5- χνκουβέλης cncouvelis Ποιητική Poetica

 .

.

5-

χνκουβέλης cncouvelis

Ποιητική Poetica

paintings

χνκουβέλης cncouvelis

Ποιητική Poetica

Because The Poesie is acting

Because η ερωτηση

και τα δεντρα σχολιαζουν τον χρονο

σαν ρολογια στ'αριστερο χερι

I'm thinging of εναν Υδραιο απο μανα Φαναριωτισα

Καππαδοκη ακριτα

In symmetry η Ιστορια

εβαλαν τα παιδια να σκαψουν λακκο

να πεταξουν μεσα τους γονεις τους

και να γυριζει ο ηλιος

και να γυριζει

κι αυτοι ατιμωρητοι

I have not μια λεξη

απλη λεξη

ν'ανταλλαξω προσωπο με προσωπο

κρινο π'αγγιζει πεταλουδα

Everything is idea το νερο

ενας καθρεφτης του αερα

ανεβαινει το πουλι

κατεβαινει

χιλιετηριδα μεταφυσικης

I'm searching το κιτρινο

του ρο και τη ροη

της φωνης του

σαν αποφθεγμα του Ηρακλειτου

σε εγκλιση ποταμου

Time is Space ενα πρασινο τοπιο

στο εσωτερικο δωματιου

σε σι διεση τονισμο

ο μυθος του χρηματος

η πραγματικοτητα

Same is not All η εξουσια

ενα σκυλι που γαυγιζει την ελευθερια

βαραινει  η βαρκα απ'το φως

του ηλιου

και κολυμπαει σε καθαρο πρωινο

My I is not I η κυρια Μονα Λιζα

στο μπαλκονι

στο βαθος η ομιχλη διαλυει τα βουνα

ποιος αιωνας ανατελει η' δυει;

η πραγματικοτητα ποια Ιστορια ευνοει;

η¨και το αντιστροφο

η Ιστορια ποια πραγματικοτητα ευνοει;

The Word has Man-Memory το φεγγαρι

κυνηγαει τις παπιες

σε νερα ηρεμα

και στην Αρλ ο Βαν Γκογκ ετοιμαζει

το βραδυνο του ,τηγανητες πατατες,

φιλος μου

What is the Right? μια πολη ξενη

ενας πολυσυχναστος δρομος

ενας ερημος ανθρωπος

και ο Εμπεδοκλης εργατης σε λατομειο

ποιησης

The Poesie is acting

.

.

.

και τοσοι αλλοι πολλοι εγω εσυ στην ιστορια κατοικοι,

εμεις οι κληρονομοι της αιωνιοτητας

Ομηρου Οδυσσεια ,ραψωδια ι',στιχοι  16- 28

μεταφραση-χ.ν.κουβελης

νῦν δ' ὄνομα πρῶτον μυθήσομαι, ὄφρα καὶ ὑμεῖς

εἴδετ', ἐγὼ δ' ἂν ἔπειτα φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ

ὑμῖν ξεῖνος ἔω καὶ ἀπόπροθι δώματα ναίων.

εἴμ' Ὀδυσεὺς Λαερτιάδης, ὃς πᾶσι δόλοισιν

ἀνθρώποισι μέλω, καί μευ κλέος οὐρανὸν ἵκει. 20

ναιετάω δ' Ἰθάκην εὐδείελον· ἐν δ' ὄρος αὐτῇ,

Νήριτον εἰνοσίφυλλον, ἀριπρεπές· ἀμφὶ δὲ νῆσοι

πολλαὶ ναιετάουσι μάλα σχεδὸν ἀλλήλῃσι,

Δουλίχιόν τε Σάμη τε καὶ ὑλήεσσα Ζάκυνθος.

αὐτὴ δὲ χθαμαλὴ πανυπερτάτη εἰν ἁλὶ κεῖται

πρὸς ζόφον, αἱ δέ τ' ἄνευθε πρὸς ἠῶ τ' ἠέλιόν τε,

τρηχεῖ', ἀλλ' ἀγαθὴ κουροτρόφος· οὔ τι ἐγώ γε

ἧς γαίης δύναμαι γλυκερώτερον ἄλλο ἰδέσθαι.

τωρα τ' ονομα μου πρωτα-πρωτα να πω ,ωστε και σεις

να το γνωριστε,εγω δε αν ξεφυγω απ'την σκληρη μοιρα

θα μεινω φιλος σας αν και σε μακρυνη απο'δω χωρα ζω

ειμ' ο Οδυσσεας ο γιος του Λαερτη,π'ολους τους ανθρωπους

απασχολουν οι δολοι μου κι η φημη μου ως τον ουρανο φτανει

κατοικω στην Ιθακη που καλα φαινεται,κι ειν'ενα βουνο σ'αυτη.

το Νηριτο που τρεμουν τα φυλλωματα,οξυτατο,και γυρω-γυρω

νησια πολλα πολυ κοντα ειναι το'να με τ'αλλο

το Δουλιχι κι η Σαμη και η δασωμενη Ζακυνθος

αυτη'ναι  χαμηλη και ψηλοτερα στη θαλασσα ειναι

προς τη δυση,τ'αλλα δε νησια ξεχωριστα προς την ανατολη

και τον ηλιον,τραχεια,αλλα καλη ν'αντρεφει παλλικαρια

απ'αυτη τη γη δεν μπορω να ξερω αλλη γλυκυτερη

Εγω'μαι ο Κωστας ο Γιωργος ο Νικος ο Αντρεας η Ελενη η Μαρια

και τοσα αλλα ονοματα ανθρωπων,που να στα λεω τωρα,σ'ολες

τις πτυχες της ιστοριας της πατριδας μου,σ'ενα τοπο ξεχερσωνα

τη γη,φυτευα στο χωμα δεντρα,κυκλωνα με φραχτη περιβολια,

και σ'αλλο τοπο και σ'αλλη εποχη τραβουσα τη βαρκα

στ'αμμουδερο ακρογυαλι να τη καθαρισω,κι αλλου εφευγα

προσφυγας κυνηγημενος σα σκυλι απο πολεις που καιγονταν

κι ειμασταν μαζι με γυναικες που ουρλιαζαν και θρηνουσαν και

γερους ανημπορους κι αντρες μαυρους  καπνισμενους απ'ην ανταρα

και παιδια πολλα παιδια που εκλαιγαν,κι αδερφια,αλλοτε,ητανε που

δεν ανταμωσαν ποτε,η εχθριτα τα ξεχωριζε,τα διαλυσε κι ητανε και

φορες σε σαλα φωτισμενη ανταμωσαμε να γλεντησουμε,ειτε στους

γαμους της αδερφης μας ,του αδερφου μας ,η' στα βαφτισια του

παιδιου μας ,κι αλλοτε ακολουθησαμε ανοητοι και μωροι,σαν προβατα

αχρειους  δολιους δημαγωγους και μας αναποδογυρισαν τη ζωη,

μιλουσαμε με ψεματα κι ακουγαμε πολλα πολλα ψεματα,σαν

αληθεια,πως δεν χαθηκαμε για παντα ,ποιος ξερει τι μας γλυτωσε

και δεν ξεκληριστηκαμε τοτε,κι ητανε εποχη που σε δεντρα πανω

ακουσαμε πουλια αηδονια να κελαηδουν γλυκα κι ειδαμε νυχτα

το φεγγαρι πανσελληνο να τρεχει στα νερα απαλα γαληνια,να

σπαει σε φωτα να σκορπαει σε λαμψεις,χιλιες,στη θαλασσα

και σε πολυ νεωτερη ιστορια ανεβηκα και κατεβηκα τις ηλεκτρικες

σκαλες στην Ομονοια,και με τα λεωφορεια φορτωμενοι

σκορπιστηκαμε στις συνοικιες,αναστησαμε τη ζωη μας,καποτε

στην Αθηνας χαμηλα νοτια στο Μοναστηρακι στριψαμε αριστερα

στην Ερμου,στο Συνταγμα φτασαμε,πολυβοη ιστορια στη Σταδιου,

υπαρκτο ποταμι ανθρωπων στη Πανεπιστημιου,μπροστα απ'το Ρεξ

ανηφοριζει κατηφοριζει,ο Κωστας ο Γιωργος  ο Νικος ο Αντρεας

η Ελενη η Μαρια και τοσοι αλλοι πολλοι εγω εσυ στην ιστορια κατοικοι,

εμεις οι κληρονομοι της αιωνιοτητας

.

.

.

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ,Η ΜΝΗΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΕ Ε

ΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ

Ραψωδια Ω'στιχοι 718-745-χ.ν.κουβελης

Γραφω και παλι για την Ανδρομαχη επιμενω

Η Ανδρομαχη εχασε στη Σμυρνη αντρα

και παιδι ηρθε στην Ελλαδα προσφυγισα

στον Πειραια το 22 σε καταυλισμο

φωτογραφια,η Ανδρομαχη με αλλες γυναικες

 την Πολυξενη την κουνιαδα της και την Κασσανδρα

εκεινη η ψηλη αριστερα με τα μαυρα  μακρια μαλλια

ελιωσε τα χερια της στη σκαφη ξενοδουλευοντας

κι επειτα στα καπνεργοστασια σωνονταν η αναπνοη της

ομως βασταξε μεχρι το μεγαλο πολεμο

δεν υπαρχει φωτογραφια,δεν απεικονιζεται ο πεινασμενος

ανθρωπος δεν φωναζει δεν αντεχεται

εγινε η απελευθερωση μετα ηρθαν οι δυσεκτοι καιροι

τα Δεκεμβριανα ο Εμφυλιος αλλος εχασε το σωμα του

αλλος εχασε το μυαλο του

υπαρχουν πληθος φωτογραφιες ντοκουμεντα

εκεινης δεν υπαρχει φωτογραφια δεν απεικονιζεται

η τρελα δεν φωναζει δεν αντεχεται

ειναι η Ανδρομαχη κορη του Ηετιωνα απο την Υποπλακιην

Θηβα στον καμπο του Αδραμυττιου κατω απο το ορος

Πλακος, στη Τροια εφτα αδερφια της σκοτωσε ο Αχιλλεας

τα θρηνησε ,τον Εχτορα τον αντρα της  τον σκοτωσε

ο Αχιλλεας τον θρηνησε το παιδι της τον Αστυανακτα

μωρο παιδι το πεταξε απο τα ψηλα τειχη ο Νεοπτολεμος

ο γιος του Αχιλλεα οταν επεσε η πολη και τσακιστηκε

το κορμι του στα βραχια απο τον θορυβο τρομαξαν οι γλαροι

και ξαναρθαν τον θρηνησε τον Αστυανακτα και σκλαβα την πηρε

αυτος ο Νεοπτολεμος στο κρεβατι γυναικα του στη Φθια

του εδωσε παιδια τον Μολοσσο και τον Πιελο και τον Περγαμο

κι ειχε κι αλλη γυναικα την Ερμιονη της Ελενης και του Μενελαου

οταν τον σκοτωσε στους Δελφους ο Ορεστης για την Ερμιονη

εκεινη την πηρε ο Ελενος ο αδερφος του αντρα της του Εχτορα

πηγαν στην Ηπειρο εκεινος δουλευε σαν οιονοσκοπος  και

τον κατατρεχε που στη πατριδα τον θεωρουσαν προδοτη

του εκανε παιδι τον Κεστρινο κι αλλη γυναικα ειχε την Κεστρια

και μετα σαν κι εκεινος πεθανε την πηρε το παιδι της ο Περγαμος

στη Τευθρανια της Μυσιας  κι εχτισε τη Περγαμο

μετα απο τοσα γεγονοτα βρεθηκε εδω στην Ελλαδα

και ζει απο θαυμα και δεν περιμενει να την πιστεψουν

καθε ανθρωπος εχει τη δικη του ιστορια να πει

κι εκεινη που να πει την ιστορια  και ποιος να την ακουσει

στην Ελλαδα να θυμηθει

τοσα χρονια πανω σε αλλα χρονια

Ὣς ἔφαθ', οἳ δὲ διέστησαν καὶ εἶξαν ἀπήνῃ.

οἳ δ' ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα

τρητοῖς ἐν λεχέεσσι θέσαν, παρὰ δ' εἷσαν ἀοιδοὺς 720

θρήνων ἐξάρχους, οἵ τε στονόεσσαν ἀοιδὴν

οἳ μὲν ἄρ' ἐθρήνεον, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

τῇσιν δ' Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο

Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·

ἆνερ ἀπ' αἰῶνος νέος ὤλεο, κὰδ δέ με χήρην

λείπεις ἐν μεγάροισι· πάϊς δ' ἔτι νήπιος αὔτως

ὃν τέκομεν σύ τ' ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐδέ μιν οἴω

ἥβην ἵξεσθαι· πρὶν γὰρ πόλις ἧδε κατ' ἄκρης

πέρσεται· ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν

ῥύσκευ, ἔχες δ' ἀλόχους κεδνὰς καὶ νήπια τέκνα, 730

αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι,

καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι· σὺ δ' αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ

ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο

ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν

ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον

χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ

ἢ πατέρ' ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν

Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

οὐ γὰρ μείλιχος ἔσκε πατὴρ τεὸς ἐν δαῒ λυγρῇ·

τὼ καί μιν λαοὶ μὲν ὀδύρονται κατὰ ἄστυ, 740

ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας

Ἕκτορ· ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά.

οὐ γάρ μοι θνῄσκων λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας,

οὐδέ τί μοι εἶπες πυκινὸν ἔπος, οὗ τέ κεν αἰεὶ

μεμνῄμην νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσα.

κα φωναξα και δεν ακουστηκα

αυτη η Ανδρομαχη ειναι αληθινη πραγματικη

και δεν ειναι ειδωλο της φαντασιας

Εγω Εγραψα για την Ανδρομαχη τι ξερω

.

.

.

να βρισκει κατι καινουργιο

Picasso,Max Ernst,par example ,ne peuvent se reduire

a' une image

Να το ξερεις.

Μια μερα οι Ελληνες θα επιβαλουν το Καινουργιο

Cette liberte,l'utilisation ,dans une libre improvisation,

des moyens de la creation sans que resulte aussitot

une hierarchie dans les formes d'expression

Καποιος ηθελε να πει κατι μεταφυσικο

Τιποτα δεν ειναι ακατανοητο

ο Paul Klee μας εδειξε με απλες γραμμες

το φεγγαρι να κοιμαται πανω σε ψαθες

στ' ακρογυαλι

κι ενα πουλι να τσιμπαει τους ισκιους

των πευκων

Je vous regarde comme on regarde l' impossible

στο εσωτερικο της μελισσας ο λυρισμος της Γεωμετριας

Οι επιθυμιες των οντων παραμενουν συχνα αινιγματικες

Das Menschliche Leben ist die Geschichte

o Cantor

μια εικονα μπορει να αναπαριστα οποιαδηποτε εννοια

και ο Πλατων

στο εσωτερικο της εφυιας

Le peau,les cheveux et le rouge a levres dessinent

l'empreinte des surfaces brillantes de la bouche

d'une femme,qui se fondent les unes dans l'autres

Το καινουργιο εχει αλλους στοχους

Ο τοπος ακρωτηρι ταξιδευει

και κατασκευες γλαρων ανω -κατω

ανω -κατω

η φραση:''καποιος πιανει τα πουλια''

να βρισκει κατι καινουργιο

.

.

.

