I Am a Greek European Worldwidel Man-Now!- www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

I Am a Greek European Worldwide Man-Now!-

www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

14-LITTERATURE - ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ- ΚΕΙΜΕΝΑ- TEXTS-Χ.Ν.ΚΟΥΒΕΛΗΣ-C.N.COUVELIS-ΜΕΡΟΣ 14- PART 14

.
.
LITTERATURE - ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-
ΚΕΙΜΕΝΑ- TEXTS-Χ.Ν.ΚΟΥΒΕΛΗΣ-C.N.COUVELIS
.
ΜΕΡΟΣ 14
PART 14
.
.

Το καικι-Αστακος-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis  

ήμερολογιο Οδυσσεα-χ.ν.κουβελης

- πιάσαμε πορτο, οι ναύτες βγήκανε στη πόλη, τους έδωσα διαταγές, δεν θέλω μπλεξίματα,
παντός είδους, καυγάδες, μαχαιρώματα, με τις γυναίκες, ημουνα αυστηρός, σε κάποιους,
το είδα, τους κακοφάνηκε, αλλά δεν τόλμησαν να το δείξουν, μ'αυτους πρέπει να προσέχω,
απ'την αρχή δεν μου άρεσαν, φλύαροι, κομπαστες, ματαιοδοξοι, εγωιστές,άπληστοι, θα
έβρισκα μια ευκαιρία να τους παρατησω            
-τελικά  βρήκα την ευκαιρία,πλήρωσα καλά τις αρχές και τους κρατησαν,ετσι τους παράτησα,
και δεν λυπάμαι καθόλου γι'αυτο, η' αυτοί η' εγω
.
.
.


XVII Minimalistika-2μ χ 3μ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΟΙ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΔΙΑ/ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ κ.Κ-χ.ν.κουβελης

-ενας γνωστος του κ.Κ τον επισκεφτηκε στο σπιτι και βλεπωντας τις πολλες και
διαφορες ομπρελες τον ρωτησε :'ειστε συλλεκτης ομπρελων;','οχι 'του απαντησε
ο κ.Κ,'τοτε τι χρειαζονται' ξαναρωτησε ο επισκεπτης 'τοσες ομπρελες αφου για τη
βροχη χρειαζεται μονο μια;','δεν ειναι θεμα βροχης,αλλα θεμα στυλ'απαντησε ο κ.Κ

-'αν ο Καντ ειναι θεση και ο Χεγγελ αντιθεση,τοτε εγω ειμαι η συνθεση τους'ειπε σε
μια συζητηση ο κ.Κ

-καποιος ρωτησε τον κ.Κ ποια ειναι η γνωμη του για την ποιηση,'οχι καλη'απαντησε
'η' αδιαφορει για τον πραγματικο κοσμο η' ψευδεται,παραδειγμα,οι παπαρουνες ειναι
ανεστραμενες κοκκινες ομπρελες,πιθανον καλος στιχος ,αλλα ανοητος '

-ο κ.Κ αγοραζε συνεχως βιβλια Ιστοριας,τα οποια ομως συνειδητα δεν διαβαζε,'για να
εχω τη δικη μου αποψη' ελεγε
.
.
.


 in Absolute Contrast-χ.ν.κουβελης c. n. couvelis


αρχαια κορη 670 Αθηνα


T.S.Eliot-poet-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης


Ezra Pound-poet-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης


T.S.Eliot and Ezra Pound-poets-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Παρα/χαραξεις Πραγματικου-χ.ν.κουβελης c. n. couvelis

-η σύμπτωση νερού αέρα, η θάλασσα

-'η αρχαία κόρη', την εβλεπε, ευπεπλος, κόμη βοστρυχωτη, στεφάνι με αν θέμια, ελικες
κι άνθη λωτου στα μαλλιά,1886, 34 χρόνια μετα τη πυρπόληση της Αθήνας το 480 π. Χ
από τους Περσες, τότε στη πυρκαγιά της Σμύρνης το 22,Κατινακι,τη φώναζε η μάνα της,
ο πατερας κοιτούσε στη κορνίζα τη φωτογραφία της, 'ηταν 20 χρονων', μέσα σε λάκκους
την έκρυψαν οι δικοί μας μαζί με τις άλλες,κόρη αριθμος 670 στο μουσείο

 -London, May 16th,1914,11h at morning, ο 26 αμερικανός T. S. Eliot υπάλληλος της
τράπεζας Lloyds συζητά στο Cafe Thomas Becket με τον επίσης αμερικανο Ezra Pound,
ποιητη, 29 χρόνων, Some other faculty than the intellect is necessary for the apprehension
of reality . Φυσικά, έχει δίκιο ο Henri Bergson, λέει ο Pound,και η ποιηση είναι μια τέτοια
ικανότητα απαραιτητη για την κατανόηση τής πραγματικότητας, του έδειξε τις αλλαγές στη
μορφη που έκανε στην Έρημη Χώρα, η Waste Land, είπε, πρέπει το 1922 να είναι
intelligence revolutionary,κι ας κριθεί ως λεκτικό παιχνίδι,φοβάμαι, αντέδρασε ο T.S.Eliot
μήπως μετά από αυτή δεν έχω τίποτα να γράψω,πάντα θα υπαρχει κάτι για να γραφτεί,
γέλασε ο Ezra Pound, ακούστηκε η σειρήνα ενος police patrol, διαπεραστικη, the time is
now,συνεχισε, δολοφονήθηκε στον καθεδρικό ναο του Canterbury ο archbishop Thomas
Becket, the time is 29 December 1170, οι εφημερίδες του Λονδίνου στα πρωτοσέλιδα τους
γράψουν Murder in the Cathedral,April is the cruellest month,σχολιασε ο T. S. Eliot και
συνέχισε ρωτώντας,But who is that on the other side of you? στον στιχο 365
.
.
.




Karl  Popper-philosopher-The Three Open Portraits of Philosopher Karl Popper
-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Η ΑΝΟΙΧΤΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ KARL POPPER
-AND KARL POPPER'S 8 OPEN LOGOI-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

ο φιλοσοφος Karl Popper στις 18 Μαιου του 1949  στο London School of Economics
τελειωντας το μαθημα-κριτικη στον Πλατωνα ,στον Marx και στον Hegel κατεληγε:
επιγραμματικα τονιζω ο Πλατωνας στη 'Πολιτεια' ειναι ο πρωτος εισηγητης του ολοκλη-
ρωτισμου,ο Marx με την εμμονη του στον ιστορικο ντετερμινισμο ειναι ο προφητης
του σοβιετικου καθεστωτος,και ο Hegel δεν ειναι τιποτα αλλα παρα ενας μισθωτος
φιλοσοφος-προπαγανδιστης υποτακτικος του Πρωσικου Κρατους,
επαναλαμβανω,πως καθε κλειστη κοινωνια βασιζεται σε μαγικο-θρησκευτικες αντιληψεις,
σε εθνικοφυλετικες ιδεοληψιες και ταμπου,και δεν στηριζεται στην επιστημη και στην
ορθολογιστικη κριτικη της,αλλα ειναι ακρως συντηρητικη και εξουσιαστικη,απομονωντας
κι εξαλειφοντας το ατομο,
ενω η ανοιχτη κοινωνια  στηριζεται στο ατομο και το αναδεικνυει ελευθερο να επιλεξει
την κοινωνια του και τους νομους που θα τον κυβερνησουν,βρισκεται συνεχεια σε 'φιλος-
νεικος' συνεργασια με τους αλλους,κι ετσι αναπτυσσεται σε ανωτερη πολιτισμενη κοινω-
νια,με δημοκρατια,ισοτητα και πιστη στη λογικη.
ενας νεαρος φοιτητης σηκωθηκε και ζητησε το λογο:
κυριε καθηγητα,συμφωνα με την Αρχη της Διαψευσιμοτητας που πρεσβευεται,μια θεωρια,
τοτε και μονον τοτε,ειναι επιστημονικη οταν μπορει να διαψευστει.Επομενως και η δικη
σας θεωρια μπορει να διαψευστει.
ο φιλοσοφος Karl Popper δυσαρεστηθηκε ακουγωντας την δηλωση του νεαρου φοιτητη,
και  συγκρατωντας το θυμο του του απαντησε με φανερη ειρωνια:
νεαρε μου ελπιζω να ειστε εσεις ο πρωτος που θα βρειτε το λευκο κορακι στη θεωρια μου.

Σημειωση:ο νεαρος φοιτητης ηταν ουγγρος απο την Βουδαπεστη κι ονομαζονταν György
[George]Soros,19 χρονων
.
.
KARL POPPER'S 8 OPEN LOGOI-translation c.n.couvelis μεταφραση χ.ν.κουβελης

In so far as a scientific statement speaks about reality, it must be falsifiable; and in
so far as it is not falsifiable, it does not speak about reality.
[στο βαθμο που μια επιστημονικη προταση μιλα για την πραγματικοτητα,πρεπει να
ειναι λανθασμενη,και στο βαθμο που δεν ειναι λανθασμενη δεν μιλα για την πραγμα-
τικοτητα]

Whenever a theory appears to you as the only possible one, take this as a sign that you
have neither understood the theory nor the problem which it was intended to solve.
[οποτεδηποτε μια θεωρια σου φανεται η μονη δυνατη,παρε το σαν ενα σημαδι οτι
ουτε εχεις  καταλαβει τη θεωρια ουτε το προβλημα το οποιο προτιθεται να λυσει]

Science may be described as the art of systematic over-simplification.
[η επιστημη μπορει να περιγραφει σαν η τεχνη της συστηματικης υπερ-απλουστευσης]

Our knowledge can only be finite, while our ignorance must necessarily be infinite.
[η γνωση μας μπορει μπορει να ειναι μονο πεπερασμενη,ενω η αγνοια μας πρεπει απα-
ραιτητα να ειναι απεριοριστη]

Science must begin with myths, and with the criticism of myths.
[η επιστημη πρεπει να αρχιζει με μυθους ,και με τη κριτικη των μυθων]

Good tests kill flawed theories; we remain alive to guess again.
[οι ορθες δοκιμες σκοτωνουν τις λανθασμενες θεωριες,αλλα εμεις παραμενουμε
ζωντανοι να υποθεσουμε ξανα]

No rational argument will have a rational effect on a man who does not want to adopt
a rational attitude.
[κανενα λογικο επιχειρημα δεν θα εχει μια λογικη επιδραση σε εναν ανθρωπο ο οποιος
δεν θελει να υιοθετισει μια λογικη σταση]

There is no history of mankind, there are only many histories of all kinds of aspects of
human life. And one of these is the history of political power. This is elevated into the
history of the world.
[δεν υπαρχει καμια ιστορια της ανθρωποτητας,υπαρχουν μονο πολλες ιστοριες ολων
των ειδων των αποψεων της ανθρωπινης ζωης.Και μια απο αυτες ειναι η ιστορια της πο-
λιτικης δυναμης.Αυτη ειναι υπερυψωμενη στην ιστορια του κοσμου]
.
.
.


The σχιζειν double portrait of a woman-c. n. couvelis χ.ν.κουβελης
             
(Ανθρωπινα Εσωτερικα) The Double Case of - χ.ν.κουβελης

ειχε απορροφηθεί ξεφυλλιζοντας το περιοδικό, τότε τους είδε, απέναντι της, ο άντρας
φορούσε σκούρο κουστούμι, η γυναίκα ένα κόκκινο φόρεμα, του είπε 'αυτή η σελίδα της παρτιτούρας με δυσκολεύει στο πιανο', ο άλλος δεν την άκουσε, 'όλη τη νυχτα' συνεχισε
 'έκανα δοκιμές δακτυλοθεσιας', είχε πανσέληνο, η γάτα έπαιζε με τη σκιά της, ένα πουλί
γύρισε στον ύπνο του, ανάλαφρο αεράκι της δρόσιζε το πρόσωπο, εκείνος κοιμόνταν, δεν ανταλλάξανε καμία λέξη,γύρισε το κεφαλι και τον κοιταξε, πόσο ευάλωτος ήταν, του έδειξε
στο περιοδικό ένα φόρεμα, 'σου αρέσει;' ρώτησε, κούνησε το  κεφαλι, 'τα ρουχα είναι οι μεταμφιέσεις μας' της είπε, 'οι φυλακες μας, η' η πανοπλία μας να αντιμετωπίσουμε τους
αλλους', 'μάλλον υπερβαλεις' αντέδρασε εκεινη, της απάντησε, αλλά δεν άκουσε τι της
είπε,για περίπου δέκα λεπτά, μετρησε, δεν μιλούσαν, εκείνη ξεφυλλιζε το περιοδικό, 'να
εδώ γράφει για το κοντσερτο, θέλεις να σου διαβάσω τη κριτική;', δεν απάντησε, εκείνη
άρχισε να διαβάζει, εκείνος σηκώθηκε να φύγει, εκείνη δεν σταμάτησε να διαβάζει,όταν
τελείωσε το ξαναδιάβασε από μέσα της, το φεγγάρι είχε μετακινηθεί στον ουρανό,
δεν ένιωθε ύπνο, δοκίμασε τρεις διαφορετικές δακτυλοθεσιες, ο άντρας κοιμόνταν,το
κουστουμι του ριγμένο στη πολυθρόνα, σαν το αποξηραμενο δέρμα ενος υπερφυσικου
όντος και δίπλα του το κοκκινο φουστάνι της, έδειχνε ανοιχτή τη πληγή του,''η σελίδα
αυτή'σκέφτηκε 'εχει σχέση με το κόκκινο χρώμα, ένα τεράστιο απεραντο κόκκινο χρωμα',
δοκίμασε τη δακτυλοθεσια 'αυτη ταιριαζει', το φεγγάρι γλυστρισε στο λαιμό της, την πίεσε
το φως του, ένιωσε να τυφλώνεται και να πνίγεται, σκέφτηκε να τον φωναξει να τον
ξυπνήσει, μετάνιωσε 'οχι, είναι πολύ ευκολότερο να' ναι κοιμισμενος', 'έχεις δίκιο δεν
είναι εύκολη σελιδα' ακουσε τον άντρα να λέει στη γυναίκα, εκείνη χαμογέλασε, 'τώρα
πια δεν έχει καμια σημασία' του απάντησε και συνέχισε να ξεφυλλιζει το περιοδικο
.
.
.


Ελένη-χ. ν. κουβελης c.n.couvelis

η φωτογραφία 'εδω φαίνομαι καλυτερα' είναι στις Αμυκλαις, έξω οι πορτοκαλιές άνθισαν,
'αδύνατη η αληθεια' η φωνη της σοβαρή,'είχαμε μια χήνα και ένα κυκνο,στην Φιλονοη άρεσε
ο κύκνος, τον τάιζε σπορους'παντρευτηκε κάποιον Προθοο από την Αιτωλια, 'το ονομα μου
είναι από το γελάν, το γ παραποίηση του δίγαμμα F',ενα αηδονι ακούστηκε στις καλαμιές
του Ευρωτα,' γεννηθηκα με προσωπιδα η' προσαψιδα'από εφτά χρόνων αφιερωμένη στην
Αρτέμιδα, τότε την είδε ο Θησέας,το επιβεβαίωσε,στη Τροία είναι η φωτογραφία
.
.
.


Maurice Merleau-Ponty-philosopher-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Maurice Merleau-Ponty-philosopher-19 Logoi-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

-η γλωσσα ειναι τα παντα
-οι επαναστασεις ειναι αληθεις σαν κινηματα και ψευδεις σαν καθεστωτα
-το σωμα ειναι το δικο μας μεσο να'μαστε στον κοσμο
-δεν γνωριζουμε διαμεσου της νοησης μας αλλα διαμεσου της αντιληψης μας
-καθε ενας ειναι μονος,ομως κανενας δεν μπορει να κανει χωρις τους αλλους
-πρεπει να ξαναανακαλυψουμε,μετα τον φυσικο κοσμο,τον κοινωνικο κοσμο,οχι ως ενα
αντικειμενο η'  ενα αθροισμα αντικειμενων,αλλα ως ενα διαρκες πεδιο η' διασταση
της υπαρξης
-επειδη ειμαστε στο κοσμο,ειμαστε καταδικασμενοι στο νοημα
-ο ανθρωπος ειναι μεσα στον κοσμο,και μονο μεσα στον κοσμο αυτοσυνειδητοποιηται
-η γλωσσα μας υπερβαινει κι ομως μιλαμε
-η σκεψη για καποιο πραγμα ειναι συναμα αυτοσυνειδητοποιηση
-να ζητας μια εξηγηση ειναι να εξηγεις το σκοτεινο με περισσοτερο σκοτεινο
-η φιλοσοφια δεν ειναι η αντανακλαση μια προ-υπαρχουσας αληθειας,αλλα,οπως η τεχνη,
η πραξη να φερεις την αληθεια σε υπαρξη
-να δινεται με επιφυλαξεις,αυτη ειναι η ουσια της βεβαιοτητας
-το συνολικο νοημα μιας γλωσσας δεν ειναι ποτε δυνατον να μεταφρασθει σε αλλη
-η εμπειρικη γλωσσα μπορει μονο να ειναι το αποτελεσμα μιας δημιουργικης γλωσσας
-Εγω κι ο κοσμος ειμαστε ο ενας μεσα στον αλλον
-δεν εχουμε το δικαιωμα να ισοπεδωσουμε ολη την αντιληψη σ'εναν μοναδικο κοσμο
-πως μπορει η φιλοσοφια να περιορισει την ερευνα της σ'έναν μονο τομεα της πραγμα-
τικοτητας; πως μπορει αυτη να βοηθησει οντας πλουραλιστικη; πως μπορει αυτη να
βοηθησει βρισκοντας την ιδια αληθεια παντου;
-καθετι ειναι επιστημη και καθετι ειναι φιλοσοφια
.
.
.


Vladimir Jankelevitch-philosopher-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Vladimir Jankelevitch-philosopher-9 Logoi-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

-Faut-il pardonner ?
πρεπει να συγχωρουμε;

-On ne ment jamais sans le vouloir
καποιος δεν ψευδεται ποτε χωρις να το θελει

-Tout est futur, même le passé
ολα ειναι μελλον,ακομα το παρελθον

-La méconnaissance est génératrice de malentendus
η αγνοια ειναι γεννητρια παρεξηγησεων

-Le sérieux est essentiellement fragile
η σοβαροτητα  ειναι κατ'ουσιαν ευθραυστη

-Le temps est irréversible de la même manière que l'homme est libre
ο χρονος ειναι μη αντιστρεψιμος με τον ιδιο τροπο που ο ανθρωπος ειναι ελευθερος

-pourquoi ne peut-on à la fois être raisonnable et ardent ?
γιατι καποιος δεν μπορει ταυτοχρονα να ειναι λογικος και φλογερος;

-Le prisonnier n'est rien de plus qu'une plante ou un marronnier.
ο φυλακισμενος δεν ειναι τιποτα περισσοτερο  απο ενα φυτο η' ενα καστανο

-J'aime que la musique ne soit pas sourde à la chanson du vent dans la plaine, ni insensible aux parfums de la nuit.
μου αρεσει οπως η μουσικη να μην ειναι κουφη στο τραγουδι του ανεμου μεσα στη πεδια-
δα,ουτε αναισθητη στα αρωματα της νυχτας
.
.
.

Edmund Husserl-philosopher-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Edmund Husserl-philosopher-4 Logoi-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

-αντικειμενα και φαινομενα στεκουν σε αντιθεση το ενα με το αλλο
-η καθαρη φαινομενολογια απαιτει να ειναι η επιστημη του καθαρου φαινομενου
-δεν επιζητω να διδαξω,αλλα μονο να δειξω και να περιγραψω ο,τι βλεπω
-μονη της η εμπειρια δεν ειναι επιστημη
.
.
.

Amedeo Modigliani-Jeanne Hebuterne with hat and necklace,1917

 The Fall of Jeanne Hebuterne on Amedeo Modigliani-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

25 Ιανουαριου 1920,ωρα 9 και 10,πρωι,μια μερα μετα,η' μετα μια απειροτητα χρονου,
η',ισως,ακριβως,μια στιγμη,τωρα,ο Modi ηταν,ειναι,μετα,απο δω απ'τον πεμπτο οροφο
νιωθεις σαν πουλι να πεταξεις,η' σαν πετρα να πεσεις,να πεσεις,αυτο,επειτα τιποτα,η' τα
παντα,μια κλιση αργη αργη και τελος,επεσε,η  Jeanne Hébuterne του Amedeo Modigliani,
ειναι μεθυστακας,ακολαστος,τρελος,θα σε καταστρεψει,της ελεγαν,ηταν γλυκος ,τρυφερος
ο Modi της,βλεπει,κατω,ενα παιδι σ'ενα κιτρινο ποδηλατο,δεν ανησυχει στο μελλον ειναι,ολα,
φανταζεται,μπορει να συμβουν στο μελλον,ασυναισθητα εχει το χερι της στη κοιλια,δεν
πρεπει να δισταζει,μαζυ στον Modi,σηκωνει το ποδι,στον αερα το σωμα,πεφτει στη γαληνη,
σαν πετρα και δεν την ταραζει
.
.
.



Ivo Malec-music compositor-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

voice reflects music-ART INSTALLATION-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

η  αιθουσα ειναι κανονικο εξαγωνο,οι εξι πλευρες της ειναι καλυμενες με καθρεφτες και το
δαπεδο ειναι με κανονικα εξαγωνα ασπρομαυρα πλακακια,στο  κεντρο της βρισκονται
ακινητες τρεις γυναικες τραγουδιστριες ,σοπρανο,αλτο,και κοντραλτο,οι οποιες σχηματιζουν
ισοπλευρο τριγωνο,η σοπρανο φοραει μαυρο μακρυ φορεμα,η αλτο κοκκινο,και η κοντραλτο
ασπρο,το μουσικο εργο αρχιζει με 5 λεπτα απολυτη σιωπη,μετα ακουγονται οι αναπνοες
των τραγουδιστριων,η σοπρανο επαναλαμβανει μια νοτα,την ακολουθει η αλτο,επειτα
η κοντραλτο,με διαφορους μουσικους τροπους,οι φωνες ηχογραφουνται,επεξεργαντονται και
αναπαραγονται απο εξι ηχεια στους εξι καθρεφτες συνεχως επικαλυπτομενες,μετα ακουγονται
οι αναπνοες των τραγουδιστριων, το μουσικο εργο  τελειωνει με 5 λεπτα απολυτη σιωπη    
.
.
.


Countess Giulietta Guicciardi

Beethoven Piano Sonata No. 14 Moonlight - Adagio sostenuto-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

η Piano Sonata No. 14 Moonlight - Adagio sostenuto του Beethoven του εξασκουσε
τεραστια ελξη,καθονταν ωρες στο πιανο και επαιζε, first movement, σε C♯ minor, στο
αριστερο χερι μια οκταβα και μια triplet figuration στο δεξι,ειχε ανοιχτο το παραθυρο
και το φως του φεγγαριου ησυχα ξαπλωνε πανω στα πληκτρα του πιανου,Quasi una
fantasia,κοιταξε τη μινιατουρα της Countess Giulietta Guicciardi.μια ομορφη κοπελα
20 χρονων το 1802,τοτε της αφιερωσε τη σονατα,διαβασε το γραμμα που της εστειλε
στις 6 Ιουλιου του 1801,αγγελε μου,ολοκληρη δικη μου ολοκληρος δικος σου,κοιταξε την
ηρεμια της φυσης,ο ερωτας τα θελει ολα,η καρδια μου ειναι γεματη απο παρα πολλα
πραγματα που θελω να σου πω,υπαρχουν στιγμες που αισθανομαι πως τα λογια ειναι
χωρις δυναμη,εισαι ο θησαυρος μου,ολα εισαι εσυ,τοποθετησε το δεξι και αριστερο χερι
πανω στο πιανο,στα πληκτρα του το φως του φεγγαριου,κι επαιξε,η ζωη μου ειναι καπως
πιο ευχαριστη,βγαινω εξω κι ειμαι παλι μ'ανθρωπους,δεν μπορεις να νιωσεις ποσο ερημη
ποσο καταθλιπτικη ηταν η ζωη μου τα τελευταια δυο χρονια,εγραψε στο γραμμα της 16
Νοεμβριου του 1801 στον φιλο του Franz Gerhard Wegeler.diese Veränderung hat ein
liebes zauberisches Mädchen hervorgebracht, die mich liebt, und die ich liebe,αυτη η
αλλαγη οφειλεται σ'ενα γλυκο,γοητευτικο κοριτσι,που μ'αγαπα και τ'αγαπω,στο δεξι χερι
η triplet figuration,es sind seit 2 Jahren wieder einige seelige Augenblicke,μετα απο δυο
χρονια απολαμβανω καποιες στιγμες ευτυχιας, επαιζε pianissimo πολυ ησυχα,και μετα
mezzo forte ηπια ηχηρα, τοτε για πρωτη φορα αισθανθηκε πως δεν ακουγε,για λιγα
δευτερολεπτα ηταν τελειως κουφος,υστερα επανηλθε η ακοη του,επανελαβε το μερος,
τωρα ακουγε πολυ καθαρα,μεχρι και το ανεπαισθητο συρσιμο του φεγγαριου στον ουρα-
νο,ξαναπαιξε,αν και περασμενη η νυχτα,ολη τη σονατα απ'την αρχη,ενιωσε,φαντασθηκε,
Quasi una fantasia,πως ειχε χασει την ακοη του και δεν ακουγε τιποτα,πως πραγματικα
δεν ακουγε,κι οι ηχοι ηταν τωρα στο μυαλο του μεσα,pianissimo πολυ ησυχα και μετα
mezzo forte ηπια ηχηρα,η Giulietta στις 14 Νοεμβριου του 1803 ειχε παντρευτει τον Count
von Gallenberg εναν ερασιτεχνη συνθετη,
σκεφτηκε να αναβαλει τη συναυλια,να προβαλει καποια ξαφνικη αδιαθεσια,ενα κρυωμα
η' μια πολυ σοβαρη υπερκοπωση των δαχτυλων
τελικα η συναυλια δοθηκε στις 4 Ιουνιου του 2017,η αιθουσα ηταν καταμεστη απο κοσμο,
καθησε στο πιανο κι επαιζε το κοντσερτο,first movement, σε C♯ minor, στο αριστερο χερι
μια οκταβα και μια triplet figuration στο δεξι,pianissimo πολυ ησυχα και μετα mezzo forte
ηπια ηχηρα,ηξερε πως δεν ακουγε τιποτα
.
.
.

Meta Text on Picasso-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

ΥΠΕΡΤΟΝΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ-χ.ν.κουβελης
REAL'S HYPERTONISMOI-c.n.couvelis

ότι βλέπω δεν είναι πραγματικό, η παράδοξη δόμηση του πραγματικου, ότι αισθάνομαι είναι συνείδηση του κόσμου, έχει δίκιο ο Καρτέσιος η' ο Χουσερλ διαμέσου Κάντ; επιβάλω τον κοσμο
η' μου επιβάλλεται, γιατί επιλέγω την διαψευσιμοτητα; αδύνατος ο κόσμος χωρίς τη γλώσσα,ότι βλέπω δεν είναι το πραγματικό
.
.
.

Κλυταιμνηστρα-χ. ν. κουβελης c.n.couvelis

πριν δύο μέρες επιστρεψανε από την Αυλίδα, καμιά ανησυχία, όλο το σκηνικό τέλειο,σχεδιο
του Καλχα, ο όχλος πιστεύει τέτοια, κανένας από τους Αχαιούς δεν θα αμφισβητήσει την
κυριαρχία του Αγαμέμνωνα, ούτε κι ο Αχιλλέας, δεν νιώθει ζήλια, πάντα, από μικρή, η Ελένη
ήθελε να επιδεικνύεται, κι αυτή ήταν πολύ όμορφη, αλλά είχε επίγνωση της ανθρώπινης μάταιοτητας, το καλλος ταχέως παρέρχεται, βέβαια, δεν συμφώνησε, κι είναι πολύ θυμωμένη,
με τη φυγαδευση της Ιφιγένειας,κι ας την διαβεβαίωσαν πως είναι σώα και αβλαβής, της λείπει,
ήταν πολύ διαφορετικη από την Ηλέκτρα, γλυκιά τρυφερή, η Ηλέκτρα είναι σκληρή, τη φοβάται,
τις νύχτες την παραμονεύει, ξέρει πως δεν κοιμάται,όσο και να φυλαγονται με τον Αιγισθο
κάποια μέρα θα τους αποκαλύψει, έχει βάλει λόγια και στον μικρό, τον Ορέστη,σίγουρα τον
ποτιζει φαρμάκι, η μάνα είναι στο κρεβάτι μ'αλλον άντρα από τον πατέρα, ντροπή, το είπε στον Αιγισθο, εκείνος γέλασε, παιδί είναι θα του περάσει, ήθελε να του πει για το ονειρο, δίσταζε,
ο Ορεστης την τυλίγει μ'ενα μαύρο ρούχο κι όλο το σφίγγει, πόσο το σφίγγει δυνατά, θα με
πνίξεις, ουρλιάζει, κι εκεί ξυπνάει, την ακούει, περπατάει στο δωματιο, πέρα δώθε πέρα δώθε,
όλη τη νύχτα, Ηλέκτρα, κοιμησου, της φωνάζει, ησύχασε, την ακούει να κλαίει,τη βρίσκει στο δωματιο, σ'ενα εκτυφλωτικό φως μπροστα στο καθρέφτη, φοράει μια αποτρόπαια θεατρική
μάσκα, Ηλέκτρα τι κάνεις; της φωνάζει,το φονικό σου παίζω μάνα,μη με ρωτάς γιατί, πρέπει,
δεν θέλω, είμαι ένα άβουλοι όργανο,εκείνο το βράδυ τη πήρε στο κρεβάτι της και κοιμηθηκε
εκει
.
.
.


Victor Jara-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

VICTOR JARA HASTA LA VICTORIA-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Yo nací en el sur de Chile, en la provincia de Ñuble, es una provincia muy lluviosa y también
sacudida por terremotos. Mis padres eran inquilinos de un fundo y mi madre fue la que me
estimuló en la música porque ella cantaba, en la casa siempre había una guitarra.

γεννηθηκα στη νοτια Χιλη,στην επαρχια Nuble,αυτη ειναι μια επαρχια πολυ βροχερη κι ακομα
συγκλονιζεται απο σεισμους.Οι γονεις μου ηταν ενοικιαστες σ'ενα αγροκτημα και η μητερα
μου μ'ενθαρρυνε στη μουσικη γιατι τραγουδουσε,στο σπιτι παντοτε υπηρχε μια κιθαρα
[μεταφραση χ.ν.κουβελης]

Χρονικο του Μαρτυριου:
στις 11 Σεπτεμβριου του 1973 εγινε στη Χιλη το πραξικοπημα του στρατηγου Augusto Pinochet
εναντια του προεδρου  Salvador Allende,την επομενη,12 Σεπτεμβριου,το πρωι συνεληφθει στο
Universidad Técnica del Estado ο Victor Jara μαζι με αλλους καθηγητες και φοιτητες,μεταφερ-
θηκε και κλειστηκε με εκαντονταδες αλλους στο παλιο Estadio Chile,που η χουντα ειχε μετα-
τρεψει σε στρατοπεδο πολιτικων κρατουμενων,εκει κρατηθηκε 4 μερες και βασανισθηκε
απανθρωπα,με αναμενα τσιγαρα που τα εσβηναν στο κορμι του,με σπασιμο των δαχτυλων,με
εικονικες εκτελεσεις,στις 16 Σεπτεμβριου τον πυροβολησαν στο κεφαλι και τον σκοτωσαν,ακο-
μη του εριξαν 44 σφαιρες στο σωμα, τον πεταξαν σε κατι θαμνους κοντα στο Cementerio
Metropolitano διπλα στις σιδηροδρομικες γραμμες του Carretera 5 Sur,το πτωμα του βρηκαν
στις 19 Σεπτεμβριου καποιοι υπαλληλοι και στο νεκροτομειο που μεταφερθηκε ηταν εκτεθει-
μενο μετα τα γραμματα NN [Nomen nescio λατινικα,Ningún Nombre ισπανικα]Αγνωστου
Ονοματος,αναγνωρισθηκε απο την συζυγο του Joan Turner,ηταν 40 χρονων

2 ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ VICTOR JARA
Somos cinco mil
[το εγραψε οταν ηταν κρατουμενος στο Estadio Chile ,η τελευταια του μαρτυρια]

Somos cinco mil
en esta pequeña parte de la ciudad.
Somos cinco mil
¿Cuántos seremos en total
en las ciudades y en todo el país?
Solo aquí
diez mil manos siembran
y hacen andar las fábricas.
¡Cuánta humanidad
con hambre, frío, pánico, dolor,
presión moral, terror y locura!

[μεταφραση χ.ν.κουβελης]

ειμαστε πεντε χιλιαδες
σ'αυτο το μικρο μερος της πολης
ειμαστε πεντε χιλιαδες
¿ποσοι θα 'μαστε συνολικα
στις πολεις και σ'ολη τη χωρα?
μονο εδω
δεκα χιλιαδες χερια σπερνουν
και κανουν να δουλευουν τα εργοστασια
¡ποση ανθρωποτητα
με πεινα,κρυο,πανικο,πονο,
ηθικη πιεση,τρομο και τρελα!


MANIFIESTO

Yo no canto por cantar
ni por tener buena voz
canto porque la guitarra
tiene sentido y razon,
tiene corazon de tierra
y alas de palomita,
es como el agua bendita
santigua glorias y penas,
aqui se encajo mi canto
como dijera Violeta
guitarra trabajadora
con olor a primavera.
Que no es guitarra de ricos
ni cosa que se parezca
mi canto es de los andamios
para alcanzar las estrellas,
que el canto tiene sentido
cuando palpita en las venas
del que morira cantando
las verdades verdaderas,
no las lisonjas fugaces
ni las famas extranjeras
sino el canto de una alondra
hasta el fondo de la tierra.
Ahi donde llega todo
y donde todo comienza
canto que ha sido valiente
siempre sera cancion nueva.

[μεταφραση χ.ν.κουβελης]

εγω δεν τραγουδω για να τραγουδω
ουτε γιατι εχω ωραια φωνη
τραγουδω γιατι η κιθαρα
εχει αισθημα και λογο,
εχει καρδια γης
και φτερα μικρης περιστερας,
ειναι οπως νερο ευλογημενο
αγιασμενο δοξες και μοχθους
εδω αρμοζει το τραγουδι μου
οπως εχει πει η Βιολετσ
κιθαρα εργατικη
μ'αρωμα ανοιξης,
αυτη δεν ειναι κιθαρα των πλουσιων
ουτε κατι που υποκρινεται
το τραγουδι μου ειναι σκαλωσιες
για ν'ανεβει στ'άστρα,
αυτο το τραγουδι εχει αισθημα
οταν παλλει στις φλεβες
αυτο που θα πεθανει τραγουδωντας
τις πιο αληθινες αληθειες,
οχι τις εφημερες κολακειες
ουτε τις παραξενες φημες
εκτος το τραγουδι ενος κορυδαλλου
ως το βαθος της γης
εκει οπου φθανουν ολα
κι οπου ολα αρχιζουν
τραγουδι που υπηρξε γενναιο
παντοτε θα'ναι τραγουδι νεο
.
.
.
.

The Detective Nick Carter


The Detective Lemmy Caution


Eddie Constantine like Detective Lemmy Caution-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

The Nick Carter and Lemmy Caution 's Mysterious Detective Case-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

τον ειδε στο βαθοςτου μπαρ, στο μισοσκοταδο ,'είστε ο Carter?Nick Carter? ',' yes I'm the Nick Carter'απαντησε κοφτα ο άντρας,'Caution. Lemmy Caution'συστήθηκε και κάθισε, από το παράθυρο εβλεπε φωτισμένο το Empire State Building 'whisky?', 'yes. But double ' απαντησε ο Caution', ειδε το περιοδικό στο τραπέζι, 'διαβάζετε το Paper Mysterious Magazine?' τον ρώτησε, 'έχω τη περιέργεια
να δω σε τι διαφέρει μια real adventure από μια fictious adventure', σερβεριστηκαν τα ουίσκι, 'the case is very serious, γι' αυτο σας καλεσα', κοίταξε έξω από το παράθυρο τη nightly New York, 'απο τον number of lights σ' ενα building 'συνεχισε'μπορει να εικασω μια mysterious case, επίσης από τ
ην combination five cities, par example, New York, London, Paris, Rio Janeiro,Berlin, Tokyo, and five mens' του έδωσε το paper, 'να,εδω ειναι τα στοιχεία τους, μια μυστήρια κι επικίνδυνη σχέση
τους συνδέει, πρέπει να την αποκαλύψουμε και να την απενεργοποιησουμε'τον κοίταξε, 'you are younger, I' m a old year man,χρειαζεται σ'αυτες τις case strong fistfights, speedy cars, correctly gunshots', 'and femme fatal' συμπλήρωσε ο Caution, 'very justly, I know well' αντέδρασε ο Nick Carter και συνεχισε 'σε δύο ώρες πετάς για το Λονδίνο, ασχολεισε με τον guilty man μας,για κάθε man μια μέρα μόνο, αυτό για κάθε πόλη,την πεμπτη μέρα return in New York City, we shall have
a meeting, ολα τα events θα ομαδοποιηθουν και θα επεξεργασθουν, the hour is midnight justly'σηκωθηκε'here is the air ticket for London in 2:15 flight', ο Lemmy Caution είδε τη ψηλή φιγούρα του Nick Carter να είναι disappeared in sundown and fume, στο Λονδίνο δύο black
autocars τον κυνηγησαν κατά μήκους του Τάμεση,τους άφησε να τον πλησιάσουν και καθώς πέρασαν μπροστά του και συγκλιναν επιτάχυνε πέρασε αναμεσα τους άκουσε ένα πολύ δυνατό
κρότο και στο καθρέφτη είδε τη σφοδρή σύγκρουση τους, να σηκώνονται στο αέρα να περιστρεφονται και να πέφτουν plaff στα παγωμένα νερά του Τάμεση,in Paris a man was deafshotdead in Casino's toilets,στο Βερολίνο σ'ενα cabaret στην Alexander Platz μια γυναίκα
τον πλησίασε,εξασκωντας τη γοητεία της προσπαθησε να τον παρασύρει,' Meine Frau your
charm is a gun, but I prefer the myself to handle the shots',της ψιθύρισε με νόημα στ'αυτι,
η γυναίκα γέλασε, του είπε πως είναι ερωμένη του man at Berlin,το hotel εβλεπε στη φωτισμένη Πύλη του Βραδεμβουργου,στο Rio Janeiro ανατιναχθηκε η Porsche του, ευτυχώς γλυτωσε με
μερικά ασήμαντα καψιματα στο πρόσωπο, στο Tokyo τον παρέσυραν σ'ενα labyrinth building,
and in time justly ηταν στο rendez vous με τον Nick Carter, εβλεπε το φωτισμενο Empire State Building απο το παραθυρο, the different combination of lights is a different history, σκεφτηκε, 'whisky?' 'yes. But double', ' I want pure real events, not fictious events' του ειπε ο Nick Carter,σερβεριστηκαν τα whiskies, για μια ώρα και, ο Lemmy Caution του αφηγηθηκε the 5 adventures in the 5 megacities, ο famous detective Nick Carter τον ακουγε με very strictly attention,όταν ended ο Lemmy Caution his talking του είπε, 'everyone adventure in everyone
cities muy be a absolutely Independent case, και ν' αποτελούν 5 διαφορετικές ιστορίες,
η' να συνδιαζονται με όλους τις δυνατούς τροπους' έβγαλε ένα white paper και του σχεδιασε:
N for New York, L for London, P for Paris, J for Janeiro, T for Tokyo,'τοτε έχουμε τις έξεις combinations:ανά 2,,NL, NP, NB, NT- ανά 3,NLP-NLB-NLT-ανα 4,NLPB-NLPT- και τέλος ανά
5 NLPBT, in total 10,everyone has her difficulties,someones are paradoxals, others near the reality, others are completely fiction, pure Litterature', 'off course' αντέδρασε ο Lemmy Caution 'αφού the adventure at New York city is not still evened', 'all right 'απαντησε αινιγματικά ο Nick Carter,' but
the New York Adventure is this adventure justly now', 'What does this mean?', 'this is meaning, we shall create the mysterious case for to give the solution', 'something same like in Litterature' ειπε ο Lemmy Caution, 'justly, correctly' επιβεβαιωσε ο Nick Carter, και σηκώθηκε, 'the time is justly midnight'
.
.
.

Εκφανσεις-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΌΓΙΟ ΕΝΟΣ ΑΝΙΔΕΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ-χ.ν.κουβελης
(Απόσπασματα)

-09:08 Georges Bizet Allegro vicissimo, αυτό μέσα σε εκπυρσοκροτησεις ηληθιοτητων
- το αντιστρέφει πράσινα φύλλα περιστρεφοντας φως
- επίτηδες η δικαιοσύνη έχει το 'δι', διαιρώ ισοτιμα
-δεν τον ενδιαφέρει η ποιητικη των εκφράσεων αλλά η απολυτη κυριολεξία τους, ξέροντας
πως αυτό είναι αδύνατον
- (σχεδιαζοντας να μεταφράσει τις Χοηφορες του Αισχύλου)
πῶς εὔφρον᾽ εἴπω, πῶς κατεύξομαι πατρί;
πότερα λέγουσα παρὰ φίλης φίλῳ φέρειν
γυναικὸς ἀνδρί, τῆς ἐμῆς μητρὸς πάρα; 90
πως με καθαρό μυαλό να πω , πως ν'απευθυνθω στον πατέρα;
τι απ'αυτα να πω, δωρα πως φέρνω από αγαπημένη γυναίκα
στον αγαπημενο αντρα, απο τη δική μου μητέρα;
(σ'αδειο αρχαιο θεατρο η Ηλέκτρα,αυστηρή, αμίλητη, το φως του φεγγαριου έκοβε σαν
μαχαιρι φέτες το ορθιο κορμί της, 'δεν με νοιάζει αν ξημερωσει' φωναζει 'γιατί να ξημερώσει;
 τι ωφελει;', στις Μυκήνες η μάνα αποφασισμένη ετοιμάζει το λουτρό, ο Ορεστης την
παραμονεύει έξω από την μισοκλειστη πόρτα, στον σκοτεινο διάδρομο, μια κίνηση, βίαια
η' απαλη, δεν έχει σημασία, κι ο κυκλος κλείνει, 'Μανα' ουρλιάζει'το νερό είναι καυτό, θα
καει', γιατί δεν την ακούει; πόσοι αδιαπεραστο τοίχοι ανάμεσα τους; `Ορέστη, τι περιμένεις;
η Ηλέκτρα είμαι, δεν ακούς;έχεις χρέος Ορεστη', το φεγγάρι της πληγώνει τα χερια , τα
χρωματιζει παραξενα ,'έχεις χρέος Ορεστη'επαναλαμβανει)
.
.
.


Georges Bizet Carmen2 with Celestine Galli-Marie the first Carmen 1875


L’amour est un oiseau rebelle[Habanera]
[aria απο την opera του Georges Bizet ,Carmen] and THE END
[μεταφραση χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

στη Σεβιλλη,τη χρονια του 1872,η Καρμεν μια ομορφη τσιγγανα μαζι με αλλα κοριτσια
βγαινουν απο το εργοστασιο  σιγαρετων οπου δουλευουν εργατριες,στη πλατεια της
πολης ειναι συγκεντρωμενοι στρατιωτες,μολις βλεπουν τα κοριτσια τα πλησιαζουν
και τα φλερταρουν,στην ερωτηση ποιον θα ερωτευθει η Καρμεν απαντα μ'ενα τραγουδι,
μια Χαμπανερα,χορος με ριζες απο την Χαβανα της Κουβας,τραγουδα 'ο ερωτας ειν'εν'ατιθασο
πουλι[L’amour est un oiseau rebelle],κι αναμεσα στους στρατιωτες ξεχωριζει τον Don Jose,
η Carmen του πεταει ενα κοκκινο τριανταφυλλο,εκεινος το πιανει και τρελενεται απο ερωτα
γι'αυτη

L’amour est un oiseau rebelle
Que nul ne peut apprivoiser,
Et c’est bien in vain qu’on l’appelle
S’il lui convient de refuser.

Rien n’y fait, menace ou prière.
L’un parle bien, l’autre se tait.
Et c’est l’autre que je préfère.
Il n’a rien dit mais il me plait.

L’amour! L’amour! L’amour! L’amour!

L’amour est enfant de Bohême,
Il n’a jamais jamais connu de loi.
Si tou ne m’aimes pas, je t’aime.
Si je t’aime, prends garde à toi!

Si tou ne m’aimes pas, si tou ne m’aimes pas, je t’aime,
Mais si je t’aime, si je t’aime, prends garde à toi!

L’oiseau que tu croyais surprendere
Battit d’aile et s’envola.
L’amour est loin, tu peux l’attendre.
Tu ne l’attends pas, il est là.

Tout atour de toi, vite vite,
Il vient, s’en va, puis il revient.
Tu crois le tenir, il t’evite.
Tu crois l’eviter, il te tient.

L’amour! L’amour! L’amour! L’amour!

L’amour est enfant de Bohême,
Il n’a jamais jamais connu de loi.
Si tou ne m’aimes pas, je t’aime.
Si je t’aime, prends garde à toi!


[μεταφραση χ.ν.κουβελης]

ο ερωτας ειν'εν'ατιθασο πουλι
που κανεις δεν μπορει να ημερωσει
κι ειν'αληθεια ματαιο να τον καλει
αν συμβαινει  να τ'αρνηται

τιποτα δεν πιανει,ουτ'απειλη ουτε παρακαλι
ο ενας μιλα καλα,ο αλλος σιωπα
κι ειν'ο αλλος π'εγω προτιμω
αυτος δεν εχει τιποτα να πει αλλα μ'αρεσει

ο ερωτας!ο ερωτας!ο ερωτας!ο ερωτας!

ο ερωτας ειναι παιδι τσιγγανων
που δεν εχει ποτε ποτε γνωρισει νομο,
αν εσυ δεν μ'αγαπας,εγω σ'αγαπω,
αν εγω σ'αγαπω,να φυλαγεσαι!

το πουλι π'εσυ νομισες ξαφνιαζοντας θα πιασεις
χτυπα τα φτερα και πεταγεται
ο ερωτας ειναι μακρυα,εσυ μπορεις να τον καρτερεις,
εσυ δεν τον καρτερεις,αυτος ειν'εκει!
ολογυρα σου,γρηγορα γρηγορα,
ερχεται,φευγει,επειτα ξαναρχεται
νομιζεις πως τον κατεχεις,αυτος σ'αποφευγει
νομιζεις πως τον αποφευγεις,αυτος σε κατεχει


ο ερωτας!ο ερωτας!ο ερωτας!ο ερωτας!

ο ερωτας ειναι παιδι τσιγγανων
που δεν εχει ποτε ποτε γνωρισει νομο,
αν εσυ δεν μ'αγαπας,εγω σ'αγαπω,
αν εγω σ'αγαπω,να φυλαγεσαι!
.
.
THE END
[Personnages/Carmen, bohémienne et cigarière (mezzo-soprano ou soprano dramatique)
Don José, brigadier (ténor)
[εξω απο την αρενα ταυρομαχιων]
JOSÉ (se plaçant devant elle)Où vas-tu ?
[μπαινωντας μπροστα της]που πας;
CARMEN Laisse-moi !ασε με!
JOSÉ Cet homme qu'on acclame,c'est ton nouvel amant !
αυτος ο αντρας που ζητωκραυγαζουν,ειναι ο κανουργιος σου εραστης;
CARMEN Laisse-moi ! laisse-moi !ασε με!ασε με!
JOSÉ Sur mon âme,tu ne passeras pas,Carmen, c'est moi que tu suivras !
στην ψυχη μου,δεν θα περασεις,Καρμεν,εμενα θ'ακολουθησεις!
CARMEN Laisse-moi, Don José, je ne te suivrai pas.
ασε με,Δον Χοσε,δεν θα σ'ακολουθησω
JOSÉ Tu vas le retrouver.Dis...tu l'aimes donc ?
πας να τον ξαναβρεις,Πες...τον αγαπας λοιπον;
CARMEN Je l'aime ! Je l'aime, et devant la mort même,je répéterai que je l'aime
τον αγαπω!τον αγαπω,και μπροστα στον θανατο τον ιδιο,θα επαναλαμβανω πως τον αγαπω!
JOSÉ Ainsi, le salut de mon âme,je l'aurai perdu pour que toi,pour que tu t'en ailles, infâme,
entre ses bras, rire de moi !Non, par le sang, tu n'iras pas!Carmen, c'est moi que tu suivras !
ετσι,τη σωτηρια της ψυχης μου,προκειται να χασω για σενα,για να πεταξεις σ'αυτον,ατιμη,
στην αγκαλια του,να γελατε με μενα!οχι,μ'αιμα,δεν θα πας!Καρμεν,εγω'μαι αυτος που
θ'ακολουθησεις!
CARMEN Non ! non ! jamais !οχι!οχι!ποτε!
JOSÉ Je suis las de te menacer !κουραστηκα να σ'απειλω!
CARMEN
Eh bien ! frappe-moi donc, ou laisse-moi passer !
καλα!χτυπαμε λοιπον ,η' ασε με να περασω!
JOSÉ Pour la dernière fois, démon,veux-tu me suivre ?
για τελευταια; φορα,δαιμονα,θελεις να μ'ακολουθησεις;
CARMEN Non ! non ! Cette bague autrefois,tu me l'avais donnée,tiens !
(Elle la jette à la volée.)
οχι!οχι!αυτο το δαχτυλιδι που καποια φορα,μου'χεις δωσει,παρτο!
[το πεταει περα μακρυα]
JOSÉ(le poignard à la main, s'avançant sur Carmen)Eh bien, damnée !
(Carmen recule. José la poursuit.)
[με το μαχαιρι στο χερι,προχωραει προς την Καρμεν]Καλα!καταραμενη!
[η Καρμεν τραβιεται πισω,ο Χοσε την καταδιωκει]
((José a frappé Carmen. Elle tombe morte]
ο Χοσε εχει χτυπησει την Καρμεν,αυτη πεφτει νεκρη]
JOSÉ Vous pouvez m'arrêter.C'est moi qui l'ai tuée !
[José se jette sur le corps de Carmen.)Ah ! Carmen ! ma Carmen adorée !
μπορειτε να με συλλαβετε.Εγω'μαι αυτος που την εχει σκοτωσει!
[ο Χοσε πεφτει πανω στο σωμα της Καρμεν]Αχ!Καρμεν!Λατρεμενη μου Καρμεν!

Fin de l'opéra
[libretto των Henri Meilhac και  Ludovic Halévy βασισμενο στη νουβελα Carmen του
Prosper Mérimée.]
.
.
.


Pierre Auguste Renoir -painter- c. n. couvelis χ.ν.κουβελης



Pierre Auguste Renoir-Gabrielle et le petit jean jouant

ο Pierre Auguste Renoir  ζωγραφιζει τον πινακα Gabrielle et le petit jean jouant,το 1897
στο village d'Essoyes,Aube-c. n. couvelis χ.ν.κουβελης

καθισμενος στη καρεκλα κατω απ'τον ισκιο της κληματαριας εβλεπε την Gabrielle  να
παιζει με τον μικρο Jean,του εδειχνε κουκλες,τις κινουσε,μιλουσε,σαν να μιλουσαν οι
κουκλες,το παιδι κοιτουσε με προσοχη,διασκεδαζε μαγεμενο και γελουσε,συνεπαρμενο
με το θεαμα,''απο τοτε που τον πηγα στην Montmartre κι ειδε το Guignol puppet show
ξετρελλαθηκε με το κουκλοθεατρο κι ολο θελει να του παιζω και να βλεπει' ειπε ενθου-
σιασμενη η κοπελα,ο Pierre Auguste Renoir φωναξε την Gabrielle να του δεσει το πινελο
στο χερι και να τον βηθησει να ζωγραφισει,η παραμορφωτικη αρθριτιδα στα χερια ειχε
επιδεινωθει,'το παθος για τη ζωγραφικη ,οχι' ελεγε,ηταν και η αγκυλωση στον ωμο,
σχεδον αναπηρος καθονταν σ'αναπηρικη καρεκλα,η Gabrielle τον βοηθουσε με τα χρωματα,
κρατωντας το πινελο στο χερι,ηταν εξαδελφη της γυναικας του Aline Victorine και νταντα
των παιδιων,πολλες φορες η νεαρη κοπελα ηταν μοντελο του,'κιτρινο' της ειπε,η Gabrielle
εφερε το χερι του με το πινελο στο κιτρινο χρωμα,''δες,ειναι πολυ φωτεινο το κιτρινο χρωμα
σ'αυτο το σημειο' της ειπε,η Gabrielle κουνησε καταφατικα το κεφαλι,'ναι ,εχετε πολυ δικιο'
ειπε και ο Pierre Auguste Renoir συνεχισε να ζωγραφιζει τον πινακα Gabrielle et le petit jean
jouant,το 1897 στο village  d'Essoyes,Aube
.
.
.


Μορφες-σιδερομπετον-υψος 50μ πλάτος 20μ βαθος15μ-μακεττα-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


επί λογων-χ.ν.κουβελης

αεικινητος έλικας του Αρχιμήδη το ψαρι
υποθέτω στις Συρακούσες το 413 π. Χ                       ο Γυλιππος δεν απέτρεψε την
εκτέλεση των στρατηγών Δημοσθένη και Νικια                          «οὐδὲν [έστι] ὅ,τι
οὐκ ἀπώλετο                            στους λακκους των λατομείων ο ένας πάνω στον άλλον,
ποιος ζει από πάνω μου;
η Αττική είναι μακρυά,σκοτείνιαζε, η Ιστορία θαμπωνει,
ο ζητιάνος στην ερημη πλατεία στο Συνταγμα απλωνει το κομμένο χερι,
 'αν κι αλλάξαμε πορεία ποτέ δεν φτάσαμε στη Καμαρίνα η' στη Γελά ούτε σ'αλλη ελληνική πόλη', πόσο ματωμένα θολα κόκκινα ήταν τα νερά του ποταμού Αναπου,
'στις Επιπολες σύγχυση ο ένας επεφτε πάνω στον άλλον και τον έσφαζε,
αιτια κι ο κοινός παιανας', μνήμη εμφυλίου,
'θ'αναχωρουσαμε και θα σωνομασταν αν δεν γίνονταν η έκλειψη της σελήνης,σίγουρα
έφταιγε η δεισιδαιμονια του Νικια',
στην ερημη πλατεία τρίζουν τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων,
Ο ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΣΤΗ ΣΠΑΡΤΗ,
'επειτα'με κοίταξε με μάτια που δεν έβλεπαν'το τέλος με τη σφαγή στον ποταμό Ασσιναρο
' ἁθρόοι γὰρ ἀναγκαζόμενοι χωρεῖν ἐπέπιπτόν τε ἀλλήλοις καὶ κατεπάτουν, περί τε τοῖς
δορατίοις καὶ σκεύεσιν οἱ μὲν εὐθὺς διεφθείροντο, οἱ δὲ ἐμπαλασσόμενοι κατέῤῥεον.
(Θουκυδίδης Ζ'84.3).
μεταφραζω:αναγκασμένοι να προχωρούν συντεταγμένοι επεφταν ο ένας πάνω στον άλλον
και καταπατουνταν , άλλοι χτυπουσαν στα δόρατα και στις εξαρτήσεις κι αμέσως χάνονταν,
 άλλοι παρασερνονταν στα νερά         είναι παράδοξο πως σημερα μετά από αυτήν την μεγάλη
ελληνική πανωλεθρια διατύπωσαμε την εκφραση-αεικινητος ελικας του Αρχιμήδη το ψαρι
.
.
.


θαλασσα-Βελα Αστακος-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΧΡΟΝΙΚΟ ΟΔΥΣΣΕΑ CHRONIKO ODYSSEA
Το Τελος του Ταξιδιου-χ.ν.κουβελης

ειμασταν στη μεση της θαλασσας,ο ηλιος κοκκινος δουσε,μας μαζεψε ο Οδυσσεας ολους
στο καταστρωμα και μας ειπε,η φωνη του σοβαρη,πως για εφτα μερες θ'απομονωθει στη
καμπινα του και να μην τον  ενοχλησουμε για τιποτα,εδωσε οδηγιες,σε ποιες ωρες θα του
 αφηνουμε το φαγητο και το νερο εξω απο τη πορτα της καμπινας,και,το τονισε,να μην
κανουμε θορυβο και να προσεχουμε τη πορεια μας,αυτα ειπε κι αποσυρθηκε,
για εφτα μερες δεν τον ξαναειδαμε,
βλεπαμε το φως στη καμπινα του αναμενο μεχρι αργα τη νυχτα,τον ακουγαμε που ξυπνου-
σε πολυ πρωι,και τηρουσαμε σχολαστικα τις οδηγιες του,
την εβδομη μερα οπως μας ειπε βγηκε,ο ηλιος παλι κοκκινος στη δυση του,ολοι ειμασταν
συγκεντρωμενοι στο καταστρωμα,ανοιξε μας εδειξε ενα χαρτη,εμεις τον κοιτουσαμε πολυ
προσεχτικα,
'αυτο το χαρτη'τον ακουσαμε να λεει 'του κοσμου σχεδιασα αυτες τις εφτα μερες της απο-
μονωσης',φαινονταν ενθουσιασμενος,εμεις αισθανομασταν παραξενα,βλεπαμε σιωπηλοι
θαλασσες και χωρες που αγνοουσαμε παντελως την υπαρξη τους,καποιος ναυτης τολμη-
σε κι ειπε 'μα,αυτος Οδυσσεα ειναι ενας ολοτελα φανταστικος κοσμος',
'ακριβως' απαντησε αμεσως και τον κοιταξε σοβαρα ο Οδυσσεας 'αυτο ειναι,ενας ολοτελα
πραγματικα φανταστικος κοσμος,μια ουτοπια' και διπλωνοντας το χαρτη συνεχισε 'και τι
αξιζει το ταξιδι αν δεν ταξιδεψουμε στο αδυνατο;εμπρος λοιπον μην δειλιαζεται!' προστα-
ξε και καθησε ζωηρος στο τιμονι και διηυθυνε το καραβι
.
.
.


Moritz Schlick-philosopher-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

The Chess and The Murder of Philosopher Moritz Schlick on June 22, 1936 at 9.20 a.m
- c.n.couvelis
Το Σκακι και η Δολοφονια του Φιλοσοφου Moritz Schlick on June 22, 1936 at 9.20 a.m
-χ.ν.κουβελης

ο καθηγητης Moritz Schlick,το σκακι,κι απεναντι ο σπουδαστης Johann Nelböck,ο σπουδαστης
κινει το μαυρο αλογο,ο καθηγητης τον ασπρο πυργο,σε τρεις κινησεις ειναι βεβαιο το ματ,
'σε τρεις κινησεις κανει βεβαιο ματ ο καθηγητης Moritz Schlick' σκεφτεται ο σπουδαστης,στο
ψυχιατρικο ασυλο οι τοιχοι του δωματιου ειναι βαμενοι κατασπροι,μια νοσοκομα την μπερ-
δεψε με την Sylvia Borowicka,'τη φωναξα ,Sylvia,εκεινη δεν μ'ακουσε η',αυτο ειναι,επιδεικτικα
εκανε πως δεν μ'ακουσε',
ο  καθηγητης Moritz Schlick γελασε,'ναι,την θυμαμαι,η Sylvia Borowicka,πολυ γοητευτικη
κοπελα',ο σπουδαστης Johann Nelböck ταραχτηκε,κινησε νευρικα το μαυρο αλογο δυο θεσεις
δεξια και πισω,'φορουσε ενα ασπρο φορεμα'ειπε,
'στις 22 Ιουνιου 1936,9:20 π.μ η Sylvia Borowicka φορουσε ενα ασπρο φορεμα;'ρωτησε ο
Moritz Schlick 'να μια μη-απαντησιμη ερωτηση',και κινησε το ασπρο αξιωματικο εφτα θεσεις,
'παλι βεβαιο ματ σε τρεις κινησεις,αλλα διαφορετικο απο πριν'σκεφτεται compos mentis ο
σπουδαστης,
'υπαρχουν πολλες,απειρες,ερωτησεις που καμια ανθρωπινη υπαρξη δεν μπορει ν'απαντησει'
ειπε ο καθηγητης,'οπως' συνεχισε'τι εκανε στις 8 η ωρα το πρωι ο Πλατωνας τη μερα των 54ων
γενεθλιων του;η' ποσο ζυγιζε ο Ομηρος οταν εγραφε τον εβδομο στιχο της Ιλιαδας;',
'γιατι δεν προχωρα στο ματ;'σκεφτεται θυμωμενος ο  Johann Nelböck 'γιατι συνεχως αλλαζει;
ειναι η δεκατη φορα που το κανει,τι επιδιωκει;α!αυτο ειναι,θελει να μ'εξεφτυλισει,να δειξει
την απαισια ηθικη και φιλοσοφικη του ανωτεροτητα',
κινει τη βασιλισσα,'τους ξερω καλα αυτους τους παρακμιακους του Κυκλου της Βιεννης,
ο σχιζοφρενικος Kurt Gödel,ολοι παρανοικα σχιζοφρενεις ο Rudolf Carnap,ο Herbert Feigl,
ο Otto Neurath,ο  Friedrich Waismann',ηταν μετα το τριτο ηλεκτροσοκ,εξουθενωμενος,εβλεπε
 καθαρα τη σκαλα στο School of Philosophy της Βιεννης που οδηγουσε στην αιθουσα διδασκα-
λιας,ευλυγιστη,ερπουσα,σκεκονταν ορθιος  compos mentis σχιζοντας τις σελιδες της εργασιας
του 'The Importance of Logic in Empirism and Positivism' και σκορπωντας τες στον αερα,τις
παρατηρουσε που σφηνωνονταν στα σκαλια,ακουσε τους 4 πυροβολισμους,
'εμεις γνωριζουμε το νοημα μιας προτασης 'τον διεκοψε ο καθηγητης'εαν εμεις γνωριζουμε
τις συνθηκες κατω απ'τις οποιες η προταση ειναι αληθης η' ψευδης',
'του τσακισα τα ποδια'δηλωσε στο δικαστηριο ο Johann Nelböck,αμετανοητος,'πολλες φορες
τον απειλησα',ο καθηγητης φιλοσοφιας Moritz Schlick κινησε το ασπρο αλογο αριστερα και
πανω,'οπως':'συνεχισε χαμογελωντας'η προταση:στις 9:20 π.μ ,22 Ιουνιου 1936,ενας αυστρια-
κος υπηκοος,πτυχιουχος Φιλοσοφιας, compos mentis δολοφονησε γνωστο γερμανο καθηγητη
φιλοσοφιας πυροβολοντας τον 4 φορες στα ποδια με ενα 6σφαιρο περιστροφο 35mm καθως
ο καθηγητης ανεβαινε τη σκαλα προς την αιθουσα διδασκαλιας στο School of Philosophy της
Βιεννης',για 11η φορα βεβαιο,διαφορετικο,ματ με τρεις κινησεις,επρεπε να κανει τη κινηση,
ποσο αποδοκιμαστικα τον κοιτουσε η Sylvia,'εισαι δειλος,ενας αθλιος ευνουχισμενος κρετινος'
την ακουσε να του φωναζει δυνατα μεσα στ'αυτι καθως τον τρυπουσε τον ωμο με τη συριγγα,
οιδιποδειο συμπλεγμα,ποσο μισουσε τον Freud και τους αλλους,'γουρουνια' ουρλιαξε,την ειδε
να απομακρυνεται,ηταν σιγουρα η Sylvia Borowicka,φορουσε παντα εκεινο τ'ασπρο φορεμα,
'κεντρικη θεση στον Logical positivism and logical empiricism,τον neopositivism'τον ακουσε
απεναντι του στο σκακι ηρεμα να λεει 'εχει η επαληθευση,μονο οι προτασεις που ειναι επαλη-
θευσιμες διαμεσου της εμπειρικης παρατηρησης εχουν γνωστικο νοημα',τον Johann Nelböck
πιεζε αφανταστα το βεβαιο,αιωνια βασανιστικα επαναλαμβανομενο,ματ,κοιταξε τον καθηγητη
Moritz Schlick απεναντι του στο σκακι και compos mentis του ειπε:
'ιδου,κυριε καθηγητα η επαληθευση της προτασης σας'και τραβωντας απ'τη τσεπη του παντε-
λονιου του ενα 6σφαιρο περιστοφο 35 mm τον πυροβολησε 4 φορες,ηταν 22 Ιουνιου 1936,
9:20 π.μ,τα εμπειρικα δεδομενα,the empirical conditions
.
.
The Murder of Philosopher Moritz Schlick on June 22, 1936 at 9.20 a.m
-painting c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
https://youtu.be/qlfdg_oPxmw


.
.
.

Herbert Feigl-philosopher-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Herbert Feigl's 4 Logoi
-translation c.n.couvelis μεταφραση χ,ν,κουβελης

The quest for absolute certainty is an immature, if not infantile, trait of thinking.
η αναζητηση της απολυτης βεβαιοτητα ειναι ενα ανωριμο,αν οχι παιδικο,χαρακτη-
στικο της σκεψης
.
The juxtaposition of "subjective" and "objective" has been the source of endless and
badly confused controversies throughout the ages
η αντιπαραθεση του 'υποκειμενικου' και 'αντικειμενικου'εχει υπαρξει η πηγη ατελειω-
των και σκληρων συγκεχυμενων διαφωνιων διαμεσου των αιωνων
.
Philosophers are used to distinguishing a sequence of remembrances from the remembrance
of asequence of events.
οι φιλοσοφοι χρησιμοποιουνται για να διακρινουν μια ακολουθια αναμνησεων απο την ανα-
μνηση της ακολουθιας των γεγονοτων
.
philosophically defensible in that it involves no insurmountable logical or epistemological
difficulties and paradoxes.
φιλοσοφικα αξιοπιστο[ειναι αυτο]καθως δεν συνεπαγεται ανυπερβλητες λογικες η' επιστη-
μολογικες δυσκολιες και παραδοξα
.
.
.


infinity continuous reflections on a canonical 6gonon mirror-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης


ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΧΕΔΙΟ-χ.ν.κουβελης


διαμορφωσε την αιθουσα,επρεπε να προλαβει,6 τοιχοι,το δαπεδο σχηματιζε  κανονικο
εξαγωνο,καλυψε τους τοιχους με καθρεφτες,εφοδιαστηκε με τροφιμα και νερο,κονσερβες
και αποξηραμενες τροφες,οταν ηταν ετοιμος κλειστηκε εκει μεσα στο οικοδομημα,ηξερε
την εξελιξη των γεγονοτων,ολοκληρωτικη καταστροφη,οχι δεν ηταν απαισιοδοξος,το
σχεδιο του τον παρηγορουσε,θα πετυχαινε,η επιστημονικη και φιλοσοφικη εργασια του
τοσα χρονια θα τον βοηθουσε,μαζυ με την κοινωνιολογια και την ψυχολογια,
καθησε στο κεντρο της αιθουσας,το ειδωλο του αμεσως,ταυτοχρονα,εμφανισθηκε στους
καθρεφτες,και τα ειδωλα των ειδωλων του,απειρα,
κινηθηκε σε αλλη θεση,κινηθηκαν και τα ειδωλα
αρχισε να επεξεργαζεται τα ειδωλα ενα ενα ξεχωριστα,διαμορφωνοντας τα σε διακριτες
προσωπικοτητες ,με ιδιαιτερα χαρακτηριστικα,σωματικα και πνευματικα,επισης φυλα,
βεβαια αυτο για να ειναι πληρες επρεπε και να  ενταξει τα ειδωλα σε ομαδες,ευρυτερα
συνολα ανθρωπων,διαφορετικες κοινωνιες,διαφορετικες κουλτουρες και γλωσσες,και
φυσικα να ενσωματωσει σε αυτη τη δημιουργια του το χρονο,
καθε μερα εκτελουσε 8 ωρες απαραβιαστα αυτο το σχεδιο,χωρις να παραμελει και την
παραμικρη λεπτομερεια,8 ωρες σκεπτονταν και 8 ωρες κοιμονταν,
ειχαν περασει 5 μηνες οταν,αυτο που περιμενε,συνεβει,τα ειδωλα του,οι κατασκευασμενοι
ανθρωποι του,αρχισαν να λειτουργουν αυτοματα,να αυτενεργουν,να αυτοοργανωνονται,
μπορουσε να παρατηρησει πλεον τις σχεσεις οι οποιες αναπτυσονταν μεταξυ τους,μια
πληρης ανθρωπινη κοινωνια,
για εφτα μερες παρακολουθησε τη πορεια,τη ζωη,ενος συγκεκριμενου ανθρωπου,τον ονο-
μασε Α,
ο Α ηταν ερωτευμενος με την Β,σε αυτες τις 7 μερες ειδε τη δραματικη διαλυση του
δεσμου τους,ακουσε τη φωνη του,η γυναικα δεν μιλουσε,
αυτες τις παρατηρησεις τις εκανε και με αλλα ειδωλα-ανθρωπους,
λογοι ηθικης δεοντολογιας τον εκαναν να σταματησει γρηγορα,δεν ειχε καμια σημασια να
συμπεριφερθει σαν Panoptikon,μια ματαιοδοξια,και θα απεφευγε την εμπεμβαση σαν
Ανωτερο Μεταφυσικο Ον,
το σχεδιο του εκπληρωθηκε οταν στην δημιουργημα -κοινωνια  του καταφερε να ενσω-
ματωσει την δυνατοτητα σε περιπτωση απειλης ολοκληρωτικης καταστροφης της να ανα-
γεννιεται  απο καποιο μελος της,με τον ιδιο ακριβως τροπο οπως αυτος το εκανε,
και φυσικα,αυτο ειναι ουσιαστικο,αυτη η κοινωνια να εχει πληρη αγνοια της κατασκευης
της

ολο αυτο το σχεδιο εκπληρωθηκε κατα τη διαρκεια του δευτερου  ετους του Δευτερου
Παγκοσμιου Πολεμου μεσα σε ενα ατομικο υπογειο καταφυγιο απροσβλητο απο πυρη-
νικη καταστροφη,και για ευνοητους λογους δεν δινονται οι συντεταγμενες του,γεωγρα-
φικο μηκος και πλατος
.
.
infinity continuous reflections on a canonical 6gonon mirror
-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
-music Erik Satie
https://youtu.be/KXSve4Xb_wI


.
.
,





Marjory Stoneman Douglas[1890-2008]-American journalist, writer, feminist, and
environmentalist-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Attention!Nothing anywhere else is like them-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης


Marjory Stoneman Douglas[1890-2008]The Eternal Activist Woman-10 Logoi
-translation μεταφραση  c.n.couvelis χ.ν.κουβελης


All we need, really, is a change from a near frigid to a tropical attitude of mind.
[το μονο που,πραγματικα,χρειαζομαστε ειναι μια αλλαγη απο μια σχεδον ψυχρη
σε μια τροπικη συμπεριφορα του μυαλου]

There is always the need to carry on.
[υπαρχει παντοτε η αναγκη να συνεχισουμε]

Child welfare ought really to cover all sorts of topics, such as better water and sanitation
and good roads, and clean streets and public parks and playgrounds.
[η παιδικη ευημερια ωφειλει να καλυψει ολων των ειδων τα θεματα,οπως καλυτερο
νερο και αποχετευση,και καλους δρομους,και καθαρες οδους και δημοσια παρκα και
παιδικες χαρες]


There are no other Everglades in the world. They are, they have always been, one of the
unique regions of the earth; remote, never wholly known. Nothing anywhere else is like them.
[δεν υπαρχουν αλλα Everglades στον κοσμο.Αυτα ειναι,αυτα εχουν παντοτε υπαρξει,μια απο
τις μοναδικες περιοχες της γης,απομακρυσμενα,ποτε ολοκληρωτικα γνωστα.Τιποτα πουθενα
αλλου δεν ειναι σαν αυτα]


No matter how poor my eyes are I can still talk
[δεν εχει σημασια ποσο αδυνατα τα ματια μου ειναι,εγω μπορω ακομα να μιλω]


Sometimes, I tell them more than they wanted to know.
[μερικες φορες,λεω σ'αυτους περισσοτερα απ'οτι αυτοι θελουν να γνωρισουν]

I'm just a tough old woman.
[εγω'μαι ακριβως μια σκληροτραχηλη γρια γυναικα]

I take advantage of every thing I can - age, hair, disability -
[εποφελουμε απ'το καθετι-ηληκια,μαλια,αναπηρια]

The miracle of light pours over the green and brown expanse of saw grass and of water,
shining and slowly moving, the grass and water that is the meaning and the central fact
of the Everglades. It is a river of grass.
[το θαυμα του φωτος χυνεται πανω στη πρασινη και καφετια εκταση του κομενου χορτου
και του νερου,λαμπωντας κι αργα κινουμενο,το χορτο και το νερο που ειναι το νοημα και
κεντρικο γεγονος στα Everglades.Ειναι ενα ποταμι χορτου]


You have to stand up for some things in this world.
[εσυ πρεπει να εξεγειρεσαι για καποια πραγματα σ'αυτο τον κοσμο]
.
.

Marjory Stoneman Douglas[1890-2008]The Eternal Activist Woman-Logoi
-painting animation c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
https://youtu.be/ZcJ8AeBphXE


.
.
.



W. V. Quine-philosopher-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

What is there,on Logic?

W. V. Quine-3 Logoi-translation μεταφραση  c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

When someone speaks truly, what makes his statement true?
to propositions We tend to feel that there are two factors: meaning and fact.
A German utters a declarative sentence: 'Der Schnee ist weiss.'In so doing he speaks truly,
thanks to the happy concurrence of two circumstances: his sentence means that snow is
white, and in point of fact snow is white. If meanings had been different, if 'weiss' had meant
green, then in uttering what he did he would not have spoken truly. If the facts had been
different, if snow had been red, then again he would not have spoken truly.
[οταν καποιος μιλαει  αληθινα,τι κανει τη δηλωση του αληθινη;
στις προτασεις εχουμε την ταση να αισθανομαστε οτι υπαρχουν δυο παραγοντες:
το νοημα και το γεγονος,Ενας γερμανος προφερει μια δηλωτικη προταση:'Der Schnee ist
weiss.'ετσι κανοντας μιλαει αληθινα,χαριν στην ευτυχη συνυπαρξη των δυο  περιστασεων:
η προταση του σημαινει οτι το χιονι ειναι ασπρο,και ακριβως στο γεγονος το χιονι ειναι
ασπρο.Αν τα νοηματα ειχαν υπαρξει διαφορετικα,αν  'weiss' ειχε σημανει πρασινο,τοτε
προφεροντας οτι προφερε δεν θα ειχε μιλησει αληθινα.Αν τα γεγονοτα ειχαν υπαρξει
διαφορετικα,αν το χιονι ειχε υπαρξει κοκκινο,τοτε ξανα αυτος δεν θα ειχε μιλησει αληθινα]

How can we talk about Pegasus? To what does the word 'Pegasus' refer? If our answer is,
 'Something,' then we seem to believe in mystical entities; if our answer is, 'nothing', then
we seem to talk about nothing and what sense can be made of this? Certainly when we
said that Pegasus was a mythological winged horse we make sense, and moreover we speak
the truth! If we speak the truth, this must be truth about something. So we cannot be speaking
of nothing.
[ πως μπορουμε να μιλησουμε για τον Πηγασο;Σε τι η λεξη 'Πηγασος' αναφερεται; Αν η
απαντηση μας ειναι,'Καποιο πραγμα' τοτε εμεις φαινεται να πιστευουμε σε μυστικες
οντοτητες,αν η απαντηση μας ειναι,'τιποτα',τοτε εμεις φαινεται να μιλαμε για τιποτα και
τι νοημα μπορει να βγει απ'αυτο;Σιγουρα οταν εμεις λεμε οτι ο Πηγασος ηταν ενα μυθο-
λογικο φτερωτο αλογο εμεις δημιουργουμε νοημα,κι επιπλεο μιλαμε την αληθεια!
Αν εμεις μιλαμε την αληθεια,πρεπει να ειναι αληθεια για κατι.Ετσι εμεις δεν μπορου-
με να μιλαμε για τιποτα ]

Language is a social art.
[η Γλωσσα ειναι μια κοινωνικη τεχνη]
.
.
.



Sylvia Plath-poet-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

SYLVIA PLATH'S END-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

'εφαρμοζουν τα ηλεκτροδια στο αριστερο μερος του κεφαλιου μου,And here you
come, with a cup of tea Wreathed in steam,πολυ το διασκεδασα,το αυτοκινητο βγηκε
με ταχυτητα  εξω απ'το δρομο και βουτηξε μεσα στα νερα του ποταμου,βουλιαγμενο,
οι αστυνομικοι σοβαροι,ο Ted αμιλητος,ως The Colossus,''εισασταν πολυ τυχεροι κυρια
 μου,που δεν πνιγηκατε''μου ειπε ο επικεφαλης αστυνομικος ''πως εγινε;',εγω τοτε
γελασα,γελασα πολυ δυνατα,'απλα,ηταν suicide'μια αυτοκτονια επανελαβα,Suicidal, at
one with the drive Into the red,το ηλεκτρικο ρευμα διαπερασε το μυαλο μου,σαν τρυπανι
το τρυπησε,θυμαμαι καλα αυτο που ειχα διαβασει σε μια εγκυκλοπαιδεια,Καταθλιπτικη
διαταραχη,αυτη συχνα συνοδευεται απο χαμηλη αυτο-εκτιμηση,ελλειψη ενδιαφεροντος
για τις απλες καθημερινες ασχολιες,με πτωση ενεργετικοτητας,αισθημα πονου χωρις φανερη
 αιτια,οι πασχοντες βλεπουν η' ακουν πραγματα που οι αλλοι δεν βλεπουν ουτε ακουν,
το 2 με 7% των αρρωστων φτανει στην αυτοκτονια,εκεινον ο χειμωνας του '63 ηταν πολυ
κρυος,οι σωληνες του νερου εσπαγαν,στο σπιτι, at 23 Fitzroy Road,κοντα στην Chalcot
Square,δεν ειχαμε τηλεφωνο,τα παιδια, η Frieda,2 ετων,και ο Nicholas,9 μηνων,κρυωναν
κι ηταν αρρωστα,τη σομπα γκαζιου την ειχα συνεχεια αναμενη,η γκοβερναντα των παιδιων
θα ερχονταν σε λιγο,στις 9 η ωρα το πρωι,The blood jet is poetry,There is no stopping it.You
hand me two children, two roses.αυτο το εγραψα πριν 10 μερες,την 1 Φεβρουαριου 1963,
το ξερω δεν ειμαι τοσο ομορφη οσο ομορφος ειναι ο Ted μου,ουτε τοξο εξυπνη και ταλαν-
τουχα,αυτος υπερτερει σε ολα,ο Ted ειναι θαυμασιος,το ειδα στα ματια της Asia,Ιουλιος
του '62,οχι ,δεν φταιει ο Ted,μην κατηγορισει κανεις τον Ted,'η Assia Wevill συντροφος του
Lauret Poet Ted Hughes αυτοκτονησε αφου πρωτα σκοτωσε την 4 χρονη κορη της'εγραψαν
οι εφημεριδες το 1969,το Σεπτεμβριο του '62 χωρισαμε με τον Ted,μετα απο 6 χρονια και 7
μηνες ακριβως απο την  πρωτη συναντηση μας 25 Φεβρουαριου το '56 σ'ενα παρτυ στο
Cambridge,πιστευαμε και οι δυο πως η σχεση μας θα  διαρκουσε για παντα,ειπα στον
δημοσιογραφο του BBC το 1961,ειχα καταρρευσει,τις νυχτες δεν μπορουσα να κοιμηθω,
χθες 11 Φεβρουαριου τη νυχτα,εξαντλημενη απο την αυπνια αποκοιμηθηκα με το κεφαλι μου
ακουμπησμενο πανω στη σομπα,ξυπνησα πνιγμενη απο τις αναθυμιασεις του αεριου,εβηχα
συνεχεια.κοιταξα το ρολοι του τοιχου,4:30 ξημερωματα,παραξενο δεν ενοιωσα αγωνια,ουτε
τρομο,αλλα αντιθετα μια απεραντη ακακουφιση,οπως τωρα με το ηλεκτροσοκ,οπως τοτε,
τελος Αυγουστου το '53,που ειχα καταπιει ολα τα υπνοτικα χαπια της μαμας,κι επισης οπως
τοτε παλιοτερα το '50  που γυριζα στο Horse Tavern και στο  Chelsea Hotel δυο μερες,με την
ελπιδα να συναντησω τον Dylan Thomas,απετυχα,και ξυραφιασα τα ποδια μου,τα ποδια μου,
τα ποδια του μικρου μου Nicholas αιωρουνταν καθως ηταν κρεμασμενος τον Μαρτιο του 2009
στο σπιτι του,οχι,δεν φταιει ο Ted,δεν λεω,καποιες φορες ηταν βιαιος,με χτυπησε εγκυο κι
εχασα το παιδι,εφταιγα κι εγω με την αρρωστημενη ζηλεια μου,ξερω πως γαμψα νυχια
κουκουβαγιας ξεσκιζουν την καρδια μου,εχω κλεισει καλα τις πορτες,τα παιδια ειναι ασφα-
λισμενα,δεν ειμαι η Μηδεια,στις χαραμαδες εχωσα υγρες πετσετες και πανια να μην περασει
το γκαζ στο δωματιο τους,ακουω το σφυριγμα του αεριου,απεναντι μου βλεπω τον Ted
ν'ανοιγει ενα βιβλιο και να διαβαζει με ησυχη απαλη φωνη,σαν να απαγγελει ποιημα:
Even amidst fierce flames the golden lotus can be planted.
[ακομα κι αναμεσα σ'αιχμηρες φλογες ο χρυσος λωτος μπορει να φυτευτει],
ο Ted εκλεισε το βιβλιο,ακουμπησα το κεφαλι πανω στη σομπα,ησυχη,γαληνια,τον ακουσα
να λεει,'αυτο ειναι απο το  Bhagavad Gita ενα ινδικο κειμενο,η' απο την βουδιστικη νουβελα
του 16ου αιωνα Journey to the West του Wu Cheng'en,τις τελευταιες λεξεις τις ακουσα σαν
πετρες που κυλανε,το στομα μου ανοιχτο ρουφουσε λαιμαργα το αεριο,Eye, the cauldron of
morning.,το εκρηκτικο σοκ του ηλεκτρικου ρευματος,And I Am the arrow,4:30 ξημερωματα
11 Φεβρουαριου 1963 η ποιητρια Sylvia Plath 30 ετων sorrow Took its place among the
elements.'
.
.
SYLVIA PLATH'S  ARROW
-painting c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
-music Luigi Nono A Pierre
https://youtu.be/bJ5SGe62VuY


.
.
.


Egon Schiele-painter-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης


Egon Schiele-reclining woman with green stockings-Adele Harms-1917

Egon Schiele και Adele Harms-χ.ν.κουβελης

η Adele [Harms] ποζαρε,'το φουστανι λιγο πιο κει,έτσι ειναι καλυτερα' της ειπε
ο Egon [Schiele],η κοπελα γελασε 'παλι θα'χεις προβληματα,και θα σε κλεισουν
στη φυλακη','δεν πειράζει, η τέχνη αντέχει στη σεμνοτυφια' της  απαντησε,'τελειωσαμε
για σημερα,αυριο παλι',η κοπελα εφυγε,
αργοτερα ο Egon εγραψε ενα γραμμα και το εστειλε σ'ενα φιλο του''σκοπευω να κανω
ενα γαμο σκοπιμοτητος,''εγραφε στο γραμμα,''θα παντρευτω την Edith,την αδελφη
της Adele,οχι την Adele'
την αλλη μερα δεν ηρθε στο εργαστηριο η Adele,απο τοτε εξαφανισθηκε και δεν
την ξαναειδε
.
.
.



Hilary Putnam-philosopher-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

-'meanings' just ain't in the head-
Hilary Putnam's Twin Earth-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

το thought experiment 'Twin Earth ' το διατυπωσε  ο αμερικανος φιλοσοφος Hilary Putnam
[ 1926- 2016 ] στα εργα του:Meaning and Reference (1973),και Meaning of 'Meaning(1975),

ας υποθεσουμε πως καπου στο διαστημα υπαρχει μια Twin Earth [Διδυμη γη] της Γης
[Earth],ταυτοσημη σε ολα,
με μια διαφορα:στην  Twin Earth  αυτο που ονομαζουν 'νερο' εχει την χημικη συσταση XYZ,
ενω στην Earth  αυτο που ονομαζουν 'νερο' H2O,
δηλαδη ο Oscar και ο Twin Oscar ονομαζουν το ιδιο, 'νερο' ,δυο διαφορετικες,ατομο προς
ατομο ,υλικες ουσιες,
επομενως: 'meanings' just ain't in the head['οι εννοιες ' ακριβως δεν ειναι στο κεφαλι]κατα
τον φιλοσοφο Hilary Putnam αλλα 'οι εννοιες' ακριβως εξαρτωνται απο τον εξωτερικο
κοσμο του ομιλουντος
.
.
Hilary Putnam 'meanings' just ain't in the head
-painting c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
https://youtu.be/QnxUMbZuBtQ


.
.
.


Σεμέλη-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ἣ δὲ Διώνυσον Σεμέλη τέκε χάρμα βροτοῖσιν
[Ομηρου Ιλιαδα ραψωδια Ξ' στιχος 325]

χτενιζε τα μαλλια της στον καθρεφτη,τοτε την ειδε πισω της,τρομαξε,'πως μπηκες;
δεν σε ακουσα' της ειπε ,η αλλη γυναικα δεν μιλησε,την πλησιαζε,σταθηκε πισω
της,ακουγε την αναπνοη της βαρια,απλωσε τα χερια της κι εβαλε τα δαχτυλα της
πανω στα ματια της,'τι κανεις;'της φωναξε,εκεινη τα πιεζε δυνατα,'τα ματια μου'
ουρλιαξε,η αλλη γυναικα τα πιεζε ολο και πιο δυνατα,τα τρυπουσε με τα νυχια
της,'δεν βλεπω,ειναι τρομερο',εκεινη ανελεητη συνεχιζε,
ξυπνησε τρομαγμενη απο τις φωνες της,'ονειρο ηταν,παλι το ιδιο ονειρο',ο ηλιος απ'το
παραθυρο την τυφλωνε,φοβηθηκε,'το παιδι',εβαλε το χερι της πανω στη κοιλια της,'το
μικρο μου παιδι'
.
.
στη θυμελη του αρχαιου θεατρου η κορυφαια του χορου και γυρω οι βακχες γυναικες
του Διονυσου

[μεταφραση χ.ν.κουβελης]

Χορος
[Ησιοδος,Θεογονια,στιχοι 940-942]

Καδμείη δ᾽ ἄρα οἱ Σεμέλη τέκε φαίδιμον υἱὸν    940
μιχθεῖσ᾽ ἐν φιλότητι, Διώνυσον πολυγηθέα,
ἀθάνατον θνητή· νῦν δ᾽ ἀμφότεροι θεοί εἰσιν

[επειτα του Καδμου η Σεμελη γεννησε λαμπρο  γιο 940
σμιχθεισα μ'ερωτα,τον Διονυσο τον πολυχαριτωμενο,
αθανατο θνητη,τωρα κι οι δυο θεοι ειναι]

[Σεμελη[Θεμελη,Θυμελη,βωμος θυσιαστηριου στο αρχαιο θεατρο]
[Σεμελη,το ονομα της ως θνητης και Θυωνη,το ονομα της ως αθανατης]

Κορυφαια Χορου
[Ορφικος Υμνος Σεμελης]

Κικλήσκω κούρην Καδμηίδα παμβασίλειαν, εὐειδῆ Σεμέλην,
ἐρατοπλόκαμον, βαθύκολπον, μητέρα θυρσοφόροιο Διωνύσου
πολυγηθοῦς, ἣ μεγάλας ὠδῖνας  ἐλάσσατο πυρφόρωι αὐγῇ

[επικαλουμαι την κορη του Καδμου των παντων βασιλισα,την ομορφη Σεμελη,
με τις εξαισιες πλεξουδες,αυτη με τα πλουσια στηθη,την μητερα του Διονυσου
του πολυχαριτωμενου που τον θυρσον κρατα,αυτη που περασε μεγαλες ωδινες
στην πορφυρη οταν γεννησε αυγη]

Χορος
[Ευριπιδη Βακχαι,στιχοι 274-280, 286-297]

δύο γάρ, ὦ νεανία,
τὰ πρῶτ᾽ ἐν ἀνθρώποισι· Δημήτηρ θεά—  275
Γῆ δ᾽ ἐστίν, ὄνομα δ᾽ ὁπότερον βούληι κάλει·
αὕτη μὲν ἐν ξηροῖσιν ἐκτρέφει βροτούς·
ὃς δ᾽ ἦλθ᾽ ἔπειτ᾽, ἀντίπαλον ὁ Σεμέλης γόνος
βότρυος ὑγρὸν πῶμ᾽ ηὗρε κἀσηνέγκατο
θνητοῖς,                                                           280

καὶ καταγελᾷς νιν, ὡς ἐνεῤῥάφη Διὸς
μηρῷ; διδάξω σ᾽ ὡς καλῶς ἔχει τόδε.
ἐπεί νιν ἥρπασ᾽ ἐκ πυρὸς κεραυνίου
Ζεύς, ἐς δ᾽ Ὄλυμπον βρέφος ἀνήγαγεν θεόν,
Ἥρα νιν ἤθελ᾽ ἐκβαλεῖν ἀπ᾽ οὐρανοῦ·       290
Ζεὺς δ᾽ ἀντεμηχανήσαθ᾽ οἷα δὴ θεός.
ῥήξας μέρος τι τοῦ χθόν᾽ ἐγκυκλουμένου
αἰθέρος, ἔθηκε τόνδ᾽ ὅμηρον ἐκδιδούς,
Διόνυσον Ἥρας νεικέων· χρόνῳ δέ νιν
βροτοὶ ῥαφῆναί φασιν ἐν μηρῷ Διός,       295
ὄνομα μεταστήσαντες, ὅτι θεᾷ θεὸς
Ἥρᾳ ποθ᾽ ὡμήρευσε, συνθέντες λόγον.

[γιατι δυο,νεαρε,
τα πρωτα στους ανθρωπους,η Δημητρα η θεα, 275
η Γη ειναι,μ'ονομα οποιο απ'τα δυο θελεις καλεσε,
αυτη με τα ξηρα τρεφει τους θνητους,
αυτος δε ηρθ'επειτα,το ισοδυναμο της Σεμελης ο γονος
του σταφυλιου το υγρο πιομα ηυρε κι επροσφερε
στους θνητους                                                           280

και περιγελας αυτον,πως μεσα ραφτηκε στου Δια
το μηρο,θα σου εξηγησω πως ορθως εγιν'αυτο,
οταν αυτον αρπαξ'απ'τη φωτια του κεραυνου
ο Ζευς,στον Ολυμπο το βρεφος ανεβασε θεο,
η Ηρα αυτον ηθελε να πεταξει, απ'τον ουρανο, 290
ο Ζευς αντιδρωντας μηχανευτηκε οπως θεος,
αποσπωντας καποιο μερος τ'αιθερα που κυκλωνει
τη γη,τ'ομοιωμα αυτο ομηρο εδωσε,
προστατευοντας τον Διονυσον απ'της Ηρας την εχθρα,με τον χρονο
αυτος οι θνητοι πως ραφτηκε λενε στον μηρο του Δια,295
τ'ονομα μεταβαλοντες,οτι στη θεα Ηρα ο θεος
καποτ'ομηρος κρατηθηκε,συνταιριαξαν τον μυθο
.

Κορυφαια Χορου
[Ορφικος Υμνος Διονυσου]

Κικλήσκω Διόνυσον ἐρίβρομον, εὐαστῆρα, πρωτόγονον, διφυῆ, τρίγονον,
Βακχεῖον ἄνακτα, ἄγριον, ἄρρητον, κρύφιον, δικέρωτα, δίμορφον, κισσόβρυον,
ταυρωπόν, Ἀρήιον, εὔιον, ἁγνόν, ὠμάδιον, τριετῆ, βοτρυοτρόφον, ἐρνεσίπεπλον.

[Επικαλουμαι τον Διονυσον τον βροντωδην,τον κραυγαζωντα ευοι,τον πρωτογενην,
τον δυο φυσεις εχοντα,τον τρις γεννηθεντα,τον Βακχον βασιλεα,τον εις τους
αγρους διαμενοντα,τον δια λογου ανεκφραστον,τον αποκρυφον,τον με δυο
κερατα,τον δυο μορφας εχοντα,τον με κισσον περισκεπαστον,τον εχοντα
οψιν ταυρου,τον αριον πολεμικον,τον Ευιον Βακχον,τον αγνον,τον ωμοφαγον,
τον τριετην εορταζοντα,τον τρεφοντα σταφυλους,τον βλαστους πεπλοφεροντα]
.
.
.

INTERACTIONS-on Arthur C. Danto and Richard Rorty-philosophers- c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης








Arthur C. Danto-philosopher-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Interaction on Arthur C. Danto-philosopher-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

.η τεχνη πρεπει να χωρισθει σε δυο περιοδους,
'πριν Brillo Box'  και 'μετα Brillo Box'
' before Brillo Box'/ 'After Brillo Box'
οταν στις 21 Απριλιου το 1964 ο Andy Warhol στη Stable Gallery της Eleanor Ward στη
New York  εκθεσε το Brillo Box [Soap pads]

Andy Warhol's Brillo Box of 1964


.η 'ομορφια' δεν ειναι πια,απαραιτητο και αναγκαιο,συστατικο στοιχειο της τεχνης
-The End of Beautiful in Art
. η Guernica του Pablo Picasso δεν ειναι ενας ομορφος πινακας,αφου εχει σαν θεμα τον
απανθρωπο βομβαρδισμο της πολης Guernica στις 26 Απριλιου 1937 κατα τη διαρκεια
του Ισπανικου Εμφυλιου πολεμου,
η ελξη της προερχεται απο αλλου,απο τον ανθρωπιστικο κοσμο του φιλοσοφου Πλατωνα
.η τεχνη δεν οριζεται πια απο την αισθητικη
-The End of Esthetic in  Art



Guernica, 1937 by Pablo Picasso


.πως οριζεται κατι σαν τεχνη και κατι οχι;
η Mona Lisa Joconda με μουστακι,μουσι και την επιγραφη L.H.O.O.Q..ειναι εργο τεχνης
αν ειναι  readymades to 1919 απο τον Marcel Duchamp
.εργο τεχνης ειναι κι ο πορσελανινος ουρητητας που το 1917 ο  Marcel Duchamp υπογρα-
ψε "R.Mutt" κι ονομασε 'Fountain'[η κρηνη].



L.H.O.O.Q. (1919). Marcel Duchamp




Fountain by Marcel Duchamp  1917




Richard Rorty-philosopher-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Interaction on Richard Rorty -philosopher-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

.ο κοσμος ειναι 'εκει εξω' κι οτι λεμε εμεις 'εδω' για τον κοσμο 'εκει εξω' δεν ειναι
στον κοσμο 'εκει εξω'

.η Λογικη ,προσοχη,πρεπει να μην καταντησει στην Συγχρονη εποχη η Ιερα Εξεταση
του Μεσαιωνα
.
.
.

Paul Gauguin-painter-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

INTERACTIONS-on  Paul Gauguin- c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

στην Ταιτη κλεισε τα ματια για να δεις,εναν παραδεισο,το χρωμα ειναι σαν τη
μουσικη,η φωτεινη απαραμιλλη δυναμη του,μια γλωσσα για να γραψεις την
βαθεια ουσια,το ειναι,του κοσμου,εδω μπορεις να ζεις αιωνια,χωρις την αδιακοπη
μαχη του αυριο και χωρις την ενοχλητικη παρουσια των ηληθιων,η τεχνη ειναι
επανασταση οχι κουφια ματαιοδοξια,εδω η απειρη δυναμη της φαντασιας της φυσης
μου προσφερεται ως ανεκτιμητο δωρο,ελευθερα,εχω το δικαιωμα να τολμησω το
καθετι,θυμαμαιτον Vincent[ van Gogh ],αγαπουσε με παθος το κιτρινο χρωμα,ειχε
ακατανικητη αναγκη της ζεστασιας του,μην παιρνεις στα σοβαρα τους δηθεν μορφω-
μενους,θα σε καθηλωσουν σ'ενα αδιαφορο,ανιαρο, σημειο,στασιμο ανευρο,εδω οι
savages,οι αγριοι για μας τους ψευτοπολιτισμενους,απλα ζουν τη ζωη τους φυσικα,
χωρις τους ασφυκτικους,ηθικους και αλλους,εξαναγκασμους του δικου μας πολιτισμου,
πρωτογονοι αληθινοι,δεν θελω,οπως η επιστημη,να ερμηνευσω τη φυση,να βρω τον
ακριβη μηχανισμο λειτουργιας της,τους νομους που την κανονιζουν,αλλα να την νιωσω
απεραντα γοητευτικα απροσδιοοριστη,στοχος της τεχνης μου,με παθος επιθυμω να
ειναι,να δημιουργω,με τη μουσικη εννοια,συμφωνιες και αρμονιες της φυσης,
ο πολιτισμος,το ξερω,ειναι παραλυσια,αν καποιος δεν μπορει να τολμησει το αδυνατο
ειναι αναπηρος,σωματικα και πνευματικα,
.
.
.


Arshile Gorky-painter-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης


Arshile Gorky  on Damnatio Memoriae- the artist and his mother
- c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

 

Arshile Gorky-the-artist with his mother-1936


Arshile Gorky-the-artist with his mother-1936

Arshile Gorky [Vostanik Manoug Adoian] 21 July 1948
[INTERACTIONS on Arshile Gorky painter]-c.n.couvelis
-Arshile Gorky on Non Damnatio Memoriae-

θυμαμαι τη μανα,τα χερια της,'εχεις φαει;'τη ρωτησα,γυρισε το κεφαλι της αλλου,
κοιταξα προς τα'κει,ειδα εναν ανθρωπο να πεφτει,δεν ξανασηκωθηκε,'μανα,τι επαθε
αυτος ο ανθρωπος;'παλι δεν ακουσα τη φωνη της,τρομαξα,την ειδα χλωμη,'γιατι τα
χερια σου λιωνουν,μανα,γιατι δεν τρως;',πριν φυγει απ'το σπιτι η Agnes της ειχα πει
να βαζουμε ενα πιατο φαγητο καθε μερα για τη μανα πανω στο τραπεζι,'εχεις εμμο-
νες'αντεδρασε,ηξερα ειχε εραστη,τον ζωγραφο Matta,'μανα,καταλαβα'της ειπα'μας
διωχνουν,που θα βρουμε αλλη πατριδα;που θα ησυχασουμε;','ησυχασε'ακουσα τη φωνη
της,'δωσ'μου το σχοινι',εγω το κρατουσα γερα,δεν τ'αφηνα,'τι πας να κανεις;'ενιωσα τη
λυπη στη φωνη της,θυμαμαι την Αρμενια,δεν ξεχασα ποτε,τα νερα της λιμνης Βαν,
τις τρεις αδελφες μου,επειτα,πως αληθεια φτασαμε στο Ερεβαν στη Ρωσια;και το καραβι
που μας εφερε,εκτος τη μανα,εδω στην Αμερικη,τη ρωταω'μανα,τη φωτογραφια,που'μαστε
οι δυο μας,εγω κι εσυ,που την στειλαμε στην Αμερικη την πηρε ο πατερας;',σιωπη,'γιατι δεν
απαντησε;μας παρατησε',ακουσα την αναπνοη της βαρια,'σαν την Agnes','μη λες τετοια',
την ακουσα,ισα που ακουγονταν η φωνη της,αδυνατη με δυσκολια,'ειστε ολοι πολυ
αγαπημενοι',της ειπα για τη γυναικα  στη Νεα Υορκη που μου ειπε οταν θελησα να σπουδα-
σω ζωγραφικη,'οι Ρωσοι,μαλιστα, ζωγραφοι,καλλιτεχνες,εσεις οι Αρμενιοι ειστε μονο μετα-
ναστες,τιποτα αλλο,',ηθελα να εκφρασω τις ιδεες της εποχης μου,κι αυτη η γλωσσα της ζωγρα-
φικης μου ταιριαζε,μερικες φορες ζωγραφιζω δεκαπεντε η' κι οι εικοσι εικονες ταυτοχρο-
να,αυτο το κανω γιατι θελω ν'αλλαζω τη κατασταση του μυαλου μου,να'μαι στην αρχη,ποτε
να μην τελειωσει η action της ζωγραφικης,ο φιλος μου ο Willem [de Kooning],οταν το μαθει ,
θα στεναχωρεθει,το δεξι μου χερι με ποναει,το αισθανομαι παραλυτο,'απο τοτε που κρατησε
το αψυχο βαρος της μανας παρελυσε' του ειπα,εχανε βαρος,'μανα αδυνατισες,γιατι δεν τρως;',
δεν μου απαντησε,'στη πατριδα ειχαμε να φαμε'ειπα,η Agnes ηταν εικοσι χρονων οταν παν-
τρευτηκαμε,εγω τριαντα εφτα,τωρα ειμαι σαραντα τεσσερα,απο το 1915 στην Αρμενια περα-
σαν ακριβως 33 χρονια,η' δεν περασαν ποτε,η αιωνιοτητα,βασανιστικη,απο την απογαλακτιση
της μανας,'η μανα μου πεθανε απο ασιτια',απαντησα στην Agnes,'αυτο ειναι πραγματικοτητα,
δεν ξεφευγεις ευκολα απ'αυτη',αν ο πινακας που ζωγραφισα μου ταιριαζει,μ'αρεσει,αν δεν
μ'ευχαριστει δεν μ'ενδιαφερει καθολου πως θα τον εκτιμησουν  η' αν θα τον αγορασουν,
'μανα,ειμαι μονος μεσα στο σπιτι,μην ανησυχεις,το σχοινι ειναι γερο θ'αντεξει,ενα ελαχιστο
μας χωριζει',στην Αφαιρετικη ζωγραφικη καποιος βλεπει με το μυαλο οτι δεν μπορει με φυσι-
κο τροπο να δει με τα ματια,συλλαμβανεις πραγματα περα απ'το αισθητο,συρεις το απειρο
απο το πεπερασμενο,ειναι μια εκτιναξη σε αγνωστες περιοχες,'δεν το ξερεις μανα,αλλαξα
ονομα εγινα Arshile [Αχιλλεας] Gorky,γεωργιανης ευγενικης καταγωγης και συγγενης του
ρωσου συγγραφεα Maxim Gorky και σημερα,21 Ιουλιου του 1948 ξαναγινομαι αυτος που
ηξερες,ο μικρος σου Ոստանիկ Մանուկ Ատոյեան [Vostanik Manoug Adoian]'
.
.

Arshile Gorky on Non Damnatio Memoriae-painting c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Arshile Gorky on Non Damnatio Memoriae
-painting c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
-Atom Egoyan  film Ararat
https://youtu.be/yfpIaEzXiz0


.
.
.

Geometricous Abstract-3μ χ 4.5-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

τι απόσταση διανυουν οι λέξεις μου-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

τι απόσταση διανυουν οι λέξεις μου ανυπακουες οροσειρές ηφαιστειων ελλισονται με μια δυσπροσιτη γραμματική 'τι πραγματικά είναι η ιστορία ενός γεγονότος;' π. χ είδα έναν άνθρωπο να διασχίζει το δρόμο, γιατί, εγώ, του φώναξα και δεν άκουσε, στην Ερμου πιο κάτω τον είδα να ταΐζει περιστέρια, όχι δεν ήταν εκείνος ο ανθρωπος, εκείνος εμοιαζε με μένα, έκανα, σίγουρα, λάθος, δεν μπορεί να μοιάζουμε, εγώ έχω τάδε ηληκια τάδε βάρος τάδε ύψος τάδε χρώμα ματιών και μαλλιών, ορίστε και η απόδειξη, η αστυνομική μου ταυτότητα,η φωτογραφία είναι καθαρή, το όνομα μου αυτό, επάγγελμα, θρησκευτικές πεποιθισεις δεν ενδιαφερουν, άρχισε να βρέχει, άνοιξα μια κίτρινη ομπρέλα, δεν θυμάμαι, ίσως πορτοκαλι,στην Αθηνας πήρα ένα ταξί,κατέβηκα στην Ομονοια, ερημια, εγώ ο μοναδικός άνθρωπος, κοιταχτηκα σε μια βιτρίνα, είδα πίσω μου να περνούν άνθρωποι, ένας με ρωτησε τι ωρα ειναι, κοίταξα το ρολοι μου, δεν καθησε ν'ακουσει, 'στο παρελθόν η' στο μέλλον; 'του φώναξα, κατέβηκα τις σκάλες του μετρό, οι άνθρωποι ακινητοποιημενοι, τους άγγιξα, πήλινοι, κάποιοι έσπασαν στη πίεση μου και συντριφτηκαν, όταν έφτασε και σταμάτησε στην αποβάθρα το τρένο άνοιξαν διάπλατες οι πόρτες, κανένας απ' τους επιβάτες δεν βγήκε, μπήκα στο βαγόνι, κανένας δεν παρατηρησε τη παρουσία μου, μια γυναίκα με μια κόκκινη τσάντα απέναντι μου, αδύνατον να μην μ'εχουν καταδικάσει, και σε τι αποστάσεις, σκέφτηκα, διακινούμε την ανυπαρξια μας
.
.
.


Heinrich von Kleist and Henriette Vogel Αχιλλεας και Πενθεσιλεια,αμφορεας,535-530 π.Χ,
εργο του Εξηκια,Βρετανικο Μουσειο-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ  ΠΕΝΘΕΣΙΛΕΙΑΣ HENRIETTE VOGEL ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ HEINRICH
VON KLEIST ΣΤΗ  ΤΡΟΙΑ WANNSEE  12ος αιωνας π.Χ  21 Νοεμβριου 1811
 -c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

την ακουσε,κοιμονταν διπλα του,'So! So! So! So! Und wieder!',δεν ενοιωθε τρομο,η μερα
ζεστανε,ανασηκωσε και κοιταξε το προσωπο της,πρωτη φορα το εβλεπε,θυμαται τον
περιπατο τους στη λιμνη,'οι αγριοπαπιες'του ειπε,ακουσε το φτερουγισμα τους,του εδωσε
το γραμμα,του ειπε να το διαβασει οταν θα ειναι μοναχος στο δωματιο,υπογραφε
'Πενθεσιλεια Ενριεττα Φογκελ'.'η ψυχη μου σου ανηκει'ξυπνησε,'Meine Seele gehört dir
zu,επαναλαβε το'της ειπε,'nein, ich will nicht' αρνηθηκε,την αρπαξε απ'το λαιμο,την πο-
νουσε,εκεινη τον εσπρωξε,'Bist du verrückt? Es tut weh' αντεδρασε,'τρελος,ναι,ειμαι
τρελος'της φωναξε,τραβηξε με δυναμη το ασπρο σεντονι απο πανω της,'κρυωνω'του
φωναξε,επειτα ηρεμησε,'ολοενα και πιο πολυ κρυωνω,τα ματια μου θολωνουν,ομως δεν
φοβαμαι',επιασε το προσωπο της στα χερια του,'πες μου τι βλεπεις;'η φωνη της πολυ
απαλη,της περιεγραψε τα ματια,το τοξο των φρυδιων,'τα χειλια σου ροδα',μυρισε τα μαλ-
λια της,ακουμπησε το προσωπο της στο στηθος του,η αναπνοη της καυτη τον πιεζε,ενιωσε
τα δοντια της,γελασε 'εχεις κοφτερα δοντια','πονας;'τον ρωτησε,'οχι,συνεχισε'της απαντη-
σε,'So! So! So! So! Und wieder!',την ακουσε,'So! So! So! So! Und wieder!',ενα αγριο ζωο
που ξεσχιζε το θηραμα του  χωρις ελεος,ὡς ἴδε Πενθεσίλειαν ἀνὰ στρατὸν ἀΐσσουσαν
355λαίλαπι κυανέῃ ἐναλίγκιον, ἥ τ᾽ ἐνὶ πόντῳ μαίνεθ᾽, ὅτ᾽ αἰγοκερῆι συνέρχεται ἠελίου ἴς,
τις σαρκες του,'η καρδια σου,πως  φουσκωνει απ'το κοκκινο αιμα!',ο ηλιος χυμησε απ'το
παραθυρο με κοφτερο σαν μαχαιρι φως ,τον πληγωνε,στο προσωπο στη κοιλια στα ποδια,
'Ενριεττα'της ειπε,'εδω σ'αυτη τη θεση της λιμνης,δεκα μετρα αποσταση ο ενας απ'τον αλ-
λον,πρωτα εσυ,μετα εγω','Χαινριχ,μου το υποσχεσε οτι δεν θα δειλιασεις;'ειπε η γυναικα
σηκωνοντας το κεφαλι,δεν εκλεισε τα ματια,'βλεπεις οτι δεν δειλιαζω,αντεχω να δω',
'σ'αγαπω'ουρλιαξε εκεινη και συνεχισε παθιασμενα στα χειλια του,'σε λιγο θα'σαι τα παν-
τα για μενα'ακουσε τη φωνη της 'μεσα μου,ολοκληρος στο στομαχι μου δικος μου',εβλεπε
θολα,το σωμα του κυλουσε σαν ορμητικο ποταμι μεσα της,σε λιγο θα εχανε της αισθησεις
του,ενιωθε ευτυχια,μια απεραντη απολυτη ευχαριστηση,ακουσε τον οξυ κροτο του πυρο-
βολισμου,τρανταχτηκε,'So! So! So! So! Und wieder!',την ακουσε να φωναζει,γελουσε,'So!
So! So! So!Und wieder!',τωρα ακουγε καθαρα το ψιθυρο της φωνης της 'Mein Heinrich,
mein Süßtönender, mein Hyazinthenbeet, mein Wonnemeer, mein Morgen- und Abendrot,
meine Äolsharfe, mein Tau, mein Friedensbogen, mein Schoßkindchen, mein liebstes Herz,
meine Freude im Leid,meine Wiedergeburt, meine Freiheit, meine Fessel,η μαγευτικη φωνη
της, meine Luft, meine Wärme, mein Gedanke, mein teurer Sünder, mein Gewünschtes hier
und jenseit,...,ὡς ἴδε Πενθεσίλειαν ἀνὰ στρατὸν ἀΐσσουσαν λαίλαπι κυανέῃ ἐναλίγκιον,
ἥ τ᾽ ἐνὶ πόντῳ μαίνεθ᾽, ὅτ᾽ αἰγοκερῆι συνέρχεται ἠελίου ἴς,η φωνη της,mein tausend
Wunderwerke, mein Lehrer und mein Schüler, wie über alles Gedachte und zu Erdenkende
lieb ich dich.Meine Seele sollst du haben.στη Τροια Wannsee η ψυχη μου,της Henriette
Πενθεσιλειας,σου ανηκει Αχιλλεα Heinrich κι ως το τελος της γης θα σ΄'αγαπω,'So! So! So!
So!Und wieder!'
.
.
Σημειωσεις και μεταφρασεις traductions -c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Πενθεσιλεια και Αχιλλεας
[Μυθολογια]
η Πενθεσιλεια ηταν βασιλισα των Αμαζονων και μετα το θανατο του Εκτορα οι Τρωες
την καλεσαν σε βοηθεια κατα των Ελληνων,οι Αμαζονες και η Πενθεσιλεια ηταν ορμη-
τικοτατες πολεμιστριες πανω στ'αλογα αξιες αντιανειρες τοξοτριες κι ακοντιστριες,οι
Ελληνες ειχαν μεγαλες απωλειες στις μαχες,τοτε ηρθε ο Αχιλλεας αντιμετωπος με την
Πενθεσικλεια,εκεινη τον ακοντισε δυνατα αλλα το κονταρι δεν τρυπησε τη θεικη ασπι-
δα του κι εσπασε,τοτ'εκεινος με το σπαθι του βυθιζοντας το στη καρδια της την σκοτωσε,
και τραβωντας τη μασκα απο το προσωπο της αντικρυζοντας την απαραμμιλη ομορφια
της  θαμπωθηκε και την ερωτευτηκε δυνατα ακριβως εκεινη τη στιγμη,το ιδιο βαθεια
κι η Πενθεσιλεια  ερωτευτηκε τον Αχιλλεα ακριβως εκεινη τη στιγμη που ξεφυχισε

Heinrich von Kleist και Henritte Vogel
ο θεατρικος συγγραφεας και ποιητης Heinrich von Kleist[1777-1811]και η φιλη του Henritte
Vogel[1780-1811]αποφασισαν να αυτοκτονησουν μαζι,στις 21 Νοεμβριου το 1811 στη λιμ-
νη  Wannsee στα περιχωρα Βερολινου αυτος αφου την πυροβολει μετα αυτοπυροβολειται

Penthesilea,θεατρικο εργο του Heinrich von Kleist
στο θεατρικο εργο αυτο ο Αχιλλεας γινεται με τη θεληση του στην κυριολεξια ερωτικο
κτημα της Πενθεσιλειας η οποια καταλαμβανεται απο ερωτικη μανια και κατασπαραζοντας
το σωμα του,το ερωτικο  αντικειμενο του ποθου της,το τρωει κι υστερα αυτοκτονει

So! So! So! So!Und wieder!'
ετσι!ετσι!ετσι!και ξανα!
[απο το θεατρικο εργο 'Πενθεσιλεια ,Penthesilea του Heinrich von Kleist]

Meine Seele gehört dir zu
η ψυχη μου σου ανηκει
[απο το γραμμα της Henriette  Vogel στον Heinrich von Kleist]

nein, ich will nicht
οχι,δεν θελω

Bist du verrückt? Es tut weh
εισαι τρελλος;με πονας!

[οι μαχες των Αμαζονων και της βασιλισας τους Πενθεσιλειας ,στο πλευρο των Τρωων,με
του Ελληνες περιγραφονται στον Α' Λογο του επικου ποιηματος  'Οι Μεθ'Ομηρου Λογοι'
του Κοιντου του Σμυρναιου,περιπου 3ος αιωνας μ.Χ]
ὡς ἴδε Πενθεσίλειαν ἀνὰ στρατὸν ἀΐσσουσαν
355λαίλαπι κυανέῃ ἐναλίγκιον, ἥ τ᾽ ἐνὶ πόντῳ
μαίνεθ᾽, ὅτ᾽ αἰγοκερῆι συνέρχεται ἠελίου ἴς
[Α' Λογος,στιχοι 354-6,απο το επικο ποιημα 'Οι Μεθ'Ομηρου Λογοι',Κοιντου του
Σμυρναιου,περιπου 3ος αιωνας μ.Χ]
σαν ειδε την Πενθεσιλεια στο στρατο ν'ορμαει
355 μαυρη με λαιλαπα παρομοια,που στο ποντο
μαινεται,οταν με τον αιγοκερο συνερχεται ο ηλιος

 [απο το γραμμα της Henriette  Vogel στον Heinrich von Kleist]
Mein Heinrich, mein Süßtönender, mein Hyazinthenbeet, mein Wonnemeer, mein
Morgen- und Abendrot, meine Äolsharfe, mein Tau, mein Friedensbogen, mein
Schoßkindchen, mein liebstes Herz, meine Freude im Leid, meine Wiedergeburt,
 meine Freiheit, meine Fessel,...meine Luft, meine Wärme, mein Gedanke, mein
teurer Sünder, mein Gewünschtes hier und jenseit,...,mein tausend
Wunderwerke, mein Lehrer und mein Schüler, wie über alles Gedachte
und zu Erdenkende lieb ich dich.Meine Seele sollst du haben
Henriette

Χαινριχ μου,γλυκεια μου αρμονια,υακινθων ανθωνα μου,της ευτυχιας  θαλασσα μου,
πρωινο και βραδυνο μου πορφυρο,αρπα μου αιολικη,δροσια μου,τοξο μου ουρανιο,
παιδικη αγκαλια μου,καρδια μου πολυαγαπημενη,χαρα στη στεναχωρια μου,αναγεννηση
μου,ελευθερια μου,δεσμα μου,...,αερα μου,ξεστασια μου,σκεψη μου,ακριβη μου
αμαρτια,οι επιθυμιες μου κι εδω και στο υπερπεραν,...,χιλιαδες μου θαυματα,δασκαλε
μου και μαθητη μου,πανω απο ολα σκεψη κι ως το τελος της γη εγω θα σ'αγαπω.
Η ψυχη μου σου ανηκει
Ενριεττα
.
.
.


Marshall McLuhan-The medium is the message-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Marshall McLuhan-The medium is the message-16 Logoi
-traduction μεταφραση c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

The medium is the message
Το μεσο ειναι το μηνυμα

We become what we behold. We shape our tools and then our tools shape us.
Γινομαστε αυτο που βλεπουμε.Διαμορφωνουμε τα εργαλεια μας και κατοπιν τα εργαλεια
μας διαμορφωνουν εμας

Our Age of Anxiety is, in great part, the result of trying to do today's job with yesterday's
tools and yesterday's concepts.
Η δικη μας Εποχη του Αγχους ειναι,σε μεγαλο μερος,το αποτελεσμα του να  προσπαθουμε
να κανουμε την εργασια του σημερα με αποψεις του χθες

Everybody experiences far more than he understands. Yet it is experience, rather than
understanding, that influences behavior
Καθε ενας βιωνει πολυ περισσοτερα απ'οτι αυτος κατανοει.Ομως ειναι το βιωμα,μαλλον
παρα η κατανοηση,που επηρεαζει τη συμπεριφορα

All media exist to invest our lives with artificial perceptions and arbitrary values.
Ολα τα media υπαρχουν για να επενδυσουν τις ζωες μας με κατασκευασμενες αντιληψεις
κι αυθαιρετες αξιες

The more the data banks record about each one of us, the less we exist.
Οσο περισσοτερο οι τραπεζες δεδομενων καταγραφουν για καθε εναν απο μας,τοσο λιγοτερο
υπαρχουμε

Ads are the cave art of the twentieth century.
Οι διαφημισεις η τεχνη των σπηλαιων του εικοστου αιωνα

Where the whole man is involved there is no work. Work begins with the division of labor
Οπου ο ολοκληρος ανθρωπος ειναι συσχετισμενος δεν υπαρχει εργασια.Η εργασια αρχιζει
με τον καταμερισμο της δουλειας

Television brought the brutality of war into the comfort of the living room. Vietnam was lost
in the living rooms of America - not on the battlefields of Vietnam.
Η τηλεοραση εφερε την κτηνωδια του πολεμου μεσα στην ανεση του λιβιν' ρουμ.Το Βιετναμ
ηταν χαμενο στα λιβιν' ρουμς της Αμερικης-οχι στα πεδια μαχων του Βιετναμ

The new electronic independence re-creates the world in the image of a global village.
Η νεα ανεξαρτησια αναπαριστα τον κοσμο στην εικονα ενος παγκοσμιου χωριου

I wouldn't have seen it if I hadn't believed it.
Δεν θα'χα δει αυτο αν δεν το'χα πιστεψει

Politics will eventually be replaced by imagery. The politician will be only too happy to
abdicate in favor of his image, because the image will be much more powerful than he
could ever be.
Η πολιτικη τελικα θα ειναι αντικατεστημενη απο την απεικονιση.Ο πολιτικος θα ειναι πολυ
ευτυχης το παραιτηθει  για χαριν της εικονας του,επειδη η εικονα θα ειναι πολυ περισσοτερο
ισχυρη απ'οτι αυτος μπορουσε  ποτε να ειναι

Today the tyrant rules not by club or fist, but disguised as a market researcher, he shepherds
his flocks in the ways of utility and comfort
Σημερα ο τυραννος δεν κυβερνα με το γκλοπ η΄τη γροθια,αλλα μεταμφιεσμενος ως ερευνητης
της αγορας,βοσκαει τα  κοπαδια του στους δρομους της χρησιμοτητας και της ανεσης

The modern Little Red Riding Hood, reared on singing commercials, has no objection to being
eaten by the wolf.
Η μοντερνα Μικρη Κοκκινοσκουφιτσα,ανατραφηκε τραγουδωντας εμπορικα,δεν εχει καμια
αντιρρηση να φαγωθει απ'τον λυκο

Affluence creates poverty.
Η υπεραφθονια δημιουργει φτωχεια

If the nineteenth century was the age of the editorial chair, ours is the century of the
psychiatrist's couch
Αν ο δεκατος ενατος αιωνας ηταν η εποχη της καρεκλας του συντακτη,τα δικα μας χρονια
ειναι ο αιωνας του καναπε του ψυχιατρου
.
.
Marshall McLuhan-The medium is the message
-animations c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
https://youtu.be/usoFzCW2MTM


.
.
.


Ιολη - χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

(Απολλοδωρου Βιβλιοθηκη Β. 7.7)τὰ περὶ τὴν Ἰόλην Δηιάνειρα πυθομένη, καὶ δείσασα
μὴ ἐκείνην μᾶλλον ἀγαπήσῃ, νομίσασα ταῖς ἀληθείαις φίλτρον εἶναι τὸ ῥυὲν αἷμα Νέσσου,
τούτῳ τὸν χιτῶνα ἔχρισεν. ἐνδὺς δὲ Ἡρακλῆς ἔθυεν. ὡς δὲ θερμανθέντος τοῦ χιτῶνος ὁ
τῆς ὕδρας ἰὸς τὸν χρῶτα ἔσηπε, τὸν μὲν Λίχαν τῶν ποδῶν ἀράμενος κατηκόντισεν ἀπὸ
τῆς  ~Βοιωτίας, τὸν δὲ χιτῶνα ἀπέσπα προσπεφυκότα τῷ σώματι· συναπεσπῶντο δὲ καὶ
αἱ σάρκες αὐτοῦ
κοιταξε απο το παραθυρο τους ταυρους,ο αερας κουνουσε τις κορυφες των δεντρων,
η μερα ζεστη,απογευμα και λιγο δεν δροσισε,μια φωτια,καιγανε χορτα,μυριζε ο καπνος,
'μου σκοτωσε τ'αδερφια και τον πατερα',η μνημη επιμονη,σκεφτηκε να εκδικηθει,'ο
Υλλος δεν φταιει,ηταν μικρο παιδι',θα ηταν πολυ ευκολο καθως κοιμαται διπλα της τη
νυχτα,κανενας δεν θα την κατηγορουσε,πηγε και καθησε στον καθρεφτη,βαφτηκε,
μισουσε την ομορφια της,αυτη της εφερε συμφορες,οι αντρες παθιαζονται με την  ομορ-
φια,τρελενονται,εφκιαξε μια μασκα στο προσωπο της,ετσι κι εκεινος τρελαθηκε,'εβλεπα
τη ζηλεια της Δηιανειρας,μια λεαινα να χυμηξει πανω μου να με κατασπαραξει,εγω ημουν
κοριτσακι,εκεινη ενιωθε γερασμενη,ηταν γερασμενη',μπηκε μεσα στο δωματιο,την εβλεπε
στον καθρεφτη πισω της,η Δηιανειρα με τον μικρο Υλλο,τον κρατουσε απ'το χερι,'φευγω
απο την Τραχινα'της ειπε,'σου αφηνω το παιδι',τα λογια της δεν ειχαν λυπη,γυρισε αλλα
δεν την ειδε,μονο το παιδι,κρατουσε εναν χαρταετο,'εξω φυσαει,ο χαρταετος θα πεταξει'
ειπε στο παιδι,βγηκαν εξω,ο χαρταετος ανεβηκε γρηγορα ψηλα,το παιδι κρατουσε το σχοι-
νι και γελουσε ξεγνοιαστο,εκεινη ακουγε τη φωτια στα χορτα,παρατησε το παιδι και πλη-
σιασε,της φανηκε πως τον ειδε,ξαπλωμενο,πελωριο σωμα,στη φωτια που τον εκαιγε,καθη-
σε ακινητη και κοιτουσε,το παιδι την φωναξε,ο χαρταετος ειχε μπερδευτει στα κλαδια ενος
δεντρου,με δυσκολια τον ξεμπλεξε,τη νυχτα ο Υλλος κοιμονταν ησυχος διπλα της,'γιατι με
εμπιστευεται;γιατι δεν φοβαται;'το φεγγαρι του φωτιζε το μετωπο,κοιταζε εκεινο το φως
να μετακινηται στον αριστερο ωμο,επειτα στη κοιλια,εκει ακουμπησε το κεφαλι της κι απο-
κοιμηθηκε
.
.
.

Niccolo Mackiavelli  il principe

Εγω ο Niccolo Mackiavelli γραφω το il principe ως μεσο-χ.ν.κουβελης

ημουν κλεισμενος σ'εναν λαβυρινθο-φυλακη για μια απατη,δεν θυμαμαι αν ηταν εις βαρος
ατομου η' του κρατους,ολες οι αιθουσες του λαβυρινθου ηταν κυβικες και μισοσκοτεινες,
εικαζω οτι ηταν λαβυρινθος απο το πληθος των ομοιων τμηματων,σε μια απο αυτες βρηκα
ξαπλωμενο σ'ενα κρεβατι εναν ανθρωπο απροσδιοριστης ηλικιας,του συστηθηκα  σαν
Τζιρολαμο Σαβοναρολα,ο αντρας γελασε,'η απατη η αιτια της καταδικης σου'ειπε,ξυπνησα,
δεν ειχε ακομα ξημερωσει,σηκωθηκα,στο παραθυρο διεκρινα στο ημιφως τη φιγουρα του
φρουρου,με πονουσε αφορητα το στομαχι,σιγουρα στις τροφες ριχνουν καποιο δηλητηριο,
αυτοι οι Μεδικοι με φοβουνται,καλυτερα να με φοβουνται παρα να μ' αγαπουν,εκεινος ο
Λορεντζος τους ειναι νεαρος απειρος αφελης ματαιοδοξος,και μελλοντικος Ηγεμων της
Φλωρεντιας, αυτος ειναι ο Δουρειος Ιππος μου για να επανελθω στην πολιτικη και διπλωμα-
τικη δραση,τον ισχυρο,και μαλιστα τον φιλοδοξο,πρεπει να του φαινεσαι,κι οχι οπωσδηποτε
να εισαι,ωφελιμος και τοτε,λογικα,θα σ'εχει αναγκη στην εκπληρωση των σχεδιων του,βεβαια,
οι Μεδικοι ειναι καχυποπτοι,το 1494 τους εδιωξαν απο τη Φλωρεντια,κι επανηλθαν ,πριν ενα χρονο,το 1512,με την υποστηρηξη του Φερδινανδου της Ισπανιας,αλλα τιποτα δεν ειναι αμετα-βλητο,μια ανεπαισθητη αλλαγη κι ολα ανατρεπονται ξαφνικα,αν θελωι να φυγω απ'την απομο-
νωση του πατρικου μου κτηματος στο Σαντ'Αντρεα και να ξαναδω τις αυλες της Ευρωπης,τον
Λουδοβικο ΙΒ' της Γαλλιας,τον παπα Ιουλιο Β',τον Μαξιμιλιανο Α' της Αγιας Ρωμαικης Αυτο-
κρατοριας και τους αλλους ισχυρους και,φυσικα, την Λουκρητια,πρεπει να συνεχισω της επι-
στολες μου στον il principe Lorenzo di Medici,εχει φωτισει η μερα,ακουω τα πουλια στα δεν-
τρα του κηπου,ελευθερα,ο φρουρος εβηξε μια φορα κι αμεσως συνεχομενα δυο φορες,ηξερε,
πως ετσι μου τονιζει την ακοιμητη παρουσια του,'ειμαι εδω ετοιμος και μην διανοηθεις ν'απο-
δρασεις',γι'αυτο  αποφασισα η αποδραση μου να ειναι διανοητικη,παντα για καθε δραση
υπαρχει η αντιδραση,και πρεπει να ειναι αποτελεσματικη,ειμαι 44 χρονων αδυνατον να εξου-
δετερωσω με τη σωματικη δυναμη εναν νεαρο φρουρο 21 χρονων,ομως η δυναμη του νου
ειναι ισχυροτερη απο τη δυναμη του σωματος,διαλεξα,επιτηδες,την αποσπασματικη,επιστο-
λογραφικη,συγγραφη του il principe,για να φουντωσω την αναγκη της στον μελλοντικο
Ηγεμωνα της Φλωρεντιας,απο τις ακριβεις και σχολαστικες παρατηρησεις μου στους διαφο-
ρους ισχυρους,που περιβαλλουν το  μικρο κρατος της Φλωρεντιας,τους οποιους συχνα επισκε-
πτομουν στις διπλωματικς αποστολες,απο το 1498 εως το 1512 που καταληθηκε η Δημοκρατια
των σινιορων κι επανηρθαν οι Μεδικοι καταργωντας με κι αφου με βασανισαν με φυλακισαν,
γνωριζω με επιστημονικο τροπο,πως το κακο το πραττεις αμεσως,να αιφνιδιασεις και να δει-
ξεις,ταυτοχρονα,ακαριαια,την ακαμπτη δυναμη και θεληση σου και να μην δωσεις στον αντι-
λο κανενα περιθωριο ν'αντιδρασει,και το καλο να το προσφερεις με δοσεις,ωστε να φανεις
αγαθοεργος του και να προκαλεσεις την αναγκη του,ωστε να ωφεληθεις πιο σταθερα και με
ελαχιστοποιημενο τον κινδυνο για σενα,καθησα στη καρεκλα μπροστα στο τραπεζι που γρα-
φω,η ωρα,ακριβως 7 το πρωι,εσυρα λιγο τη καρεκλα για ν'ακουσει το θορυβο ο φρουρος,
αυτους τους ευχαριστει η ταξη,η απαρεγκλιτη συνηθεια,αυτο σημαινει πως ολα ειναι υπο την
εποπτεια τους,κι αυτο τους υπνωτιζει και δεν βλεπουν την υπογεια δραση εναντιον τους,
παιρνω την πενα κι αρχιζω να γραφω:
Εγω ο  Niccolò di Bernardo dei Machiavelli πολιτης Φλωρεντιας προς τον Εκλαμπροτατον
Λορεντζο των Μεδικων δουκα του Ουρμπινο τον il principe γραφω τη VIII Επιστολη:
De his qui per scelsera ad principatum pervenere
[Di quelli che per scelleratezze sono venuti al principato]

Ma perche di privato si diventa principe ancora in dua modi,il che non si puo al
tutto o alla fortuna o alla virtu attribuire,nom mi pare da lasciarli indrieto,ancora
che dell'uno si possa piu diffusamente ragionare dove si trattassi delle repubbliche
...
στις 10 ακριβως μου εφεραν ενα ποτηρι γαλα και φρυγανιες με βουτυρο,εφαγα,'οι ανθρωποι'
σκεφθηκα' οταν εχουν ωφελη απ'αυτους που πιστευουν οτι θα τους ζημιωσουν τοτε δεσμευ-
ονται πιο πολυ με τους ευεργετες τους' και συνεχισα το γραψιμο:
E perche li uomini,quando hanno bene da chi credevano avere male,si obbligano
piu al beneficatore loro
...
στις 12 ακριβως σερβερισθηκα το μεσημεριανο γευμα,κοτοπουλο ψητο με πατατες και
κοκκινο κρασι
και στις 3 διεκοψα το γραψιμο για τον 2ωρο απογευματινο υπνο
καθε μερα εκτελω ακριβως στην ωρα του αυτο το προγραμμα,ωστε να αδρανοποιηθει ο
φρουρος και οι αναφορες στους ανωτερους για την συμπεριφορα μου να ειναι ευνοικες
για μενα
'ο σκοπος αγιαζει τα μεσα' ακουσα,ξαφνιαστηκα,μεσα στο μισοσκοταδο ξεχωριζω τη φιγουρα
του ξαπλωμενου αντρα,πλησιαζω,αναγνωρισα τον Καισαρα Βοργια,'Εσεις;'λεω,'Εγω,ο Cesare
Borgia δουκας της Ρωμανιας'απαντησε ο αντρας,σαν να ηταν ηθοποιος κι επαιζε το ρολο του
σε καποιο θεατρικο εργο,'λιγα πραγματα θα καταφερεις με τον Ηγεμωνα σου,μια αχαρη θεση
ιστορικου της Φλωρεντιας ως τις 21 Ιουνιου το 1527 και την πτωση των Μεδικων',δεν αντε-
δρασα,βγηκα απ'την αιθουσα και περιπλανιεμαι στον λαβυρινθο,χωρις να ενδιαφερομαι  για
την εξοδο του
.
.
.


Georgia O'Keeffe - painter - c.n.couvelis χ.ν.κουβελης


Μια φανταστική συνέντευξη με την Georgia o 'Keeffe-c. n. couvelis χ.ν.κουβελης

- ποια η σχέση σας κυρία Georgia o' Keeffe με τα λουλούδια;

- στα λουλούδια βλέπω έναν ολόκληρο μυστικό κοσμο κι αυτόν θέλω να μεταδώσω
στον άλλον, οι άνθρωποι των πόλεων με τα λουλούδια έχουν μια επιφανειακή σχέση,
θα'λεγα διακοσμητικής φύσης

- γιατί ζωγραφιζεται τεράστια τα λουλούδια σας;

- απλά, για να μην αγνοείται η ομορφιά τους

 - και τα δέντρα;

- συχνά τα κοιτάζω από κάτω εως πάνω, από τον κορμό έως τα κλαδια, και τα φύλλα,
όλα τα φύλλα, αυτό είναι θαυμάσιο όταν είναι νύχτα κι είναι τ'αστερια πάνω απ'το δέντρο

- και μακριά απ'τη πόλη

 - φυσικά, έξω, μακριά η φύση είναι ησυχη, την διαλογιζεσαι, σε περικλείει δεν σε απωθεί,
ένα ανέπαφο ευχαριστο συναισθημα

- κάποτε, είχατε πει, πως τα λουλούδια είναι μοντέλα

- (γελάει) βέβαια, μοντέλα,τα πιο φτηνά μοντέλα και μάλιστα δεν κινούνται

-με τα λουλουδια σας υπαρχει η αισθηση,η εντυπωση,της γυναικειας μητρας

-σωστα,το λουλουδι ειναι μια μητρα,ενας αναπαραγωγικος μηχανισμος,και με μορφικη
και χρωματικη,μαλιστα,ομοιοτητα

- ποιες είναι καλύτερες μέρες σας;

- οι μέρες που εργάζομαι είναι οι καλύτερες μέρες μου, πρέπει να κάνω το ισοδύναμο του συναισθηματος αυτού που βλέπω, όχι να το αντιγράψω

- γιατί επιλέγεται να ζωγραφιζεται αποσπάσματα ενός αντικειμένου;

 - επιλέγω κάποιες προτάσεις, με την έννοια της γλώσσας, από ένα ολόκληρο, κι ίσως φλύαρο, κείμενο, που μπορεί και να συγχύσει τις αισθήσεις και τον νου

- τα χρωματα σας είναι, ακριβως, οι λέξεις σας;

- το χρώμα είναι, ακριβώς, η λέξη, με τα χρώματα λέω πράγματα για κάτι, που δεν θα
μπορουσα να τα πω με λέξεις, και φυσικά με τις λεξεις της γλώσσας

- κυρία o'Keeffe γιατί, τελικά, ζωγραφιζεται;

- θα ήθελα να τραγουδώ, το τραγούδι είναι η πιο άμεση έκφραση του ανθρώπου , ήθελα
να μάθω να παίζω βιολί, κι επειδή δεν μπορώ να τραγουδισω, ζωγραφιζω(γελάει)

 - ποια είναι η φιλοσοφία σας για τη ζωή;

- η ζωη σου δεν πρέπει να'ναι ησυχη, δεδομένη, αλλά συνεχώς να ανατρέπεται

- πως αντιμετωπιζεται τη κριτική στο έργο σας;

- και η κολακεια και η επίκριση κάνουν το ίδιο κακό στον καλλιτέχνη, τον απροσανατολι-
ζουν,η κολακεια να κάνει, συνεχώς, τα έργα που αρέσουν και η επίκριση να σταματήσει,
μια για πάντα,να κάνει τα έργα που δεν αρέσουν

 - τι επιδιώκεται με τη ζωγραφική;

- να κάνω το άγνωστο γνωστό, και το αντίστροφο, το γνωστό άγνωστο, κι αυτό, σας διαβεβαιώ,
δεν είναι καθόλου εύκολο

- τι θα συμβουλευαται έναν νέο άνθρωπο;

- η αμφιβολια από την ευτυχία είναι πιο ενδιαφέρουσα στη ζωή, η ευτυχια είναι προσκαιρη,
η αμφιβολια συνεχης
.
.
.



Pop Αντιστοιχισεις-2μ χ 4μ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Οι σελφις(Ανθρωπινα Εσωτερικα) - χ.ν.κουβελης

έπιασε το ποτήρι του καφέ, αγγιξε τα χειλη της στο περίγυρο του γυαλιού, ειδε την
καθετη κίνηση του λαιμού, 'τι παρατηρεις;' του είπε, 'τις διαδοχικές εικόνες να πίνεις
καφέ;' της απάντησε, 'τι συμπεραινεις απ' αυτο; ', γέλασε, την κοίταξε,' οι αισθησεις
μου παράγουν την πραγματικοτητα' απαντησε, 'δηλαδή, εγώ χωρίς τις αισθήσεις σου
δεν υπαρχω;' ρώτησε εκείνη, 'ακριβώς, δεν υπάρχεις για μένα, παρά σαν ανάμνηση
της περασμενης ύπαρξης σου', 'πως γίνεται να υπαρχω; ',' αυτο είναι ένα συνεχές ύπαρξης, ανυπαρξιας', του επιασε το χερι, τα νύχια της βαμμένα πορτοκαλί, έβγαλαν μια σελφις,
εκείνη την διέγραψε, 'μια φωτογραφία πιστοποιεί την ύπαρξη μας' είπε, 'οχι, ακριβως'
της απάντησε, 'τι εννοείς;', 'εξαρτάται απο τον παρατηρητή, και τη σχέση που έχει με μας,
για έναν άγνωστο είναι αδιαφορη', 'αυτο σημαινει ότι κάποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει
τη φωτογραφία μας', 'γι'αυτο τη διεγραψες', 'όχι, κανείς λάθος δεν την διέγραψα γι'αυτο',
'τότε γιατί;', 'σκέφτηκα ότι η φωτογραφια είναι αναμνηση', κατέβασε το ποτήρι από τα
χείλη της, ενα υπόλειμμα υγρού λαμπύριζε, 'λατρεύω αυτό' της είπε, 'κάθε φορά το
περιμένω, δεν ξέρω αν το κάνεις γιατί το περιμενω', 'αυτο κανω', έβγαλε μια σελφις και
του την έδειξε, 'βγάλε εσύ μια δικιά σου', του έδωσε το κινητό, της έδειξε τη σελφις, 'γιατί
αυτό;' τη ρώτησε, 'γιατί αυτός που τράβηξε τη σελφις, υπηρξε', γέλασε, 'δεν το σκεφτηκα',
εκείνη έκλεισε το τηλέφωνο, 'τώρα υπάρχεις εδώ μπροστά μου πραγματικα, όπως ακριβώς
αυτός ο καφές που πίνω' , ειδε την καθετη κίνηση του λαιμού της, τα χειλη της στον περίγυρο
του γυαλιού,
.
.
.


Συναντησεις-2μ χ 3μ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Εξαφανιση
(Μια Περίπτωση Αλτσχαιμερ- Alzheimer's Case)
(Ανθρωπινα Εσωτερικα)- χ.ν.κουβελης

καθησε στον καναπέ, ο μεγάλος καθρεφτης απέναντι, 'πάω στο μπανιο' ακουσε, ξαφνιαστηκε,
ποιος μιλαει και γιατί;προς ποιον απευθυνεται;μπορουσε ν'απαντησει, 'ενταξει', ποιος θα τον
ακουγε; απάντησε 'εντάξει', άκουσε το νερό που έτρεχε, δεν αντιλήφθηκε όταν άνοιξε η πόρτα,
ειδε θολα το ειδωλο στον καθρέφτη του ανθρώπου πίσω του, 'το νερό σε αναζωογονει'ακουσς
να λέει, πήγε στη κουζίνα, από το ψυγείο πήρε ένα μήλο και το καθαρισε, το τελευταίο,κάθε εβδομάδα ψώνιζε φρούτα,σε λίγο θα νυχτωσει, όμως, γιατί είχε την αίσθηση ότι ξημερωνει;,
ίσως το φως κάποια στιγμή είναι το ίδιο, αδιαφορετο, ένας ξένος άνθρωπος στο σαλόνι, δεν ανησύχησε, το θεωρούσε λογικό, κάτι είπε, έδειξε μια φωτογραφία σε μια κορνίζα, 'ειμ' εγω',
ναι, ήταν η ίδια μορφή, μιλούσε, δεν ήταν σίγουρος σε ποιον, και γι'αυτο το λόγο δεν ήταν
δυνατόν ν'απαντησει, 'νυχτωσε' ακουσε, ήθελε ν'απαντησει 'ναι, νύχτωσε', αλλά δεν το'κάνε
γιατί μάλλον δεν τον αφορούσε, ειδε τα νύχια, βαμμένα απαλό ροζ,κουνουσε τα χερια με τα
λόγια, η γυναίκα μιλούσε με κάποιον, το θέμα της συζήτησης δεν τον ενδιέφερε, αδιαφορο, η' πληκτικο, για να περάσει την ώρα του ακουγε, από ένα σημείο και μετά κουραστηκε δεν
μπορούσε να παρακολουθήσει, έκλεισε τα μάτια και κοιμηθηκε στον καναπε
.
.
.



Constantin Brancusi-γλύπτης-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Constantin Brancusi's 6 Logoi-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

.τα πραγματα δεν ειναι δυσκολο να γινουν,το δυσκολο ειναι να εισαι στην νοητικη
κατασταση να τα κανεις

.η απλοτητα δεν ειναι ο στοχος στην τεχνη,αλλα καποιος κατορθωνει την απλοτητα
σε αντιθεση με τον εαυτο του εισχωρωντας στην πραγματικη ουσια των πραγματων

.το πραγματικο δεν ειναι η εξωτερικη μορφη,αλλα η ουσια των πραγματων,...,
ειναι αδυνατον για οποιονδηποτε να εκφρασει οτιδηποτε ουσιαστικα πραγματικα
με τη απομιμηση της εξωτερικης του επιφανειας

.οι θεωριες ειναι μοτιβα χωρις αξια,αυτο που μετρα ειναι η πραξη

.υπαρχουν ανοητοι που αποκαλουν το εργο μου αφηρημενο,εκεινο που αυτοι απο-
καλουν αφηρημενο ειναι το πιο πολυ πραγματικο,γιατι οτι ειναι πραγματικο δεν
ειναι το εξωτερικο αλλα η ιδεα,η ουσια των πραγματων

.οταν βλεπεις ενα ψαρι δεν βλεπεις τις διαστασεις του,σκεφτεσαι την ταχυτητα του,το
κυμαινομενο,αστραφτερο σωμα του ειδωμενο μεσα απ'το νερο,...,αν κανω πτερυγια
και ματια και διαστασεις θα σταματουσα την κινηση του,να δωσω ενα μοτιβο η' ενα
σχημα της πραγματικοτητας,εγω θελω ακριβως την αναλαμπη του πνευματος του
.
.
Constantin Brancusi's bird
-painting  animations c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
-music Olivier Messiaen - Le Merle Noir for Flute and Piano
https://youtu.be/puNWHHXiTew


.
.
.


ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ και  ΙΣΤΟΡΙΕΣ[ Εξωφυλλο ]-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Marchen-Παραμυθι-Frau Holle,η κυρα Χολε [Jacob & Wilhelm Grimm]
[ Übersetzung translation μεταφραση  χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
και
ΤΟ ΔΟΜΙΚΟ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ FRAU HOLLE ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ GRIMM
-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Marchen-Παραμυθι-Frau Holle,η κυρα Χολε
[Jacob & Wilhelm Grimm]
[Übersetzung translation μεταφραση  χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

Eine Witwe hatte zwei Töchter, davon war die eine schön und fleissig,die andere hässlich
und faul. Sie hatte aber die hässliche und faule,weil sie ihre rechte Tochter war, viel lieber,
und die andere musste alle Arbeit tun und der Aschenputtel im Hause sein. Das arme Mädchen
musste sich täglich auf die grosse Strasse bei einem Brunnen setzen und musste so viel spinnen,
dass ihm das Blut aus den Fingern sprang. Nun trug es sich zu,dass die Spule einmal ganz blutig
war, da bückte es sich damit in den Brunnen und wollte sie abwaschen; sie sprang ihm aber aus
der Hand und fiel hinab.Es weinte, lief zur Stiefmutter und erzählte ihr das Unglück. Sie schalt es
aber so heftig und war so unbarmherzig, dass sie sprach: "Hast du die Spule hinunterfallen
lassen, so hol sie auch wieder herauf." Da ging das Mädchen zu dem Brunnen zurück und wusste
nicht, was es anfangen sollte; und in seiner Herzensangst sprang es in den Brunnen hinein, um
 die Spule zu holen. Es verlor die Besinnung, und als es erwachte und wieder zu sich selber kam,
war es auf einer schönen Wiese, wo die Sonne schien und vieltausend Blumen standen.
Auf dieser Wiese ging es fort und kam zu einem Backofen, der war voller Brot; das Brot aber
rief: "Ach, zieh mich raus, zieh mich raus, sonst verbrenn ich: ich bin schon längst ausgebacken."
Da trat es herzu und holte mit dem Brotschieber alles nacheinander heraus. Danach ging es
weiter und kam zu einem Baum, der hing voll Äpfel, und rief ihm zu: "Ach, schüttel mich,
schüttel mich, wir Äpfel sind alle miteinander reif." Da schüttelte es den Baum, dass die Äpfel
fielen, als regneten sie, und schüttelte, bis keiner mehr oben war; und als es alle in einen
Haufen zusammengelegt hatte, ging es wieder weiter. Endlich kam es zu einem kleinen Haus,
daraus guckte eine alte Frau, weil sie aber so grosse Zähne hatte,ward ihm angst, und es wollte
fortlaufen. Die alte Frau aber rief ihm nach:"Was fürchtest du dich, liebes Kind? Bleib bei mir,
wenn du alle Arbeit im Hause ordentlich tun willst, so soll dir's gut gehn. Du musst nur
achtgeben,dass du mein Bett gut machst und es fleissig aufschüttelst, dass die Federn
fliegen, dann schneit es in der Welt; ich bin die Frau Holle." Weil die Alte ihm so gut zusprach,
so fasste sich das Mädchen ein Herz, willigte ein und begab sich in ihren Dienst. Es besorgte
auch alles nach ihrer Zufriedenheit und schüttelte ihr das Bett immer gewaltig, auf dass die
Federn wie Schneeflocken umherflogen; dafür hatte es auch ein gut Leben bei ihr, kein böses
Wort und alle Tage Gesottenes und Gebratenes. Nun war es eine Zeitlang bei der Frau
Holle, da ward es traurig und wusste anfangs selbst nicht, was ihm fehlte,endlich merkte es,
dass es Heimweh war; ob es ihm hier gleich vieltausendmal besser ging als zu Haus, so hatte
es doch ein Verlangen dahin. Endlich sagte es zu ihr: "Ich habe den Jammer nach Haus gekriegt,
und wenn es mir auch noch so gut hier unten geht, so kann ich doch nicht länger bleiben, ich
muss wieder hinauf zu den Meinigen." Die Frau Holle sagte: "Es gefällt mir, dass du wieder
nach Haus verlangst, und weil du mir so treu gedient hast, so will ich dich selbst wieder
hinaufbringen." Sie nahm es darauf bei der Hand und führte es vor ein grosses Tor. Das Tor
ward aufgetan, und wie das Mädchen gerade darunter stand, fiel ein gewaltiger Goldregen,
und alles Gold blieb an ihm hängen, so dass es über und über davon bedeckt war. "Das sollst
du haben, weil du so fleissig gewesen bist," sprach die Frau Holle und gab ihm auch die Spule
wieder, die ihm in den Brunnen gefallen war. Darauf ward das Tor verschlossen, und das
Mädchen befand sich oben auf der Welt, nicht weit von seiner Mutter Haus; und als es in den
Hof kam, sass der Hahn auf dem Brunnen und rief:
"Kikeriki,
Unsere goldene Jungfrau ist wieder hie."
Da ging es hinein zu seiner Mutter, und weil es so mit Gold bedeckt ankam,ward es von ihr
und der Schwester gut aufgenommen.Das Mädchen erzählte alles, was ihm begegnet war,
und als die Mutter hörte,wie es zu dem grossen Reichtum gekommen war, wollte sie der
andern,hässlichen und faulen Tochter gerne dasselbe Glück verschaffen. Sie musste sich
an den Brunnen setzen und spinnen; und damit ihre Spule blutig ward,stach sie sich in die
Finger und stiess sich die Hand in die Dornhecke. Dann warf sie die Spule in den Brunnen
und sprang selber hinein. Sie kam, wie die andere, auf die schöne Wiese und ging auf
 demselben Pfade weiter. Als sie zu dem Backofen gelangte, schrie das Brot wieder: "Ach,
zieh mich raus, zieh mich raus, sonst verbrenn ich, ich bin schon längst ausgebacken." Die
Faule aber antwortete: "Da hätt ich Lust, mich schmutzig zu machen," und ging fort. Bald
kam sie zu dem Apfelbaum, der rief: "Ach, schüttel mich, schüttel mich, wir Äpfel sind alle
miteinander reif." Sie antwortete aber: "Du kommst mir recht,es könnte mir einer auf den
Kopf fallen," und ging damit weiter. Als sie vor der  Frau Holle Haus kam, fürchtete sie sich
nicht, weil sie von ihren grossen Zähnen schon gehört hatte, und verdingte sich gleich zu ihr.
Am ersten Tag tat sie sich Gewalt an, war fleissig und folgte der Frau Holle, wenn sie ihr etwas
sagte, denn sie dachte an das viele Gold, das sie ihr schenken würde; am zweiten Tag aber fing
sie schon an zu faulenzen, am dritten noch mehr, da wollte sie morgens gar nicht aufstehen.
Sie machte auch der Frau Holle das Bett nicht, wie sich's gebührte, und schüttelte es nicht, dass
die Federn aufflogen. Das ward die Frau Holle bald müde und sagte ihr den Dienst auf. Die Faule
war das wohl zufrieden und meinte, nun würde der Goldregen kommen; die Frau Holle führte
sie auch zu dem Tor, als sie aber darunterstand, ward statt des Goldes ein grosser Kessel voll
Pech ausgeschüttet. "Das ist zur Belohnung deiner Dienste," sagte die Frau Holle und schloss
das Tor zu. Da kam die Faule heim, aber sie war ganz mit Pech bedeckt,und der Hahn auf dem
Brunnen, als er sie sah, rief:
"Kikeriki,
Unsere schmutzige Jungfrau ist wieder hie."
Das Pech aber blieb fest an ihr hängen und wollte, solange sie lebte,nicht abgehen.
.
.
η κυρα Χολε
[Jacob & Wilhelm Grimm]
[Übersetzung translation μεταφραση  χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

μια χηρα ειχε δυο θυγατερες,η μια ηταν ομορφη κι εργατικη κι αλλη ασχημη και τεμπελα,
αλλ'αυτη την ασχημη και τεμπελα,επειδη ηταν η πραγματικη της κορη,πιο πολυ αγαπουσε,
κι η αλλη επρεπε ολες τις δουλειες να κανει κι ηταν η σταχτοπουτα στο σπιτι,το καημενο
κοριτσι επρεπε καθημερινα στο μεγαλο δρομο σ'ενα πηγαδι να καθεται κι επρεπε τοσο πολυ
να γνεθει που απ'τα δαχτυλα της κυλουσ'αιμα,μια φορα που η κουβαριστρα ηταν γεματη
αιματα καθως εσκυψε στο πηγαδι κι ηθελε να την ξεπλυνει,αυτη ξεγλυστριψε απ'το χερι της
κι επεσε μεσα,εκλαψε,κι ετρεξε στη μητρυια και της διηγηθηκε την ατυχια,αλλ'αυτη την
επεπληξε βιαια κι ηταν τοσο ασπλαχνη που της φωναξε:'Εσυ π'αφησες την κουβαριστρα μεσα'
κει να πεσει,εσυ εξω να την ξαναβγαλεις ',τοτε το κοριτσι γυρισε στο πηγαδι και δεν ηξερε
τι επρεπε να κανει,και στην απελπισια της πηδηξε μεσα στο πηγαδι για να γυρεψει την κουβα-
ριστρα,εχασε τις αισθησεις και σαν ξυπνησε και συνηλθε,ηταν πανω σ'ενα ωραιο λιβαδι,
οπ'ο ηλιος ελαμπε και πολλες χιλιαδες λουλουδια ηταν,σ'αυτο το λιβαδι προχωρησε κι ηρθε
σ'ενα φουρνο,που ηταν γεματος ψωμι,το ψωμι ομως φωναζε:'αχ,συρε με εξω,συρε με εξω,
αλλιως θα καω,ειμ'ηδη απ'ωρα πολυ ψημενο' τοτ'αυτη πλησιασε κι εβγαλε με το φτυαρι του
ψωμιου ολα τα ψωμια το'ενα μετα τ'αλλο εξω,μετα πηγε παραπερα κι ηρθε σ'ενα δεντρο,
παραφορτωμενο  με μηλα,και φωναζε σ'αυτη:'αχ,κουνησε με,κουνησε με,εμεις τα μηλα
ειμαστε ολα μαζι ωριμασμενα',τοτ'αυτη κουνησε το δεντρο,που τα μηλα επεσαν,σαν να'βρεχε
αυτα,και κουνουσε,μεχρι πια πανω κανενα να μην μεινει,και σαν ολα σ'ενα σωρο μαζωμενα
ειχε,πηγε παλι παραπερα,τελικα ηρθε σ'ενα μικρο σπιτι,απ'οπου κοιτουσε μια γρια,αλλ'επειδη
αυτη'χε μεγαλα δοντια,φοβηθηκε,κι ηθελε να τρεξει μακρυα,αλλ'η γρια της φωναξε:
'γιατι τρομαζεις,καλο παιδι;μεινε κοντα μου,κι οταν ολη τη δουλεια στο σπιτι με ταξη φροντι-
σεις να κανεις,τοτε σε σε ολα καλα θα πανε,πρεπει μοναχα να δωσεις προσοχη,ωστε το κρεβα-
τι μου καλα να κανεις κι αυτο με φροντιδα να ξετιναζεις,για να πεταχτουν τα πουπουλα,γιατι
τοτε χιονιζει στον κοσμο,εγω'μαι η κυρα Χολε',επειδη η γρια σ'αυτη τοσο καλα μιλουσε,τοσο
ξεθαρρεψε το κοριτσι,που δεχτηκε και μπηκε στην υπηρεσια της,επισης φροντιζ'ολα συμφω-
να με την ευχαριστηση της και τιναζε το κρεβατι παντα δυνατα,που τα πουπουλα σαν νιφαδες
χιονιου πετουσαν ολογυρα,γι'αυτο επισης ειχε μια καλη ζωη κοντα της,καμια κακια κουβεντα
κι ολη τη μερα βραστα και ψητα φαγητα,οταν περασε αρκετος καιρος κοντα στη κυρα Χολε,
στεναχωριονταν και στην αρχη δεν ηξερε ,τι της συνεβαινε,τελικα καταλαβε,πως ηταν η
νοσταλγια για το σπιτι,αν κι εδω περνουσε χιλιαδες φορες καλυτερα  παρα στο σπιτι,ομως
ειχε μια βαθεια λαχταρα,τελικα της το'πε:'μ'εχει πιασει λυπη για το σπιτι,που αν και τοσο καλα
εδω κατω περναω,ομως δεν μπορω να μεινω περισσοτερο,πρεπει να ξαναπαω πανω στους
δικους μου',η κυρα Χολε ειπε,'αυτο μ'αρεσει,που το σπιτι ξαναποζητας ,κι επειδη τοσο πιστα
μ'εχεις υπηρετησει,που'γω θελω η ιδια  πανω να σε ξαναφερω',και την πηρε αμεσως απ'το
χερι και την οδηγησε μπροστα σε μια μεγαλη πορτα,η πορτα ανοιξε κι οπως το κοριτσι ορθιο
απο κατω στεκονταν,επεσε μια πολυ δυνατη βροχη απο χρυσο,κι ολος ο χρυσος εμεινε πανω
της κρεμασμενος,ετσι που'ταν απο παντου σκεπασμενη,'αυτος ειναι δικο σου,γιατι τοσο
εργατικη ησουν' ειπε η κυρα Χολε κι επισης της ξαναδωσε την κουβαριστρα,που'ταν στο
πηγαδι πεσμενη,μετα ηταν η πορτα κλεισμενη,και το κοριτσι βρεθηκε πανω στον κοσμο,οχι
μακρυα απ'το σπιτι της μανας,και σαν ηρθε στην αυλη,ο κοκκορας που καθονταν πανω στο
πηγαδι φωναξε:
'κικιρικου,
η χρυση μας η κοπελα ειναι παλι εδω'
τοτε μπηκε μεσα στη μανα της, κι επειδη ετσι με τοσο χρυσο εφτασε σκεπασμενη,εγιν'απ'αυτη
κι απ'την αδελφη καλοδεχουμενη,το κοριτσι τα διηγηθηκε ολα,οτι σ'αυτο συνεβηκε,κι η μανα
ακουσε,πως στο μεγαλο πλουτο εφτασε,και θελησε η αλλη,η ασχημη και τεμπελα θυγατερα
την ιδια καλη τυχη να'βρει,επρεπε στο πηγαδι να καθησει και να γνεθει και μ'αυτο η κουβα-
ριστρα της να ματωσει,τρυπηθηκε λοιπον στο δαχτυλο αγγιζοντας το χερι σ'εναν αγκαθωτο
θαμνο,κατοπιν εριξε τη κουβαριστρα στο πηγαδι κι επεσε μεσα,κι ηρθε,οπως η αλλη,πανω
σ'ενα ωραιο λιβαδι  και προχωρησε στο ιδιο μονοπατι,και σαν αυτη στον φουρνο εφτασε,και
το ψωμι παλι φωναζε,'αχ,συρε με εξω,συρε με εξω,αλλιως θα καω,ειμ'ηδη απ'ωρα πολυ ψημε-
νο',αλλα η τεμπελα απαντησε,' αλλη ορεξη δεν εχω να λερωθω',και τραβηξε μακρυα,σε λιγο
ηρθε στη μηλια,που φωναζε,'αχ,κουνησε με,κουνησε με,εμεις τα μηλα ειμαστε ολα μαζι ωρι-
μασμενα ',αλλ'αυτη απαντησε:'τι μου λες ,να μου πεσει κανενα πανω στο κεφαλι',και μ'αυτο
τραβηξε παραπερα,σαν αυτη μπροστα απ'το σπιτι της κυρας Χολε ηρθε,δεν τρομαξε,επειδη
για τα μεγαλα της δοντια,ειχε κιολας ακουσει,και προσφερθηκε η ιδια σ'αυτη,την πρωτη μερα
εβαλε τα δυνατα της,ηταν εργατικη κι ακολουθουσε τη κυρα Χολε,επειδη σκεφτοντα τον πολυ
χρυσο,που θα της χαριζε,αλλα τη δευτερη μερα αρχισε κιολας να τεμπελιαζει,στη τριτη ακομα
πιο πολυ,που δεν ηθελε καθολου να σηκωθει το πρωι ,επισης δεν εκανε ουτε το κρεβατι της
κυρας Χολε,οπως αυτο επιβαλονταν,και δεν το ξετιναζε,για να πεταχτουν τα πουπουλα,γρηγο-
γρηγορα κουραστηκε η κυρα Χολε και της ειπε να διακοψει την υπηρεσια,αυτο τη τεμπελα
πολυ την ευχαριστησε,και νομιζε,πως τωρα θα'ρθει η βροχη του χρυσου,,η κυρα Χολε την
οδηγησε αμεσως στη πορτα,αλλα σαν αυτη απο κατω σταθηκε,αντι για χρυσος ενα καζανι
γεματο πισσα χυθηκε,'αυτ'ειναι η αμοιβη για την υπηρεσια σου'ειπε η κυρα Χολε κι εκλεισε
την πορτα,τοτ'ηρθε η τεμπελα σπιτι,αλλα ηταν ολοκληρη σκεπασμενη με πισσα ,κι ο κοκκορας
πανω στο πηγαδι,σαν την ειδε,φωναξε:
'κικιρικου
η βρομικη μας η κοπελα ειναι παλι εδω'
αλλα η πισσα εμενε στερεα πανω της κολλημενη και δεν μπορουσε ,οσο καιρο συτη ζουσε,
να ξεκολλησει
.
.
ΤΟ ΔΟΜΙΚΟ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ FRAU HOLLE ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ GRIMM-c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης

-το παραμυθι ειναι διηγηματικα κατατασκευασμενο συμμετρικα:δομικος δυισμος:-
καλο/κακο,ασχημο/ομορφο,εργατικοτητα/τεμπελια,ευνοικη/αδικη μεταχειριση,καλωσυνη/
σκληροτητα,ηθικη/ανηθικη συμπεριφορα,αγαθοεργια/κακοεργια,πραγματικοτητα/
σκηνοθεσια [επινοηση]πραγματικοτητας,συνεπεια/ασυνεπεια,τηρηση/αθετηση συμφωνιας,
αγαθοτητα/πονηρια,εγκρατεια/απληστια

-Ιδιοτυπια κυριων ηρωων-
ο καλος[αγαθος]ηρωας:η ομορφη κι εργατικη κορη
οι κακοι ηρωες:η μητρυια και η ασχημη και τεμπελα κορη

-Αρχικη Κατασταση-Παραβιαση Αρμονιας ,Δικαιου-
δυσαρμονια:η μητρυια αγαπα τη δικη της κορη,την ασχημη και τεμπελα,ενω η ομορφη κι
εργατικη κορη κανει ολες τις δουλειες του σπιτιου[Σταχτοπουτα],γνεθει και τρυπουν τα
δαχτυλα της/η τεμπελα δεν κανει τιποτα

-Εξελιξη της δυσαρμονιας-Οι Αντιστροφες δρασεις των κυριων ηρωων-
αφορμη για τιμωρια του αγαθου ηρωα:τη ματωμενη κουβαριστρα που της επεσε στο πηγαδι
αυτη η ιδια πρεπει να τη βγαλει
απελπισια[αδιεξοδο]του καλου ηρωα:πτωση στο πηγαδι
/η τεμπελα[κακη]σκηνοθετει το ματωμα και το ριξιμο της κουβαριστρας στο πηγαδι και τη
πτωση της σ'αυτο

-Εμφανιση και ρολος των δευτερευοντων ηρωων στην ψυχοσυνθεση των κυριων ηρωων-
δευτερευοντες ηρωες[απο τη συμπεριφορα του ηρωα σ'αυτους εξαρταται η τυχη του]:
ο φουρνος με τα ψημενα ψωμια  και το δεντρο με τα ωριμασμενα μηλα,η συμπεριφορα
του καλου ηρωα[της ομορφης κι εργατικης κοπελας] ως προς αυτα ειναι θετικη,τα ανακουφι-
ζει,βγαζοντας τα ψωμια και τιναζοντας τα μηλα
\ενω της ασχημης τεμπελας  η  συμπεριφορα ως προς αυτα ειναι αρνητικη,τα παραταει

-Εμφανιση και ρολος του κρισιμου δευτερευοντα ηρωα για την ανταμοιβη η' την τιμωρια
των κυριων ηρωων-
κρισιμος ηρωας:απο αυτον εξαρταται η λυση της κακοδαιμονιας του αγαθου ηρωα:
η κυρα Χολε,παρα την τρομακτικη της εμφανιση,τεραστια δοντια,αμοιβει για τις καλες
υπηρεσιες της την ομορφη κι εργατικη κοπελα με χρυσο
/και την ασχημη και τεμπελα για αρνηση κι αθετηση υπηρεσιων με πισσα,βρωμια

-Η ηθικη ανωτεροτητα του καλου ηρωα-
τονισμος της υπερτερης ηθικης αξιας[και ιδιοτυπιας;]του καλου ηρωα:
η ομορφη κι εργατικη κοπελα αν και καλοπερνα κοντα στην κυρα Χολε[δεν ακουει κακια
κουβεντα,τρωει καθημερινα βραστα και ψητα φαγητα]ομως νοσταλγει το σπιτι της,τη μανα
της και την αδελφη της κι ας την κακομεταχειριζονται και θελει να επιστρεψει κοντα τους
[αλλη μια αποδειξη του καλου ηρωα και της συνακολουθης ανταμοιβης του]


-Τελικη Κατασταση-Αποκατασταση ισορροπιας,Αρμονιας,Δικαιου-
επιστροφη του καλου[αγαθου ηρωα]/αποκατασταση της ισορροπιας /τιμωρια του κακου
ηρωα:η ομορφη εργατικη κοπελα ειναι γεμισμενη με χρυσο
/η ασχημη και τεμπελα κοπελα ειναι γεμισμενη με βρωμια πισσα
κι αυτο τονιζεται,ως μοττο,στο τελος των δυο μερων του παραμυθιου,απο τον κοκκορα
στο πηγαδι:
[α' μερος,δοκιμασια της καλης κοπελας]
'κικιρικου,
η χρυση μας η κοπελα ειναι παλι εδω'

[β' μερος,δοκιμασια της κακης κοπελας]
'κικιρικου
η βρομικη μας η κοπελα ειναι παλι εδω'

Ηθικος αντιθετικος συμβολισμος[χρυσος,καλο / πισσα,βρωμια,κακο,αμαρτια]
.
.
.


Auguste-Rodin γλύπτης-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης


Camille Claudel

Auguste Rodin και Camille Claudel-The End-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

'πως ειναι η Καμιλ;'ρωτησε τη νοσοκομα μολις μπηκε στο σπιτι,'σημερα 'του απαντησε'
δεν ηταν καθολου καλα,ηταν πολυ ανησυχη,φωναζε,εκλαιγε,της εκαναν τρεις ενεσεις για
να ηρεμησει',''δεν πιστευω να'μαθε για το γαμο μου με την Ροζε;'τη ρωτησε με αγωνια,
'οχι,κυριε Ωγκιστ,σας ειπα πως τα  30 χρονια  που ειναι αποκλεισμενη στο ασυλο ελαχιστα
προσωπα βλεπει''τοτε τι ειχε;'ρωτησε'τα ιδια,φοβαται πως θα ερθεται και θα της κλεψεται
τα εργα','παρτε αυτα τα χρηματα για τη νοσηλεια της'η νοσοκομα πηρε τα χρηματα,'να της
δινεται να τρωει','δεν εχει ορεξη,το βαζει στο στομα της και το φτυνει η' το κανει εμετο,
εχει αδυνατησει παρα πολυ','εσεις να επιμενεται'την παρακαλεσε,'ξερετε ηταν παρα πολυ
ομορφη,ειχε υπεροχα ματια,οταν τη γνωρισα  ηταν μολις δεκαοχτω χρονων',σταματησε τη
νοσοκομα στη πορτα 'ξερω το παραμικρο σημειο του σωματος της,δεν εχω ξεχασει τιποτα',
,η νοσοκομα τον κοιταξε στα ματια και χαμογελασε,ενα πικρο χαμογελο,'κι εκεινη,παρ'οτι
ειναι γηρασμενο πια το σωμα της, δεν σας ξεχασε ποτε κυριε Ροντεν,ακουω να προφερει
το ονομα σας τις νυχτες οταν την βασανιζουν οι  παραισθησεις' ετρεμε,'καληνυχτα',ειπε η
κοπελα κι εφυγε
.
.
.
.

Αισωπος-Esopos-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Αισώπου Μύθοι/Όνος και κύων συνοδοιπορούντες/Κύων κωδωνοφορών/Όνος πατήσας
σκόλοπα και λύκος/Όνος και ονηλάτης-μεταφραση translation c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Αισώπου Μύθοι/Όνος και κύων συνοδοιπορούντες
Ὄνος καὶ κύων ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Εὑρόντες δὲ ἐπὶ γῆς ἐσφραγισμένον γραμμάτιον,
ὁ ὄνος λαβὼν καὶ ἀναῤῥήξας τὴν σφραγῖδα καὶ ἀναπτύξας, διεξῄει εἰς ἐπήκοον τοῦ κυνός.
Περὶ βοσκημάτων δὲ ἐτύγχανε τὰ γράμματα χόρτου τε, φημί, καὶ κριθῆς καὶ ἀχύρου. Ἀηδῶς
οὖν ὁ κύων, τοῦ ὄνου ταῦτα διεξιόντος, διέκειτο· ἔνθεν δὴ καὶ ἔφησε τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι,
φιλτατε, μικρόν, μή τι καὶ περὶ κρεῶν καὶ ὀστέων εὕρῃς διαλαμβάνων. Ὁ δὲ ὄνος ἅπαν
τὸ γραμμάτιον διεξελθὼν καὶ μηδὲν εὑρηκὼς ὧν ὁ κύων ἐζήτει, ἀντέφησεν αὖθις ὁ κύων·
Βάλε κατὰ γῆς, ὡς ἀδόκιμον πάντῃ, φίλε, τυγχάνον.

Γαιδαρος και σκυλος μαζι οδοιπορουσαν.Βρισκοντας στη γη σφραγισμενο γραμμα,ο
γαιδαρος το πηρε και αφου εσπασε τη σφραγιδα και το ξετυλιξε,το διαβασε ν'ακουσει με
προσοχη ο σκυλος.Για ζωα που βοσκουν ειναι γραμμενα και για χορταρι,ειπε,και κριθαρι
κι αχυρο.Ο σκυ-
λος δυσαρεστημενος ,απ'αυτα π'ο γαιδαρος διαβαζε,ειπε στον σκυλο.Παρακατω,φιλτατε,
μικρο,μηπως κατι και για κρεατα και κοκκαλα βρεις ν'αναφερει.Ο γαιδαρος ολο το γραμμα
κοιταξε απ'την αρχη μεχρι το τελος  και μη βρισκοντας τιποτα απ'αυτα π'ο σκυλος ζητουσε,
ευθυς αντεδρασε ο σκυλος.Πετα το χαμω,αχρηστο σ'ολα,φιλε,ειναι
[Ο μυθος μας διδασκει] οτι αυτα που δεν μας χρησιμευουν ειναι αχρηστα
.
Αισώπου Μύθοι/Κύων κωδωνοφορών
Λάθρᾳ κύων ἔδακνε. Τούτῳ δὲ ὁ δεσπότης κώδωνα ἐκρέμασεν, ὥστε πρόδηλον εἶναι
τοῖς πᾶσι. Οὗτος δὲ τὸν κώδωνα σείων ἐν τῇ ἀγορᾷ ἠλαζονεύετο. Γραῦς δὲ κύων εἶπεν
αὐτῷ· «Τί φαντάζῃ; οὐ δι᾿ ἀρετὴν τοῦτον φορεῖς, ἀλλὰ δι᾿ ἔλεγχον τῆς κεκρυμμένης
σου κακίας.»
Ὅτι οἱ τῶν ἀλαζόνων κενόδοξοι τρόποι πρόδηλοί εἰσι δηλοῦντες τὴν ἀφανῆ κακίαν.

Κρυφα ενας σκυλος δαγκωνε.Σ'αυτον ο κυριος του κρεμασε ενα κουδουνι,ωστε να'ναι
φανερος στους παντες.Αυτος το κουδουνι σειωντας στην αγορα περηφανευονταν.Μια
γρια σκυλα ειπε σ'αυτον:Γιατι φαντασιοπληκτεις;δεν ειναι για αξιωμα π'αυτο φορεις
αλλα για ελεγχο της κρυμενης σου κακιας
[Ο μυθος μας διδασκει] οτι  των αλαζονων οι κενοδοξοι τροποι φανεροι ειναι δηλωνοντας
την κρυμενη κακια
.
Αισώπου Μύθοι/Όνος πατήσας σκόλοπα και λύκος
Ὄνος πατήσας σκόλοπα χωλὸς εἱστήκει. Λύκον δὲ ἰδὼν καὶ φοβηθεὶς εἶπεν· Ὦ λύκε,
ἀποθνῄσκω ἐκ πόνου· καλὸν δέ μοί ἐστι σοῦ δεῖπνον γενέσθαι ἢ γυπῶν καὶ κοράκων.
Χάριν δὲ μίαν αἰτῶ σε, ἐξελεῖν τοῦ ποδός μου πρῶτον τὸν σκόλοπα, ὅπως μὴ μετὰ
πόνου θνήξωμαι. Ὁ δὲ λύκος ἄκροις ὀδοῦσι τὸν σκόλοπα δακὼν ἐξεῖλεν. Ὁ δὲ λυθεὶς
τοῦ πόνου, τὸν λύκον ἔτι χάσκοντα λακτίσας φεύγει, ῥῖνα καὶ μέτωπον καὶ ὀδόντας
συγκλάσας. Ὁ δὲ λύκος ἔφη· Οἴμοι, δίκαια πάσχω, ὅτι μάγειρος εἶναι μαθὼν πρῶτον,
νῦν ἱππίατρος ἐγενόμην.

Γαιδαρος πατωντας αγκαθι κουτσαθηκε.Λυκο βλεπωντας και φοβουμενος ειπε.Ω λυκε,
πεθαινω απ'τον πονο,και καλο σε μενα ειναι να γινω δικο σου δειπνο παρα γυπων και
κορακων.Μια χαρι ομως σου ζητω,να βγαλεις απ'το ποδι μου πρωτα τ'αγκαθι,για να μην
πεθανω με πονο.Ο λυκος με τ'ακρα των δοντιων τ'αγκαθι δαγκωνοντας εβγαλε.Αυτος
λυτρωμενος απ'τον πονο,τον λυκο π'ακομη ηταν με το στομα ανοικτο να χασκει κλωτσοντας
το σκαει,μυτη και μετωπο και δοντια σπαζοντας.Ο λυκος τοτ'ειπε.Αλιμονο,καλα παθαινω,
οτι μαγειρας ηταν το πρωτο πο'μαθα,και τωρα ιππιατρος γινηκα
[Ο μυθος μας διδασκει]οτι αυτος που δεν ενεργει συμφωνα μ'αυτο που ειναι αλλα παρασυρε-
ται να ενεργει μ'αυτο που δεν ειναι τοτε δυστυχει
.
Αισώπου Μύθοι/Όνος και ονηλάτης
Ὄνος πλατείας ὁδοῦ ἐκτραπεὶς ἐπὶ κρημνὸν ἐφέρετο. Τοῦ δὲ ὀνηλάτου ἐπιβοῶντος· Ἄθλιε,
ποῦ φέρει; καὶ τῆς οὐρᾶς ἐπιλαβομένου καὶ ἕλκοντος πρὸς ἑαυτόν, τῆς εἰς τὰ πρόσω φορᾶς
ὁ ὄνος οὐχ ἵστατο. Ὁ δὲ ἔτι μᾶλλον ὠθήσας αὐτὸν ἔφη· Ὕπαγε, νίκα τὴν κακὴν νίκην ἐν τῷ ἀναθέματι.
[Ὅτι] τοὺς ἀπολλυμένους οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ ὁ μῦθος ἐλέγχει.

Γαιδαρος απο φαρδυ δρομο ξεφευγοντας σε γκρεμο κατρακυλουσε.Ο αγωγιατης του φωνα-
ζε,Αθλιε,κατα που τραβας; πιανοντας; την ουρα και τραβωντας τον προς αυτον,αλλ'ο γαιδαρος
τη φορα του προς τα κει δεν συγκρατουσε.Αυτος τοτε σπρωχνοντας τον  ειπε:Τραβα στα τσακι-
δια,νικα την κακη νικη προς τη καταστροφη
[οτι]των ολοκληρωτικα κατεστραμενων την αφροσυνη τους ο μυθος ελεγχει
.
.
.

Αντιστηξεις-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Παρθένιος ο Νικαεύς[Ποιητής του 1ου π.Χ. αιώνα]
Περί ερωτικών παθημάτων-25. Περὶ Φαΰλλου -28. Περὶ Κλείτης
[μεταφραση σημειωσεις χ.ν.κουβελης]

25. Περὶ Φαΰλλου
(Ἱστορεῖ Φύλαρχος)
[25.1] Φάυλλος δ᾿ ὁ τύραννος ἠράσθη τῆς Ἀρίστωνος γυναικός, ὃς Οἰταίων προστάτης
ἦν· οὗτος διαπεμπόμενος πρὸς αὐτὴν χρυσόν τε πολὺν καὶ ἄργυρον ἐπηγγέλλετο δώσειν,
εἴ τέ τινος ἄλλου δέοιτο φράζειν ἐκέλευεν ὡς οὐχ ἁμαρτησομένην. [25.2] τὴν δ᾿ ἄρα
πολὺς εἶχε πόθος ὅρμου τοῦ τότε κειμένου ἐν τῷ τῆς Προνοίας Ἀθηνᾶς ἱερῷ, ὃν εἶχε
λόγος Ἐριφύλης γεγονέναι, ἠξίου τε ταύτης τῆς δωρεᾶς τυχεῖν. [25.3] Φάυλλος δὲ τά
τε ἄλλα κατασύρων ἐκ Δελφῶν ἀναθήματα ἀναιρεῖται καὶ τὸν ὅρμον· ἐπεὶ δὲ διεκομίσθη
εἰς οἶκον τὸν Ἀρίστωνος, χρόνον μέν τινα ἐφόρει αὐτὸν ἡ γυνὴ μάλα περίπυστος οὖσα,
μετὰ δὲ ταῦτα παραπλήσιον αὐτῇ πάθος συνέβη τῷ περὶ τὴν Ἐριφύλην γενομένῳ. [25.4]
ὁ γὰρ νεώτερος τῶν υἱῶν αὐτῆς μανεὶς τὴν οἰκίαν ὑφῆψε, καὶ τήν τε μητέρα καὶ τὰ πολλὰ
τῶν κτημάτων κατέφλεξε.

25. Περὶ Φαΰλλου
(Ἱστορεῖ Φύλαρχος)
[25.1] ο τυραννος Φαυλλος ερωτευθηκε τη γυναικα του Αριστωνα,που των Οιταιων
προστατης ηταν,αυτος με διαμεσολαβητες που'στελνε προς αυτη και πολυ χρυσο κι
ασημι υποσχονταν να δωσει,και διεταξε να προσθεσουν αν τιποτ'αλλο ηθελε και δε
θα το στερουνταν[25.2] αυτη'χε ενα μεγαλο ποθο για ενα περιδεραιο που τοτε βρισκονταν
στο ιερο της Προνοιας Αθηνας,το οποιο ελεγαν στην Εριφυλη ανηκε,και ζητουσε αυτο το
δωρο να'χει  [25.3] ο Φαυλλος αναμεσα στ'αλλα αναθηματα π'αρπαξε απ'τους Δελφους
πηρε και το περιδεραιο,επειτα αυτο σταλθηκε στο σπιτι του Αριστωνα,και για καποιο
χρονο το φορουσε η γυναικα κι εγινε πολυ ξακουστη,μετα απ'αυτα παρομοια σ'αυτη
συμφορα συνεβει μ'αυτη που στην  Εριφυλη ηταν γινωμενη[25.4] ο νεωτερος απ'τους
γιους της τρελλαθηκε κι εκαψε το σπιτι,και τη μητερα και μεγαλο μερος της περιουσιας
κατεκαυσε

Σημειωση:Η Ιστορια της Εριφυλης:η Εριφυλη,κορη του Ταλαου βασιλια του Αργους,
αδελφη του Αδραστου,παντρευτηκε τον ξαδελφο της Αμφιαραο,επαιζε ρολο διακονιστη
στη φιλονικια του αδελφου της Αδραστου και του Αμφιαραου,οταν ο Πολυνεικης κατεφυγε
διωγμενος απο τη Θηβα στο Αργος απο τον αδελφο του Ετεοκλη ζητησε βοηθεια,ο Αδραστος
συμφωνησε,ο Αμφιαραος αρνηθηκε,γιατι γνωριζε σαν μαντης που ηταν πως σ'αυτη την
εκστρατεια,την επονομαζομενη Επτα Επι Θηβας,ολοι θα σκοτωνονταν εκτος απο τον
Αδραστο,ζητησαν τη γνωμη της Εριφυλης,εκεινη  πηρε το μερος του αδελφου της Αδρα-
στου,εγινε η εκστρατεια κι οπως ειχε προβλεψει ο Αμφιαραος σκοτωθηκε,επειδη ειχε
υποψιες πως η Εριφυλη για να παρει αυτη την αποφαση δωροδοτηθηκε απο τον Πολυ-
νεικη με το περιδεραιο της Αρμονιας,το οποιο της εχαν χαρισει οι θεοι στον γαμο της,
αφησε εντολη στα παιδια του οταν μεγαλωσουν να σκοτωσουν τη μανα που δεχτηκε
τα δωρα για να συναινεσει στην εκστρατεια ενω ηξερε πως αυτος θα σκοτωθει,υστερα
απο δεκα χρονια[κατα τον Απολλοδωρο Γ 7,2 -5]τα παιδια της Αλκμαιων και Αμφιλοχος
τη σκοτωσαν μετα απο εντολη του Απολλωνα εκδικουμενοι το θανατο του πατερα [κατ'
αλλη εκδοχη ο Αλκμαιων βοηθησε σαν αρχηγος τους Επιγονους των Επτα,αφου ο γιος
του Πολυνεικη Θερσανδρος δωροδοκησε την μανα του Εριφυλη με το πεπλο της Αρμο-
νιας για να τον πεισει,επιστρεφοντας την σκοτωσε],ο Αλκμαιων το περιδεραιο και το
πεπλο το αφιερωσε στους Δελφους
.
28. Περὶ Κλείτης
(Ἱστορεῖ Εὐφορίων Ἀπολλοδώρῳ, τὰ ἑξῆς Ἀπολλώνιος Ἀργοναυτικῶν α΄)
[28.1] Διαφόρως δὲ ἱστορεῖται περὶ Κυζίκου τοῦ Αἰνέου· οἱ μὲν γὰρ αὐτὸν ἔφασαν
ἁρμοσάμενον Λάρισαν τὴν Πιάσου, ᾗ ὁ πατὴρ ἐμίγη πρὸ γάμου, μαχόμενον ἀποθανεῖν·
τινὲς δὲ προσφάτως γήμαντα Κλείτην συμβαλεῖν δι᾿ ἄγνοιαν τοῖς μετὰ Ἰάσονος ἐπὶ τῆς
Ἀργοῦς πλέουσι, καὶ οὕτως πεσόντα πᾶσι μὲν [τοῖς] ἄλλοις ἀλγεινὸν πόθον ἐμβαλεῖν,
ἐξόχως δὲ τῇ Κλείτῃ· ἰδοῦσα γὰρ αὐτὸν ἐρριμμένον, περιεχύθη καὶ πολλὰ κατωδύρατο,
νύκτωρ δὲ λαθοῦσα τὰς θεραπαινίδας ἀπό τινος δένδρου ἀνήρτησεν [ἑαυτήν].

28. Περὶ Κλείτης
(Ἱστορεῖ Εὐφορίων Ἀπολλοδώρῳ, τὰ ἑξῆς Ἀπολλώνιος Ἀργοναυτικῶν α΄)
[28.1] διαφορετικα δε ιστορουνε περι Κυζικου του Αινεου ,οι μεν ειπαν αυτον ταιρια-
σμενον με την Λαρισα του Πιασου,με την οποια ο πατερας εσμιξε προ του γαμου.και
μαχομενος πεθανε,καποιοι δε οταν ειχε προσφατα παντρευτει την Κλειτη βρεθηκε σε μαχη,αγνοωντας.μ'αυτους που με τον Ιασωνα επλεαν στην Αργο κι ετσι πεφτωντας
σ'ολους μεν τους αλλους οδυνηρο πονο προκαλεσε,τεραστιο δε στη Κλειτη,βλεπωντας
αυτον πεταμενον,τον αγκαλιασε και βαρια θρηνησε,τη νυχτα δε κρυφα ξεφευγοντας
απ'τις  υπηρετριες απο καποιο δεντρο κρεμαστηκε
.
.
Σημειωση:ο Κυζικος ηταν βασιλιας των Δολιονων στη Κυζικο της Προποντιδας,απο εκει
περασαν οι Αργοναυτες τους οποιους φιλοξενησε,οταν εφυγαν τους επιασε τρικυμια κι
επιστρεφωντας πισω οι Δολιονες τους περασαν για πειρατες και τους επιτεθηκαν,στη
μαχη ο Ιασωνας σκοτωσε τον Κυζικο κι η γυναικα του Κλειτη κρεμαστηκε απο ενα
δεντρο
.
.
Σημειωση:Παρθενιος ο Νικαευς[1ος αιωνας π.Χ].ελληνας ποιητης,καταγονταν απο την
Νικαια της Βιθυνιας,το 73 π.Χ αιχμαλωτισθηκε απ'τους Ρωμαιους στον πολεμο κατα του
Μυθριδατη και μεταφερθηκε στη Ρωμη,στη Ναπολη εργαστηκε σαν δασκαλος κι ειχε
μαθητη και τον Βιργιλιο,εργα του,ελεγειακα ποιηματα[μονο οι τιτλοι εχουν ςωθει:
Αφροδιτη,Δηλος,Κριναγορας,Ηρακλης,Μταμορφωσεις,κ.α],το πεζο 'Περι Ερωτικων
Παθηματων'αφιερωμενο στον ποιητη Cornelius Gallus[70-26 π.Χ]
.
Φυλαρχος,3ος αιωνας π.Χ,καταγονταν απο την Ναυκρατις της Αιγυπτου[;],εζησε στην Αθηνα.
ιστορικος και μυθογραφος,εργα:Ιστοριαι[28 βιβλια]απο 272 εως 220 π.Χ,Τα κατά Αντίοχον
και Περγαμηνόν Ευμένη, Επιτομή μυθική.Περί της του Διός επιφανείας,Περί ευρημάτων.
Παρεμβάσεις[9 βιβλια],Αγραφα[μυθολογικο]

Ευφοριων,3ος αι. π.Χ,ελληνας ποιητης απο την Χαλκιδα,εζησε στην Αθηνα,απο το
221 π.Χ  στην Αντιοχεια[στον Αντιοχο τον Μεγα Σελευκιδη],δημιουργια της βιβλιοθηκης
της Αντιοχειας και βιβλιοθηκονομος της
εργα:μυθολογικα επη [Θραξ,Ησιοδος,Μοψοπια,Χιλιαδες,Ἀντιγραφαὶ πρὸς Θεωρίδαν,
Ἀπολλόδωρος,κ.α],ελεγειες,επιγραμματα,σατυρικο δραμα[Αραι],πεζογραφιες:
[Ἱστορικὰ ὐπομνήματα,Περὶ τῶν Ἀλευαδῶν,Περὶ τῶν Ἰσθμίων,Περὶ Μελοποιϊῶν,Λέξις
Ἱπποκράτους]
.
.
.

Ανθρωπολογικα - χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ο ανθρωπος έχει φυσική ανάγκη τη πολιτεία, τη συνύπαρξη, ο άλλος είναι το όριο του
και ταυτόχρονα η επέκταση του, ο άνθρωπος δεν ορίζεται μονοσημαντα:ον δίπουν
απτερον, είναι ένα πολύπτυχο διαφορετικοτητας που πρέπει να συνιστά την ευδαιμονία
της πολιτείας, πολιτική οντότητα,και πολιτεια με τους κανόνες θεσπισμενους απο τους
ίδιους τους ανθρωπους που την αποτελούν ως αναπόσπαστα μέλη της, όχι από έξω
επιβαλλομενους από κάποιο υπέρτατο μεταφυσικο η' εξουσιαστικο ον , δικαιοσύνη
ισονομια πολιτική αρετή, υπέρτατο αγαθό το συνδιαλεγομαι, συναποφασιζω,.
συνδιανεμω,ή συναρμονια δρωντων ανθρωπων
.
.
.


Quantum objects-c. n. couvelis χ.ν.κουβελης

Παρθενιος ο Νικαευς και Cornelius Gallus-c. n. couvelis χ.ν.κουβελης

στον Cornelius Gallus poet orator και politician έπρεπε να διδάξει πειστικά, ο Παρθενιος
ο Νικαευς, την αναγκαιότητα του τραγικού,αυτό αναδειχνε την βαθεια ανθρώπινη ουσία,
τι είναι ο χρόνος και τι είναι ανθρώπινο ον, η Αλεξανδρινή του παιδεία ήταν οπωσδήποτε
εγγύησις, στα Ερωτικά Παθηματα του η Κλειτη με τον χαμο του Κυζικου κρεμαστηκε από
ένα δέντρο,πολυ άρεσε αυτή η ιστορία στον Cornelius, οι Ρωμαίοι δεν ήταν αντίπαλοι του,
είναι έξυπνοι και ρεαλιστές, δεν του κράτησαν την εμπλοκή του στα Μυθριδατικα το 73,
Romana pace, εδω στην Νάπολη από τη βεράντα της βίλας του βλέπει τον Βεζουβιο να
καπνίζει, ο Βιργιλιος είναι εξόχως ταλαντούχος, και σε πολλα,και δεν είναι Υβρις,υπερτερει
του Όμηρου,μάλιστα είναι τιμή του να είναι διακεκριμένος Ιταλιωτης Έλληνας, το πρωί
έμαθε το συμβάν, και στοχαστηκε πως έχει κρισιμοτατατη σημασία για την αιωνιοτητα
της τεχνης το τραγικό τέλος του Cornelius Gallus στην Αίγυπτο, αμ'επος αμ' εργον
.
.
.


Renata Tebaldi-soprano-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

SI. MI CHIAMANO RENATA TEBALDI VOCE D'ANGELLO-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

διαλεξε ενα δισκο απο τη δισκοθηκη  και τον εβαλε στο pick up,'La Cioconda του Amilcare
Ponchielli,η ερμηνεια της Callas ειναι η πιο καλη,ανεπαναληπτη,δεν συμφωνεις;'με ρωτη-
σε,'παντα ανοιγα το ραδιοφωνο'συνεχισε,ν'ακουσω τις εκτελεσεις της',γελασε,'θελεις
Champagne η' Coca Cola;','Cognac',απαντησα,
η Renata Tebaldi διαλεξε Coca Cola,κουτσενε ελαφρα,'τριων χρονων επαθα πολυεμυλιτιδα'
ηρθε και καθησε στον καναπε απεναντι μου,'οι γονεις μου χωρισαν πριν γεννηθω,ο πατε-
ρας μου ηταν τσελιστας κι η μαμα νοσοκομα'ηπιε Coca Cola,'φυγαμε με τη μαμα απο το
Pesaro και μειναμε στη γιαγια στο Langhirano',
ο δισκος 75 στροφων τελειωσε,
'ολη η κοντρα με την Maria ηταν κατασκευασμa των magazines και των fans,οι φωνες
μας αλλωστε ηταν διαφορετικες',
Sì. Mi chiamano Mimì,ma il mio nome è Lucia.La storia mia è breve.A tela o a seta ricamo
in casa e fuori Son tranquilla e lieta ed è mio svago far gigli e rose.
ναι,με φωναζουν Μιμι,μα τ'ονομα μου ειναι Λουτσια,η ιστορια μου ειναι συντομη,στο
πανι και στο μεταξι κεντω στο σπιτι κι εξω,ειμ'ηρεμη κι ευτυχισμενη κι η ευχαριστηση μου
ειναι να φτιαχνω κρινα και τριανταφυλλα,
τραγουδησε,
'ειναι η Mimi απο την La Boheme του Giacomo Puccini'
Mi piaccion quelle cose che han si dolce malia,che parlano d'amor, di primavere,
che parlano di sogni e di chimere,quelle cose che han nome poesia...,
εμε παθιαζουν αυτα τα πραγματα  που'χουν τοση γλυκεια γοητεια,που για τον ερωτα
μιλουν,για την ανοιξη,που για ονειρα και χιμαιρες μιλουν,αυτα τα πραγματα που'χουν
τ'ονομα ποιηση
συνεχισε,
'εγω ειμαι λυρικη σοπρανο κι η Callas δραματικη,εγω εχω καρδια,cuore,κι εκεινη εχει
ψυχη,anima',
'Κυρια Tebaldi πως ξεκινησε αυτη η  υποτιθεμενη,αλλα και πολυδιαφημιζομενη,μουσικη
σας κοντρα;',τη ρωτησα οσο ευγενικα και διακριτικα μπορουσα,
'θα σας πω',μου απαντησε αμεσως χωρις να διστασει,'το 1951 σε ενα recital μαζι με την
Callas στο Rio de Janeiro της Βραζιλιας,εγω εκανα δυο encore,ενω η συμφωνια μεταξυ μας
ηταν να μη κανουμε κανενα,αυτο ηταν anfair εκ μερος μου,της ζητω,ειλικρινα,συγνωμη,
ματαιοδοξια σιγουρα' ,
γελασε,'σας αρεσε το Cognac;',με ρωτησε,'το ιδιο με τη Champagne,' απαντησα χαμογε-
λωντας,
'ειστε πολυ ευγενικος,σας ευχαριστω',
'η Callas',συνεχισε η Tebaldi,'ειπε στον δημοσιογραφο του Time magazine,πως το να
συγκρινεις την Callas με την Τebaldi ειναι σαν να συγκρινεις την  Champagne με το
Cognac,ενας παρισταμενος ειπε 'με την Coca Cola',κι αυτο εγραψε ο δημοσιογραφος,
Coca Cola αντι Cognac',
με κοιταξε,'θελετε αλλο ενα cognac;'
,'Coca Cola',απαντησα,
μου σερβιρε τη Coca Cola,'τη συγκριση με την Coca Cola'ειπα'τη βρισκω πολυ πιο σωστη',
με κοιταξε με απορια,
'η Coca Cola'συνεχισα,'ειναι ενα absolute pop symbol στην Αμερικη,ενα θα ελεγα too much
verismo object, κι εσεις  η Renata Tebaldi ειστε μια absolute verismo lyrical soprano  και
μαλιστα η Miss Sold Out στην New York Μetropolitan Opera,ενω η Maria Callas ειναι μια
absolute bel canto dramatic soprano στην La Scala του Μιλανου',
'συμφωνω  μαζι σας,ευστοχη η παρατηρηση'μου απαντησε,'παντως ,εγω,να ξερετε,δεν θα
τραγουδουσα ποτε εναντιον καποιου,γιατι θελω να τραγουδω για καλλιτεχνικους μονο
λογους'
και συνεχισε'η Maria το 1968 με επισκεφτηκε στην Μetropolitan Opera μετα την παρα-
σταση της  Adriana Lecouvreur του Francesco Cilea',
Ecco la Luce, che mi seduce,che mi sublima, ultima e prima luce d’amor…
Sciolta dal duolo, io volo, io volo,come una bianca colomba stanca, al suo chiaror,
να το φως,που με μαγνητιζει,που μ'εξυψωνει,το τελευταιο και πρωτο φως του ερωτα,
απολυτρωμενη απ'τη θλιψη,πετω,πετω,οπως μια λευκη περιστερα κουρασμενη,στο χλωμο
φως',
τραγουδησε,
'οι βιολετες που δηλητηριασαν την Adriana,Poveri fiori, gemme de’ prati,pur ieri nati, oggi
morenti,quai giuramenti d’infido cor!φτωχα λουλουδια,στολιδια σε χλωρο λιβαδι,
χθες γεννημενα,σημερα μαραμενα,οπως της απιστης καρδιας οι ορκοι',
με κοιταξε,
'ελα ας συνελθουμε'ειπε,
γελασε,'για φαντασθητε,εκει στο καμαρινι η Maria ηπιε Coca Cola κι εγω  Champagne',
εβαλε Coca Cola στο ποτηρι μου,και με ρωτησε αν εχω παιδια,
'εγω δεν ποτε παντρευτηκα'συνεχισε,'δεν μπορει να εισαι ταυτοχρονα συζυγος,μητερα και
τραγουδιστρια,να ταξιδευεις,να λειπεις συνεχως και τα παιδια σου να μεγαλωνουν με τις
ντανταδες,ξερετε πως θα με φωναζαν;Renata αντι μαμα',
'ναι,αλλα Renata Tebaldi Voce d'Angello!'απαντησα,
χαμογελασε,'λετε,για την εκφραση του πολυαγαπημενου μου Maestro Arturo Toscanini'
σταματησε,φανερα συγκινημενη απο τις αναμνησεις,'ηταν 11 Μαη του1946,τοτε ημου 24
χρονων,στην ανακαινισμενη μετα τον β' παγκοσμιο πολεμο La Scala ο maestro με εμπι-
στευθηκε να τραγουδησω το soprano μερος του Te Deum απο το Requiem του Verdi κι επι-
σης την Preghiera,την Προσευχη,απο την opera Mose in Egitto του  Gioachino  Rossini,
και,θυμαμαι,με εβαλε να τραγουδησω ψηλα  πανω σε μια εξεδρα,ωστε η φωνη να ερχεται,
να κατεβαινει ψηλα απ'τον ουρανο στη γη,σαν voce d'angello,ετσι ειπε ο maestro,
Dal tuo stellato soglio,signor, ti volgi a noi:pietà de' figli tuoi,del popol tuo pietà!',
'κυρια Tebaldi,θα θελετε να μου τραγουδησετε  την Preghiera;',της ζητησα,με θερμη,
σχεδον τρεμοντας απο την επιθυμια,
με κοιταξε,'πρεπει να ξερετε πως η φωνη μου δεν ειναι πια η ιδια,εχει βαρυνει',απαντησε
χαμογελωντας,
'ομως,μην ανησυχητε,την Preghiera θα την ακουσετε στην αυθεντικη της εκτελεση το  1946
στη La Scala με τη διευθυνση του θεικου maestro Arturo Toscanini',
'σας ευχαριστω παρα πολυ κυρια Renata,μεγαλη μου τιμη'απαντησα,συγκινημενος,
η κυρια Renata Tebaldi σηκωθηκε απο τον καναπε και κουτσενοντας ελαφρα πηγε στη
δισκοθηκη ,εκει βρηκε τον δισκο και τον τοποθετησε πολυ προσεκτικα στο pick up να
παιξει τη μουσικη
Dal tuo stellato soglio,Signor,ti volgi a noi!
Pietà de' figli tuoi!Del popol tuo pietà!
απ'τον αστρικο σου θρονο,Κυριε,στρεψου σε μας!
Ελεος στα παιδια σου!Στο λαο το ελεος σου!

ακουσα!
'La Renata Tebaldi e La Voce d'Angello,perdonami Maria Callas mia Casta Diva'
ομολογησα βαθεια μεσα απο τη καρδια μου,profondamente in cuore,
'Voce d'Angello'
.
.
Preghiera,opera Mose in Egitto , Gioachino  Rossini
Arturo Rossini: Dal tuo stellato soglio - ArturoToscanini RenataTebaldi Pasero
Renata Tebaldi, Pasero, Malipiero la Scala The inaugural concert 11th May 1946
https://youtu.be/eFUK4koh0qk


.
.
Renata Tebaldi "Si mi chiamano mimi" La Boheme, Giacomo Puccini
The Bell Telephone Hour. Donald Voorhees, conductor. 1957-58
https://youtu.be/4om37C0gOc4


.
.
Renata Tebaldi: Cilea - Adriana Lecouvreur, 'Io son l'umile ancella'
https://youtu.be/_k2KMZ-VjZM


.
.
.


Gravity-3μ χ 4.5μ-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Ένας Αμλετ - χ.ν.κουβελης

η ώρα. ακριβώς. το ραντεβού. χτύπησε τη πόρτα. άνοιξε. μια άγνωστη κυρία. 'συγνώμη,
έκανα λαθος' είπε. 'οχι, δεν κάνατε λαθος' είπε η γυναίκα.'μα,δεν είστε εσεις', 'δεν εχει
σημασία, ποια ειμαι, καθηστε', καθησε,'δεν σας πειράζει να τελειώσω το μακιγιάρισμα
μου;', δεν τον πείραζε, μάλλον τώρα είχε μεγάλη περιέργεια, η γυναίκα στο καθρέφτη.
έβαφε τα χειλη της. κόκκινα.' στο θέατρο έχω ένα διπλό ρόλο, Οφηλία στον Αμλετ και
Δυσδαιμονα στον Οθελο', γέλασε, τώρα με γαλαζιο μολύβι σχεδίαζε το περίγραμμα των
ματιών.' είστε σίγουρος γι' αυτό; 'τον ρώτησε, σχεδόν αιφνιδιαζοντας τον,' γιατί ρωτάτε,
που το ξέρετε;'τη ρώτησε, ενιωθε αγωνια για την απάντηση της, 'δεν δύσκολο κάποιος να
το καταλαβει' απάντησε η γυναίκα σχεδόν ψυχρά δοκιμάζοντας μια περούκα με σκούρα
κόκκινα μαλλιά. 'από τι;' επέμενε, 'γιατί διστάζετε;' γύρισε το πρόσωπο ή γυναίκα προς το
μέρος του,' ο δισταγμός δηλωνει αμφιβολία η' δειλια', άλλαξε τη περούκα με μια με μαύρα
μαλλιά. 'πριν τη συνάντηση με το φαντασμα του πατέρα γνωρίζατε η' βεβαιωθηκατε στην
 επαφή μαζί του; 'τον ρώτησε, διαισθανθηκε την ειρωνεία της, 'πάψε,
δεν ξέρεις τι λες;' αντεδρασε,' δεν είμαι τρελος',' τι περιμένεις από την παράσταση τότε;
'γέλασε η γυναίκα,' ν'αποκαλυφθούν; δεν εισαι σίγουρος;','είμαι σιγουρος' ουρλιαξε,:μη
φωνάζεις δυνατα, κι οι τοίχοι έχουν αυτιά, θα σ'ακουσουν' είπε ήρεμα η γυναίκα,' δεν με
νοιάζει, αυτό θέλω ν' αρχίσει και να τελειώσει' είπε και σηκώθηκε, 'τελείωνε, με την
μεταμφίεση, γι'αυτο πληρωνεσε',' δεν σε φοβάμαι'αντέδρασε η γυναίκα, 'κατά βάθος
θέλεις να χρησιμοποιήσεις τη θεατρική παρασταση για να δώσεις αισθητική διάσταση στις
φαντασιώσεις σου, γιατί δεν δρας άμεσα, τι σου χρειάζεται η τέχνη; 'γύρισε και τον
κοιταξε, 'η πραγματικότητα είναι πραγματικότητα, κάτι αληθινό, χειροπιαστό, κι η τέχνη
είναι Τέχνη, κάτι ψεύτικο, επινόηση'στα λόγια της υπήρχε σαρκασμός,' η δρας η δεν δρας;
τρίτος δρόμος δεν υπαρχει', η γυναίκα γύρισε στο μακιγιάζ της, εκείνος όρθιος από πίσω
της παρακολουθούσε το ειδωλο της στο καθρέφτη, πέρασε πολύ ώρα χωρίς να μιλούν,
αυτός εξουθενωμενος, η γυναίκα φαίνονταν να το διασκεδάζει,'εδω σταματήστε'της
φώναξε,'είστε, ακριβώς, αυτό που θέλω, η γυναίκα που ήρθα να συναντησω'
.
.
.


[φωτογραφιες,more fotos,στο my facebook Christos Couvelis]

Αστική Ανθρωπογεωγραφια-χ. ν. κουβελης c.n.couvelis

Αστική Ανθρωπογεωγραφια, πραγματικά και κυριολεκτικά, οι άνθρωποι κινούνται,
περιοριζονται, στους προτιμουμενους, απ'αυτους, χώρους, σε μια αυστηρά επιλεγμένη
περιοχή, στη δική τους, ιδιάζουσα, γεωγραφία, που αποτελείται από δρόμους, κτίρια,
πάρκα, καταστηματα,ανθρώπους...η,ενας μοναδικός ιδιοχωρος στον οποίο αυτοπροσδιο-
ριζονται αλλα και ετεροπροσδιοριζονται, δημιουργωντας μια ενδιαφέρουσα αστική
κοινωνιολογια, κοινωνιολογικη ομάδα, σ'αυτη εντάσσονται, υπακουουν , οι πάντες, είναι αναγκαιότητα, εξαρτημένο αντανακλαστικο,' αυτο με ευχαριστει, γι'αυτο το προτιμω',
'κινούμαι σ' αυτο το χώρο, άρα υπαρχω', ως εκ τούτου υπάρχουν, σ' αυτή την αθρωπο-
γεωγραφια, οι ένοικοι,οι εντοπιοι, οι μόνιμοι και οι ξένοι, οι εισβολείς, οι,από θέσει εκτος', παρατηρητές,αυτό που σ'εκεινους είναι ο ζωτικός χώρος ύπαρξης, στους άλλους είναι
θέαμα,έτσι εξηγείται η ιδιαίτερη φυσιογνωμία, η άνθρωπογεωγραφικη γραφικότητα,
μια περιοχής, επομένως, κάθε άνθρωπος και η αστικοανθρωπογεωγραφια του,
.
.
.


Great Red - 2μ χ 4μ -χ.ν.κουβελης c. n. couvelis

The Nicolas de Stael's Red Case-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

'Σήμερον 16 Μαρτίου 1955 ο ρωσογαλλος ζωγράφος Nicolas de Stael's 41 ετών
αυτοκτόνησε πεφτοντας από τον 11ο όροφο του ατελιέ του στις Antibes, France,
τον τελευταίο καιρό ο διάσημος καλλιτέχνης έπασχε από εξάντληση, αϋπνία και
καταθλιψη', αυτό σκέφτηκα, θα έγραφαν οι εφημερίδες της εποχής,' το μοιραίο
τέλος ενός ασυμβίβαστου κι ανησυχου καλλιτεχνη',τα βιογραφικα, οι γονείς του
εξοριστοι από την Αγία Πετρούπολη το 1919,αιτια η αντίθεση τους στην Ρώσικη
Επανασταση , πρώτος σταθμός στη Πολωνία,εκεί πέθαναν και οι δύο γονείς, και
με την αδελφή του Μαρίνα ο μικρός Nicolas βρέθηκε στις Βρυξέλλες σε ρωσικη
οικογένεια εμιγκρε, από εκεί στο Παρίσι, και στο Μαρόκο όπου γνώρισε τη πρώτη
γυναίκα του Jeannine,η δεύτερη γυναίκα του ονομάζονταν Francoise, την μοιραία
μέρα της αυτοκτονίας του τον απασχολούσε έντονα ο κόκκινος τεράστιος πίνακας
του Concerto,ένα πραγματικά απόλυτο κόκκινο χρώμα δεν είναι τα βιομηχανικο
κοκκινο χρώμα, αλλά το κοκκινο αίμα, ένα κόκκινο πάνω στην άσφαλτο ο τέλειος,
απόλυτος, πίνακας, η πραγματοποίημενη ουτοπια, ένα, απλό, αποφασιστικό, πηδημα
στο κενο από τον 11ο όροφο του ατελιέ στις Antibes, και το Nicolas de Stael's Absolute
Red Forever!
.
.
.


Το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού



Francesco Furini(c. 1600 (or 1603) –August 19, 1646,Artemisia Prepares to Drink
the Ashes of her Husband, Mausolus



Το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού - χ.ν.κουβελης
(ύφος α')
                                                     
τι γελοίος αυτός ο Μέγας Μαγιστρος των ιππότων Ιωαννιτών της Ρόδου,
το 1522μ.Χ  ήθελε οικοδομικά υλικά να χτίσει κάστρο στη περιοχη της Αλικαρνασσού
να αντιμετωπίσει την επίθεση των Τούρκων και σκέφθηκε ο ανόητος να κονιορτοποιησει
το περίφημο Μαυσωλείο, άλλωστε ήταν άκρως ειδωλολατρικον,μεγα σκάνδαλον
για εναν φανατικό χριστιανο, ως ασβέστης θα του ητο πλέον χρήσιμο,
τώρα για έρωτες του Μαυσωλου με την αδελφή του Αρτεμισίου Β' της Καριας θα νοιαζονταν,
και δήθεν αριστουργηματα του Σκόπια του Βρυαξη του Τιμόθεου του Λεωχαρη οι μέτωπες
και του Πυθεου το τεθριππον,
μακριά πολύ μακριά το 350 π. Χ, από τότε έγιναν πολλά κοσμοιστορικα γεγονότα,
ο κόσμος ανήκει σε άλλον πλέον αληθινον Κύριον, κι αυτόν πρέπει να υπακουουν μ'αναντιρρητην πιστην,η μνήμη Μαυσωλου και Αρτεμισιας Καριας ένα ασήμαντο συμβάν,
μια ανόητη κενοδοξια εθνικών εραστών, ας τελειώνουν μ'αυτα, και, βέβαια,
δεν  έχει καμία σημασία αν η μάχη δεν  έγινε, ως προσδοκούσαν, στην Αλικαρνασσο,
αλλά στη Ροδο,αφού ξεμπέρδεψαν με τις τετοιες ειδωλολατρείες,
άσβεστος και κονις εις τον αιώνα, αυτό ήταν το τελικόν γερας του γελοίου Μεγα Μαγιστρου
των Ιωαννιτών
.
.                                                                                                                    
Το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού - χ.ν.κουβελης
(ύφος β')

ούτε γελοίος βεβαια ητο ο Μέγας Μαγιστρος μας των ιππότων Ιωαννιτών της Ρόδου,
κι ούτε ανόητος που σκέφθηκε το 1522μ.Χ να κονιορτοποιησει το περίφημο Μαυσωλείο,
ωστε τα οικοδομικά υλικά να του χρησιμεύσουν για τη κατασκευή κάστρου στη περιοχη τ
ης Αλικαρνασσού για την αντιμετωπιση  επίθεσης των Τούρκων,
άλλωστε το μνημειον ήταν άκρως ειδωλολατρικον,μεγα σκάνδαλον για εναν  χριστιανο,
ως ασβέστης θα μας ητο πλέον χρήσιμο,
τώρα για έρωτες του Μαυσωλου με την αδελφή του Αρτεμισίου Β' της Καριας θα νοιαζομαστε,
και δήθεν αριστουργηματα του Σκόπια του Βρυαξη του Τιμόθεου του Λεωχαρη οι μέτωπες
και του Πυθεου το τεθριππον,
μακριά πολύ μακριά το 350 π. Χ, από τότε έγιναν πολλά κοσμοιστορικα γεγονότα,
ο κόσμος ανήκει σε άλλον πλέον αληθινον Κύριον, κι αυτόν πρέπει να υπακουομε
μ'αναντιρρητην πιστην,η μνήμη Μαυσωλου και Αρτεμισιας Καριας ένα ασήμαντο συμβάν,
μια ανόητη κενοδοξια εθνικών εραστών, ας τελειώνουμε μ'αυτα, και, βέβαια,
δεν έχει καμία σημασία αν η μάχη δεν έγινε, ως προσδοκούσαμε, στην Αλικαρνασσο,
αλλά στη Ροδο,αφού ξεμπέρδεψαμε με τις τετοιες ειδωλολατρείες,
άσβεστος και κονις εις τον αιώνα, αυτό ήταν το τελικόν γερας του δικού μας Μεγα Μαγιστρου
των Ιωαννιτών
.
.
.


Harmonious duo-2μ χ 3μ-ακρυλικο-χ.ν.κουβελης c. n. couvelis

(Ανθρωπινα Εσωτερικα)
Εντελης Συζυγια-χ. ν. κουβελης

λιμαριζε τα νύχια. το φως στο μετωπο. απαλό ήσυχο. εκεινος κοίταζε.εκεινη τα έβαφε
ένα ενα.πορτοκαλί. η τεχνικη. θαύμασε τον αταβισμο της γυναικας. η εντελεχεια της ομορφιάς.'σ'αρεσουν; ' τον ρώτησε. έπιασε το χερι της.' πολύ'της απάντησε. εκείνη
χαμογελασε.' κάποια φορά'της είπε' θα στα σχεδιάσω εγω',' αν θέλεις, τωρα', στη μύτη
μιας οδοντογλυφιδας πήρε λίγο γαλαζιο χρώμα,δεν ήξερε τι να κάνει, σκέφτηκε ένα
θαυμαστικό,!, ένα αγγλικό ερωτηματικό,?, προσπαθησε να σχεδιάσει,' είναι δυσκολο'
της είπε'δεν τα καταφερνω', το παράτησε, εκείνη σε βαμβάκι έβαλε ασετον και καθαρισε
το νύχι και το ξαναβάψε πορτοκαλί, τότε εκείνος της είπε,' βάψε αυτό με γαλαζιο'και της
έδειξε τον παραμεσο του αριστερού χεριού,' ναι, γιατι, συνειθιζεται να βάζουν διαφορετικά
χρώματα' απάντησε και ξεβαφωντας το από το πορτοκαλί το έβαψε γαλαζιο,το κοιταξε με
εκείνο τον ιδιαίτερο τρόπο που κοιτάνε οι γυναίκες τα αποτελέσματα του καλλωπισμού,
'μου αρέσει', τότε εκείνος ενθουσιασμενος της προτεινε' βάψε και τ'αλλο χερι' και της
έδειξε τον μέσο και το μικρό δαχτυλάκι, εκείνη τα ξεβαψε και τα εκανε γαλαζια, το
αποτέλεσμα τέλεια αρμονικό και στα δύο χέρια, του άρεσε να' ναι ευτυχισμένη, το φως
κατέβηκε στα χείλη της και στάθηκε εκει, απαλό ήσυχο σ'αρμονικη εντελη συζυγια με
το ολον
.
.
.

Hypergeometricous-3μ χ 4.5μ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

THE GREAT UNIVERSUS DESIGN-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Ήταν σαράντα χρόνια στην Εθνική Βιβλιοθήκη βιβλιοθηκάριος,το μεγάλο πάθος του για τα
βιβλία δεν το άλλαξε με τίποτα,είχε ελάχιστη κοινωνική ζωή,δεν παντρεύτηκε ποτέ,δύο
τρεις σχέσεις ολιγοχρονες με γυναίκες όταν ήταν νέος,όλη τη ζωή του την πέρασε κλεισμένος
στις αίθουσες της Βιβλιοθήκης,ανάμεσα στα ράφια των βιβλίων,είχε την αίσθηση του απείρου,
ότι περιπλανιόταν σ'εναν εφυεστατο λαβύρινθο,πάντα,απορούσε,πως μπορούσε,κάθε βράδυ
να βρίσκει την έξοδο από αυτόν,όταν έκλεινε η βιβλιοθήκη,και μέσα από τον λαβύρινθο της
πόλης να γυρνά στο σπίτι του,στα περίχωρα της πόλης,και να κλείνεται στον άλλο λαβυριν-
θο τη νύχτας, μέχρι την άλλη μέρα ,το πρωί,που πήγαινε στη βιβλιοθήκη,εκεί ταξινωμουσε
τα βιβλία,κατά κατηγορίες,τα φυλλομετρουσε και κατέγραφε το περιεχόμενό τους,κατάφερε,
ως γενικος υπεύθυνος ,να μην λείπει καμιά έκδοση βιβλίου,λογοτεχνικά,φιλοσοφικά,επιστη-
μονικα,..,η βιβλιοθήκη,ήθελε,να είναι πλήρης,η πιο ενημερωμενη του κόσμου,τα δεκα τελευ-
ταία χρονια συνελαβε μια πολύ φιλόδοξη ιδέα,η οποία τον γοήτευσε και τον συνεπήρε
πλήρως,την ονόμασε The Great Universus Design, Το Μεγάλο Παγκοσμιο Σχέδιο,να εμφανίσει
στον Κόσμο ότι υπάρχει στα βιβλία,σε όλα τα βιβλία,την πλήρη αναπαράσταση,απεικόνιση
τους ένα προς ενα,την απόλυτη πραγματοποίηση τους,πχ να συμβεί η Οδυσσεια του Ομήρου,
ο Άμλετ του Σεξπηρ,η φιλοσοφία του Καντ,το Έγκλημα και Τιμωρία του Ντοστογιέφσκι,
η Historia de la infamia universad του J.L.Borges,η αστρονομία του Πτολεμαίου,η Αλίκη στη
χώρα των θαυμάτων του Λουίς Κάρολ,..,διάβαζε συνέχεια,αποκτησε τεράστιες γνώσεις,
ιστορικές,γεωγραφικές,φυτολογικες,ζωολογικες,αρχαιολογικές,μαθηματικές,φιλοσοφικές,
επιστημονικές,κοινωνιολογικές,βιολογικές,γεωλογικές,ιατρικές,κοινωνιολογικές,ωκεανο-
γραφικές,αστρονομικές,μουσικές,θεατρικές,..,και σχεδιασε ένα πρωτότυπο ηλεκτρονικό
πρόγραμμα Virtual Reality, Εικονικής Πραγματικότητας, με αυτό στον υπολογιστή θα
κατασκευαζε, θα προσομοιώνει, τους κόσμους του, κατα αρχήν ασχολήθηκε με ένα μικρών
διαστάσεων χώρο, προσομοιωνοντας όλα τα γεωλογικά, φυτολογικα, ζωολογικα,
κλιματικά,..,χαραχτηριστικα του, όταν τον τελείωσε έκανε copy και στο Google Earth σε
συγκεκριμένες συντεταγμένες γεωγραφικού πλάτους και μήκους, έκανε paste, το πείραμα
πέτυχε, οποιοσδήποτε θα άνοιγε το Google Earth σ'εκεινη τη περιοχή θα έβλεπε την
πραγματοποιημενη την εικονική πραγματικότητα του, τη δεύτερη κατασκευή του, με το ίδιο
πετυχημένο αποτέλεσμα, μια περιοχή ερήμου, με όλους τους κόκκους της άμμου
προσομοιωμενους, τις κλιματικές συνθήκες, τις μορφές και τις κινήσεις των θινων,.., έκανε
copy και paste, το τελευταίο καιρό ασχολούνταν νυχθημερόν με την ολική κατασκευή ενός
megacity, ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση, έχασε την όραση του, διαγνώσθηκε πλήρης
τύφλωση αγνώστου αιτίας και μάλιστα μη αναστρέψιμη,με συνέπεια το μεγάλο σχέδιο του
να σταματησει οριστικώς, στεναχωρεθηκε, αλλά δεν ήθελε να το εκμυστερευθει σε κάποιον
άλλον έμπιστο του και το συνεχίσει εκείνος, παρά μέσα στην απόλυτο σκοτάδι της τυφλο
τητας το συνεχισε νοητικά, μέσα στην αδεια τεράστια βιβλιοθήκη, που τιμής ένεκεν
εργαζονταν καθημερινά, και στο σκοτάδι του σπιτιού του, και τελικά το ολοκλήρωσε,
THE GREAT UNIVERSUS DESIGN,απέμεινε μονο να κάνει copy και paste, ώστε σε ολο το Σύμπαν να  προσομοιωθει το Σύμπαν του, όπως ακριβώς το συνέλαβε ως ο Δημιουργός του
.
.
.




[φωτογραφιες,more fotos,στο my facebook Christos Couvelis]

Αστικά -Αθηνα-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

(Παρατηρησεις επί του Πραγματικου) πάνω στο σώμα της πόλης,Αθηνα-χ.ν.κουβελης
(Notes on Real) upon the body of mega city,Athens-c. n. couvelis

-1-
η πόλη, το άστυ, είναι ιστοριοπαραγωγος,
άδεια βιβλιοπωλεια, το τέλος του γουτεμβεργιου,
γεμάτα γυραδικα, καφέ μπαρ, πιτσαδικα,η καταθλιπτική αυτοκρατορια του εφημερου
πολυαποικίες mobiles
η 'ενοικιαζεται' πρώην καταστημάτων εποχή
 'τι κάνεις;' 'τι να κάνω; τίποτα' κοινωνιολογια
τα λαθραία τσιγάρα κρυμμένα σε πλαστικές σακούλες κάτω από τα καπάκια των υπονόμων
νεαρές γυναίκες με έκδηλα πασιφανη τα στοιχεία της πορνειας, η φτωχή πάμφθηνη
παγκοσμιοποιημενη πορνεια πάνω στο σώμα της πολης,
στα κτίρια της, σαν τατουάζ η ενστιγματισμενη κατάρρευση της παντού
τα γράφιτι της αφελούς έκφρασης της επαναστασης 'μην υπακούτε στον νεοβαρβαρισμο'
η νεύρωση του να μην υπάρχεις
η γοητευτική συνύπαρξη ανθρώπων ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας
η νεαρή μαύρη που χτενίζεται στον ημισκοτεινο διαδρομο ενός υπογείου μιας πολυκατοικίας
του 1964, γκροτεσκα σκηνή αντεργκραουντ ταινίας
η τρελή γυναίκα που φωνάζει στη πλατεία 'δώσ' μου δυο ευρω ' κραυγή η' προσποίηση
λαϊκή αγορά, η < 1€ οικονομία,της παγκόσμιας σταθεράς 1€ του ορίου της φτωχειας εγώ, εσύ,
εμείς διαλυμένα

-2-
αν η φωτογραφία δεν περιγράφει το πραγματικο, τότε είναι φαύλο εργαλείο
οι φωτογραφίες πρέπει να λειτουργούν κυριολεκτικά σαν λέξεις και να συντάσσουν το κείμενο
του πραγματικου
οι άνθρωποι που περνούν είναι πραγματικοί άνθρωποι, με σάρκα και οστα
ένας άνθρωπος διασχίζει το δρόμο, μια γυναίκα περιμένει στο φανάρι, ένας νεαρός πέρασε
μ'ενα ποδήλατο, ένας ηλικιωμένος άντρας ήπιε τον καφε του σε ορισμένη περίοδο χρόνου, μια
γυναίκα στο μηχάνημα ATM της τραπεζας,
τι ανθρώπινο συλλαμβάνεται, και τι διαφευγει
παρατηρώ τη πόλη σημαίνει συνειδητοποίω την ύπαρξη μου σ'αυτη

-3-
η πόλη είναι οι παρατηρήσεις μας σ'αυτη,
όλοι εκφράζουμε τη πόλη και η πόλη, αντιστικτικά, διαμορφώνει την έκφραση μας
γιατί στη πόλη νιώθουμε ελεύθεροι; αδεσμευτοι;
είμαστε ο εαυτός μας, σε έναν μικρότερο χώρο θα περιοριζομασταν στις συμβάσεις του,
εδώ στη πόλη ο άγνωστος είναι η ουσία του ανθρωπου, και συνειδοποιηται η απειροτητα και
η απροσδιοριστια του ανθρώπου, τα κελύφη των διαμερίσματων μας είναι ο ζωτικός χώρος
της ανάπτυξης μας,η πόλη είναι ανεμπόδιστη κίνηση στα πάντα, η επαρχία είναι παγιωμενη
στάση στα πάντα, η πόλις φυσικόν αιτιατον του αίτιου άνθρωπος, στη πόλη πολιτες

-4-
νεο/βαρβαρο/καπιταλισμος - μαρτυριες
( πουλούσε ληγμενα παγωτά χωνάκια σκονες και τα'δωνε σε παιδιά, μας κρατούσε και τα μπουρμπουαρ)
(εχει καταρραχτη,αν δεν μπορείς να δεις τηλεόραση,να κάθεσε ετσι,στην απραξία)
(δεκατρείς μήνες,τι να κάνω εγώ μ'εναν τρελό;,ψυχίατρο και μέσα,με σίδερα)
(οι Ευρωπαίοι έχουν καταργήσει τη θανατική ποινή,-με τα προβλήματα που έχουμε,μ'αυτη
τη φτώχεια;)
.
.
.

Hypersymmetria-3μ χ 4.5μ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Η συνάντηση -χ.ν.κουβελης.                                

Ο Τζον Πιλοου στην εξοχη που ειχε απομονωθεί δέχθηκε την επίσκεψη ενος αγνώστου
άντρα, περίπου της ίδιας ηλικίας μ'αυτον, είχε έρθει με το τρένο, όπως του είπε, κάθισαν
στο σαλόνι, ο ηλιος κόκκινος στη δύση βυθίζονταν στα φυλλωματα των δέντρων του
κηπου,' έχει μέρες να φυσήξει'του ειπε, ο άλλος άντρας αναψε τσιγάρο,τον κοιταξε,' δεν
μ'αρεσουν' του ειπε, 'οι πρόλογοι, αυτο που χρόνια  έχει ετοιμασθει θα εκτελεσθεί'ήπιε
από το ουίσκι που τον σέρβιρε και συνέχισε,'τώρα αυτή τη στιγμή ακριβώς η ' ποτε',ο Τζον
Πιλοου κατάλαβε, ήρθε η ώρα που περίμενε, η' που φοβόταν, χρόνια, ο άλλος τον έψαχνε
παντου κι όπου και να κρύβονταν θα τον ανακαλύπτε, σαν αστραπή πέρασαν όλα τα
γεγονότα που τους συνεδεαν, σαν συνεργάτες κι αντιπάλους, μόνο που αιφνιδιασθηκε
με την μεταμόρφωση του,αυτή, σκέφθηκε, θα του πήρε πολύ χρόνο για να την καταφέρει
τόσο τέλεια, δεν χρειάζονταν να τον ρωτήσει, δεν θ'ακυρωνε αυτο που ήταν προσχεδιασμενο, άλλωστε δεν θα προλάβαινε, ο άλλος έβγαλε από την δεξιά τσέπη του σακακιου του ένα
περίστροφο τον σημάδεψε σταθερά και τον πυροβόλησε τρεις φορές κατευθείαν στη καρδια,τρανταχτηκε, ενιωσε ένα ισχυρό πονο, ' το τέλειο εγκλημα' σκέφθηκε πριν χάσει
τις αισθήσεις του και βυθισθει στο σκοταδι' Εγω ο Τζον Πιλοου Αυτος',
.
.
.


Cinema Film συμμιγη -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

1.plan.η κάμερα (στο χέρι) ακολουθεί τη πορεία ενός σκύλου στην άμμο μιας παραλίας
     /φλου/           2. middle plan. ενα μωρό βυζαινει στο στήθος της μανας του     /φλου/
3. plan. η καμερα(στο χέρι) δείχνει τα ίχνη του σκύλου στην άμμο προς τα πίσω, σταμάτα
στο ψόφιο σώμα ενός σκύλου        /φλου /             4.middle plan. η μανα-γυναίκα μιλάει
σε κάποιον εκτός πλανου προς τα δεξιά         /φλου/            end
.
.
.


Johann Carl Friedrich Gauss-μαθηματικος-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ευφυΐα VS  ιδεολογικη καταστολη - χ.ν.κουβελης  
lnteraction
       
- (Πολιτική Κριση/Παρατηρηση) :το συστημα εξουσιας(κράτος) παράγει και συντηρει
τους ιδεολογικους του μηχανισμους-καταστολης(εκπαίδευση, θρησκεία, έθνος, πολιτική,
δικαιοσύνη, στρατός, φυλακή, οικονομία,... ) για να εξουδετέρωσει το  ελεύθερο άτομο,
εμπλέκοντας το σε εξαναγκασμενη(και ηθικοποιημενη)αυτοματοποιημενη συμπεριφορά.                                        
-(Παράδειγμα) :δεκαετία 1780,Braunschweig, Γερμανία, ο δάσκαλος του δημοτικού σχολείου
για να εξασκήσει τα παιδιά στη πρόσθεση(η' να απαλλαγεί αρκετή ώρα από αυτά, κατά κάποιο
τρόπο να τα υπνωτίσει, κοιμιζοντας την φυσική ζωηραδα τους) τους είπε να προσθέσουν τους ακέραιους αριθμούς από το 1 έως το 100, τα παιδιά υπακουα άρχισαν την ανιαρή, (και μακρό-
χρονη άσκηση) :1+2+3+4+5+6+7+...+95+96+97+98+99+100,δηλ.1+2=3,3+3=6,6+4=10,10+5=15,15+6=21,
21+7=28,... κλπ, βαρετο, αλλά έπρεπε να το κάνουν, για να μορφωθουν(δεν υποψιάζονταν το ιδεολογικα ευφυές 'για να διαμορφωθουν' όπως αρμόζει στο σύστημα της εξουσιας, ομαδοποι-
ημενα υπό ιδεολογική καταστολή), όμως πάντα υπάρχει ένας ασταθμητος  παράγοντας κι
ανατρέπει αυτή την 'δήθεν ηπια' εξουσιαστική διαμορφωτικη τακτική, ένα παιδί σε πολύ λίγο
χρόνο σηκώθηκε κι εδωσε το αποτελεσμα(τη λύση, διάλυση του εξουσιαστικου ιδεολογικού εκπαιδευτικου μηχανισμου) 5050, ο εκπαιδευτικά αμόρφωτος δασκαλος(αλλά όργανο του συστήματος) στην αρχή σαστησε, 'τι;', γρήγορα, όμως συνήλθε, κι ειρωνευτηκε τον μικρό
μαθητή, 'αλήθεια, πως το έκανες αυτό καλό μου παιδί ;',κι ετοιμασθηκε να το επιπληξει (και
να το τιμωρήσει παραδειγματικα) για την απείθεια και την τεμπελιά του, το παιδί ψυχραιμα
(και άκρως λογικά) του εξέθεσε τους λογικούς συλλογισμους του:'παρατηρησα ότι 1+100=101, 2+99=101,3+98=101,...εως 50+51=101,οι ακέραιοι από το 1 έως το 100 είναι 50 τέτοια ζευ-
γάρια, 100 δια 2,με άθροισμα το καθένα 101,επομενως το άθροισμα των ακέραιων από το 1
έως το 100 είναι ίσο με 50 φορές το 101, δηλαδή 5050', ο δάσκαλος δεν μπορούσε να κάνει
τίποτα άλλο παρά να το παραδεχθει(αλλιώς ας πρόσθετε συνεχώς 1+2=3,3+3=6,6+4=10,κλπ
για να το επιβεβαιώσει) κι έτσι ο ευφυής(αντιδραστικος) μαθητής απαλλαξε(απελευθερωσε)
τους αλλους μαθητες από την ανιαρή και χρονοβορα(καταναγκαστικα διδακτική) προσθεση η' σαδιστικα ο δασκαλος-αυθεντης  τους επέβαλε σαν τιμωρία να συνεχισουν μαζοχιστικα την προσθεση υποκριτικα κρίνοντας πως δεν ήταν ικανοί να βρουν αυτή την' εύκολη κι απλη'
λύση, άρα ανικανοι(κι επομένως προς αναγκαστική καθοδήγηση, χειραφέτηση, προς το καλό
τους), η' περιφρονοντας την ιδιαίτερη περίπτωση του μαθητη(μειώνοντας την λογική αξία της) διατασει(τους βάζει σε τάξη) να συνεχίσουν τις απανωτες προσθέσεις ως το τέλος με τελικό
σκοπό την  αυτοματοποιημενη ομαδοποίηση τους στις επιταγές του εξουσιαστικου συστηματος,
με μακιαβελικο τρόπο,ο ηγεμώνας πρέπει να διαμορφώνει τους υπηκόους του σύμφωνα με τα συμφέροντα του ώστε να  νομιζουν πως ειναι και δικά τους συμφεροντα.                                        
Ίσως να  ενόχλησε αυτή η συμμετρία του 5050                                                                      
Ο ευφυής μαθητής ήταν ο Johann Carl Friedrich Gauss (1777-1855) ο μεγαλύτερος, μετά τον Αρχιμήδη και τον Ευκλείδη, μαθηματικος της ανθρωπότητας
.
.
.


Poem-Homage to Mark Rothko-3μ χ 4.5μ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΠΕΡΙ ΑΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

τι ειναι η ποιηση;ερωτηση.απαντηση.η απολυτη αυθαιρεσια της γλωσσας.απαντηση.
ερωτηση.ψευδης εκφραση.κυριολεκτικα.[φαυλη,κατα τον Πλατωνα,λεει πολλα ανοητως].
με τον πιο μεγαλο βαθμο ελευθεριας [και απροσδιοριστιας]των συνθετικων υλικων της,
των λεξεων.μαζι με τη συγχρονη μουσικη και ζωγραφικη.η ποιηση κατα κανενα τροπο
δεν ειναι [και δεν φιλοδοξει να ειναι]επιστημη.η επιστημη συγκροτειται με βαση τον
κρισιμο δυισμο:αληθες / ψευδες.ενω η ποιηση ειναι συνεχως αληθης.μεταφυσικα
η' υπερλογικα.
ας δουμε τον στιχο:
το χταποδι του δεντρου
η συνδεση χταποδι/δεντρο ειναι πραγματικα η΄ φαινομενικα ασυμβατη;
[πραγματικο ασυμβατο]το χταποδι[ζωικος οργανισμος]βρισκεται σε  περιβαλον νερου
[θαλασσα] /το δεντρο[φυτικος  οργανισμος]βρισκεται σε περιβαλον  αερα[ατμοσφαιρα],
ομως,το δεντρο εχει κλαδια[διακλαδιζεται]/το χταποδι εχει πλοκαμια [διακλαδιζεται],
επομενως το ζευγος [χταποδι,δεντρο] εχει μορφικη συμβατοτητα:το χταποδι του δεντρου
[η' και αντιστροφα:το δεντρο του χταποδιου]
αλλο παραδειγμα ο στιχος:
το ποδηλατο του αερα
τριγυριζε ολη τη μερα
[πραγματικο ασυμβατο]το ποδηλατο ειναι τεχνητο αντικειμενο [με τυποποιημενη,στερεα
μορφη,μεταλικο σκελετο,δυο τροχους]/ο αερας ειναι φυσικο στοιχειο[αμορφο]
ομως,το ποδηλατο και ο αερας κινουνται,και τοτε 'το ποδηλατο του αερα
τριγυριζε ολη τη μερα' ,μαλιστα εχουμε και ομοιοκαταληξια:αερα/μερα
βεβαια,στη ποιηση συμβαινει να πραγματοποιειται πολυ μεγαλυτερος[και μαλιστα ανεξιχνια-
αστος]βαθμος ασυμβατοτητος,
π.χ η ελαχιστη υποδιαστολη του ενρινου κρινου
[με την εσωτερικη τονικα μετατοπισμενη συνηχηση:ενρινου κρινου]
η ποιηση,κι αυτη ειναι  η υπερτατη αξια της,γενναει,δημιουργει νεο κοσμο,υπερλογικα
πραγματικο,αναδιατασσωντας τα στοιχεια του κοσμου[γλωσσικα,φυσικα,ιδεατα]με απολυτο
πρωτοτυπο τροπο,τα συνενωνει πραγματοποιωντας την ουτοπια,απο αδυνατη την δυνατο-
ποιει,κι ο Μεγαλος Δημιουργος ο Ποιητης  Αυτου του  Καταπληκτικου Κοσμου Ειναι
ο Ανθρωπος

το φως ισοτονικο
βηματιζωντας στο κελυφος κοχυλιου
ελικωνει τον χρονο μ'αυστηρες προσταγες
ετεροχρονικο
.
.
.





Φωτογραφίες -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

'γι'αυτο συνεχιστε να παρατηρητε φωτογραφιζοντας'-χ.ν.κουβελης

σηκωσα τη φωτογραφικη μηχανη,τραβηξα,'τι ειναι μια φωτογραφια;'με ρωτησε,'ας πουμε
ακριβως αυτη που τραβηξατε αυτη τη στιγμη','ηθελα να τραβηξω αυτη τη στιγμη,δεν ξερω
γιατι'απαντησα,'μια στιγμη μονο'ειπε 'κι οι αλλες στιγμες;'ρωτησε,του εδειξα τη φωτογρα-
φια,'στις φωτογραφιες δεν αναγνωριζουμε τα πραγματα σαν πραγματικα,αυτο που ειναι
εκει μπροστα μας,αντικειμενο,αλλα τα δημιουργουμε,τα επινοουμε,επενδυοντας τα με
διαφορα προσθετα,π.χ την αισθητικη,συμβολισμους',συμφωνησα μαζι του,'η φωτογραφια
ειναι μιμηση του πραγματικου,εικονα του,μορφικη ομοιοτητα αλλα οχι η ουσια του,το
ειναι' συνεχισε,μου ζητησε τη μηχανη,του την εδωσα,την γυρισε στη θεση selfies,και αυτο-
φωτογραφηθηκε,'οριστε μια ναρκισιστικη φωτογραφια',μου την εδειξε,'πολυ διαφορετικη
απο τη δικη σας,κι ισως πιο πραγματικη,αυτη αφορα εμενα,ενω αυτη που τραβηξατε εσεις
αφορα εναν εξωτερικο παρατηρητη,εναν αλλον','σιγουρα'ειπα 'ο παρατηρητης διαμορφω-
νει  το παρατηρουμενο,το αντικειμενο της παρατηρησης','κατα συνεπεια' χαμογελασε 'το
παρατηρουμενο,φωτογραφημενο αντικειμενο,να μην ειναι αυτο το πραγματικο αντικειμε-
νο','ναι,αλλα δεν εχουμε κανεναν αλλον τροπο να το παρατηρουμε'απαντησα 'παντα,απο
εκτος παρατηρουμε','κι αυτο,αληθεια,ειναι η πραγματικοτητα,παρατηρουμενη πραγματι-
κοτητα'προσθεσε,'επομενως'αντεδρασα,'υπαρχουν τοσες πραγματικοτητες οσοι και οι
παρατηρητες'.χαμογελασε αινιγματικα,'καθε παρατηρηση και πραγματικοτητα'ειπε
'επινοημενη πραγματικοτητα',μου ζητησε να τον ξαναφωτογραφησω,οταν ειδε τη φωτο-
γραφια με ρωτησε 'νομιζετε πως ειμαι εγω ο ιδιος με την προηγουμενη φωτογραφια;',
κοιταξα προσεκτικα τη φωτογραφια,'εχετε δικιο,ειστε διαφορετικος',γελασε'διαφορετικος,
η σωστη εκφραση',με κοιταξε'μην απογοητευεστε,χωρις την δυνατοτητα παρατηρησης
δεν θα συζητουσαμε,θα ειμασταν στασιμοι,αδιαφοροι,γι'αυτο συνεχιστε να παρατηρη-
τε φωτογραφιζοντας'
.
.
.


Paul Delvaux,Les Vestales , 1972. Oil on canvas, 1,40μ  x 1,90 μ


Paul Delvaux ,Solitude,1956,1,24μ χ 99,5μ

Αναδιπλωση-χ.ν.κουβελης

το τρενο εφτασε στο σταθμο,κατεβηκε,αδειος ο σταθμος,μια αναμενη λαμπα τοποθετη-
μενη στην αποβαθρα φωτιζε το χωρο,προχωρησε στο βαθος,ειδε μια νεαρη γυναικα μ'ενα
γαλαζιο μακρυ φορεμα μπροστα σ'εναν καθρεφτη,'ο καθρεφτης δεν ειναι σαν πορτα;'
ακουσε τη γυναικα,προσεξε πως η γυναικα δεν μιλησε σ'αυτον αλλα σε μια γυναικα με
μακρυ ασπρο φορεμα μεσα στον καθρεφτη,αυτη η γυναικα ηταν ομοια μ'αυτη,τοτε θυμη-
θηκε,στο βαγονι απεναντι του η κυρια με το κοκκινο μακρυ φορεμα σε ολη τη διαρκεια του
ταξιδιου διαβαζε ενα βιβλιο,'σε ποση ωρα θα φτασουμε;'τον ρωτησε διακοπτοντας το δια-
βασμα της,τον παραξενεψε ο οικειος τροπος που απευθυνθηκε σ'αυτον,'που;'απαντησε ,
'εσεις που κατεβαινετε;','μα,οπου κι εσεις κυριε'του απαντησε με παιδικη αφελεια,'ξερετε'
συνεχισε 'αυτο το καιρο ειναι ωραια τα ταξιδια',αυτος κοιταξε εξω,ενα εκτυφλωτικα φωτι-
σμενο το τοπιο προβαλε τις κινουμενες εικονες του,οι σκουροχρωμοι  λοφοι εδιναν την
εντυπωση πως σχηματισθηκαν απο τα απορριματα σκουριες ορυχειων,η γυναικα φορεσε
ενα καπελο με κοκκινα τριανταφυλλα,'θα χιονισει'ειπε σαν να μιλουσε σε καποιον διπλα
της,'μα ειναι υπεροχο',πρεπει  να κοιμηθηκε αρκετη ωρα γιατι οταν ξυπνησε η γυναικα
δεν ηταν απεναντι του,σηκωθηκε και την εψαξε στο βαγονι ρεστοραν,ενας μοναδικος
πελατης με σκουρο κουστουμι γραβατα και καπελο καθονταν σ'ενα τραπεζι ,στα χερια του
κρατουσε μια τραπουλα κι εριχνε τα χαρτια,μολις τον ειδε χαμογελασε,'α εσεις,η κυρια
αφησε για σας αυτο το σημειωμα',ειπε και του το εδωσε,πηρε το σημειωμα,'με συγχωρη-
τε,κοιμοσασταν,δεν σας ξυπνησα,δεν μπορω να σας γραψω περισσοτερα'διαβασε,ανησυ-
χησε,'κυριε,η γυναικα αυτη ειναι η συζυγος μου'ακουσε τον αντρα,η φωνη του σκληρη
ακαμπτη,και συνεχισε να ριχνει τα χαρτια,'μην ανησυχειτε,κυριε,δεν απευθυνομουνα σε
σας'ακουσε διπλα του,γυρισε και τον ειδε,'ελατε να σας δειξω κατι,που ισως σας εντυπω-
σιασει'ειπε ο αντρας και η γυναικα με το γαλαζιο φορεμο τον επιασε αγκαζε και προχωρη-
ρησαν μπροστα του,κοιταξε μεσα στον καθρεφτη,ενας αντρας απομακρυνονταν στο βαθος,
παραξενο αλλα δεν ειδε το ειδωλο του στον καθρεφτη,μεσα στην μπαροκ  αιθουσα αναμο-
νης  η γυναικα με το ασπρο φορεμα,σχεδον ημιγυμνη ,ηταν ξαπλωμενη στο κοκκινο χαλι,
μαχαιρωμενη,'μη τρομαζετε' ακουσε πισω του τη φωνη του αντρα 'μας αρεσει με τη γυναι-
κα μου να παιζουμε θεατρο',γυρισε και ειδε στο ημιφως το ζευγαρι με τη πλατη γυρισμενη
προς  αυτον μπροστα απο ενα φωσφοριζον ενυδρειο,'ενταξει,τελεια παρασταση' φωναξε ο
αντρας στη ξαπλωμενη γυναικα 'εμπρος,σηκωθητε' ,η φωνη του του φανηκε σαν διαταγη,
η γυναικα υπακουσε,σηκωθηκε και πηγε κοντα τους, τους αγκαλιασε σφιχτα και φιλησε με
παθος στο στομα  τον αντρα,'μην σας φαινεται παραξενο στο μελλον αυτα θα ειναι συνει-
θισμενα πραγματα'του ειπε γελωντας η κυρια απεναντι του διακοπτωντας το διαβασμα
της,'τι θα ειναι συνειθισμενα;'την ρωτησε συγχισμενος,'οταν ειμασταν μικρες,στην αρχη
της εφηβειας,ο μπαμπας και η μαμα συνειθιζαν καθε Κυριακη το βραδυ να προσκαλουν
στο σπιτι διαφορα γνωστα ζευγαρια,εμενα με την διδυμη αδελφη  μου μας καλουσαν
στο σαλονι και μας προσταζαν,αυτη ειναι η σωστη εκφραση,να γυμνωθουμε μπροστα
τους,κι ετσι γυμνες στεκομασταν ωρα ακινητες σαν αγαλματα,αυτοι δεν μιλουσαν,ουτε
την αναπνοη τους δεν ακουγαμε,σαν να ηταν νεκροι,παραξενο,νιωθαμε μια ανατριχιλα,
σαν κρυωναμε και να ζεστενομασταν πολυ,τα μεσανυχτα,ξαφνικα ολα ζωντανευαν,
'μπρος ντυθητε,παλιοθηλυκα'φωναζε απειλητικα ο πατερας 'στο δωματιο σας γρηγορα,
γι'αυτη σας την κακοηθη συμπεριφορα σας αξιζει παρα πολυ σκληρη τιμωρια','ηταν φρι
κιαστικο,ερχονταν στο δωματιο μας,εμεις τρεμαμε,και μας αναγκαζε ν'αγκαλιζουμε πλα-
στικους κρυους σκελετους και να προσποιουμαστε πως κανουμε ερωτα μ'αυτους'του ειπε
η γυναικα με το ασπρο φορεμα πλησιαζοντας τον,'ηταν απαισιο',ο αντρας εβαλε στο γραμ-
μοφωνο ενα βαλς,'χορευουμε;'του προτεινε η γυναικα,'μια μερα στον υπνο τους τους
στραγκαλισαμε και τους δυο,και το μπαμπα και τη μαμα,με το σεντονι,τη ωρα της πραξης
νιωθαμε μια ανεξηγητη αναστατωση,κατι σαν χαρα και τρομο'του ειπε ενω χορευανε,'εχω
κανει απο μικρη μαθηματα κλασικου μπαλετου','χορευετε υπεροχα'της ειπε,'και το αρωμα
σας ειναι μεθυστικο,μου ψιθυρισε στ'αυτι,εγω ανατριχιασα,επειτα με δαγκωσε στο λαιμο,
ενιωσα βαθεια,ανελεητα,τα δοντια αγρριου ζωου,προσοχη,του ειπα χαμηλοφωνα,ο αντ-
ρας μου μας βλεπει,εχει αρρωστημενη ζηλεια,ειναι σχεδον παρανοικος,πασχει απο μανιο-
καταθλιπτικη ψυχωση' ακουσε τη γυναικα με το κοκκινο φορεμα στο βαγονι απεναντι του
σαν να διαβαζε απο το βιβλιο 'με κλειδωνε μεσα στη κρεββατοκαμαρα με πεταγε πανω
στο κρεββατι και σχιζοντας μου τα ρουχα  βιαια σαν τρελος  μ'εδενε πολυ σφιχτα να ποναω
με σχοινια γυμνη πανω στο κρεββατι,κι αυτος καθονταν ακινητος ντυμενος με το κουστου-
μι  τη γραβατα και το καπελλο του στον κοκκινο καναπε και με κοιταζε,τα σωματα μας τα
φωτιζε μια λαμπα τοθετημενη στο δαπεδο,εγω τον μισουσα,με αηδιαζε,ηθελε,το ηξερα,το
επεδιωκε,να του το φωναξω,'σε μισω,εισαι τρελος,μ'αηδιαζεις τερας,δεν σε θελω',αλλα
εγω επιτηδες τον βασανιζα,στεκομουνα βωβη και υποφερα,τοτε αυτος με τιμωρουσε με
τον ιδιο τροπο,σηκωνονταν,τεραστιο το σωμα του,ερχονταν στο κρεββατι,η βαρια σκληρη
σκια του επεφτε στοκορμι μου,με πλακωνε και μ'επνιγε,πεθαινα,αυτος εβγαζε την δερμα-
τινη ζωνη με τη μεταλικη αγκραφα απ'το παντελονι του την σηκωνε αγρια απειλητικα
πολυ ψηλα πανω απο το γυμνο απροστατευτο σωμα,αλλα τελικα δεν με χτυπουσε,αυτη η
βασανιστικη προσμονη της τιμωριας που βαθεια προσμενα με παθιαζε,η αναβολη της,και
η τακτικη,σχεδον μηχανιστικη επαναληψη της,η ηδονιστικη τελετουργια της,με ερεθιζε',η
γυναικα σταματησε το διαβασμα,'δεν το πιστευεις;' τον κοιταξε σχεδον εκλιπαρωντας τον
'εγω ειμαι η συγγραφεας αυτου του βιβλιου',στο βαγονι ρεστοραν ο αντρας του το επι-
βεβαιωσε 'ολα ειναι ψεμα,επινοημενα,τους ξερετε τωρα  τους συγγραφεις,για να εντυ-
πωσιασουν τους αναγνωστες τους φανταζονται ασυστολα διαφορα παρανοικα','εσεις,
κυριε',του φωναξε δυνατα,'ειστε ο παρανοικος,και μαλιστα ειστε ψυχρος δολοφονος,
σας ειδα στην αιθουσα αναμονης του τρενου να μαχαιρωνετε τη γυναικα,θα καλεσω
την αστυνομια','μα τι λετε,ειστε τρελος;'ο αντρας γελασε,'κυριε,ειστε σιγουρος γι'αυτο;'
ακουσε απειλητικη τη φωνη του αντρα απο το ενυδρειο,το βαλς μολις τελειωσε,η νταμα
του ουρλιαζοντας βγηκε τρεχοντας εξω απο την αιθουσα αναμονης,την ακολουθησε,την
βρηκε μπροστα στον καθρεφτη,πλησιασε,σταθηκε απο πισω της,στον καθρεφτη δεν ειδε
το ειδωλο του,ουτε της γυναικας,η γυναικα με το γαλαζιο φορεμα ειπε 'που ειναι;την
περιμενα να κατεβει σ'αυτον τον σταθμο μαζι σας,παντα της αρεσαν τα ταξιδια,απο τοτε
που ημασταν μικρες'
.
.
.

ομοιομορφικο πορτραιτο-μικτα υλικα,ακρυλικο χρωμα,αμμος,ρινισματα ξυλου,
χαλκου,γυαλιου-2μ χ 3μ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ κ.Κ-χ.ν.κουβελης

-ο κ.Κ αγορασε ενα μοντερνο υπερπολιτελεστατο αυτοκινητο και το παρακαρε μονιμα
εξω απο το σπιτι του.Ενας γνωστος του αυτο παρατηρωντας  τον ρωτησε.'Δεν ξερετε
να οδηγειτε;','φυσικα και ξερω'απαντησε ο κ.Κ,'τοτε γιατι αγορασατε τοσο ακριβο και
πολυτελες αυτοκινητο και το εχετε ακινητοποιημενο'ρωτησε ο γνωστος ,Το πηρα για
να δειξω πως δεν μου χρειαζεται',απαντησε ο κ.Κ,
'τοτε αφου δεν σας χρειαζεται γιατι  ξοδεψατε τοσα χρηματα για το αγορασετε'
αντεδρασε ο γνωστος,
'μα πως αλλιως θα εδειχνα πως δεν το χρειαζομαι'απαντησε ο κ.Κ

-Ο κ.Κ δεχθηκε ενας φιλος του ζωγραφος να του κανει το πορτραιτο.Καθε μερα ποζαρε
για δυο ωρες.Οταν τελειωσε το πορτραιτο ο ζωγραφος του το εδειξε.'Μα αυτος ειμαι
εγω' αντεδρασε ο κ.Κ.'Φυσικα κι ειστε εσεις,ποιος αλλος θα ηταν;'απορησε ο ζωγραφος.
'Με συγχωρητε'απαντησε χαμογελωντας ο κ.Κ 'η ματαιοδοξια μου μου ελεγε πως ειμαι
καποιος αλλος'

-Ο κ.Κ αντιπαθουσε τα παρκα,ποτε δεν επισκεφθηκε κανενα απ'αυτα στη πολη.
Μαλιστα τα θεωρουσε φυλακες,κρατητηρια,δεντρων λουλουδιων και πουλιων,μακρια απο
τη καθαρη φυση,το σπιτι τους .

-Ο κ.Κ αγορασε σ'ενα μεγαλο κεντρικο βιβλιοπωλειο το ρατσιστικο βιβλιο ενος συγγραφεα
 και μπροστα στα ματια των υπαλληλων το εσχισε.
Βλεπωντας την απορια τους ειπε.
'Βλεπετε ποσο ασχημο ειναι να καταστρεφετε ακομα κι ενα κακο βιβλιο;'

-Ο κ.Κ στο σπιτι ενος φιλου με μια γνωστη του  παρεα παρακουλουθησαν μια τηλεοπτικη
πολιτικη συζητηση.
Στο τελος σχολιασαν την εκπομπη.Ο κ.Κ παρεμεινε αμιλητος.Οταν καποιος του ζητησε
να παρει μερος 'Πολυ ευχαριστως',απαντησε ο κ.Κ,'αν ,φυσικα,σας ενδιαφερει να σας
απαριθμησω λεπτομερως ολα τα καταναλωτικα προιοντα που διαφημισθηκαν'

-Ο κ.Κ δηλωσε σε μια συνεντευξη ανυποχωρητα αντιθετος με τη φιλοσοφια ενος γνωστου
φιλοσοφου.
'Για να εχετε αυτη την αυστηρη θεση θα πρεπει να εχετε ασχοληθει αρκετα σχολαστικα
με το φιλοσοφικο εργο του φιλοσοφου',αντεδρασε ο δημοσιογραφος,
'Αντιθετα'απαντησε ο κ.Κ 'δεν εχω ασχοληθει ποτε,δεν το εχω διαβασει,το αγνοω'
'Και δεν φοβαστε'ρωτησε ο δημοσιογραφος 'να κατηγορηθητε για εμπαθεια;'
'Αυτο μου ειναι παντελως αδιαφορο,επειδη αληθινα κρισιμο για μενα ειναι,καθε
φιλοσοφια πρεπει,απαραιτητα,να συνοδευεται και με την αντιθεση  της,ακομα κι αν
αυτος που το κανει την αγνοει' απαντησε πολυ σοβαρα ο κ.Κ.

-ο κ.Κ. σε μια διαλεξη του εδειξε ενα αντικειμενο.'Αυτο,να'και συνεχισε'ενω μπορω με
βεβαιοτητα να πω 'αυτο,να' δεν μπορω να πω,χωρις να αμφιβαλλω, 'αυτο,ειναι'.
Επομενως ο ανθρωπος ειναι περιορισμενος να δειχνει και να αμφιβαλλει γι'αυτο που λεει
γι'αυτο που δειχνει'
.
.
.


Νικος Πουλαντζας,κοινωνιολογος,φιλοσοφος-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΘΡΙΛΕΡ.ΤΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑ HOMUS POLITICUS.-
χ.ν.κουβελης

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΤΑΞΕΙΣ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ-ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ,Η ΕΞΟΥΣΙΑ,
Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ,βιβλια πεταγμενα στο δρομο απο τον 13ο οροφο της πολυκατοικιας,3 Οκτω-βριου 1979,Πολιτικο Θριλερ,γυρω το χαοτικο Παρισι,Γαλλια,Ονομα:Νικος Πουλαντζας,Ελληνας Κοινωνιολογος και Φιλοσοφος,43 ετων,Αιτια:Ψυχωτικη Διπολικη Καταθλιψη,Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ
ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΩΝ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΙΣΠΑΝΙΑ στον αερα,πεφτει,χτουπ!ο τρομακτικος θορυβος,ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΚΡΑΜΣΙ:ΜΕΤΑΞΥ ΣΑΡΤΡ ΚΑΙ ΑΛΤΟΥΣΕΡ,σηκωνει το βιβλιο  και δια-
βαζει τον τιτλο μια νεαρη  γυναικα,κοιταζει προς τα πανω στη πολυκατοικια,το φως την τυφλω-
νει,διακρινει το σωμα ενος αντρα,'μα τι κανει;πεφτει;'ουρλιαζει,ο χωρος κενος,δεν μεταφερεται
ο ηχος,Homus Politicus,Συμπτωματα:Καταθλιπτικο συναισθημα,Απωλεια βιωματος ευχαριστη-
σης απο δραστηριοτητες,Αισθηση υπερβολικης απελπισιας,απογοητευσης,ιδεες αυτοκτονιας,
ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΠΕΡΙ ΚΡΑΤΟΥΣ,η πτωση προκαλη διαστολη
του Χρονου,TV NEWS FRANCE,Soir,16 Νοεμβριου 1980,Title:LOUIS ALTHUSSER EST
UN MEURTRIER!
'Ο Μαρξιστης Φιλοσοφος Λουι Αλτουσερ',ακουγεται η εκκοφαντικη απροσωπη φωνη του
εκφωνητη,'στραγγαλισε τη γυναικα του Ελεν,..',εκλεισε τη τηλεοραση,ερριξε μια κλωτσια στην
οθονη της,Συμπτωμα:σπανιωτερα Ψυχοκινητικη διεγερση,αρπαξε το βιβλιο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ
ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ και το πεταξε εξω απ'το παραθυρο,ορμησε στο μπαλκονι,δεν κοιταξε κατω,ο
θορυβος της πολης απορροφηθηκε,η γοητευτικη δημιουργια μιας Συμπαντικης Μαυρης
Τρυπας,The Universal Black Hole,
[15 Σεπτεμβριου 2017.Αποσπασματα μια Συνεντευξης Συζητησης.Τιτλος:ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ,
...'-απορριπτω την αποψη του απολυτως οικονομικου χαρακτηρα των ταξεων και θεωρω τον
δυισμο τους μυθολογικο,...,επομενως,οι ταξεις προσδιοριζονται οικονομικα,πολιτικα,ιδεο-
λογικα,αυτα ειναι τα κριτιρια του διαχωρισμου τους,..,η εργατικη ταξη αποτελειται απ'αυτους
που παραγουν αμεσα υπεραξια,και οχι απ'αυτους που εργαζονται στο κρατος,στις υπηρεσιες,
στο εμποριο,αυτοι ειναι η 'νεα μικροαστικη ταξη',...,η αναπαραγωγη του κυριαρχου τροπου
εκμεταλλευσης επιτυγχανεται απο τις ιδεολογικες και πολιτικες κοινωνικες σχεσεις,μεσω της
εποπτειας και της εξουσιας,...,ο διευθυντης ,ο εποπτης,ο προισταμενος δεν ειναι υποκειμενα
εκμεταλλευσης,αλλα δραστες,συνεργατες,της πολιτικοιδεολογικης εξουσιας,...,η ετερογενη
μικροαστικη ταξη,υπαλληλοι,μικροεπαγγελματιες,αγροτες,κλπ,κυριαρχουνται απο ατομικιστι-
κο ανταγωνισμο,καταναλωτισμο,νεοπλουτισμο,τυφλη πιστη σ'ενα κρατος ουδετερο,διαιτητη,
των αντιμαχομενων ταξικων συμφεροντων,...,το κρατος,οπως και να το δουμε και να το εξετα-
σουμε,ειναι το κυριο εργαλειο ταξικου και συναμα ιδεολογικου ελεγχου,μεσω της εκπαιδευ-
σης,της θρησκειας,του στρατου,της κυριαρχης κουλτουρας,των'κρυφων'μορφων εξουσιας,...,
το κρατος παιζει τον κυριο ρολο στη ρυθμιση του εξουσιατικου συστηματος προς ωφελος
των συμφεροντων των ισχυρων,χρησιμοποιωντας 'ηπιους' χειρισμους,αστικο συνταγμα,
αστικος κοινοβουλευτισμος,χειραφετημενα 'εκλεκτικα' Μεσα Μαζικης Επικοινωνιας,'ελευ-
θερος' συνδικαλισμος,νεο-φιλευθερισμος,αλλα αν χρειαστει,και αισθανθει οτι κινδυνευει
,τοτε χρησιμοποιει βια,επιστρατευοντας ολους τους κατασταλτικους μηχανισμους,απρο-
καλυπτη διωξη,σκληρη αστυνομευση,νοθα δικαιοσυνη,και ευνοωντας,κλεινοντας υποκριτικα
τα ματια,στην αναζωπυρωση ακραιων αντιδραστικικων συμπεριφορων,φασιστικων,ρατσιστι-
κων,...,
στο αεροδρομιο,αφησε την Αθηνα με το αισθημα πως στην Ελλαδα η Δημοκρατια τελειωσε
το 404 π.Χ,χωρις ποτε να ανακτηθει,Νικος Πουλαντζας ΚΚΕσωτερικου,Ευρωκουμουνιστης,
σεχταριστης ρεβιζιονιστης,στον αερα προς τη Γαλλια,σταλινισμος η' λενινισμος,Μαης του '68,
Univerisite Paris 8,'Ο Σοσιαλισμος,η' θα ειναι Δημοκρατικος,η' δεν θα ειναι Σοσιαλισμος',η Ανι
Λεκλερ,φεμινιστρια,στον καναπε απεναντι του,τον γοητευε ο μη φανατικος φεμενισμος της
γυναικας του,'νομιζω πως ειναι λαθος η γυναικα να διεκδικει την αγχωτικη αντρικη ανταγωνι-
στικοτητα,αυτο θα ειναι καταδικη της γυναικειας ευγενειας',η μικρη Αριαδνη στο πατωμα
επαιζε απορροφημενη με τα παιχνιδια της,παντα της επαιρναν οτι ηθελε,και την τραβουσε,
να παιξει,τα παιδια ξερουν,
Συμπτωμα:μειωση διαρκειας και ποιοτητας υπνου,ανοιξε το παραθυρο,το βιβλιο ΠΡΟΒΛΗΜΑ-
ΤΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ξεπερνωντας το πλαισιο του επεφτε,ακολουθησε το σωμα του ως το δρομο,13 οροφους,ελαχιστη αποσταση ως εμας,The Homus Politicus,
Επιλογος:
TV NEWS FRANCE,Soir,3 Οκτωβριου 1979,Title:NIKOS POULANTZAS MARXIST A FAIT SUICIDE!

[το υποκριτικο κορκοδειλιο μπλα μπλα του εκφωνητη].Κλεισ'τον!
.
.
.


Louis Althusser,philosopher-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Louis Althusser's 5 Logoi-Marx or Not Marx?-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Αν καποιος ρωτουσε,'Τελικα τι ειναι ενας φιλοσοφος;,εγω θα του απαντουσα,'Ενας φιλοσοφος
ειναι ενα ανθρωπινο ον το οποιο μαχεται θεωρητικα'

Η φιλοσοφια ειναι ταξικη παλη,ταξικη παλη στο θεωρητικο πεδιο

Ενα φαντασμα ειναι περισσοτερο κρισιμο παρα οποιοδηποτε αλλο σημερα:η σκια του Χεγκελ.
Για να οδηγηθει αυτο το φαντασμα πισω στη νυχτα χρειαζομαστε περισσοτερο φως πανω
στον Μαρξ,η' αυτο που ειναι το ιδιο πραγμα,λιγο περισσοτερο Μαρξιστικο φως πανω
στον ιδιο τον Χεγκελ.Τοτε μπορουμε να ξεφυγουμε απο τις αμφισημιες και τις συγχισεις της
αντιστροφης

Η σημερινη ιστορια υπακουει μονο σε μια σταθερα[οχι ενα νομο],τη σταθερα της ταξικης
παλης

Καθετι που συμβαινει στη φιλοσοφια δεν εχει,τελικα,συνεπειες μονο στη θεωρια,αλλα
επισης πολιτικες συνεπειες στη πολιτικη,στην πολιτικη ταξικη παλη
.
.
.


Εντυπωσεις ανθρωπων-Αθηνα-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

βλέπω την ηλικιωμένη κυρία στο παράθυρο, κάθε μέρα πάντα την ίδια ώρα, με συγκινεί
αυτό,δεν της έχω μίλησει μέχρι τώρα, τώρα όμως θέλω να της.μιλησω,        -καλησπέρα
κυρία, τι κάνετε;        - τι να κάνω, παιδί μου;κάθομαι εδώ μέσα κλεισμένη όλη τη μερα        
      -με συγχωρήτε, δεν βγαίνετε καθόλου έξω;           - έξω; τι να κάνω έξω; που να πάω;
       - να πάτε να ψώνισετε, σε γνωστούς, να πιείτε καφέ    - τα ψώνια τα κάνει η κοπέλα
που με φυλάει, για καφέ; δεν έχω κανέναν, τα παιδιά μένουν μακριά, ερχονται το σαββα-
τοκύριακο, τρώμε εδώ, εχουν τις δουλειές τους, είναι δύσκολα, ξέρεις, τα πράγματα,
καποτε το σπιτι ηταν γεματο κοσμο,φωνες,ζωη,τωρα ειναι αδειο,τεραστιο για μενα,επειτα
με πόνουν τα πόδια μου, ίσα που τα σέρνω, φοβάμαι μην πεσω και τσακιστω, μια δυο
ώρεςμοναχα κοιμάμαι τη νυχτσ, ύστερα μένω ξαγρυπνη ως το πρωι, πολλά περνούν απ'το
μυαλό μου, μια ζωή ολόκληρη, όσα πέρασα, δεν βλέπω τηλεόραση, με κούραζει, μ' ανα-
στατωνει και μου φέρνει πονοκέφαλο, όλη μέρα μιλάω μόνη μου, αν μ'άκουσει κάποιος
θα νομίσει πώς είμαι τρελή, η κοπέλα είναι ξένη, ακόμα δεν ξέρει καλά τη γλώσσα, είναι
καλή ευγενική, δεν έχω παράπονο, εργατική, μένει εδώ στο σπίτι, τώρα την έστειλα στο
φαρμακείο για τα φάρμακα μου, δέκα χαπάκια πρωί βραδι, ερείπιο είμαι, αρθριτικά,
στομάχι, και τι δεν έχω; πίεση, μάτια,άσθμα,καρδιά και ψυχολογικα έχω,φόβο, φοβάμαι,
προσπαθώ να ξεχνιεμαι, γι'αυτο κάθομαι εδώ στο παράθυρο και κοιτώ τους ανθρωπους
που περνάνε, να' ναι καλά, κάποιοι με χαιρετάνε, άγνωστοι είναι, ξέρεις τι είναι να σε
χαιρετάνε; εγώ γέρασα, δεν με πείραζει, έτσι είναι ο άνθρωπος,και σένα σ'ευχαριστω
που καθησες και μ' άκουσες, πως σε λένε;        της είπα τ' όνομα μου, και την καλη-
νυχτησα       - καληνύχτα, μου είπε, να' σαι καλά           έστριψα στη γωνία, χάθηκα
η' διαλυθηκα στη μεγάλη πόλη, για να επιστρέψω κάποτε με το καιρο σ' ενα ανοιχτό
παράθυρο στο δρόμο, όπως αυτη η ηλικιωμένη κυρια
.
.
.


Maximum Red and Minimum Yellow-μικτα υλικά, χρώμα, ξύλο, φύλλα χρυσού
- 3μ χ 4. 50μ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Ανθρωπινα Εσωτερικα) Η Φωτογραφία - χ.ν.κουβελης

της πεταξε τη φωτογραφία στο τραπέζι 'κοιτα'ειπε, εκείνη πήρε τη φωτογραφία στα χέρια
της,'μην πεις τίποτα' της είπε πηγαίνοντας στη πόρτα, 'που πας;' τον ρώτησε, δεν της
απάντησε,'που πας;' ξαναρώτησε, προσπάθησε να τον εμποδίσει, την έσπρωξε,εκείνη μόνη
στο δωμάτιο, νύχτωσε,ακίνητη, δεν άναψε φως, τον ακουσε που επέστρεψε, μετά τα
μεσάνυχτα,τον φοβόταν, ξαπλωσε κουρασμένη στον καναπέ να κοιμηθεί, δεν έκλειναν
τα μάτια της, έξω έβρεχε, όταν ξύπνησε πήγε στη κρεβατοκαμαρα, εκείνος κοιμονταν
μπρούμυτα με τα ρούχα, στην αρχή δεν θέλησε να τον ξυπνήσει, ύστερα φοβήθηκε, τον
φώναξε, εκείνος γύρισε, 'τι φώναζεις; τι έπαθες;', 'είσαι καλά;'ρωτησε 'ναι, καλά ειμαι'
απάντησε, 'θες να σου ζεστάνω νερό;', σηκώθηκε, 'ναι', 'έχω στεγνές πετσέτες',στάθηκε
στη πόρτα του μπάνιου, ακουγε το νερο, όταν βγήκε τη βρήκε στη κουζίνα, έπλυνε πιάτα,
'χάλασε το πλυντήριο πιάτων 'του ειπε,' τι θέλεις να μαγειρέψω;', 'ότι θέλεις ', γύρισε και
τον κοίταξε,' τι θα γίνει; 'ρώτησε, 'τίποτα, δεν θα γίνει τίποτα 'της απάντησε, 'και η φωτο-
γραφία;', 'ποια φωτογραφία;', χαμογελασε, 'δεν υπαρχει καμιά φωτογραφία'
.
.
.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΟΜΑΣ ΜΠΕΚΕΤ
[THE THOMAS BECKET'S CASE]-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Ο Τομας Μπεκετ στην εκκλησια του Καντερμπουρι γονατιστος σε σταση προσευχης
εμπνευστηκε την ιδεα της θυσιας του,τον συνεπηρε η μεταφυσικη της,γοητευτηκε
απ'αυτη τη προοπτικη της μοιρας του βυθισμενος μεσα στην ζαλιστικη χρωματικη
πλημμυριδα των βιτρω να την σκηνοθετησει ακριβως σαν αριστουργηματικη θεατρικη
παρασταση,οχι δεν ηταν ματαιοδοξια,'αισθητικη' σκεφτηκε,'θυτης ο Ερρικος ο Β' οξυθυμος
βιαιος ,θυμα ο αρχιεπισκοπος του Καντερμπουρι Τομας Μπεκετ,αφορμη οι Νομοι του
Κλαρεντον,δραστες τεσσερες ιπποτες,τοπος της θυσιας η εκκλησια του Καντερμπουρι,
χρονος της δολοφονιας 29 Δεκεμβριου 1170',
δεν τους καταλαβε,μπηκαν μεσα αθορυβα,σταθηκαν γυρω του,οπως διαταχτηκαν τραβηξαν
τα σπαθια και τα βυθισαν με δυναμη στο σωμα του φανατικου κληρικου κι αιμοφυρτο τον
παρατησαν σαν σκυλι να πεθανει,
'τι συμβαινει φιλε μου,φαινεται σε ζαλισε το κρασι' ακουσε κι ειδε τον φιλο του Ερρικο  να
γελαει δυνατα μεθυσμενος
'ελα μπρος συνελθε,ντροπη φιλε μου Τομας,,τωρα διασκεδαζουμε,δεν ειμαστε αγιοι,'και του
γεμισε με κατακοκκινο κρασι σαν αιμα το ποτηρι του τσουγκριζοντας το 'βιβα',
και συνεχισε με πονηρο βλεμμα 'μηπως θες να φωναξω εκεινες τις τρεις κοπελες να μας
κανουν παρεα;'και χωρις να περιμενει να παρει απαντηση φωναξε τις κοπελες στο τραπεζι
τους
.
.
.

Plato, Seneca, and Aristotle in a medieval manuscript illustration (c. 1325–35)

LUCIUS ANNAEUS SENECA.THE FACTS.65 μ.Χ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Ο Επαφροδιτος του εδωσε τα ονοματα των συνoμωτων,διαβασε σχολιαζοντας
Gnaeus Calpurnius Piso,'ο πλουσιος ιδεοπληκτος της Res Publica Romana'
Marcus Annaeus Lucanus,' ο αναιδης ποιητης της Pharsalia κατα του Gaius Iulius Caesar΄
Gaius Petronius ,'ο arbiter elegantiae ,α! το καθαρμα,ο πορνοποιητης του Satyricon,
ο ακολαστος ο ασελγος ,τι υποκρισια θεοι!'
Lucius Annaeus Seneca,[εδω σταματησε,ξαναδιαβασε τονιζοντας μια μια τις συλλαβες]
Lucius Annaeus Seneca,
'ο δασκαλος,ο Lucius Annaeus Seneca!'φωναξε

[Εσωτερικος Διαλογος Νερωνα:]
Δασκαλε,το μεγαλυτερο φαρμακο για την οργη ειναι η αναβολη,ολοι οι ανθρωποι
ειναι κακοι κι αδυνατοι,και δεν μιμουνται παρα την σκληροτητα της φυσης,το πιο
δυνατο τρωει το πιο αδυνατο,το λιονταρι το ελαφι,ο πιο ισχυρος ειναι εκεινος που
κραταει τη δυναμη για τον εαυτο του,πρεπει να προσαρμοζομαστε στις περιστασεις,
σ'αυτο που απαιτουν,κανενας σοφος αντρας δεν πρεπει να στηριζεται στην τυχη,
για να κρινεις πρωτα πρεπει να καταλαβεις,ενα κρατος που βασιζεται στην δικαιοσυνη
δεν διαρκει,καταρρεει σαν χαρτινος πυργος,Non ergo sequor priores? Facio, sed permitto
mihi et invenire aliquid et mutare et relinquere.Non servio illis, sed adsentior,δεν υπηρετω
τους προηγουμενους,του αντιγραφω,κι οπου πρεπει τους αλλαζω,δασκαλε,δικα σου λογια,
οι ανοητοι βλεπουν τη ζωη ειτε σαν υπαρξη ειτε σαν ανυπαρξια,ενω οι ισχυροι βλεπουν τη
ζωη περα απο την υπαρξη και την ανυπαρξια προς κατι που υπερβαινει και τα δυο,μη γε-
λας,καμια ιδιοφυια,πριν τωρα και μετα,δεν στερειται την παρανοια της μεγαλομανιας,
λογια oratio κι αυτα δικα σου,και καθε παραπτωμα ειναι αποτελεσμα καποιας συνεργιας,
συνομωσιας δασκαλε!,γι'αυτο η τιμωρια ειναι δωρο donum,κανενας δεν ειναι τοσο αυστη-
ρα  τιμωρημενος  απ'αυτον που μαστιγωνεται απο τις τυψεις

'ο Lucius Annaeus Seneca!' ουρλιαξε μ'ενα τρομακτικο σπαστικο γελιο
κι ακαριαια ξεσπασε,ira,οργη:
'Capere Omnes!sine exceptione neminem!
['Πιαστε τους ολους!μηδενος εξαιρουμενου! κι αναγκαστε τους,αυστηρη διαταγη,να
αυτοκτονησουν σαν τιποτενιοι δειλοι!']
ac necessitates suas,stricte jubet,te mortem ut miseris ignavum nominare!'

[Σημειωση 1:]
ο Gaius Petronius εκοψε τις φλεβες του κι αφου εδεσε τις πληγες με επιδεσμους ηπιε
κι εφαγε ακορεστα,μεθυσε ,αστειευτηκε ακουσε μουσικη κι απηγγειλε ασεμνους στιχους
για τα ηθη της Ρωμης,δυνατα γελωντας και σαρκαστικα,εγραψε τον λεπτομερη καταλογο
των σεξουαλικων διαστροφων του Νερωνα και ολα τα ονοματα των σεξουαλικων συντρο-
φων του,υπογραφοντας ως
Gaius Petronius arbiter elegantiae perspicuas
ο αδιαφιλονικητος φυλακας της κομσοτητας]

Ο Επαφροδιτος του εδωσε  τον καταλογο,,διαβασε σχολιαζοντας
'Gaius Petronius,α! αγαπητε μου στερεισαι της φαντασιας! '

[Σημειωση 2:]
μετα τον καταλογο ο ποιητης Gaius Petronius βγαζοντας τους επιδεσμους απο τα χερια του
αφησε το αιμα κατακοκκινο να κυλησει και να πεθανει εκτελωντας τη διαταγη του Νερωνα:
'τον δια της αυτοκτονιας θανατον'

[Χρονικο:Ρωμη,65 μ.Χ ,Επι Αυτοκρατορος Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus]:
Ο Επαφροδιτος εδωσε το κατηγορητηριον εγγραφον στον Lucius Annaeus Seneca,
εκεινος το ανοιξε και διαβασε:

Εγω
ο Imperator Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus
κατηγορω
τον Lucius Annaeus Seneca
στωικον φιλοσοφον και συγγραφεαν των κατωθι εργων:
De Ira, Περι Οργης -De Clementia,Περι Επιεικιας,αφιερωμενο σε μενα -De Beata Vitae,Περι
Ευτυχισμενης Ζωης -De Brevitate Vitae,Περι Συντομιας της Ζωης -De Otio,Περι Απραξιας -
De Benificiis,Περι Ευεγερσιων -De Officiis,Περι Αξιωματων-De Providentia,Περι Προνοιας -
De Constantia Sapientis,Περι Σθεναροτητας των Σοφων -De Tranquilitate Animi,Περι
Ψυχικης Γαληνης -124 Epistulae Morales ad Lucilium,14 Ηθικαι Επιστολαι στον Λικιλιο
-8 Τραγωδιες: Hercules Furens-Troades-Medea-Phoenissae-Phaedra-Agamemno-Thyestes
-Oedipus
δια διπροσωπιαν και παρανομον πλουτισμον δια της τοκογλυφιας,αναφεροντας αναντηρη-
τα σημαντικα  γεγονοτα:
-το ετος 41 εξορισθει εις νησον Κορσικη απο τον Αυτοκρατοραν Tiberius Claudius Caesar
Augustus Germanicus κατηγορουμενος απο την τριτην συζυγον του Valeria Messalina δια
μοιχειαν συναψαμενην  μετα της Iulia Livilla αδελφης  του Gaius Iulius Caesar Germanicus
Καλιγουλα
-απο την εξοριαν της Κορσικης συγγραφει την Conssolatio ad Polybium απευθυνομενη εις
τον Πολυβιο,τον ισχυροτατον απελευθερον του Κλαυδιου και την Consolatio ad Helviam
 matrem προς την μητερα του Ελβια εξυμνωντας τον Κλαυδιο με σκοπον  την ανακληση του
εκ  της εξοριας
-το ετος 49  οταν επεστρεψεν απο την εξοριαν μετα παρεμβασεως  της μητρος μου Iulia
Agrippina Augusta,τεταρτης γυναικος του Κλαυδιου,προσεληφθει απο την μητερα μου
ως διδασκαλος μου,τοτε εγω ημουν 12 ετων
-το ετος 54 οταν απεθανεν ο Κλαυδιος μου εγραψεν να εκφωνησω τον Laus τον επικηδειον
λογον και συγγραψεν την σατυρικην μενιππειαν κωμωδιαν 'Η Αποκολοκυνθωσις' γελειο-
ποιητικην δια την αποθεωσιν του Κλαυδιου
-το ετος 56 ευνοουμενος της μητρος μου  Iulia Agrippina Augusta διοριζεται Consul
Suffectus συνεργαζομενος με τον Sexto Afranio Burro διοικητην της πραιτοριανης φρουρας
-το ετος 59 με εκατηγορουν πως εδολοφονησα την μητερα μου Julia Agrippina και τοτε μου
γραφει την Απολογιαν μου εις την Συγκλητον
-το ετος 62 μετα τον θανατον του Sexto Afranio Burro αποσυρεται εις το κτημα του εις τα
περιχωρα της Ρωμης και μου κληροδοτει την τεραστιαν περιουσιαν του την οποιαν  δεν
αποδεχθηκα
-το ετος 64 με κατηγορει αυτος και η ομαδα του ως τον μεγαλομανην αιτιον της καταστρο-
φικης πυρκαγιας της Ρωμης
-το δε ετος 65 συνωμοτει σκαιως εναντιον μου με τον Gnaeus Calpurnius Piso  πλουσιον
ιδεοπληκτον  της Res Publica Romana,τον Marcus Annaeus Lucanus τον αναιδην ποιητην
 της Pharsalia κατα του Gaius Iulius Caesar,τον Gaius Petronius τον arbiter elegantiae
ακολαστον ασελγον πορνοποιητην του Satyricon κι αλλους αθλιους συνομωτας
Δια ολα τα παραπανω κατατεθεντα καταδικαζω τον Lucius Annaeus Seneca ετων 69
γεννηθεντα το 23ο ετος της αυτοκρατοριας του Gaius Iulius Caesar Octavianus Augustus
στην Κορδουη  της Ισπανιας εις  τον  δια αυτοκτονιας θανατον

Ως Ελληνολατρης υπογραφω ελληνικα

Νερων Αυτοκρατωρ Ρωμης Μεγας Ποιητης Υπερτερος Ομηρου


[Σημειωση 3:]
οταν ο Σενεκα διαβασε τη θανατικη καταδικη του Νερωνα γελασε και με ηρεμη φωνη
ζητησε ενα αιχμηρο  εγχειριδιο, μ'αυτο γαληνιος ανοιξε  τις φλεβες του,το 65 μ.Χ]

[Εσωτερικος Εμμετρος Διαλογος Νερωνα οταν πληροφορηθηκε την αυτοκτονια του
Σενεκα:]

Ergo fugientibus
Lucius Annaeus Seneca
mea 'Αοκολοκυνθωσιν'
et hic nullo est
modica lucrum

[Ουτως  πλεον διεφυγον
εκ Lucius Annaeus Seneca
'Αποκολοκυνθωσιν' μου
και τουτον ουδολως ειναι
ευκαταφρονητον κερδος]


[Σημειωση 4:]
 Ignoranti,quem portum petat,nullus suus ventus est
[Σ'αυτους π'αγνοουν,σ'οποιο λιμανι και να κατευθυνονται κανενας ανεμος δεν ειναι
δικος τους ]

Cui prodest scelus,is fecit
[ Οποιος οφελειται απ'το εγκλημα,ενοχοποιειται]

Homines,dum docent,discunt
[Οι ανθρωποι,οταν διδασκουν,μαθαινουν]

Talis hominibus fuit oratio qualis vita
[Οπως τ'ανθρωπου ηταν ο λογος τετοια κι η ζωη]

Si vis,amaris ama
[Αν θελεις,να σ'αγαπουν αγαπα]

Qui unum habet vitium,omnia habet
[Οποιος ενα βιτσιο εχει,ολα τα'χει]

Quam bene vivas refert,non quam diu
[Ποσο ευτυχισμενα ζεις να σ'αφορα,οχι ποσο πολυ]

Aequat omnes cinis
[Ισοι ειμαστε ολοι στη σταχτη]

Veritatis simplex oratio est
[Ο λογος της αληθειας ειναι απλος]

Seneca's Logoi

[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]
.
.
.




August Strindberg-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

[Ανθρωπινα Εσωτερικα]
ΤΡΙΑ  ΔΙΠΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ
[Τριπλο Μονοπρακτο]-χ.ν.κουβελης

[Σκηνικο:αστικο σαλονι,χωρις ανοιγματα,τρεις καρεκλες τοποθετημενες σε σχημα ισοπλευρου
τριγωνου,σ'αυτες καθονται τρεις γυναικες,οι οποιες φορουν τα ιδια ρουχα,η Γυναικα Α στην
αριστερη καρεκλα γυρισμενη προς το μερος των θεατων,η Γυναικα Β στη μεσαια καρεκλα
γυρισμενη πλατη,η Γυναικα Γ στην δεξια καρεκλα γυρισμενη προφιλ,σε καθε μια γυναικα
στεκεται ορθιος απο ενας αντρας,ο Αντρας Α στη Γυναικα Α,ο Αντρας Β στη Γυναικα Β,
ο Αντρας Γ στη Γυναικα Γ,οι τρεις αντρες φορουν τα ιδια ρουχα,ο φωτισμος του δωματιου
αλλαζει αναλογα ποιο ζευγαρι μιλαει]

Γυναικα Α:δεν μ'ενδιαφερει η γνωμη σου
Αντρας Α:αν δεν εισαι τρελλη τοτε εισαι στα προθυρα της τρελας
Γυναικα Α :σε μισω,εσυ φταις,εσυ μ'εκλεισες εδω μεσα
Αντρας   Α:για το καλο σου,για την υγεια σου,μιλησα με το γιατρο σε λιγες μερες θα βγεις
απο το σανατοριο
Γυναικα  Α:ψευτη,ειναι η τεταρτη φορα που μου το λες,παψε,δεν σε πιστευω πια
Αντρας  Β :απ'τη μερα που γυρισαμε εδω εχει καταρρευσει,κλαιει χωρις λογο,περναει πολλες
ωρες καθισμενη στη καρεκλα ακινητη,βουβη
Γυναικα  Β:οταν ηταν παιδι η ζωη της ηταν βασανιστικη,ανυποφορη,την τυραννουσαν εμμονες
ιδεες,νομιζε πως η μητερα της την μισουσε,ο πατερας καυγαδιζε συχνα με τη μητερα,καποιες
φορες τη χτυπουσα,εκλεινα τ'αυτια μου να μην ακουω
Αντρας   Γ:τι σημασια εχει τινος ειναι το παιδι δικο μου η' του εραστη σου,μου περασε η
ιδεα να σ'εκδικηθω,
Γυναικα  Γ:γιατι δεν το'κανες;γιατι δεν το κανεις; τι περιμενεις;φοβασαι,ναι φοβασαι,
εισαι ενας δειλος,παντα ησουνα δειλος,ναι,το λαθος ειναι ολοτελα δικο μου,επρεπε...
Αντρας  Γ :επρεπε να με χωρισεις,πεστο,ομως δεν το'κανες,δεν σε συνεφερε,οι εραστες σου
ειναι αδεκαροι,ενω ο ηλιθιος συζυγος πλουσιος,και συ βλεπεις εχεις καλομαθει στη πολυ-
τελεια
Γυναικα  Γ:στη πολυτελεια μιας ανιαρης ζωης,σαχλες κοσμικες παρεες,βαρετες μεχρι θανατου
διακοπες σε τουριστικα θερετρα,ενα θεατρο σαπισμενης ζωης η ζωη μου,βαλτωμενη,τρελα
Αντρας   Β:ολ'αυτα τα βγαζεις απ'τ'αρρωστο μυαλο σου
Γυναικα  Β:εισαι απαισια τιποτενιος,δεν σε φοβαμαι,επαψα καιρο να σε φοβαμαι,ελα σπρωξε
με απ'τη καρεκλα,δειξε την δυναμη σου,επιβλησου,βλεπεις ποσο ηρεμη ειμαι,γαληνια,
περιμενω,ελα απλωσε το χερι,ελα,αφου αυτο θελεις γιατι δεν το κανεις;να τελειωνουμε
Αντρας   Β:οχι,οχι,δεν θα σε βοηθησω εγω στην αυτοκτονια σου,αυτο ζητας,εμενα,οχι
Γυναικα  Β:αν σου πω οτι σ'αγαπαω με παθος θα το πιστευες;
Αντρας   Β:οχι δεν το πιστευω,ξερω καλα τι εγωιστρια εισαι
Γυναικα  Β:σ'αγαπαω,σ'αγαπαω σαν τρελη
Αντρας   Α:θα σου διηγηθω μια ιστορια,πραγματικο γεγονος,ενας αντρας εκλεισε για σαραντα
χρονια μια γυναικα μεσα σ'ενα πυργο,ξερεις γιατι;
Γυναικα  Α:σε παρακαλω,βγαλε με απο'δω,δεν αντεχω αλλο
Αντρας   Α:για να την εκδικηθει
Γυναικα  Α:δεν μ'ακους;σε παρακαλω,βγαλε με απο'δω μεσα
Αντρας   Α:επειδη δεν τον αγαπουσε
Γυναικα  Α:ποναω,τρεμω απ'το κρυο
Αντρας   Α:οταν πεθανε ο αντρας την βρηκανε μισοπεθαμενη,τρελη
Γυναικα  Γ:εκει απεναντι θα'θελα ενα παραθυρο με τριανταφυλλα,ωραια κοκκινα
τριανταφυλλα
Αντρας  Γ:ειμαι σιγουρος,τον συναντας εδω μεσα,πισω απ'τη πλατη μου
Γυναικα  Γ:να,και το πιανο
Αντρας   Γ:λοιπον,μαθε πως κι εγω εχω ερωμενη,και μαλιστα ειναι πιο νεα και πιο ομορφη
απο σενα
Γυναικα  Γ:μια πουτανα ειναι,και σου τρωει τα λεφτα
Αντρας   Γ:ειμαι ερωτευμενος μαζι της
Γυναικα  Γ:σε κοροιδευει,γελαει μαζι σου,παλιανθρωπε
Αντρας   Α:δεν ξερω,αλλα εχεις ομορφα ματια
Γυναικα  Α:ξερεις καποτε αγαπουσα εναν αντρα παθιασμενα,τωρα δεν θυμαμαι ουτε ποιο
ειναι τ'ονομα του
Αντρας   Α:το ειχα καταλαβει
Γυναικα  Α:καθονταν στο πιανο κι επαιζε κι εγω τραγουδουσα
Αντρας   Α:αληθεια,ειχες ωραια φωνη;
Γυναικα  Α:δεν θυμασαι;αληθεια,γιατι δεν θυμαται κανεις;
Αντρας  Β:κλαις;
Γυναικα  Β:εχεις δικιο ποτε δεν σ'αγαπησα,σταθηκε αδυνατο να σ'αγαπησω
Αντρας   Β:το ξερω
Γυναικα  Β:προσποιουμουν  πως  σ'αγαπουσα
Αντρας   Β:απ'την αρχη το ηξερα
Γυναικα  Β:σε μισουσα,και τωρα,φοβαμαι πως σε μισω πιο πολυ,οχι μη φωναξεις,μη βρισεις,
και μην κρυβεσαι,και συ,το ξερω,με μισεις
Αντρας   Α:γιατι διαλεξες εμενα;
Γυναικα  Α:γιατι διαλεξες εμενα;
Αντρας   Α:ολα ειναι πιθανα ολα ειναι δυνατα
.
.
.


Henrik Ibsen-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Henrik Ibsen'σ 11Λογοι-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

ενα πουλι του δασους ποτε δεν θελει ενα κλουβι

χιλιες λεξεις δεν θ'αφησουν τοσο βαθεια εντυπωση οσο μια πραξη

οι κολονες της αληθειας και οι κολονες της ελευθεριας-αυτες ειναι οι κολονες
της κοινωνιας

μια κοινοτητα ειναι σαν ενα καραβι,καθε ενας πρεπει να ειναι προετοιμασμενος
να παρει το τιμονι

ο χειροτερος εχθρος της αληθειας και της ελευθεριας στην κοινωνια μας ειναι
η συμπαγης πλειοψηφια

μην χρησιμοποιεις εκεινη τη ξενη λεξη 'ιδανικα',εμεις εχουμε εκεινη την εξαιρετικη
εθνικη λεξη 'ψεματα'

ο πιο δυνατος ανθρωπος στον κοσμο ειναι αυτος που στεκεται εντελως μονος

η κοινη γνωμη ειναι ακρως ευμεταβλητο πραγμα

κλεισε σ'ενα κλουβι εναν αετο κι αυτος θα δαγκωσει τα συρματα,ειτε ειναι αυτα
απο σιδερο ειτε απο χρυσο

εγω θα ρισκαρω καθετι μαζι με σενα

μην μου λες πως το φεγγαρι λαμπει,δειξε μου τη φωτεινη αναλαμπη πανω στο
σπασμενο γυαλι
.
.
.

money -c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Οι  money ιστοριες του κ.Κ-χ.ν.κουβελης

-'δειξε μου τα χρηματα σου να σου πω ποιος εισαι' ,ελεγε ο κ.Κ

-ο κ.Κ μπηκε σ'ενα Μεγαλο Σουπερ Μαρκετ και γεμισε με πραγματα το καροτσι
μεχρι πανω,πληρωσε στο ταμειο ενα μεγαλο ποσο και τα παρατησε εκει κι εφυγε,
η νεαρη ταμιας του φωναξε 'ε,κυριε,δεν θα παρετε τα πραγματα σας;','οχι'απαντησε
'απλα εκανα μια πραξη οικονομικου πληθωρισμου'

-καποιος γνωστος του ζητησε να τον δανεισει 100 ευρω,ο κ.Κ του εδωσε 200 ευρω και
του ειπε :'παρε 200 ,τοσα χρειαζεσαι',οταν καποτε ο αλλος του επεστρεψε τα 200 ευρω
ο κ.Κ αντεδρασε 'α! οχι 200,100,δεν ειμαι τοκογλυφος'

-'καποιος θα καταλαβει τι ειναι το Κεφαλαιο αν με τις οικονομιες του ανοιξει μια επιχειριση
και χρεωκοπησει' ,ελεγε ο κ.Κ

-στο Χρηματιστηριο ο κ.Κ συνειδητα αγορασε πολλες μετοχες μιας εταιρειας φουσκα,ενας
φιλος του που τον ειδε να κανει αυτο του ειπε,'μα αυτο ειναι τρελα,θα χασεις σιγουρα τα
λεφτα σου,θα καταστραφεις',ο κ.Κ χαμογελασε, 'αυτο θελω,να καταστραφει το χρημα'

-μια γνωστη του κυρια θα εκανε εναν γαμο σκοπιμοτητας με εναν πολυ πλουσιο αντρα,
ο κ.Κ της ειπε 'αγαπητη μου κυρια μην με καλεσεις στο γαμο σου ,γιατι θα ειμαι κατωτερος
των περιστασεων'

-οταν ρωτησαν τον κ.Κ να εξηγησει γιατι οι πινακες ζωγαφικης πουλουνται τοσο ακριβα,απαν-
τησε 'κι οι ποδοσφαιριστες πουλουνται παρα πολυ ακριβα αλλα δεν ειναι εργα τεχνης'

-'τι θελεις να σου δωσω' ρωτησε εναν ζητιανο σ'εναν κεντρικο δρομο 'χρηματα η' μια
φρατζολα ψωμι;','μα φυσικα χρημα κυριε'απαντησε ο ζητιανος ,'και τι τα θελεις τα χρηματα
αφου θα εχεις ψωμι;'τον ξαναρωτησε 'μα για ν'αγορασω ψωμι,κυριε'απαντησε φανερα
ενοχλημενος ο ζητιανος,
'αυτος,τελικα,ειναι ο κυκλος του χρηματος',μονολογησε ο κ.Κ
.
.
.


Eugene Ionesco -c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

4 THEATRAL INTERMEZZOS-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
[Προσωπα Α,Β]

1 INTERMEZZO

Ας αρχισουμε!
Α-τι;
Β-που;
Α-ποτε;
Β-πως;
Α-οταν

Ξανα!
Α-τι;
Β-που;
Α-ποτε;
Β-πως;
Α-οταν

Stop!
Α-τι;
Β-που;
Α-ποτε;
Β-πως;
Α-οταν

2 INTERMEZZO
Α-εχω ρωτησει
Β-απαντησα ακριβως
Α-μα εγω δεν ρωτησα ακριβως
Β-η κυβερνηση θα πεσει τωρα
Α-ειλικρινα;
Β-ακουσες;
Α-κινω τον πυργο και ματ!

3 ITERMEZZO
Α-για ποιο λογο κοιταζει;
Β-ειδικα οι γυναικες
Α-τα δυο προσωπα γινονται τρια
Β-τι ξερεις;
Α-αυτα συμβαινουν
Β-ταισες το ψαρι;
Α-ηθικη controversia
Β-για τελευταια φορα ψυχολογια
Zum letztemal Psychologie

4 INTERMEZZO
Α-Ο Paul Celan δραπετευσε απο ναζιστικο στρατοπεδο
Β-εσυ εχεις ενα κεφαλι και μια καρδια
Α-Du hast einen Kopf und ein Herz
Β-Papa ist im Krieg.
Α-οχι!
Β-ομως μιλα!
Α-μια προταση την κατανοουμε αν την αντικαταστησουμε με μια αλλη που λεει το ιδιο
Β-perceptio,percapere
Α-επειδη,ομως
Β-Kein Wort, kein Ding
Α-papa mama
Β-νερο l'eau
.
.
Eugene Ionesco's 4 Logoi -c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

ενα εργο τεχνης ειναι παν'απ'ολα μια περιπετεια του μυαλου

δεν ειναι η απαντηση που διαφωτιζει ,αλλα η ερωτηση

ολο το θεατρο ειναι παραλογο
.
.
.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου