.
.
painting
χνκουβελης cncouvelis
Αιγισθος
εδώ είναι ο τόπος που θα με σκοτωσουν,
ακούω το τρίξιμο της πόρτας,
ο φύλακας του θεατρου σβήνει τα φώτα,
όλα στο σκοτάδι πρέπει να γίνουν,εδώ
στο Άργος,
στο λουτρό,ναι,μπήκα μαζί με τη Κλυταιμνήστρα,
ερριξα το δίχτυ,τον τύλιξα,
εκείνος σαν ψάρι σπαρταριζε,
όχι δεν ήταν τραγικός,γελοίος ήταν,
τα παιδιά του Θυέστη γελουσαν,
μέσα στην μεγάλη αίθουσα του Δείπνου αντηχουσαν
τα γέλια τους,
κοιμόμουν με τη γυναίκα του,
κάθε άντρας κοιμάται με γυναίκα,
αυτό είναι νόμος,
τ'αλλο είναι το πιο κρίσιμο,
το πιο σημαντικό,
όταν ακόμα δεν έχεις καταλάβει τι τρως,
τι τρώει ο πατέρας,
που είναι τα παιδιά σου;
γιατί λείπουν;
των θεών είμαστε παιχνίδια,
σε ποιο στρώμα γης θα βρεθεί η χρυσή προσωπίδα του;
με ποια λόγια θα τη γεμίσει ο Αισχύλος;
τότε,πριν μπουμε στο λουτρό, η Κλυταιμνήστρα
με κοίταξε,
-για την Ιφιγένεια μου όλο αυτό γίνεται,είπε,
δεν είναι φόνος,
φόνος είναι η απουσία της,ούρλιαξε,
αυτό ήταν ολο,
ο Αγαμέμνωνας ηταν στο λουτρό,
ο άνθρωπος που είχε διαπράξει τόσους θανάτους
στη Τροια,
γυμνός χωρίς την αστραφτερή πανοπλια,
όταν θεωρείτε κάτι φόνος πρέπει
να υπάρχει ένοχος,
η Ηλέκτρα πάντα με μισούσε,
στο κρεβάτι είχα τη μανα της κι όχι εκείνη,
τώρα είχε ένα λόγο παραπάνω,
τον νεκρό πατέρα,
οι νεκροί είναι πολύ ισχυροί στους ζωντανούς,
η Ηλέκτρα περίμενε τον Ορέστη,
το ήξερα,
αυτό είναι το θέατρο,σε μετατρέπει σε ρολο
στο χορικό θα δικαστεί ως φονιας
και μετά την μητροκτονια οι τουρίστες
θα φωτογραφίζονται κάτω απ'τη πύλη των λεόντων,
στα κυκλώπεια τείχη,
κι εγώ απόψε στην ασεληνη νύχτα
νεκρός στις κερκίδες του αρχαίου θεάτρου
βλέπω τον ηθοποιό να με υποδύεται,
κι ακούω τη φωνή του,
Αιγισθος επιζων του Θυεστειου Δειπνου,
τον φωτογραφισαν,
είδα τα φλας ν'αστραφτουν
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου