Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

9-GREEK POETRY-POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης-part 9-μερος 9

.
ενας λοφος σε ημισφαιρικο σχημα, στην κορυφη του ενα κυπαρισσι,και απο εκει ευθεια το φως
.
.

.
.
GREEK  POETRY
POETRY-C.N.COUVELIS
ΠΟΙΗΜΑΤΑ-Χ.Ν.ΚΟΥΒΕΛΗΣ
.
.
ΜΕΡΟΣ  9
PART  9
.
.ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:
η ελια
.
ΠΑΡΟΥΣΙΑ  ΤΟΥ  ΝΟΥ
.
ΔΕΚΑ/ΛΟΓΟΙ
[1-2-3-4-5-6-7-8-9-10]
[10-9-8-7-6-5-4-3-2-1]
[α'-β'-γ'-δ'-ε'-στ'-ζ'-η'-θ'-ι']
[1-2-3-4-5-6-7-8-9-10]
[I-II-III-IV-V-V-VII-IIX-IX-X]
[α'-β'-γ'-δ'-ε'-στ'-ζ'-η'-θ'-ι']
[1-β'-III-IV-ε'-6-ζ'-IIX-IX-ι']
.
ΟΚΤΑΗΧΟ
[Ηχος α'-Ηχος β'-Ηχος γ'-Ηχος δ'-Ηχος ε'-Ηχος στ'-
Ηχος ζ'-Ηχος η'-Ηχος θ'-Ηχος ι']
.
ΟΔΥΣΣΕΙΑ
[Ενα Ελληνικο Συνεχες]
.
ΤΟ  ΤΑΝΓΚΟ  ΤΩΝ  ΠΟΥΛΙΩΝ
.
.
.
.
η ελια
.
.
το φως εσωτερικο
πληρες
στις διακλαδωσεις
.
ετσι εξηγειται το ελλειμα
του ηλιου αυτην την εποχη
.
.
.
ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥ
.
.
ο δασκαλος της εικονας ειπε:παραξενα σωματα στο χωρο
Τα φρουδικα θεμελια της ζωης:
ενα πουλι
...........................η παλη αναμεσα στις διαφορες
προσωπικοτητες....-καθε πρωι σ'ολα τα σπιτια-
ντυμενος με καθρεφτες περπατουσε αγνοωντας
τα ξερα φυλλα
...........................ολα τα βεβαια μαθηματικα
..............................................σημεια
Πως να την συγκινησω;
κηλιδωμενος απο ασημι:βλεπουν την Επανασταση
και δεν φοβαμαι να πω:η ολεθρια αγνοια
Ο ανθρωπος ,που πεταει πετρα σ'ενα πουλι στη
γιορτη του μεταξιου. ανθιζει πανεμορφη και αληθινη
3μμ κατεστρεψε ενα μνημειο με πουλια
..........................................συμμετεχει στη ξενοδοχειακη
..........................................βιομηχανια
..........................................Σ'ενα διακοσμο ρωμαι'κων
..........................................παλατιων
..........................................πονταρει στο ασκοπο
Δεν παει στο διαολο!
Ολοι αυτοι οι κρετινοι γραφιαδες μπορουν να μας βριζουν
η Ευρωπη πετρωνει
.........................λεμε για τις ηληθιες δοσοληψιες
.........................της σκεψης
εκστασιακο λικνισμα:Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ
Προσοχη!Το αντικειμενο επιστρεφει
.
βαθεια και παιδιαστικη η φιγουρα του ζωου
μια τουφα βρυα συγκινησε τον φωτογραφο
λουλουδι:τα χρωματα σου
..................................η αρμονικη εξελιξη
ακομα και στα παιχνιδια η τεχνη
αχορταγα ρουφουσε τα λογια του
.............................ολα οσα αγαπαω
συνεχεια της απεραντης φυσης
........................................η ομορφια-κελαρυσμα ρυακιου
........................................η ομορφια-''σχεδον τιποτα''
......................συλλαμβανω την ακραια μορφη:ελευθερια
Ψαραδες σε θολα νερα...............................εδω τελειωνει
ο συνειδητος ρυθμος της............................σκεψης
αι'νσται'νικος και κυριως.....χωρις ιδεολογια
Στο Αορατο Νησι διαβασε σ'ενα χρονο μεσα
το Εγχειριδιο του Αετου
μια τεραστια και λογικη διαταραχη ολων των αισθησεων
............................................τη θαλασσα,τρια πουλια
ηρεμη και αγρια χαρα
το ασημαντο
το διαρκες
................................................ενα στομα
η ατερμονη παρελαση:βουκολικες αλληγοριες
οι φιλοι του αρχισαν να του κανουν ερωτησεις
η ηθικη υπαρχει μεσα στα λεξιλογια σας
.
ενα πουλι
.
................................................ενα πουλι
.
η ασφυκτικη επαναληψη-...... η θαλασσια χλωριδα
.........................................τορσο αθλητη
το ιδιαιτερο συζητησιμο μερος:η λογικη κατασκευη
...................................................μιας φρασης
αυτοι οι απατεωνες
μου εκμυστηρευτηκε τα πιο περιεργα ονειρα: ο απολιθωμενος
Αντονεν Αρτω
ενα φωτεινο μαχαιρι ευνουχισε την ψυχη
αναμεσα στα σχηματα ,που παιρνει ο ανεμος
Δημιουργησε
και περα απο καθε αισθητικη
.......................................η ψυχη της φωτιας
''Το τριανταφυλλο ειναι τριανταφυλλο''
ειναι πολυ παληο το κολπο των παιδιων
........................................βλεπει απο τη φυση
το σκιτσο της καστανιας
Σωρος απο ναυαγιο:οριζοντιες ,κιτρινες καθετες
σιγουρα παιδαριωδης η κατηγορια:''ο ανθρωπος ειναι αυτο,
που τρωει''
................Την τριτη φορα...
................Tη σκεψη της σαρκας δυο νοτες
Το παθος ,που λατρευουμε σαν ανθρωποι
Μεσα σ'αυτον τον δαιδαλο...........τα δυο πουλια
.
ζωη αναλογα με τα ποσοστα φωτος και χρωματων
.
.
.
ΔΕΚΑ/ΛΟΓΟΙ
.
1
.
Μ'ενα γαλαζιο λογο κωπηλατησε μεχρι το
ενδοξο κυπελλο των κρινοφορων πολεμιστων
.
.
2
.
Ασεμνος  πετρινη  Κορη
.
.
3
.
Μια μεταφυσικη Πολιτεια εκτοξευσε το θορυβο
της μοτοσυκλετας της στο ποδοσφαιρικο γηπεδο
.
.
4
.
Το Νησι δεν υψωθηκε σε πτηση
.
.
5
.
Ανταλλαξαμε με χρυσα νομισματα τα βουνα
και το κομματι του θεατρου χασαμε στη τραπουλα
.
.
6
.
Το κιτρινο τεμαχιστηκε με ελικοειδες υφος
.
.
7
.
Ο ηρωας συλλαμβανει απ'τα κερατα την ματαιο-
τητα -ελαφο και κανει ματ στο Αδοξο
.
.
8
.
Ο Ρυθμος επαναλαμβανεται ρεμπετικος
.
.
9
.
Ηταν η μερα,που πυγμαχησε το Δεντρο με το Τε-
τραγωνο. Ποια θα'ναι τα Μυστικα Δωρα μετα το
Νοκ-Αουτ ;
.
.
10
.
Ναι,υφανε με πανθηρες την καρδια του
.
.
10
.
Στην αρχαια θεση οι γλαροι συμπληρωσαν την χρυση
προσωπιδα στα κενα στοιβαζοντας κομματια χρονου
.
.
9
.
Λυγιζε φωτεινος στον ανεμο
.
.
8
.
Απο τα εργαστηρια των μυημενων αντιγραφτηκαν
οι κωδικες των Νομων του Λευκου στη Γεωμετρια
.
.
7
.
Κοιταξε,ο ουρανος κοπηκε σε πεντε δακτυλα
.
.
6
.
Ηρθαν με προτασεις αντιφατικες ,ενας η' μαλλον
δυο-τρεις ισχυρισθηκαν το Θεωρημα:Ρημα Τελειον
.
.
5
.
Λειπει το ρο στο λογο και προσθεσε γιωτα
.
.
4
.
Γλυπτα αμμολιθων εριχναν στο θεατρο σκιων τους
στο ασπρο το ''Μη -Ειναι''στο σκοτεινο το ''Ειναι''
.
.
3
.
Βροχη επεσε στα πατηματα
.
.
2
.
Σαν το Ανυπαρκτο δεν ηττηθηκε οι ιεραποστολοι
ετοιμασαν τ'αλογα και την καρδια ν'αντεξουν
.
.
1
.
Ω!Τ'Αγια Παθηματα του Αισθητου
.
.
α'
.
Η αφηγηση ειναι η ερμηνεια
..................η'
και το γλυκοφωνο οργανο του
.
.
β'
.
εδυσε ο ανθρωπος με το σιγμα
.................και
μονο η φωτογραφια σαπιζει
.
.
γ'
.
ενα δεντρο απουσιαζει ορατο
.................ειτε,
τα χαλκινα αντιγραφα της νικης
.
.
δ'
.
Μιμηθηκε η περκα το κυμα
...................η'
πληθυνθηκε το θηλυκο σωμα
.
.
ε'
.
Χαιρε τ'ονομα της Χλοης
.................και
η χαρα εφαγε το λιπος της
.
.
στ'
.
Τον εφτασε η αμφιβολια ευτυχισμενο
.................ειτε
στις αγριοπαπιες λογοδοτησε το νερο
.
.
ζ'
.
Η θεα της μνημης αναδιπλωθηκε
..................η'
αντιστροφα,το οχτω οχτωποδισε
.
.
η'
.
με την κομσοτητα συνδεθηκε ο ωμος
................και
ο ξυλογλυπτος αρραβωνιαστικος πουλι
.
.
θ'
.
Αφου εισαι εδω ο Ρηγας της τραπουλας
.................ειτε
το διαφανο υφασμα της πολλαπλοτητας
.
.
ι'
.
Πολυ σκοτεινη η περιοχη στα ποδια
..................η'
ο ευρυχωρος χρονος της ορμης του
.
.
1
.
η αρμυρη εγγραφη της σφαιρας
......................................στο
δεντρο της Μολυβδοσκεπαστης.
................Ειμαι
.
.
2
.
Αγνωστο
Ερωτηματικο
............στο
.
.
3
.
τοπιο των ευκαλυπτων.
η ενοραση
αποκρυπτει το πετρινο
πουλι
.
.
4
.
που αγνοει τα επταζυμα σηματα
της γυμνοτητας των
αγενων τα
.
.
5
.
κατορθωματα ατελεσφορα:
παει ο γεροντας ο ελαχιστος μεταφυσικος
κι ο στοχαστης
.
.
6
.
εφυγε,στα δε περατα των ατερμονων
ο ισολογισμος.
Ειναι
.
.
7
.
Γλυκο
τ'ονομα της θαλασσας
στο
.
.
8
.
περπατημα του φεγγαριου.
η επαρση
απελευθερωνει τον χαλκινο
αντρα
.
.
9
.
που προσποιηται τον πανσοφο ηγεμονα
των αφελων και
των υποκριτων τα
.
.
10
.
νομοθετηματα αλαζονικα:
παει ο αειν ων ο ευγενης υπολοιπος
κι ο αγορητης
.
.
Ι
.
.............λεξη
ανοιχτα εξηγει νυχτα
.............ξερουν
.
.
ΙΙ
.
ολοταχως
.............σπορους
.........................οχθη
.........................γεματο
ρωταει
.
.
ΙΙΙ
.
.......................επιφανεια
.......................ακομα
.......................πολλαπλα
.......................μετα
.
.......................μουσικα
.
.
IV
.
ερημιτης φωνη φωτια
..........αναμεσα
.
.
V
.
παρα,
........αγγιγμα
..................βλεπει
..................νομοι
μερος
.
.

.
..................πολιτικη
..................χωρις
..................διαυγης
..................τωρα
.
..................παντα
.
.
VII
.
Ποιος σημασια τιποτα
.........κυκλους
.
.
ΙΙΧ
.
φαινεται
...........φυσικα
.....................μηλα
.....................ηρεμο
αρχαιοτητα
.
.
ΙΧ
.
.....................νηστευει
.....................ισοι
.....................συγχρονο
.....................εντονη
.
.....................σκεφτεται
.
.
Χ
.
γαληνη γνωριζει χρονο
...........ονειρο
.
.
α'
.
ενα σπυρι γνωσης στο φεγγαροφωτο
αθληται.
Και το αμηχανο κρυσταλλο
.
.
β'
.
μια φωνη ορμησε κι οπισθοχωρησε
στ'ακρογυαλι
Και η μυρωδικη αναγνωση του
.
.
γ'
.
δυο βραχοι στ'ανοιχτα της αρμονιας
συντροφευονται
Και η αγουρη αντιστοιχια
.
.
δ'
.
Χλοη ,που υ-
φανε
Το ορυκτο του υ-
φους
.
.
ε'
.
με την περισπωμενη εντυσε
το αριστερο μαγουλο
.
.
στ'
.
κατα τον μαρτυρησαντα
Το λιμανι ηρεμο
.
.
ζ'
.
φως ,που ε-
λαμνε
Στο σμαραγδι της ι-
δεας
.
.
η'
.
δυο ορισμοι ο[μ]φ[θ]αλ[μ]οσκοπουνται
αντικατοπτρικα
Και η μνημη περιλαλητη
.
.
θ'
.
μια πολιτεια πραγματικη και λιθο-
γραφημενη
Και η ευθυβολη δημοκρατια της
.
.
ι'
.
ενα σπυρι γνωσης στο υδραγωγειο
αυτοφυεται
Και το αλανθαστο επιφωνημα
.
.
1
.
Το επος των ενρινων και
η χορωδια της βιοτεχνιας
.
.
β'
.
..........ηταν το
..........πελαγο
..........εναρμονιο
.
.
ΙΙΙ
.
Τοτε
......πληρωθηκε
.....................η υβρις
.
.
ΙV
.
.......................η αληθεια
.........αναδυθηκε
Υστερα
.
.
ε'
.
...........ηρθε ο
...........ερημιτης
...........προσφυγας
.
.
6
.
Το κοντακιο των ταυρων και
η λογοτεχνια της ανυποληπτης
.
.
ζ'
.
............ηταν το
............προσωπο
............ασυμπτωτο
.
.
ΙΙΧ
.
Τοτε
......μαρτυρησε
.....................η αναγκη
.
.
ΙΧ
.
..........................η αναγκη
..........πλημμυρισε
Υστερα
.
.
ι'
.
.............ηρθε ο
.............μαι'στορας
.............κυνηγος
.
.
.
ΟΚΤΑΗΧΟ
.
.
ηχος α'
.
η περδικα μας επεισε για την αισχροτητα
της δουλειας,που επιβαλλεται στον ανθρωπο,
κινδυνευα να εξορισθω στα νησια, που
βιωνουν την ωραιοτητα σαν οραμα,που μας
δινεται χωρις ιδιοτελεια, του αποκριθη-
καν πως τα καλαμια λουζονται στα
νερα του ποταμου , κατεφθασαν στη
πολιτεια αγγελοι εξαγγελοντας τα μελ-
λοντα, ποσα μυστικα μπορει να κρατησου-
με στη γλωσσα σαν πυρινα καρβουνα; φοβη-
θηκε μηπως του αμφισβητηθει η αγαθοτητα,
οι παντες διαβοησαν πως εφθειρε τα πραγ-
ματα. ολα τα παθη κατεργαζεται η
γνωμη μας , αλλα αχρειους νομιζουμε τους
τυρρανους. κατεφθασε πλουσιωτερος
στα βουνα, μεσα απο κισσους και στα-
φυλια εφτασε στη θαλασσα
.
.
ηχος β'
.
Αποφασισαν να μην τον ακολουθησουν
σ'εκεινη την αδιανοητη εκστρατεια
οι περισσοτεροι εκοψαν κορμους στο δασος
εραψαν πανια, εδεσαν τους κορμους
σηκωσαν τα πανια, τα φορτωσαν
με λαδι και κρασι και ταξιδεψαν
οι αλλοι σκαλισαν στο ξυλο της οξυας
αροτρα ,γεννια οπως μου παραδωθηκε,
εζεψαν αλογο πυρο αλογο ασπρο
καιρος του σπειρειν καιρος του θεριζειν
τα βραδυα δεν ξεστομιζανε ψεματα
στα σπιτια τους
ακουαν τα πουλια να δραπετευουν στα δεντρα
εβλεπαν με ευμενεια τις πραξεις των αλλων
ηξεραν πως η αληθεια αγαπαει τα λογια
ταπεινα αναρωτηθηκαν ποση αληθεια ο
ανθρωπος δικαιουται
.
.
ηχος γ'
.
εκεινος δεν εφρανθηκε το ψωμι απο σιταρι
φοβηθηκε μηπως στα λογια του καταλαβουν
τα ψεματα, ειπε πως παραπλεοντας τις ακτες
εσπειρε στο περασμα του τον πανικο, εμεις
υποπτευθηκαμε την αδικια και τον χαρακτηρι-
σαμε υπουλο, αναλαφρα τα πουλια συρθηκαν
στα συννεφα, στα κακα επειδη ηταν απειρος
φροντισε να δασκαλευτει την ευπρεπεια,βγη-
κε στο πελαγο εσπειρε τη ψυχη του μ'αστε-
ρια το σωμα του επνιξε στην αρμυρα, στα-
θηκε καλα ,σταθηκε με φοβο, απλα τα λο-
για της αληθειας αναλογισθηκε ,ας η ωραιο-
τητα παραμεινει στο βιο του παντα ,τους
εκραξε πως δεν μπορουν να ψευδονται
για πολυ χρονο.
τα χερια ελουσαν το κορμι τα μαλλια
πλεχτηκαν στα αρωματα πυκνα και μαυρα
.
.
ηχος δ'
.
Δεν θα πει κανεις πως προδωσε το φως,
που κοιμηθηκε στα φυλλα σ'εκεινα και
σε πιο σκληρα χρονια κυβερνηθηκε η
η πολη στους αρχαιους νομους σ'εκεινους,
που δεν πειθαρχησαν επεβαλλαν το θανατο
η αμοιβη στην αληθεια η τρομερη αποφαση
πανω στο σωμα τους αντεκρουσε τα γραμμενα.
στοχαζουμαι δυσκολα,ματια καμενα με πυ-
ρακτωμενο σιδερο, ο δραστης ξεστομιζε
λογια βαρια, κι ηταν καποιος ,που δεν αφη-
σε σημαδι της ταυτοτητας του, ποιος να
κατασπαραξε το πτωμα του; δεν θα
θαφτει σε τυμβο μητε στο μαρμαρο θα
μεινει η μνημη του, ο καθενας μας ανα-
φερε και δεν αποκρυψε τη πραξη
.
.
ηχος ε'
.
Με εντεχνα λογια ρητορευσε ,με τη φωνη
και το ρυθμο, με το περασμα του καιρου
το εργο του κριθηκε ωφελιμο, ελεγε πως
ο ηλιος υφαινει τα χρωματα στα ευφορα
χωραφια, στα καματα ηταν αδυνατο να
διαμεινει στο σπιτι, την επομενη αναχω-
ρησε .στην αγορα οι ανθρωποι ξεπουλου-
σαν τα εμπορευματα, πλησιον στα καραβια
βρεθηκαν τα σωματα των ναυαγων ,ειναι
ποτε να ακουσες για τους Ελληνες, μακα-
ριοι αυτοι, που λογαριαζουν τα λογια τους
στα βρεγμενα σχοινια, κανενας τους δεν
διαφθαρηκε στη νωχελεια. το θερος μα-
ζευουν τους χυμους τ'αχλαδια. καταμαρ-
τυρω τα δικαια και τ'αγαθα, το
βραδυ εδειξε την αρετη να σωπαινει
.
.
ηχος στ'
.
Τα βλεμματα κυνηγησαν το ελαφι μεσα
στα δεντρα ,δυσωδη λογια γεματα χολη
τιναχτηκαν μεσα απο τα δοντια, γελασε
τη σεμνοτητα, το χειμωνα πολλα νερα
ξεχυνονται στα ποταμια και στις λιμνες.
εκεινα πρεπει να γινουν φανερα στους
ανθρωπους, μην ξεστομισεις πονηρο η'
αισχρο λογο. πολυ βοη ξεσηκωθηκε στα
λουλουδια, τρεφει τις μελισσες η γυρι η
πληγη του αιμοραγει στην αριστερη
πλευρα, ο ιδιος δεν αμαρτησε μοναδικο
αμαρτημα βουτηχτηκε στα οραματα, δεν
επεδιωξε ενδοξη μοιρα
τον εφτανε η ζωη του να ειναι δικοπη
βουτηγμενη στα αιματα της παπαρουνας,
ασεβησε ακουγοντας τις ιστοριες , που
του διηγηθηκαν
καθενας κεντουσε το μυθο στα λογια του
.
.
ηχος ζ'
.
Δεν ζησαμε με περισσευμα αγαθων και
πλουτη, στην ακρη της θαλασσας μετανα-
στευσαμε, συναναστραφηκαμε τη διαυγεια,
ενας -ενας ταξιδεψαμε τα ονειρα
στο δικο μας ονομα δωρισαμε τον κοσμο
σ'οσα νησια κατοικουσε το φως, στηλαμε
αποικους εκει ,που λειτουργουν τα τζιτζικια
χτενισαμε τα μαλλια εξαισια απεριττα
διατυπωσαμε τις αντιληψεις μας, στα αθλη-
ματα συναγωνιστηκαμε τα αλογα κι
απο τη θαλασσα μακρυα φεραμε
τη μαρτυρια ανθρωπων υστερα απο καιρο
επιστρεψαμε στα βραχια οι ελιες
ειχαν καρπο στη γλωσσα μας, οσο
το δυνατον διακριτικοτερα επεκτειναμε
τις γνωμες μας και τα σοφισματα
.
.
ηχος η'
.
Απο πετρες ακατεργαστες στεριωσε τη γη
πετρες με πελεκημα αρμοστηκαν στο
σπιτι του, ο πηλος αφθονουσε στην περιοχη.
η θαλασσα συντελεσε σημαντικα στα σχε-
δια για ενα χρονο φυτευε δεντρα και καλ-
λιεργουσε μελισσες στο θυμαρι, στους
εσπερινους μνημονευε τους γεωργους
τους ψαραδες τελευταια δοξολογουσε
πληθος χωρεσε τα κοκκαλα τους σε
αμφορεις,εδωσε καταλυμα στους στασιαστες
με μαχαιρια πληγωσανε τη γλωσσα του
στα κεραμιδια διαβασε το αορατο,ο ανεμος
εσπρωχνε τη φωτια στη καρδια , αργα
το απογευμα πολλες οικογενειες διασκορπι-
στηκαν στα κτηματα, το πρωι στοιβαχτηκαν
στα πλοια με τις αναγκαιες τροφες
.
.
.
ΟΔΥΣΣΕΙΑ
[Ενα Ελληνικο Συνεχες]
.
.











.
.
ΟΔΥΣΣΕΙΑ
[Ενα Ελληνικο Συνεχες]
.
.
κι η δικη τους ποιηση σε κηπο καρποφορων
δεντρων μετρα τις εισπραξεις της με
μονεδα πυγολαμπιδων
.
ξεσπασε η ψυχη του με Θεωρηματα Υπερ-
βολικης Γεωμετριας ωσπου οι αχρειοι
λογοδοτησαν
.
κι αγραμματος κι απλος ως ηταν συνεφαγε
με τους Ελληνες λογια Δημοκρατικων
.
η βαρκα ερριξε τα πορφυρα διχτυα στα
συννεφα και την αγκυρα αγκυρωσε στην
λευκοτητα
.
επιδεξιες πτησεις γλαρων εξισορροπουσαν
την λευκοτητα
.
''Ουτις'' ακουστηκε και τ'αηδονι στοχευσε τον
οφθαλμο , ο δε ηλιος βαρκαριζε στα τριαντα-
φυλλα
.
ο λοφος και λιγοστα δεντρα
προσωπεια κορυδαλλων κρεμασμενα
στις ελιες/ η Σκηνη
.
[πηλινη η'μαρμαρινη ]κεφαλη ιδιοκτησια
περιστεριων
επαθλο αγωνων
.
ρωτησε για τα αινιγματα των κοχυλιων
και χωρις δισταγμο του απαντησαν
οι Δημοκρατικοι:''Το Ποιημα ανηκει
στο Λιτο''
.
Η Αρετη,Ελληνες,ειναι ευρυθμη καμπυλη
Αγρυπνητε
.
ΑΝΑΓΝΩΣΕ:''Ειχαν συρθει προσφυγες οι
ανθρωποι εκεινα τα χρονια , εκει μαγειρεψαν
χταποδια κι εκτισαν τα λογια τους επι των
Δικαιων''
.
Πληθος οστρακων σχηματιζε το προσωπο τους
.
τις Κυριακες εβαζε παλιους δισκους στο γραμμο-
φωνο να ρυθμιζει τις ροτες των ψαριων
.
Κι αυτος ο Οδυσσεας ξεψαριζε στη βαρκα με
τον γυιο του
.
ηξερε τη χρηση των κουπιων κι αλατιζε το
ψωμι του , παρ'οτι πολυμηχανος παρεμεινε
απλος
.
το βουνο απανω με φορτιο την πολιχνη
κωπηλατουσε στο φεγγαροφωτο
.
τον καμπο της παραστασης καλυπτει ενα
πεδινο τοπιο με τα χαμηλα βουνα της περι-
οχης
.
πανω στο τραπεζι ενας μεταλικος δισκος με
ψωμι,κι ενα πηλινο δοχειο με κρασι .οι μορ-
φες ανα εξι συμμετρικα γυρω απ'την κεντρι-
κη μορφη σε ιδιαιτερες στασεις για ν'απο-
δωσουν το κλιμα της Σκηνης
.
Η Εννοια της Αντιφασης Οργανωνει τα
Ελλειπτικα των Ερμηνειων
.
σχηματα πουλιων και
αντικατοπτρισμοι νερων στο λευκο
.
Οδυσσεα , μην αμελησεις επιστρεφοντας
ν'αφηγηθεις στους συντροφους τι ειδες εδω
.
Οδυσσεα , πληρωσε με λευκοτητα το φαγητο
σου ,και ντυσε τον υπνο σου με ρυθμους
γλαρων
.
και τα πουλια μπορει να'ναι τα ψαρια
τ'ουρανου
.
τα πουλια , Μαγνητικα Πεδια Λευκοτητας
.
σηκωνοντας τις πετρες ανακαλυψε τετραγωνα
γαλαζιο, ηξερε πως τα πουλια ηταν υπευθυνα
γι'αυτο
.
μετρησε τις Ιδεες, στα δε χρωματα των φυλλων
ο χρονος στοιβαχτηκε σ'αυτα
.
διαβασε στον Ομηρο τα εργα του , με διορατικο-
τητα εδρασε και με σαφηνεια στα λογια
.
Ιδεογραμμα 1:
Ενα Κενο[στον Ανθρωπο] η Ιστορια
.
Ιδεογραμμα 2:
Ολοκληρωνοντας την Παραγωγο της Μυθολογιας,
η Ιστορια
.
Ιδεογραμμα 3:
Η Ιστορια , Λογοτεχνια του Πραγματικου
.
Ιδεογραμμα 4:
Ιστορια,η Μεγιστη Ιδεολογια
.
το περιβολι ειχε λεμονιες , ειχε πορτοκαλιες,
ειχε μηλιες, ειχε και μια στερνα ,που γεμιζε
απ'το νερο της βροχης
.
στην επιστροφη του ρωτησε
Οδυσσεα, τον Γιωργο τον βρηκε ο πολεμος
του '40 στο Στρατο λοχια ,εμεινε για παντα
στα χιονια στα βουνα της Αλβανιας
.
του εστειλε το μεγαλυτερο παιδι με το
μικροτερο κοριτσι ,τη Μαρια, στο αμπελι
να της μαζεψει αμπελοφυλλα και να τα
στειλει στο σπιτι
.
γυρισε ο Οδυσσεας κι ειδε
τα παιδια ετρεξαν πισω απο μια πεταλουδα
να την πιασουν
μεσα στο φως
.
ο Οδυσσεας μας διηγηθηκε για τους Ελληνες
Η Φιλοσοφια των στο πρωινο Φως
Αυτοι οι ανθρωποι υφανανε στους αργαλει-
ους τα τοπια των παιδιων τους
Τα Δωρικα των Λεξεων φωτογραφιζουν την
ψυχη τους
Με τα υλικα του Μυθου η Ιστορια των Ανθρω-
πων
.
Αυτος ο ανθρωπος δεν σε γνωρισε στις πολεις,
που υπηρξες
.
Ειδε
Ποιος ο αμπελουργος και ποιος ο γεωργος
στο μπουλουκι αυτο;
.
τωρα τα φυλλα της ελιας ξεφυλλιζει
ο ηλιος/ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
.
Ειπε
κι ηλθαν σμηνη τα σπουργιτια ομοτραπεζα
των ελαχιστων
.
Σκεφτηκε
τωρα η φωνη τους πυγολαμπιδα στο φεγγα-
ροφωτο
.
βελη χρυσαφιου τα σπαρτα στοχευουν τον
ηλιο
.
Εδω ,ειπε
Το φως χτενιζει τα συννεφα και τα σγουρα
μαλλια των βουνων
ο ανεμος
.
Ανοιξε το παραθυρο ,τα πουλια μπηκαν στη
σαλα
ο καθρεφτης δεχτηκε τη φωνη τους
.
[Την πρωτη βραδυα ,που γυρισε]
Εξω ,στον κηπο κατω απ'την πορτοκαλια
καθησε,το φεγγαρι ολογιομο απο πανω
αγγιστρωθηκε στα κλαδια της
.
στο καφενειο κουβεντιαζαν για τη σοδεια,
λιγοστη,.
δυσκολη η χρονια
.
ο Οδυσσεας μας ειπε
ενας ανθρωπος για χρονια δεν μιλουσε,
φοβοταν μηπως του κλεψουν τις ιδεες
.
επλυνε το προσωπο του ,σκουπιστηκε με
την πετσετα , απεναντι απ'το λοφο ανη-
φοριζε το φεγγαρι
.
ανηφοριζοντας για το σπιτι συναντησε
μια παρεα παιδιων,κανενα δεν τον γνω-
ριζε
.
τον Οδυσσεα
.
καθως προχωρουσε η μερα το γαλαζιο
κερδιζε τη θεση του στον ουρανο
.
με ελαχιστα λογια αυτοι οι ανθρωποι τα
συναισθηματα τους ντυνουν
.
Ο πατερας σιωπηλος τα βραδια στο σπιτι
''Θα τα καταφερουμε'' τον ακουσε να μονο-
λογει
.
ο δρομος μεσα απο βραχια και θαμνους
ανεβαινε και χανονταν μεσα στις ελιες,
εκει φιλοξενησε εναν ανθρωπο,
το λιγοστο φαγητο μοιρασε
.
τον Οδυσσεα
μια μερα τον ειδαμε να πηδαει απ'τη βαρκα
να βγαινει στην αμμουδια , να στηνει στην
αμμο το κουπι του και ν'απομακρυνεται
στην ερημια
Αργοτερα μας αφηγηθηκε για τον Ελπηνορα
τον συντροφο, με δακρυα στα ματια
.
στα ερωτηματα μας το βουνο αντηχουσε με
σιωπη
.
[Ο Godel σε σταση προσωπογραφιας συνο-
μιλει με τον Πλατωνα
Θεμα:
''Η Προοπτικη της Μη-Πληροτητας των
Ιδεων''
στην Ομηρου Οδυσσεια]
.
[ο Οδυσσεας]
αλλοτε στο ερημονησι ,που βγαιναμε να
ξεψαρισουμε ,ται'ζε τους γλαρους στα
βραχια
γελουσε σαν μικρο παιδι
.
Ισως,τον Οδυσσεα ψαχνουν οι γλαροι πε-
τωντας στους θαλασσινους τοπους, τον
συντροφο υπο τας ερετρας
εμεις εκεινο το πρωινο ξημερωνοντας το
υποψιαστηκαμε
ακουγοντας τις κραυγες τους
.
η θαλασσα , Γλαρων Τοποι
.
κι η βαρκα συνοδευτηκε απ'τους γλαρους
.
[ο Οδυσσεας γυρισε και μας ειπε]
τρωγοντας γαλαζιο οι γλαροι λευκαινουν
.
στο ταξιδι μας
σηκωνοντας τα κουπια ασημια/ η βαρκα
προσπερασε τ'ακρωτηρι
.
[βρηκαμε]
τα σχηματα των ψαριων στα διχτυα
.
ναι,με τον Οδυσσεα φαγαμε στ'ακρογυαλι
[απο μαρτυρια θαλασσινου]
.
Ο Οδυσσεας ,ψαρας το επαγγελμα ,απλος
κι εργατικος , ο πρωτος αναμεσα μας
.
ηρθε ενας ανθρωπος ,δεν τον ρωτησε τι-
ποτα,εφαγε μαζι του και μετα τ'απογευμα
εφυγε
.
δεν θελησε στα εργα του να αποτυπωσει
την ματαιοδοξια του
.
[μας εδειξε γυρω]
Τοσα πολλα σχηματα φυλλων και τοσα ειδη
φυτων στο φως
.
καποτε [ τις νυχτες ] κατεβαινε στη θαλασσα,
εμενε εκει με τις ωρες ακουγοντας τα αδιακο-
πα κυματα
.
[και τ'απογευματα]
Τοτε συναντουσε ψαραδες καθως γυριζαν
με τις βαρκες απ'το ψαρεμα,τον χαιρετου-
σαν κουνοντας το χερι
.
μια μερα μας μαζεψε και μας ειπε
[''μικρα κυκλαμινα ρουφουν φως στη ριζα
του βραχου '']
.
[ Μετα απ 'αυτο ανοιχτηκε στο πελαγο ,
μονος του ,δεν θελησε να παρει κανενα μας]
και μετα απο τρεις μερες απουσιας επεστρε-
ψε, μας πλησιασε κι ανοιγοντας τη φουχτα
του μας ειπε:
''Να,δεστε, σας εφερα Γαλαζιο,μοιραστητε το''
.
θυμαμαι τον Οδυσσεα να μπογιατιζει τη βαρκα
του στο καρναγιο , και φορες τον ακουγα να
τραγουδαει τους καημους του στους γλαρους
.
εμεις τα παιδια μεχρι τα γονατα στο νερο
ψαχναμε για χταποδια
Τον ακουσαμε να λεει:
''Εγω κανενας δεν ειμαι του φωναξα''
.
βρηκαμε τα πατηματα του στην αμμο,
διπλα του συνοδοιπορουσαν γλαροι ως
φαινεται απο τα ιχνη τους στα πετρωματα
τωρα
Αραγε τι να εψαλλε γι'αυτον ο τυφλος ρα-
ψωδος;
''Απ'Ουτις αρχομαι ψαλλων''
.
[σ'ολα τα ταξιδια του]
Τα δε ανθρωπινα ειχε παρ'ολα αυτα παντα
στην εννοια του
.
[Μαθαμε]
κι αν τον αδικησαν
δεν ανταπεδωσε ο δικαιος
.
σκορπισε λογους αγαθους
κι ωφελησε πολλαπλα χωρις να δεχθει
ανταμοιβη
.
τα εργα του απλα και ανιδιοτελη , ως και
οι λογοι του
.
συνομιλησε με τα πουλια, αυτο φαινεται
απ'το πως προφερει τις λεξεις στη φωνη
του
.
[τον ειδαμε τον Οδυσσεα ]
αγκυρωνε αποσπασματα της θαλασσας
στον ουρανο , και μερη απο συννεφα στα
κυματα
.
και ο τοπος ανθρωπων η Πολιτεια
.
μια γεωμετρια του ελαχιστου εμπαινε στη
θαλασσα
.
συνυπολογιζοντας την Ιστορια με ποσοτητες
Πραγματικου
.
και ο λογος το υφος του ανθρωπου ειναι
.
[Οδυσσεα]
στο γαλαζιο τ'ουρανου κρεμαστηκε η κραυγη,
εσυ μοναχα ξερεις
.
με την αρμυρα της μεταφυσικης τα ονειρα
.
με φως το τοπιο και χρωματα το ενδοτερον
[ειπε ο Οδυσσεας ,σαν αναφερθηκε στα
ελληνικα μερη]
.
[ τις ωρες του νοστου τον εφτανε]
ενρινος ανεμος απο τα μερη της βελανιδιας,
η φωνη η φωνη η φωνη
.
[ κι ειδε ]
το σπιτι με προβολεα εριχνε το φως του
στα δεντρα ,η δε σκια ανθρωπος
.
[κι υστερα]
το βλεμμα επιστρεφοντας απ'τη θαλασσα
ανοιξε διαπλατα τα παραθυρα
.
[αν και ηταν παλιοτερος [
και Συ Αριστοτελη τι λες για ολ'αυτα;
.
ακουστηκε:
και τοπος ανθρωπων η Πολιτεια
.
[Συζητησε ]
Απο το Α στο Β προς το Γ
Με δομικο στοιχειο τον ετερομορφισμο η
σκεψη μας
Ποιο τροπο επιλεγουμε να επικοινωνησου-
με με τις μορφες;
Αυτο,που βλεπεις ειναι αδυνατο να το γνω-
ρισεις
Απο το Γ στο Β και στο Α .Μην διανοηθεις
οτι κλεινει ο κυκλος
Αυτα ακουστηκαν εδω
.
Και η Αρχαιοτητα ενα Θεωρημα
.
Αν δεχθεις το Α διαμεσου του Β θα βρεις
το Γ
[ Το Αντιστροφο Δεν Ισχυει Παντα]
.
Καθε Θεωρημα αποδεικνυεται σ'ενα καθο-
ρισμενο Αξιωματικο Συστημα
.
Το Πραγματικο ειναι Προτασιακος Τυπος
της Λογικης
.
Το Δικαιον ειναι μερος του Αγαθου
.
Να πολιτευεσαι συμφωνα με το γενικο
ωφελος
.
Η Αληθεια Ειναι Μια Μη-Αποδεικτεα
Προταση
.
Η γνωστικη διαδικασια αληθευει[αντιστοιχει]
στο διμελες συνολο{Ψευδες,Αληθες}
.
με πληθικο αριθμο το Απειρο[η κινηση του
Βλεμματος]
.
Οδυσσεα,
στο Φως ειμαστε πιο φωτεινοι
.
Οδυσσεα,
το[Ρητο] και το[Αρρητο] παρατηρω
.
Οδυσσεα,
αλλοτε το Μετρο[του Σχηματος] κι αλλοτε
το Συζυγες [του Χρωματος ]
.
Οδυσσεα,
ενας Ου-Τοπικος Χωρος ειναι στιγμιαια
Μη-Πραγματικος
.
Οδυσσεα,
το τοπιο μια σειρα απο περικοπες παρατηρη-
σεων
.
Οδυσσεα,
και στην ακρη της ραψωδιας ο Ομηρος, ο
τυφλος ποιητης
.
Οδυσσεα,
Μουσα ενεπε...
.
Οδυσσεα,
αυτα ειναι για μας σαν τον αερα ,που αναπνε-
ουμε
.
να βρουμε γεγονοτα ,να εκφρασθουμε
.
για να γνωρισουμε τις Ιδεες χωρις διαλεκτικα
τεχνασματα
.
ο Οδυσσεας εδειξε :'' ενα δεντρο , η θαλασσα ,
το ταξιδι''
[αλλα αυτη η εικονα ειναι μια προταση
σαφηνειας ]
.
γραφοντας τη γλωσσα μας ειμαστε αυτοι ,
που ειμαστε
.
ο Οδυσσεας παλι εδειξε:
''τα κυματα ειναι τ'αλογα της θαλασσας''
[αυτο δεν εκφραζει Αληθειες με την επι-
στημονικη σημασια της λεξης ]
.
το τοπιο με τη χρηση του Μυθου ενας αδια-
κοπος παραλληλισμος Ιδεων/ και με
στιγμιοτυπα ανθρωπων το τοπιο/με κεντρο
τον Ανθρωπο να Ερμηνευουμε ,
Αριστοτελη
.
Οδυσσεα,
με το Μη-Πραγματικο βρισκουμε[ανακα-
λυπτουμε η' εφευρισκουμε] το Πραγματικο
.
Οδυσσεα,
το Βλεμμα αναγνωριζεται στις Ερμηνειες του
/ πιθανον το Βλεμμα Ου-Τοπια/
μηπως σιωπηρα το Βλεμμα αποπλανα /
η διαιρεση του σωματος [ με την Ιδεα]
αφηνει υπολοιπο το Βλεμμα/
το Σωμα το Οριο της Γλωσσας/
το ''μη-ειναι''του Σωματος θεμελιο του
Πραγματικου/
σαν Κειμενο το Σωμα γραφεται με
σημεια Βλεμματος
.
Οδυσσεα,
η Υπαρξη Δεν Οριζεται στο Πραγματικο
οπωσδηποτε
.
ο Ανθρωπος, εκβαλλοντας απο τον λαβυρινθο
της Μυθολογιας στην ευθεια της Ιστοριας
.
ο Οδυσσεας ειπε:
''Αυτο ,που συναντας στο ταξιδι ειναι η ηλικια
του τοπιου και κατ'επεκταση του ανθρωπου''
.
Ελληνες, και το λιτο και το ελαχιστο εχει το
χωρο του [ ειπε ο Οδυσσεας ]
.
Ελληνες, προπαντως να αποφυγουμε την
απαξιωτικη σταση των Δογματων
.
κι ετσι Αριστοτελη ,δεν φτασαμε στην
Αληθεια αλλα σε ατερμονες Υποθεσεις
''Περι του Ψευδους''
[ειπε ο Οδυσσεας ]
.
και δειχνοντας μας το τοπιο ,τη θαλασσα ,
τα δεντρα
και τα πουλια ,τον ακουσαμε να λεει:
''να τα μοιρασεται ολα αυτα δικαια''
.
Αυτα ακουστηκαν εδω
.
.
.
ΤΟ  ΤΑΝΓΚΟ  ΤΩΝ  ΠΟΥΛΙΩΝ
.
.
...Το τανγκο των πουλιων χορεψε ο επιφανης
...ελαμνε τα κουπια του στον ουρανο το φεγγαρι
...καληνυχτα πανυμνητε των ευανθων
...στα βουνα τ'αλογα βοσκουσαν τη γαληνη
...οι ευτυχισμενοι περιφρονουν τα πλουτη
...εσυ,που ειμαι χαραξες στον αρχαιο κωδικα
...πλανευτηκες στα λαγνα λεξιλογια
τα πουλημενα αφρατα κορμια
και το πληρωμενο γελιο
γυμνες περισπωμενες στα κρεβατια
ευηχος συναυλισμος στον βαθυ κολπισκο
γιατι να μεινεις εγκλειστη
στο ψεμα που'πες............αποψε αρμενισες
ορθοπρωρη,στο μεσιανο καταρτι η γοργονα
τραγουδησε
και ρωτησε τ'αναπαντητα
κι αλλιμονο στους απατεωνες.....κινησες τα
ποδια σου στους ηχους [τ'ακορντεον ηχουσε]θ'ακουσεις
να ωριμαζουν τ'αχλαδια..........και το σιταρι να μεστωνει
πληθος μαρτυρων στα σκοτεινα των σπηλαιων ιστορημενοι
με φωτισματα αεικινητων περιστεριων,τα γλυπτα
στις κογχες με πετρινους λαρυγγισμους εξαγγελνουν
τα δρομολογια των μελισσων.........που θα ξαναβρεις
την ειλικρινεια των συντροφων......αγγελοι
πριν το ξημερωμα , το εκλαμπρο
.
...ειμαστε γεννητορες υψιφωνων λεξεων
...αμαρτωλοι στις εκφρασεις,εγωιστες και
...θρασεις
πατησαμε τα σταφυλια μας κι αναμειξαμε το
μουστο με το φεγγαρι
κοκκινο πανω απ'τα κρωξιματα των βατραχων
χλωμο στα μετωπα των ναυτων
Απ'τον μπερντε ο αρχων Καραγκιοζης εξαγγελει
τους δικαιους νομους των δουλων
...ραντισε με βασιλικο το αλφαβηταρι
...των αστεριων
...Εξοριστε ποιητη τι βλεπεις στα ευγενη
μεταλλα
Ζησε.
...Φτιαξε το σπιτι σου στον τοπο της ηττας σου
...γιατι το μελλον ειναι σε παρελθοντα χρονο
...επειτα και η τεχνη των συλλαβων ειναι αμετα-
δοτη
ειναι,συντροφε,τα γιωτα κυπαρισσια και τα
υψιλον καλαμιες στ'οργωμενο χωραφι, το
ομικρον η κορη και το νι πετουμενο γλαρονι
συναγωνιστη γραψε χι και καππα στα
νουφαρα των νερων
..............αλλωστε ο εγκλειστος του ηλιου
..............απελευθερος λαμπαδοδρομει
..............με χρυσα σταχυα σκορπιζει το φως
..............σε βερες αρραβωνιασμενων
.
ασπρισμενοι τρουλοι στο ασυμμετρο απειρο
με μοναξια εντοιχιστικε η μνημη του ηρωα
και μια πολη σαν αποδημο χελιδονι λιαζεται
στ'ακρογυαλι των νερων
ειπες ασυστολα ψεματα
μια θαλασσογραφια στο ανατολικο τοπιο
εκαμες τ'αδικο χωρις να το σκεφτεις
σημερα το βραδυ ελιωσε το φεγγαρι στη λιμνη
σε κοπαδι κρινων
το πλοιο απλωσε τη γαληνη φευγοντας
ειπες,απ'τη ζωη ξεχνιουνται τα ταπεινα και
μικρα
το μεγαλο Αποδειπνο του πικραμενου το βραδυ
με τη συμφωνικη των τζιτζικιων στα μπαλκονια
κι αν δεν γλυκαθηκε η ψυχη σου κι αν ανταρια-
ζμενη ειν'η ζωη σου ισως σε περιμενουν πουλια
και λουλουδια τα πρωινα και φρουτα παντοειδη
στη κιθαρα θα παιξεις τα θεωρηματα
της Γεωμετριας
τα δε απογευματα θα συλλογισθεις με μετρο και
κλιμακα μουσικη των τριακοντα αρετων
εκεινα τα συννεφα διασχισανε την αρμυρα στα
σμηνη της γαριδας
το ροδι εσπασε ροδινη την αυγη στ'ακροδακτυλα
των δεντρων.......ας ηταν η αληθεια πραγματικα
ανυπαρκτη μια εγγυμονουσα ελαφινα στην αστρο-
φεγγια ,με γλυκια ματια π'αναβει φωτια αστερι-
σμος
.
.......Αυτα τα υπουλα τεχνα-...........-πολος
.......σματα των ραδιουργων...........-δολος
...των πλαστογραφων,των γελοιων..-αληθεια
...τα κρινα..................................-βοηθεια
...σε οικους ανοχης εκπορνευεται η κορη
...με τη λαξευτη κοιλια
...αναμεσα σε μεθυσμενους κι εμπορους
ξεγενναει τις αμετροεπειες που της εσπειραν
επωνυμοι πορνοι
πορνη διασημη της Βαβυλωνας της μεγιστης
η εκλεκτη των κοριτσιων , βασιλισσα
επταετης λογοδοτηθηκε με τον μικροτερο των
ψαριανων
στα δωδεκα εγιναν οι γαμοι
δεκαεξαετης χηρεψε η βαριομοιρη ,τωρα παλ-
λακιδα πλουσιων κι αυριο των δυστυχισμενων
αλλα,το μαντολινο στο στομα της
κι η ροδια στο μαγουλο, της πετρας η λευκο-
τητα στο δερμα, και λευκανθια στα στηθια
παρθενα των ιδεων κι αγνο κρινολουλουδο
τα ταπεινα του αγρου δεν υφαινουν
και στον αερα τα ελαχιστα δεν σπερνουν μητε
θεριζουν , και συ
............ακους, και συ τι εκανες δυστυχι-
......σμενε να καταδικαστεις στη κολαση;
.
.
.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου