7- χνκουβελης cncouvelis Ποιητική Poetica

 .

.

7-

χνκουβελης cncouvelis

Ποιητική Poetica

paintings

χνκουβελης cncouvelis

Ποιητική Poetica

Τετραγωνα Αντιφρονουντων Λογων

Je pensee

Je voulais

Je chercher

J'entendait le sifflement de temp

c'est deja de matin

d'ouvrir les yeux pour conscience

Je n'etais qu'un petit enfantin

peu a peu mon souvenir des humains s'evanouissait

J'etais seulement le sentiment d'existence

que l'homme des cavernes

ma pensee

mon corps

ma yeux

Υποχρεος των ερωτηματων

Αυτος που βλεπει τη φωνη του στα νερα της θαλασσας

Η θεληση μου το δικαιωμα μου

Τα φωνηεντα μου σποροι μεσα στο πληθος των ιδεων

Μην εξοφλαται τους μειοδοτες της αληθειας

Εγω εξακολουθω να βλεπω το πραγματικο σαν πραγματικο

Τα φωτεινα δεντρα των λεξεων

Τα γαλαζια ειδωλα των νερων

Τα διαφανα χερια των ανθρωπων

.

.

.

Η Ελενη

εἰ σαφὴς οὗτος λόγος·20

Ἑλένη δ' ἐκλήθην.

[Ελενη Ευριπιδη]-χ.ν.κουβελης

Αθηνα 412 π Χ Διονυσια η Ελενη ηθοποιος σε καθρεφτη

βλεπει το ειδωλο της

περα νοτια ο Πειραιας ο Σαρωνικος η θαλασσα

η πανωλεθρια της Μεγαλης Σικελικης Εκστρατειας

η αμφισβητηση των Σοφιστων

η Ελενη μεσα στον ανθισμενο κηπο της

ο Ευρωτας κυλαει μεσα στα χρυσα πορτοκαλια

ο Σκαμανδρος κατακοκκινος απ'τους σκοτωμενους

Ἡμῖν δὲ γῆ μὲν πατρὶς οὐκ ἀνώνυμος

Σπάρτη, πατὴρ δὲ Τυνδάρεως· ἔστιν δὲ δὴ

λόγος τις ὡς Ζεὺς μητέρ' ἔπτατ' εἰς ἐμὴν

Λήδαν κύκνου μορφώματ' ὄρνιθος λαβών,

[20] ὃς δόλιον εὐνὴν ἐξέπραξ' ὑπ' αἰετοῦ

δίωγμα φεύγων, εἰ σαφὴς οὗτος λόγος·

Ἑλένη δ' ἐκλήθην.

σε μενα πατριδα  γης  μου  ειναι η ονομαστη

Σπαρτη,ο Τυνδαρεως πατερας,κι ειναι καποια

φημη πως ο Ζευς  επεταξε προς τη  δικη μου μητερα

τη Ληδα του κυκνου τη μορφη πουλιου παιρνωντας

στο κρεβατι μαζι της εσμιξε δηθεν ξεφευγωντας

απ'αετου κυνηγητο,εαν ειναι βεβαια αυτη η φημη.

εγω Ελενη ονομασθηκα

Ελενη-ετυμολογια

-αιρεω[καταστρεφω]ειλον εαλω -ελ-Ελενη

-ελανη[η λαμπερη]σελανη[Δωρικα σελανα]-Ελενη

ελ-Ελενη-η ακαταμαχητα λαμπερη-αυτη που με την ομορφια της

σου παιρνει τα μυαλα

κι αυτη επιμενει

απευθυνομενη στους θεατες

Ἑλένη δ' ἐκλήθην.

στα Κενα της Ιστοριας

.

.

.

Electra Ηλεκτρα

βουβη μερα.αδειαζει το φορτιο της.σιωπη

το νερο δεν φτερουγιζει.ακινησια

το χερι προεκτεινεται.κενη αφη

οι λεξεις.σ'ερημο τοπο.ακροβατουν

ο αερας πυκνωνει.αδιαπεραστος

γιατι.τωρα.δεν ουρλιαζεις;

γιατι.τωρα.δεν επαναστατεις;

.

τα ροδα στο τραπεζι.αυτα εκει που βλεπεις.

ενα ενα τα καρφιτσωνει στις λευκες σελιδες μιας ευτυχιας.

το φως ορμαει απ'το παραθυρο.

εξω ενα παιδι πεταει κιτρινους βωλους στον ηλιο.

"θα καεις"του φωναζει.

δεν ακουει την απαντηση του.βλεπει μονο τις χειρονομιες του.

και γεμιζει ο καθρεφτες της πεταλουδες.κιτρινες πεταλουδες.

''κιτρινες πεταλουδες γεμιζει η φωνη μου".

η φωνη μου στα δεντρα πρασινιζει.

μια μουσικη απο πιανο για τεσσερα χερια πριονιζει τον απεραντο χρονο.

βλεπει να τετραγωνιζονται τα χρωματα στα βομβισματα της μελισσας.

"να.το ελαχιστο τιναγμα του σιγμα διπλα τονιζει τη γραμματικη της θαλασσας".

ενα κυκλικο ονομα."ενα κυκλικο ονομα λευκενεται" επαναλαμβανει.

επαναλαμβανεται το λεξιλογιο.αυτολεξει.

"τα ροδα στο τραπεζι.αυτα εκει που βλεπεις"

.

.

.

Αναφορα στην Ταναγραια ποιητρια Κοριννα

Αλκοθόη, Αρσίππη και Λευκίππη

του Μινυα του Ορχομενου

φρονιμες κορες στον αργαλειο στο σπιτι

δεν παρασυρθηκαν απ'τις αλλες γυναικες

αυτες ξετρελαμενες ετρεχαν πισω απ'τον Διονυσο στα βουνα

κι ο θεος σκληρος τις τιμωρησε να τον περιφρονουν με την εγκρατεια τους

και τοτε νομιζαν πως γυμνες ηταν

τυλιγμενες απο αγριοκισσο και κλιματα αμπελιου

κι απ'τη στεγη πανω επεφτε και τους ελουζε κρασι και γαλα

και φωτα μυστηρια αναψαν στ'ανακτορα μεσα

και φωνες ζωων ακουστηκαν

μαζι μ'αυλους και τυμπανα.

και μεγαλη μανια τις επιασε

αρπαξαν στα χερια τους τον Ίππασσο της Λευκίππης το μικρο γιο

του δαγκωσαν τις σαρκες και τον σπαραξαν στη τρελα τους

πως ηταν ελαφακι τους φανηκε

και ξεχυθηκαν να ενωθουν στα οργια με τις αλλες Ορχομενες

κι εσμιξαν με ταυρο και πανθηρα και λιονταρι

τις μορφες του θεου

ετσι μ'αυτο το συγχρονο λεξιλογιο μετεφρασα το ποιημα 'Μινυαδες'

της Κοριννας γραμμενο σε παπυρο

με το περιτεχνο ιωνικο του μετρο

και την εξαισια Βιωτικη του διαλεκτο ,

γι'αυτη γνωριζουμε

πως ο Πινδαρος ο Διρκαιος Κυκνος ηταν μαθητης της

και πεντε φορες σ'αγωνες τον νικησε

τη δασκαλα της δε τη Μυρτιδα την μεμφεται

σ'ενα ποιημα της που σωθηκε

επιπλητω μ'αυστηροτητα

τη Μυρτιδα αν κι ειναι μελωδικη

ενω ειναι απ'τη φυση της γυναικα

πηγε και τον Πινδαρο καποτε ανταγωνισθηκε

Μέμφομαι δε

και λιγυρά Μυρτίδ’ ιώνγα,

όντι βανά φύσ’ έβα

Πινδάροιο ποτ’ έριν.

μεμφομαι κατηγορω παραπονιεμαι επικρινω επιπλητω μεμφομαι

ερις διφωνια ατόμων που τα σπρώχνει στην έχθρα και στο μίσος

εριστικα ανταγωνιστικα ασυμφωνια διαφορα διχογνωμια

διχονοια κσβγας λογομαχια

φιλονικια

πως να διασωθει το ιδιαιτερο υφος απ'ολη αυτη την εκπληκτικη εκρηξη

της Ελληνικης γλωσσας;

παντως,οπως αναφερει ο Παυσανιας,αυτη η ποιητρια Κοριννα

ηταν μια ομορφη γυναικα βανά στη Βιωτικη διαλεκτο

.

.

.

Πτολεμαιος Α' o Λαγου

Βεβαίως κάνεις δεν ήτον αλλος καταλληλότερος δια την Αιγυπτον

από τον Πτολεμαιον Λαγιδην

στρατηγός και σωματοφύλακας του Αλεξανδρου

ικανός διοικητης συνετος και θαρραλεος

Αυτός δεν είναι που συνέλαβε τον δολοφόνο του Δαρειου Γ'

και εφτασε Νικηφόρος εις τις Ινδιες και τη Σογδιανη;

στη Βαβυλωνα το 323 παναξια δεν

έγινε σατράπης της Αιγυπτου στη διαμοιραση των επαρχιων

Αυτος ένας Μακεδονας;

μετεπειτα δε ανακηρύχθηκε βασιλεας Φαραώ

και παρά τις αντιδράσεις του Περδικα εκατάφερεν

την επωφελην αυτονόμησην μας

ενας ευφυής άνθρωπος ήταν

και το 321 έφερεν με τεχνασμα το σώμα του Αλεξανδρου

εδώ να ταφει προς δοξαν μας

την δε Αλεξανδρειαν την ελαμπρυνεν με τη θαυμάσιαν της Βιβλιοθηκη

και τον περίφημον σ'όλον τον κόσμον Φαρον

και πολλά αλλα που την καμνουν περικαλλην και σπουδαιαν πολιν

οι δε Ροδιοι για Σωτήραν τους τον τιμουν δεοντως

ως δε ειναι συν τα αλλα και φιλομαθης εσυνεγραψεν βιβλιον

'Περί των Πραξεων του Αλεξανδρου'

Τώρα ευρεθησαν μερικοί μικρονοοι και μοχθηροι,

πάντα παντου τέτοιοι άνθρωποι θα ευρισκονται,

και ασυστόλως τον κατηγορουν πως για διαδοχον του όρισεν

τον Πτολεμαιον της Βερενικης

τον ευνοησεν αντί του Πτολεμαιου της Ευρυδικης του Αντιπατρου

Αυτος βεβαίως ξερει καλύτερα απο τον καθεναν μας

γιατι από έναν Κεραυνον επροτίμησεν έναν Φιλαδελφον

Αυτον πολύ τον ενδιαφέρει η τύχη της Δυναστείας των Πτολεμαιων Λαγιδων

Άπο τον Επιφανην Επιγονον Πτολεμαιον Α' του Λαγου

Εως την Ευγενην Απογονον Κλεοπατραν Ζ' την Φιλοπατωραν

.

.

.

Woman's interior

οξυμοριον ευθηνετο εντός υγροτατου κόλπου

εργωδες νευρωδες

μετεωριτης ζεον στιλπον αγγιγμα αγγιζομαι

υπερβολοειδες περιστρέφοντας

υπερουσιον γλυκωδες σχίσμα

ορμιος. μοχλός διαρηγνυοντας

διάφανη. πολυπτυχη ροδαλη

δαντέλα εις έκστασιν μεθυστικην

μυρωδες αισθησιακον ελλειψοειδες το υπεροπτικον υγρωδες

ατελευτητον έλασσον απειρον

άγγιγμα τρεμωδες ερυθρον υπερπυρον

υπερμεγεθες άνοιγμα

πλανόδιον Χαίρε περιηλιον αει πόθου λυτωτριου λευκού

.

.

.

Συν-Τομες Επανα-Ληψεις

αυτην την εποχη εις τους δροσερους

και ευαερους παραθερισμους περι την Αλεξανδρειαν

εμεις οι Αλεξανδρινοι συναναστρεφομαστε αλληλους ευδαιμονες

αγνοουντες η' μηδαμινην δινοντας σημασιαν

δια κινησεις εις την Ρωμην εναντιον της βασιλισσης Κλεοπατρας Ζ' Φιλοπατωρ

ειναι δυνατον τετοιες φημες

να εμποδισουν τις λιαν δημοφιλεις κοσμικες μας συναντησεις;

να τις δυσχερανουν;

αδυνατον.λεγομεν

.

.

.

Συν-Τομες Επανα-Ληψεις to Ezra Pound

m-ONE-y uni-VERS-ity

ειδωσι δε παντες Αχαιοι

Wie das Wort „schön” der Ästhetik und „gut” der Ethik, so weist

„wahr” der Logik die Richtung

κιτρινα πουλια στεγνωνουν στα συρματα των δεντρων

Gottlob Frege LOGIC thesis

Ezra Pound USURA Cantos

Δικαιοσυνη Greek Copy Rights

.

.

.

Συν-Τομες Επανα-Ληψεις in pop art

το romance story εχει καποια στερεοτυπα χαραχτηριστικα,για να αποδοθει

το υφος του,οι νομοτελειες,ο μελοδραματισμος,το ειδικο λεξιλογιο,επιθετα,

ρηματα,επιφωνηματα,μειωμενο ιστορικο περιβαλλον,υποτονικη

αντικειμενικοτητα,υπερτροφικος υποκειμενισμος,απλοικη πλοκη,συνεχεις

παρεξηγησεις,το Α που δεν ειναι Α...,προσδοκομενη καταληξη,κονοτυπιες

τσιτατων,ταυτολογιες,το Α ειναι Α,

(η Κοινωνιολογια του Romance Story)

αυτος ηθελε να αφηγηθει μια απλη ιστορια αντικειμενικα με τρεις απλες

γυμνες προτασεις χωρις να τις αναπτυξει με τις συμβασεις του ειδους

romance story σε ενα πολυσελιδο μαμουθ best seller Love Novel Μυθιστορημα

.

.

.

Συν-Τομες Επανα-Ληψεις

...εφυσουσεν δριμυ λιοβορι,οι πετρες εις καταστασιν βραζμου επιεζοντο

να εκραγουν εξ ων εσυνετεθησαν,τα φυτα εις ξηρασιαν χυμων,τα δε ζωα

εις βαρειαν ανησυχιαν προς εξευρεσην πηγης υδατος δροσερου,υπερανω

δε η σφαιρα του ηλιου περιστρεφομενη περι εαυτον εκσφενδονιζεν πυρινα

βελη εις παντα τα υπαρχοντα της γης,οι δε ανθρωποι φευγοντες εις τα ορη

 εκρυπτοντο εις βαθεα σπηλαια να διασωθουν...

και τουτη η ζοφερος και δυσκολος ωρα του νεικους των φαινομενων μετα

παρελευσιν τριων ημερων υποχωρησεν και επανηλθεν εις την προτεραν

φιλοτητα

.

.

.

Μετρησεις

διπλώνει τις λέξεις

τις απελευθερωνει

να βουίζουν σαν μελισσες

σ'ανθισμενο κήπο συμφώνων και φωνηεντων

συλλεγοντας συμμετριες κοχυλιων

διατύπωσε τη γεωμετρία των νερων

της θαλασσας

τα δάχτυλα των δέντρων

αγγίζουν το διάφανο. σεντόνι του αερα

κι αναδύουν πράσινο χλοερο φως

θρυματιζει το χρονο

άπειρο η' ελάχιστο, αδιαφορο

πότε η διάρκεια δεν ήταν τόσο υπαρκτη

στη φωτογραφία που βγαλαμε

ο λευκός μηρος του βραχου

εξατμίζεται στ'αλάτι της ηρεμιας

.

.

.

αμωμος συλληψη εναντιωσεων

ροζ λευκο βουλιαζει σε φλογωδη αναπνοη ελαστικη περισπωμενη τονιζει

τις μυριστικες φωνες των λεξεων υδρατμοι αρωματων πυκνωνουν το φως

σε πορφυρους χρωματισμους απαλη πιεση δαχτυλων ορμητικου βλεματος

ορατο και αορατο καλλος ροδων και κρινων αειθαλης ομοιοτροπια σε φλογωδη

αναπνοη βουλιαζει ροζ λευκη

.

.

.

ΘΈΑΤΡΟ-THEATRE

Μονόλογος Κλυταιμνηστρας

Πριν όταν ήταν παιδί δεν ήταν έτσι μιλούσε πολύ γελούσε συχνά ήταν ευτυχισμένη

τώρα το βλέπω το νιώθω είναι δυστυχισμένη κλείστηκε στον εαυτό της φοβάμαι

για κείνη φοβάμαι το ξεσπάσματα της σαν ξαφνικη καταιγίδα θα ξεσπάσει σαν άνε-

μος και θα ξεριζώσει τα πάντα στη δύναμη του σαν ορμητικός χειμμαρος θα παρα-

σύρει τα πάντα στο περάσματα του τι κρύβει βαθεια μέσα της;τι την πονάει;τι την

αγριεύει;τι την εξοργίζει;ολα κάποτε μου τα 'λέγε μαζί τα κουβεντιαζαμε τώρα μ'

αποφεύγει ο πατέρας τη;ς λείπει σχεδόν δέκα χρόνια εκεί πέρα ειναι η αδερφη της

η Ιφιγενεια χάθηκε αδοξα η Χρυσοθεμις είναι πολυ μικρή δεν καταλαβαίνει τον Αιγι-

σθο τον αποφεύγει δεν ξέρω τον ζηλεύει τον μισεί του μιλάει απότομα τον προσ-

βάλει μπροστά μου κι αυτός είναι τόσο καλός μαζί της νοιάζεται γι'αυτήν γιατί δεν

καταλαβαίνει;γιατι δεν θέλει να καταλάβει;η ζωή είναι δύσκολη το σπίτι έχει προ-

βλήματα μια γυναίκα θέλει έναν άντρα δίπλα της να βασίζεται σ'αυτον να στηρίζε-

ται γιατί δεν καταλαβαίνει πόσο πολυ πονέσα πόσο έκλαψα κι ακόμα τωρα κλαίω

και σκίζεται χιλια κομμάτια η καρδιά μου για την αδικη μοίρα της αδερφής της εκεί-

νο το είδε με τα ίδια της τα μάτια την είχα πάρει μαζί μου στην Αυλιδα όλα τα είδε

όλα τα άκουσε πως ούρλιαξα πως συγκρούστηκα με τον άσπλαχνο πατερα της σαν

λύκαινα όρμηξα πάνω του να τον μεταπεισω να του αλλαξω τη σκληρή αποφαση

για το άμοιρο παιδί μου η δυστυχη μάνα που χάνει το παιδί της κι εκείνον τον ένοι-

αζε μοναχα η κουφια φιλοδοξία του τι θα πουν οι άλλο τι τους ένοιαζε εκείνους

παιδι δικό τους θα θυσιαζονταν;το συμφερον τους να γίνει ηθελαν με ξεγέλασε

πως δήθεν για γάμο να φέρω την Ιφιγενεια κι εγώ η ανόητη η ανήξερη η ίδια πήγα

με τα χερια μου το παιδί μου για σφαξιμο γιατι η Ηλεκτρα μου δεν με καταλαβαίνει;

έχασα το παιδί μου τη κόρη μου εξαιτίας του τον μισώ όσο τίποτα στον κόσμο δεν

κοιμόμουν τις νύχτες ούτε και τώρα κοιμαμαι καθόμουν ώρες μέχρι να ξημερωσει

στον καθρέφτη μπροστά άυπνη μέσα στην άδεια. σκοτεινή καμαρα μου κι έχωνα

βαθεια τα νύχια μου στα μάγουλα να τα ξεσχισω στις σάρκες μου να τις ματώσω

τόσο μεγάλος κι αφόρητος ήταν ο πόνος κι είναι τα ξέρει αυτα η Ηλεκτρα;τη μέρα

έκανα δύναμη να μην φαίνομαι να κρύβομαι στα παιδιά μου μπροστά και στον

κόσμο να μην δείχνω τι βαρύ περνάω να μπορέσω να σταθώ στα πόδια μου που

έτρεμαν και δεν με βαστουσαν το σπίτι θέλει φροντίδα αλλιώς θα πέσει θα κατα-

στραφεί αυτό θέλουν οι εχθροί μας να επωφεληθούν απ'την.αδυναμια.μας να πέ-

σουμε πάνω μας να μας εξοντώσουν να μας διαλύσουν τι ξερει αυτή για μυστικές

κινήσεις για κρυφές πράξεις συνομοτων τις αγνοεί παντελως την έχει τυφλώσει

το ασιγαστο μίσος της για μένα και για τον άντρα μου τον Αιγισθο φοβάμαι πως

θα ποτίσει μ'αυτό το μίσος με το δηλητήριο της και τον Ορεστη κι είναι πολύ

μικρό παιδί και δεν είναι ικανό να κρίνει την βλέπω τώρα τελευταια όλο και πιο

συχνά να τον απομονωνει και κάτι να του λέει ώρα πολύ με ψιθυριστή φωνή κι

εκείνο με σκυμμένο. το κεφάλι την ακούει συλλογισμενο και το παρασέρνει στις

ερημιές στη θαλασσα και του βάζει λόγια σήμερα την πρόλαβα στο διάδρομο

της εφραξα το δρομο να μην ξεφύγει την έπιασα απ'τον ώμο προσπάθησε να

ξεφύγει την έσφιξα την κράτησα με δύναμη την κοιταξα κατευθείαν μέσα στα

ματια. της είπα γιατί τα κάνει όλα αυτά;τι φταίω;γιατι με μισεί;πως θα τρελαθώ

δεν απάντησε τα μάτια της μεγάλα διεσταλμενα με κοίταξαν σκληρά σαν να με

μαχαίρωναν δεν είπε λέξη κατερρεύσα την άφησα να φύγει έτρεξε και μπήκε

στην κάμαρα της την άκουσα να την κλειδώνει πήγα στη πόρτα τη χτύπησα

να μ'ανοιξει την παρακάλεσα να μιλήσουμε καμία απάντηση απέραντη. σιωπή

έφυγα απελπισμένη από τότε είναι εκεί μέσα κλεισμένη έδιωξε την υπηρετρια

δεν δέχτηκε ούτε νερό ούτε τροφή φοβάμαι πολύ γι'αυτή είμαι ολομόναχη

λείπει κι ο Αιγισθος γία υποθέσεις του κράτους φοβάμαι φοβαμαι τι θα γίνει

τώρα; αύριο;ενα πυκνό σκοτάδι με τυλιγει σκιές με περιτριγυρίζουν με πλησιά-

ζουν όλο και με πλησιαζουν να με πνίξουν βλέπω τα χερια τους τεντωμένα να

μ'αρπαξουν θέλω να φωνάξω δυνατά να ουρλιάξω αλλά δεν βγαίνει φωνή απ'το

στόμα μου

.

.

.

Χαιρε η Αναμοχλευτρια Ψιθυρων

σε κρυσταλλους αλατιου

αναληφθηκε η φωνη σου

ηρεμη επιφανεια νερων αναστατωμενων

το ελαχιστο που εισαι

χειλια που τρεμουν στις λεξεις τους

εσυ ενα σπανιο κυβιστικο λουλουδι

πνεει στο εσωτερικο μου σωμα

μια αιωρηση του απειρου αιωνιου

ωραιοτητα γυμνη που χυνει ο ωμος σου

καθρεφτης και εισχωρω

στα δαχτυλα της κοιλιας σου

η φωνη σου μου θρυματιζει το βλεμμα

τολμηρη αφη μου

στον μυστικο μυριστικο ελικα σου

αναπνοη φεγγαριου ειμαι στη χλοη σου

νερο χλιαρο π'ανεβαινει

να σε ξεριζωσει στον ηλιο

κοκκινη εκρηξη

σε βλεπω μεσα στα διαφανα πεπλα της ντροπης πυκνα να λιωνεις

ανθος μου

στη δυναμη της φωνης σου να σχιζεις τα συμφωνα και τα φωνηεντα του κορμιου μου

ανεμος ανεμοστροβιλος

ψιθυρισμων

να καει να λαμπαδιασει το τριανταφυλλο στα χειλια σου

με τις σταγονες του δοχειου σου ποτισε με

να φυτρωσω ισχυρος κραταιος

κρινος λευκος ρευστος

εντος της ατερμονης κι ατελευτητης ομορφιας σου

εμβολο εμπρησμου

του ανθου σου

γδυνω τις φωνες

τρυφερα

φυλλορροει η ορμη σου

λαγνο

ασπρο

το οριζοντιο το ποδιου

ροδινο

ασελγεια

το καθετο του χεριου

διαθλαση φαλλου

θαυμαστικη

διαρρηγνυει

τη βελουδινη διαφανεια σου

λιτος ρυθμος

υπεροπτικος

ακουσε την οξεια επαφη μας

να γλυστραει στα κεκλιμενα επιπεδα

των συναρμολογημενων μηρων μας

εκτεταμενου φωτισμου

στις λεπτομερειες των χειλιων σου αναπαυομαι

θριαμβευτης

υπακουος σιωπηλης εκρηξης

επιδερμιδας  χρωματοφορων συλλογισμων    

ορθοπρωρη προσω ορμητικη πορεια

στους μεταξενιους μυχους σου

εγω ολοπρασινος στιλπνος μισχος

μοχλος του πορφυρου ανθους σου

ενδοξος

Χαιρε Υπερλαμπρη του Αιδοιου Σου

Χαιρε Αδολη του Αναποδραστου

Χαιρε η Αναμοχλευτρια Ψιθυρων

ελλειψοειδης συλλογισμος

εγχρωμων οστρακων

απαλης λυρας λαιμου

υπερκομσος

λαμνουσα υπερβολη

ποση απειροτητα εχει η ωραιοτητα

να μου δανεισεις

μια υγρη μαρμαρυγη της γλωσσας σου

εκκοφαντικη σιωπη

του πληρους υπερβολοειδους σωματος σου

μεσα στις φρασεις σου λεξη βουβη

η ανασα σου ιδρωνει ο ωμος του βλεμματος

και φυλλα λευκα διακλαδιζονται στο στηθος σου

απαλα χερια ανοιγουν τα φτερα στο κρινακι τ'αυτιου σου

.

.

.

Εν/Δυναμωσεις

νερό πλατωνικό στέρεο διαστέλλει

τα διάφανα σεντόνια του αερα

ένα μήλο αιωρείται στον καθρέφτη

του λοφου

μια αμύγδαλια φυτρώνει στο εσωτερικό της λέξης "ευτυχία"

σε αρχαίο θέατρο καρφιτσωμενο στα φτερά πεταλουδας

η κορυφαία του χορού ακροβατεί σε ποδηλατο

"μηδέν αγαν" τρεις φορες επαναλαμβανει

"μηδέν αγαν"-"μηδέν αγαν"

η θάλασσα ρυτίδωσε με γαλάζια φωνή

τα λέπια του ψαριου

το πουλί ρυθμικά χορογραφει

την απειρη διαστολή του χρονου

σε φουγκα του Μπαχ

πόσες λέξεις αντέχει η πραγματικοτητα

.

.

.

Ηλεκτρα

μεσημερι στις πολυχρυσες Μυκηνες

τζιτζικια στα δεντρα απνοια

σκληρες οι σκιες στα κτιρια

στον καθρεφτη η Ηλεκτρα βλεπει τα ματια της

"μανα να φοβασαι τα ματια"της φωναξε

"αυτα βλεπουν"

ποσο ηθελε να μην εβλεπε

τις νυχτες δεν κοιμαται αυπνη

περιμενει να περασει η νυχτα

ακουει τα βηματα του πατερα

ακουει τα γελια τους

γιατι δεν εκδικειται;

"γιατι αργει να γυρισει ο Ορεστης;"

γιατι νυχτωσε μεσα σε τοσο φως;

ακουσε ενα ραδιοφωνο η μελωδια ενος τανγκο

ποτε;ποια περασμενη ημερομηνια το ακουσε;

φορουσε ενα κοκκινο φουστανι

η Χρυσοθεμις ολη τη νυχτα χορευε μ'εναν νεαρο αξιωματικο

εχει αντιρρησεις θελει μια κανονικη ζωη να παντρευτει

ν'αφοσιωθει στα παιδια της

ο πατερας παει,οτι εγινε εγινε

να ξεχασει να ηρεμησει

να ξεχασει να μην γυριζει σαν τρελλη

"για σενα λενε στις Μυκηνες πως εισαι τρελλη

ακουσα και τη μανα να το λεει"

να ξεχασει;πως ειναι δυνατον να ξεχασει το λουτρο που τον επνιξαν;

μια μερα θα επιστρεψει ο Ορεστης και τοτε θα παρακαλαει

η μοιχος φονισσα να μην την σφαξει το παιδι της

τοτε,δεν θα λιποψυχισει,και θα της φωναξει

"αυτα τα ματια βλεπουν

δεν θα τα κλεισω"

να κλεισει ο κυκλος

αν αλλος αρχισει δεν τη νοιαζει

αυτος να κλεισει

στον καθρεφτη βλεπει τα ματια της

βεβαιη πως θα δουν

.

.

.

τι γινεται στα σουπερ-μαρκετ της Ιστοριας;

τι γινεται στα σουπερ-μαρκετ της Ιστοριας;

στις παραλιες ξεβρασμενα χταποδια απομυζουν

την αμμο του χρονου

τους εξορυγμενους βολβους των ματιων του κρατουσε

στα πηλινα χερια του

ο υποκριτης στο πετρινο θεατρο

ενα ρετσιτατιβο αργο στη φωνη του

''δεστε''μας εδειχνε

''το φως''

''τι γινεται στα σουπερ-μαρκετ της Ιστοριας;''μας φωναζε

κανωντας χειρονομιες

''αναμεσα σας κυκλοφορουν δημαγωγοι ψευτες αχρειοι ,

ξεσκεπαστε τους''

αργοτερα στα εσωτερικα των δωματιων μας

ακουγαμε το θορυβο αιχμαλωτισμενων πουλιων

δεν μας αφηνε να κοιμηθουμε η αγωνια τους

τι γινεται στα σουπερ-μαρκετ της Ιστοριας;

.

.

.

Βρισηιδα

γι'αυτην την ψηλη μελαχροινη κι ομορφη

γυναικα την Βρισιηδα,απο την Λυρνησσο

αρχιζει η φοβερη μηνις τ'Αχιλεα

και αιτια για τους 15.693 δακτυλικους εξαμετρους

στιχους της Ιλιαδας

Μῆνιν ἄειδε, θεά, Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος

οὐλομένην, ἥ μυρί’ Ἀχαιοῖς ἄλγε’ ἔθηκε,

πολλάς δ’ ἰφθίμους ψυχάς Ἄϊδι προΐαψεν

ἡρώων, αὐτούς δέ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν

οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διός δ’ ἐτελείετο βουλή,

ἐξ οὗ δή τά πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε

Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καί δῖος Ἀχιλλεύς.

αυτην την Ιπποδαμεια που την αρπαξε απ'το σπιτι της ο Αχιλλεας

οταν εκει εκστρατευσε σκοτωνοντας

τον αντρα της και τα τρια αδερφια της

και σερνοντας την παρα τα κοιλα καραβια των Αχαιων

δουλα και γυναικα του

και πολυ οργισθηκε με τον Ατρειδη Αγαμεμνωνα

με το θρασος του

να ζητησει γι'ανταλλαγη τη δικια του Βρισηιδα

ας τα βγαλουν τοτε περα μονοι

τους παραταει αποσυρρει τους γενναιους Μυρμιδονες

αυτοι για την Ελενη τους

κι αυτος για την Βρισηιδα του

την οργη πες μας θεα,την καταραμενη του Πηληιαδη Αχιλεα

που μυρια βασανα στους Αχαιους εφερε

πολλες δε γενναιες ψυχες στον Αδη εστειλε ηρωων

αυτων τα κορμια ερριξε στα σκυλια και σ'ολα τα ορνια

του Δια εκπληρωθηκε η θεληση

οταν πρωτη φορα εχθρευτηκαν κι ηρθαν σε διασταση οι δυο

ο Ατρειδης αρχηγος αντρων κι ο θεικος Αχιλλεας

.

.

.