''ΠΑΕΙ Ο ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ ΤΟΝ ΛΙΘΟΒΟΛΗΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ

ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ''

Παλαμηδης απολλυται

μαθευτηκε με φρυκτωρια ο λιθοβολισμος του Παλαμηδη

περα στη Τροια στην ενδοξη πανεκστρατεια μας

λυγισαν κι εσπασαν τα δεντρα ελιωσαν τα χιονια

κατρακυλησαν τα βραχια και τα πουλια βουβαθηκαν

 ''παει ο Παλαμηδης

τον εφαγαν'' με ψευτια τον ξεκαναν οπως τοσους αλλους

στην Ιστορια μας,τον ειπανε προδοτη πωε χρηματιστηκε

απ'τον Πριαμο,τον εχθρο,αυτος ο γεναιοτατος ολων ο σοφωτερος

ο ευγενικοτατος ο πλεων ολιγαρκης

τον επιασαν τον εδεσαν τον εσυραν σ'ενα γηπεδο τον κυκλωσαν

οι στρατοι του Αγαμεμνονα του Οδυσσεα και του Διομηδη και

του πετουσαν πετρες μεχρι που τον σκεπασαν μ'αυτες ενας σωρος

πανω του ενα αναθεμα των Ελληνων

κι οι φιλοι του απο μακρια παρακολουθουσαν φοβισμενοι

κι εσβησε ετσι αδικα ο Παλαμηδης που πολλα βρηκε και σκεφτηκε

γραμματα και αριθμους και παιχνιδια τους πεσσους και θεραπειες

για αρρωστειες και τις φρυκτωριες να μεταδιδονται γρηγορα

σαν τον ανεμο και το πεταγμα των πουλιων τα νεα

αυτος που ξεσκεπαζε τη ψευτια το δολο  τη μανια της εξουσιας

χαθηκε οπως χαθηκαν τοσοι στην Ιστορια των Εμφυλιων μας

Να αναφερω τον  Δυσσεα Ανδρουτσο  τον  Γιωργο Καραισκακη

τον Ιωνα Δραγουμη τον Νικο Μπελογιαννη

γνωστο τι εγινε οταν μαθευτηκε τ'αδικο σκοτωμα του Παλαμηδη

τοσο φαρμακωθηκε κι οργιστηκε ο Ναυπλιος ο πατερας του

που ζητησε απο τον  γιο του τον Οιακα κι αδερφο του δολοφονημενου

να παρει σκληρη εκδικηση ολα τα αργιτικα σπιτια των αφενταδων

ν'ατιμασει

κι οπως ηταν ο Οιακας ομορφοπαιδο δεν δυσκολευτηκε καθολου

ολες τις αρχοντισσες τις πορνεψε και την Κλυταιμνηστρα του Αγαμεμνωνα,

γρηγορα την παρατησε στον  Αιγισθο,και την Αιγιαλη του Διομηδη

την εκανε αμοροζα και την παρατησε σε  καποιον πλειμποι εναν Κομητη

-αν ζησω,ειπε ο Καραισκακης ,θα τους γαμησω-

γιατι η Ιστορια μας απο τα παλια χρονια γυριζει ολο γυρισει

και κυκλωνει τους αριστους τους σφιγγει

να τους πνιξει

μαθε πως το ταβλι που παιζεις το βρηκε πρωτος αυτος ο Παλαμηδης

Ριψε τα ζαρια σου.Ντορτια η' εξαρες

Πλακωτο Πορτες και Φευγα

Και κατι ακομα

γι'αυτον τον Παλαμηδη ουτε μια λεξη δεν γραφει ο Ομηρος.

Παλαμηδης απολλυτται

.

.

.

Απειρη Υπεροπτικη

............................................απαλο.............απαλο σωμα

............................................σωμα...............στομα

....................................................................αντιμετωπη

............................................[περασμενη].....εξαπατας

............................................-αντιμετωπη-

..............................................χαρουμενο

..............................................μελισσι

.............................................[περιτριγυρω

..............................................ανεμος

..............................................ανεμος

..........περασμενη....................ανεμος...........ατροφικοι

...............................................ανεμος...........υακινθος!υακινθος!

...............................................ανεμος............ακους!

...............................................ανεμος............ακους!

................................................ακους!..........................ακους!

..................................................................................................

..............................Εξοχη

.....................................................................................................

..............Μη!

..............Αλαλη

ο.ο.ο.ο...Πλησιαζει το στομα..........χαμηλο.........χαμηλο.........χαμηλο

τ.τ.τ.τ......Απροσμενη

α.α.α.α

ρ.ρ.ρ.ρ.ρ

ο.ο.ο.ο

.................υποψια

.................υποψια

..............................................................................................

...................................Μια.........................Αναμενει

...............................ξεχασμενη...................φωτεινη

....Ομιχλη................υπεροψια.....................μηκος..........Αντιπερα οχθη

...............................ψηλαφητη....................γαληνεψει

................................φωτο-γραφη................αστροφεγγια

.....................................................ανεβαινει

..................................................................................................εφτασε

............................................................................................υπεροπτικη

Απειρη

...........Ομορφη................................αν και......................αγλωσση

........................η' και.....................................................παρθενα

.................................η Εργανη Αθηνα..............................μην αναλωνεις το νου

........................αναδρομη [στη] στο χρωμα

...................................................................................................................

..................................μεταμορφωση

...................υπαινιγμος..............................σκλαβοι! .........σαφηνεια

...........εξαπατας

.................................................................................................................

....................αντιμετωπη.............................καλλιτεχνια

.

.

.

Στις Μυκηνες το φως τρυπησε τις λεξεις

στις Μυκηνες το φως τρυπησε το ξυλο

μιας  προσωπιδας,ενας κοτσυφας αρχισε το τραγουδι,

τα βηματα του Αιγισθου στις πετρες εσβησαν

δυσκολο ειναι στον ανθρωπο να σηκωσει τις λεξεις

ν'ακουσει την ανασα τους

Αυγουστος,καυτη μερα,κι οι τουριστες φωτογραφιζουν

μια αναγλυφη πετρα γεγονοτων και την ελια

και το κυπαρισσι ,τη θαλασσα περα

η Κλυταιμνηστρα εχει το ουζερι ''ΠΟΛΥΧΡΥΣΑΙ ΜΥΚΗΝΑΙ''

φρεσκο ψαρι και ψητο χταποδι στα καρβουνα σερβιρει

και στη διαπασον  το συρτακι,ο Ορεστης τοτε

πιαστηκε απο τους χωροφυλακες,τον εδεσαν

τον εσυραν στο θεατρο,''δεστε τον,ποιος τον ξερει;

ποιος ειναι αυτος ο αλητης;''σιωπη,κανενας

δεν τολμησε να μιλησει πως τον ηξερε,κι ας τον ηξεραν

καλα ολοι τους ,και μαζι του ειχαν συνομωτησει,σιωπη,

ολοι φοβισμενοι,ετρεμαν,και χειροκροτησαν το θεαμα,

να μην μπλεξουν,χειροκροτησαν με προσποιητο

ενθουσιασμο,

και τοτε ξαφνικα ενα παιδι απο τα πανω καθισματα

κατεβηκε τρεχοντας και φτανοντας στη σκηνη γυρισε

προς το μερος των θεατων και κατεβασε το παντελονι του

και τους εδειξε τ'αποκρυφα του,''να!'',τους φωναξε,

''Η Ιστορια ειναι αλλα γεγονοτα.Μην ξεγελιεστε''

τους φανηκε αστειο,θεαμα,μια μοντερνα παραξενια

του σκηνοθετη,γελασαν,Ιστορια,γεγονοτα,κουραφεξαλα,

τοτε οι χωροφυλακες κι ο Ορεστης μπηκαν μπροστα του

και υποκληθηκαν στο κοινο

χειροκροτηματα

η παρασταση τελειωσε,μια  τεραστια  ανεπαναληπτη επιτυχια

και μετα απο εκεινα τα γεγονοτα οι θεατες σκορπιστηκαν

στα διαφορα κεντρα αναψυχης της περιοχης ,ταβερνες

και ζαχαροπλαστεια και αλλα

να τελειωσουν ευχαριστα την υπολοιπη μερα τους

.

.

.

Αναφορα στον Πλωτινο

[ Εν-Νους-Ψυχη ]

στον Αμμωνιο Σακκα εμαθε τα πρωτα

στην Αλεξανδρεια ,τα πολλα ενα ειναι;

ρωτησε,και μετεπειτα στη Ρωμη ρωτουσε

και απαντουσε και ξανα ρωτουσε κι απαντουσε,

τα αναφερει αυτα ο Πορφυριος ο μαθητης,και

δεν εγραφε,πως να γραψει αυτο που αλλαζει

και δεν μενει σταθερο,τι μια ισχυει,

την αλλη αντικρουεται,η αληθεια πολεμος,

το ενα πολλα και τα πολλα ενα

κι ο Νους να τα οργανωσει να τα ταξινομισει

με την Ψυχη να τρεμει τι ειναι Αληθεια

τι Ψεμμα,

και τις Εννεαδες εγραψε ο δασκαλος,αφου υποχωρησε

κι ενας απο μας χρονια αργοτερα ρωταει

Τι ειναι ο Πλατωνας σημερα;

.

.

.

πτηση αεροστατου στις Ιδεες

Με ποσο ηλιοτροπιο αιμα Βαν Γκογκ θα ξεπληρωσουμε τα κριματα μας;

Με ποσο ηλιοτροπιο αιμα Βαν Γκογκ

θα ξεπληρωσουμε τα κριματα μας;

μεσα σε μια απ'τις παραγκες του κοσμου

τον φιλοξενησαν γυρω απ'το ξυλινο τραπεζι

κατω απ'το φως μιας λαμπας πετρελαιου

η Ελενη ο Κωστας η  Φωτεινη η Ευφροσυνη

ο Γιωργος η μικρη Μαρια 7 χρονων

εφαγε απ'τις πατατες που ολη τη μερα μαζευουν

σκυμενοι τη ζωη τους

κι επειτα στο Μποριναζ στα ορυχεια

σκιες αχθος αρουρης

εγω εσυ εμεις

αχρηστοι ανθρωποι

Τους σταματησε εκει και ειδανε την εικονα τους

επειτα με λειψο αυτι   αφουγκραστηκε

στην εναστρη νυχτα και

τους καρφιτσωσε αστερισμους σ'ελικοειδη κινηση

εναν-εναν στην ακριβη θεση του

χειμωνα ανοιξη

θερος φθινοπωρο

σε κηπο ηλιοτροπιων εβλεπε το δωματιο στην Αρλ

στο τραπεζι με το κιτρινο τραπεζομαντηλο

το φρεσκο γραμμα του Τεο,

ο Βιντσεντ αιωρειται  στην αιωνιοτητα 3 μμ

27 Ιουλιου η  ακριβης ημερομηνια

μια μερα στην Αρλ:κιτρινοι χαμηλοι λοφοι,

πουλια στον αερα,φυσαει ελαφρα απο τα δυτικα,

τα κυπαρισσια λυγιζουν,

τοτε ταισε τη μερα πηλινο χρωμα

και χορτασε

Κατα τον Πωλ Γκασε η σημερινη μας ενδεια

να οφειλεται στα ηλιοτροπια του

Πως αποφασισα να γραψω για τον φιλο μου Βικεντιο,

μηπως ν'αναφερω εμμεσως τον ευγενη Κωστα Καρυωτακη

η' τον μαστορα αρχιτεκτονα Αρη Κωνσταντινιδη

η' εκεινον τον ευπατριδη πολιτη  Νικο Πουλαντζα

ωρα γης.αιωνιοτητα-

.

.

.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΗΣ Γ' ΡΑΨΩΔΙΑΣ

ΤΗΣ ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΔΑΣ-χ.ν.κουβελης

Ομηρου Ιλιαδα ,γ'ραψωδια Τειχοσκοπια,στιχοι 156-158,172-176

μεταφραση χ..ν.κουβελης

φωναξε ο γερο Πριαμος τον φιλον τεκος την Ελενη

ν'ανεβει πανω στο τειχος στις Σκαιες πυλες να δει

τη μονομαχια του Μενελαου και του Αλεξανδρου

του παλιου και του καινουργιου αντρα της τη μαχη

και πως το τροπαιο ηταν εκεινη

και σαν την ειδαν να περνα οι σεβαστοι προεστοι

αναφωνησαν γεματοι θαυμασμο για τη γυναικα

οὐ νέμεσις Τρῶας καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς

τοιῇδ' ἀμφὶ γυναικὶ πολὺν χρόνον ἄλγεα πάσχειν·

αἰνῶς ἀθανάτῃσι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν

δεν ειναι κατηγορια καμια οι Τρωες κι οι Αχαιοι

για μια τετοια γυναικα τοσο καιρο βασανα να παθαινουν,

τρομερα πως μοιαζει στη μορφη μ'αθανατη θεα

κι εκεινη βλεπωντος τον γερο Πριαμο και τους αλλους αρχους

ξεσπασε σε βαρυ γοο και ραγιστηκε η καρδια της

αἰδοῖός τέ μοί ἐσσι φίλε ἑκυρὲ δεινός τε·

ὡς ὄφελεν θάνατός μοι ἁδεῖν κακὸς ὁππότε δεῦρο

υἱέϊ σῷ ἑπόμην θάλαμον γνωτούς τε λιποῦσα

παῖδά τε τηλυγέτην καὶ ὁμηλικίην ἐρατεινήν.

ἀλλὰ τά γ' οὐκ ἐγένοντο· τὸ καὶ κλαίουσα τέτηκα.

καλε μου πατερα για μενα εισαι πολυτιμημενος και σεβαστος

μου ταιριαζε κακο θανατο να παθω τοτε που εδω περα ηρθα

τον γιο σου ακολουθωντας καμαρα συζυγικη και συγγενεις

εγκαταλειποντας και θυγατερα μονακρικη και συνομιληκη

χαριτωμενη παρεα,αλλ'αυτα δεν εγιναν,γι'αυτο και κλαιγοντας

εχω λιωσει

ο Πριαμος την ρωτησε,

η Ελενη

-τουτος,εδειξε,ειναι ο Ατρειδης ευρυ κρειων Αγαμεμνων

-τουτος,εδειξε,ειναι ο Λαερτιάδης πολύμητις Ὀδυσσεύς

-και τουτος,εδειξε,ειναι ο Αἴας ἐστὶ πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν·

κι ολοι χαθηκαν,

ο ευρυ κρειων Αγαμεμνωνας μεσα ατο σπιτι του στις Μυκηνες

τον επνιξαν στο μπανιο η γυναικα του η βασιλισα Κλυταιμνηστρα

κι ο φιλος της ο Αιγισθος

κι ο Οδυσεας επαθε πολλα βασανα ος μαλα πολλα πλαγχθη

κι ο Αιαντας το πελωριον ερκος το φρουριο το τειχος των Αχαιων

τρελλαθηκε,τ'αδικο δεν αντεξε κι επεσε πανω στο ξιφος του

και του περασε αυτο περα για περα το κορμι εκει κοντα στα καραβια

των Ελληνων και παει

-ομως τα δυο μου αδερφια δε βλεπω τον Καστορα

και τον Πολυδευκη,μηπως ντρεπονται  για μενα να φανουν;

αἴσχεα δειδιότες καὶ ὀνείδεα πόλλ' ἅ μοί ἐστιν.

 που να ξερε η δυστυχη πως στη πατριδα επεσαν

κι εκει θαφτηκαν τα σωματα τους

τοὺς δ' ἤδη κάτεχεν φυσίζοος αἶα

ἐν Λακεδαίμονι αὖθι φίλῃ ἐν πατρίδι γαίῃ.

το χωμα τους κρατουσε στην πατριδα

σ'αλλον πολεμο εμφυλιο

η Ελενη τοτε βογγηξε

να πεθαινα να μην γεννιομουν απο μανα

το φως του ηλιου να μη εβλεπα ποτε

παρα που το σπιτι μου παρατησα

και τους γονεις και το μονακριβο παιδι μου

και  τους αγαπημενους φιλους αφησα

κι ηρθα η ορφανη σε τουτα δω τα μερη

και σ'αυτους εδω τους τοπους και τοσα μυρια

βασανα και τοσους πονους σηκωσα

και στα πολλα ελιωσα τα κλαμματα

η Ελενη εκλαψε,για τοσους ανθρωπους που χαθηκαν,

για τον φιλον εκυρε τον Πριαμο

για τον ευγενη Εκτορα ιδιον κασιγνητο αδερφο της,

αλλους απ'αυτους τους δυο δεν ειχε μεασ στη Τροια

να μην την κακολογουν,να την υποστηριζουν,

και για τον Αχιλλεα εκλαψε,που γι'αυτον ουτ'ενας λογος

δεν γινεται σ'αυτη τη γ' ραψωδια,

εκλαψε για τον Νικο για τον Γιωργο

για τον Θεοφανη,για τον Κωστα για τον Αντρεα

για τον Γιαννη για τον Σταθη για τον Δημητρη

για τον Πλατωνα για τον Ερμη

για την Ειρηνη για την Μαρια για την Αγγελικη

για την Ελενη για την Βασιλικη

απ'ολη την Ελλαδα,απ'τη Σμυρνη,απ'τη Τραπεζουντα,

απ'τη Θεσσαλονικη απ' την Αμμοχωστο

απ'την Κορυτσα απ'τους Αγιους Σαραντα

απ'την οδος Σταδιου απ'τη πλατεια Συνταγματος

ενας σωρος σωματα το'να πανω στ'αλλο

ως τον ουρανο

στο φως και στο σκοταδι καιομενα

η Ελλαδα

.

.

.

Τι χρειαζεται η αληθεια;reverse reality

και τι ζητουσε στην Ιωνια στο υδωρ ο Θαλης;

de faire echo το νερο

να πλυνει τα χερια του ο Kant

pour l'histoire ο Πλατων εδειξε ενα δεντρο

π.χ μια αμυγδαλια

και σχεδιασε ενα πουλι π.χ ενα σπουργιτι

σηκωσε μια πετρα φωναξε ενα ονομα

εβαλε τη πετρα στη θεση της

‘’στο φως,στο φως’’ in light in light

ο Οδυσσεας εξαργυρωσε μια επιταγη

-‘’δεν κερδιζεις απο το εμποριο ανθρωπων’’ ειπε

στη Σολωνος εστριψε  in right

ενα πληθος απροσωπο στη Σταδιου

προς την Ομονοια to look at

‘’αιμα που κυλλαει,να μην παει χαμενο’’

εγραψε σ’ενα χαρτι ,σε ποιον να το παραδωσει;

να’χει το ονομα του πατερα του

a truth is η φωνη

και οι λεξεις σ’ολους τους χρονους

στο θεατρο ακουστηκαν voicing the history

ανθρωποι με προσωπεια ηθοποιων

λιθινα χαλκινα ξυλινα και χαρτινα

μαρτυρουσαν τα γεγονοτα

ενας ενας in body in mind

και τα πουλια περιφερονταν σε κυκλους ψηλα

circling time ‘’να ο δρομος’’

ποτε ακουστηκε η προταση αυτη;

σε ποιο τοπο;και ποια ωρα;

Και τι χρειαζεται η αληθεια;reverse reality

.

.

.

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ,Η ΜΝΗΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΕ ΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ

Ραψωδια Ω'στιχοι 718-745-χ.ν.κουβελης

Γραφω και παλι για την Ανδρομαχη επιμενω

Η Ανδρομαχη εχασε στη Σμυρνη αντρα

και παιδι ηρθε στην Ελλαδα προσφυγισα

στον Πειραια το 22 σε καταυλισμο

φωτογραφια,η Ανδρομαχη με αλλες γυναικες

 την Πολυξενη την κουνιαδα της και την Κασσανδρα

εκεινη η ψηλη αριστερα με τα μαυρα  μακρια μαλλια

ελιωσε τα χερια της στη σκαφη ξενοδουλευοντας

κι επειτα στα καπνεργοστασια σωνονταν η αναπνοη της

ομως βασταξε μεχρι το μεγαλο πολεμο

δεν υπαρχει φωτογραφια,δεν απεικονιζεται ο πεινασμενος

ανθρωπος δεν φωναζει δεν αντεχεται

εγινε η απελευθερωση μετα ηρθαν οι δυσεκτοι καιροι

τα Δεκεμβριανα ο Εμφυλιος αλλος εχασε το σωμα του

αλλος εχασε το μυαλο του

υπαρχουν πληθος φωτογραφιες ντοκουμεντα

εκεινης δεν υπαρχει φωτογραφια δεν απεικονιζεται

η τρελα δεν φωναζει δεν αντεχεται

ειναι η Ανδρομαχη κορη του Ηετιωνα απο την Υποπλακιην

Θηβα στον καμπο του Αδραμυττιου κατω απο το ορος

Πλακος, στη Τροια εφτα αδερφια της σκοτωσε ο Αχιλλεας

τα θρηνησε ,τον Εχτορα τον αντρα της  τον σκοτωσε

ο Αχιλλεας τον θρηνησε το παιδι της τον Αστυανακτα

μωρο παιδι το πεταξε απο τα ψηλα τειχη ο Νεοπτολεμος

ο γιος του Αχιλλεα οταν επεσε η πολη και τσακιστηκε

το κορμι του στα βραχια απο τον θορυβο τρομαξαν οι γλαροι

και ξαναρθαν τον θρηνησε τον Αστυανακτα και σκλαβα την πηρε

αυτος ο Νεοπτολεμος στο κρεβατι γυναικα του στη Φθια

του εδωσε παιδια τον Μολοσσο και τον Πιελο και τον Περγαμο

κι ειχε κι αλλη γυναικα την Ερμιονη της Ελενης και του Μενελαου

οταν τον σκοτωσε στους Δελφους ο Ορεστης για την Ερμιονη

εκεινη την πηρε ο Ελενος ο αδερφος του αντρα της του Εχτορα

πηγαν στην Ηπειρο εκεινος δουλευε σαν οιονοσκοπος  και

τον κατατρεχε που στη πατριδα τον θεωρουσαν προδοτη

του εκανε παιδι τον Κεστρινο κι αλλη γυναικα ειχε την Κεστρια

και μετα σαν κι εκεινος πεθανε την πηρε το παιδι της ο Περγαμος

στη Τευθρανια της Μυσιας  κι εχτισε τη Περγαμο

μετα απο τοσα γεγονοτα βρεθηκε εδω στην Ελλαδα

και ζει απο θαυμα και δεν περιμενει να την πιστεψουν

καθε ανθρωπος εχει τη δικη του ιστορια να πει

κι εκεινη που να πει την ιστορια  και ποιος να την ακουσει

στην Ελλαδα να θυμηθει

τοσα χρονια πανω σε αλλα χρονια

Ὣς ἔφαθ', οἳ δὲ διέστησαν καὶ εἶξαν ἀπήνῃ.

οἳ δ' ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα

τρητοῖς ἐν λεχέεσσι θέσαν, παρὰ δ' εἷσαν ἀοιδοὺς 720

θρήνων ἐξάρχους, οἵ τε στονόεσσαν ἀοιδὴν

οἳ μὲν ἄρ' ἐθρήνεον, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

τῇσιν δ' Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο

Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·

ἆνερ ἀπ' αἰῶνος νέος ὤλεο, κὰδ δέ με χήρην

λείπεις ἐν μεγάροισι· πάϊς δ' ἔτι νήπιος αὔτως

ὃν τέκομεν σύ τ' ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐδέ μιν οἴω

ἥβην ἵξεσθαι· πρὶν γὰρ πόλις ἧδε κατ' ἄκρης

πέρσεται· ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν

ῥύσκευ, ἔχες δ' ἀλόχους κεδνὰς καὶ νήπια τέκνα, 730

αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι,

καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι· σὺ δ' αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ

ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο

ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν

ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον

χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ

ἢ πατέρ' ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν

Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

οὐ γὰρ μείλιχος ἔσκε πατὴρ τεὸς ἐν δαῒ λυγρῇ·

τὼ καί μιν λαοὶ μὲν ὀδύρονται κατὰ ἄστυ, 740

ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας

Ἕκτορ· ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά.

οὐ γάρ μοι θνῄσκων λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας,

οὐδέ τί μοι εἶπες πυκινὸν ἔπος, οὗ τέ κεν αἰεὶ

μεμνῄμην νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσα.

κα φωναξα και δεν ακουστηκα

αυτη η Ανδρομαχη ειναι αληθινη πραγματικη

και δεν ειναι ειδωλο της φαντασιας

Εγω Εγραψα για την Ανδρομαχη τι ξερω

.

.

.

.ΟΥΤΙΣ ΟΥΔΕΙΣ ΟΔΥΣΣΕΥΣ

τωρα καθεται σε παραλια

παρα θιν αλος

στα βραχια κι αριστερα η αμμος

καπου εκατο μετρα περιπου

ο ηλιος ψηλα γυρναει

και τον θερμαινει

κι ενας γλαρος λευκος επιμενει στα νερα

εκει σιμα δεκα οργυες πιο μεσα στη θαλασσα

κατεβαινει ανεβαινει

φευγει επιστρεφει

κι εκεινος συλλογιζεται σαν πολλα χρονια ταζιδευτης

και τωρα εφτασε στη πατριδα ναυαγος

κανενας απ'τους συντροφους δεν γλυτωσε

δεν βλεπει να ξεβρασθηκε μαζι του σ'αυτη

τη παραλια,

ητανε καλα παιδια λιγομιλητα ζορικα

οπως πρεπει να'ναι οι αντρες

ενα ενα τα ονοματα τους  τα προφερε στον αερα

ο Νικος ο Τακης ο Μιχαλης ο Γιωργος ο Μανωλης,

ο Κωστας,

ολα τα ειπε δεν ξεχασε κανεναν

και τελευταιον μνημονευσε τον Ελπηνορα,

τον αφησαν στο νησι αταφο,δεν καταλαβαν πως δεν ανεβηκε

στο κοιλο καραβι,

παντα ετσι ηταν,δεν δειχνονταν,εμενε πισω,

δεν επιανε χωρο.

καλος κωπηλατης εργατικος ,αυτο ηξερε καλα αυτο τον ενοιαζε

να κανει καλα,

τον βρηκε στον Αδη οταν πηγε να βρει τον Τειρεσια να του πει

για τον γυρισμο τους στη πατριδα,

εκει ηταν σκια,

τους ειχε δει να φευγουν απ'το λιμανι,μεθυσμενος  οπως ηταν

δεν προσεξε,επεσε απ'τη ταρατσα της Κιρκης και τσακιστηκε κατω

πανω στα βραχια,

τον βρηκε λυπημενο και του'πε φτερωτα λογια να τον εγκαρδιωσει:

-κι ο ποιητης ο Ομηρος θα γραψει για σενα

και οι Ελληνες Γιωργος Σεφερης και Τακης Σινοπουλος

κι ακομη ο Αμερικανος Εζρα Παουντ-

''καθε συντροφος'',σκεφθηκε,''ενα κουπι ορθιο το μετρο του''

σε καποια ακρογυαλια της πατριδας

κι ο γλαρος,ειδε,δεν ξαναφανηκε,

αλλος γλαρος ηρθε στη θεση του,κι επειτα αλλος γλαρος,

σαν εφυγε κι αυτος ηρθε αλλος γλαρος,

ηρθανε κι εφυγαν

τοσοι γλαροι οσοι οι κοκκοι της αμμου,

αριστερα

να διηγηθει τη ζωη του,τις πραξεις του,τις επιθυμιες του,

-ποιος ,αληθεια,θα τις ακουσει και που θα του χρειασθουν;-

ισως αχρηστα συμβαντα,ασημαντα,χωρις συνεπειες

σε τιποτα,

Ποια ειναι η Σμυρνη,Ποιος ο Μυστρας

Ποια η Θεσσαλονικη,Ποια η Αθηνα,

Ποια η Ελλαδα;

ΟΥΤΙΣ ΟΥΔΕΙΣ ΟΔΥΣΣΕΥΣ

.

.

.

σε απταιστον ελληνικον φθογγισμον

σε υπερωα κυκλαμινων σφαιρικοι κηποι

σε κυρτα κατοπτρα υπερδιπλασιαζομενοι

σε εκθετικο φως υπερουσιον

και η μερα κιτρινη και πρασινη σε ωρα καλοκαιριου

χλιμιντρισε σαν νεαρο αλογο κι ακουστηκε

σε ορθογωνια παραλληλογραμμα δωματια

σαν βροντη χιλιαδων νερων που επεφταν

σε οριζοντια κλαδια δεντρων και σε αλλα

καμπυλα δονουσαν

τοτε ο αερας στροφιλιστηκε και υψωθηκε

κ' αισθανθηκε το μικρο μικροτατο χορταρακι

χελιδονι να πεταξει περα απ'τη θαλασσα

πανω απο νησια κι ακρωτηρια να φτασει

σε κηπο περικλειστο τεσσερα τριανταφυλλα

στις ακρες να γυριζουν τις μελισσες λεξεις

σαν χρωματιστες βαρκουλες γυαλο γυαλο

σε πεντε δακτυλα καταληγει η ωραιοτητα

σε συμμετρια να δειχνει ορθοφωνοντας

σε απταιστον ελληνικον φθογγισμον

.

.

.

MoneyIng Man

MoneYing Man Exchanging World

to angainst No-World with Usura

and Credit Real Poltic DemoCraticous

Money One Onely Ing

ing ing  ing Paying DownLoadIng

....The world will be a very much poorer world?

Treatise On Money On Man On Woman On Child

On Life On Time On Thought Of On World On All

ON ΟΝΤΩΝ

ON ΜΗ ΟΝΤΩΝ

Adam Smith  The Rich ness of Nations ons ones

 Karl Marx Capital Capital Hymns

David Ricardo Politicous Oeconomicous Company

James Mil Milton Friedman

Interest Rest InteResting  Testing

fiscal Policy and EconomicsIdeas

Comparative Advantage

π.χ

ο Α εργατης σε 2 ωρες τελειωνει τη Χ εργασια

και σε 3 ωρες την Ψ εργασια

ενω ο Β εργατης σε 3 ωρες τελειωνει την Χ εργασια

και σε 4 ωρες  την Ψ εργασια

.Πως συμφερει να γινουν οι εργασιες;

Αξια Man Υπεραξια Man-World

John Maynard Keynes

macro Eco Nomics comics

fiscal/monetary

recessions/depressions

money logismous

....What About -the decay of the whole civilised life of Europe.

....hyperinflation of NoThing For All EveryWhere

....The Effect of Demand On Interest On Money

....On Employment Rag Time All Racing Trade

....A Monetary Histoty of World HISTORY

....USURA USURA USE USEing MAN

....MANing M[One]Ying

.

.

.

ΤΙ ΣΥΝΕΒΕΙ ΣΤΟΝ ΑΙΑΝΤΑ ΤΟΝ ΤΕΛΑΜΩΝΙΟ

''η Τεκμησσα τον βρηκε η γυναικα του

στ'ακρογυαλι,ειχε καρφωσει στο ξιφος

το πελωριο κορμι του,

ηρθε αναμαλλιασμενη στο μερος που ημασταν

συγκεντρωμενοι και φωναξε,ουρλιαξε:

''σκοτωθηκε ο Αιας,να τι του κανατε,

τωρα ειστε ευχαριστημενοι που χαθηκε,

δεν θα σας ενοχλει πια'' ειπε κι επεσε κατα πανω μας

και μας χτυπουσε με τα χερια της,μας εφτυνε με το

στομα της,μας εγδερνε τα προσωπα  με τα νυχια της

''τι σας εκανε αχαριστοι και τον σκοτωσατε,εσας

που τοσες φορες σας εσωσε απ'τον ολεθρο.δειλοι,

δολοφονοι,

Η καταρα μου να πεσει στα κεφαλια σας και στα κεφαλια

των παιδιων σας

Αιαζω σε Αιαντα.Θρηνω''κι ουρλιαξε.

σκυψαμε τα κεφαλια ντροπιασμενοι ,ενας-ενας

σκορπισαμε και χαθηκαμε μεσα στη νυχτα

που ειχε πεσει,

αγρυπνοι τον φεραμε στο νου.

αυτον τον γενναιωτερο αναμεσα μας τον προσβαλαμε,

τα οπλα του Αχιλλεα του αξιζαν εκεινου,αυτος πηρε

το νεκρο σωμα του απ'τα εχθρικα χερια,μεσα απ'τη φωτια

το εφερε,

επρεπε να μας σφαξει ολους για την ατιμια μας,

παραλογισε ,λεγαμε,τρελαθηκε κι εσφαξε το κοπαδι τα προβατα

νομιζοντας πως ημασταν εμεις,τι καλα θα'κανε να μας εκοβε

τοτε εναν-εναν τετοιοι παλιανθρωποι που ημαστε,

τωρα αυτος ο γενναιος βρισκεται αταφος μαχαιρωμενος

στ'ακρογυαλι κι εμεις ,ντροπη,ακομα ζουμε''

σε ποιον εμφυλιο της ιστοριας μας συνεβηκε αυτο και

ποιος υπαιτιος αυτοπτης  μαρτυς διηγηθηκε το τελος αυτο

του ηρωα;

.

.

.

υπολογισε τις λεξεις

σε αρχαιολογια συμπεριφορων

ΤΡΙΠΤΥΧΑL/TRIPTYCHS

υπολογισε τις λεξεις

νερο-αγευστον  αοσμον αχρωμον

ασπρο-δεν απορροφα το φως,το αντανακλα

δεντρο-εργοστασιο φυλλων πρασινων

στην παρακατω προταση περασαν πουλια

''σε διεση του Μπαχ απλη Αριθμητικη ''

ανισοτροπια λογων

π.χ  ''μετρικη δικαιου-φυσικος νομος''

........''υπεραριθμον-πετρινο αγαλμα σε κηπο

ακρωτηρι κοχυλιων''

στην παρακατω προταση περασαν ανθρωποι

''σε θεωρημα του Ευκλειδη η ωραιοτητα''

υπολογισε τις λεξεις

σε αρχαιολογια συμπεριφορων

-''πως  το ψεμα εξουσιαζει'''

-''υπερ-διασταση χρηματος''

στην παρακατω προταση περασαν συμφωνα

''στη παρακτια περιοχη στο φως''

Berechnen Sie die Worte

Wasser geschmacklos geruchlos farblos

weiß-nicht absorbieren Licht, spiegelt

Baum-factory LEAF GREEN

Im folgenden Antrag verabschiedet Vögeln

'' DIESI in einfachen arithmetischen Bachs''

Anisotropie GRÜNDE

zB ''metrische Rechts-Naturgesetz''

.....''Redundant-Steinstatue im Garten

Seashells cape''

Im folgenden Antrag verabschiedet Menschen

'' Euklids Theorem in der Schönheit''

Berechnen Sie die Worte

in archäologischen VERHALTEN

-'' Die Lüge, beherrscht''

-'' Hyper-dimensionalen Geld

Im folgende Vorschlag unter bestanden Symphona

'' In Küstengebiete light''

Calculate the words

water-tasteless odorless colorless

white-do not absorb light, reflects

Tree-factory LEAF GREEN

in the following proposition passed birds

'' DIESI in Bach's simple arithmetic''

anisotropy REASONS

eg ''metric law-natural law''

.....''redundant-stone statue in garden

Seashells cape''

In the following proposition passed People

 '' Euclid's theorem in the beauty''

Calculate the words

in archaeological BEHAVIORS

-'' the lie that dominates''

-'' hyper-dimensional money

in the following proposition passed symphona

'' in coastal areas to light''

.

.

.

ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΣΤΗΝ Η' ΤΗΝ ΙΟΚΑΣΤΗΝ ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΟΙΔΙΠΟΔΑ

Τρεις Αναπτυξεις-χ.ν.κουβελης

[Ομηρου Οδυσσεια,Ραψωδια λ' Νεκυια,στιχοι 271-280-μεταφραση χ.ν.κουβελης]

ειδα τη μανα εκεινου του Οιδιποδα,την Επικαστην

η'την Ιοκαστην,αρχοντογυναικα,στεκονταν σε οχθη

ποταμου και μου φανηκε πως τιποτα δεν εβλεπε και

τιποτα δεν κοιτουσε ουτε τιποτα ακουγε,θλιμενη,

σιωπηλη,για το μεγαλο αμαρτημα,πηρε γι'αντρα της

το ιδιο το παιδι της και μαζι του πλαγιασε στο κρεβατι,

δεν το ηξερε πως ηταν το παιδι της που πολλα χρονια πριν

απο κακο χρησμο που πηραν το παρατησαν στο βουνο

να πεθανει μη σκοτωσει τον πατερα κι αντρα της και σμιξει

μαζι της σαν μεγαλωσει και γινει αντρας,

και τωρα να,ολα οσα πηγαν ν'αποφυγουν τα'παθαν

χωρις ελεος

και τον πατερα σκοτωσε κι εκεινη σμιχτηκε μαζι του

και σαν η πατροκτονια και η αιμομιξια φανερωθηκαν

στον κοσμο μεσα

τρελλαθηκε ετρεξε με τρομερο ουρλιαχτο στη καμαρα της

κλειστικε εκει κι εψαξε και βρηκε σχοινι εδεσε σε γερο

μαδερι τη μια ακρη του και στην αλλη εφτιαξε θηλια και

μεσα περασε το κεφαλι της και κρεμαστηκε τσακιστηκε

ο λαιμος της,που ηταν σαν κρινος κομσος κι ασπρος,

και πνιγηκε η αναπνοη της και κυλησε στα κατω μερη

ετουτα και δεν ειδε τον δυστυχο που την βρηκε

κρεμασμενη να αιωρειται αψυχη κακοθανατισμενη

και,δεν τον ειδε σαν τρελλος ν'αρπαζει τις καρφιτσες

που στεριωνε περιτεχνα τα μαλλια της ψηλα σο κεφαλι

και να τις μπηγει στα ματια του να τις στριφογυριζει

βαθια να ξεριζωνει τους βολβους να χανει το φως του

τυφλος να ουρλιαζει να μην ξαναδει τον ηλιο ποτε πια

μητέρα τ' Οἰδιπόδαο ἴδον, καλὴν Ἐπικάστην,271

ἣ μέγα ἔργον ἔρεξεν ἀϊδρείῃσι νόοιο

γημαμένη ᾧ υἷϊ· ὁ δ' ὃν πατέρ' ἐξεναρίξας

γῆμεν· ἄφαρ δ' ἀνάπυστα θεοὶ θέσαν ἀνθρώποισιν.

ἀλλ' ὁ μὲν ἐν Θήβῃ πολυηράτῳ ἄλγεα πάσχων

Καδμείων ἤνασσε θεῶν ὀλοὰς διὰ βουλάς·

ἡ δ' ἔβη εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο κρατεροῖο,

ἁψαμένη βρόχον αἰπὺν ἀφ' ὑψηλοῖο μελάθρου

ᾧ ἄχεϊ σχομένη· τῷ δ' ἄλγεα κάλλιπ' ὀπίσσω

πολλὰ μάλ', ὅσσα τε μητρὸς ἐρινύες ἐκτελέουσι. 280

τη μανα του Οιδιποδα ειδα,την ομορφη Επικαστη,

που μη γνωριζοντας μεγαλο αμαρτημα εκαμε

να παντρευτει το γιο της,που τον πατερα σκοτωσε

και την παντρευτηκε,κι αμεσως στους ανθρωπους

τ'αποκαλυψαν οι  θεοι,εκεινος στη Θηβα την πολυαγαπημενη

βασανισμενος των Καδμειων κυβερνησε απ'των θεων

τη θεληση να καταστραφει,κι εκεινη διαβηκε κατω στις πυλες

του κραταιου Αδη κρεμωντας στην απελπισια της θηλια σφιχτη

απο ψηλο μαδερι της οροφης,σ'εκεινον αφηνωντας πισω βασανα

παρα πολλα,οσα οι εκδικητριες οι ερινυες της μανας καταδικαζουν

κρατουσε το μωρο στην αγκαλια της,ορθια,

μεσα στον κηπο,ωρα μεσημερι,ζεστη μερα,ηλιος

λαμπρος,χιλια αρωματα εφερνε ο αερας,και χρωματα

κυματιζαν,τους αγκιζαν σιωπηλα  σαν χαδι,κοιταξε

το παιδι,ευθραυστο μικρο πλασμα,ησυχη αναπνοη,

κοιμονταν ευτυχισμενο,τα ονειρα ξεχυλιζαν γαργαρα

κρυσταλλινα νερα,ειδε τα ποδια του,γελασε γλυκα,

της φανηκαν αστεια,τα γαργαλισε απαλα,το παιδι

κουνηθηκε,χαραξε μεσα στον υπνο του χαμογελα

.

.

.

Ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΑΔΩΝΙ

κατθνα<ί>σκει, Κυθέρη', ἄβρος Ἄδωνις· τί κε θεῖμεν;

καττύπτεσθε, κόραι, καὶ κατερείκεσθε κίθωνας

[πεθαινει,Κυθερεια,ο ευγενικος Αδωνις,και τι θα κανουμε;

χτυπηστε τα στηθια σας,κοριτσια,και καταξεσχιστε τα ρουχα σας]

Σαπφω

.

σε δυνατο πελωριο κορμι βουητο ζωης

μπηχτηκαν και το τρυπησαν βαθια

τα δοντια του καπρου

κι αναπηδησε ζεστο το αιμα κοκκινο

κι επηξε ακινητο σκοτεινο

και το ουρλιαχτο της φωνης

τρανταξε συνθεμελα τα βουνα

με τα φωνηντα του

κι επεσαν τα φυλλα απ'τα κλαρια

βουβαθηκαν τα πουλια

κι επεσαν βαρια θεωρατα τα βραχια

της σιωπης

''Πεθανε ο Αδωνις''

κι οσα φωναζουν στη μερα δεν ακουγονται

κι οσα υπαρχουν στη γη μαραζωνουν

''Αναστηθηκε ο Αδωνις''

κι οσα βλασταινουν ξαναβλαστησαν

κι οσα πουλια τραγουδουν ξανατραγουδησαν

.

.

.

Απελλης Προς τον Πτολεμαιον Α' ο Λαγου

Περι του μη ραδιως πιστευειν διαβολη-χ.ν.κουβελης

Τωρα τι να λεμε,ειναι φανερο το πραγμα,

τι συμφερο ειχεν ο Απελλης να συνομοτησει

εναντιον του Πτολεμαιου;κουραφεξαλα,

εκεινος ο ηληθιος Αντιφιλος,το λεει και τ'ονομα του,

ολη τη διαβολη μηχανευτηκε,Συκοφαντια,Φθονος,

Ζηλια,Επιβουλη,Απατη,να σπιλωσει την Υποληψη

του ζωγραφου στον ο Λαγου βασιλια,επειδη

τοσο πολυ τον ευνοουσε και τον τιμουσε,

να συνομοτησει με τον επαρχο της Τυρου τον Θεοδοτα

εναντιον του;να κερδισει τι;αυτος που ζωγραφιζε

κατ'αποκλειστικοτητα τον Αλεξανδρο,κανεναν αλλον

δεν δεχονταν ο Μακεδονας,μαλιστα του χαρισε και την Καμπασπη

να την εχει,μια ομορφη ερωμενη του Λαρισινη η¨Θηβαια,

που την ηθελε πολυ

και στα Ζωγραφεια της Σικυωνας ηταν  φημισμενος

κοντα στον δασκαλο του Παμφιλο και στον Μελανθιο

μ'αυτον εκανε και την εικονα του τυραννου Αριστρατου

-μαρτυρες ο Πλουταρχος στον Βιο του Αρατου παραγραφος 13

και ο Πλινιος στη Φυσικη Ιστορια του στο βιβλιο 35-

και την Αναδυομενη Αφροδιτη εκανε με το ωραιο σωμα

της Καμπασπης η',αλλοι λενε,της πανωραιας της Φρυνης

του Πραξιτελους  την εταιρα,που τη ειδε να λουζεται

μια ζεστη μερα στη θαλασσα της Ελευσινας,

τοσα χρηματα χρυσα ταλαντα επαιρνε τι λογο ειχε

να μπει σε μπελαδες ;να μπλεχτει σε δολοπλοκιες

και μαλιστα Κατα του  Ευεργετη του;α βεβαια αν το εκανε

θα ηταν πολυ ανοητος και μωρος και πολυ αχαριστος

Στην αρχη πετυχε τους στοπους του ο αχρειος Αντιφιλος

και πικραθηκε και θυμωσε πολυ ο Πτολεμαιος Α' ο Λαγου

και με το δικιο του και τοτε ζωγραφισε την Συκοφαντια του

κι ελαμψε η Αληθεια σ'ολο το Μεγαλειο της κι ηρθε η Μετανοια

-την εικονα τη περιγραφει ζωντανα ο Λουκιανος στο εργο του

Περι του μη ραδιως πιστευειν διαβολη-

κι οπως και παντου  και παντα ολα αποκαλυπτονται στο φως

και τα καλα και τα κακα ο βασιλιας καταλαβε τη πλεχτανη

κι εδωσε εκατο χρυσα ταλαντα στον Απελλη και τον αισχυστο

Αντιφιλο να τον εχει δουλο του,

κι ετσι τον ειχε να του  σπαζει τις πετρες και να τις τριβει καλα

για τις τετραχρωμιες του το λευκο το μαυρο το κιτρινο το κοκκινο

και ν'ανακατευει τα χρωματα με το ελαφαντοδοτο,εργο ευτελες

για εναν ζωγραφο να καταντησει ετσι τριβολογος ανακατευτης

.

.

.

A BOOGIE WOOGIE ΛΕΞΕΩΝ ΚΙ ΕΝΑΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΠΗΝΩΡΑ

Sometimes I Feel Like A Motherless Child A Long Way From Home

I Walk Down And Outside

I Think Of I Am Alone

A  Deux Voix Φωνες τα Φωνηεντα

Shake τον ανεμο σε φυλλα λεξεις πρασινα

Real Or Not Real

Look !

Look At The Apple's Blossoms,The Time,Ο Χρονος

When I Was Twenty - One And You Were Sweet Sixteen

In My Beloved Sea στη θαλασσα

μια μερα τον Ιουλιο BOOGIE WOOGIE Φως

In Light Rythms

In A Little While It Rains βρεχει In South

βρεχει σ'ενα  ακρογυαλι,Θδυσσεα,

ειδοποιησε τον Ελπηνωρα στην ραψωδια λ' μεσα

στη ραψωδια μ' μεσα στους στιχους 9-15 ο Ελπηνωρας

στην Οδυσσεια

νῆα μὲν ἔνθ᾿ ἐλθόντες ἐκέλσαμεν ἐν ψαμάθοισιν

το καραβι μολις φτασαμε το τραβηξαμε στην αμμουδια

10 οἰσέμεναι νεκρόν, Ἐλπήνορα τεθνηῶτα.

τοτε  κουβαλησαμε τ'αψυχο κορμι του Ελπηνωρα

φιτροὺς δ᾿ αἶψα ταμόντες, ὅθ᾿ ἀκροτάτη πρόεχ᾿ ἀκτή,

και αφου δεντρα κοψαμε απ'την ακρη της ακτης

θάπτομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες.

τον καψαμε πολυ λυπημενοι χυνοντας δακρυα

αὐτὰρ ἐπεὶ νεκρός τ᾿ ἐκάη καὶ τεύχεα νεκροῦ,

μαζι με το σωμα του νεκρου καηκαν και τ'αρματα του

τύμβον χεύαντες καὶ ἐπὶ στήλην ἐρύσαντες

κι ανασηκωσαμε το χωμα σε μνημα και πανω στησαμε στηλη

15 πήξαμεν ἀκροτάτῳ τύμβῳ ἐυῆρες ἐρετμόν.

και στη κορφη του μνηματος στεριωσαμε το κουπι του

.

.

.