I Am a Greek European Worldwidel Man-Now!- www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

I Am a Greek European Worldwide Man-Now!-

www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

GREEK POETRY-Τωρα μπορουμε να πουμε:'' Εμεις θελουμε κατι που σιγουρα να μας λεει την αληθεια ''- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.

GREEK POETRY
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.

DIA-FORMS DERIVATIONS-2μ χ 4μ-x c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
.
.
Τωρα μπορουμε να πουμε:'' Εμεις θελουμε κατι  που σιγουρα να μας λεει την αληθεια ''
.
Χαιρε Δροσοσταλιδα της Φωνης
ολη τη νυχτα η πυγολαμπιδα σε φωτιζε
ασπρο εσκασε το κυμα στην αμμο/κυλλησε
το ποδι φτερουγισε απαλα στον αστραγαλο
ενα σμηνος απο πεταλουδες ανθιζε κατω απο τον ουρανο
του αρεσαν τα τριανταφυλλα το φως
της αρεσε να ταιζει με  βερυκοκκα  τ'αγριοπεριστερα
στη μυρωδια του γιασεμιου το γιασεμι ειναι
το ονειρο ας ειναι η γλωσσα μας
Χαιρε Υπερ Ολων Ωραιοτητα
το κυμα το ραγισμα του ψαριου στα νερα
η αηχη πανσεληνος το ανθος του στρειδιου
θροισμα χλοης πεταλουδα
η φωνη της θαλασσας
το πεπρωμενο της εισαι εσυ
η φωνη η φωνη σου η αρμυρα στο κορμι
στα πρασινα δεντρα συρθηκε το φως στις ακρες
Χαιρτε Γαλαζιο των Χρωματων
βελος ψυχης ματι
μια διαφανη λεξη σε φυλλο λεμονιας
πλησιασε το ματι στη χλοη ανεβασε το χερι στη κοιλια
κιτρινο ψαρι ζεστη αμμος ανθος των ποδιων
ελεγε:''η σοφια ειναι πεταγμα γλαρου ''
ελεγε.''συμφωνα μ'αυτο που ειμαστε αγαπαμε''
σ'αυτη την αποικια των γλαρων
σπιτια στους λοφους δεντρα στον ουρανο γαλαζιο το περασμα της σφυριδας
στερια χτισμενη στα ψαρια θαλασσα των ηχων
τιποτα αχρηστο
Χαιρε η Ενοραση των Γλαρων
και θαυμαζε γυρνωντας το βλεμμα του παντου
κοιμηθηκαν μαζι στο κυμα
σκεπαστηκε με φυλλα στον υπνο της
πρασινο βουνο στο ενυδρειο του ηλιου
εδειξε.''ενα ψαρι ακολουθει εναν ανθρωπο''ειπε
Εγω διαλεγω Εσενα
''Εγω θελω αυτο'' πως κοιταζει το ξημερωμα η αμυγδαλια
οι φθογγοι του στοματος ''συμφωνω να συμφωνει ο ενας με τον αλλον ''
ποσες πολλες ταλαντωσεις αυτη η νοτα το δακτυλο μου
τα κουπια εξαφανιστηκαν μεσα στα ροδα
το τοπιο : δυο δεντρα  στο απλετο  στο αμωμο φως
το τοπιο : ο ποταμος της  νυχτας κυλουσε το ασημι του φεγγαριου
το τοπιο :το μουσικο ειδωλο του πουλιου
και υστερα η ιδεα της ψυχης
Τωρα μπορουμε να πουμε:'' Εμεις θελουμε κατι  που σιγουρα να μας λεει την αληθεια''
η φαντασια ενας ορισμενος τροπος ελκυσης χταποδιων
Φαντασου
στο χερι του τυλιχτηκε το πρωτο πλοκαμι του χταποδιου
ξημερωσε/τη φωνη τ' αηδονιου τη λευκανε η δροσουλα
αποψε κοιμηθηκε στα γαλαζια οστρακα των ρομβων
οτι εμεις εχουμε ειναι η φαντασια 
Χαιρε Κοκκινο του Μηλου
Χαιρε Πρασινο της Χλοης
στα δυτικα η σταμνα του ηλιου γεμιζε αγριοπεριστερα
και το δελφινι καρφιτσωθηκε στα μαλλια της
ακουστηκε να επαναλάμβανει
Ειναι το μηλο  που πρεπει να αποδωσω ορατο
ολα εξαρτωνται με τον τροπο  που καποιος επιθυμει
κι ο ανεμος, που φυσηξε γυρισε τις πλατες των φυλλων προς την αθωοτητα
κι ειχε τα ματια κερηθρα μελι
οτι εμεις αντιλαμβανομαστε ειναι η πραγματικοτητα
ειμαστε τυχεροι εδω που ζουμε οι αποικιες των μελισσων στ'ανθη
κατεβαινουν στη θαλασσα
Τιποτα δεν ειναι των ανθρωπων αδυνατο
τα περιττα πραγματα ν'αποβαλλεις
εκεινη την ωρα τα νερα της θαλασσας διεσχισαν ισχυρα βελη ψαριων
Χαιρε Γλωσσα Τεχνη των Παντων
Εγω ο Ισορροπιστης των Απειρων Κοκκων του Χρονου
ποιος ξερει σε ποια φαντασια ειμαι υπηρξα θα ειμαι
το μεσημερι ο ηλιος στοιβαχτηκε στις ελιες
στο εσωτερικο των κοχυλιων μεκινηθηκαν οι στεριες κι ακουσαμε
τον ηχο των κουπιων
πως τα πουλια κωπηλατουσαν στα νερα τ'ουρανου
παιρνοντας το νερο με τις χουχτες το κυλουσε στη κοιλια της,παρακατω τρυπωνε χρωματιστο στα φυκια
τοτε το ψαρι χωθηκε στη κρυψωνα του με τα φορτια των νερων που πιαστηκαν στα διχτυα του
εξω απ'τ'ανατολικο παραθυρο βολταριζε η σεληνη την ηχηρη σιωπη της
το πρωι οι βαρκες διαλυθηκαν στο γαλαζιο
Χαιρε η Αορατη των Λογισμων
Χαιρε η Επιστροφη της Ευτυχιας
Χαιρε η Πολυανθουσα τα Εγκοσμια
Αληθεια,πως να ονειρευεται στο θαλασσιο υπνο του βυθισμενο το ευτυχισμενο ψαρι;
πεταλουδα στο μεσο των αορατων
παπιες κολυμπανε γαληνιες στα ονειρα των κυκνων
μεγαλωσα εκατομυρια χρονια αναμεσα στα πολυκλαδα
ανοιγοκλεινοντας τα βελουδινα βλεφαρα  πληθαινεις τη μνημη μας
ακους το αεικινητο  περπατημα του αερα
βλεπεις το πρασινο να υπερηφανευεται στα αγκαλιασματα των δεντρων
γλυκεια η ωρα που ξυπνησες κι ημουν εκει
με το δακτυλο διεγραψε στην ακρη του το κλαδι του φρυδιου της
μεσα στα ρουχα κρατουσε τη δροσια των νερων της
ποιος ρυθμος συγκρατει την ανασα σου
τ' ασπρα ποδια σου θα μου ξεφυγουν σαν τ' αγριοπεριστερα
οταν θα σ' αγγιξω στον υπνο σου
Χαιρε Δωρο Ωραιοτητος
βλεμμα που υποχωρει απαλο οταν αισθανεται
τ'απογευματα οι γλαροι ξεφορτωνουν φορτια λευκων κρινων
με γελια περιφεραμε τα γυμνα ποδια μας στο γυαλο η μυρωδια μας εξαισια
σε ποια γλωσσα θα μιλησουμε για το μελλον μας;
η ψυχη μας ευκολα δεν συνειθιζει τη μετριοτητα/αντιστεκεται
η γλωσσα μας μ'αυτα τα μικρα αποσπασματα των λεξεων
ροδακινο απ'την ανασα σου
απ'το ανοιχτο παραθυρο ορμησαν μεσα στο δωματιο πουλια σε σχηματα αρπας
στο σχημα των χειλιων σχεδιασε το εψιλον ε,πανευτυχης για την εφευρεση
λατρευει τον δεικτη και τον παραμεσο,καθως προσαρμοζεται στα λογια της
που οσο την κοιταζω τοσο ομορφαινει,συλλογιστηκα:
'' Ειναι η ματια μας που ομορφαινει τον αλλον.Φυσικα αυτη η ευκαιρια
μας δινεται πολυ σπανια ''
τη γλωσσα αυτη προτιμω που βρισκεται η αληθεια
Εγω καλλιεργητης τριανταφυλλων
Εγω μηχανευομαι πολλουςς .τροπους να συλλαμβανω πουλια στους κηπους σου
το γελιο σου εψαχνε το μπρατσο μου
η ανασα του ταυρου .πυρωμενη την εκαιγε στο λαιμο
οπως ο καυτος λιβας κατακαιει τα δεντρα
σαν τη παπια κολυμπαγε
σαν  τη χηνα φτερουγιζε
σαν τη βιολα μυρωδιζε
σαν το ροδο κοκκινιζε
για πρωτη φορα φορα εμφανισθηκε η Εννοια της Ευτυχιας
το μεσημερι τα τζιτζικια στοιβαζουν φωνες
ειναι και τα πουλια που απεχθανονται τα τετριμμενα
Χαιρε Εσυ  η Πιο Ομορφη Απ 'Ολες Οσες Ειδα ως Τωρα
''Εγω ειμαι η Γλωσσα που θα ορμησει στην ωραιοτητα σου ''
αυτος ο κοσμος αξιζει το καλυτερο
.
.
.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου