.
.
-μεταφραζοντας
Όμηρος Ιλιάδα ραψωδία Ω'
στίχοι 64-76
-Η παρέμβαση του Δία για τη λύση του Έκτορα από τον Αχιλλεα-
χνκουβελης cncouvelis
μεταφράζοντας
Όμηρος Ιλιάδα ραψωδία Ω'
στίχοι 64-76
-Η παρέμβαση του Δία για τη λύση του Έκτορα από τον Αχιλλεα-
και σ'αυτη ο Ζευς που τα σύννεφα μαζεύει
αποκρινομενος είπε:
Ήρα,μη τόσο πολύ με τους θεούς αγανακτείς,
γιατί βέβαια μια τιμή ιση θα'ναι,
αλλά κι ο Εκτορας πολύ αγαπητός
στους θεούς ηταν
απ'τους θνητούς που στο Ίλιο ειναι,
γιατί σε μένα έτσι φαίνεται,
επειδή απ'τα αρεστά δωρα
τίποτα δεν μου παρέλειψε,
για ποτε στο βωμό μου δεν ελλειψε
απ'το συμποσιο ίση μερίδα,
κι από σπονδες κι από κνισα,
γιατί αυτη τη τιμή μοιραζόμαστε εμεις,
αλλά βέβαια να κλέψουν δεν θ'αφησουμε,
αυτό με κανένα τρόπο δεν γίνεται,
κρυφά από τον Αχιλλέα τον γενναίο Έκτορα,
κι επίσης η μητέρα του αδιάκοπα βρίσκεται δίπλα
και νύχτα και μερα,
αλλά αν κάποιος απ'τους θεούς τη Θέμιδα καλούσε
πιο κοντά μου να'ρθει,
ένα λόγο συνετό να της πω,
ώστε ο Αχιλλέας δωρα απ'τον Πρίαμο να πάρει
και τον Έκτορα να παραδώσει,
Τὴν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
«Ἥρη, μὴ δὴ πάμπαν ἀποσκύδμαινε θεοῖσιν·65
οὐ μὲν γὰρ τιμή γε μί’ ἔσσεται· ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ
φίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν·
ὣς γὰρ ἔμοιγ’, ἐπεὶ οὔ τι φίλων ἡμάρτανε δώρων.
οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης,
λοιβῆς τε κνίσης τε· τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.70
ἀλλ’ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν—οὐδέ πῃ ἔστι—
λάθρῃ Ἀχιλλῆος θρασὺν Ἕκτορα· ἦ γάρ οἱ αἰεὶ
μήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτάς τε καὶ ἦμαρ.
ἀλλ’ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο,
ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος, ὥς κεν Ἀχιλλεὺς75
δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θ’ Ἕκτορα λύσῃ.»
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου