γραφείο του.
Στις τελευταίες σελίδες, ο συγγραφέας-θύμα άφηνε υπαινιγμούς πως ο δολοφόνος του ήταν αναγνώστης του.
'Θα είναι το πιο μεταμοντέρνο αίνιγμα που έγραψα',σημείωσε στο ημερολόγιο του.
Το ίδιο βράδυ,όμως, καθώς διόρθωνε μια παράγραφο,άκουσε τη πόρτα πίσω του να ανοίγει.
Δεν γύρισε.
Είδε ένα αστραπιαίο φως,τον κροτο τού περιστροφου δεν τον άκουσε.
Ο δολοφονος κάθησε στο γραφείο του Διάβασε όλα
τα χειρόγραφα τού μυθιστόρηματος και τελείωσε το τελευταίο κεφάλαιο του.
Με την δολοφονία τού συγγραφέα.
-Δεν άντεξα την ατέλεια του,έγραψε στο τέλος.
Τον σκότωσα για να το ολοκληρώσω.Να κάνω το βιβλίο του τέλειο.
Ο αναγνώστες δημιουργούν τα εγκληματα και τα εκτελούν.
Το νεκρό σώμα του συγγραφέα βρέθηκε το επόμενο πρωί.
.
.
The Murderer of the Writer
His last novel was titled:
The Writer Who Was Murdered.
The narrator, an anonymous observer, described the murder of a famous crime novelist and the discovery of the body in his office.
In the final pages, the writer–victim left hints that his murderer was one of his readers.
“This will be the most postmodern riddle I have written,” he noted in his diary.
That same evening, however, as he was correcting a paragraph, he heard the door behind him open.
He did not turn around.
He saw a flash of light; he did not hear the crack of the revolver.
The murderer sat at his desk. He read all the manuscript pages of the novel and completed its final chapter.
With the murder of the writer.
“I could not endure its imperfection,” he wrote at the end.
“I killed him to complete it. To make his book perfect.
Readers create crimes and carry them out.”
The writer’s dead body was found the next morning.
.
.
Le meurtrier de l’écrivain
Son dernier roman s’intitulait :
L’Écrivain assassiné.
Le narrateur, un observateur anonyme, décrivait le meurtre d’un célèbre auteur de romans policiers et la découverte de son corps dans son bureau.
Dans les dernières pages, l’écrivain-victime laissait entendre que son meurtrier était l’un de ses lecteurs.
« Ce sera l’énigme la plus postmoderne que j’aie écrite », nota-t-il dans son journal.
Mais ce même soir, alors qu’il corrigeait un paragraphe, il entendit la porte derrière lui s’ouvrir.
Il ne se retourna pas.
Il vit un éclair fulgurant ; il n’entendit pas la détonation du revolver.
Le meurtrier s’assit à son bureau. Il lut tous les manuscrits du roman et acheva le dernier chapitre.
Par le meurtre de l’écrivain.
« Je n’ai pas supporté son imperfection », écrivit-il à la fin.
« Je l’ai tué pour l’achever. Pour rendre son livre parfait.
Les lecteurs créent les crimes et les exécutent. »
Le corps sans vie de l’écrivain fut retrouvé le lendemain matin.
.
.
Der Mörder des Schriftstellers
Sein letzter Roman trug den Titel:
Der ermordete Schriftsteller.
Der Erzähler, ein anonymer Beobachter, schilderte den Mord an einem berühmten Kriminalautor und die Auffindung der Leiche in seinem Arbeitszimmer.
Auf den letzten Seiten deutete der Schriftsteller als Opfer an, dass sein Mörder einer seiner Leser gewesen sei.
„Dies wird das postmodernste Rätsel sein, das ich je geschrieben habe“, notierte er in seinem Tagebuch.
Doch noch am selben Abend, während er einen Absatz korrigierte, hörte er, wie sich die Tür hinter ihm öffnete.
Er drehte sich nicht um.
Er sah ein blitzartiges Licht; den Knall des Revolvers hörte er nicht.
Der Mörder setzte sich an seinen Schreibtisch. Er las alle Manuskriptseiten des Romans und vollendete das letzte Kapitel.
Mit dem Mord am Schriftsteller.
„Ich konnte seine Unvollkommenheit nicht ertragen“, schrieb er am Ende.
„Ich habe ihn getötet, um es zu vollenden. Um sein Buch vollkommen zu machen.
Die Leser erschaffen die Verbrechen und führen sie aus.“
Der leblose Körper des Schriftstellers wurde am nächsten Morgen gefunden.
.
.
L’assassino dello scrittore
Il suo ultimo romanzo si intitolava:
Lo scrittore assassinato.
Il narratore, un osservatore anonimo, descriveva l’uccisione di un celebre scrittore di gialli e il ritrovamento del corpo nel suo studio.
Nelle ultime pagine, lo scrittore-vittima lasciava intendere che il suo assassino fosse uno dei suoi lettori.
«Sarà l’enigma più postmoderno che abbia mai scritto», annotò nel suo diario.
Quella stessa sera, però, mentre correggeva un paragrafo, sentì la porta aprirsi alle sue spalle.
Non si voltò.
Vide un lampo improvviso; non udì lo sparo della rivoltella.
L’assassino si sedette alla sua scrivania. Lesse tutti i manoscritti del romanzo e completò l’ultimo capitolo.
Con l’assassinio dello scrittore.
«Non ho sopportato la sua imperfezione», scrisse alla fine.
«L’ho ucciso per completarlo. Per rendere il suo libro perfetto.
I lettori creano i delitti e li eseguono.»
Il corpo senza vita dello scrittore fu trovato la mattina seguente.
.
.
El asesino del escritor
Su última novela llevaba por título:
El escritor asesinado.
El narrador, un observador anónimo, describía el asesinato de un famoso escritor de novelas policíacas y el hallazgo del cadáver en su despacho.
En las últimas páginas, el escritor-víctima dejaba indicios de que su asesino era uno de sus lectores.
«Será el enigma más posmoderno que haya escrito», anotó en su diario.
Aquella misma noche, sin embargo, mientras corregía un párrafo, oyó que la puerta se abría a su espalda.
No se giró.
Vio un destello fulminante; no oyó el disparo del revólver.
El asesino se sentó en su escritorio. Leyó todos los manuscritos de la novela y terminó el último capítulo.
Con el asesinato del escritor.
«No soporté su imperfección», escribió al final.
«Lo maté para completarlo. Para hacer su libro perfecto.
Los lectores crean los crímenes y los ejecutan.»
El cuerpo sin vida del escritor fue hallado a la mañana siguiente.
.
.
O assassino do escritor
Seu último romance tinha o título:
O escritor assassinado.
O narrador, um observador anônimo, descrevia o assassinato de um famoso escritor de romances policiais e a descoberta do corpo em seu escritório.
Nas últimas páginas, o escritor-vítima deixava indícios de que seu assassino era um de seus leitores.
«Será o enigma mais pós-moderno que já escrevi», anotou em seu diário.
Naquela mesma noite, porém, enquanto corrigia um parágrafo, ouviu a porta se abrir atrás dele.
Não se virou.
Viu um clarão súbito; não ouviu o estampido do revólver.
O assassino sentou-se à sua escrivaninha. Leu todos os manuscritos do romance e concluiu o último capítulo.
Com o assassinato do escritor.
«Não suportei a sua imperfeição», escreveu ao final.
«Matei-o para concluí-lo. Para tornar o seu livro perfeito.
Os leitores criam os crimes e os executam.»
O corpo morto do escritor foi encontrado na manhã seguinte.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου