I Am a Greek European Worldwidel Man-Now!- www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

I Am a Greek European Worldwide Man-Now!-

www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Εγω ο Αρχιλοχος ποιητης μισθοφορος γραφω-χ.ν.κουβελης- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Εγω ο Αρχιλοχος ποιητης μισθοφορος γραφω-χ.ν.κουβελης-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

Αρχιλοχος,αποσπασμα  παπυρου[Κολωνια Koln Germany]

Εγω ο Αρχιλοχος ποιητης μισθοφορος γραφω-χ.ν.κουβελης

Εγω ο Αρχιλοχος ο Παριος ο Θασιος υιος της δουλης Ενιπους αριστοκρατης
ποιητης δια πενιαν και αποριαν οινοφιλος μισθοφορος θυμοεις σαρκαστικος
εκδικητικος ιδιοφυης θαρρσυς αντιων παντοδαπων  επ' δουρι κεκλυμενος γραφω:
Ασπίδι μεν Σαΐων τις αγάλλεται, ην παρά θάμνωι,
έντος αμώμητον, κάλλιπον ουκ εθέλων·
ψυχήν δ’ εξεσάωσα. Τι μοι μέλει ασπίς εκείνη;
Ερρέτω· εξαύτις κτήσομαι ου κακίω.
κι ας με περασουν για δειλο,καλλιτερα ριψασπις παρα,νομιζω,ριψψυχης
με την ασπιδα καποιος απ'τους Σαιους αγαλλεται,που σε θαμνο κοντα,
χαρμα ιδεσθαι,την παρατησα εξαναγκασμενος.
Τον εαυτο μου εσωσα.Τι με νοιαζει η ασπιδα εκεινη;
Ας παει στα τσακιδια.Παλι μι'αλλη καλλιτερη θ'αποκτησω
πολλα ειδαν τα ματια μου,ανθρωπους και τοπους,παλιανθρωπους κι αριστους,τσογλανια
και φιλοσοφους,πορνες κι ηθικες,λοχιες και λογιωνε στρατηγους ,
α σιγουρα
Ου φιλέω μέγαν στρατηγόν ουδέν διαπεπλιγμένον
ουδέ βοστρύχoισι γαύρον ουδ’ υπεξυρημένον,
αλλά μοι σμικρός τις είη και περί κνήμας ιδείν
ροικός, ασφαλέως βεβηκώς ποσσί, καρδίης πλέως.
βεβαιοτατα
δεν γουσταρω μεγα στρατηγο ουτε μ'ανοιχτα τα ποδαρια στημενο
ουτε με κατσαρα τσουλουφια θρασεμενον ουτε και κοντρα ξυρισμενο
αλλ'ας ειναι για γουστο μου κοντος και με στραβα ποδαρια
σταθερα να περπατα,να το λεει η καρδια του
πνεει απ'τις αγριοτριανταφυλλιες ενα μυριστικο αερακι κι απαλα μου χαιδευει το προσωπο
και χωρις να θελω ζωντανη μου φερνει την εαρινη αναμνηση της Νεοβουλης
Ἐσμυρισμέναι κόμας καὶ στῆθος,
ὡς ἄν καὶ γέρων ἠράσσατο.
αχ μοσχομυριστα μαλλια και στηθος
και γερο αναστατωνεται
αχ μοναχα η κορη του Λυκαμβεα ειναι η πιο υπεροχη
Οἴην Λυκάμβεω παῖδα τὴν ὑπερτέρην.
και ποσο μου ερεθιζει το μυαλο η σκεψη τους,ο Λυκαμβεας κι η Νεοβουλη μισητοι εχθροι
μου,με πικρους στιχους αν δεν τους εξολοθρευσω δεν θα ησυχασω,με ιαμβους βραχυ μακρο
και τροχαιους μακρο βραχυ δεν θα τους αφησω σε χλωρο κλαρι,την απιστια τους θα
πληρωσουν,τι κι αν γυριζω πληρωμενος πολεμιστης για συμφεροντα ξενα εδω κι εκει στην
Ιωνια στη Θασο στη Μακεδονια στη Τορωνη στην Ευβοια θα επιστρεψω στη πατριδα να τους
 τσακισω,βραχυ μακρο βραχυ και παλι απ'την αρχη,μια ωρα πριν το γαμο αλλαξαν,δεν με θελουν
για γαμπρο φωναξαν,μ'εδιωξαν,μ'εξευτελισαν σ'ολο το νησι,εμενα τον γονο τ'αριστοκρατη
Τελεσικλη,αλλα κι εγω εχω καταστρωσει αλαθητο σχεδιο να τους εξευτελισω,
τα φκιαχνω λοιπον με την αδερφη,την ξεμυαλιζω,δοξα τω θεω ο πολεμος μου'κανε γερο και
θελκτικο το κορμι,δεν θ'αντεξει,θα λαβωθει στις σαιτιες μου,θα τη ριξω στις γλυκες του
κρεβατιου,κι υστερα τους χορευω ως το τελος,
ειναι στιγμες που με πιανει στο δοκανο της μια στεναχωρια μεγαλη,και για τιποτα δεν με
μελλει,
ουτε για ιαμβους ουτε για τερψεις
Καὶ μ' οὔτ' ἰάμβων οὔτε τερπωλέων μέλει·
να σιωπησω θελω,να μη κινουμαι,να μην αισθανομαι τιποτα,τοτε παρακαλαω να εμφανισθει
επιτελους εκεινος ο σκαιοτατος Καλωνδας η' Κορακας,ειτε στη Ναξο ειτε οπουδηποτε αλλου
δεν με νοιαζει,
τωρα και τι θα'δινα,αν
Εἰ γὰρ ὣς ἐμοὶ γένοιτο χεῖρα Νεοβούλης θιγεῖν
και μονο γινονταν το χερι της Νεοβουλης ν'αγγιζα
θυμαμαι και γελαω ενα περιστατικο στο σπιτι της,τοτε π'αραβωνιασμενος κι ευτυχισμενος
γυριζα εκει.η μανα της κοκετα δεν το'βαζε κατω,γρια κοτα και βαφονταν και στολιζονταν κι
ηθελε να περναει για μικρουλα,ποθητη,κι οπως ερχονταν σιναμενη και κουναμενη η πεθερα
εσκυψα και ψιθυρισα στ'αυτι της Νεοβουλης μου
Οὐκ ἄν μύρισι γρηῦς ἐοῦσ' ἠλείφεο.
με μυρα η γρια μπλατσαρωνεται
-σιγα ,μη σ'ακουσει  η μαμα,αντεδρασε εκεινη και γελασε
ποσο με κουραζαν οι βεγγερες που καθε τοσο εκανε,μαζευε πριν βραδιασει τις φιλεναδες της,
κατι ανυπαντρες γεροντοκορες,κατι ξιπασμενες νεοπλουτες και κοτσομπολευαν περι παντος
επιστητου,ηληθια γελια,ανοησιες,ελαφραδες,ενας ακατασχετος απεχθης βαβακισμος φλυαριας
στριφογυριζε στο σπιτι
Κατ' οἶκον ἐστρωφᾶτο μισητὸς βάβαξ.
απο δω που καθομαι μου φαινεται
Ἥδε δ' ὥστ᾽ ὄνου ῥάχις
ἕστηκεν ὕλης ἀγρίης ἐπιστεφής·
το βουνο της Θασου σαν ραχη γαιδαρου και το δασος σαν σαμαρι πανω του,αυτη η αποικια
ηταν μια μωροφιλοδοξια του πατερα,να'χει την αποικια του,καθε αριστοκρατης που σεβεται
τ'ονομα του εχει αποικια,αυτη μας καταστρεψε,δεν ειναι ευκολο σημερα να κρατηθουν αυτες
οι αποικιες,πολλοι ειναι αυτοι που τις  επιβουλευονται,ειναι λιαν δυσκολα κι επικινδυνα πραγ-
τα αυτες οι αποικιες,και δεν ξερεις πως καταληγουν,σημερα δεν ειναι οπως παλιοτερα,αλλαξαν
οι καιροι,και πολιτικα και οικονομικα και στρατιωτικα,καιροι ου μενετοι.
παρ'ολ'αυτα μεσα στη δεινη πενια μου και την πολυ μαλα απορια μου
 οὔ μοι τὰ Γύγεω τοῦ πολυχρύσου μέλει,
οὐδ᾽ εἷλέ πώ με ζῆλος, οὐδ᾽ ἀγαίομαι θεῶν ἔργα,
μεγάλης δ᾽ οὐκ ἐρέω τυραννίδος·
ἀπόπροθεν γάρ ἐστιν ὀφθαλμῶν ἐμῶν.
εμενα οι θησαυροι του πολυχρυσου Γυγη δεν με νοιαζουν
ουτε καθολου με πιανει ζηλια ουτε θαυμαζω των δυνατων τα εργα
ουτε ζηταω να'χω μεγαλη εξουσια
περα πολυ μακρια αυτα απ'τα ματια μου ειναι
μα τι στο διαολο εγινε;γιατι σκοτιδιασε;μεσημερι ηταν,μηπως υβρισα τα θεια και τα ιερα
εν αγνοια μου και καποιους απ'τους ανωτερους τσαντιστηκε κι εστειλε αυτο το φοβερο
σημαδι να δω και να μετανοησω;τι εγινε ο ηλιος;που πηγε;,εδω ηταν πριν στη μεση τ'ουρανου
και με κατακαιγε με τις ακτινες του,ανοιξη Απριλης οντας,ποιος τον αρπαξε και κανει φτηνη
πλακα στους ανθρωπους;αν εκκλειψει ο ηλιος τοτε χαιρεται η ζεστη και καλωσερχεται η
παγωνια,γαια γεννοιτο παγογαια ,δεν μπορει αυτο να γινει,ειναι αδυνατο,οπως ας πουμε τα
θηρια ν'αλλαξουν τις θεσεις τους με τα δελφινια,και ν'αγαπουν τα ηχηρα κυματα πιο πολυ απ'τη
στερια,και τα δελφινια το δασωμενο βουνο,αυτο που  βλεπω τωρα το θεωρω ανελπιστο,
κι ορκο σιγουρα θα'παιρνα πως δεν  μπορει να συμβει,και στα παραξενα δεν πιστευω,
κι ουτε πως ο Ζευς ο πατερας των Ολυμπιων ειν'ο αιτιος,γιατι και στους θεους υπαρχει μετρο
τι μπορουν να κανουν,θεοι τε ουκ υπερβησεται μετρα,ομως η εκκλειψη του ηλιου συμβαινει
τωρα εδω μπροστα στα ματια μου κι ειμαι μαρτυρας της και ενω ηταν μεσημερι εγινε νυχτα,και
κρυφτηκε το φως του ηλιου που ελαμπε,και σιγουρα τρομερο δεος θα πλακωσε τους
ανθρωπους κι απ'αυτο δεν γινεται να μη πιστεψουν και να μην ειναι φυσιολογικα αναμενομενο
και να μην απορισουν ακομα κι οταν συμβει τα ψαρια με τ'αγρια θηρια ν'αλλαξουν τις μονιες
 τους,
αυτο,δεν ξερω γιατι,μου φαινεται αξιον αποριας για τον ανθρωπο και κρισιμο για τη μελλοντικη
σκεψη του και πρεπει ταχιστα να καταγραψω αυτο το φευγαλεο φαινομενο,ειμαι σιγουρος πως
στο μελλον θα ειναι σημαντικη αυτη η  παρατηρηση,αρχισε να ξεθολωνουν τα ματια μου,αρχιζω
να βλεπω καλλιτερα,οπως σε κατι που  βλεπεις μπαινει μπροστα κατι αλλο και το κρυβει,
αληθεια τι μπηκε μπροστα απ'τον ηλιο και τον εκρυψε,να προλαβω λοιπον να το καταγραψω
πριν αυτος ο Καλωνδας  μπει μπροστα μου και με κρυψει
Χρημάτων ἂεπλον οὐδέν ἐστιν οὐδ’ ἀπώμοτον οὐδέ θαυμάσιον,
ἐπειδή Ζεύς πατήρ Ὀλυμπίων ἐκ μεσαμβρίης ἒθηκε νύκτ’,
ἀποκρύψας φάος ἡλίου λάμποντος,λυγρόν δ’ ἦλθε ἐπ’ ἀνθρώπους δέος.
ἐκ δέ τοῦ καί πιστά πάντα κἀπίελτα γίνεται ἀνδράσιν·
μηδείς ἒθ’ ὑμέων εἰσορέων θαυμαζέτω
μηδ’ ἐάν δελφῖσι θῆρες ἀνταμείψωνται νομόν
ἐνάλιον, καί σφιν θαλάσσης ἠχέεντα κύματα
φίλτερ’ ἠπείρου γένηται, τοῖσι δ’ ὑλέειν ὂρος.
 [ολικη εκκλειψις ηλιου τη 6η Απριλίω 648 π.Χ
εγραφει παρ'Αρχιλοχου εν ειδει παρατηρητου]
.
.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου